Speelt Gabriel op twee festivals op één dag? Knap. Gelukkig is de afstand niet zo ver denk ik.

Er is wel nog Gabriel Rios. Gelukkig heb ik Interpol dit jaar al twee keer gezien. Dus luisteren is voor mij ook al goed genoeg...

Nine Inch Nails was werkelijk fantastisch.

Inderdaad, iedereen die niet bij dit Nine Inch Nails optreden was moet heel erg balen .

Gekozen voor Feeder (leuk), Queens of the Stone Age (redelijk, maar eigenlijk nog steeds niet mijn ding), Interpol (werkelijk weer super!) en R.E.M. (goede show als altijd, maar helaas geen sublieme playlist).
Zoals verwacht was het uurtje Interpol voor mij het hoogtepunt van de dag (kippenvel, vreugde, en leuke fans allemaal), en wat een strakke band toch.

Queens of the Stone Age was erg vet en ook REM gaf een geniale show, met als hoogtepunt Everybody Hurts.

Ik heb een geslaagde dag gehad.

Ik ben niet de grootste Kravitz-fan maar ik heb hem nu een paar keer live gezien en ik moet zeggen dat zijn shows wel altijd top zijn.

Briljante band ook en het rockt en swingt altijd als een gek.

QOTSA heb ik maar half gezien (kwam net binnen ), Interpol was wel aardig, The Tears niet echt mijn ding (aardige zanger, dat wel. Behoorlijke sneer naar Jamie Cullum ook ).

Keane was voor mij zoals verwacht zeer boring. Het publiek was nog wel vrij enthousiast bij de hitjes. Maar NiN was echt de top. Eindelijk eens volle bak knallen (toch wel gemist bij dit festival) en gewoon een erg toffe energieke show met wat gevoelige stukken (o.a. Hurt).

En Head like a Hole is natuurlijk een fijne festivalafsluiter (schor en bezweet enzo )

Daarna had ik eigelijk nog maar weinig behoefte aan R.E.M. dus maar even gaan liggen en de laatste muntjes opmaken .

Ik begon met QOTSA. Stond wat achteraan helaas, dus moest het voornamelijk via de schermen volgen. Vooral de laatste paar nummers (veel van Songs fot the Deaf) waren top. Schitterend hoe de drummer te keer ging zeg

Vervolgens bij de Main Stage blijven hangen voor Jamie Cullum, vrienden van me wilde het graag zien. Het deed me vrij weinig, dus uiteindelijk maar wat in het gras gaan liggen.

Zoals verwacht was keane ronduit saai, maar gelukkig was Admiral Freebee op het kleine podium aan het spelen. Dat beviel al een stuk beter, lekkere nummers en toffe kerels in de band. Helaas konden we maar een nummertje of 2 meepakken i.v.m. Interpol.

Interpol was ook erg sterk. Vaak kippenvel bij de nummers van Turn on the Bright Lights. De stem van de zanger is Live net zo bijzonder, net zoals hun sterk eigen geluid wat live ook behouden blijft. Wat wel zonde dat The New niet werd gespeeld, daar zat ik stiekem steeds op de wachten. Al bij al een goed optreden, heb ervan genoten.

Van Lenny helaas weinig meegekregen. We wilde een goede plaats bij NIN en dat was ook gelukt. Bijna helemaal vooraan, zo'n 10m van het podium De tent stroomde langzaam vol, de spanning was vlak vooraf voelbaar, dan komen ze op en beginnen verassend met Wish, gevolgd door March of the Pigs, heerlijk!! Wat een binnenkomer Nummers van Pretty Hate Machine tot aan With Teeth werden afgewisseld. Ik had verwacht dat het veel With Teeth zou worden, maar het was erg gevarieerd. Prachtig hoe de band het pubiek liet zingen bij Starkuckers. Dont you? Dont you? Dont You?....geweldig hoe het werd opgevoerd, damn! Ook de lichten waren super, dat kipperende rode/blauwe

Meters kippenvel en tranen in m'n ogen bij Hurt. En later aflsuiten met Head Like a Hole Wat een topoptreden zeg. Ben blij dat ik erbij was, had dit voor geen goud willen missen.

Afsluitend nog een beetje nagieten bij een paar nummers van REM, nog 2 cd'tjes gekocht bij de FRS die er ook stond (2 voor 15, Mellon Collie and the Infinite Sadness en Antics van Interpol) en daarna met de stroom mee het park uit

Het was een erg aangenaam festivaldagje, perfect weer ook.
Het begon een beetje teleurstellend. Racoon en Feeder (waar ik positieve dingen over had gehoord) vond ik beide erg saai.
Eén van de hoogtepunten was The Departure, ik had ze al ontdekt op London Calling, maar nu waren ze nog beter. Geweldige nieuwe band, ik ga zeker de cd kopen. Wel jammer dat er weinig publiek was, maar ik heb zeker geen spijt dat ik hiervoor het grootste deel van QOTSA heb laten schieten.
Toen The Tears, klonk wel leuk en die opmerking naar Jamie Cullum was echt geweldig ("Do you hear that noise, that must be Jamie Cullum" ). Toen ik van The Departure naar The Tears liep dacht ik serieus dat er op het hoofdpodium een soundcheck bezig was, maar het bleek dat Jamie Cullum al was begonnen...
Daarna Admiral Freebee, klonk weer erg goed. Hij begon met Ever Present en dat was voor mij ook meteen het hoogtepunt van de hele dag, wat een goed nummer is dat toch. Het einde van AF moeten missen, want ik wilde op tijd zijn voor Interpol. Dat was weer goed als altijd, maar niet hun beste optreden.
's Avonds gekozen voor R.E.M. en die waren ook weer erg goed, leuk dat ze Nightswimming deden en ook de nieuwe nummers klonken goed (ik moet toch hun laatste cd maar eens gaan luisteren).

Inderdaad een vette lichtshow. Bovendien was het één en al energie wat ze lieten zien, constant als een gek rondspringend over dat podium.

Die gitarist die allerlei duikelingen maakte en een keer vooruit half over het drumstel wilde springen, maar onderweg vast kwam te zitten met z'n benen de lucht in en later z'n gitaar vol door een speaker ramde .

En Trent ging zelf ook een paar keer goed op z'n bek en al die roadies of veiligheidsfiguren aan de zijkanten stonden vooral bezorgd te kijken of dit allemaal wel goed zou aflopen . te grappig allemaal.

Trent een paar keer goed op z'n bek? Dat is me ontgaan Maar inderdaad, ze gingen te keer als een stel losgeslagen gekken, het kon niet op

2 filmpjes van gisteren (niet door mij gemaakt)

http://pascalheister.nl/NIN1.AVI
http://pascalheister.nl/NIN2.AVI

Helaas geen geluid. Vooral de tweede is tof.

Stel je inderdaad voor dat je wel op Rockin' Park was, maar NIN niet hebt gezien.. Brr..

(al was mijn persoonlijke hoogtepunt Interpol - C'mere)

Ik heb NIN niet gezien, maar was er wel. Dit schreef ik voor iemand anders, maar ik plak het wel ff hier neer want heb geen zin weer een heel verhaal te tikken:

---

"Even snel mijn ervaringen dan:

Ik had de nacht vantevoren amper geslapen en ben dus begonnen met Racoon, Krezip en Simple Plan liggend vanuit het gras. Klonk allemaal wel aardig als achtergrondmuziek, maar zou het nooit kopen. Viel bij A Simple Plan wel een beetje in slaap en ben toen goed verbrand.

Daarna zijn we even naar de markt gegaan waar ik een CD van New Order (Technique) heb gekocht voor 4 euro (!). Daarna naar Queens Of The Stone Age. Niet helemaal mijn ding, maar het was wel erg goed! Sloten af met No One Knows, maar de nummers daarvoor sloegen net zo aan. Daarna voor aangestaan bij The Tears. Ik was wel benieuwd (als Suede-fan), maar ik vind The Tears toch niet zo. Bernard Butler is echt een geniale gitarist (Michael Stipe noemde hem later "one of the greatest guitarists in rock 'n' roll history"), maar de muziek klonk toch een beetje als een belegen versie van Suede, die toch een stuk opzwepender klinken. Misschien had ik het beter gevonden als ik het album vantevoren had beluisterd. Daarna hebben we wat gegeten (rijst met kipkerrie en ananas) voor niet eens zoveel geld (6 euro), terwijl op de achtergrond Keane speelde. Keane klonk wel leuk, maar ik ben blij dat ik niet voor in het publiek stond, want dan had ik me er ongetwijfeld bij verveeld. Daarna gingen we alvast vooraan staan bij Lenny Kravitz. Die gaf echt een goede show! Ik houd helemaal niet van zijn muziek, maar het was wel een goed optreden (al vond ik sommige stukken wat saai). Ik had hem toevallig in
'99 op Werchter gezien (ook voordat REM speelde) en toen heb ik me helemaal kapot ge-ergerd aan hem. Toen werd solo op solo gestapeld. Nu viel het gelukkig wel mee. Maar het duurde zowat anderhalf uur, dus ik was wel blij dat het op een gegeven moment was afgelopen. Daarna speelde REM. Het meisje met wie ik was, is groot fan van REM en ik had haar beloofd mee te gaan. Naderhand werd duidelijk dat NIN ook speelde, maar toen kon ik het eigenlijk niet maken bij NIN te gaan staan, zodat zij alsnog alleen naar REM moest. Maar gelukkig was REM wel de moeite waard. Ze speelden relatief veel nieuwe nummers (ik kende er 6 niet en heb alle CDs op de laatste na). Michael Stipe leek niet zo superenthousiast, maar het publiek ging wel plat. Het was een gedegen show en ik heb er wel van genoten. Ik was tussen mijn 14de en 18de ongeveer groot fan van REM en kon veel meezingen.

Uiteindelijk dus Interpol (die naast Bernard Butler ook door Stipe werden genoemd) en Nine Inch Nails gemist. Gelukkig had ik beide bands al gezien. Ergens hoop ik nog op een clubtour van NIN. Ik wil ze gewoon 2 uur zien spelen in een zaal als 013 in plaats van een uur op een festival...

De terugreis was ook bij ons wat minder. We waren binnen no-time van het festivalterrein af (bij de uitgang stond wel aangegeven dat linksaf de parkeerplaatsen waren en rechtsaf de bussen, maar ik kan me voorstellen dat je dat over het hoofd hebt gezien) en op het station, maar eenmaal daar reed de trein naar Utrecht niet, omdat er gewacht werd op een langere trein. Daardoor misten we de aansluiting met de nachttrein naar Leiden. Als "extra service" reed de trein die uiteindelijk kwam wel door naar A'dam, maar doordat ie vlak voor Utrecht en A'dam weer een tijdje stil bleef staan, misten we in A'dam onze aansluiting op 4 (!) minuten, waardoor we daar een uur moesten wachten. Uiteindelijk waren we om half 4 thuis, terwijl we toch echt om half 12 al op het station in Nijmegen stonden. :/

Maar goed, REM en QOTSA waren dus de moeite waard, Lenny viel me mee en The Tears vielen wat tegen.

Verder opvallend:
1. De zanger van Racoon is in het dagelijks leven vuilnisman;
2. Ik wist niet dat Trent Reznor ten tijde van The Fragile verslaafd was aan elk denkbare drugs
3. Wat doet die band om het hoofd van Michael Stipe?"

Die filmpjes van NIN zijn leuk trouwens. Ze hebben echt een geweldige lichtshow. Ik weet nog wle dat ik ze op Werchter zag in 2000 en het nog licht was toen ze begonnen te spelen. Ik vond het echt jammer dat hun lichtshow daardoor minder tot zijn recht kwam.

Tjonge Herman, Interpol en NIN gemist! Ik ben niet geweest, maar als ik er was zou ik ze zeker hebben willen zien! De overige bands zouden me gestolen kunnen worden (ook omdat ik REM al 3x gezien heb).

Hoe weet je trouwens dat die zanger van Racoon vuilnisman is? Liep ie daarmee te koop ofzo? Of had ie z'n werkkleding nog aan?

Er werd zo'n boekje uitgedeeld met allemaal van dat soort weetjes .

Ik heb Interpol al een paar keer gezien en vond het eerlijk gezegd weinig toevoegen aan de CD. Maar goed, dat was ten tijde van Turn On The Bright Lights en misschien zijn ze nu veel beter live?

En ik was gecharterd door een REM-fan in mijn vriendenkring. Op het moment dat ik toezei mee te gaan, was nog niet bekend dat NIN ging spelen en ik vond het tegenover haar niet kunnen haar alsnog in haar eentje bij REM te laten staan. Het is ook wel leuk om samen enthousiast te kunnen zijn over iets. NIN heb ik ook wel 's gezien en alhoewel het toen ook heel goed was, vond ik het wel jammer dat het zo kort duurde (was ook op een festival).

Ik heb NIN ook gemist. Ik ben er nooit echt fan van geweest en ik zou het erger hebben gevonden om REM te moeten missen, ook al had ik REM wel al een keer gezien. En REM was ook erg goed, dus ik heb absoluut geen spijt van mijn keuze.

Als ik de username Zavo zie, denk ik meer aan een andere band die er ook speelde.

Toen wij binnenkwamen, begon net Racoon te spelen, daar hebben we nog even van een afstandje staan kijken, en hoewel ik het een alleraardigst bandje vind, en hun optreden zelfs van een afstandje prima in orde leek te zijn, besloten we toch om het terrein een beetje te verkennen. Nog even naar de markt geweest, munten gehaald en dat soort dingetjes, naar de tent gelopen waar net The Eagles Of Death Metal begonnen en dat eventjes bekeken( kende het nog niet echt, maar leuke muziek en een leuke band) om vervolgens naar de "new talent stage '' te lopen om Feeder in zijn geheel te zien.

Feeder is voor mij zon bandje waar ik al weer een aantal jaartjes ''fan'' van ben , en waarvan ik hoop dat ze niet al te groot zullen worden. Ook aan het gezellige paradiso optreden van afgelopen maart denk ik graag nog eens aan terug. Jammer genoeg begonnen ze een half uurtje later zodat wij met z'n allen nog even mee konden ''genieten'' van Krezip , die ''toxic'' ten gehore brachten ( ). Enfin, toen de zon langzaam ietsie achter het podium zakte, en ik in een aangename schaduw kwam te staan (ik haat de zon) , kwamen de 4 heren op, om vervolgens gelijk lekker te beginnen met ''come around'' (1 van mijn persoonlijke favorietjes). Een lekker begin dus, en rest van het optreden stelde ook niet teleur. Vreemd genoeg kwamen eerst de oudere songs aan bod, waarna ze vervolgens af sloten met wat nieuw werk (een enkel oud nummer aan het eind daargelaten). Ik weet even niet of ik het al een een keer eerder heb gezegt, maar wat is die drummer toch een aanwinst voor die band. Iemand die zo gepassioneerd en met zoveel zichtbaar oprecht plezier aan het ''werk'' is , daar geniet ik van.

Na dit feestje zijn we richting de tent gelopen, waar onze belgische vriend Ozark Henry al een tijdje bezig was ,gelukkig net op tijd om het wonderschone ''sweet instigator '' te horen , ook de rest van het optreden klonk lekker en relaxt, en paste goed bij het sfeertje wat er hing op het goffertpark
Eventjes wat te eten gehaald, alwaar ik op de achtergrond Jamie Cullem zag. Ik ben gelijk weer terug gelopen naar de tent. Hoewel hij het bij mij allang verpruts had toen ik onlangs zijn versie van ''fake plastic trees'' hoorde, vond ik dit mannetje gewoon weg geen hol aan (al kreeg ik wel het idee dat hij van zichzelf een heel ander beeld had).
Hoe grappig vond ik het dan ook, toen ik hoorde dat Brett Anderson die mening deelde ,en ik quote; ''what a complete pile of fucking shit'' waren de niet-zo-vriendelijke woorden van de redelijk entertainende en licht arrogante
( ik-hou-m'n-zonnebril-gewoon-lekker- het hele-optreden-op) voorman van wijlen Suede en The Tears . Ik had enkel The Refugee ooit een keer gehoord, en vond de rest van de nummers ook wel aardig, maar helaas niet meer dan dat. Dat laatste geld ook voor het optreden zelf.
Doorgelopen richting de main stage, waar Keane al zowat 10 minuten te vroeg begon, waardoor het nagenoeg onmogelijk leek om een beetje in de buurt van het podium te komen, en optreden dit viel mij eigenlijk maar bar tegen. Beetje het boekje maar gaan lezen, en maar op mijn mobieltje kijken , om te checken of het al tijd werd om terug naar de tent te lopen, alwaar ik mijn eerste verwachte hoogtepunt van die dag zou gaan aanschouwen.

Interpol dus .
Ik wist niet echt wat ik aan performance moest gaan verwachten, en had eigenlijk een beeld van 4 stilstaande armani pakken in gedachte , die gedwee , even tussen neus en lippen dooer, so to speak, gewoon ff een verzameling beste songs van de afgelopen jaren ten gehore zouden brengen. En dat zou zelf dus al een hoogte punt voor mij gaan worden , aangezien ik hun muziek werkelijk fan-tas-tisch vind. Maar wat ik zag, overtrof die verwachtingen ruimschoots . Werkelijk alles klopte . Zanger Paul Banks en drummer ( ik weet zijn naam even niet meer ) voldeden keurig aan mijn verwachtings patroon, maar bassist Carlos d. is gewoon de man .Als ik een bassist was zou ik hem willen zijn. Zijn strakke spel, zijn coole looks, zijn stoere motoriek en licht arrogante additude (ja,-ook-ik-hou-lekker-m'n-zonnebrilletje-het-hele -optreden-op) maakten een diepe indruk op mij . Ook de andere gitarist (ook zijn naam kan ik even niet vinden) was zowel voor oor als oog erg genietbaar (''muzikaal'' gezien dan , he!)
Het viel mij ook op, dat het publiek ook lekker mee deed, zonder dat ze daar maar ook enige moeite voor hoefde te doen.
Hoogtepunt nr. 1 dus.
Na het optreden ben ik nog even snel wat wezen eten en drinken, zag ik dat Lenny het prima naar zijn zin had ( al een x gezien op werchter) en ben ik weer snel terug naar de tent gelopen (R.E.M ook al 2 x gezien) want daar zou spoedig hoogtepunt nr. 2 beginnen....

Van Nine Inch Nails kende ik eigenlijk best weinig, eerlijk gezegd.Het enigste wat ik aan verglijkbare muziek echt goed kende was David Bowie's Earthling. Ik had wel eens wat gehoord van vrienden enzo , verhalen over Trent Reznor gelezen en ik was me er van bewust dat het een bijzonder persoon was , en voor vele zelfs een held. Ik bevond mij op een ideale positie, zon 2 a 3 meter beetje rechts van het midden, toen het geweld in al zijn hevigheid losbarste. Ik werd bekogeld met snoeiharde beats, robuuste riffs en ellebogen in mijn zij van dolenthousiaste medestanders . En toen kwam Hij op. Wow.... was het eerste wat ik dacht ... Ergens binnen in begon de drang om te springen en om te schreeuwen.
De energie , de emotie , de kracht ....toen drong het langzaam tot mij door ...Voor mij stond fucking Trent Reznor!
Het meeste wat ik hoorde kende ik niet , maar ik was er in 1 keer helemaal weg van.
Speciale vermelding voor de gitarist die aan Trent's linkerhand stond lijkt mij ook wel op zijn plaats . Het leek wel of hij constand in gevecht was met zijn gitaar, die wel een eigen leven leek te leiden.
En zelfs het grote rockcliche bij de grande finale, het altijd stoere ik-sla-mijn-gitaar-op-mijn-versterker-kapot werd nog even uit de kast getrokken . Heerlijk gewoon.
Wat mij trouwens ook op viel was de hoeveelheid ''gewone leuke mesjes'' met ''gewone leuke meisjes kleding'' die links en rechts van mij stonden, en letterlijk woord voor woord elke song met Trent meezongen. En zeker bij het altijd gezellige "i want to fuck you like an animal'' leverde het een bizar plaatje op.
Zoals Zachary Glass eens al opmerkte zijn de dingen sinds de beatles' '' i wanna hold your hand'' inderdaad behoorlijk verandert!

En dat is?

Interpol?

Want?

Hmm, meende me te herinneren dat 'ie in je top-10 stond, en dat je enthousiast was over hun live-optredens, maar ik kan me vergissen. (of het wat te zwaar wegen ).

Hahaha, dat viel mij ook al op.

Een dagje RockinPark dan maar vanuit mijn ogen, alles is al gezegd maar ik ga er gewoon overheen:

Al om een uur of 11 vanuit Groningen vertrokken, aangekomen bij de laatste klanken van Racoon (Blue Days als ik het goed hoorde). Eerste band die we (vriendin/ik) zagen was Krezip. Een heel behoorlijk optreden moet ik zeggen, al was 'Toxic' een beetje flauwe coverkeuze. Doorgestoomd naar Feeder dat ongelooflijk vlak begon, en pas een beetje enthousiast en enthousiasmerend werd toen bleek dat Simple Plan meer herrie maakte dan hen. Maar lang kon het niet boeien.

Door dan maar naar Ozark Henry. Een bijzondere man die ik wel eens op plaat zou willen horen, maar hij werd denk ik niet helemaal op zijn waarde geschat op dit festival.

Naar het Main Stage dan maar, naar QOTSA. We zaten heel ver naar achteren een beetje aan ons drinken te lurken, zodat ik niet helemaal in kan schatten hoe goed het optreden was, maar ik vond het niks bijzonders. Vervolgens een poosje Cullum liggen kijken, maar dat was oervervelend dus we gingen maar een hapje eten.

Vervolgens dus Keane. Beetje dubbel gevoel bij de nummers die met weinig 'extra' over het publiek werd gestrooid. Het blijven mooie liedjes, maar ik had er meer van verwacht. Gelukkig maakte het hoogtepunt (ik denk en zie dat ik voor velen spreek) Interpol alles weer goed. Zo strak, zo vet, zelden vertoond. Alles klopte werkelijk, behalve dan de irritante NIN gozerts die demonstratief het hele optreden met hun vingers in de oren afwachtten totdat ze aan het eind naar voren stormden om maar vooraan te staan. Subiet een hekel aan die band gekregen

Middels een lekker biertje en nog maar eens een broodje worst een beetje bijgekomen (met op de achtergrond de immer vervelende Lenny Kravitz), en op naar afsluiter REM (dat verdorie 20 minuten te vroeg begon!). Stipe stelde zich weer eens lekker aan, maar je vergeeft het hem als je zoveel mooie liedjes hebt geschreven. Man on the Moon, tja, prachtig natuurlijk.

Vervolgens wat irritaties (bekertjes konden niet meer ingeleverd worden, munten-inwisselpunt onderbemand, dronken gasten in de bus), dus we waren blij dat we in de trein zaten. De NS had in al haar wijsheid besloten dat het onmogelijk was om terug te reizen naar Groningen, dus we zijn naar Amsterdam gereisd in diezelfde trein als waar Herman het over had. Half drie lagen we in bed, doodop.

Maar blij dat ik Interpol eens heb gezien!

Geweldig weekend nijmegen gehad. Mijn zus woont 100 meter van het Goffert park af dus dat is altijd handig.

Zaterdag aangekomen met mistroostig weer. Toch even leker nijmegen ingestapt, voor (teveel geld) cd's aangeschaft en uit eten geweest.

Zondag werd het weer perfect, terwijl we vanuit de achtertuin tijdens het ontbijt/brunch de eerste soundchecks konden horen.

Racoon klonk best nog wel aardig, Feeder viel tegen en was behoorlijk saai.

Eagles of Death Metal waren de eerste die de tent uit rockten met een spetterend optreden.

Simple plan was behoorlijk standaard en kwam niet goed tot zijn recht op het hoofdpodium.

Jamie Cullum, Krezip en Keane heb ik maar geheel overgeslagen. een poging gewaagd bij Lenny krevitz; best wel goed geregeld qua band en optreden maar niks voor mij; na drie nummers zijn we vertrokken waarna ik staande werd gehouden door een lange slungel met dreadlocks die me de volgende wijze woorden meegaf: "Lennie kan het niet waarderen als je tijdens zijn optreden wegloopt".

Queens of the stone age, Interpol en R.E.M waren gewoon zeer goed, hier is het meeste al over gezegd.

Met het werk van NIN was ik niet echt bekend mee, maar de energie die de band uitstraalde was geweldig en zeker één van de hoogtepunten van het festifal.

Jammer genoeg moest ik op driekwart van het optreden weg omdat je soms met anderen rekening moet houden (R.E.M.)

Samenvattend kan ik zeggen: vele euro's lichter, een goed gevoel, een bruinere kleur en een groot aantal geweldige herinneringen rijker.....

Sjonge, er waren toch nog aardig wat MuMe'ers daar.

Ja, we hadden wel een meeting kunnen houden.