Dat maakt niet uit. Een land is een gemeenschap waarin mensen iets met elkaar delen en daarin zit zowel een rationele als emotionele reden om je meer verbonden te voelen met landgenoten. Dat hoeft niet gevaarlijker te zijn dan dat je je meer verbonden voelt met je familie en vrienden dan met onbekenden.

Wat mij betreft wel.



Ik voel mij absoluut niet verbonden met mensen met wie ik een nationaliteit deel. Als alle andere factoren identiek zijn en slechts de nationaliteit tussen twee individuen verschilt, waarbij ik er met eentje de mijne deel dan zal dat nooit de doorslag geven. Niet bewust en niet onbewust.



Het is potentieel gevaarlijk in die zin dat het klaarblijkelijk heel gemakkelijk is om een wij vs. zij situatie te creëren op basis van zo'n artificieel concept. Dat zie je bijvoorbeeld aan foebelaanhangers die met elkaar op de vuist gaan.

Ik voel mij met alle mensen verbonden in het mens-zijn en dat gaat perfect samen met enig patriottisme. Lijkt me logisch en gezond.


Een wij vs. zij situatie hoeft ook niet gevaarlijk te zijn. Er valt heel gezellig een gezelschapsspelletje mee te spelen.

Een mes is potentieel gevaarlijk. Vuur is potentieel gevaarlijk. Maar de kok die eten voor je klaarmaakt voor potentiële moordenaar en brandstichter aanzien is niet logisch noch gezond.

Off-topic bericht verwijderd. Leuk hoor, zo'n discussie, maar we gaan niet op de man spelen.

Edit: Dat geldt uiteraard voor iedereen.

Juist niet toch? Verbonden zijn met alle mensen duidt op verbonden zijn met alle mensen, terwijl patriottisme duidt op verbonden zijn met mensen die toevallig jouw nationaliteit delen.



Vandaar dat ik het dan ook had over potentieel gevaarlijk.



Er zullen ongetwijfeld moordenaars en brandstichters zijn die ook wel eens eten bereiden dus wat daar niet logisch aan zou kunnen zijn ontgaat mij.

In jouw visie blijkbaar wel. Maar ik zie niet waarom enige vaderlandsliefde een gevoel van verbondenheid met alle mensen in de weg zou moeten staan. Ik zie je daar ook geen onderbouwde argumentatie voor geven.


Eerder had je het natuurlijk meteen over gevaarlijk nationalisme. Daarover beginnen als het gaat over supporteren voor een landgenoot vind ik even onzinnig als moord en brand roepen omdat iemand eten aan het klaarmaken is.

Als jij bij een sportevenement alleen sporters met wie je een nationaliteit deelt support dan support je dus alle mensen met wie je geen nationaliteit deelt niet. Dan kun je dus toch slechts spreken van verbondenheid met alleen de mensen met wie je een nationaliteit deelt?



Ik sluit mijn ogen daar dus bewust niet voor.

Kijk, elk mens heeft zijn of haar verlangens maar ook grenzen. Die grenzen worden bepaald door een heleboel factoren maar zijn vaak dynamisch. Iemand die het liefst een ander even zou willen betasten maar dat niet doet omdat hij een grens hanteert, bijvoorbeeld omdat de handeling strafbaar is en de pakkans groot is, zal dit onder normale omstandigheden daarom niet doet maar wanneer hij alcohol in z'n lichaam heeft wel, omdat deze factor de grens doet beïnvloeden. Dat gebeurt vaak genoeg. Net als alcoholgebruik kan ook zo'n artificieel gecreëerde wij vs zij situatie een factor zijn die grenzen beïnvloedt. Het mag bekend zijn dat de meeste mensen meer durven in groepsverband en mensen die graag eens zouden vechten met andere mensen krijgen door dit soort dingen zowel steun in de vorm van het zich bevinden in een groep als een motief (buitenlanders of van een andere club) aangereikt. Dat hier een gevaar in schuilt is niet zomaar een hypothese, de geschiedenis heeft dit bewezen. Je ziet het bijvoorbeeld ook bij religie, ook daar is het wij vs zij verhaal ontzettend gevaarlijk gebleken. En uiteraard zal niet iedere nationalist overgaan tot onwenselijk handelen, maar dat heb ik nooit gesteld. Ik durf echter wel het tegenovergestelde te beweren; namelijk dat het ontbreken van dit soort artificiële wij vs zij situaties er voor zorgt dat bepaalde mensen hun grenzen niet verruimen op een onwenselijke manier. Vandaar dat ik spreek over gevaar. Een ander voorbeeld hiervan, mijns inziens, is de niet te negeren stijging van hate crimes in het Verenigd Koninkrijk direct na de uitslag van het BREXIT-referendum. Een heel sterk effect van een wij vs zij situatie waarbij de 'tegen'-groep een politieke erkenning van jewelste kreeg en een aantal individuen uit die groep hierin vervolgens reden zag om haar grenzen te verruimen en overging tot onwenselijk gedrag.

Er valt vanzelfsprekend te discussiëren over wat de grootte van het potentiële gevaar is bij dit soort dingen maar mij persoonlijk boezemt het angst in en dat maakt dat, naast het feit dat ik het gewoon echt irrationeel gedrag vind, ik het afkeur.

Dat woordje 'alleen' smokkel jij erin. Voor een landgenoot supporteren hoeft niet te impliceren dat je niet of nooit voor sporters met een andere nationaliteit kan supporteren. Laat staan dat je iets tegen andere nationaliteiten hebt. Patriottisme is een vorm van liefde, niet van haat.


Een heel verhaal. In de context van supporteren voor een landgenoot eigenlijk niet relevant vind ik.

Maar ik val in herhaling. We zijn dus uitgesproken denk ik.

Dat zal voor jou persoonlijk ongetwijfeld zo zijn, dat geloof ik meteen.

Maar bij veel mensen ligt dat toch wel even een stukje anders.



Dat is jouw keuze, ik sluit mijn ogen daar dus, zoals gezegd, niet voor.

De discussie heeft nu wel lang genoeg geduurd, dreigt in herhaling te vallen, en dreigde op het einde zelfs een beetje politiek te worden (brexit). Graag nu dus gewoon verder met deze vraag van de dag (een nieuwe verzinnen mag ondertussen ook). Eventuele verderzettingen zullen verwijderd worden.

Nieuwe vraag dan maar, ééntje waar je alle kanten mee uit kunt:

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.

Nieuwe vraag dan maar, ééntje waar je alle kanten mee uit kunt:

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.
- Gerards Dream: Anton Bruckner en Johan Sebastian Bach

Nieuwe vraag dan maar, ééntje waar je alle kanten mee uit kunt:

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.
- Gerards Dream: Anton Bruckner en Johan Sebastian Bach
- brajoapau: Depeche Mode.

Nieuwe vraag dan maar, ééntje waar je alle kanten mee uit kunt:

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.
- Gerards Dream: Anton Bruckner en Johan Sebastian Bach
- brajoapau: Depeche Mode.
- Kronos: Elke artiest die ik waardeer heeft wel eens iets uitgebracht wat ik minder fantastisch vind.

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.
- Gerards Dream: Anton Bruckner en Johan Sebastian Bach
- brajoapau: Depeche Mode.
- Kronos: Elke artiest die ik waardeer heeft wel eens iets uitgebracht wat ik minder fantastisch vind.
- panjoe: Wat Kronos zegt. Een artiest als Calibre of Juana Molina stelt me nooit echt teleur, maar als ze iets nieuws uitbrengen is dat altijd wel een 'veilig' vervolg op de rest van hun oeuvre.

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.
- Gerards Dream: Anton Bruckner en Johan Sebastian Bach
- brajoapau: Depeche Mode.
- Kronos: Elke artiest die ik waardeer heeft wel eens iets uitgebracht wat ik minder fantastisch vind.
- panjoe: Wat Kronos zegt. Een artiest als Calibre of Juana Molina stelt me nooit echt teleur, maar als ze iets nieuws uitbrengen is dat altijd wel een 'veilig' vervolg op de rest van hun oeuvre.
- herman: er zijn zat artiesten die erg sterk beginnen en gaandeweg hun carrière de x-factor kwijtraken. LCD Soundsystem is zo'n geval (van een briljante eerste 12" tot een matig derde album). Maar erger is het als artiesten duidelijk alleen nog maar hits proberen te scoren met platte meuk, terwijl ze eerder wel hele fijne plaatjes maakten (Aeroplane, The Magician) en je weet dat ze daar nog steeds toe in staat zijn.

Welke artiest heeft je eigenlijk nog nooit teleurgesteld?

- Morthûl: Autechre.
- Edgar18: Otis Redding
- Hendrik68: Bob Dylan, Junior Kimbrough, John Fullbright, Townes van Zandt, Drive-By Truckers, Patterson Hood, Ralph de Jongh, Daniel Lohues, Charles Caldwell en verder iedereen die ik vergeten ben. O ja, Racey.
- crosskip: Primordial, Kanye West
- ArthurDZ: Van artiesten die nu nog actief zijn en me dus nog kunnen teleurstellen maar dat tot nog toe niet hebben gedaan, schieten me er vier te binnen: Nick Cave, Tom Waits, Kanye West en Kendrick Lamar. Van hen vind ik elke plaat goed. Bruce en U2 (ja, echt!) zaten tot hun beider laatste platen ook in dit rijtje. Ik heb er echter vertrouwen in dat ze zich met hun volgende worpen gaan revancheren.
- Don Cappuccino: Deftones
- Bennerd: Even enkel artiesten meerekenen die al heel wat albums hebben uitgebracht: Madball
- Sandokan: David Simon. Sorry, maar binnen de muziek kan ik niemand, maar dan ook echt niemand bedenken waar ik fan van ben, waarbij ik niet bij minimaal één plaat het gevoel heb van, mja, had van mij niet zo gehoeven. Maar David Simon, alles wat die man heeft bedacht/geschreven is ge-ni-aal. Alles
- Rudi S: Ben Jerome
- Cellulord: God!
- itchy: Liars. Maar er komt een nieuwe aan, dus het kan nog...
- Sir Spamalot: artiest Stevie Ray Vaughan + componist Johann Sebastian Bach.
- Gerards Dream: Anton Bruckner en Johan Sebastian Bach
- brajoapau: Depeche Mode.
- Kronos: Elke artiest die ik waardeer heeft wel eens iets uitgebracht wat ik minder fantastisch vind.
- panjoe: Wat Kronos zegt. Een artiest als Calibre of Juana Molina stelt me nooit echt teleur, maar als ze iets nieuws uitbrengen is dat altijd wel een 'veilig' vervolg op de rest van hun oeuvre.
- herman: er zijn zat artiesten die erg sterk beginnen en gaandeweg hun carrière de x-factor kwijtraken. LCD Soundsystem is zo'n geval (van een briljante eerste 12" tot een matig derde album). Maar erger is het als artiesten duidelijk alleen nog maar hits proberen te scoren met platte meuk, terwijl ze eerder wel hele fijne plaatjes maakten (Aeroplane, The Magician) en je weet dat ze daar nog steeds toe in staat zijn.
- angelin: The Doors (met Jim gewoon alles goed) , Radiohead (debuut gemist destijds)

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
- Brunniepoo: mijn vrouw heeft gelukkig een deel van mijn muzieksmaak omarmd. Ik draai dus in haar bijzijn zoveel mogelijk de muziek waarvan ik weet dat ze ervan houdt/ ermee kan leven, de rest draai ik dan wel als ik alleen ben.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring
- dix: Zo af en toe is dat wel een issue ja. In de praktijk los ik dat op door de muziek het geklaag te laten overstemmen. Maar ja dan gaan de buren weer zeuren.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring
- dix: Zo af en toe is dat wel een issue ja. In de praktijk los ik dat op door de muziek het geklaag te laten overstemmen. Maar ja dan gaan de buren weer zeuren.
- Arrie: mijn vriendin vindt alles prima en heeft nog nooit geklaagd over de muziek die ik opzet. Het overgrote deel van wat ik tof vind, kan zij ook waarderen. Zelf zet ze zelden wat op.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring
- dix: Zo af en toe is dat wel een issue ja. In de praktijk los ik dat op door de muziek het geklaag te laten overstemmen. Maar ja dan gaan de buren weer zeuren.
- Arrie: mijn vriendin vindt alles prima en heeft nog nooit geklaagd over de muziek die ik opzet. Het overgrote deel van wat ik tof vind, kan zij ook waarderen. Zelf zet ze zelden wat op.
- panjoe: Mijn huisgenoot heeft een prima muzieksmaak, aangezien die bijna helemaal met die van mij overeen komt. Hij luistert iets meer pop/rock (London Grammar, Heartless Bastards, Foals, dat soort muziek), maar wat hij draait uit die hoek mag mij meestal ook wel goed smaken.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring
- dix: Zo af en toe is dat wel een issue ja. In de praktijk los ik dat op door de muziek het geklaag te laten overstemmen. Maar ja dan gaan de buren weer zeuren.
- Arrie: mijn vriendin vindt alles prima en heeft nog nooit geklaagd over de muziek die ik opzet. Het overgrote deel van wat ik tof vind, kan zij ook waarderen. Zelf zet ze zelden wat op.
- panjoe: Mijn huisgenoot heeft een prima muzieksmaak, aangezien die bijna helemaal met die van mij overeen komt. Hij luistert iets meer pop/rock (London Grammar, Heartless Bastards, Foals, dat soort muziek), maar wat hij draait uit die hoek mag mij meestal ook wel goed smaken.
- Ataloona: Tsja, ik woon nog - lekker economisch - thuis, dus op mijn muzieksmaak wordt zeer gevarieerd gereageerd. Wanneer ik jazz of experimentele muziek op zet (op mijn zolderkamertje) dan is dat ''kattengejank'' of ''moeilijkdoenerij'', of ''nerveus gepriegel'', of ''kutmuziek''. Allemaal termen waarin ik mij wel kan herkennen. Dat soort gedoe zet ik overigens echt niet op in de woonkamer. Anderzijds luister ik ook genoeg pop en toegankelijke rockmuziek en dat wil er wel ingaan als zoete koek. Bij mijn ouders kan ik gerust aanzetten met bijvoorbeeld Bruce Springsteen. Ik ken er wel mee leven. Wanneer ik bij vrienden verblijf, draai ik meestal indiemuziek, maar hoef ik ook niet met experimentele muziek aan te komen. Ik adapteer mij gewoon.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring
- dix: Zo af en toe is dat wel een issue ja. In de praktijk los ik dat op door de muziek het geklaag te laten overstemmen. Maar ja dan gaan de buren weer zeuren.
- Arrie: mijn vriendin vindt alles prima en heeft nog nooit geklaagd over de muziek die ik opzet. Het overgrote deel van wat ik tof vind, kan zij ook waarderen. Zelf zet ze zelden wat op.
- panjoe: Mijn huisgenoot heeft een prima muzieksmaak, aangezien die bijna helemaal met die van mij overeen komt. Hij luistert iets meer pop/rock (London Grammar, Heartless Bastards, Foals, dat soort muziek), maar wat hij draait uit die hoek mag mij meestal ook wel goed smaken.
- Ataloona: Tsja, ik woon nog - lekker economisch - thuis, dus op mijn muzieksmaak wordt zeer gevarieerd gereageerd. Wanneer ik jazz of experimentele muziek op zet (op mijn zolderkamertje) dan is dat ''kattengejank'' of ''moeilijkdoenerij'', of ''nerveus gepriegel'', of ''kutmuziek''. Allemaal termen waarin ik mij wel kan herkennen. Dat soort gedoe zet ik overigens echt niet op in de woonkamer. Anderzijds luister ik ook genoeg pop en toegankelijke rockmuziek en dat wil er wel ingaan als zoete koek. Bij mijn ouders kan ik gerust aanzetten met bijvoorbeeld Bruce Springsteen. Ik ken er wel mee leven. Wanneer ik bij vrienden verblijf, draai ik meestal indiemuziek, maar hoef ik ook niet met experimentele muziek aan te komen. Ik adapteer mij gewoon.
- Edgar18: Ik heb (gelukkig) een vriendin die ook erg van muziek houdt. De hobby is wat minder fanatiek dan bij mij maar ook zij luistert veel en gaat graag naar concerten. Op hetgeen ik thuis draai krijg ik eigenlijk zelden tot nooit commentaar, en die paar dingen die ze echt niet kan waarderen draai ik als zij niet thuis is. Als we samenzijn, bijvoorbeeld tijdens het eten, dan staat er wel vaak iets op waar we beide van houden.

Muziek in huis. Hoe gaan je huisgenoten met je muziekkeuze om? Moeten er soms compromissen gesloten worden?

- Magick1: M'n vriendin geeft niet veel om muziek, wat heel erg handig is. Ik draai van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wat ik wil. Mijn voorliefde voor pop/indie-muziek helpt wel, ik weet niet of ze ook zo vriendelijk zou zijn mocht ik een Metal-fan zijn.
- ArthurDZ: ik draai gewoon lekker wat ik wil, en als mijn huisgenoten niet achter mijn (akkoord, soms inderdaad bedenkelijke) keuzes staan, doe ik de deur van mijn kamer wel dicht
- Rogyros: Mijn vrouw houdt helemaal niet van lange nummers, of van echte gitaarsolo's. Gepiel noemt ze dat. Zij is niet zo'n muziekfan. Voor haar moet muziek toegankelijk en rustig zijn. En to the point. Kop en staart, niet langer dan zo'n vier minuten. Zeker niet buiten de lijntjes. Ze houdt wel erg van Simon & Garfunkel en dat soort muziek. Kan ik zeer goed mee leven. Ik pas me behoorlijk aan als zij in de woonkamer is. Laatst had ik Tubular Bells op staan en dat ging pardoes uit. Pink Floyd wordt op enkele nummers na absoluut niet gewaardeerd. Pearl Jam draai ik nooit in haar bijzijn, hooguit Live At Benaroya Hall (semi akoestisch). Mijn vrouw krijgt echt jeuk van bijvoorbeeld Gazpacho en dat soort muziek. Mijn dochter is negen en die doet daar minder moeilijk over (ze heeft ook minder te vertellen ). Nu ben ik ook regelmatig alleen in huis en die luxe benut ik dan ten volle! Er is gelukkig ook genoeg muziek (John Hiatt, Crowded House, etc.) die we samen kunnen waarderen.
-angelin: veel muziek kunnen we samen waarderen, het echte harde spul bewaar ik voor als ik alleen ben
- Casartelli mag niet klagen. Al te zoete en/of voorspelbare (dit naar het oordeel van mevrouw Casartelli) pop en zangeressen in het algemeen ontmoeten wel vaak afkeuring
- dix: Zo af en toe is dat wel een issue ja. In de praktijk los ik dat op door de muziek het geklaag te laten overstemmen. Maar ja dan gaan de buren weer zeuren.
- Arrie: mijn vriendin vindt alles prima en heeft nog nooit geklaagd over de muziek die ik opzet. Het overgrote deel van wat ik tof vind, kan zij ook waarderen. Zelf zet ze zelden wat op.
- panjoe: Mijn huisgenoot heeft een prima muzieksmaak, aangezien die bijna helemaal met die van mij overeen komt. Hij luistert iets meer pop/rock (London Grammar, Heartless Bastards, Foals, dat soort muziek), maar wat hij draait uit die hoek mag mij meestal ook wel goed smaken.
- Ataloona: Tsja, ik woon nog - lekker economisch - thuis, dus op mijn muzieksmaak wordt zeer gevarieerd gereageerd. Wanneer ik jazz of experimentele muziek op zet (op mijn zolderkamertje) dan is dat ''kattengejank'' of ''moeilijkdoenerij'', of ''nerveus gepriegel'', of ''kutmuziek''. Allemaal termen waarin ik mij wel kan herkennen. Dat soort gedoe zet ik overigens echt niet op in de woonkamer. Anderzijds luister ik ook genoeg pop en toegankelijke rockmuziek en dat wil er wel ingaan als zoete koek. Bij mijn ouders kan ik gerust aanzetten met bijvoorbeeld Bruce Springsteen. Ik ken er wel mee leven. Wanneer ik bij vrienden verblijf, draai ik meestal indiemuziek, maar hoef ik ook niet met experimentele muziek aan te komen. Ik adapteer mij gewoon.
- Edgar18: Ik heb (gelukkig) een vriendin die ook erg van muziek houdt. De hobby is wat minder fanatiek dan bij mij maar ook zij luistert veel en gaat graag naar concerten. Op hetgeen ik thuis draai krijg ik eigenlijk zelden tot nooit commentaar, en die paar dingen die ze echt niet kan waarderen draai ik als zij niet thuis is. Als we samenzijn, bijvoorbeeld tijdens het eten, dan staat er wel vaak iets op waar we beide van houden.
- itchy: geen reden tot klagen hier. Mijn vrouw en ik hebben ongeveer dezelfde muzieksmaak, en we zetten allebei lustig plaatjes op. Wel heeft zij net wat minder vaak dan ik zin in de meer extreme of depressieve platen uit de collectie, dus die draai ik als ik alleen ben.

Michael Jackson, Madonna of Prince?

Michael Jackson, Madonna of Prince?

- Johnny Marr: Alle drie.