Veel (voor mij) onbekend spul. Dat wordt flink luisteren van tevoren.

Asa Chang & Junray

Na een uurtje door de line-up gaan, heb ik besloten dat ik mijn 10e keer LGW? niet ga redden.
Dit festival is de afgelopen jaren op een volkomen onnatuurlijke wijze getransformeerd in een feestje waar ik niet bij wil horen.

Als ik de verhaaltjes bij de artiesten lees gaat het continu over black dit, trangenderactivist dat etc. Het gaat niet meer primair om de muziek.

Heel veel plezier allemaal!

Als iemand een 4 dagen ticket tegen kostprijs wil overnemen hoor ik het wel.

Maar ook Tropical Fuck Storm, dat compenseert een klein beetje.

Jeetje, heb je zulke mooie curatoren (Arooj Aftab, Mabe Fratti, Bo Ningen, Darkside!) en dan is dat je conclusie .

Ik heb het gevoel dat LGW de laatste jaren zich nog meer heeft ingezet op niet-Westerse muziek wat mij enorm bevalt qua variëteit.

Ik vond de combinatie gevestigde indie-namen en onbekende artiesten uit verre oorden een paar jaar geleden wel beter, meer in balans. Het is nu wat meer doorgeslagen naar dat laatste. Dat maakt het wel een wat ander festival, maar desalniettemin kijk ik er weer erg naar uit.

Klopt inderdaad dat woke-achtige zaken wat meer aan de oppervlakte komen dan eerder, maar dat is denk ik wel een brede trend in festival land. Bij de optredens zelf ligt daar geen overdreven nadruk op is mijn beeld.

Een paar jaar geleden was het inderdaad wat meer in balans. Nu slaat het enigszins door richting niet-westerse muziek. An sich niet erg, als de acts maar tof zijn. De curatoren beloven in ieder geval veel goeds, net als de twee uurtjes die ik tot nu toe aan de playlist heb besteed.

En tja, in hoeverre je je iets aantrekt van de verhaaltjes op de website bepaal je toch vooral zelf. Zoals Zwammer terecht stelt ligt er bij de optredens in ieder geval geen nadruk op. En dat is uiteindelijk toch waar het om gaat.

Hebben jullie nog pareltjes gevonden tussen de golf aan onbekende acts?

Wordt ook wel tijd voor het blokkenschema.

Nog niet zo veel geluisterd naar de playlist. Het is dit jaar ook wel heel veel (voor mij) onbekend spul. Blokkenschema verwacht ik pas over een weekje of twee.

Ik bedoelde natuurlijk een dagje of twee.

Timetable - leguesswho.com

Nog mensen die naar LGW gaan volgende week?
Waar kijken jullie het meeste naar uit? En nog laatste tips?

Ik vind zelf die vrijdag echt vol clashes zitten, alleen al rondom Darkside staat er zoveel moois tegelijk.

Ik heb nu een beetje dit voor ogen:

Donderdag ben ik pas later aanwezig, maar wil ik in ieder geval Elucid en HiTech zien.

Vrijdag wordt wel mooi met Discovery Zone - Tashi Wada - Darkside - Actress - Crystalmess. Inderdaad aantal clashes, waardoor ik andere goede namen moet laten schieten.

Zaterdag: Mabe Friatti - Sheherazaad - Lamin Fofana - Dawuna - Sho Madjozi - Yaya Bey - Anderson do Paraiso. Ook een prima dag.

Zondag: Brian Jackson - Meshell Ndegeocello - Arooj Aftab - Adrian Sherwood / Creation Rebel - Gaister. Vooralsnog lijkt mij dit de minste dag.

Ik vind het dit jaar lastig een programma samen te stellen. Amper dingen die ik per se wil zien, dus het zal wel een 'ontdekkingstocht in het moment' worden voor mij. Toch een poging:

Do: Hadra Immersive - Kim Gordon - ELUCID - HiTech

Vr: Patrick Shiroishi - The Messthetics & James Brandon Lewis - DARKSIDE - LustSickPuppy - BASIS (Covco, Crystallmess, RP Boo)

Za: Mabe Friatti - Asmâa Hamzaoui & Bnat Timbouktou - KRM & KMRU - Demdike Stare - HYPER GAL - Tropical Fuck Storm (en tussendoor af en toe in de Grote Zaal kijken, want dat lijkt me wel een tof programma)

Zo: DJ Lynnée Denise - Brian Jackson - Arooj Aftab

Tis hier weleens drukker geweest na afloop van LGW?

Ik heb weer een erg fijn festival beleefd. De ontdekkingstocht langs muziek van over de hele wereld blijft iets bijzonders. Niet ieder optreden is even geslaagd, maar uniek is het bijna altijd. En daarnaast is een weekend Utrecht met (kindvrije) uitslaap ochtenden, uitgebreide lunches, gezelschapsspelletjes en lekkere biertjes altijd weer een feest op zich.

Donderdag:

Kim Gordon: 7,5
Kahil El'Zabar Ethnic Heritage Ensemble: 6,5
The Body & Dis Fig: 8,5
Noura Mint Seymali: 7,0
HiTech: 8,0

Prima eerste dagje zonder echte hoogtepunten. Al ging ik wel heel lekker op de vuige herrie bij The Body & Dis Vig en ook de tomeloze zevende versnelling energie van HiTech deed het goed bij mij.. ELUCID door omstandigheden helaas moeten missen. Iemand wel geweest? En kwam Billy Woods nog meedoen?

Vrijdag:

Patrick Shiroishi: 7,5
The Messthetics & James Brandon Lewis: 8,0
DARKSIDE: 9,0
Germán Bringas: 5,0
Cõvco / Crystallmess: 6,5

De vrijdag zijn we gestart bij de Amerikaans-Japanse saxofonist Patrick Shiroishi. Zijn album The Long Bright Dark (2021) vind ik erg sterk en ik was daarom benieuwd hoe het live zou zijn. Het optreden was prima, al vond ik het stuk dat hij speelde niet de gehele (ong.) 35 min. even boeiend. Wel was ik diep onder de indruk van hoe de man zijn instrument beheerst. Wat een virtuoos. The Messthetics & James Brandon Lewis speelden waanzinnig strak en waren een fijne opmaat naar het hoogtepunt van de vrijdag, DARKSIDE. Geweldige opbouw in de set die begon met een lang uitgesponnen track van bijkans dertig minuten, waarna de mannen wat nieuw werk (Graucha Max) en gekende klassiekers (Paper Trails) speelden. Enig smetje op de feestvreugde was het geroeptoeter van een groepje activisten in de zaal. Na een klein dutje in de Hertz bij Germán Bringas nog een poosje wezen dansen in BASIS.

Zaterdag:

Mabe Fratti feat. Shards: 7,0
3Phaz x MSYLMA: 7,5
Kevin Richard Martin & KMRU: 9,0
Sho Madjozi: 8,0
PÖ: 7,0
Yaya Bey: 3,0
Tropical Fuck Storm: 9,0

Twee hoogtepunten in de vorm van Kevin Richard Martin & KMRU en Tropical Fuck Storm. Twee compleet verschillende optredens, maar op hun manier beide briljant. KRM & KMRU wisten de Jacobikerk te betoveren met hun overweldigende geluidsgolven. Ogen dicht en je mee laten voeren op de soundscapes, wat een genot. Hetzelfde kan gezegd worden van Tropical Fuck Storm, maar dan gewoon omdat we compleet los konden gaan op de weirde en speelse show die dit viertal neerzette. Tussendoor ben ik regelmatig de grote zaal ingewipt waar het project Chromesthesia aan de gang was. Steeds weer heel tof en ik denk dat ik me ook prima had vermaakt als ik de volle dertien (vijf) uur had meegepakt. Alleen jammer van Yaya Bey, die onder invloed was en er echt een zooitje van maakte.

Zondag:

Bedouin Burger: 7,0
Brian Jackson: 8,5
Arooj Aftab: 7,0

Deze laatste dag stond voor mij in het teken van muzieklegende Brian Jackson. Een van de weinige grote soul namen uit de hoogtijdagen van het genre waarbij ik de kans heb gekregen hem live te kunnen zien en horen spelen. Alleen dat al is te gek. De show was fraai, met een prachtig verstilde voordracht van Winter in America als hoogtepunt. Mijn afsluiter was curator Arooj Aftab die ik drie jaar geleden al eens op het festival zag. De magie van dat optreden was er nu niet. Sterker nog, ik vond het soms zelfs een beetje saai. Daarnaast vind ik haar ook niet al te sympathiek overkomen, maar dat kan natuurlijk aan mij liggen. Verder wel gewoon een fraai en degelijk optreden om het festival mee af te sluiten.

Leuk verslag, Edgar18

Ik heb ook een verrassend leuk en goed festival gedraaid. Mijn highlights waren het optreden van Darkside en de lange set van Theo Parrish in club WAS op zaterdagnacht. Verder heb ik erg genoten van Discovery Zone en een dans-optreden in de Schouwburg op zaterdagmiddag (geen idee hoe het heette). Bijzonder was ook het optreden van het hiphop-duo uit Ramallah. Best wat Palestijnse mensen in die zaal, die alle nummers van A tot Z konden meezingen, was gaaf om te zien. Arooj Aftab was inderdaad goed, maar minder betoverend dan paar jaar geleden (ik mistte de harp).

Minder was inderdaad het optreden van Yaya Bey (zonde) en ook Tashi Wada & Juila Holter stelden teleur.

Grappig, ik wist niet eens dat Julia Holter op het festival was. Maar weinig aan gemist dus. Discovery Zone had ik in principe ook op de planning staan, maar we konden een tafeltje krijgen bij De Zwarte Vosch, dus we zijn voor de tapas en pinchos gegaan .

Partner overgehaald, één avond geweest en dat was de zaterdag.

Mabe Fratti vond ik een uitstekende opener en dan vooral begin en eind van de set. Zonder Shards was er toch meer ruimte voor wat onverantwoordelijkheden. Na een kwartiertje planespotting bij MSYLMA zijn we braaf de Volkskrant gehoorzamend alle trappen op gegaan naar Sheherazaad. Waarom eigenlijk. Vlot diezelfde trappen weer afgedaald zijn we in de binnenstad op zoek gegaan naar een portie politiek incorrecte falafel. Wees gerust, het werd Griek.

We vervolgden onze avond bij Military Genius. Mijn partner weet soms de zaken treffend neer te halen, ze kreeg Douwe Bob vibes bij het gebodene. Dan maar wat vroeger naar de Jacobikerk voor Kevin Martin, want die staat altijd op mijn lijst. Nou, bij aankomst bleek dat we nog veel vroeger moeten komen want bij de merch begrepen we dat Rafael Anton Irisarri zonet de lat onbereikbaar hoog had gelegd door de kerk volledig in eigenfrequentie te brengen. Jammer voor Kevin! Zijn set mocht er toch best wezen al verschoot hij veel kruit in het fantastische eerste kwartier.

M'n lief had geen zin in gehannes met aangekondigde nachtelijke werkzaamheden aan het spoor plus bijbehorend busvervoer en Tropical Fuckstorm was al niet helemaal haar bekspek dus ik ging alleen verder. Het werd tijd voor een onverwachte meevaller en die kwam er: Demdike Stare. In het begin nog wat houterig maar gaandeweg kwamen beats, beelden en publiek steeds meer in-sync. Aan het eind was het gewoon steengoed. De stilte voor de storm was helemaal bovenin goed te verdrijven bij de Raggende Turken. Wat heet, waar het bij Sheherazaad daar toch wat lauwtjes bleef droop het zweet nu wél van het plafond. Volgens planning heb ik afgesloten met the pretty face of climate change, de Fuckstorm. Fiona die dankzij chemo en crowdfunding Staying Alive mag bassen, mooier wordt het toch niet. En dat korte kapsel stond haar prima.

Topweekend gehad samen met niels94. Ik waardeer de weg waar LGW is ingeslagen enorm, met een line-up waarop Tropical Fuck Storm gewoon een headliner is, en ook Arooj Aftab een sterrenstatus heeft. Volgend jaar in 2025 er sowieso weer bij! Bij LGW blijf je ook toch altijd wel met zo'n gevoel zitten van: "Klote dat ik dat gemist heb, achteraf toch meer dan dat half uurtje van Chromestepesia willen zien". Maar al met al kan ik tevreden zijn met alles wat ik gezien heb (al ga ik de NS nog wel aanklagen dat ik door hen het Andalusisch Orkest op donderdag heb gemist).

(1a.) Darkside (gezien in Gent op woensdag, om naar Tucker te kunnen gaan, maar beschouw het eigenlijk als onderdeel van het festival haha) (Gent kregen we overigens nog een paar klappers voorgeschoteld als A1!)
1. Kahil El'Zabar Ethnic Heritage Ensemble
2. Tucker Zimmerman
3. Mabe Fratti ft. Shards
4. Blanco Teta
5. The Body & Dis Fig
6. FYEAR
7. Sex Swing
8. Arooj Aftab (vond 2021 ook beter maar wel leuk hoe ze de zaal inpakte)
9. German Bringas (opvallend, zelfde drummer als in de band van Mabe Fratti de volgende dag)
10. Still House Plants

En speciale vermeldingen voor Asa-Chang & Junray, Creative Rebels met Adrian Sherwood, Tropical Fuck Storm, Sheherazaad en (al gezien, daarom geskipt, maar was wel goed deze zomer) & Asher Gamedze.

Bijzonder trouwens van Tropical Fuck Storm en Staying Alive, dat geeft het nummer nog wel een extra lading!

Als ik het me goed herinner zei Bringas dat de drummer in kwestie zijn zoon is?! Maar ik heb het optreden wat soezend beleefd, dus wellicht zit ik ernaast.

Dat klopt, maar het een sluit het ander niet uit.

Wel lekker concert gekozen dan om te soezen Ging er toch behoorlijk hard op.

Enkel de laatste tien minuten (toen zoonlief mee kwam doen) ging het wat harder, daarvoor was het toch een ietwat tamme bedoening.

Zijn zoon was de hele goede gitarist. Daarna kwamen nog twee vrienden (waaronder dus die drummer en iemand die free jazz ging zingen) en dat ging dus echt heel hard.

Alleen vrijdag gegaan en Darkside was genieten. Patrick Shiroishi ook, al was het niet over de gehele speelduur even interessant.

Zooo.. Editie nummer 9 weer achter de rug. En uiteraard weer een ruime voldoende, maar wellicht ook een van de minste edities tot nu toe... door combinatie van een line-up zonder veel voorpret, moeheid en paar wat mindere keuzes.

Hoogtepunten waren er wel weer genoeg:
Donderdag: Amsterdam Andalusian Orchestra. Van tevoren zei ik nog dat de 'transcendentale' in de beschrijving nogal hoog lag. Maar deze werd werkelijk behaald. Voordat ik het wist was de trip voorbij en stonden we tussen een oorverdovende staande ovatie.
Wu-Lu was oké om mee te starten. Kim Gordon, Seni Reak (cringy) en ELUCID waren oké. Vooral laatstgenoemde stond alleen op het podium en liep telkens naar zijn laptop om een track te starten, soms van maar 40 seconden. Het was geen vloeiende, toffe show. Toen gaan pitten.

Vrijdag prachtige dag met een boulderochtend en een bowlingmiddag haha. Toen bij LEEN begonnen met Party Dozen, waar om 20:00 al velen stonden te popelen op een mosh-pit. Toen mijn vriend een andere maat vooruit duwde was het dan eindelijk zover. Prachtig, energiek geheel!
Toen terug naar Tivoli om op tijd voor DARKSIDE te zijn en Titanic nog even mogen aanschouwen: pracht en praal! Bij DARKSIDE aangekomen zat iedereen lekker op de trappen, maar toen na 15 minuten de eerste basdreun klonk trokken we naar voren om te dansen. Een ongelooflijke volle show die ook qua licht en rook fenomenaal georchestreerd was. Daarna door naar het andere hoogtepunt: Water Damage. 35 minuten één riff mogen aanschouwen en toen kwam ik weer bij zinnen. Nooit zoiets gezien. Helden!
Toen nog een fietsritje naar de Kabul, waar we compleet omvergeblazen werden door het Eindhovense soundsystem. Tent even gecheckt en toen naar huus.

Zaterdag rustig plan gemaakt, met het oog op Theo in de WAS. Sonic Interventions echter, blies me compleet omver. De multimediale opzet met live dans, beelden, 9-koppige jazzband én tekstuele input was mindblowing. Het doel m.b.t. de historie van zwarte muziek werd goed duidelijk.
Daarna was tegenvaller Military Genius en toen sloten we in de rij aan bij Bo Ningen waar getript moest worden. Geen film (hadden we kunnen weten) maar veel visuals en daverende psyrock. Na 1 uur was ik op en toen moesten we nog naar de WAS. Flinke rij bij aankomst en na 40 min. ongeveer binnen. Nog 2 uur gedanst, maar ging veel fout met z'n platen en vrienden stonden nog steeds in de rij. Bad timing. Thuis nog even afgesloten met de rest.

Zondag vrij geradbraakt begonnen bij Aja Monet. Haar gedichten kwamen wel binnen, zeker toen ze het over de 10,000 vermoorde kinderen in Gaza had en daar een track/gedicht voor had. Complete Grote Zaal in tranen, deze vader (en moeder naast me) incluis. Eten en toen naar FYEAR, Oceanic en Greetje Bijlma en Arooj Aftab. Bij die laatste viel ik bijna in slaap, dus half gemist haha.

Ach, al met al weer prachtig dus.

Volgend jaar jubileum, nummer 10. Tickets alweer binnen.

Ik had juist een bovengemiddeld goede editie, terwijl ik eigenlijk elk jaar zeer enthousiast ben - ik kom niet voor niks telkens terug. Het zat hem er vooral in dat ik nauwelijks een echte misser heb gehad. Eigenlijk vond ik Tropical Fuck Storm nog de grootste tegenvaller: bij vlagen erg goed, maar over het algemeen wat te veel een geluidsbrei.

Hoogtepunten waren toch wel het ontroerende optreden van de oude Tucker Zimmerman (Pieterskerk) en de waanzinnig strakke, soulvolle jazz van Kahil El'Zabar (Grote Zaal). Sheherazaad was, nadat ze twee nummers moest inkomen, ook precies zo prachtig als gehoopt. Bij de Argentijnse punk van Blanco Teta ging het helemaal los in de Ekko en het Amsterdam Andalusian Orchestra was zoals hierboven terecht gesteld behoorlijk betoverend. En zo kan ik nog wel even doorgaan, eigenlijk. Still House Plants, FYEAR, The Body & This Fig, Myriam Gendron: stuk voor stuk maakten ze op hun eigen manier indruk.

Meest aparte ervaring - ook belangrijk voor de beleving van dit festival - was toch wel de reeks Indonedisische rituelen die Seni Reak Juarta Putra onder opzwepend drumgeroffel uitvoerde in Cloud Nine. Er kwamen een drakenpak, bezetenheid door geesten en wat akelige trucs met messen die over tongen en navels werden gewreven aan te pas. Halverwege het optreden verliet de groep de zaal om beneden in de foyer verder te trommelen.

Kaartjes voor volgend jaar ook alweer binnen

Unwound! Nu weet ik dat ik ga.

Eerste namen bekend.

https://leguesswho.com/media/news%202025/LGW25%20Full%20Program%20V2.png

Het is weer helemaal niet verkeerd hoor!
Ik vind het curatorschap van Lonnie Hollie erg leuk, en al die andere curatoren schreeuwen om snel ontdekt te worden. Leuke variatie ook qua werelddelen.

Wat betreft de namen kijk ik uit naar Nicolas Jaar & Ali Sethi, Tristwch Y Fenywod, Unwound, Fiery Furnaces ( ), Dälek, Julianna Barwick, Adrian Younge, Objekt, Calibre en DJ Marcelle.

En dan nog de talloze namen ontdekken de komende maanden die ik nog niet ken. Ben alvast benieuwd naar jullie tips!

Ik zie alweer een hele hoops leuks en nog veel meer te ontdekken! Hopelijk ben ik dit jaar weer van de partij.