Dit is wel een hele mooie line-up, maar ik denk dat deze bands pas later waardering kregen ook omdat ze live in het begin niet altijd even goed waren. Ben wel benieuwd hoe Dinosaur jr. nu live klinkt.

HARD!

Deric en dix, bedankt voor de reacties! Hoe vonden jullie die concerten? hoe hebben jullie het beleeft? Hoe kwam Nick Cave over?

het reünieconcert in Vera was het laatste concert zonder oordoppen voor mij

Niet legendarisch maar wel bij gebleven: Lowlands optreden van Faith no More. Moet 1997 of 1998 zijn geweest. De heren kwamen geheel in smoking het podium op. Om vervolgens helemaal los te gaan. Het contrast was erg mooi iig.

't Is lang geleden ... bijna 25 jaar.

Mijn indruk is dat het optreden nogal afgeraffeld werd. Er was geen communicatie met het publiek, en de houding op het podium was ronduit onverschillig. Het voelde aan alsof we te gast waren bij het repeteren. Overigens was een algemeen probleem bij de Pandora-optredens dat het tijdschema bewaakt diende te worden. Dus korte sets, een enkele toegift en wegwezen.

We hebben het hier over de hoogtijdagen van betreffende bands...
Sonic Youth en Dinosaur Jr. heb ik daarna nooit meer zo goed gezien.
Smashing Pumkins wél, maar Billy Corgan heeft nooit meer die bloemetjesjurk aangehad.
Nirvana was vooral heel erg dronken.
NIN vond ik niks aan en heb ik daarna ook nooit wat aan gevonden.

Dat geldt voor mij voor het optreden in Paradiso tijdens het EK van 1992
Nederland had die avond net verloren van de Denen. Hierop begon Mike Patton het publiek te treiteren met opmerkingen als "Did you guys lose?". Om vervolgens min of meer met een toeschouwer, die recht voor hem het podium op klom, op de vuist te gaan, .

En wat Lowlands betreft: 1995, Osdorp Posse + vrienden en fans, die werkelijk kapot losgingen en door het podium zakten

of het legendarisch was laat ik even in het midden, maar ik was lekekr bij het laatste Sepultura optreden in NL met Max Cavalera er nog bij.
Dat was de Roots tour.

Ze begonnen dan ook met Roots Bloody Roots en daarna meteen Territory.

het podium was aangekleed met hele grote oleoeboeloe weet ik veel wat veer inheemse beelden.

Was bijzonder vet.

God wat had ik een pijn in mijn lijer zeg, de dagen erna.

Ooit het eerste optreden van Korn in NL gezien als voorprogramma van Primus.

Mogwai op lowlands in de kleinste tent die er was in 95 of 96

Francisco Lopez in paradiso 2002 (denk ik)
Iemand ooit wel eens paradiso op z'n grondvesten zien schudden terwijl er geen geluid te horen is? Meeste indrukwekkende optreden dat ik ooit heb meegemaakt, zien kan ik niet zeggen want die man speelt in het donker. En ik denk ook niet dat ik ooit nog zoiets mee zal maken...trillen van paradiso wel (paar weken terug nog), maar terwijl er geen geluid te horen is.
En ik denk dat zo ongeveer iedereen die er was dit zal beamen...dat was indrukwekkend.
Had ik al gezegd dat het indrukwekkend is als paradiso geheel staat te trillen terwijl er geen geluid te horen is?

Hij knalde er daarna bass geluiden in die je naar adem deden snakken...echt vet, heel erg vet.

Dat was wel echt een legendarisch concert voor de bezoekers.



verder nog wel wat dingen maar geen zin om dat nu uit te zoeken.

Was dat dezelfde tour als die in 1991: The Year Punk Broke?

Hm.. voor mij toch wel Guns n Roses met een set van drie uur na een uur te laatkomen in de Kuip.

Met in het voorprogramma zowel Soundgarden als Faith no
More met een uitgebreide set, wat een dag was dat.

Pinkpop met Rage against the Machine voor het eerst vond ik zelf wel aardig, maar ik hoor toch verrassend veel mensen er nog steeds over.
Ook legendarisch was diezelfde dag Thelonious Monster waarvan de zanger zat als een maleier de nok het podium inklom.

En ook de Jon Spencer Blues Explosion in Doornroosje waarbij de zanger na een uur te laat te zijn helemaal van de wereld opkwam, een halve minuut wat schreeuwde en op z'n gitaar ragde en toen volledig out ging tot schrik van iedereen, incl. zn band en naar het ziekenhuis werd afgevoerd.

ja!

Het concert van Frank Zappa in de Ahoyhal waarbij hij de nederlandse woorden zong: Geef mij wat vloerbedekking onder deze vette zwevende sofa.

Legendarisch was het niet, maar voor de aanwezigen wel gedenkwaardig:

In november 1997 was er een concert van Claw Boys Claw in Het Bolwerk in Sneek.

Voor het concert begon was Peter te Bos volgens mij al niet helemaal nuchter, maar dat had geen invloed op zijn performance. Meer dan een uur werd er een lekker concert neergezet, en de hele zaal was volenthiousiast.
Op een bepaald moment was er een dame, voor in het publiek, die opzichtig flirte met Peter te Bos, die daar een beetje op inspeelde, en van het één kwam het ander, en opeens probeerde Peter de dame het podium op te trekken. Misschien om een dansje te maken, of om haar even in de schijnwerpers te zetten.
Peter was echter niet heel stabiel en viel tijdens de actie van het podium af, half op de onthutste dame, en met de microfoon nog in de handen (hij was bezig een liedje te zingen), maar met afgebroken snoer, zong hij op de vloer tussen het publiek in gewoon door. Door het gejoel en het gebrek aan versterking niet echt goed hoorbaar, maar ook de band speelde leuk door.
Dansend tussen het publiek verdween Peter te Bos en de band breidde een eind aan het concert. Wel wat vroeger dan verwacht, maar het hele publiek vond het een grandioos eind, lekker onverwacht en toch in stijl.
Behalve de dame die met Peter flirtte. Die was bij de val van Peter door een hak van een schoen geknakt, en na een kwartiertje, toen Peter te Bos weer tevoorschijn kwam na even weggeweest te zijn, kwam ze schreeuwend op hem af met dat ze hem voor de rechter zou slepen om de schoen vergoed te krijgen.

Ik heb nooit een zaal zo hard horen lachen en de naam van de bandleader horen scanderen.

Ik was trouwens NiN op Rockin Park nog vergeten.

Oja, dat concert.

Ik had een vriendin toegezegd mee te gaan naar RP, zodat ze niet in haar eentje naar REM hoefde... vond ik wel ok, want REM is voor mij jeugdsentiment en die wilde ik best nog wel eens zien.

Later werd ook NIN (geweldig live!) bevestigd, dus ik blij... blijken ze tegelijkertijd te spelen. Ik heb NIN nog wel een paar keer gezien, maar volgens mij was het nooit zo goed als toen... afgaande op de beelden die ik op internet heb gezien.

Blijft juist mijn pijnlijker misser. Ik wilde persé gaan maar mijn vrienden zagen er op het laatste moment van af dus besloot ik ook maar om niet in mijn eentje te gaan.
Nu wilde ik puur voor de Pumpkins en Sonic Youth dus de kans was groot geweest dat ik Nirvana niet eens gezien zou hebben


Was ik ook bij en heb nooit het gevoel gehad dat dit nu zo legendarisch was. Het was een goed optreden maar het legendarische snap ik niet zo goed.

Zelf ben ik ooit bij een aftershow van Prince in Nighttown geweest en dat is wel een unieke ervaring. Maar volgens mij staat het paard van Troje optreden in 1988 veel meer te boek als legendarisch.

Smashing Pumpkins op Metropolis festival (1992) in bloemetjesjurken plus Billy nog met lang haar half Siamese Dream spelend (wat toen niemand wist omdat dat album nog helemaal niet uit was) vond ik ook wel bijzonder.

Jan & Zwaan speelden bij ons dorp op de kermis in een plaatselijke kroeg in 1979 (ik was toen 6 jaar oud), en ik heb van hun allebei een handtekening op een bierviltje gekregen.

Voor mij was B&S in Vredenburg wel legendarisch, maar meer de totaalervaring van geweldig concert, geweldige afterparty (waar Belle and Sebastian hun liefde voor The Smiths nog eens bewezen door uit hun dak te gaan op 'This Charming Man') en erg leuk gezelschap (waar ik een paar dagen later een relatie mee kreeg ). Mooie tijden...

Legendarisch of beter "legendarisch"
- het afscheidsconcert van The Mission
- het concert van Ikon waar dertig man was

Paul Weller akoestisch in Paradiso vond ik ook wel legendarisch. Erg warme en intieme sfeer. We zaten nota bene naast hem op het podium.

Legendarisch zeker niet, wel opvallend: een jarige Flea die in een bomvol Ahoy in zijn blootje staat te spelen en waar Moby, die in het voorprogramma stond, later ook naakt het podium op komt lopen met een taart voor de jarige.

Peter Gabriel - Vredenburg 1980 (Support Act was Simple Minds)

Lenny Kravitz - Vredenburg 1992

Bonnie Raitt - Paradiso 1989

Phil Collins - Congresgebouw Den Haag 1982 - Je mag Phil van mij uitkotsen zoveel als je maar wilt, de naam lijkt immers bijna een scheldwoord op deze website, dit optreden was echter zijn allereerste soloconcert ooit en heel bijzonder.

David Gilmour - Vredenburg 1984

Franz Ferdinand in het piepkleine Rotown in Rotterdam. Net na de grote doorbraak, maar ze waren al contractueel vastgelegd dus ze waren niet te beroerd om toch gewoon te komen. Superklein podium van zo'n 40cm hoog ofzo, stijf uitverkocht en ik stond op een meter of twee van het podium. Kort daarna stonden ze op festivals en in de HMH maar dat trok me vervolgens toch een flink stuk minder.

Verder het legendarische dEUS optreden op Lowlands (ik dacht in 1995) dat de mist inging omdat de toenmalige gitarist (Rudy Trouve) voor de nodige problemen zorgde op (en achter) het podium. Liep halverwege het podium af en het was volgens mij ook z'n laatste optreden met de band. Een jaar later revancheerden ze zich met wat ze ook zelf een hun beste optredens ooit noemden, dus eigenlijk zeker zo legendarisch.

Was ik ook bij, maar zo erg waren ze toen nog niet doorgebroken: ze deden het heel erg goed in bepaalde kringen. Dat ze daarna wel snel doorbraken is een feit.

Oh, dan zal het aan mijn kringen gelegen hebben.

Moet haast wel

'Mijn kring' kende ze ook al, maar het grote publiek dat ze later kregen was toen echt nog niet bekend met de band, wat niet wegneemt dat ik toen wel wist snel kaartjes te moeten scoren want dat het snel uitverkocht zou raken was niet moeilijk te voorspellen; daar was die kring groot genoeg voor

En het was een heerlijk feestje die avond!

Talking Heads rond kerstmis 1977, in de kantine van de universiteit.
In het voor programma stond XTC.
Ik schat voor een man of 20. Mensen zaten gewoon op de rand van het podium.

Ook op een woensdag (voetbal) Southside Johnny in de Stokvishal te Arnhem. Meer mensen op het podium dan in de zaal.
Ondanks die 7 toehoorders een gedreven concert van 1 uur.