En bij de computer moet ik dat niet weten? Wat is dit voor non-argument?

Wat Sietse zegt wilde ik ook net in iets andere bewoordingen plaatsen. Een pedaal instellen is meestal een kwestie van twee of drie knopjes draaien. Bij meerdere pedalen moet je nog even kijken welke volgorde het beste signaal en geluid geeft.

Op een computer is effecten instellen veel ingewikkelder en moet je daarnaast ook nog steeds zelf componeren.

Wat is het maximale geldbedrag dat jij over hebt voor een nog uit te brengen Deluxe Edition van je favoriete album?

- Brunniepoo: voor zoiets als de Darkness-box wil ik best een euro of honderd neerleggen. Maar uiteraard hangt het er volledig vanaf wat je voor een bepaalde prijs krijgt, voor vinyl wil ik bijvoorbeeld geen cent extra betalen, voor live-registraties, al dan niet op dvd, juist een hoop.
-leander? ik ben tevreden met een normale uitgave. Voor een luxe editie ga ik dus niks meer uittrekken dan ik normaal doe (max 30 euro). Ik zie de lol daar niet echt van in.
-Misterfool: Deluxe-editions zijn leuk en zien er mooi uit, maar als ik voor hetzelfde geld meerdere normale albums kan kopen, doe ik dat. Ben ook nog eens student.
- bennerd: Hangt af van wat er zo 'extra' is aan de deluxe editie.
- Justus18: Als er van mijn favoriete album een DeLuxe Edition zou verschijnen, dan zal dat, de Zappa-trust kennende, zo'n € 150 gaan kosten. Ik ga dat niet betalen. Stalin doet dat misschien wel. € 75,= zou ik wel neerleggen.
- Rizz: Wat Bennerd zegt.
- jasper1991: Voor een Deluxe Edtition doe ik niet zo veel moeite. Als er echt alles op en aan is met dvd en een paar bonusnummers en het album in kwestie heb ik zeer lief: € 45,00 maximaal.
- Chevy: Ik had precies dezelfde gedachte als bennerd. Waarschijnlijk niet zo veel. Ik kan me niet voorstellen dat er überhaupt deluxe editions zijn waar ik (veel) meer geld voor zou betalen, mocht er wat meer fanboystuff op zitten. Ik ben wel bereid meer te betalen voor een mooie uitgave. Vooral bij CD's, want de doorsnee jewel case is erg lelijk. Ik doe toch zeer zelden wat met de CD's die ik koop. Dus of er nou 30 bonustracks op staan, maakt echt geen zak uit. 99% van de tijd heb je een CD vanwege de collectie en niet omdat je de muziek draait.
- Amicus : Als het daadwerkelijk de luisterervaring verbeterd zou de prijs mij niet zoveel schelen, je moet natuurlijk ook denken dat als een album jouw favoriete is er misschien helemaal niet zoveel aan gesleuteld hoeft te worden, het is immers jouw favoriet.
Aan al die demo of zogenaamde remix songs heb ik wel een broertje dood
- Niks, noppe, nada. Mijn favoriete albums zijn goed zoals ze zijn.
- herman: Niet veel, ik koop liever een album dat ik nog niet heb en luister de rarities wel via Spotify ofzo. Al heb ik de remaster van mijn avatar bv. wel gekocht.
- Gerards Dream: Eigenlijk niets. Of het moet zo zijn dat zo'n dergelijk album een boel extra's bevat op muzikaal gebied om het interesant te maken. Bijvoorbeeld oer-versies of demo's van bekende nunmmers
- Teunnis: Tsja, dat ligt volledig aan wat het te bieden heeft. Als de deluxe edition een paar extra nummertjes betekent heb ik er niet veel voor over. Maar met een paar leuke extra's zoals mooi artwork of een live-dvd mag de prijs wel wat hoger.
- deric raven: Mijn nummer 1 album is Worst Case Scenario van dEUS; bij een deluxe edition zal waarschijnlijk de single Zea zitten, maar die heb ik al in bezit; kortom geen behoefte aan.
- Sir Spamalot: ik heb absoluut geen behoeft aan dergelijke uitgaves, geef mij maar de originele uitgave.
- Don Cappuccino: Ik denk dat er geen deluxe editie van The God Machine komt, dat album heeft echt een cultstatus. Een liveoptreden zou wel gaaf zijn, voor de rest hoeft het van mij niet.
- spoon: Weinig. Koop liever oude en/of bijzondere lp's.Uitzondering is het door mij grijgedraaide 'Nevermind', daar heb ik vorig jaar de Deluxe editie van op lp gekocht
- muziek-fan:Het is te zien wat voor extra's erbij is.
- Casartelli: ik heb de recentste uitgave met superdeluxe geluid van mijn nummer 1 (nog) niet gekocht; ben al jaren gelukkig met de reguliere remaster. Op dat punt verwacht ik ook niet zo veel verbetering. Maar als er een dubbel-uitgave met een extra concert komt, wie weet... tientje... of twee als het een heel boeiend concert is.
- maxinator: Niet zo veel, ik vraag hem wel voor mijn verjaardag.
- Stijn: Ik doe nooit aan deluxe edities. Al die extra's boeien me vaak vrij weinig.
- R&P: Vrij weinig, ik heb dat album al in origineel bezit. Hoef geen dingen dubbel te hebben. Dus laten we zeggen dat ik er zo'n 2 euro voor overheb.
- Sam: Die extra's zijn leuk voor de heb, maar ik merk dat ik ze bijna niet afspeel. Het originele album is daarom goed.
- Kiriyama: Ligt er maar helemaal aan wat er allemaal inzit. Heb niet direct een max. bedrag in m'n hoofd.
-Arcade: Hangt er sterk vanaf wat er allemaal extra is, maar over het algemeen ben ik niet in luxe editions geïnteresseerd, tot 5 euro wil ik wel gaan.
- dix : Ik zie eigenlijk zelden hele mooie heruitgaves. Het merendeel is opgepimpte meuk met een zwik studio-outtakes. In de praktijk geef ik juist vaak extra geld uit aan een zeldzame eerste issue.
- Sietse: zo min mogelijk want als ik de eerste uitgave al heb dan vind ik de extra's meestal niet boeiend. Uitzondering was de vinyl uitgave van Endless Summer van Fennesz, welke extra nummers heeft. Maar ik had hem dan ook nog niet op vinyl. Koste me trouwens niet zo heel veel (20 euro ofzo).
Kronos: Weer een behoorlijk suffe vraag. Bennerd heeft al geantwoord dat er eigenlijk geen antwoord op te geven is.
- rkdev: dit hangt echt af van de prijs, maar maximaal pakweg 100 euro. Ondertussen is er trouwens van mijn favo album (Achtung Baby) al een boxset uit en heb ik omwille van prijs niet voor de duurste variant gekozen. Die van Darkness of the Edge of Town is voor mij een voorbeeld van een goede boxset.

Het is fascinerend om te zien hoe sommige mensen hun favoriete muziek als dé norm aannemen.

Maar wacht even, jij wil dus dat muziek identiek reproduceerbaar is buiten de studio en denkt dat muzikanten met een gitaar dat beter kunnen dan muzikanten met een computer?

Als dat zo is moet je echt nog even heel erg goed nadenken wat je hier mee wil zeggen, want volgens mij is het met een computer mogelijk iets te maken wat op iedere plek identiek na te spelen is door de artiest. Met jouw "conventionele" instrumenten is dit echter gewoon technisch gezien niet mogelijk, want een gitarist of drummer kan nooit op de miliseconde correct spelen.
Dus wat was nu precies je punt?

ps. ik ken geen muzikanten die electronische muziek maken die dit doen, want dan zouden ze net zo goed de CD op kunnen zetten. Over het algemeen komt er voor veel muzikanten in de experimentele electronische muziek zelfs een zeer groot deel improvisatie in terug (waarbij sommigen dit zelfs de belangrijkste factor is, ik kijk bijvoorbeeld naar mijn eigen live muziek, dit is meestal improvisatie gemaakt van uit een bedacht startpunt zonder te weten waar en hoe ik precies ga eindigen...het moet natuurlijk wel leuk blijven, ook voor mij als muzikant want iedere keer het zelfde riedeltje spelen gaat ook zo vervelen).

Er zitten wel meer leuke dingen dan enkel Zea bij die deluxe edition van wcs! Die 17 bonus tracks zijn enkel disc 2, disc 3 is een DVD (mag dus niet op MuMe), maar bevat buiten een 'the making of wcs' nog veel live-opnames. Op bol.com staat de volledige lijst. Of die dvd de moeite is, zult ge van iemand anders moeten vernemen, want hier steekt die cd/dvd nog in het plastiekje...

Beetje offtopic, waarvoor mijn excuses

Ik heb een hele tijd vrij negatief gestaan tegenover Electronic maar dat is de laatste jaren echt compleet veranderd. Ik kan nu echt kippevel krijgen van elektronische muziek. In dat genre kun je je fantasie de loop laten gaan omdat er zoveel mogelijkheden zijn. Zo blijft een muzikant tenminste creatief.

Effecten op gitaren kunnen ook genoeg toevoegen. De fuzz bijvoorbeeld. En waar zou shoegaze zijn zonder gitaareffecten? Dat dromerige geluid krijg je niet voor elkaar zonder effecten.

Kijk, een open mind. Alleen een gek hoeft zijn mening nooit te herzien .

Hoe ingewikkeld dit ook moge wezen, als op dergelijke wijze geproduceerde muziek in een conventionele live set-up niet geloofwaardig overeind blijft, mag de maker zich naar mijn mening slechts producer noemen, en gèèn muzikant.

Daar was ik al bang voor ... die bestaan dus niet. Muzikanten met computers zijn bedriegers, Sietse.

Ik kan me niet voorstellen dat iemand achter een computer muziek zou willen maken als je ook zelf actief een instrument kan bespelen, maar dat is een kwestie van smaak. Ik zie mezelf daar echt niet de lol in hebben die ik heb als ik piano of gitaar speel. Als iemand anders dat wel heeft, is dat mooi.

Zo'n persoon is op z'n minst ook componist en wie muziek maakt, is toch gewoon muzikant? Hoe moet je iemand anders noemen die muziek maakt? Je zou kunnen zeggen dat hij geen uitvoerend muzikant in de klassieke zin van het woord is, maar als hij iets vluchtig in de tijd kan spelen, voert hij ook muziek op.

Er zullen her en der op de site overigens ook nog wel wat anti-berichten van mij staan uit de tijd dat ik hier net lid was. Je kan niet van elk genre evenveel houden en ik ben een voorstander van 'echte' instrumenten (vind ik esthetisch gewoon mooier klinken), maar ik sta er wel voor open en kan ook wel dingen waarderen.

Het één sluit het ander niet uit. Check Fennesz, die weet er ook nog emotie in te leggen.

Bepaalde tradities verdienen het om eerbiedigd te worden. Zo valt en staat het ambacht van muzikant bij het kunnen bespelen van een conventioneel muziekinstrument. Nogmaals, ik juich het van harte toe dat muzikanten elektronische hulpmiddelen benutten om hun geluid te verrijken, maar vind het essentieel dat een dergelijke sound - want buiten de studio veelal niet op identieke wijze reproduceerbaar - in een conventionele live set-up geloofwaardig overeind blijft, waarbij naar mijn mening elke denkbare hulpbron die redelijkerwijs te incorporeren valt in een zulksoortige setting (bijv. een gitaarpedaal) geoorloofd is.

Zo produceerde mijn topfavoriete band gedurende de jaren '70 al haar materiaal uit conventionele geluidsbronnen, zelfs zonder daarbij een beroep te doen op synthesizers (een instrument dat ik in hardware-uitvoering overigens als conventioneel beschouw daar het op traditionele wijze wordt bespeeld). Echter, bij het aanbreken van de tachtiger jaren brak de groep rigoureus met dit principe. Daar waar ze synthesizers recentelijk nog meden als de pest, werden hun albums en singles de eerste helft van dat decennium gekenmerkt door overweldigende toepassing er van.

Als treffend voorbeeld van hoe vaardige muzikanten enerzijds de voortschrijdende mogelijkheden van studio-technologie kunnen aanwenden, en anderzijds bij machte zijn om on stage geloofwaardig terug te vallen op hun instrumentbeheersing, kan ik dientengevolge niet beter verwijzen naar de eerste publieke artistieke uiting van mijn meestgeliefde formatie haar toenmalige koerswijziging: de single Play The Game, waarvan - wellicht ten overvloede - de veelvuldige gedubte synthesizer-effects in de studio-versie in een conventionele live set-up niet op identieke wijze te reproduceren vallen.

Onderstaand van deze song respectievelijk de single-versie alsmede een live-uitvoering:

En volgens je profiel ben je nog niet eens dertig... Mag ik nu concluderen dat Benjamin Button echt bestaat?

Iedereen kan een conventioneel instrument bespelen. Dit soort definitie-fetish heeft hier al menig discussie doen ontsporen. Inderdaad, bepaalde tradities verdienen het om eerbiedigd te worden .

Het ambacht van muzikant valt en staat bij het maken van muziek dacht ik altijd...

Als een Burial of Aphex Twin bijvoorbeeld geen 'convectioneel' muziekinstrument zou kunnen bespelen (wat ik overigens niet weet) zou hij geen muzikant zijn? Mijn enige reactie daarop kan zijn: hihi.

Dus als je geen conventieel instrument kan bespelen dan mag je jezelf geen muzikant noemen? Bekrompen en bespottelijk.

Hiermee betuig ik mijn volledige instemming.



Lees: op vakkundige wijze bespelen.



Ben je op BookMeter en MovieMeter ook zo bij de pinken?

Amateurmusici zijn derhalve geen musici. Man man, wat een quatsch.

Ik doe niet aan MovieMeter en jij zo te zien niet aan BoekMeter?

Alleen gebruik maken van conventionele rockinstrumenten en alleen toevoegingen gebruiken als ze ooit ook eens door Queen gebruikt zijn. Anders kan het gewoon geen muziek zijn. Snappen jullie dat dan niet?

Vakkundig is een woord met een meervoudige betekenis en dus multi-interpretabel. Nee, muziek hoeft van mij echt niet je professie te zijn om je muzikant te mogen noemen.

Over definitie-fetisjisme gesproken.



Ik verkeerde in de veronderstelling dat de artistieke uiting die je aansneed een literaire oorsprong kent, maar ik kan me vergissen (overigens ook in de toevoegcriteria van BookMeter).

Nog meer te keffen?

Als dus het maar op een conventioneel instrument is, begrijp ik. Wel synthesizers, geen laptops.
Mag een Fairlight CMI ? Check even of Queen ze gebruikt heeft, dat lijkt hier richtinggevend te zijn.


Ja. Hawaiiaans zonder ananas is als Queen zonder Mercury.

Wat een ontzettende onzin kraam je allemaal uit ClassicRocker. Je hebt blijkbaar geen flauw idee wat er bij komt kijken om muziek te kunnen maken met een computer.

Een muziekprogramma op de computer is gewoon een synthesizer, maar dan zonder klavier, een die je kunt aansturen met een muis en toetsenbord, of als je daar de middelen voor hebt met midi uitbreidingen zoals controllers met knoppen of, ja daar is ie, een klavier. Heel veel artiesten die live optreden met de computer (laptop) hebben zulke uitbreidingen.
Ik zelf gebruik geen klavier om de muziek te maken die ik wil maken, maar wel een controller met knoppen. Om hier gebruik van te kunnen maken moet ik precies weten wat mijn gebouwde instrument (op de computer) gaat doen als ik een instelling verander. Als ik dat niet weet kan ik dus helemaal niets met het instrument. In dat opzicht komt er veel meer bij kijken dan gitaar of piano spelen (om maar wat te noemen), die instrumenten krijg je hoe dan ook geluid uit, en het mooie daarbij is dat je niet eens hoeft te weten hoe dat het geluid precies tot stand komt want je weet toch wel hoe de noot gaat klinken. Ik moet eerst nadenken welke geluiden ik eigenlijk wil gaan maken, dan moet ik daarvoor het instrument in elkaar gaan zetten en dan komt pas het stuk compositie of het bespelen van het instrument. Ik kan een instrument bouwen waarmee het mogelijk is om melodieën te maken, of een om ritmes mee te maken, of een waar allebei mee kan. En het mooie aan de instrumenten die ik maak en gebruik is dat ik er in de studio mee kan werken en dat ik op het podium er mee aan de slag kan. Ik heb de keuze of ik op het podium dan hetzelfde doe als in de studio of dat ik hier totaal van afwijk. Daar ben ik als muzikant op de computer net zo vrij in als muzikant op de gitaar. In mijn geval is dat ik altijd iets anders doe live omdat ik dat leuker vind te doen en zodoende nooit stukken van mijn albums live ten gehore breng. Mijn insteek is dan ook als je de stukken van het album wil horen moet je het album maar kopen. Ik veras mijn publiek liever met iets nieuws, iedere keer weer.
Daarbij maak ik geen gebruik van een klavier waarmee ik speel, maar heb ik wel een controller met een kleine 40 draai knoppen en 20 toetsen die ik bespeel. Ook gebruik ik daarbij andere instrumenten zoals een duimpiano, een melodica, mijn stem en sinds kort een casio SX-10 keyboard.

En dit heb ik niet alleen solo als muzikant gedaan, maar ook heb ik een jaar of 7 in een band gezeten waar ik ook achter de laptop bespeelde, dit samen met een gitarist en drummer.
Volgens jouw beschrijving zou ik binnen deze band wel een muzikant zijn geweest, terwijl ik met mijn solo werk dat niet zou zijn. Dit puur omdat het bij de band een toevoeging is die het geluid verrijkt en het solo niet-conventioneel is.


Waarom luister je dan in hemelsnaam naar rock muziek en niet naar pre-middeleeuwse liederen. Want laten we eerlijk zijn, de traditie van muziek gaat iets verder terug dan queen of andere rock en pop muziek.
Dit soort argumenten (als je het al zo wil noemen) slaan natuurlijk helemaal nergens op.

Zoals ik al eerder zei: ga jij maar weer met een veer en inkt schrijven, het liefst op papyrus. Of misschien nog passender zoek de dichtstbijzijnde grot op en ga daar poppetjes tekenen met zelf uit steen, planten, vruchten enz. gemaakte verf.

Mooi, interessant stuk, Sietse! Dit zijn de berichten die een discussie als deze de moeite waard maken.

Elke toevoeging is welkom zolang het geluid dat het voortbrengt op geloofwaardige wijze reproduceerbaar is in een conventionele live set-up. De sound in kwestie hoeft dus niet per definitie op identieke wijze nagebootst te (kunnen) worden. Nee, het zijn de de creativiteit en instrumentbeheersing die muzikanten on stage aan de dag leggen die in deze allesbepalend zijn.

Dat tijdens een concert in uitzonderlijke gevallen een tape afgespeeld wordt is voor mij overigens niet bezwaarlijk. Bepaalde geluiden (bijv. babygehuil) zijn live nou eenmaal niet op conventionele wijze te reproduceren.



Queen zonder Mercury is als Almas zonder Dom Pérignon.

Het fijne aan de conventionele technologie elpee is dat hij in een groef kan blijven hangen.

Allesbepalend voor wat?

Waarom ontkracht je je bericht dat enkele sterke argumenten bevat met dergelijke ridiculiteiten? Leg me dat eerst maar eens uit alvorens ik inhoudelijk reageer.

Voor de geloofwaardigheid van de reproductie.