Mijn oorspronkelijke lijst:

Camel - Snow Goose
Camel - Mirage
Saga - Heads or Tales
Saga - Generation 13
Marillion - Brave

Marillion - Marbles
IQ - Subterranea
IQ - Wake
Twelfth Night - Live and Let Live
Eloy - Planets

Eloy - Silent Cries and Mighty Echoes
Jethro Tull - Thick as a Brick
Kansas - Song for America
Omega - Hall of Floaters in the Sky
Moody Blues - Seventh Sojourn

Gentle Giant - In a Glass House
Caravan - In the Land of Grey and Pink
Cressida - Cressida
Pink Floyd - Animals
Hawkwind - Levitation

Supersister - Pudding and Gisteren
Sylvan - Posthumous Silence
RPWL - Trying to Kiss the Sun
Flower Kings - Flower Power
The Tangent - The Music That Died Alone

Daar wil ik nu van maken:

Camel - Snow Goose
Camel - Mirage
Queen - Queen I
Queen - Queen II
Saga - Generation 13

Marillion - Marbles
IQ - Subterranea
Eloy - Planets
Eloy - Time to Turn
Cressida - Cressida

Gentle Giant - Free Hand
Moody Blues - Seventh Sojourn
Barclay James Harvest - Octoberon
Omega - Hall of Floaters in the Sky
Jethro Tull - Thick as a Brick

Pink Floyd - Animals
Hawkwind - Levitation
RPWL - Trying to Kiss the Sun
Sylvan - Sceneries
Supersister - Pudding and Gisteren

Kansas - Song for America
Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways
Queensrÿche - Operation: Mindcrime
Enchant - Jugling Nine or Dropping Ten
Threshold - Clone

Waarom geen Genesis? Wat staat je niet aan of wat komen ze te kort?

Ook geen Yes, King Crimson en ook geen Rush, overigens.

Ik ben er niet gek op. Genesis, Rush etc. zijn allemaal erg goede bands met excellent muzikantschap maar het raakt me totaal niet. Ik ben eerder liefhebber van atmosferische symfonische rock/progrock.

Aha, fair enough. Bands die mijn lijstje behoorlijk zouden vullen

Hierbij mijn top 25, tevens mijn eerste post hier op MusicMeter.

1. riverside - memories in my head
2. steven wilson - grace for drowning
3. anathema - we're here because we're here
4. porcupine tree – lightbulb sun
5. lunatic soul - lunatic soul
6. tool - lateralus
7. falloch - where distant spirits remain
8. devin townsend - terria
9. red sparowes - the fear is excruciating, but therein lies the answser
10. porcupine tree – deadwing
11. porcupine tree – fear of a blank planet
12. anathema - a natural disaster
13. the gathering - home
14. riverside - second life syndrome
15. opeth - heritage
16. sigur ros - takk
17. slowdive - souvlaki
18. devin townsend project – ki
19. jetho tull - thick as a brick
20. blue oyster cult - fire of unknown origin
21. alcest - souvenirs d'un autre monde
22. tides from nebula – earthshine
23. jethro tull - aqualung
24. ayreon - the human equation
25. a perfect circle - thirteenth step

Zoals te zien is bestaat mijn lijst vooral uit 'moderne' (prog)rock, dit komt voor een gedeelte omdat ik nog niet veel oudere progrock heb geluisterd. Wel ben ik op Jethro Tull gekomen omdat Steven Wilson daarvan geremixes/master gemaakt heeft. Heeft iemand anders nog bands/albums die gezien mijn top 25 aan te raden zijn?

Tja dan kom ik toch gauw uit bij Marillion en dan wel de H periode (1989 tot nu), ik zou zeggen gooi er eens een Marbles, Brave of Afraid of Sunlight tegen aan

Zal eens wat van marrillion luisteren. Ben nu overigens Mike Oldfield - Tubular Bells (2009 versie) aan het luisteren , valt me ook niet tegen moet ik zeggen!

Dat is toch wel een flink understatement Al zou ik toch voor de originele versie gaan.

Van der Graaf Generator natuurlijk . Still Life is samen met Godbluff waarschijnlijk de beste instapper. Als je van de wat zwaardere kant houdt, is Pawn Hearts een goede.

Door dit topic te volgen, zou je ook het één en ander kunnen ontdekken.

Mijn Top 25 finest progalbums + 10 progalbums die er ook in hadden kunnen staan:

1. Queen - A Night at the Opera (1975)
2. Pink Floyd - The Wall (1979)
3. Led Zeppelin - Physical Graffiti (1975)
4. David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
5. The Who - Quadrophenia (1973)
6. Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974)
7. Deep Purple - In Rock (1970)
8. Roxy Music - Roxy Music (1972)
9. Black Sabbath - Paranoid (1970)
10. Yes - Close to the Edge (1972)
11. Queen - Queen II (1974)
12. Uriah Heep - Salisbury (1971)
13. Sparks - Kimono My House (1974)
14. Rainbow - Rising (1976)
15. King Crimson - Red (1974)
16. Muse - The Resistance (2009)
17. Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)
18. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
19. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
20. Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)
21. Wishbone Ash - Argus (1972)
22. Jethro Tull - Aqualung (1971)
23. Supertramp - Crime of the Century (1974)
24. Marillion - Misplaced Childhood (1985)
25. Rush - Moving Pictures (1981)
26. Metallica - Master of Puppets (1986)
27. Queensrÿche - Operation Mindcrime (1988)
28. Radiohead - OK Computer (1997)
29. The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland (1968)
30. The Doors - The Doors (1967)
31. Frank Zappa - Hot Rats (1969)
32. Dream Theater - Metropolis Part 2: Scenes from a Memory (1999)
33. Tool - Ænima (1996)
34. Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007)
35. Opeth - Blackwater (1999)

Een hoop muziek die ik er niet zo 1-2-3 in zou zetten.
1.) omdat ik het niet goed vind (Muse, Tool, Radiohead, Zappa, Metallica)
en
2.) omdat ik het zelf (persoonlijk) niet als progressieve rock zou wegzetten (Roxy Music, Beatles, Black Sabbath, Muse, Iron Maiden, Led Zeppelin, David Bowie, Who, Deep Purple, Radiohead, Sparks, Doors en Metallica).

Ik vind het meer lijken op een lijstje rockplaten.

Maar iedereen heeft zijn eigen definitie van progrock. Het boeit me ook niet zo.
Ik zou in ieder geval (persoonlijk) maar weinig muziek draaien uit je lijstje; Marillion, Heep, Bowie, Zeppelin, Sabbath, Purple, Queen, Tull en Queensrÿche.

Als ik zo'n lijstje zou maken, zal het aan de andere kant weer helemaal niemand aanspreken.
Dat is het vreemde aan progrock. De één vind dit goed, de ander vind dat goed, zonder dat er snel concensus bereikt wordt.

Ik snap trouwens nog steeds niet waarom bands als Muse en Radiohead progrock is.
Ik ben opgegroeid met het idee dat Camel, King Crimson, Yes en Genesis etc. progressieve rock is.

Muse & Radiohead hebben, op een (zeer) incidentele invloed na, geen zak met prog te maken. Marillion en Queensrÿche zijn wel progrock, al kan ik snappen dat men wat vraagtekens zet bij de laatste band. Bij marillion moet je eens naar luisteren naar een nummer als grendel(duidelijk geïnspireerd door genesis).

Klopt, het zijn allemaal rock/metalalbums. Van progsubgrenges die non-rock/metal zijn houd ik niet (zo).



Rock is voor mij progrock als het uitgesproken ambitieus en experimenteel is. Hoewel ik een aantal artiesten in mijn Top 35 op basis van hun hele carrière eerder niet dan wel tot progrock reken (bijv. Queen en Led Zeppelin), voldoen voor mij alle 35 albums aan deze kenmerken (zo bevatten A Night at the Opera, Queen II, Physical Graffiti en Led Zeppelin IV voor mij voldoende progelementen om prog te zijn).

Ja, iedereen heeft zijn eigen definitie van progrock en gevoelsmatig maak ik mijn eigen afweging. Wel ben ik bij het opstellen van deze lijst uitgegaan van de website progarchives.com (er staan alleen artiesten in die daar erkend zijn als prog, prog related of proto-prog).

Met alle respect maar door led zep en queen als prog te kwalificeren, laat je alleen maar zien dat je geen inzicht in het genre hebt. Prog related en proto-prog is ook volgens progarchives GEEN prog. Daarnaast staat die site- terecht- onder vuur omdat zij prog wel enorm oprekken.

Gelieve onderstaande oefeningen te doen en de opgedane vaardigheden toe te passen op dit bericht...

http://www.leestrainer.nl/B...

En met name dat is bullshit ; het genre is gewoonweg voldoende ingekaderd om dat soort ,op blues gebaseerde, muziek per definitie buiten prog te plaatsen. Of je gevoelsmatig nou een andere definitie op na houdt of niet, dat IS geen prog. Natuurlijk is er hier en daar wel een invloed van progrock, maar dan zou je led zep net zo goed bij reggea kunnen indelen, aangezien de band ook dat soot invloeden gebruikt. In dit opzicht kan ik compleet eens zijn met grafgantz in het top 40 van de jaren 80 topic, er zijn zo van die users die alles wel onder prog proberen te stoppen. M.A.W ik denk dat jij de skills die je zo heerlijk subtiel onder je bericht zet eens moet gebruiken om eens een wikipediapaginatje over prog open te slaan, of om bij progarchives eens de kenmerken van prog door te nemen.

Oei, weer een genrediscussie? Interessant, maar hoofdpijn gevoelig.

Sowieso wat Ozric en Misterfool zeggen, maar hier...

...verbleekt toch wel elke eerder geziene prog-oprekking bij.

Tijd voor een update van mijn lijst, progressieve metal zit hier ook bij:

1. Tool - Lateralus
2. Opeth - Ghost Reveries
3. Ne Obliviscaris - Portal Of I
4. Jethro Tull - Thick As A Brick
5. King Crimson - In The Court Of A Crimson King
6. Rush - Hemispheres
7. Pink Floyd - Animals
8. Can - Tago Mago
9. Caravan - In the Land of Grey and Pink
10. Camel - Mirage

11. Karnivool - Sounds Awake
12. Storm Corrosion - Storm Corrosion
13. Oceansize - Frames
14. Devin Townsend - Deconstruction
15. Between The Buried And Me - Colors
16. Soft Machine - Third
17. Shining - Blackjazz
18. Voivod - Dimension Hatröss
19. Van Der Graaf Generator - Pawn Hearts
20. Ash Ra Tempel - Ash Ra Tempel

21. Dysrhythmia - Psychic Maps
22. Supersister - Pudding En Gisteren
23. The Mahavishnu Orchestra - The Inner Mounting Flame
24. Harmonium - Si On Avait Besoin D'Une Cinquième Saison
25. Mike Oldfield - Tubular Bells


Ik vind dit allemaal prog. Mocht je het hier niet mee eens zijn, roep maar!

Mahavishnu orchestra kun je eventueel over twisten(jazz-fusion), maar dat is dan wel weer zo'n bombastische band dat ik het indelen onder prog niet verwonderlijk vind.

Wil je nu zeggen dat heel Physical Graffiti en Led Zeppelin IV (de Led Zeppelin-albums die ik voldoende progelementen vind bevatten om prog te zijn) op blues gebaseerd zijn? En kunnen we Pink Floyd volgens jou ook bij hitparadepop indelen omdat ze met Radio Veronica-klassieker Another Brick in the Wall een voor een groot publiek verteerbare hitsingle hebben gescoord?



Je bedoelt het "Top 40 van de jaren '70-topic"? Wel, in dat topic stal Graf op twijfelachtige wijze de show door prog meermaals een verderfelijk genre te noemen. Opvallend is dat je toen bij hem op schoot kroop, en dat nu weer doet. Iets zegt me dat we op MuMe binnenkort een progger armer en een punker rijker zijn.



Wat Wikpedia en Progarchives melden over progrock is vaak zinnig en neem ik ter kennisgeving aan, maar uiteindelijk maak ik maak ik gevoelsmatig een eigen afweging. Wel ben ik bij het opstellen van mijn Top 35 uitgegaan van Progarchives (er staan alleen artiesten in die daar erkend zijn als prog, prog related of proto-prog) want je moet ergens een grens trekken.

Dat Progarchives prog related en proto-prog niet tot prog rekent betekent niet dat prog related- en proto-prog-artiesten geen progalbums gemaakt hebben (artiesten worden er ingedeeld in een subgenre n.a.v. hun hele discografie en niet per album).





Dus jij hebt nooit eerder gezien dat Progarchives (dat ook volgens jou de meest geslaagde poging heeft ondernomen om prog af te bakenen en verder onder te verdelen) Sparks aanmerkt als crossover prog?

http://www.progarchives.com...

Moeilijk de scheidingslijn te bepalen wat prog is en niet. Ik probeer het maar zo traditioneel mogelijk te houden.

1. Pink Floyd-The Wall
2. Yes-Close To The Edge
3. Marillion-Marbles
4. Pink Floyd-Animals
5. Saga- Generation 13
6. Marillion- Brave
7. Queen- Queen II
8. UK- Same
9. Pink Floyd- Dark Side Of The Moon
10.Marillion- Afraid Of The Sunlight
11.Rush- Moving Pictures
12.Genesis- Selling England By The Pound
13.Pink Floyd- Wish You Were Here
14.Moody Blues- A Question Of Balance
15.Pallas- The Sentinel
16.King Crimson-Red
17. Marillion- Misplaced Childhood
18. Yes- Fragile
19. UK- Danfer Money
20. Tool-10.000 Days
21. Moody Blues-Seventh Sojourn
22. Kansas-Left Overture
23. Rush-Signals
24. King Crimson-Discipline
25. Sylvian/Fripp- Damage

Veel Floyd en Marillion, door de jaren heen in dit genre mijn absolute topfavorieten.
Ik ga het ook niet anders doen dan dat het is. Mijn voorkeur ligt in de wat oudere prog.

Keuze voor Queen II heeft misschien een verklaring nodig:

Het is een wat barokachtig album met langere uitgesponnen stukken, heel sferisch en afwisselend.
De latere albums zijn minder stijlvast en springen nogal van de hak op de tak in muzikaal opzicht.
Ik vind dus op basis van wat de groep doet op hun tweede, dat deze er in mag.

Mwah, ook queen 2 vind ik te ver van prog afstaan om het onder het genre te rekenen. Natuurlijk worden daar wel proginvloeden gebruikt, maar toch wordt er veelal toch gewerkt met normale akkoordenschema's & tempo's en de basisopstelling is toch weer grotendeels drums, bas en gitaar. Ook zijn de nummers niet lang gerekt of ambiteus genoeg opgezet om onder prog te vallen(vergelijk eens een march of the black queen met close to the edge en je begrijpt hopelijk wat ik bedoel). In principe heb ik ongeveer dezelfde bezwaren tegen het annexeren van Led zep, maar op het stukje van classicrocker reageer ik morgen wel.

Edit: wel een mooie aanbeveling om queen 2 weer eens te beluisteren, want dat is een van de albums waar ik nodig eens op moet stemmen.

Ik vind het nogal een appelen en peren-verhaal.
Queen en Roxy Music zou ik zeer zeker wel progbands noemen.
Zep, Deep Purple, Uriah Heep, Bowie en (vooral) Black Sabbath, Iron Maiden en Metallica hebben duidelijk naar het genre geluisterd. Met andere woorden: Ik begrijp waarom ze in zo'n lijstje kunnen opduiken.
Hoe verklaar je anders een stuk als Achilles Last Stand, The Magician's Birthday, Lazy of wat Sabbath doet op albums als Sabbath Bloody Sabbath, Sabotage en Technical Ecstacy?
Bowie's Berlijn-periode heeft krautrock als invalshoek.
De scheidingslijn is volgens mij dunner dan men wil toegeven.
Nogmaals: Appelen en peren.

Je gevoel laten spreken levert doorgaans de mooiste lijsten op (al is je Top 25 al met al een hele mooie).



Mijn voorkeur ligt ook in de wat oudere prog, met name de periode 1967 t/m 1976 -toen een progressieve tendens in rockmuziek leidde tot tal van baanbrekende artiesten en albums van fenomenale klasse- spreekt gevoelsmatig tot de verbeelding. Ja, voor mij zijn een flink aantal van deze albums gemaakt door artiesten die ik op basis van hun hele carrière eerder niet dan wel tot prog reken (bijv. Queen en Led Zeppelin).



Eens over Queen II, maar wat betreft de latere albums (eigenlijk al vanaf opvolger Sheer Heart Attack) zou ik eerder spreken van een rijke muzikale verscheidenheid, een die mijns inziens tot en met A Day at the Races geen afbreuk deed aan Queen als progband (tal van stijlen aandoen is evengoed progressief!).



Het is duidelijk lang geleden dat jij Queen II beluisterd hebt. Dit album bevat tal van onconventionele songstructuren en Queen is hier zowel een rockband als een orkest (bestudeer de indrukwekkende gelaagde instrumentale èn vocale arrangementen maar eens). Ook vergeet je de piano (een klassiek instrument) in de basisopstelling van de band (Freddie Mercury was als pianist sterk geïnspireerd door Chopin en over de invloed van klassieke muziek op prog hoef ik je hopelijk niets uit te leggen). Nogmaals, het is lang geleden dat jij Queen II beluisterd hebt; Queen II/The March of the Black Queen niet ambitieus genoeg opgezet. En sinds wanneer is de lange uitgesponnen compositie, hèt kenmerk van symfonische prog, een verplicht stijlmiddel voor alle prog?

Een reactie op het bericht van kaztor volgt (nu moet ik weer even aan het werk)...

Nu bewijs jij alleen maar dat jij weinig inzicht in het genre hebt. The march of the black queen is niets meer en minder dan wat popnummers aanelkaar gesmeden. Dat is geen prog. Prog probeert juist popmuziek te ontstijgen. Zo ambiteus is queen echt niet. Vergeleken met de meeste prog stelt het niks voor(nogmaals vergelijk the march eens met close to the edge of lizard van KC). Kijk eens naar wat documentaires(de bbc heeft een zeer sterke). daar blijkt ook dat proggers langgerekte composities wilden schrijven zoals ook de jazzers en klassieke muzikanten uit die tijd dat deden. Het is, of je het nou leuk vind of niet, een integraal onderdeel van progressieve rockmuziek en niet alleen van symfonische rock. Daarnaast haal je de klassieke invloeden aan; leuk maar dat is op zichzelf niet voldoende om queen 2 als een progalbum te kwalificeren. Daarnaast ontken ik niet dat queen 2 invloeden heeft van prog(net zo als de bands die kaztor opnoemt Btw), maar de scheidslijn tussen die bands is harder dan Leken in het genre vaak doorhebben. Er is inderdaad veel pianospel bij Queen II, maar het wordt vaak gebruikt als aanvulling/verdere inkleuring, niet als een drijvend instrument zoals dat bij prog wel vaak gebeurt,

Prog heeft scheidslijnen met meerdere genre's. Zo heb je ook een scheidslijn tussen prog en hardrock; een genre wat op den duur steeds bombastischer werd. Toch is deze muziekstijl in hart altijd een bluesgebaseerde rock en roll stroming gebleven. Er worden dan wel veel invloeden bij genomen(klassieke muziek, pop, folk etc), maar in het hart blijft het eigenlijk rock en roll. Prog doet juist alles om zich te ontrekken van deze rock en rollinvloeden. Het is dan nog wel rockmuziek, maar de structeren,thema's, lengte van de composities en het instrumentengebruik(veel experimenten met synthesizers en onconventionele instrumenten) wijken veelal af. Het is echter geen aanval op rock en roll zoals punk wel een aanval is op onder andere progrock. Prog wil rock/pop juist verder evolueren zodat rockers dezelfde faam krijgen als klassieke muzikanten/jazzers. Deze ambitie vatten we samen met het engelse woordje: sophistication. Die ambitie is er niet bij bands als queen en led zep.



Hier wil ik nog even apart op reageren. Dat ik het met grafgantz eens ben over hoe snel sommige users iets als prog kwalificeren, betekent nog niet dat ik het met hem eens ben over de waardering van progrock en aanverwanten. Dat ik Led Zep en Queen niet als prog kwalifceer is geen aanval op beide bands. In tegendeel; hardrock smaakt mij ook heel goed. Daarnaast luister ik de laatste tijd veel new-wave(met name synthpop). Liefhebberij van prog hoeft nog niet de liefhebberij van punk-geinspireerde muziek uit te sluiten.

En dat terwijl de prog van nu zo´n beetje de minst vooruitstrevende muziekstroming is, er gebeurt niks nieuws meer. Bands als The Flower Kings doen dingen die al eerder zijn gedaan en vooral beter.

Ga je naar de progressieve metal kijken, dat is een ander verhaal. Een band als Deathspell Omega maakt Black Metal met progressieve invloeden. Er zijn jazzinvloeden en avant-garde in de muziek te horen.

De slogan voor de prog van nu:

Oude wijn in nieuwe zakken!