87. SISTER MARY SAYS

De tweede comeback single na het afgrijselijke If You Want It.
God, wat was ik boos. Komen Andy en Paul aanzetten met een OMD pastiche.
Daarmee bedoel ik een song waarin je hoort dat een artiest een andere na-aapt.
In dit geval aapt OMD zichzelf na en daar is theoretisch gesproken niet veel mis mee.

Sister May Says is een song die al van in de jaren '80 op de planken lag.
Omdat hij te veel op Enola Gay leek, werd hij telkens uit de tracklijst van de volgende LP gehouden.
Fans die Sister Mary kenden van zeldzame live verschijningen of een rondslingerende demo,
waren dol enthousiast dat deze topper eindelijk officieel het daglicht zou zien.

Maar OMD plakt er zo'n cliché arrangement tegenaan, dat mijn tenen krullen.
Toen ze het in 2010 live brachten en ik het enthousiasme van het publiek voelde,
moest ik toegeven dat het nummer wel de hitpotentie bezat die een single nodig heeft.

86. CAN I BELIEVE YOU

Klopt wat vigil schrijft over de b-kanten van het Liberator album.
In dit lied werden de creatieve impulsen niet weg gepolijst door de productie.

Can I Believe You is het nummer dat de Stand Above Me CD-single redt.
Daar staan naast de erbarmelijke single nog twee onherkenbare remixen op.

En Can I Believe You dat eigenlijk gewoon verder gaat op het Sugar Tax elan (zoals vigil zegt),
maar een wat steviger, naar de dansvloer gericht arrangement bevat. Dat Liberator zich op dat spoor
zou wagen, leek eerst interessant, maar het eindproduct bewees dat het eigenlijk OMD's ding niet is.

85. FRONTLINE

Instrumentale compositie die werd ingegeven door beelden uit de Syrische burgeroorlog.
En het is op deze momenten dat een synthpop band als OMD verrassend uit de hoek kan komen.
Uit de onovertroffen English Electric sessies.

OMD had op voorhand aangekondigd
dat History of Modern een fragmentarische comeback plaat zou zijn,
maar dat men voor een nieuw meesterwerk een album langer geduld moest hebben.

Ze hielden woord.

84. THE PACIFIC AGE

De titeltrack is voor mij de meest geslaagde albumtrack van The Pacific Age.
Dat hij hier zo laag staat, doet vermoeden dat vigil daar heel anders over denkt.

Het nummer straalt een zekere grandeur uit en voorspelt dat de Aziatische grootmachten
de wereldorde zullen herscheppen. Zoals vaker is de kunstenaar een profeet die zijn tijd vooruit loopt.
Ik hou ook van een jankende Andy die in harmonie zingt met zijn dieper gestemde zelf (zoals in het refrein).

83. RADIO WAVES

Met deze snaargedreven song komt OMD opvallend rockend uit de hoek.
Het nummer dateert nog uit de pre-OMD fase toen Andy zong in de Liverpoolse band The Id.
Paul stond deze band bij als technicus. Thuis schreven de twee vrienden hun eerste OMD songs.

Radio Waves is mede geschreven door de gitarist van The Id.
OMD plakte er een typische OMDintro tegenaan om het in Dazzle Ships te laten passen.
Het nummer heeft zeker hitpotentie, maar daar had Virgin na de flop van de twee voorgangers
(Genetic Engineering en Telegraph) begrijpelijkerwijze niet veel zin meer in.

82. APOLLO XI

Dit nummer is bijzonder om meerder redenen.
Andy schreef het al in 1989 (naar aanleiding van de 20ste verjaardag van de maanlanding).
Dat wil zeggen dat het nummer misschien nog geschreven is toen Paul en co nog aan boord waren.
Het zou iets kunnen zeggen over de muzikale meningsverschillen die de twee vrienden uit elkaar dreven.

Ik vind het een bijzonder knap gemaakte soundtrack bij een geknipte collage.
Aangezien ik zelf geboren ben op het moment dat Apollo XI onderweg is naar de maan,
geeft het nummer voor mij een extra dimensie. Er bestaat ook een DJ remix van deze track.

Voor mij één van de sterkhouders van Sugar Tax.

81. LA FEMME ACCIDENT

Komt het omdat ik zelf nog kamermuziek heb gespeeld op een bescheiden niveau?
Maar ik vind het synthetische strijkersarrangement uit deze merkwaardige OMD single prachtig.
Het komt uit de koker van twee (en ik vermoed daarbij vooral Paul) ongeschoolde muzikanten.
Vooral in de outro (die een langer vervolg kent in de making of film van het album Crush)
hoor je hoe het nummer als een uit één stuk brons gegoten klok klinkt.

De vocalen zijn erg mooi en de knipoog naar Joan of Arc is geslaagd
omdat het nummer muzikaal weinig referenties inhoudt naar de megahit.

In Vlaanderen goed voor een top 20 notering en af en toe nog eens op de radio te horen.

Een paar jaar geleden tipte ik Andy over deze geanimeerde strip.
La femme accident - YouTube

80. Navigation




Een nummer wat toch redelijk verrassend in miljoenen huiskamers belanden in het begin van 1982. Navigation was namelijk de B kant van Maid of Orleans. Qua sfeer past het ook wel bij het A&M album, iets afstandelijker misschien t.o.v. het uiteindelijke album. Ik hoor hier wel een link naar de muziek van hun oude maten Joy Division. In 2001 verscheen er een B kanten verzameling van de mannen op cd met als titel Navigation: The OMD B-Sides

79. The Black Sea




Op nummer 79 staat The Black Sea van Universal. Dit is wel een beetje een zwaar aangezette old school ballad. Een klassieke muzikale omlijsting maakt het wat dramatisch maar ik vind het wel mooi.

78. Southern




OMD was met If You Leave en So in Love (en het album Crush) keihard doorgebroken in Amerika en dit lied van het opvolgende The Pacific Age straalt voor mij een en al Amerika uit. De opzwepende muziek (met blazers!) is de ondergrond voor allerlei speeches van Martin Luther King.

77. The Great White Silence 




Dan weer een B kant. The Great White Silence is de B kant van Metroland van het English Electric album. Er wordt een dreigende creepy sfeer neergezet waarover McCluskey op haast religieuze wijze zijn teksten preekt. Ik las ergens dat iemand dit nummer vergeleek met Pink Floyd, ik zou er zelf niet opgekomen zijn maar zo heel gek is die vergelijking niet. Een typische Waters compositie van rond Animals/The Wall misschien.

Ff een tussendoortje

OMD - HEROES (unreleased coverversion) - YouTube

Net live gespeelt voor de Britse radio.

76. Bloc Bloc Bloc 




Ja leuk! en ik denk zelfs te laag. Dit is een leuk liedje van het Crush album. Er is een clip van gemaakt zoals je kunt zien. Niet omdat dit nummer op single is verschenen maar omdat dit van elke nummer is gedaan ivm de Crush Movie. Andy is in duet met zichzelf al doet de clip vermoeden dat het een duet is van Andy en Paul. Heerlijke drive met mooie zanglijnen, fijne muzikale omlijsting, ja te laag...

75. 4Neu




4Neu (of te wel For Neu) is een eerbetoon aan de krautrock van de band Neu. 4Neu is de B kant van Genetic Engineering en is hun poging van experimentele kraut door Britten. Zoals zo vaak bij B kanten schuwen ze het experiment niet en blijf er een hele fijn track over.

74. Metroland




De eerste kwart is inmiddels geweest en we komen nu op 74 Metroland tegen. De eerste single van English Electric. Een moddervette beat zorgt voor een dansbaar karakter. Het nummer duurt voor OMD begrippen met zeven en halve minuut erg lang. Het nummer heeft een heerlijke vibe en ondanks dat het iets te lang blijft hangen in het zeg maar outro een fijne single.

Ow ja dan heb ik begrepen dat ik nu moet vragen wat jullie denken welk nummer er hierna volgt.

Ik gok op 73.

Ik denk iets van OMD

Te vroeg, te vroeg. Nu moet je andere dingen vragen. Je snapt er nog niet veel van he.

Maar hoppa wel weer bovenaan met het topic terwijl je voorheen toch vrij eenzaam zat te zijn.

73. Green




Erg fraaie synthpop ballad. Muzikaal erg rijk en perfect geproduceerd. Het nummer komt van History of Modern. Toen ik de lijst maakte was ik waarschijnlijk niet in een melancholische bui want anders had deze zomaar 20 a 30 plaatsen hoger kunnen staan. Mooi hoor

72. The Lights Are Going Out 




Weer een rustig nummer, dit keer van het album Crush en een stuk zwaarder/donkerder aangezet dan Green. Crush heeft meer van dit soort nummers op het menu naast zeer luchtige popliedjes als Secret. In OMD-land kan het allemaal. Dit is overigens de albumafsluiter en het is dus niet verrassend dat het een heel rustig maar dreigend nummer is. Dat is bijna altijd op een album van de mannen.

71. The Moon and the Sun 




Daar is het 1996 album Universal weer. Dit keer met The Moon and the Sun. Dit is blijkbaar het rijtje van de (relatief) rustige nummers. Deze is dan weer wat vetter aangezet zoals veel 90's OMD ballads. Ook hier een glasheldere productie en het lied is geschreven samen met Karl Bartos die jarenlang in Kraftwerk zat en vaker met McCluskey samenwerkte.

Ik zie opnieuw een of twee tracks die het moeilijk zouden hebben om mijn top 100 te halen.
Dus ik vermoed dat een lijstje met 10 door mijn eerbiedwaardige OMD-collega vergeten tracks
haalbaar zal worden. Eerst maar even dit setje van 10 rangschikken. Later volgen commentaren.

71. Navigation
72. The Black Sea
73. The Lights Are Going Out
74. 4-Neu
75 .The Moon and the Sun
76. Bloc Bloc Bloc
77. Metroland
78. The Great White Slence
79. Southern
80. Green

80. GREEN

Een song die Andy schreef tussen Liberator en Universal maar niet klaar kreeg.
Het worstelde met het arrangement. Paul nam de song onder handen met dit resultaat.

Ik vind het geen slecht nummer, maar de beat zit te nadrukkelijk op de voorgrond.
Het is een ballad die me echter weinig kan raken. Wat wel vaker gebeurt bij Andy's ballads.

79. SOUTHERN

Het strafste aan dit nummer vind ik de manier waarop de collage's op de muziek zijn gemonteerd.
De muziek zelf beschouw ik als een jam die door de steriele digitale productietechnieken
in schril contrast staat met de doorleefde speechen van Martin Luther King.

Op Apollo XI (zie eerder in dit topic) omarmde de muziek veel beter de tekstflarden.

78. THE GREAT WHITE SILENCE

Erg geladen compositie die net iets te weinig song in zich heeft om te blijven plakken.
De somberte van de akkoorden neigt naar OMD ten tijde van Organisation.

Maar zelfs het restmateriaal uit de English Electric sessies blijft hoog van niveau.

77. METROLAND
Stevige beat voor een OMD song. Drentelende synthesizers die te gemakkelijk naar Kraftwerk wijzen.
Metroland wil een beetje de Trans Europe Express van OMD zijn, maar haalt het niet op originaliteit.

Er zijn de verplichte engelenkoren, maar er is gelukkig ook weer de fantastische melodie.
Dat moet je Andy en Paul toch nageven, vind ik, ze hebben aardig wat knappe melodielijnen bedacht.

Ook ik vind de song iets te lang doordreunen. Zit niet zo comfortabel als tweede track op een album.
Dat gezegd zijnde vind ik net de opbouw van English Electric (de trackorde) erg goed gekozen.
Niet mijn favoriet van de plaat (al was het de leadsingle), maar ik heb er vrede mee.

76. BLOC BLOC BLOC

Niet veel meer dan een jam met een opvallende steelgitaar in de hoofdrol.
Maar hij is inderdaad erg grappig. Onweerstaanbaar zelfs... eentje die aanzet tot een avondje uit.
We gebruikten het nummer als student als excuus om het studeren uit te stellen tot het weekend thuis.
Want "blokken" betekent in het Nederlands ook wel "studeren".

Op Junk Culture hadden ze ook zo'n losbandig fuifnummer (Apollo) en zelfrelativering is een deugd.
Het blazersarrangement maakt er bijna een You Can Call Me Al avant la lettre van.

75. THE MOON AND THE SUN

Zoals vigil al aangaf een samenwerking met Karl Bartos.
En die is voor wie het oeuvre van Kraftwerk wat beter kent verantwoordelijk
voor de meer popgerichte input bij de Duitse grootmeesters.
Vooral op het album The Man Machine levert hij zijn visitekaartje af.

The Moon and the Sun is een mooi voorbeeld van hoe Andy in het britpop spoor treedt.
Gitaargedreven en met een toch echt wel geslaagde akkoordenwissel in het arrangement.

74. 4-NEU

De sfeerzetting van deze lofbetuiging aan Neu is ontzettend krachtig.
Dat het nummer Dazzle Ships niet haalde heeft volgens mij te maken met het feit
dat de plaat al voor 70% uit sfeer bestond en iets te weinig uptempo materiaal telt.
4-Neu zou die balans nog meer uit evenwicht getrokken hebben.

Toen OMD Dazzle Ships een tijdje geleden live bracht, was dit nummer er volgens mij ook bij.