"Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny

Niet lullen hermanus. Mijn antwoord is goed, de vraag is fout.

Ow, moet dat ook? Brothers in Arms was voor mij de bottleneck voor Dire Straits.

Speciaal voor Graf bij deze een korte inleiding tot mijn antwoord op de vraag van vandaag, waarbij specifiek vermeld mijn interpetatie van die vraag:

De vraag zoals ik die geïnterpreteerd heb valt als volgt te omschrijven. 'Je bent fan van band A en houdt ontzettend van albums X en Y van deze band. Dan stapt die band bijvoorbeeld over naar een groter label of brengt in ieder geval een plaat Z uit die beter aanslaat bij 'het grote publiek'. Jij als fan vind dit in eerste instantie maar niets, maar moet later toch toegeven dat plaat Z helemaal zo slecht nog niet was.'

Welnu mijn antwoord iets uitgebreider: dit is mij nooit overkomen - mijn eerste grote muziekliefde, Belle & Sebastian, leerde ik pas kennen na hun overstap naar Rough Trade en het iets geliktere geluid dat die overstap met zich meebracht - maar mijn ervaring die hier het dichtstbij komt, heb ik met de Kings of Leon. Ik vond Youth & Young Manhood een erg lekker lofi album en het is wat mij betreft dan ook doodzonde dat ze nu in een soort Killers veranderd zijn.

Capito?

Er wordt gevraagd naar een album dat je eerst niets vond vanwege het commerciele gehalte maar dat je later hebt leren waarderen. In je oorspronkelijke beantwoording stel je over de Kings of Leon:



Ik hou het dus nog steeds op een foutieve beantwoording van de oorspronkelijke vraag als je het niet erg vindt. En als je het wel erg vindt ook trouwens

Ik beticht John Coltrane ervan bij "Ascension" voor het grote geld te hebben gekozen.

En daarom vond je het een slechte/matige plaat die je nu echter toch weet te waarderen? Daar gaat het om.

Gezien je antwoord ben je niet bekend met Ascension...

Zullen we morgen weer een makkelijke vraag doen.

Rood of blauw?

Zoiets.

morgen, Raymond

Morgen ett.

Ik ben een behoorlijke jazz-leek ja. Het zal wel zijn meest ontoegankelijke werk zijn.

Neemt niet weg dat de vraag van de dag door bijna niemand wordt begrepen, terwijl het echt niet zo moeillijk te snappen is. Gewoon goed lezen.

En degenen die de vraag wel begrijpen er geen antwoord op weten.

Jawel hoor:

"Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time: vond ik toen die uitkwam echt vreselijk. Een knieval voor de commercie. In retrospectief zie ik dat nog steeds zo, maar inmiddels vind ik dat er hier en daar wel een aardig nummer op staat. Maar hij blijft zeer matig. Ander voorbeeld: Het tweede album van The House of Love. Vond ik destijds teleurstellend vanwege zijn meer gladde productie tov het debuut. Toch wel een stuk commerciëler. Nu vind ik het wel een goede plaat.

Voila!

"Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time: vond ik toen die uitkwam echt vreselijk. Een knieval voor de commercie. In retrospectief zie ik dat nog steeds zo, maar inmiddels vind ik dat er hier en daar wel een aardig nummer op staat. Maar hij blijft zeer matig. Ander voorbeeld: Het tweede album van The House of Love. Vond ik destijds teleurstellend vanwege zijn meer gladde productie tov het debuut. Toch wel een stuk commerciëler. Nu vind ik het wel een goede plaat.
- levenvergeten: ik vond de eerste van De Jeugd eerst echt superkut, omdat ik dacht dat Pepijn na zijn knipogen naar Oostenrijkse avantgarde met de Spaarndammerbuurtkliek, nu voor de gemakkelijke hitjes koos met Voorjekijken en Watskeburt!? Maar nu is 'ie vijf sterren.

"Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time: vond ik toen die uitkwam echt vreselijk. Een knieval voor de commercie. In retrospectief zie ik dat nog steeds zo, maar inmiddels vind ik dat er hier en daar wel een aardig nummer op staat. Maar hij blijft zeer matig. Ander voorbeeld: Het tweede album van The House of Love. Vond ik destijds teleurstellend vanwege zijn meer gladde productie tov het debuut. Toch wel een stuk commerciëler. Nu vind ik het wel een goede plaat.
- levenvergeten: ik vond de eerste van De Jeugd eerst echt superkut, omdat ik dacht dat Pepijn na zijn knipogen naar Oostenrijkse avantgarde met de Spaarndammerbuurtkliek, nu voor de gemakkelijke hitjes koos met Voorjekijken en Watskeburt!? Maar nu is 'ie vijf sterren.
- Justus18: de vraag is mij te gekunsteld. Ik ben best bereid om mijn mening over een plaat wel eens te herzien. Hier gaat het specifiek om een artiest die je wel goed vindt, dan op de commerciële toer een flop aflevert en die je later dan weer goed vindt? Ik pas.

"Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time: vond ik toen die uitkwam echt vreselijk. Een knieval voor de commercie. In retrospectief zie ik dat nog steeds zo, maar inmiddels vind ik dat er hier en daar wel een aardig nummer op staat. Maar hij blijft zeer matig. Ander voorbeeld: Het tweede album van The House of Love. Vond ik destijds teleurstellend vanwege zijn meer gladde productie tov het debuut. Toch wel een stuk commerciëler. Nu vind ik het wel een goede plaat.
- levenvergeten: ik vond de eerste van De Jeugd eerst echt superkut, omdat ik dacht dat Pepijn na zijn knipogen naar Oostenrijkse avantgarde met de Spaarndammerbuurtkliek, nu voor de gemakkelijke hitjes koos met Voorjekijken en Watskeburt!? Maar nu is 'ie vijf sterren.
- Justus18: de vraag is mij te gekunsteld. Ik ben best bereid om mijn mening over een plaat wel eens te herzien. Hier gaat het specifiek om een artiest die je wel goed vindt, dan op de commerciële toer een flop aflevert en die je later dan weer goed vindt? Ik pas.
- Sir Spamalot: Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son

Mag best hoor, lief Grafje

"Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time: vond ik toen die uitkwam echt vreselijk. Een knieval voor de commercie. In retrospectief zie ik dat nog steeds zo, maar inmiddels vind ik dat er hier en daar wel een aardig nummer op staat. Maar hij blijft zeer matig. Ander voorbeeld: Het tweede album van The House of Love. Vond ik destijds teleurstellend vanwege zijn meer gladde productie tov het debuut. Toch wel een stuk commerciëler. Nu vind ik het wel een goede plaat.
- levenvergeten: ik vond de eerste van De Jeugd eerst echt superkut, omdat ik dacht dat Pepijn na zijn knipogen naar Oostenrijkse avantgarde met de Spaarndammerbuurtkliek, nu voor de gemakkelijke hitjes koos met Voorjekijken en Watskeburt!? Maar nu is 'ie vijf sterren.
- Justus18: de vraag is mij te gekunsteld. Ik ben best bereid om mijn mening over een plaat wel eens te herzien. Hier gaat het specifiek om een artiest die je wel goed vindt, dan op de commerciële toer een flop aflevert en die je later dan weer goed vindt? Ik pas.
- Sir Spamalot: Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son
- Beeswax: ik zou het begot niet weten.

Ze hebben hun ziel verkocht." Ze zijn overstag gegaan voor het grote geld." Hoe dikwijls hoor je dergelijke praat niet? Welk album van je favoriete artiest(en) vond je om hiervoor vermelde redenen aanvankelijk maar niets maar heb je later leren waarderen (misschien kan het voer tot discussie opleveren bij de desbetreffende albums).

- itchy: geen enkele, wat een onzinvraag.
- Benno: geen enkele
- Rayman: belachelijke veronderstelling. "O jee, ze staan op 1 in de album top zoveel, nou koop ik hun plaat maar niet meer, boehoe".
- Stijn_Slayer: geen enkele. Ik ben een beetje allergisch voor een té commercieel geluid.
- reijersen: ik had er een beetje dezelfde gedachte over als rayman
- Thomzic: zelf niet meegemaakt, maar kan het me wel voorstellen. Bekend voorbeeld natuurlijk The Black Album.
- Bertus: ik was geen groot fan van ze, maar ik vind het wel jammer dat de Kings of Leon tegenwoordig van die gelikte stadionpop maken. Als je dat vergelijkt met de rammelende bluesrock van hun eerste album... En ik geloof niet dat ik hun nieuwe koers ooit nog ga waarderen
- Kiriyama: Geen één, het zal me een worst zijn wat anderen mensen van een album vinden.
- Glurp: Wat Bertus zegt; Kings of Leon kan ik wel waarderen maar de laatste twee albums veel minder dan de eerste twee!
- Sheplays: Eerder omgekeerd; bijvoorbeeld Dire Straits
- MDV: Saxon's Destiny
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time: vond ik toen die uitkwam echt vreselijk. Een knieval voor de commercie. In retrospectief zie ik dat nog steeds zo, maar inmiddels vind ik dat er hier en daar wel een aardig nummer op staat. Maar hij blijft zeer matig. Ander voorbeeld: Het tweede album van The House of Love. Vond ik destijds teleurstellend vanwege zijn meer gladde productie tov het debuut. Toch wel een stuk commerciëler. Nu vind ik het wel een goede plaat.
- levenvergeten: ik vond de eerste van De Jeugd eerst echt superkut, omdat ik dacht dat Pepijn na zijn knipogen naar Oostenrijkse avantgarde met de Spaarndammerbuurtkliek, nu voor de gemakkelijke hitjes koos met Voorjekijken en Watskeburt!? Maar nu is 'ie vijf sterren.
- Justus18: de vraag is mij te gekunsteld. Ik ben best bereid om mijn mening over een plaat wel eens te herzien. Hier gaat het specifiek om een artiest die je wel goed vindt, dan op de commerciële toer een flop aflevert en die je later dan weer goed vindt? Ik pas.
- Sir Spamalot: Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son
- Beeswax: ik zou het begot niet weten.
-Heemskerktollie: niks

Stijn_Slayer: rood

Stijn_Slayer: rood
Benno: nee

Stijn_Slayer: rood
Benno: nee
pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.

-Stijn_Slayer: rood
- Benno: nee
- pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.
- Sheplays: Wat pretfred zegt, het liefst Rödgröd med flode, rode bessen pudding met slagroom. Rood dus.

-Stijn_Slayer: rood
- Benno: nee
- pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.
- Sheplays: Wat pretfred zegt, het liefst Rödgröd med flode, rode bessen pudding met slagroom. Rood dus.
- Kiriyama: Groen

-Stijn_Slayer: rood
- Benno: nee
- pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.
- Sheplays: Wat pretfred zegt, het liefst Rödgröd med flode, rode bessen pudding met slagroom. Rood dus.
- Kiriyama: Groen
- Bertus: @ pretfrit: in mijn Wannee - kookboek van de Amsterdamse huishoudschool - staan nog een hoop fatsoenlijke puddingen, van die die je een paar uur au bain marie moet laten pruttelen... vooral de bitterkoekjesbroodpudding vind ik niet te versmaden!

-Stijn_Slayer: rood
- Benno: nee
- pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.
- Sheplays: Wat pretfred zegt, het liefst Rödgröd med flode, rode bessen pudding met slagroom. Rood dus.
- Kiriyama: Groen
- Bertus: @ pretfrit: in mijn Wannee - kookboek van de Amsterdamse huishoudschool - staan nog een hoop fatsoenlijke puddingen, van die die je een paar uur au bain marie moet laten pruttelen... vooral de bitterkoekjesbroodpudding vind ik niet te versmaden!
- Zorin: vandaag is ...rood

Stijn_Slayer: rood
- Benno: nee
- pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.
- Sheplays: Wat pretfred zegt, het liefst Rödgröd med flode, rode bessen pudding met slagroom. Rood dus.
- Kiriyama: Groen
- Bertus: @ pretfrit: in mijn Wannee - kookboek van de Amsterdamse huishoudschool - staan nog een hoop fatsoenlijke puddingen, van die die je een paar uur au bain marie moet laten pruttelen... vooral de bitterkoekjesbroodpudding vind ik niet te versmaden!
- Zorin: vandaag is ...rood
- R&P: als Ajacied moet ik rood zeggen, maar zelf draag ik liever kleren met blauw erin.

Stijn_Slayer: rood
- Benno: nee
- pretfrit: Een heerlijk ouderwetse pudding, wie komt daar nog mee voor de dag? ‘Puddingachtigen’ zoals bavarois, trifle, tiramisu of pannacotta zijn niet de échte pudding zoals je die vroeger kreeg.
- Sheplays: Wat pretfred zegt, het liefst Rödgröd med flode, rode bessen pudding met slagroom. Rood dus.
- Kiriyama: Groen
- Bertus: @ pretfrit: in mijn Wannee - kookboek van de Amsterdamse huishoudschool - staan nog een hoop fatsoenlijke puddingen, van die die je een paar uur au bain marie moet laten pruttelen... vooral de bitterkoekjesbroodpudding vind ik niet te versmaden!
- Zorin: vandaag is ...rood
- R&P: als Ajacied moet ik rood zeggen, maar zelf draag ik liever kleren met blauw erin
-ettettummu: Ananas (en een aantal andere vruchten, zoals kiwi en papaja) bevatten actieve eiwit-splitsende enzymen. In het geval van ananas is dat bromelaine, bij papaja heet het papaine. Deze enzymen werken ook bij lage temperaturen en breken de eiwitten in je yoghurt of pudding af. In yoghurt zorgen de melkeiwitten grotendeels voor de structuur, in pudding is dat meestal het eiwit gelatine. Als deze eiwitten dus worden afgebroken gaat de structuur verloren en wordt je product waterig en vaak ook bitter.
De enzymen zijn niet bestand tegen hoge temperaturen, als je de vruchten dus eerst even verhit, bijvoorbeeld blancheren of even in de magnetron, kan je ze wel gebruiken in yoghurt of pudding.
Vandaar blauw.
Of rood.