Het valt me op dat je toen iets minder lyrisch was over Women III dan nu of is dat maar een indruk?

THE NATIVE DAUGHTERS OF THE GOLDEN WEST

Prachtig nummer, natuurlijk wel. Een orkaan van een nummer, zou ik durven zeggen. Het gaat ook over het land dat nu zo door het orkaangeweld getroffen wordt. Die plattelandsbevolking in de VS die blind op Trump heeft gestemd. Opgevoed vanuit de traditionele christelijke waarden, maar met oogkleppen voor wat er werkelijk op wereldschaal gebeurt. Weer zo'n nummer waarin Andy in het hoofd en het hart tracht te kruipen van (een) bijzondere of op zijn minst intrigerende (soort) vrouw(en).

valt wel mee denk ik, misschien dat ik toen de luchtigheid wat minder waardeerde

04. Of All the Things We've Made




De grote verrassing blijkbaar. Is deze magische track de gehele tijd over het hoofd gezien of is deze voor andere gewoon lang niet goed genoeg voor een Top 100 positie? Voor mij is dit bijna pure magie en gegarandeerde koude rillingen.

Of All the Things We've Made is de afsluiter van Dazzle Ships en voor mij om te janken zo mooi. Die continue slaggitaar, de reperterende drums, de zorgvuldig afgewogen synthaanslagen en de prachtige gedragen vocalen. Nog geen vier minuten maar er komt zoveel voorbij. Als aan het eind de zang weg ebt, het toetsenarsenaal er mee stopt en zelfs de drums afsterven waardoor alleen de slaggitaar nog heel even doorgaat is toch wel een van de absolute hoogtepunten van OMD.

hier ook nog een mooie live uitvoering
OMD (live) "Of All The Things We've Made" @Berlin May 11, 2016 - YouTube

Of all the things we've said.
They've always worked before today.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/3/31/OMD_Dazzle_Ships_LP_cover.jpg

OF ALL THE THINGS WE'VE MADE

Die heb ik inderdaad over het hoofd gezien. Nooit gedacht dat ie de top 20 zou halen, dus ging ik ervan uit dat hij vigils top 100 niet had gehaald. Maar geen Tesla Girls en Locomotion in de top 100 vind ik toch ook vrij bizar. Dat je die laatste te flauw vindt, kan ik nog begrijpen. Maar Tesla Girls is toch gewoon een erg fijne OMD single? Of All the Things We've Made blijft een grote verrassing, want een vierde plek is echt niet mis natuurlijk. Hij haalt bij mij zeker de top 20 niet.

Eigenlijk voelt vigil de geladenheid van het nummer goed aan. Andy en Paul schreven het aan het einde van de A&M sessies toen het duidelijk was dat ze ook met Souvenir en Joan of Arc grote hits te pakken hadden. Hoe het verder moest met deze hitgroep die eigenlijk alleen maar haar muzikale ei op plaat had kwijt gewild, was hen een raadsel. Ik herinner me een OOR interview uit die tijd waarin Paul zegt dat OMD's muziek misschien wel helemaal niet relevant is. Een teken aan de wand dat het pionierswerk voorbij was.

OMD zou nog even zelf de schijn ophouden door koppig met het experimentele Dazzle Ships uit te pakken in het jaar dat Culture Club, Wham!, Eurythmics en Spandau Ballet de plak zwaaiden in de hitparades. Maar een jaar later bekeerde OMD zich tot wegwerppop op Junk Culture. Of All the Things We've Made maakt de brug van A&M (12" b-kant Maid of Orleans) naar de afsluiter van Dazzle Ships (opnieuw geproducet).

Uit mijn hoofd staat Te Te Te Te Tesla Girls iets van 106 dus op een andere dag had hij er wel ingestaan en van Locomotion weet ik het niet precies maar dat zal bij de onderste 20 zijn.

En dus ook niets met Julia's Song?

Of All The Things had ik niet zo hoog verwacht (ik loop in dit mooie topic sowieso een heel stuk achter). Wel inderdaad een heel mooi nummer. En fijne toelichtingen van jullie allebei, vigil en dazzler

03. She's Leaving 




Na het megasucces van Maid of Orleans in Nederland en Belgie besloot Virgin om speciaal voor de Benelux nog een vierde single uit te brengen om ook de A&M plaat erg hoog de Album top te behouden. Dat laatste lukte maar verder was de single geen commercieel succes. In mijn OMD toplijst heeft dit nummer aanmerkelijk meer succes. Sterker nog een meer dan prachtige derde plek voor een meer dan prachtig nummer. Naast de geniale muziek heeft dit nummer ook nog eens mijn favoriete zin in zich

The more we learn, the less we know

https://img.discogs.com/-NtGUZiW2ZYGrYMIY8_Sm927wcY=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-523516-1429271057-7502.jpeg.jpg

De band kwam ook speciaal over naar Nederland om op te treden in Toppop. Erg mooie opnames al lijken onze gevierde mannen wel een beetje op Duracel konijntjes.

SHE'S LEAVING

Neen, OMD wilde geen vierde single van A&M. "We gaan dat album niet commercieel uitmelken." Vandaag hebben ze dik spijt van die halsstarrige houding, maar je bent jong en houdt je vast aan je principes. Dat voor wat de UK betreft, maar bij Ariola in de Benelux (en Duitsland?) konden ze het gigantische succes van Maid of Orleans niet negeren en werd She's Leaving wel op single gezet.

De hoes van de single verraadt al dat er zomaar een foto werd gekozen die verder niets met het design van Peter Saville te maken had. Er was uiteraard geen videoclip beschikbaar, maar OMD was bereid om naar de TopPop studio's te komen. Toch flopte de single gigantisch. De b-kant van She's Leaving is opnieuw de unfinished versie van The Romance of the Telescope.

De song zelf dan. Ik vind dat She's Leaving behoorlijk doordrongen is van een Joy Division somberte in de gitaar- en baspartijen. Maar OMD zet daar natuurlijk wat synthesizers tegenaan om zichzelf en de luisteraar van de ondergang te redden. She's Leaving behoort zonder meer tot de klassiekers van Orchestral Manoeuvres in the Dark. Het nummer doet de bandnaam alle eer aan.

02. Statues




Mijn gewaardeerde Belgische vrind had het in zijn vorige stukje over de link naar Joy Division en dat vind ik met She's Leaving nog wel enigszins mee vallen. Met dit liedje valt daar natuurlijk niet aan te ontkomen. Sterker nog het is een eerbetoon aan hun overleden vriend Ian Curtis. Ik vind de song van Organisation ook een beetje dezelfde feel hebben als Joy Division nummer Atmosphere wat ik verreweg het beste nummer van die band vind. Maar goed Statues dus. Wat een pracht, wat een (herfst)sfeer, wat een subtiele muzikaliteit en wat een emotie. Ik heb zelfs nog even getwijfeld of deze niet de eerste plaats zou verdienen maar zo ver kon ik echt niet gaan.

I can't imagine
How this ever came to be

https://the80sdidntsuck.files.wordpress.com/2013/03/omd-organisation.jpg

http://68.media.tumblr.com/06f044c1b274f2b7cd0e9d54442ac8a2/tumblr_mrdre5tc7P1su82elo1_500.png

01. Maid of Orleans




Tja hier kon ik toch niet om heen, mocht ik ooit dood gaan en je bent aanwezig op de uitvaart dan zal je deze vast ook langs horen komen...

Dit nummer is serieus de eerste clip die ik me kan herinneren als 6 en half jarige met natte haartjes naar Toppop kijkend. Dat maakte toch wel indruk, mijn moeder neuriede ook altijd het instrumentale gedeelte mee en dat hielp natuurlijk ook wel. Een enorme hit (o.a. nummer 1 in Nederland, Belgie, Duitsland en Spanje) met het meest onwaarschijnlijke intro ooit, de mellotron en de aparte en indringende drums maakte dit nummer tot een trip. Eem trip die ik al extreem veel gemaakt heb maar nog nooit verveelde het en ik verwacht eigenlijk ook dat dit nooit zal gebeuren. Het nummer zit in mijn DNA, net zoals de molenwiekdans bij McCluskey zijn DNA zit. Hieronder nog een mooie live versie met orkest.

http://images.eil.com/large_image/OMD_MAID%2BOF%2BORLEANS%2B%28THE%2BWALTZ%2BJOAN%2BOF%2BARC%29-356462.jpg




Ik dank u feestelijk!

De nummer 1 waarvan je het zag aankomen en ik toch ook weer niet.

STATUES

Die sombere tonen maken de song. Ik leg hem eerder naast Decades dan naast Atmosphere. Het Decades van OMD en vermits de Decades van Joy Division bovenaan mijn lijstje staat, kan ik me heel goed vinden in de 2de plaats van Statues. Oorspronkelijk nog een instrumentaal nummer dat pas na de dood van Curtis een tekstuele invulling kreeg. De titel verwijst naar de legendarische JD hoezen van Closer en LWTUA (12") single. Om nog even bij vigil te blijven. Atmosphere is het favoriete JD nummer van zowel Andy als Paul. Dus links kloppen perfect.

Voor mij is Statues de song bij uitstek die het melancholieke gezicht van OMD belichaamt.

MAID OF ORLEANS

De nummer 1 hebben vigil en ik alvast gemeen in onze top 20. En ik deel ook de ervaring die vigil beschrijft. Voor mij was Love Is All van Roger Glover in 1975 al (ik was bijna toen 6 met natte haartjes in de zetel) de eerste muzikale herinnering op televisie. Maar de clip van Maid of Orleans bliksemde me als 12 jarige stevig van mijn paard. Vanaf die dag was popmuziek meer dan een vrolijk melodietje dat langskwam op de radio. Popmuziek werd iets wat me emotioneel, maar ook intellectueel kon raken. Ik was gefascineerd door die cocktail van heroïek, historie, religie en schakende foute truien.

Volgers van dit topic mogen van mij nog mijn eigen top 20 verwachten (en dat los van vigils lijstje).
En ik ga door tot 120 door 20 nummers te presenteren die er van mij best hadden bij gemogen.

Stay tuned.

OMD TOP 20

01. Maid of Orleans
02. Enola Gay
03. Statues
04. The Romance of the Telescope
05. Electricity
06. Almost
07. The New Stone Age
08. Souvenir
09. Stanlow
10. She's Leaving
11. Dazzle Ships
12. Messages
13. Stay with Me
14. Pandora's Box
15. The Beginning and the End
16. Talking Loud and Clear
17. Genetic Engineering
18. La Femme Accident
19. Silent Running
20. History of Modern 1

En bubbling under...

Annex
Apollo XI
Black Sea
Dresden
(Forever) Live and Die
Helen of Troy
If You Leave
Joan of Arc
Junk Culture
Never Turn Away
New Babies: New Toys
Promise
Saling on the Seven Seas
Sealand
So in Love
Telegraph
This Is Helena
This Town
The Native Daughters of the Golden West
Walking on the Milky Way

Ik tel een paar songs die niet in vigils top 100 stonden.
Ik presenteer er straks in totaal een 20tal die ik gemist heb.

Dank je vigil voor je mooie lijst en commentaar.

Mijn top 5.
1. Statues
2. Romance of the Telescope
3. Stanlow
4. Maid of Orleans
5. Souvenir

01. DAZZLE SHIPS



De titeltrack van het mijn eerste vinyl album ooit heet voluit Dazzle Ships (Parts II, III & VII). De andere delen bestonden eigenlijk niet. Het betreft een erg spannende instrumental die in nog geen twee minuten tijd een wijd muzikaal palet laat horen. Er zijn de elektro elementen, er zit een zekere rock feel in de pompende machines en er zijn de wondermooie akkoorden aan het eind. Een onderzeeër die zinkt als een stervende walvis. Zo heb ik het filmische stukje altijd ervaren. Jammer dat vigil hem skipte.

Mijn jongere broers werden gek toen ik de tweede helft van het album draaide. "Is dat muziek?" Voor mij is Dazzle Ships de perfecte intro op The Romance of the Telescope en beide songs zijn voor mij de dierbaarste muzikale momenten uit mijn hele leven. De luisterervaring van je eerste album. Dat is toch zoiets als het koesteren van herinneringen aan je eerste liefde. De plaatkant gaat verder met het prachtige Silent Running, het stomende Radio Waves, het zo vaak onderschatte Time Zones en één van vigils absolute favorieten Of All the Things We've Made. Veel mooier kan het niet.

Een paar jaar geleden fantaseerde OMD de ontbrekende delen I, IV, V en VI bij elkaar.
HIeronder zijn ze samengevoegd in één collage. Jammer dat de editor van dienst het "blue" gedeelte
niet voor de helft bij deel II rekende. Dan was zijn college ongetwijfeld harmonischer verlopen.

02. CONCRETE HANDS



De B-kant van So in Love is een heerlijke popsong. OMD opent de speelgoedkoffer en stopt het nummer vol met lekker geluidjes die allemaal de unieke OMD stempel dragen. Er is de elastische baslijn, het treinritme, de burrelende fairlight en de talrijke samples uit Japanese reclameads die de track aan Crush linken. De tekst bestaat uit een collage van liefdesboodschappen die Andy en vriendin elkaar toeschreven op prentkaarten. Zo'n B-kantje dat samen met de A-kant voor een geweldig luisterplezier zorgt.

03. CHRISTINE



Het vaak (terecht) verguisde Liberator album telde amper nominaties in vigils top 100. Ik voeg er toch graag het heel epische Christine aan toe. Lied over een meisje dat door het leven niet gespaard bleef en aan lager wal geraakte. Eén van de weinige songs op het album die niet stuk geproducet werd. Het synthesizertapijt hangt als een wolk boven de Madchester beats. Een atmosferisch nummer dat ik toch stiekem bij mijn favorieten uit het jaren '90 werk reken.

04. ANNEX



De B-kant van Enola Gay staat mijlenver van de megahit. Maar Annex belicht wel het hemels mooie experimentele gelaat van de band. Een in nevelen gehulde compositie met mistige vocalen die erg mooi bij zowel de singlehoes als de albumhoes van Organisation passen. Ik had het nummer graag op het album gezien in plaats van de maffe cover The More I See You. Alhoewel die laatste voor de nodige humor zorgt op een anders erg sombere plaat. Annex is Joy Division op wolken.

05. TESLA GIRLS



Vigil durft zomaar twee singles uit het hitrijke Junk Culture weren. Daar is het met een New Order stuiter ondersteunde Tesla Girls er eentje van. Een song die getipt werd als de eerste single van het album, maar uiteindelijk moest wachten tot na Talking Loud and Clear. Erg passend zijn de gesamplede vocalen van Maureen Humphreys (Pauls toenmalige vrouw). Het nummer rockt wat meer dan het oudere werk, maar behoudt de dansbaarheidsfactor. Live nog steeds erg succesvol.

Ik ging twee songs plaatsen en het werden er vijf omdat ik een soort flow zat.
Beluister de vijf nummers dan ook in numerieke volgorde om die flow te voelen.

Morgen zet ik er opnieuw vijf.

Hopelijk kan je de post nog aanpassen

Annex was overigens de nummer 101

Mooie lijst, vigil, heb niet alles even aandachtig gevolgd, maar zeker de top 20 is super, en daarachter nog het nodige te ontdekken.

Dit was mijn top 40:

1. Souvenir
2. Joan of Arc
3. The Beginning and the End
4. So In Love
5. Enola Gay
6. Joan of Arc (Maid of Orléans)
7. (Forever) Live and Die
8. Statues
9. Electricity
10. Messages

11. Of All the Things We've Made
12. Genetic Engeneering
13. The New Stone Age
14. If You Leave
15. Talking Loud and Clear
16. Sealand
17. She's Leaving
18. Silent Running
19. Dreaming
20. Telegraph

21. Georgia
22. Pretending to See the Future
23. Secret
24. The Romance of the Telescope
25. Stanlow
26. Architecture and Morality
27. Sailing On the Seven Seas
28. Red Frame/White Light
29. The More I See You
30. International

31. Never Turn Away
32. 2nd Thought
33. Promise
34. Motion and Heart
35. Pandora's Box
36. Sister Marie Says
37. The Misunderstanding
38. VCL XI
39. Waiting For the Man
40. If You Want It

Maar eigenlijk denk je onsterfelijk te zijn? ?

tot het tegendeel bewezen is ga ik daar nog wel vanuit ja

Ah, het befaamde Harry-Mulisch-principe

06. THE FUTURE WILL BE SILENT



The future is the shadow of today.

Wat is er met de idealen van het neo-futurisme gebeurd? In de slipstream van de verovering van de ruimte en de ontwikkeling van de PC werd ook de elektronische muziek geboren. Tussen de dreiging van een atoomoorlog en de belofte van de technologische vooruitgang in ontstond een nieuw geloof in de maakbaarheid van de toekomst. Dat was het thema van Dazzle Ships. Dertig jaar later maakt OMD op English Electric de balans op. Vooruitgang blijkt geen lineaire maar een cyclische beweging. Op vele terreinen (ook in de muziek) worden retro elementen voortdurend geupdate. OMD is gedoemd om OMD muziek te maken. Maar precies in de update kan de artiest het verschil maken, zijn signatuur plaatsen.

07. JULIA'S SONG



De oudste song uit het hele OMD repertoire? Het zou best kunnen want Julia's Song zat al in de live set van de Liverpoolse band The Id waarvan Andy McCluskey de leadzanger was. Backing vocaliste Julia Kneal schreef de getormenteerde tekst. En die flarden Weltschmerz worden toch wel heel goed vorm gegeven door Andy's zangprestatie. We horen op deze track van het debuutalbum ook al Malcolm Holmes meedrummer. Er is op Julia's Song ook een gitaar te horen, een instrument dat OMD maar heel sporadisch zou inzetten. McCluskey's maatje Paul was ten tijde van The Id de technicus en verzorgde de PA van de band. Maar Andy en Paul schreven toen al samen composities onder de noemer Orchestral Manoeuvres in the Dark. Die zouden ze pas voor het eerst als duo live brengen vanaf oktober 1978.