Nee hoor, absoluut een favoriet van de 00's DM.
Daarentegen vind ik Soothe my soul met afstand de slechtste single van de recentere greep albums

Cover Me

20. Behind the wheel (Music for the Masses, 1987)




Als je de eerste seconden hoor weet je al gelijk bij welk nummer je bent beland. Behind the Wheel is afkomstig van het weergaloze Music for the Masses, toch wel één van hun beste albums.

Ik was 17 toen dit nummer een klein hitje was (in Nederland in elk geval niet). Hoor ik het nu dan kan ik gewoon niet geloven dat het al zo lang geleden is. Goed teken, want het klinkt anno nu nog net zo sterk als toen.

19. Strangelove (Music for the Masses, 1987)




Nog zo eentje van Music for the Masses. Toch wel wat lichter van klankkleur dan het latere werk. Wat dat betreft heb ik geen voorkeur voor welk tijdperk ook. Dat kan je alleen maar zeggen bij de allergrootste favorieten toch?!
En dan het idee dat dit de muziek was waar je tijdens het uitgaan op danste. Niks clubmuziek, dance of weet ik het wat. Gewoon op de favoriete nummers van de favoriete bandjes.

18. In Your Room (Songs of Faith and Devotion, 1993)




De gruizigheid deed z'n entree in de jaren '90. Dave maakte heftige tijden door en dat kroop de muziek binnen.
In Your Room heeft dan ook iets triests. Toch vind ik het een mooi en slepend nummer. Volgens mij ook wel een fan-favoriet.

Toptrio!

In your room is voor mij meer waar de SOFAD single cyclus mee had mogen openen, knalt er meteen in en geeft de koerswijziging naar gruizig nog beter aan dan I feel you.

Blijft apart dat de NL radio toen DM al compleet negeerde (met name dus een 3FM die zogenaamd verantwoord is)

17. A Pain That I'm Used To (Playing the Angel, 2005)




Playing the Angel behoort niet tot mijn favoriete Depeche Mode albums. Niet slecht, maar het doet me een stuk minder dan ander werk.
Maar voor A Pain That I'm Used To maak ik een enorme uitzondering. Wat een kwalitatief hoogstandje op dat album. Het nummer bevat alles wat ik in deze band waardeer.

Matig

16. Precious (Playing the Angel, 2005)




Vooruit, niet een al te sterk album, maar wel twee nummers die me enorm kunnen bekoren. Precious is het tweede nummer van dat album in mijn lijst en ik zal verklappen dat het gelijk ook de laatste is.
Net als A Pain That I'm Used To vind ik dit zeer genietbaar en vooral deze erg tijdloos.

15. Just Can't Get Enough (Speak & Spell, 1981)




Ondertussen een beetje doodgedraaid wellicht, maar het blijft jeugdsentiment. Op dit nummer heb ik nog leren stijldansen in de dansschool
Dit nummer zal altijd wel aan die tijd blijven herinneren. Het vijftienjarige ventje op dansles (wat iedereen deed in die tijd: in ons dorp twee dansscholen waar je uit kon kiezen... je ging voor de een of de ander en dan was je dus een soort rivaal van elkaar).
Zondagavond een uur stijldansen en daarna vrij dansen, en daar kwam je natuurlijk voor. Eerste biertjes gedronken (ja andere tijden, toen deed men nog niet zo moeilijk).

Mooie tijden... I Just Can't Get Enough.

14. A Question of Lust (Black Celebration, 1986)




In de jaren '80 was ik echt verliefd op dit nummer. Nu is die liefde ietsje minder, maar nog steeds groot genoeg om het hoog te laten eindigen. Het is niet alleen gedreven en dansbaar wat ik leuk vind aan Depeche Mode. Ook dit soort nummers doen het altijd goed bij mij (dit is dan ook niet de laatste in deze lijst).

13. Home (Ultra, 1997)




Dit is toch een fantastisch nummer. Het klopt helemaal voor mij. Een nummer dat binnenkomt. Gewoon ongelooflijk mooi. Meer kan ik er gewoon niet over kwijt. Hoeft ook niet.

12. People Are People (Some Great Reward, 1984)




Oh wat was ik als tiener gek op dit nummer. Hier speelt die toenmalige liefde absoluut een rol voor wat betreft de positie die het in mijn lijst inneemt.
Ik denk dat ik door dit nummer definitief fan werd van Depeche Mode.
Anno nu is het misschien een wat minder interessante single, maar als ik het zo weer hoor is het gelijk weer hard meezingen, dus terecht bijna in de top 10......

11. World in My Eyes (Violator, 1990)




Violator is mijn favoriete Depeche Mode album, dus het helpt wel om nummers daarvan als erg goed te bestempelen. Zo ook World in My Eyes. Ook hier had ik de videoclip nog nooit gezien.

Hierna kan de top 10 van start gaan. Kenners weten ongeveer wel welke nummers dan nog kan komen (denk niet dat er grote verrassingen bij zullen zitten).

10. Master and Servant (Some Great Reward, 1984)




Een beetje hetzelfde verhaal als bij People Are People: Master and Servant was er weer zo eentje van Some Great Reward waardoor ik overtuigd raakte om deze band in mijn muzikale hart te sluiten, hoe jong ik ook was toen (14).
Nummers die ik kan dromen en verbonden blijven met mijn tienertijd. De tijd waar volgens mij niemand echt dol op is achteraf. Pubertijd... pfff...... maar muziek uit die jaren blijft heel sterk hangen.

Met I feel loved hadden ze toch nog een echte knaller die cross appeal had, ik heb echt een hoop clubmix en Ibiza zooi hier uit 2001 liggen en I feel loved zit er vaak tussen (wel altijd die Tenaglia remix die het net wat vetter aanzet)

9. Somebody (Some Great Reward, 1984)




Wat mij betreft (nog steeds) één van de allermooiste ballads uit de jaren '80. Het raakte me toen en het raakt nog steeds.
Ik denk dat het jaren geleden ook best wel de eerste plaats had kunnen behalen als ik toen een Depeche Mode lijst had gemaakt, maar dan moeten we echt wel heel veel jaren terug in de tijd.
In elk geval vind ik het top 10 waardig.

8. I Feel You (Songs of Faith and Devotion, 1993)




I Feel You staat bij mij symbool voor de rauwe kant van Depeche Mode. Buiten dat het gruizig en donker is vind ik het ook uitermate pakkend en dat levert een zeer interessante combinatie op waardeer ik elke keer opnieuw gefascineerd ben over het gebodene.
Een ijzersterk nummer in hun discografie en ik denk ook wel een behoorlijk geliefd nummer onder fans, of zit ik ernaast met deze gedachte?

Ik voel je...

7. Personal Jesus (Violator, 1991)




Een nummer dat menigmaal gecoverd is. Marilyn Manson, Johnny Cash, Iggy Pop, Def Leppard, Nina Hagen en zelfs 'onze eigen' Frédérique Spigt met Barry Hay die er Je Eigen Persoonlijke Jezus van maakten.

Het geeft aan dat het een populair nummer is. Terecht ook wel. Zeker één van de meest aansprekende nummers voor een groter publiek denk ik.

Zelf kan ik het ook nog steeds waarderen. Onverwoestbaar.

6. Waiting for the Night (Violator, 1991)




Niet vreemd dat nummers van Violator goed scoren bij mij daar het zoals gezegd mijn favoriete Depeche Mode album is.
Waiting for the Night voelt voor mij zoals ik Massive Attack nummers voel: broeierig, mysterieus en toch iets aards.
Het voelt heel organisch aan. En dat vind ik prachtig aan dit nummer.

5. Never Let Me Down Again (Music for the Masses, 1987)




Live altijd weer een hoogtepunt als Dave de voorzet geeft om met de handen in de lucht te zwaaien. Iedereen doet altijd mee, van veld tot de nok van de zaal. Geweldig om mee te maken.
Daarbij vind ik dit gewoon ook één van hun allerbeste nummers en is top 5 gerechtvaardigd.

4. Walking in My Shoes (Songs of Faith and Devotion, 1993)




Tja, dit nummer kan gewoon niet ontbreken in een Depeche Mode toplijst. Walking in My Shoes behoort tot de creme de la creme van deze band.
Zo'n nummer dat je gelijk al waardeert als je het voor het eerst hoort en dat na ontelbare draaibeurten nog steeds niet aan kracht inboet.
Als ik de clip weer zie moet ik even wennen aan Dave met lang haar, maar die periode hebben we ook nog gehad ja.

3. Enjoy the Silence (Violator, 1991)




En daar is ie dan; het nummer dat velen niet meer kunnen horen (of daar nooit waardering voor hebben kunnen opbrengen). Nou ik dus wel en niet zo'n beetje ook. Dé Depeche Mode klassieker als je het mij vraagt.

U kent vast dat ene bandje nog wel waar ik zo'n promo voor maakte jaren geleden alweer. REVERE ja. De band wist me te verrassen met een cover van dit nummer. En nee, hoe leuk ook (zeker live), er is maar één echte Enjoy the Silence en dat is die van Depeche Mode zelf natuurlijk

Enjoy the Silence | REVERE - revere.bandcamp.com

slechts 3de plaats?

Denk dat velen het te hoog vinden staan

2. Blasphemous Rumours (Some Great Reward, 1984)




We gaan terug naar de jaren '80: Blasphemous Rumours is altijd een enorme favoriet van mij geweest.
Het industriële geluid is op het album goed te horen, maar hier nog wel het meest denk ik.
Dat grimmige in het begin om vervolgens tot een soort meezinger te transformeren.

I don't want to start
Any blasphemous rumours
But I think that God's
Got a sick sense of humour
And when I die
I expect to find Him laughing

Wie kan dat nu niet meezingen?

1. Everything Counts (Construction Time Again, 1983)




Mensen die mij een beetje kennen of volgen wisten al lang wat mijn nummer 1 zou zijn..... Everything Counts.
Lijstje voor de top 2000? Everything Counts. Eigenlijk elk lijstje mogelijk. Everything Counts staat erbij. Hét nummer waarop de liefde werd tot datgene waar het nu is aanbeland. Een nummerdat me echt nooit zal vervelen en waar ik goede herinneringen aan heb.

Ik ben blij dat ze het hun afgelopen concert in Ziggo Dome gewoon weer speelden en het was wederom voor mij het hoogtepunt.

De volledige lijst:

Enjoy the Depeche Mode top 50

1. Everything Counts (Construction Time Again, 1983)
2. Blasphemous Rumours (Some Great Reward, 1984)
3. Enjoy the Silence (Violator, 1991)
4. Walking in My Shoes (Songs of Faith and Devotion, 1993)
5. Never Let Me Down Again (Music for the Masses, 1987)
6. Waiting for the Night (Violator, 1991)
7. Personal Jesus (Violator, 1991)
8. I Feel You (Songs of Faith and Devotion, 1993)
9. Somebody (Some Great Reward, 1984)
10. Master and Servant (Some Great Reward, 1984)
11. World in My Eyes (Violator, 1990)
12. People Are People (Some Great Reward, 1984)
13. Home (Ultra, 1997)
14. A Question of Lust (Black Celebration, 1986)
15. Just Can't Get Enough (Speak & Spell, 1981)
16. Precious (Playing the Angel, 2005)
17. A Pain That I'm Used To (Playing the Angel, 2005)
18. In Your Room (Songs of Faith and Devotion, 1993)
19. Strangelove (Music for the Masses, 1987)
20. Behind the wheel (Music for the Masses, 1987)
21. Cover Me (Spirit, 2017)
22. Ghosts Again (Memento Mori, 2023)
23. Going Backwards (Spirit, 2017)
24. It's No Good (Ultra, 1997)
25. Wrong (Sounds of the Universe, 2009)
26. My Cosmos Is Mine (Memento Mori, 2023)
27. Useless (Ultra, 1997)
28. Soothe My Soul (Delta Machine, 2013)
29. Never Let Me Go (Memento Mori, 2023)
30. Policy of Truth (Violator, 1990)
31. A Question of Time (Black Celebration, 1986)
32. Welcome to My World (Delta Machine, 2013)
33. Love, in Itself (Construction Time Again, 1983)
34. Peace (Sounds of the Universe, 2009)
35. Stripped (Black Celebration, 1986)
36. I Feel Loved (Exciter, 2001)
37. So Much Love (Spirit, 2017)
38. Before We Drown (Memento Mori, 2023)
39. Heaven (Delta Machine, 2013)
40. Barrel of a Gun (Ultra, 1997)
41. Something to Do (Some Great Reward, 1984)
42. Shake the Disease (The Singles 81-85, 1985)
43. Dream On (Exciter, 2001)
44. Two Minute Warning (Construction Time Again, 1983)
45. Told You So (Construction Time Again, 1983)
46. Black Celebration (Black Celebration 1986)
47. Leave in Silence (A Broken Frame, 1982)
48. Little 15 (Music for the Masses, 1987)
49. New Life (Speak & Spell, 1981)
50. See You (A Broken Frame, 1982)

MarkS73 heeft hier zijn Tom Waits top 100 gepost. In overleg met hem ga ik daar nu die van mij starten voor wie interesse heeft. Het is wel even heel iets anders

Dankzij dit topic wel Momento Mori ontdekt die ik toch aardig goed blijk te vinden, voor de rest moet ik helaas toch concluderen dat ik geen DM fan ga worden:)
Music For The Masses, Songs of Faith and Devotion en Violator hebben voor mij nog wel wat hoogtepunten maar in het algemeen is hun muziek toch te kil en afstandelijk om mij er echt aan over te kunnen geven. Het was wel leuk om te volgen al was het maar om dat hun laatste album waarschijnlijk in mijn top 10 van dit jaar gaat komen.

Thx Aero. Mooie lijst!

Ik vind veel gevoel in DM zitten...