Bij U2 - October:

Afwijzen is ook een groot woord. Zie mijn edit hierboven.

9. I Fall Down

Naast de mooie piano-intro wordt de akoestische gitaar geïntroduceerd op dit midtempo nummer over Julie en John.
Het zangeffect op Get up/Wake up vind ik niet mooi en het refrein niet zo bijzonder. Maar voor mij staat er geen enkel zwak nummer op October, waarbij het geheel groter is dan de som der delen. Hierover ben ik het helemaal eens met Chameleon Day.

Oef, en nou wordt ik ook nog eens zwaar getackeld door (de nominatie van) pygmydanny, ik val neer…

Er zijn platen met alleen een A-kant; even graven (vaak dubbel-lp's waarvan 1 met alleen een A-kant): Johnny Winters, Joe Jackson en Kelly Lee Owens.

Dit topic gisteravond laat 'ontdekt', doe 'em even in de herdraai en meld me dan weer

Heb de cd afgelopen weekend een keer of 4 in de auto voorbij laten komen. Om weer even het e.e.a. op te frissen want het was al even terug dat ik 'm had geluisterd. En zo kwam ik er achter dat ik Scarlet dus helemaal niet het minste nummer van het album vind Ik ga dan toch meer voor With a shout denk ik. Scarlet voorspelt al een beetje qua sfeer en ambiance wat ze met Drowning man op het volgende album voortzetten, en op The unforgettable fire tot volle bloei brengen. Geen typisch kop-staart nummer waar de eerste albums vol mee staan. Meer op sfeer gericht. Best een mooi nummer.

10. Stranger in a strange land
09. I threw a brick

Beide natuurlijk prima nummers maar ja, we moeten toch wat noemen niet? Het drumwerk in I threw a brick vond en vind ik fantastisch. Dat tegendraadse patroon past prefect en is goed gevonden. Stranger in a strange land is me wat te langdradig kwam ik tijdens de hierboven genoemde autorit achter. Nogmaals; verre van slecht! .

Erg leuk om te lezen dit. Ik krijg ook er zin van om de gebruikelijke grafherrie te parkeren en dit ding weer eens in de speler te drukken. Als er hier in huis U2 wordt gedraaid, is dat voornamelijk spul dat t/m 1984 is uitgebracht waarbij October helaas het ondergeschoven kindje is. Misschien wil ik het nog eens herzien omdat het ten slotte oktober is en (hier) eindelijk de herfstpleuris is uitgebroken.

8. STRANGER IN A STRANGE LAND

Alvorens sommige medespelers met pijnlijke grimas naar de edele delen grijpen, wil ik graag beklemtonen dat mijn nummers 8, 7 en 6 flinterdicht bij elkaar liggen. Waarom Stranger In A Strange Land dan toch op 8 terecht is terecht gekomen? Omdat ik Another Time Another Place van Boy een pak beter vind. Dat is waar ik bij deze October track moet aan denken. Louter op basis van de titel wellicht. Maar mijn nummers 8, 7 en 6 hebben met elkaar gemeen dat het songs zijn die allemaal net niet het niveau van de doorsnee Boy track halen. Alsof er niet lang genoeg aan de arrangementen geschaafd is. Wat ook niet zo verwonderlijk is bij een tweede album dat doorgaans amper de tijd krijgt om te rijpen. Ik vind de vocale stukken, vooral wanneer Bono de hoogte in gaat met "and I wish you were here" wel aangrijpend. Maar de verschillend strofes hangen met spuug aan elkaar: de gitaarriff ertussen klinkt weinig geïnspireerd.

Mijn edele delen, tenen of beide scheenbenen laten zich niet pijnigen door verschillen over U2's October. Smaken verschillen en we zijn het erover eens dat dit minimaal een prima album is. Nee hoor, ik vind dit een leuke opgave. Wel eentje die steeds lastiger wordt.

8. Gloria

Jazeker, de opener van de plaat. Te vaak gehoord wellicht, want op zich 'n hartstikke sterk nummer. De bovenste 8 liggen bij mij zeer dicht tegen elkaar aan en kunnen bovendien per dag / week van positie wisselen. Vanavond denk ik dus: "Die ken ik nu wel. Liever de deep cuts."

8. Stranger in a Strange Land

De titel van dit nummer is een verwijzing naar de roman van Robert Heinlein. Het verhaal gaat over een mensenbaby – ik ken het boek verder niet, maar het schijnt een heel interessant boek te zijn – die opgroeit in een gemeenschap van oorspronkelijke Marsbewoners en zich bij aankomst op aarde een volslagen buitenstaander voelt. De achterliggende gedachte was om in dit liedje gevoelens van vervreemding en empathie te verkennen en te begrijpen. Het liedje betekende ook een vroege samenwerking met producer Steve Lillywhite. Het nummer begint sterk, maar ontsnapt op een gegeven moment toch een beetje aan mijn aandacht. De fade-out draagt daar waarschijnlijk ook niet positief aan bij. Maar alles wat hierna komt is ongeveer even sterk. Er wachten mij – en jullie ook – de komende tijd nog een aantal lastige keuzes.

O, dat van Heinlein wist ik niet - zoals jullie meer mij onbekende feitjes opdisten! Nóg een reden dat deze top 11 zo leuk is. Ben sinds juni bezig aan Bono's boek Surrender, waarna twee andere boeken tussendoor kwamen en Bono onderop het stapeltje kwam. Daarna echter zal ik Bono weer oppakken en hopelijk kom ik daarin meer over dit album tegen.

8. Fire

Fire was de vooruitgesnelde single van October. In het gitaarmiddenstuk zit het gitaaroutro van Shadows and Tall Trees verwerkt, waardoor ik altijd heb gedacht dat de groep niet echt nieuw materiaal had, toen het de studio in dook na Boy. De sfeer van het nummer vergoedt echter weer alles....

Elke dag bibberend en spannend wachten welk nummer door wie wordt opgeofferd. Wat doet dazzler ons weer aan
What's (of beter who's) next? Unknown Pleasures van 10 naar 1??

Goed idee!

Pfoe - jarenlang niet gedraaid en dan aanslingeren a.h.w. vanuit een ander universum. Maar goed, van lp en dat draagt al bij tot de stemming.

Helaas had ik geen DHZ-klus in huis, want de energie die emaneert van dit album werkt serieuze zin in (hand)werk op. Was waarachtig een warm weerzien met een vriend van vroeger - op mijn netvlies verschenen een aantal twintigers - muziekmaten - die inmiddels ook de last van 'the good life' met zich mee torsen - so much for the OLS (ouwe l* syndroom) - en een aangepast ritme.

Later kennis genomen van dit topic; opvallend hoe 'close' de songs zijn en hoe ze qua eigenlijk weinig voor elkaar onderdoen. Sommige songs zijn archetypisch bijna U2 Grand Cru - het kenmerkende, verwaaiende gitaargeluid, de pulserende drums, Bono uit volle borst zingend. Rustigere nummers vormen een welkom rustpunt: even tijd om rustig adem te halen. Nu even mijn 5 gedachtencenten:

11. Scarlet
10. Fire: mij iets te veel over the top
09. I Fall Down - je moet er eentje kiezen immers

Zie trouwens meerdere nummers genoemd worden die - op dit moment althans - bij mij hoger zouden eindigen - zal nog vaker luisteren.

Nadat anderen ongevraagd mijn tenen - aan beide zijden, nota bene(n)! - en scheenbeen hebben gebruuskeerd, breekt het verwachte moment van zelfmutilatie aan. Pffff, pijn lijden ri top 3. Maar goed, gaan we:

8. October

“October and the trees are stripped bare. Of all they wear. What do I care?” is een kerntekst van het album. Die tekstregel popt altijd meteen bij mij op als ik ook maar even aan het album denk - ben ik de enige hier? Absoluut één van de sfeerpilaren van het album. Ook hier geldt dat het nummer los van de context van het album wat onvolwaardig klinkt, maar aan het geheel juist een geweldig gewicht geeft. Het is een fraai rustpunt richting ‘With a Shout’ dat prachtig aansluit. Mooie dynamiek. Let trouwens ook op de zeer subtiele beroering van de bas door Clayton.

Lichtpunt in deze zelfpijniging is dat Mjuman zowaar positief over deze zelfverklaarde “primatenwave” spreekt

Wist ik niet. Is dit ooit door de band bevestigd? Ligt inderdaad voor de hand. Wat is je bron? Ik meen daarnaast een link te kunnen zien met een film uit de jaren 70 en een nummer van een andere band. En de info over dat boek versterkt mijn associaties. Kom ik bij mijn nominatie op terug…

…Oh, and I wish you were here.

Moet je wel volledig zijn….met “zwelbastzang”.

Deze misschien?

The Man Who Fell to Earth?

Die zag ik ook, maar wat is de bron van die melding daar?

Vreemd heb Stranger in a Strange Land altijd gezien als een parabel over een katholieke Ier (uit de republiek) die het protestantse deel van Ulster bezoekt - hoe wil je anders die "soldier" verklaren? U2 was - denk ook aan War - altijd zeer begaan met de Ierse kwestie.

Werd ook in dat U2 boek (U2 by U2) benoemd, dat ergens op mijn zolder verstopt ligt, herinner ik mij….

Misschien doelt Bono op die Oost-Duitse grenswachten?

Las iets over de vervreemding die de band voelde tijdens het touren in West-Duitsland, waaronder Berlijn. Inderdaad de ontmoeting met grenswachten. Had Kerr het daar destijds in een interview over E&D ook al niet over?

Nee. Maar die film (met de eerste acteerprestatie van Bowie, onder invloed van coke) is gebaseerd op de gelijknamige novel met een vergelijkbaar thema als het boek.van Heinlein. Paar jaar later verschenen. Inspireerde wellicht ook dit fraaie album: We Fell To Earth - We Fell to Earth (2009).

8. Gloria

Hun bekendste nummer van October denk ik vanwege de live-uitvoering op UnderThe Blood Red Sky. Bono is hier wel heel erg aanwezig en die Latijnse tekst is me te gezocht. Adam Clayton laat zijn bas af en toe funken en The Edge laat zijn gitaar mooi tinkelen en klateren. Ook hier weer piaonoflardjes en een spannend middenstuk. De glaspercussie hoeft voor mij niet zo, net zomin als het bombastische einde.

Zie het antwoord van Premonition. Ook wordt er verwezen naar Exodus 2:22.

Dat gevalletje met die Oost-Duitse grenswachten schijnt ook heel heftig te zijn geweest. Ze dachten dat de band mensensmokkelaars waren.

Ja, het is leuk om je er een keer in te verdiepen. Maar niet teveel. Zo ben ik tijdens het lezen van een boek (over een artiest) achter dingen gekomen, die het beeld kompleet op z'n kop zette. Daar kun je soms van schrikken.

Wist destijds niet dat 3 leden van de band zo 'diep' in het geloof zaten. Kocht dit album direct bij release en in 1981 - weinig info bekend over U2, geen internet etc - besteedde ik er weinig aandacht aan, het ging primair om de muziek.

Uit persoonlijke observatie (en ervaring) wil ik wel kwijt dat voor de 'doorsnee Ier' geloof een grotere rol speelde dan hier - getuige ook de vele grappen over bijv anticonceptie (gebruik van de pil verboden door de kerk): well they created an approved pill - it weighs about a 1000 kilo, you just put it in front of your bedroom door, then your husband can't get in.

Qua tijdslijn zou het verhaal (soldaat = VoPo) kunnen kloppen: februari 1981 optreden in Berlijn, in juli de (Windmill)-studio in, in oktober de release. En als 20-jarige moet zo'n ervaring er diep inhakken. Na de "Wende" Berlijn meermaals bezocht en het draagt het verleden in zich en tijdens een fietstocht langs de Elbe zagen we meerdere wachttorens, sommige met monumenten voor slachtoffers en ook dat maakte diepe indruk.

Verder kan ik me goeddeels vinden in de woorden Alicia: niet alles is relevant en hoef je te weten; sommige muziek zou daardoor ondraaibaar kunnen worden.

8. October - cf de naam, geliefd vanwege de rust, de minimaliteit, maar toch ...

7. I FALL DOWN

Van de drie aan elkaar gewaagde nummers zet ik I Fall Down bovenaan. U2 probeert wat met een piano en ik hou van de manier waarop Bono het verhaal brengt. Muzikaal geen topper maar wel perfect geplaatst in de tracklijst van de plaat. Na het hosanna van Gloria volgt de val. We volgen het zoekende viertal een album lang door de diepste krochten van hun ziel. Na de branie van Boy wordt October het album van de verloren geraakte onschuld. Op War zal de band overeind krabbelen en zich overgeven (de witte vlag) aan het rusteloze bestaan van een rockband. I Fall Down is een eerlijk nummer. Ik hou van die kwetsbaarheid.