Hoe kom jij tot je beoordeling van een album op MusicMeter? (Kijk je naar ieder nummer op zichzelf of juist puur naar je gevoel? Neem je bonustracks mee?)

- jasper1991: Ik ga steeds meer ieder nummer af waar ik in het verleden meer naar mijn gevoel keek. De nieuwe methode is voor mij de enige manier om het verschil in het niveau van albums te bepalen merk ik, alhoewel ik het totaalplaatje ook weer niet verdoezel.
- deric raven: Topalbums 5**, topverzamelaars 4,5 sterren. Minimaal 2 sterren (uitzondering het album Stel Je Voor van Monique Smit; die zou een halve ster krijgen, want dat is echt bagger van iemand die meelift op het succes van haar broer.)
- Coys: Gevoelskwestie. Hoe hoger, hoe meer emotie het bij me weet los te krijgen of hoe meer ik versteld sta van de pracht. Ik stem wel dus op het totaalplaatje.
- Brunniepoo: ik beoordeel op basis van het geheel, Ik doe dus eigenlijk ook nooit aan puntenaftrek voor een minder nummer. Bonustracks neem ik in de regel niet mee, tenzij een album juist door de bonustracks de moeite waard wordt.
- Casartelli: gewoon op gevoel... en dan af en toe binnen een artiest een beetje bijsturen. Omdat Monique Smit hier geen speciale gevoelens oproept, stem ik niet op haar albums.
- Rizz: Vooral op gevoel, de bonusnummers tel ik niet mee.
- NYCL : Op gevoel. Een album is meer dan de som der delen (dwz alle nummers bij elkaar optellen is niet genoeg voor het totaalplaatje. Het gaat mij ook (vooral) om de algehele samenhang, de sfeer, de herinneringen + emotie etc.)
- Kiriyama: Puur op gevoel en eigenlijk altijd de originele versie.
- herman: (a*(t/T)+b*(t/T)+c*(t/T)+d*(t/T)+e*(t/T)+f*(t.T)=x*(t/T)/T natuurlijk! waarbij abcdetc staat voor de waardering van track a, track b, etc, t voor de tijdsduur van de track en T voor de tijdsduur van het album. Maar als ik geen zin heb om te rekenen doe ik het op gevoel.
-Glenn: Puur op het gevoel en bonusnummers tellen uiteraard niet mee.
- stoepkrijt: 3 sterren en hoger voor albums die de moeite waard zijn om (op zijn minst sporadisch) te draaien, 4 en hoger voor albums die het aanschaffen waard zijn en 5 sterren voor een perfect album. Lager dan 3 sterren vooral op gevoel, omdat ik er daar maar weinig van ken en ik weinig zin heb om goed na te denken over die beoordelingen. Ik beoordeel een album altijd als geheel en bonusnummers tellen niet mee.
- Mb.: Op gevoel en gebaseerd op het geheel. Zelfs met een misser of twee ben ik nog bereid om een hoog oordeel te geven. Ik oordeel ook zelden lager dan een 3*, want dan is het album vaak "mijn ding" niet en ik vind het dan flauw om mijzelf negatief te uiten.
- Sir Spamalot: op basis van het album zelf, er mag al eens een minder nummer op staan en met bonustracks houd ik geen rekening.
- Kronos: Vooral op gevoel. Voor een album 5* krijgt moet ik wel elk nummer echt heel goed vinden. (Bonustracks tellen nooit mee.)
- Gloeilamp: Puur op gevoel, maar voor een 5* plaat moet wel ieder nummer bijzonder goed zijn. Een beetje zoals Kronos dus. Bonustracks tel ik niet mee.
- itchy: puur gevoel, een 5* album kan bij mij enkele mindere tracks bevatten als het geheel klopt, terwijl een album met alleen maar toptracks niet automatisch de volle mep krijgt als er toch iets mist. Met name het gevoelsmatig moet het goed zitten. Bonustracks tellen niet.
- Fathead: Precies wat Itchy zegt. En 5 sterren zijn erg schaars bij mij...
-Snoeperd: Om 5 sterren te krijgen moet een album wel perfect zijn en dus alle songs goed en ook nog gevoel erbij. Voor de rest van mijn beoordelingen kijk ik vooral op gevoel.
- platedraaier: Hoe beter ik een album vind, hoe meer sterren ik geef.
- Graf: 50% vakjury, 50% het volk via sms.
-relaxex: nadat ik het album (meerdere malen) geluisterd heb volg ik gewoon mn gevoel en geef ik het aantal sterren wat ik vind dat het verdient. meestal zijn dat er bij goede albums eerst 4, wat ik later dan verander in 4,5 of 5*. bij leuke albums maar verder niks bijzonders vaak 3 en als ik iets niks vind meestal 2. nooit lager of het moet echt troep zijn.
- vork666: ik reken sterren meestal om naar rapportcijfers, omdat ik dat makkelijker vind. Verder doe ik alles op gevoel, laat de boel de boel en ga regelmatig op mijn smoel
- bennerd: ik doe alles op gevoel. Sowieso niet track-per-track, maar de algemene impressie van het album is hetgene dat telt.
- Fake_world: Ook vooral op het gevoel, of het geheel blijft boeien en de sfeer blijft hangen. Vaak kijk ik na een bepaalde tijd nog eens, of de score nog steeds staat.
-Robbie Keane: Ogen dicht en op die touchpad rammen
- Sietse: het album zijn geheel moet bij mij een bepaald gevoel oproepen en vaak speelt een bepaalde kwaliteit van de muzikanten ook mee. Al kan iets wat heel slecht en rommelig is gespeeld ook echt geweldig klinken, dus niet altijd.
- rkdev: is altijd een combinatie tussen beoordeling van de losse nummers en het all-over gevoel van het album (dat kan dan vaak net een half puntje verschil uit maken). Beoordeling is altijd zonder de bonustracks.

Hoe kom jij tot je beoordeling van een album op MusicMeter? (Kijk je naar ieder nummer op zichzelf of juist puur naar je gevoel? Neem je bonustracks mee?)

- jasper1991: Ik ga steeds meer ieder nummer af waar ik in het verleden meer naar mijn gevoel keek. De nieuwe methode is voor mij de enige manier om het verschil in het niveau van albums te bepalen merk ik, alhoewel ik het totaalplaatje ook weer niet verdoezel.
- deric raven: Topalbums 5**, topverzamelaars 4,5 sterren. Minimaal 2 sterren (uitzondering het album Stel Je Voor van Monique Smit; die zou een halve ster krijgen, want dat is echt bagger van iemand die meelift op het succes van haar broer.)
- Coys: Gevoelskwestie. Hoe hoger, hoe meer emotie het bij me weet los te krijgen of hoe meer ik versteld sta van de pracht. Ik stem wel dus op het totaalplaatje.
- Brunniepoo: ik beoordeel op basis van het geheel, Ik doe dus eigenlijk ook nooit aan puntenaftrek voor een minder nummer. Bonustracks neem ik in de regel niet mee, tenzij een album juist door de bonustracks de moeite waard wordt.
- Casartelli: gewoon op gevoel... en dan af en toe binnen een artiest een beetje bijsturen. Omdat Monique Smit hier geen speciale gevoelens oproept, stem ik niet op haar albums.
- Rizz: Vooral op gevoel, de bonusnummers tel ik niet mee.
- NYCL : Op gevoel. Een album is meer dan de som der delen (dwz alle nummers bij elkaar optellen is niet genoeg voor het totaalplaatje. Het gaat mij ook (vooral) om de algehele samenhang, de sfeer, de herinneringen + emotie etc.)
- Kiriyama: Puur op gevoel en eigenlijk altijd de originele versie.
- herman: (a*(t/T)+b*(t/T)+c*(t/T)+d*(t/T)+e*(t/T)+f*(t.T)=x*(t/T)/T natuurlijk! waarbij abcdetc staat voor de waardering van track a, track b, etc, t voor de tijdsduur van de track en T voor de tijdsduur van het album. Maar als ik geen zin heb om te rekenen doe ik het op gevoel.
-Glenn: Puur op het gevoel en bonusnummers tellen uiteraard niet mee.
- stoepkrijt: 3 sterren en hoger voor albums die de moeite waard zijn om (op zijn minst sporadisch) te draaien, 4 en hoger voor albums die het aanschaffen waard zijn en 5 sterren voor een perfect album. Lager dan 3 sterren vooral op gevoel, omdat ik er daar maar weinig van ken en ik weinig zin heb om goed na te denken over die beoordelingen. Ik beoordeel een album altijd als geheel en bonusnummers tellen niet mee.
- Mb.: Op gevoel en gebaseerd op het geheel. Zelfs met een misser of twee ben ik nog bereid om een hoog oordeel te geven. Ik oordeel ook zelden lager dan een 3*, want dan is het album vaak "mijn ding" niet en ik vind het dan flauw om mijzelf negatief te uiten.
- Sir Spamalot: op basis van het album zelf, er mag al eens een minder nummer op staan en met bonustracks houd ik geen rekening.
- Kronos: Vooral op gevoel. Voor een album 5* krijgt moet ik wel elk nummer echt heel goed vinden. (Bonustracks tellen nooit mee.)
- Gloeilamp: Puur op gevoel, maar voor een 5* plaat moet wel ieder nummer bijzonder goed zijn. Een beetje zoals Kronos dus. Bonustracks tel ik niet mee.
- itchy: puur gevoel, een 5* album kan bij mij enkele mindere tracks bevatten als het geheel klopt, terwijl een album met alleen maar toptracks niet automatisch de volle mep krijgt als er toch iets mist. Met name het gevoelsmatig moet het goed zitten. Bonustracks tellen niet.
- Fathead: Precies wat Itchy zegt. En 5 sterren zijn erg schaars bij mij...
-Snoeperd: Om 5 sterren te krijgen moet een album wel perfect zijn en dus alle songs goed en ook nog gevoel erbij. Voor de rest van mijn beoordelingen kijk ik vooral op gevoel.
- platedraaier: Hoe beter ik een album vind, hoe meer sterren ik geef.
- Graf: 50% vakjury, 50% het volk via sms.
-relaxex: nadat ik het album (meerdere malen) geluisterd heb volg ik gewoon mn gevoel en geef ik het aantal sterren wat ik vind dat het verdient. meestal zijn dat er bij goede albums eerst 4, wat ik later dan verander in 4,5 of 5*. bij leuke albums maar verder niks bijzonders vaak 3 en als ik iets niks vind meestal 2. nooit lager of het moet echt troep zijn.
- vork666: ik reken sterren meestal om naar rapportcijfers, omdat ik dat makkelijker vind. Verder doe ik alles op gevoel, laat de boel de boel en ga regelmatig op mijn smoel
- bennerd: ik doe alles op gevoel. Sowieso niet track-per-track, maar de algemene impressie van het album is hetgene dat telt.
- Fake_world: Ook vooral op het gevoel, of het geheel blijft boeien en de sfeer blijft hangen. Vaak kijk ik na een bepaalde tijd nog eens, of de score nog steeds staat.
-Robbie Keane: Ogen dicht en op die touchpad rammen
- Sietse: het album zijn geheel moet bij mij een bepaald gevoel oproepen en vaak speelt een bepaalde kwaliteit van de muzikanten ook mee. Al kan iets wat heel slecht en rommelig is gespeeld ook echt geweldig klinken, dus niet altijd.
- rkdev: is altijd een combinatie tussen beoordeling van de losse nummers en het all-over gevoel van het album (dat kan dan vaak net een half puntje verschil uit maken). Beoordeling is altijd zonder de bonustracks.
- Edwynn: Ik beoordeel het hele album zonder bonustracks. Productie laat ik ook altijd buiten beschouwing. Plezierbeleving is de graadmeter. Geen duidelijke criteria dus.

Edwynn

avatar van Edwynn
meld misbruikquote
[Voeg deze discussie vanaf dit bericht toe aan Mijn Updates] [permalink] geplaatst op 6 maart 2012, 11:54 uur
Hoe kom jij tot je beoordeling van een album op MusicMeter? (Kijk je naar ieder nummer op zichzelf of juist puur naar je gevoel? Neem je bonustracks mee?)

- jasper1991: Ik ga steeds meer ieder nummer af waar ik in het verleden meer naar mijn gevoel keek. De nieuwe methode is voor mij de enige manier om het verschil in het niveau van albums te bepalen merk ik, alhoewel ik het totaalplaatje ook weer niet verdoezel.
- deric raven: Topalbums 5**, topverzamelaars 4,5 sterren. Minimaal 2 sterren (uitzondering het album Stel Je Voor van Monique Smit; die zou een halve ster krijgen, want dat is echt bagger van iemand die meelift op het succes van haar broer.)
- Coys: Gevoelskwestie. Hoe hoger, hoe meer emotie het bij me weet los te krijgen of hoe meer ik versteld sta van de pracht. Ik stem wel dus op het totaalplaatje.
- Brunniepoo: ik beoordeel op basis van het geheel, Ik doe dus eigenlijk ook nooit aan puntenaftrek voor een minder nummer. Bonustracks neem ik in de regel niet mee, tenzij een album juist door de bonustracks de moeite waard wordt.
- Casartelli: gewoon op gevoel... en dan af en toe binnen een artiest een beetje bijsturen. Omdat Monique Smit hier geen speciale gevoelens oproept, stem ik niet op haar albums.
- Rizz: Vooral op gevoel, de bonusnummers tel ik niet mee.
- NYCL : Op gevoel. Een album is meer dan de som der delen (dwz alle nummers bij elkaar optellen is niet genoeg voor het totaalplaatje. Het gaat mij ook (vooral) om de algehele samenhang, de sfeer, de herinneringen + emotie etc.)
- Kiriyama: Puur op gevoel en eigenlijk altijd de originele versie.
- herman: (a*(t/T)+b*(t/T)+c*(t/T)+d*(t/T)+e*(t/T)+f*(t.T)=x*(t/T)/T natuurlijk! waarbij abcdetc staat voor de waardering van track a, track b, etc, t voor de tijdsduur van de track en T voor de tijdsduur van het album. Maar als ik geen zin heb om te rekenen doe ik het op gevoel.
-Glenn: Puur op het gevoel en bonusnummers tellen uiteraard niet mee.
- stoepkrijt: 3 sterren en hoger voor albums die de moeite waard zijn om (op zijn minst sporadisch) te draaien, 4 en hoger voor albums die het aanschaffen waard zijn en 5 sterren voor een perfect album. Lager dan 3 sterren vooral op gevoel, omdat ik er daar maar weinig van ken en ik weinig zin heb om goed na te denken over die beoordelingen. Ik beoordeel een album altijd als geheel en bonusnummers tellen niet mee.
- Mb.: Op gevoel en gebaseerd op het geheel. Zelfs met een misser of twee ben ik nog bereid om een hoog oordeel te geven. Ik oordeel ook zelden lager dan een 3*, want dan is het album vaak "mijn ding" niet en ik vind het dan flauw om mijzelf negatief te uiten.
- Sir Spamalot: op basis van het album zelf, er mag al eens een minder nummer op staan en met bonustracks houd ik geen rekening.
- Kronos: Vooral op gevoel. Voor een album 5* krijgt moet ik wel elk nummer echt heel goed vinden. (Bonustracks tellen nooit mee.)
- Gloeilamp: Puur op gevoel, maar voor een 5* plaat moet wel ieder nummer bijzonder goed zijn. Een beetje zoals Kronos dus. Bonustracks tel ik niet mee.
- itchy: puur gevoel, een 5* album kan bij mij enkele mindere tracks bevatten als het geheel klopt, terwijl een album met alleen maar toptracks niet automatisch de volle mep krijgt als er toch iets mist. Met name het gevoelsmatig moet het goed zitten. Bonustracks tellen niet.
- Fathead: Precies wat Itchy zegt. En 5 sterren zijn erg schaars bij mij...
-Snoeperd: Om 5 sterren te krijgen moet een album wel perfect zijn en dus alle songs goed en ook nog gevoel erbij. Voor de rest van mijn beoordelingen kijk ik vooral op gevoel.
- platedraaier: Hoe beter ik een album vind, hoe meer sterren ik geef.
- Graf: 50% vakjury, 50% het volk via sms.
-relaxex: nadat ik het album (meerdere malen) geluisterd heb volg ik gewoon mn gevoel en geef ik het aantal sterren wat ik vind dat het verdient. meestal zijn dat er bij goede albums eerst 4, wat ik later dan verander in 4,5 of 5*. bij leuke albums maar verder niks bijzonders vaak 3 en als ik iets niks vind meestal 2. nooit lager of het moet echt troep zijn.
- vork666: ik reken sterren meestal om naar rapportcijfers, omdat ik dat makkelijker vind. Verder doe ik alles op gevoel, laat de boel de boel en ga regelmatig op mijn smoel
- bennerd: ik doe alles op gevoel. Sowieso niet track-per-track, maar de algemene impressie van het album is hetgene dat telt.
- Fake_world: Ook vooral op het gevoel, of het geheel blijft boeien en de sfeer blijft hangen. Vaak kijk ik na een bepaalde tijd nog eens, of de score nog steeds staat.
-Robbie Keane: Ogen dicht en op die touchpad rammen
- Sietse: het album zijn geheel moet bij mij een bepaald gevoel oproepen en vaak speelt een bepaalde kwaliteit van de muzikanten ook mee. Al kan iets wat heel slecht en rommelig is gespeeld ook echt geweldig klinken, dus niet altijd.
- rkdev: is altijd een combinatie tussen beoordeling van de losse nummers en het all-over gevoel van het album (dat kan dan vaak net een half puntje verschil uit maken). Beoordeling is altijd zonder de bonustracks.
- Edwynn: Ik beoordeel het hele album zonder bonustracks. Productie laat ik ook altijd buiten beschouwing. Plezierbeleving is de graadmeter. Geen duidelijke criteria dus.
- Thomas: Alles een beetje op gevoel en ik reken het zelf inderdaad ook altijd om naar rapportcijfers. Doe ook niet zo moeilijk over een lage score, kan inderdaad mijn ding niet zijn, maar dat is dan maar jammer. Als ik het niets vind, dan komt er gewoon een laag punt. Zou ook wat zijn als we alleen albums die we goed zouden vinden mogen beoordelen. Bonus tracks neem ik alleen als bonus mee. Leuk als ze goed zijn, maar verder... Een album hoeft ook niet alleen maar perfecte nummers te hebben voor 5*.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan in die tijd om aan concertkaartjes van je favo band te komen?

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen?

- Arrie: generatiekloof

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen?

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden meegemaakt dat het daarvoor al was uitverkocht.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.

Gloeilamp kun je mijn edit er in zetten?

Ah sorry, even opnieuw

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....

Als je mij nu even in je taxi wil meenemen, kom ik er terug tussen tnx.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.

Klinkt bekend, ik had destijds het geluk om bij zo'n postkantoor te staan waar slimme mensen werken

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )
- Oceanvolta: ook ik was vroeg van de partij voor de Elevation Tour van U2. Maar echt extreem wil ik dat niet noemen want nadat je een nummertje had gekregen, kon je gerust iets anders gaan doen tot een kwartier voor openingstijd. Ik heb ook een keer een kwart van mijn maandsalaris neergelegd voor een kaartje van de Red Hot Chili Peppers in de Statenhal te Den Haag.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )
- Oceanvolta: ook ik was vroeg van de partij voor de Elevation Tour van U2. Maar echt extreem wil ik dat niet noemen want nadat je een nummertje had gekregen, kon je gerust iets anders gaan doen tot een kwartier voor openingstijd. Ik heb ook een keer een kwart van mijn maandsalaris neergelegd voor een kaartje van de Red Hot Chili Peppers in de Statenhal te Den Haag.
- 2MY: gek genoeg zijn er voor de optredens die ik wil zien altijd weken na de start van de verkoop nog hopen kaartjes over, dus nooit echt gekke dingen moeten doen. Als ik 'veldkaarten' heb, dan zal ik wel een paar uur op voorhand op het optreden aanwezig zijn voor goeie plaatsen, maar dat is dan weer een andere vraag (geweest)

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )
- Oceanvolta: ook ik was vroeg van de partij voor de Elevation Tour van U2. Maar echt extreem wil ik dat niet noemen want nadat je een nummertje had gekregen, kon je gerust iets anders gaan doen tot een kwartier voor openingstijd. Ik heb ook een keer een kwart van mijn maandsalaris neergelegd voor een kaartje van de Red Hot Chili Peppers in de Statenhal te Den Haag.
- 2MY: gek genoeg zijn er voor de optredens die ik wil zien altijd weken na de start van de verkoop nog hopen kaartjes over, dus nooit echt gekke dingen moeten doen. Als ik 'veldkaarten' heb, dan zal ik wel een paar uur op voorhand op het optreden aanwezig zijn voor goeie plaatsen, maar dat is dan weer een andere vraag (geweest)
- pjh1967: Ooit om 03.00 uur van Wageningen naar Ede gefietst om daar bij de VVV in de rij te gaan staan voor U2 kaartjes (Joshua Tree). Ik was ong. nummer 30 en ook hier deelden ze nummertjes uit. Ben wel gebleven (er was bier, muziek en de ochtendkrant). Nog 2x gedaan voor David Bowie (Glass Spider) en Bruce Springsteen (Tunnel of Love).

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )
- Oceanvolta: ook ik was vroeg van de partij voor de Elevation Tour van U2. Maar echt extreem wil ik dat niet noemen want nadat je een nummertje had gekregen, kon je gerust iets anders gaan doen tot een kwartier voor openingstijd. Ik heb ook een keer een kwart van mijn maandsalaris neergelegd voor een kaartje van de Red Hot Chili Peppers in de Statenhal te Den Haag.
- 2MY: gek genoeg zijn er voor de optredens die ik wil zien altijd weken na de start van de verkoop nog hopen kaartjes over, dus nooit echt gekke dingen moeten doen. Als ik 'veldkaarten' heb, dan zal ik wel een paar uur op voorhand op het optreden aanwezig zijn voor goeie plaatsen, maar dat is dan weer een andere vraag (geweest)
- pjh1967: Ooit om 03.00 uur van Wageningen naar Ede gefietst om daar bij de VVV in de rij te gaan staan voor U2 kaartjes (Joshua Tree). Ik was ong. nummer 30 en ook hier deelden ze nummertjes uit. Ben wel gebleven (er was bier, muziek en de ochtendkrant). Nog 2x gedaan voor David Bowie (Glass Spider) en Bruce Springsteen (Tunnel of Love).
- lebowski: ik heb in 1987 een keer een hele nacht in mij slaapzak doorgebracht voor platenwinkel De Cirkel in de Oude Ebbingestraat in Groningen , om kaartjes voor het Prince-concert in Galgenwaard te krijgen. Een man of 100 daar, muziek, drank en wat dies meer zij, supergezellig.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )
- Oceanvolta: ook ik was vroeg van de partij voor de Elevation Tour van U2. Maar echt extreem wil ik dat niet noemen want nadat je een nummertje had gekregen, kon je gerust iets anders gaan doen tot een kwartier voor openingstijd. Ik heb ook een keer een kwart van mijn maandsalaris neergelegd voor een kaartje van de Red Hot Chili Peppers in de Statenhal te Den Haag.
- 2MY: gek genoeg zijn er voor de optredens die ik wil zien altijd weken na de start van de verkoop nog hopen kaartjes over, dus nooit echt gekke dingen moeten doen. Als ik 'veldkaarten' heb, dan zal ik wel een paar uur op voorhand op het optreden aanwezig zijn voor goeie plaatsen, maar dat is dan weer een andere vraag (geweest)
- pjh1967: Ooit om 03.00 uur van Wageningen naar Ede gefietst om daar bij de VVV in de rij te gaan staan voor U2 kaartjes (Joshua Tree). Ik was ong. nummer 30 en ook hier deelden ze nummertjes uit. Ben wel gebleven (er was bier, muziek en de ochtendkrant). Nog 2x gedaan voor David Bowie (Glass Spider) en Bruce Springsteen (Tunnel of Love).
- lebowski: ik heb in 1987 een keer een hele nacht in mij slaapzak doorgebracht voor platenwinkel De Cirkel in de Oude Ebbingestraat in Groningen , om kaartjes voor het Prince-concert in Galgenwaard te krijgen. Een man of 100 daar, muziek, drank en wat dies meer zij, supergezellig.
- Edwynn: Geen speciale inspanningen. Hebbie kaartjes? Ja? mooi. Nee? gaan we ergens anders heen.

Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden, hoe vroeg stond jij al in de rij bij het postkantoor en VVV e.d.? Of: wat is meest extreme wat je hebt gedaan om aan concertkaartjes van je favo band te komen? Edit: wellicht even leuk te vermelden voor welk concert dat was.

- Arrie: generatiekloof
- herman: 7 uur (terwijl het postkantoor om 10 uur openging). En dat was nog te laat.
- Sunderland: 1 x op half 5 bij het postkantoor gaan staan voor de Elevation Tour van U2. Vervolgens kregen ze om 9 uur bij opening geen verbinding met het netwerk waardoor iedereen op de vlucht sloeg. Bij een ander postkantoor lagen de kaartjes te over omdat die in het voren waren geprint...
- deric raven: Ik vond het meer een sport om bij open lucht concerten als de deuren open gingen, zo snel mogelijk een plek vooraan te krijgen; vaak kreeg je dan zo'n ander polsbandje; tenminste wel bij David Bowie in De Goffert.
- Sir Spamalot: mijn plaatselijke platenwinkel heeft destijds goed voor me gezorgd
- Brunniepoo: nooit in de rij hoeven te staan voor kaartjes.
- Sietse: Niet, ook toen kocht ik al kaartjes gewoon op een tijdstip dat het mij uitkwam. Zelden
- Gloeilamp: Wat Arrie zegt.
- platedraaier: Ik werkte in een (plaatselijke) platenwinkel en zorgde goed voor mezelf
- C.B.: Toen concertkaartjes nog niet via internet gekocht konden worden leken concerten of festivals niet dikwijls uitverkocht te zijn voordat ze van start gingen (of ging ik naar de verkeerde concerten?), vandaar dat ik me ook niet kan herinneren ooit speciale inspanningen gedaan te hebben om aan de kaartjes te komen die ik nodig had.
- musician. In de jaren '80 vanuit Leiden rond het middernachtelijk uur naar Den Haag, de Haagse Courant. Een volgnummer op je hand krijgen en dan zien te overnachten. Ooit had ik me verslapen voor Mike Oldfield. De eerste trein ging pas om een uur of vijf 's morgens. Vanaf het station snel maar met een taxi naar 'het gebouw van de Haagse Courant'. Maar die ging naar een groot gebouw, de drukkerij ergens in Leidschendam. Niet naar het verkoopadres in de binnenstad. Weer terug met de taxi. Kostte alles bij elkaar al 40 gulden aan taxikosten en een half uur tijdverlies. Enfin, uiteindelijk op de plaats van bestemming: stonden er nog maar drie liefhebbers.....
- Graf: ooit in 1994 om een uur of 4 in de ochtend in het grind gelegen van de tuin van de VVV in Dordrecht voor kaartjes voor Pink Floyd in de Kuip. Had er toen toch al zo'n 20-25 man voor me dus ik vreesde zelfs nog even dat ik te laat was. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik een handvol veldkaarten weten te bemachtigen.
- rkdev: Diverse keren, maar meest extreme was (ook) voor de Elevation Tour van U2. Stond om half 6 (met mijn neef) bij het postkantoor, maar daar stonden al een man of 80 voor me. Gelukkig stond halverwege een groepje jongens die ik kende en nog wel 6 kaartjes erbij konden bestellen (zat een max. aan). Heb hun toen mijn geld gegeven en ben wel weer terug gaan staan op onze eigen plek. Uiteindelijk hadden we op onze eigen plek geen kaarten meer gehad voor het 1e concert (werd wel meteen een 2e in de verkoop gedaan).
- Ducoz: Ik ben bang dat de generatiekloof mij hier ook parten zal spelen, maar ik heb wel degelijk eens kaarten gekocht bij het Postkantoor, althans, dat was de bedoeling. Voor een concert van 'The Presidents of the USA' in Paradiso ging ik met wat vrienden naar het postkantoor in Schiedam(om het eens te ervaren), kregen ze het maar moeilijk opgestart... toen het eenmaal werkte zeiden ze dat de tickets uitverkocht waren(terwijl ik daar zeker van was dat dit niet zo was), toen ben ik met de hele club naar Rotterdam centrum gefietst en heb daar kaartjes gekocht voor dat concert, ook nog goedkoper, bij de Free Record Shop. Die hadden toen van die punten waar je kaartjes kon kopen(in Schiedam was die service nog niet 'geïnstalleerd').
- Rizz: Ik vrees dat ik te jong ben om alreeds genoemde taferelen te hebben kunnen meemaken.
- itchy: zelf een keer achter de baliecomputer gekropen toen de klerk écht niet ...And You Will Know Us By the Trail Of Dead in de kaartjescomputer kon vinden (ze stonden gewoon bij de A )
- Oceanvolta: ook ik was vroeg van de partij voor de Elevation Tour van U2. Maar echt extreem wil ik dat niet noemen want nadat je een nummertje had gekregen, kon je gerust iets anders gaan doen tot een kwartier voor openingstijd. Ik heb ook een keer een kwart van mijn maandsalaris neergelegd voor een kaartje van de Red Hot Chili Peppers in de Statenhal te Den Haag.
- 2MY: gek genoeg zijn er voor de optredens die ik wil zien altijd weken na de start van de verkoop nog hopen kaartjes over, dus nooit echt gekke dingen moeten doen. Als ik 'veldkaarten' heb, dan zal ik wel een paar uur op voorhand op het optreden aanwezig zijn voor goeie plaatsen, maar dat is dan weer een andere vraag (geweest)
- pjh1967: Ooit om 03.00 uur van Wageningen naar Ede gefietst om daar bij de VVV in de rij te gaan staan voor U2 kaartjes (Joshua Tree). Ik was ong. nummer 30 en ook hier deelden ze nummertjes uit. Ben wel gebleven (er was bier, muziek en de ochtendkrant). Nog 2x gedaan voor David Bowie (Glass Spider) en Bruce Springsteen (Tunnel of Love).
- lebowski: ik heb in 1987 een keer een hele nacht in mij slaapzak doorgebracht voor platenwinkel De Cirkel in de Oude Ebbingestraat in Groningen , om kaartjes voor het Prince-concert in Galgenwaard te krijgen. Een man of 100 daar, muziek, drank en wat dies meer zij, supergezellig.
- Edwynn: Geen speciale inspanningen. Hebbie kaartjes? Ja? mooi. Nee? gaan we ergens anders heen.
- MAS: Ik ben niet zo oud. Bovendien heb je bij hiphop concerten wel even de tijd om kaartjes te kopen.