Ik dacht dat alleen Philip Oakey een CD-aanpassing was, maar nee de oorspronkelijke UK LP heeft ook alleen Oakey op de front cover. Maar dat is een klaphoes. Met 4 leden die een paneel hebben. De dames op de insides.

De Nederlandse release had echter 4 leden op de frontcover (en een uitroepteken):
https://i.discogs.com/IbL5YEN2jvcE2mcfqpk_okb1uCxYB-IIiPxQRSlhIU8/rs:fit/g:sm/q:90/h:592/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTU0MzEz/NC0xNTQwNTc2NzIx/LTUyMTEuanBlZw.jpeg
En de twee leden die in de UK op de binnenhoes staan staan in Nederland op de achterkant:
https://i.discogs.com/wr3DuiampKxvELATzUPD4l-Yl6YaLzax-lLiL361xMw/rs:fit/g:sm/q:90/h:588/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTU0MzEz/NC0xNTQwNTc2NzQx/LTU3MjUuanBlZw.jpeg

En de hele band op de NL en Europa single van Don't You Want Me. Engelse hoesje was ook met de hele band, maar met afwijkende hoes. Die van ons is simpeler en mooier. Vanaf 1982 kon ik iedere twee weken een single uit de Top 40 (of Tipparade) kopen van mijn zakgeld. Dit was mijn allereerste zakgeld single januari 1982:
https://i.discogs.com/E2-AS1uzoPxyitQH5JKZq6Ibohk3kh7pFusmLM53NiY/rs:fit/g:sm/q:90/h:600/w:596/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTE0Mzcy/NTQtMTMyOTE1OTI4/MS5qcGVn.jpeg

Eerste generatie CD. CD's waren vanaf 1 maart 1983 beschikbaar voor het consumentenpubliek.
En ze kosten rond de 50 gulden in Nederland. Een reguliere vinyl LP was zo'n 25 gulden.
De echte CD liefhebbers gingen in die tijd vaak naar Duitsland waar ze 40 Mark kosten (ongeveer 44 gulden). Als je er een paar kocht was je toch een stuk goedkoper uit.

En dan ook nog de V500 maken in die paar dagen... het begint bijna op werk te lijken!

10. GET CARTER

Een streepje film noire dat een wat meer donkere passage van Dare inleidt. De link met hun vroegere werk. Maar als track logischerwijze onderaan.

10. Get Carter

Het origineel van Roy Budd is de themamuziek van de gelijknamige misdaadfilm uit 1971, en dat klinkt wel tof. Lekker spannend met klavecimbel en tabla’s, zeker in combinatie met de filmbeelden. Maar deze korte, minimalistische versie is eigenlijk vrij mager en hoogstens functioneel, omdat het I Am The Law inleidt op de b-kant. Niet verrassend inderdaad dat deze onderaan bungelt.

10. Get Carter

Het minuutje intro op kant B. Credits zijn ook nog voor Roy Budd. Get Carter is een vrij grimmige Britse misdaadfilm met Michael Caine uit 1971. Een heel andere wereld dan die waar we in de jaren 80 in kwamen. Het was economische crisis, koude oorlog maar dankzij de synthpop en de computerspelletjes kreeg het ook allemaal iets heel futuristisch/moderns. Ik heb ook nooit een terugverlangen naar de seventies, nineties, zeroes, tens, fifties op sixties. Maar naar de eighties minimaal 1 x per dag.

Ik was het sujet dat Dare heeft genomineerd. Dank voor de bijval, maar ik zag dat eigenlijk alle volgende 9 nummers allemaal redelijk dicht op elkaar zitten qua niveau, maar het is gelukt!

Trailer van Get Carter nog tot besluit!

10. Get Carter

Ik zal het album een jaar of 33 a 34 kennen, toen het uitkwam was ik nog meer met de speeltuin bezig dan met de lok van Phil. Het album zit redelijk in mijn systeem al draai ik het zeker ook niet elke week (of maand). Wat me opviel toen ik het voor dit spel 2x luisterde afgelopen week dat de kwaliteit van de nummers behoorlijk dicht bij elkaar lag. In de 80s had je toch ook vaak dat een album een paar geniale singles had en een paar fillers maar dat is hier zeker niet zo.

De minuut van Get Carter zou je opzich wel als een filler kunnen benoemen. Er is opzich niets mis met die ene minuut maar ja het is wel maar één minuut.