Cynische modus aan:

Ik heb altijd geleerd: Aan een dood paard moet je niet trekken

Cynische modus uit

Ik heb hier nog geen album om zeep geholpen.

@Mjuman, deze zal ik hier niet posten.

Mooi, post ik deze niet:




Dit peerd galoppeert! Met het fraaie "Who Do You Love?" ook bekend van Sappige Sientje - Juicy Lucy!

Ik zou zodadelijk een pertinente vraag willen posten.

Killing Joke - What's THIS For ...! (1981)



01. The Fall of Because (5:12)
02. Tension (4:33)
03. Unspeakable (5:20)
04. Butcher (6:11)
05. Follow the Leaders (5:37)
06. Madness (7:43)
07. Who Told You How? (3:37)
08. Exit (3:42)

Wordt u soms ook gek van al die spanning?
En vraagt u zich dan af waar de uitgang is?
Een exorcerende luistersessie brengt soelaas.
Killing Joke heet dan het paardenmiddel.

Muziek van bij de keurslager.
Snijdende gitaren en hakkende drums.
Follow the Leaders: in mootjes naar de slachtbank.

Ik begrijp geen snars van hun teksten maar
als antigif tegen het verval erg doeltreffende muziek.

Unspeakable (1)*

Unspeakable (1)
Follow the Leaders (1)*

Unspeakable (1)
Follow the Leaders (2)*

Complimenten aan Mjuman dat hij zijn zure commentaar op Alphaville toch bíjna 24 uur binnen heeft kunnen houden.

Follow the Leaders (2)
Unspeakable (1)
Tension (1)*

sitting in my armchair thinking again and again and again
going round in a circle i can't get out
then i look around thinking day and night and day
then you look around - there must be some explanation
and the tension builds

Ik deed als puber alle lichten uit thuis.
Mijn broers al lang in bed en mijn ouders nog onderweg naar huis.
En dan zat ik daar in mijn stoel ... pen en papier bij de hand.
In een noodgeval schreef ik wel eens een gedicht.

Follow the Leaders (3)*
Unspeakable (1)
Tension (1)

Follow the Leaders (3)
Tension (2) *
Unspeakable (1)

Ik hang mijn hoofd in schaamte. Ik heb (behalve de 12" van Love Like Blood) helemaal niets van Killing Joke in mijn bezit. Ik weet dat dit soort uitspraken ervoor kunnen zorgen dat ik niet meer mee mag doen in dit topic en dat ik mijn heil ergens anders moet gaan zoeken, maar ik zal mijn leven beteren en er komt dit jaar zeker werk van KJ in mijn collectie!
Oei, de schaamte!

Ik heb er ook niks van in de kast staan, dus doe het met de kennis van cassettebandjes van weleer (die de laatste verhuizing niet hebben overleefd - deze zat er niet tussen). Maar goed jij kan tenminste nog meestemmen als het er écht omgaat

Dat lucht zeker erg op - zo te kunnen wijzen? Ik heb me van stemmen onthouden; maar wees wel zo vriendelijk om even terug te kijken, waar het begint om 20:18: "zoetsappig" niet mijn woorden.

Deze ga ik eerst nog even draaien, met uw welbevinden.

Als ik opluchting nodig had, had ik me wel wat agressiever uitgelaten. Verder correct geobserveerd, het binnenhouden ging niet iedereen even makkelijk af.

Ach ja, als OW'er (ouwe waver - en daar zijn hier meer van) heb ik een duidelijk beeld van wat wave is voor mij, mede vanuit contemporaine (historische) live ervaringen destijds - dat draag ik wel eens met verve uit; zoals je zult begrijpen valt de synthi-pop van Alphaville niet binnen dat idioom (al heb ik de plaat wel).

Ik heb overigens wel nog een aantal schijven die daar wel onder vallen, maar een deel daarvan zal hier aan bod komen, vanwege de relatieve onbekendheid alhier - het geringe aantal stemmen.

Follow the Leaders (4)*
Tension (2)
Unspeakable (1)

Follow the Leaders (5)*
Tension (2)
Unspeakable (1)

Ik ga ze zien in De Melkweg op 21 april

Vandaag 35 minuten muziek post-punkpret.

Devo - Q: Are We Not Men? A: We Are Devo! (1978)




01. Uncontrollable Urge
02. (I Can't Get No) Satisfaction
03. Praying Hands
04. Space Junk
05. Mongoloid
06. Jocko Homo
07. Too Much Paranoias
08. Gut Feeling (Slap Your Mammy)
09. Come Back Jonee
10. Sloppy (I Saw My Baby Gettin')
11. Shrivel-Up

Playlist via Grooveshark
Heb verder de drie populairste nummers (volgens MuMe) van een YouTube-linkje voorzien bij wijze van sneak-peek, kunnen degenen die Devo niet kennen snel horen of het ueberhaupt iets voor ze is.

Mongoloid

Mongoloid (1)
Too Much Paranoias (1) *

Prachtig debuut van de mannen uit Akron. Voor mij duurde het tot hun LP Shout voordat ik vondt dat ze muziek gingen maken die gewoon veel minder was. Maar deze plaat behoort tot mijn favorieten!

Mongoloid (1)
Too Much Paranoias (1)
(I Can't Get No) Satisfaction (1)*

Deze cover is zo geniaal.
Zo "eat your heart out macho rockers" ...

Altijd een ongelofelijke pesthekel aan Devo gehad. Ik heb de nummers verdrongen, dus weet niet meer wat het minst slechte was (sorry!)

Too Much Paranoias (2)*
Mongoloid (1)
(I Can't Get No) Satisfaction (1)

Too Much Paranoias (2)
(I Can't Get No) Satisfaction (2)*
Mongoloid (1)

Too Much Paranoias (2)
(I Can't Get No) Satisfaction (2)
Mongoloid (2)*

Ik meld me aan.

Welkom

Little Nemo - Private Life [EP] (1988)




1. Blue Years
2. A Handful of Sand
3. My Eternal Friend
4. A Day Out of Time
5. Precious Days

Een schitterend EPP'tje voor wie graag Sad Lovers & Giants hoort. Dezelfde ingrediënten zijn aanwezig: de rustige gitaren gemixt met de dromerige synths, de ingetogen zanger die de ene na de andere melancholische liedjestekst op ons loslaat.

Ik kan je eerlijk gezegd niet volgen in je enthousiasme over deze EP. Vind het eerlijk gezegd nogal een slappe hap na de eerste luisterbeurt. Ik voel er gewoon niks bij, geen enkele energie. Het enige wat het oproept zijn vraagtekens: vindt freddze dit echt 4,5 sterren waard? Stemmen zal dan ook erg lastig worden voor mij.