Dat zorgde inderdaad voor een vreemde sfeer aan het begin, maar gaandeweg verdween dat helemaal. waar ik zat (vrij ver naar achteren), waren best veel irritante luidruchtige types. Maar dat concert was nog altijd zeer goed.

Toch was ik blij dat ik op het laatste moment nog kaarten kon krijgen voor de woensdagavond; ik had van zondag toch een beetje katerig gevoel overgehouden.

Bij Neil Young & Crazy Horse - Zuma (1975):


Zeker niet! Dat heeft hij gisteren in Amsterdam wel bewezen!

Heb precies hetzelfde gevoel, behalve dat ik hem nog nooit live heb gezien

Verslag door Tjerk Lammers, Revolver Magazine;

Verslag: Neil Young live in Amsterdam
Het is een goeie truc: maak je concertkaartjes zo waanzinnig duur dat iedereen er schande over spreekt en je hebt die hard fans en snobs die per se bij het concert willen zijn omdat het voor die prijs vast heel speciaal zal worden. Grootkapitalist Neil Young flikte het in de RAI te Amsterdam, een keurige zaal met 1600 mensen die elk 140 euro voor een kaartje betaalden. Parkeren in de RAI kost overigens nog eens 20 euro. Het was uitverkocht, het gaat ons klaarblijkelijk goed.
Het voorprogramma werd verzorgd door Neil’s vrouw Pegi, die de band van haar echtgenoot mocht lenen om met haar dunne stem haar middelmatige songs voor een nauwelijks geïnteresseerd publiek te vertolken.

Het hoofdprogramma beleefde een valse start, doordat Neil midden in openingsnummer From Hank To Hendrix in woede ontstak over pratende fotografen vlak voor hem. Het hele span werd prompt de zaal uit gedirigeerd, terwijl de ware schuldige – een dronken Engelsman die naar voren geslopen was – op de grond gezeten achterbleef. Tot ook hij, enkele songs later, met man en macht verwijderd werd.

Het gaf een vreemde spanning, die nog verhoogd werd door de zwijgzaamheid van Neil zelf, die zijn akoestische setje zonder commentaar afwerkte. Zijn rammelende gitaarspel klonk vertrouwd, Neil schuwde de hoge noten – zoals in A Man Needs A Maid – niet, maar door zijn zwijgend rondwandelen op zoek naar zijn volgende instrument gaf onze held de indruk een wel erg pretentieuze zak te zijn. De ban werd enigszins verbroken toen Neil een song opdroeg aan Constant Meijers, de Nederlandse ex-popjournalist waar hij al decennia mee bevriend is. Neil werd weer mens en er vloeide gelijk wat warmte in zijn spel.

Na een korte pauze trad Young met band en overbelaste versterkers aan voor een blok rock. Hoogtepunt werd No Hidden Path van ’s mans nieuwste album Chrome Dreams II, waarmee Neil in een ellenlange uitvoering vol gitaargeweld de zaal hypnotiseerde. Afsluiter van de avond werd het bekende Cortez The Killer, waarbij de aandacht afgeleid werd door een stukje huisvlijt dat uit het plafond was komen zakken: een bakje in de vorm van een soort parkiet met een zakdoek op z’n hoofd. Knullig ogende handvaardigheid die de aandacht van de muziek afleidde. Net als het overvolle podium, dat leek op een rommelige oefenruimte overigens, alsook de kunstenaar die aan het begin van elke song een toepasselijk schilderij op een ezel vooraan het podium zette. Hippiegedoe rechtstreeks uit de jaren zestig, toen alles nog gratis was en 140 euro een bescheiden jaarsalaris.

Het was een dure avond, maar geen speciale. Neil Young had niet z’n beste dag, de sfeer was door dat rare begin gespannen en het merendeel van de gespeelde songs waren voor de gemiddelde fan wel erg obscuur. Zo zie je maar: ook een goeie truc mislukt wel eens.

Tjerk Lammers

Tjerk Lammers (Revolver Magazine) was anders niet zo héél positief...

Zie hierboven...

Ik ben nog niet eens bekomen van het concert van vorige week maandag, en als ik dan alle recensies hier lees (waarvoor dank!) van de daaropvolgende concerten.... wowow.... ik heb haast spijt dat ik niet voor alle avonden in Vlaanderen en Nederland tickets kocht !

De setlist wordt er verdorie alsmaar beter op !

Over welk concert? Over dat van gisteren kán hij niet niet positief zijn. En anders heeft hij het helemaal verkeerd gezien.

Ik had die recensie al gelezen Patrick. Hij was zondag 17 februari naar het concert geweest, dat was weliswaar een goed concert, maar niet zo geniaal als gisteren. Hij gooit het trouwens vooral op de hoge kaartprijs.

altijd verschijnen er dan op youtube van die zelfopgenomen filmpjes. Zelden de moeite waard. Dit filmpje is het gluis best aardig en geeft goed de sfeer weer:

http://nl.youtube.com/watch?v=2YEY02oEGoo

Mijn verslag van 11 februari, staat eindelijk op mijn blog

http://markec.blogspot.com/2008/02/from-hank-to-neil-journey-through-past.html

Werd ook eens tijd, hij zit alweer bijna aan de andere kant van de oceaan...

..... maar ik was nu pas bekomen van zoveel moois ! ;-D

Ik nu pas.

Neil Young is gisteren aan zijn zomertour begonnen in Firenze (Italië), met de volgende setlist:

Love And Only Love / Dirty Old Man / Spirit Road / Powderfinger / Hey Hey, My My / Too Far Gone / Oh, Lonesome Me / Mother Earth / The Needle And The Damage Done / Old Man / Winterlong / No Hidden Path // Rockin' In The Free World / All Along The Watchtower

Gisteren heb ik Neil Young gezien in Oberhausen. Hij maakte een zeer losse en ontspannen indruk. Het leek alsof hij had gedronken. Zo ging hij met zijn armen in de lucht op een verhoging op het podium staan om zich door het publiek te laten toejuichen en leek hij af en toe met zijn gedachten ergens anders te zitten. Je zag zijn band af en toe ook kijken van: wat gaat hij nou weer doen.

Dat laatste kwam ook doordat hij een ad-hoc wijziging in de setlist had aangebracht. Na 2 nummers zette hij Time Fades Away in (een nummer dat hij in 1973 voor het laatste live speelde) en daar was de band duidelijk niet op voorbereid. In allerijl moesten de roadies de juiste instrumenten op het podium halen (Ben Keith moest snel gaan zitten en kreeg een steelgitaar op schoot en Antony Crawford moest een sprintje naar de piano trekken). Die bandleden hadden echt een blik in hun ogen van: WTF? Neil Young keek niet op of om, maar gelukkig wist de band hem te volgen.

Neil mocht dan tussendoor wel een tipsy indruk maken, tijdens de nummers speelde hij met een verbeten gezicht en toonde hij de bloedvorm die hij de hele toer al te pakken heeft. De gruizige gitaarsolo's klonken weer fantastisch en hij eindigde het optreden, net zoals op Rock Werchter, met de Beatlescover A Day In The Life, waarbij hij tijdens de laatste schots en scheve solo al zijn snaren brak en met feedback nog een paar minuten een geluid produceerde dat het tussen een onweersbui en het geluid van een motor zonder uitlaat houdt.

Conclusie:

De setlist: Love And Only Love / Hey Hey, My My / Time Fades Away / Everybody Knows This Is Nowhere / Spirit Road / Dirty Old Man / Fuckin' Up / All Along The Watchtower / Oh, Lonesome Me / Mother Earth / The Needle And The Damage Done / Unknown Legend / Heart Of Gold / Old Man / Get Back To The Country / Words / No Hidden Path // A Day In The Life

Gisteren speelde Neil Young op Bospop. Neil had er zin in en gooide zijn setlist weer eens lekker om. Waar hij ieder concert was begonnen met Love and Only Love en Hey Hey, My My, begon hij nu met Powderfinger en Mr. Soul. Ook is het goed om te horen dat hij de onbekende nummers niet schuwt, zo speelde hij For The Turnstiles van het onvolprezen album On The Beach.

De setlist:

Powderfinger / Mr. Soul / Everybody Knows This Is Nowhere / I've Been Waiting For You / For The Turnstiles / Down By The River / Someone, Somewhere, in Summertime / Oh, Lonesome Me / Mother Earth / The Needle And The Damage Done / Unknown Legend / Heart Of Gold / Old Man / Get Back To The Country / Words / No Hidden Path // A Day In The Life

Ik was er ook bij op Bospop.. in totaal 155 euro voor 2 kaartjes, tel daar 2 hotelkamers bij op, de treinkosten, eten en natuurlijk wat muzieksouvenirs.. maar het was het waard. Neil heeft geen enkel moment ondermaats gepresteerd.

Komt ie dit jaar nog naar Nederland?

Op dit moment tourt hij volgens mij niet. Hij zal van de zomer vast weer touren, die man neemt nooit de rust die hij verdient.

In 2001, 2003, 2008 en 2009 was hij in Nederland. Ik denk dat het dus lastig is om te zeggen of hij dit jaar weer komt, aangezien hij niet elk jaar komt.