1540 ♫ [1171] Therapy? - Diane (1995)

Therapy? was voor mij een onbekende naam, maar ook Diane is weer een ontdekking door de MuMeladder van dit jaar. Ik moet me verder nog verdiepen in Therapy?, maar wat een pareltje is dit, zeg! Overdreven bombast, zegt u? Nee joh, juist heerlijk pathos! Het werkt perfect in dit nummer, de hele dramatische sfeer. Dat drama past natuurlijk ook helemaal bij de tekst waarin de persoon Diane wordt verkracht en vermoord. Die sfeer straalt het nummer ook uit, hoewel het niet heel donker klinkt. Wel ietwat naargeestig. Een intens nummer, dat me weet te raken.
Cijfer: 9,7

1539 ♫ [0360] Jeff Wayne & Justin Hayward - The Eve Of The War (1978)

Filmmuziek van de film The War of the Worlds, met de zanger van de Moody Blues. Het nummer duurt negen minuten, en is dus een lange zit. Het is allemaal wat kitscherig, en overdreven. Dat zal wel iets dan de filmmuziek zijn. Ook een vrij eentonig nummer, dat elke vorm van sfeer en emotie ontbeert. Veel gepraat, dat helaas niks aan spanning toevoegt. Het nummer had makkelijk de helft zo kort kunnen zijn. Heb het altijd maar een bijzonder saai nummer gevonden.
Cijfer: 2

1538 ♫ [0840] Faith No More - Epic (1989)

We gaan rocken met Faith No More! Dit is funkrock die heel erg doet denken aan de Red Hot Chili Peppers, met flinke bas, en gerap dat ook aan het gerap van Kiedis doet denken. Het stelt wat mij betreft niet veel voor, ik vind Kiedis dan ook de zwakke schakel van de Red Hot Chili Peppers (zeker dat "gerap"). Geen idee wie het hier doet (Patton?), maar het is niet veel beter. Het wordt afgewisseld door een kort maar pakkend refrein. Het weet wat mij betreft echter het nummer niet te redden. Bij de Peppers vind ik het ook altijd het leukst als het meer op funk dan op rock leunt, en dit leunt dan ook veel te veel op rock. Neem daarbij dus die slechte raps, zeurderige zang, en dat het nummer te lang doorgaat, en het is dus niet voor mij weggelegd. Wel een mooi piano-einde, maar het klinkt wel heel willekeurig na een rocknummer zonder enige piano erin.
Cijfer: 4,5

1537 ♫ [0174] Depeche Mode - A Question Of Time (1986)

Een wisselvallige groep die het over het algemeen wel goed doet, ook op MuMe. Ze hebben sterke dingen gemaakt, maar deze hoort daar m.i. niet bij. Klinkt nogal gedateerd, en de licht industriële sound komt niet helemaal uit de verf. Verder komt het allemaal nogal gehaast over, een nerveuze beat eronder, snel door het nummer heen. Dat kan werken, doet het hier niet.
Cijfer: 4,5

1536 ♫ [-------] LCD Soundsystem - All My Friends (2007)

Een zenuwachtig pianootje… daar begint het mee en het houdt een tijdje aan waardoor je je gaat afvragen wat er gaat komen. Uiteindelijk is het toch niet al te bijzonder, de piano wordt een soort van beat waar Murphy overheen gaat zingen. Er zit een lekkere drive in het nummer. Het gaat eigenlijk de hele tijd zo door zonder afwisseling van een refrein, gewoon dezelfde beat met Murphy die maar door en door gaat. En dat werkt erg fijn. Het wordt ook mooi opgebouwd.
Cijfer: 8,5

1535 ♫ [1421] Tim Buckley - Lorca (1970)

Buckley is al eerder langsgekomen, maar ditmaal komt de folkzanger met een nummer van 10 minuten, dat belooft wat. Het is ook niet zomaar folk… Tim Buckley heeft een aparte expressieve manier van zingen, en de muziek heeft iets aparts in zich en klinkt erg duister en onheilspellend. Het nummer draait ook grotendeels om de sfeer, naar mijn mening. Tim Buckley's stem versterkt die duistere sfeer, en er zit nog een fijn keyboardje in dat lekker tekeer gaat. Omdat de zang van Buckley zo meeslepend is, zijn de 10 minuten zo voorbij. Erg mooi.
Cijfer: 9

1534 ♫ [-------] Ernie Hines - Our Generation (1972)

Een erg fijn soulnummer dat ik nog niet kende. Ernie heeft een stem om u tegen te zeggen, en de instrumentatie is heerlijk funky, hoewel op een ingetogen manier. Het nummer begint met een geweldige schreeuw. Verder klinkt het nummer heerlijk, Ernie Hines heeft een fijn stemgeluid en de instrumentatie klinkt zoals gezegd ook erg fijn. Daarbij weet het nummer te beklijven, dus we hebben hier met een echte topper te maken.
Cijfer: 9,5

1533 ♫ [1384] Tortoise - TNT (1998)

Een zeer recente ontdekking is het gelijknamige album van Tortoise, waar dit het openingsnummer (en titelnummer dus) van is. Post-rock met jazz-invloeden. Die jazz-invloeden zijn al in de drums te horen waar dit nummer mee begint. Het klinkt licht chaotisch en staat in contrast met het lome gitaardeuntje wat er vervolgens in komt. Zou bouwt het zich prachtig op naar een climax, lijkt het… Een climax komt er niet, maar er ontstaat wel een prachtige sfeer. Ik kan helemaal opgaan in de prachtige geluiden, het is moeilijk uit te leggen.
Cijfer: 10

1532 ♫ [-------] Roy Orbison - Only The Lonely (Know The Way I Feel) (1960)

Orbison kan best mooi zingen, maar ik heb verder nooit zoveel met hem gehad. Dit is een vrij oud nummer. Zijn mooie stem valt meteen op, alleen weet hij me nooit echt te raken. Verder klinkt het zelfs voor die tijd nogal braafjes, en ik vind het nummer maar wat aan de saaie kant. De viool erin is wel een mooie toevoeging, maar verder boeit het me nauwelijks.
Cijfer: 5

1531 ♫ [1847] Vic Chesnutt - Debriefing (2007)

Vic Chesnutt ken ik wel vaag van naam, en ik geloof dat het wel in m'n straatje ligt, maar ik heb nog nooit muziek van hem gehoord. Het begint als rock met een psychedelisch randje, en wordt vervolgens wat meer folky als Vic begint te zingen, en gaat vervolgens weer lekker verder met de psychedelische rock. Klinkt allemaal erg fijn, al mis ik wel een beetje de emotie. Zo gaat het 8 minuten door, met lekker gitaarspel, en fijne drums. Mooie kennismaking met Vic Chesnutt.
Cijfer: 7,5

Diane is overigens verre van representatief voor het werk van Therapy?

Het is zelfs een cover, dus totaal niet geheel eigen makelij, van Hüsker Dü.

Natuurlijk is de albumversie een lange zit, en het gepraat weliswaar mooi, maar niet muzikaal. De singleversie daarentegen, die in 1978 een grote hit was, duurt maar vier minuten en heeft geen enkel gepraat, en is veel compacter en ook spannender. Helaas kan ik die singleversie niet op Youtube vinden, vreemd genoeg.

Overigens is deze The War of the Worlds geen soundtrack bij een film, maar een op zichzelf staande 'musical' version van het bekende boek.

Ik zou het eerder een 10 geven .

Maar een cover kan an sich best representatief zijn.

Ik ook, overigens vind ik de lange album versie veel mooier dan de single. Die hele CD is trouwens fenomenaal. Is een van de eerste platen die ik ooit kocht.

Heb de singleversie eens beluisterd, en daar moet ik je inderdaad gelijk in geven. Duurt half zo lang, en is meteen een stuk beter, dus wat dat betreft klopte mijn commentaar. Blijft het punt dat ik het allemaal wat overdreven en kitscherig vind (moeilijk uit te leggen), en wat aan de saaie kant. Ken het nummer al langer en voor de ladder zelf heb ik het ook meerdere malen beluisterd, maar het heeft me nooit echt gegrepen of geraakt. Maargoed, de singleversie is inderdaad wel aardig.


Goh, dat wist ik niet, bedankt. Origineel ook meteen beluisterd, en die vind ik ook erg goed.

Destijds werd ik helemaal gek van die cover, kwam echt veelste vaak voorbij op MTV ed. Waar ik Therapy? tot die tijd wel een aardige band vond, was ik er daarna wel klaar mee. Geef mij maar hun uptempo hits als Died Laughing, Loose, etc.

Je bent trouwens je cijfer bij Depeche Mode vergeten, Arnout.

Mooie 10 trouwens voor TNT.
Is een album dat voor mij sowieso wel erg goed werkt, er zijn maar een paar nummers die het afhouden van de 5*.

Bedankt, aangepast.

Mezelf kennende ga ik dit nooit afmaken, maar ik begin toch ook maar eens. Al is het maar om volgend jaar nog wat meer nummers alvast te kennen. Geen hele verhalen van mij, want dat doe ik in een ander topic al...

2000. Andrew Bird - A Nervous Tic Motion Of The Head To The Left (2005)

Een van de leukere singer-songwriters van de laatste jaren. Soms wat al te arty, maar dit nummer is gewoon aanstekelijk. Al heeft hij betere.
Cijfer: 8-

1999. New Model Army - Vagabonds (1989)

Van deze band ken ik eigenlijk alleen Green and Grey, dat iets meer uitgesponnen heeft. Deze is wat minder new wave en wat meer folk. Leuk, maar het gaat wel een beetje als een nachtkaars uit nadat het aan lijkt te zetten voor een spetterend outro.
Cijfer: 7,5

1998. Ray Charles - Come Rain Or Come Shine (1959)

Prima zanger, maar ik heb het niet zo op die typische oldiesound met koortjes en orkesten. Nummer is op zich in orde, maar ook weer snel vergeten.
Cijfer: 5,5

1997. Les Négresses Vertes - Zobi la Mouche (1989)

Bij dit eerste tiental meteen een grote favoriet. Het meest aanstekelijke nummer van deze Franse achterbuurtband. Het album Mlah! is toch al een absolute aanrader.
Cijfer: 9,5

1996. Yes - Awaken (1997)

Waar ik het met Genesis nog wel eens geprobeerd heb, heeft Yes me helemaal nooit getrokken. Irritante zanger en veel te veel ingewikkelddoenerij. Na een paar minuten maar weer afgezet, want we doen dit per slot van rekening voor de lol.
Cijfer: 3

1995. Atmosphere - Always Coming Back Home to You (2003)

Een hiphopact die het volgens mij vrij goed doet bij het rockpubliek. Zo ook bij mij, want ik moet dit eens wat vaker op zetten. Nummer kende ik nog niet, lekker gitaartje!
Cijfer: 8

1994. Frank Zappa - Cosmik Debris (1994)

Omdat ik Beefheart al niks vind, ben ik aan Zappa maar nooit begonnen. Op basis van dit nummer meer dan terecht. Ik heb ook niks met blues, dat is het misschien.
Cijfer: 3,5

1993. Happy Mondays - Step On (1990)

Lekker nummer, een hele verbetering ook ten opzichte van het wat houterige origineel. Madchester op zijn best!
Cijfer: 9-

1992. Calexico - The Black Light (1998)

Titelnummer van de beste Calexicoplaat die ik ken. Heerlijke warmbloedige muziek. Dit nummer is erg ingehouden en werkt eigenlijk beter in de context van de hele plaat.
Cijfer: 8

1991. The Last Shadow Puppets - My Mistakes Were Made for You (2008)

Deze plaat ooit wel eens geluisterd, maar snel terzijde geschoven. Toch valt dit nummer me nu honderd procent mee. De stem van Alex Turner is me wat te schel, maar verder een prima Britpopnummer.
Cijfer: 7,5

1990. Emmylou Harris - Boulder To Birmingham (1975)

In country heb ik me nooit zo verdiept, maar het genre staat me in het algemeen ook niet tegen (tenzij het echt van die linedancemuziek wordt, natuurlijk...). Dit klinkt prima, al blijft het nog niet echt hangen. Emmylou heeft een mooie stem.
Cijfer: 7

1989. Slint - Nosferatu Man (1991)

Mooi dat deze erin staat; misschien wel mijn favoriete nummer van Spiderland. Ik denk ook een van de wat meer toegankelijke tracks, vooral vanwege de scheurgitaar die het nummer wat minder vlak maakt.
Cijfer: 8,5

1988. The Fall - Cruiser's Creek (1985)

Met de rammelende postpunk van The Fall begin ik steeds meer vertrouwd te raken. De repetitieve songs en de praatzang van Mark E. Smith zijn even wennen, maar toch wel aanstekelijk.
Cijfer: 7,5

1987. Noah And The Whale - The First Days Of Spring (2009)

Niet slecht, maar wel heel erg gejat van Smog. Als je de iets te gruizige gitaar en de viool vervangt door een wat kariger instrumentarium, had dit nummer zo een net iets mindere bonustrack van A River Ain't too Much Love kunnen zijn.
Cijfer: 6,5

1986. Ray Lamontagne - Trouble (2004)

Bekende naam waarvan ik volgens mij nog nooit een nummer gehoord had. Dit maakt me wel benieuwd, want het stemgeluid van deze man bevalt me wel. Het nummer weet me echter nog niet te overtuigen.
Cijfer: 6,5

1985. The Skatalites - Guns Of Navarone (1967)

Hoewel ik zelf ook nogal in de rockhoek zit, ben ik een groot voorstander van meer afwisseling aan genres in de ladder. Da's namelijk een prachtige manier om nieuwe ontdekkingen op te doen. Zo'n oerskaplaatje als dit is niet echt mijn ding, maar het heeft wel wat.
Cijfer: 7-

1984. Jimi Hendrix - Machine Gun (1970)

Fijn dat-ie met zijn tanden gitaar kon spelen, maar aan mij is Jimi Hendrix niet echt besteed. Ik heb nu eenmaal een hekel aan eindeloze gitaarsolo's om het soleren.
Cijfer: 4

1983. Heather Nova - Island (1994)

Zangeres met een fijne stem, dat zeker. Het hese tintje doet het hem. Dit nummer is me wel wat aan de vlakke kant... dan hoor ik Walk This World wat liever.
Cijfer: 7

1982. Angus & Julia Stone - I'm Not Yours (2010)

Nummer van een van de betere platen van 2010, maar daar staan wat mij betreft veel betere nummers op dan deze. Big Jet Plane weet mij bijvoorbeeld meer te boeien. Vooral het refreintje is hier mager.
Cijfer: 6

1981. The Chemical Brothers - Hey Boy Hey Girl (1999)

Het nummer dat ik van deze eerste 20 plaatjes al het langst ken. Want 1999 viel net in mijn hitparadeperiode. Met dit soort dance had ik toen niet veel, dus jeugdsentiment... mwah. Nu vind ik het wel een aardige track, maar ook niet meer dan dat.
Cijfer: 7-

Volgens mij ga je er met wat minder grote stukjes vrij snel doorheen.

Zou toch knap zijn als ik het voor het einde van dit jaar nog 'af' heb ...

Ik kan je nu al zeggen dat je er zeker een half jaartje aan kwijt bent om de hele lijst door te komen. Ik ben nu op de helft en daar heb ik van 7 Augustus tot gisteren over gedaan. Nu verwacht ik wel dat ik de 2de 1000 wat sneller af heb.

1980. Gram Parsons - $1000 Wedding (1974)

Opvallend veel country in het prille begin van deze lijst. Tegenover dit nummer sta ik eigenlijk gewoon neutraal, mag dat? Het luistert best prettig, maar weet me ook niet echt te boeien.
Cijfer: 6-

1979. Animal Collective - Brother Sport (2009)

Ja! Nummers van Animal Collective zijn toch heel vaak een klein feestje. Daarom nog maar eens een keer de opmerking dat dit een prachtige Mama Appelsaptekst bevat. Ook een hapje?
Cijfer: 9-

1978. Suzanne Vega - Knight Moves (1985)

Kijk, hier doen we het voor. Mooi singer/songwriternummer met een dreigende bijklank die het in de verte een 16 Horsepowertintje geeft. Kende ik nog niet, maar komt zeker terug op de playlist.
Cijfer: 8,5

1977. Jerry Lee Lewis - Great Balls Of Fire (1957)

Rock 'n' Roll dus. Voor mij klinken dit soort jarenvijftignummers allemaal een beetje hetzelfde. Weinig verstand van, maar ook weinig aandrang om dat wel te krijgen. Next!
Cijfer: 4,5

1976. Wilco - Via Chicago (1999)

Wilco wil nog wel eens een beetje langs me heen gaan, zonder dat ik dat echt heel vervelend vind overigens. Dat geldt hier ook. Mooi pianootje wel hoor, daar niet van.
Cijfer: 7-

1975. The Allman Brothers Band - Ramblin' Man (1973)

Alweer in de countryhoek, maar nu wat meer uptempo. Voldoet wel heel erg aan alle clichégitaartjes, Amerikaanse thematiek etcetera. Daarom vooral een beetje flauw.
Cijfer: 5

1974. Lou Reed - Ecstasy (2000)

Ik heb niets tegen cynische muziek, maar op een of andere manier word ik er bij Lou Reed solo zelf altijd een beetje chagrijnig van. Geef mij VU maar.
Cijfer: 5,5

1973. Mike Oldfield - Hergest Ridge, Part 1 (1974)

Hoewel ik niet kan zeggen dat ik 19 minuten geboeid heb zitten luisteren, valt dit zeker niet tegen. Soms gaat het compleet langs me heen, soms ook mooie, nadrukkelijke passages. Moeilijk oordelen na één luisterbeurt.
Cijfer: 7

1972. Tom Waits - Christmas Card From A Hooker In Minneapolis (1978)

Buitengewoon doorleefd enzo, maar geef mij Tom Waits maar met die gekke polka's uit de jaren tachtig. Dit klinkt ook wel, maar ik heb 's ochtends gewoon nog niet genoeg whisky op voor zo'n nummer...
Cijfer: 6

1971. Magazine - A Song From Under The Floorboards (1980)

Magazine ging na de eerste twee platen iets meer op de poppy toer. Toch klinkt dit liedje from under the floorboards vooral vertrouwd. Kan zich meten met het beste werk op Real Life en Secondhand Daylight.
Cijfer: 9-

1000 ♫ [0533] Sufjan Stevens - John Wayne Gacy, Jr. (2005)

Nummer 1000 is een eervolle positie, welke artiest kan zo'n positie nou beter bekleden dan Sufjan Stevens? Voor deze grote songwriter zijn de hoogste posities te hoog gegrepen, misschien teveel tegenstanders. Maar deze veel gewaardeerde artiest op Musicmeter staat er met best een aantal nummers in. Een nummer als deze mag dan ook niet ontbreken.
Ik hou van de emotievolle zang van Sufjan. Hij heeft echt zo'n fluisterstem waar je lang naar kunt luisteren. (al blijft het album lang ondanks de goede kwaliteit) Je hebt nummers waar de instrumentatie ook een erg grote rol speelt. Maar in dit nummer is het vooral de gevoelige stem van Sufjan die het nummer maakt. Onder vrij minieme instrumentatie zingt hij de sterren van de hemel.

Cijfer: 8,8

999 ♫ [1022] Dead Kennedys - Moon Over Marin (1982)

De Dead Kennedys is een band die ik ontdekt heb toen ik wat punkalbums ging luisteren. Ik werd aangetrokken door het nummer Holiday In Cambodia, ik gok dat die ook nog wel voorbij gaat komen. Dit nummer is mij nog onbekend omdat ik alleen het album waar Holiday In Cambodia opstaat heb geluisterd. Ik verwacht een topnummer van deze band, dat ben ik namelijk gewend. Eigenlijk is ieder nummer raak, net als dit nummer, dat komt grotendeels door die geweldige zang. Daar ben ik wel een beetje fan van. Daarnaast is de band zelf ook nog eens zeer scherp, vooral op dit nummer, met geweldige gitaarriffjes. De zanger weet heel veel zinnetjes perfect te brengen waardoor een echt refrein eigenlijk niet eens meer nodig is omdat er al zoveel briljante passages in zitten. De Dead Kennedys lossen de verwachtingen in en zorgen voor een aangename punkafwisseling.

Cijfer: 9


998 ♫ [1409] Slowdive - When The Sun Hits (1993)

De zogenaamde shoegaze wordt door eigenlijk drie bands vertegenwoordigt: Slowdive, Ride en My Bloody Valentine. Slowdive komen we nu pas tegen. Het is voor mij het beste en eigenlijk enige leuke shoegaze album dat ik tot nu toe ken. My Bloody Valentine is bij vlagen goed, maar bij dit album ben ik echt geboeid.
When the Sun Hits is terecht een klassieker. De bezwerende zang werkt direct op je in. En verder maakt een knallende melodie het helemaal af. Ik kan iedereen de cd aanraden.

Cijfer: 8,5

997 ♫ [1058] The Human League - Being Boiled (1978)

Een jaren '80 nummer uit de jaren '70. In 1978 waren de synthesizer al uitgevonden zo blijkt. Ik weet niet of het aan het jaartal ligt maar hier klinkt het allemaal behoorlijk fris. Afwisselende instrumentatie en goede gelaagde muziek. Verder moet dit nummer nog groeien, want nu is het vooral de instrumentatie die ik erg goed vind. Hopelijk komt de zang daar later nog bij.

Cijfer: 7,8

996 ♫ [1419] Slowdive - Catch The Breeze (1991)

Waar het vorige nummer uitblonk in de prachtigheid, is dit nummer voorla zeer spannend. Vooral de rustige stukken zijn erg goed gedaan. Maar het mooiste is de opbouw naar een soort climax aan het eind, er komt een soort van gelukzalig gevoel bij me op en dan heb je het als liedjeschrijver goed gedaan.

Cijfer: 8,5

Catch the Breeze

995 ♫ [1291] Rheingold - Dreiklangsdimensionen (1980)

Duits is een taal die ik toch veel minder mag dan de prachtige Franse taal. Toch klinkt het hier wel goed, wat natuurlijk vooral komt door het fijn uitspreekbare Dreiklangsdimensionen. Verder vind ik het eigenlijk een weinig memorabel nummer. De chille vibe van het nummer bevalt me wel, maar ik denk dat ik me er op het einde weinig van herinner.

Cijfer: 7

994 ♫ [0569] Yardbirds - For Your Love (1965)

Het nummer heeft een klinkende start, heerlijk tikjes en dat mooie andere instrument. Dat mondt uit in een fantastisch popnummer dat echt uitblinkt in alles wat het in 2 en een halve minuut te bieden heeft. Jaren '60 blijft een van mijn favoriete decennia en dat bewijst deze fijne ontdekking.

Cijfer: 9

993 ♫ [1342] De La Soul - Say No Go (1989)

Het is typisch, de ene hiphopgroep bakt er helemaal niks van in de ladder, de ander pakt een paar mooie posities. Dat geldt dus voor De La Soul, die blijkbaar meer aanhanger heeft dan andere groepen. Misschien is het het oude publiek die deze hitjes nog herinnerd uit de jeugd, wie weet? De oldschool hiphop is me steeds meer gaan bevallen. De soms houterige beats werkten me eerst tegen, nu vind ik ze juist fijn. De raps op dit nummer zijn subliem en het refreintje is leuk.

Cijfer: 8

992 ♫ [1204] Wilson Pickett - In The Midnight Hour (1965)

Ik gok dat dit iemand uit de Motown-stal is. Het is in ieder geval kwaliteitssoul. Al vind ik het net iets te glad geproduceerd. Dat is jammer, want die rauwe stem van Wilson Pickett is zeer fraai.

Cijfer: 7,5

991 ♫ [0683] Nina Simone - My Baby Just Cares For Me (1987)

Nina Simone haalde met nummer 21 een topnotering binnen. Ik moet bekennen dat ik verder niks van haar ken. Dit nummer is een fijn voortkabbelend nummer, met een lekker opgewekte piano die je soms bij de lurven grijpt. Het is geen spannend nummer zoals Sinnerman, maar het is een fijn nummer op zijn eigen manier. Vooral Nina laat zich van een zeer lieflijke kant zien en dat vind ik erg gaaf.
Dat clipje is overigens erg leuk.

Cijfer: 7,8

990 ♫ [0429] Lovin' Spoonful - Summer In The City (1966)

Ik dacht met de eerste tonen van dit nummer met psychedelica uit de jaren '60 te maken te krijgen. Maar dan start ineens een overbekend nummer. Summer In the City is puur genieten, het jaren '60 sausje en het geniale poprefreintje maken dit tot een topnummer.

Cijfer: 9,3

989 ♫ [1574] Thelonious Monster & Tom Waits - Adios Lounge (1992)

Tom Waits is zeer bekend, die andere band heb ik nog niet van gehoord. Deze samenwerking resulteert in een nummer die Tom Waits zelf niet snel zou maken. Maar de combinatie pakt goed uit. De zuivere zang op een mooie melodie die daarna over gaat in een zeer krachtig refrein met Tom Waits in topvorm. Tom Waits en de andere zanger wisselen elkaar perfect af en daarom ben ik misschien ook wel zo'n fan van duetten. Die goede afwisseling.

Cijfer: 8,5

988 ♫ [1110] Pavement - Cut Your Hair (1994)

Pavement komt na Blood Sugar Sex Magik denk ik in de aanmerking voor 'beste rockalbum van de jaren '90. Crooked Rain, Crooked Rain is een briljant iniderock album en is terecht goed vertegenwoordigd in de ladder. (Al kan het wel meer dan 3 nummers trouwens.) Dit is de grootste hit van het album. Het is in alle opzichten een onweerstaanbaar nummer. Dit nummer is gemaakt om mee te blèrren en laat de kracht van deze band goed zien. Ga het ontdekken, is mijn advies.

Cijfer: 9,3

987 ♫ [0729] Bob Dylan - Tangled Up In Blue (1974)

Jammer dat Tangled Up In Blue nu al langs komt, ik had dit nummer toch wel hoger ingeschat. Dit is een van mijn lievelings Dylan nummers. Elke keer als hij weer toewerkt naar het Tangled Up in Blue stukje wordt ik weer zielsgelukkig. Dit is echt muzikale songwriters-perfectie en vooral zijn stem is hier op het mooist.

Cijfer: 9,8

986 ♫ [1829] Killing Joke - Eighties (1984)

Ik stond al vele malen op het punt om Killing Joke te gaan ontdekken. Maar ze hebben me nooit echt kunnen overtuigen. Dit nummer is wel erg lekker. En dat is fijn voor één nummer. Vooral de gitaarriff is uitermate goed. Het refrein is dan al weer een stap terug maar ook nog wel te doen. Maar je snapt dat ik meer wil horen dan alleen een goede riff en een aardig refrein.

Cijfer: 6,8

985 ♫ [1318] The Waterboys - Peace Of Iona (2003)

Naast This Is the Sea zou ik meer van ze moeten opzoeken. Elk nummer dat mijn oren bereikt is fantastisch. Ik kan er ook niet bij hoe mooi dit nummer weer is. Dat begin alleen al. Meer dan prachtig. Daarna blijft het een prima voortkabbelend nummer. Die violen zorgen voor een paar kippevelmomenten en het ingetogen refreintje met de aah's is subliem.

Cijfer: 8,5

984 ♫ [1378] Jona Lewie - You'll Always Find Me In The Kitchen At Parties (1980)

Jona Lewie ken ik niet. Van te voren dacht ik dat het een vrouw is. Nee dus. Op zich is het een best aardig nonchalant nummer. Maar om echt te uitblinken vind ik dit gewoon veel te slap gebracht en heel oninteressant. Als het iets beter gebracht was had dit zoveel beter kunnen zijn.

Cijfer: 6

983 ♫ [1079] The Jesus And Mary Chain - Happy When It Rains (1987)

Een aantal nummers van deze band zijn fraai. Deze is eigenlijk minder dan ik heb gehoord. De nummers die ik al heb gehoord vind ik oprecht erg leuk. Deze is na 1 luisterbeurt niet echt super. Het is voorbij voor je het weet zonder te weten wat er nou echt goed aan was.

Cijfer: 6

982 ♫ [0469] Bob Dylan - All Along The Watchtower (1968)

Ik heb de versie van Bob Dylan van dit nummer eigenlijk nooit gehoord. Het is een echt Dylan-nummer. En zoals velen vinden moet dit onderdoen voor de Jimi Hendrix-versie. Nu moet ik zeggen dat zijn versie ook een van mijn favoriete nummers aller tijden is. Dit nummer is echter ook fijn, zoals die prachtige harmonica, het is allemaal wat meer ingetogen. En de scherpe randjes en kracht die Jimi Hendrix er in heeft gebracht mis ik.

Cijfer: 8

981 ♫ [0584] Blur - The Universal (1995)

The Universal begint heel erg goed. Het intro is schitterend. Dan komt de klaagzang van Damon Albarn. Het hele nummer staat bol van de kwaliteit, want ook de coupletten en het refrein zijn boeiend. Het hele nummer geeft me een beetje een kerstgevoel en laat het nou net bijna kerst zijn. Gaat nog veel draaibeurten krijgen.

Cijfer: 8,5

Over All Along The Watchtower heb je niks te vertellen?

Nu wel. Ik was alvast doorgegaan met Blur om dat Grooveshark er een beetje lang over deed en toen was ik 'm even vergeten.

1000 ♫ [0533] Sufjan Stevens - John Wayne Gacy, Jr. (2005)
Wellicht één van de meest veelzijdige singer-songwriters van de laatste jaren. Heel mooie emotionele fluisterstem en prachtige minimale muzikale omlijsting.
Cijfer: 9

999 ♫ [1022] Dead Kennedys - Moon Over Marin (1982)
Punk beluister ik niet zo vaak maar dit nummer van Dead Kennedys vind ik interessant. Melodieus en goed gezongen zonder aan energie te verliezen met messcherpe akkoorden en gitaarriffs, dit is punk zoals punk moet klinken.
Cijfer: 8,5

998 ♫ [1409] Slowdive - When The Sun Hits (1993)
Slowdrive kende ik nauwelijks maar dit vind ik een bezwerend nummer, helder geproduceerd waarbij die gitaarmuur niet stoort maar op gepaste tijd invalt.
Cijfer: 8

997 ♫ [1058] The Human League - Being Boiled (1978)
Uit de beginperiode van Human League, je hoort duidelijk dat ze de mosterd bij Kraftwerk hebben gehaald (die destijds in was). Het beste moest nog komen maar dit is niettemin een verdienstelijk en fris nummer.
Cijfer: 7,5

996 ♫ [1419] Slowdive - Catch The Breeze (1991)
Voor de tweede keer Slowdive, dit is een meer ingetogen, melancholiek en dromerig werkstuk met de nodige spanning.
Cijfer: 8,5

995 ♫ [1291] Rheingold - Dreiklangsdimensionen (1980)
Begin jaren '80 kwamen veel elektronische Duitse plaatjes op de markt onder de noemer Neue Deutsche Welle onder invloed van - ook hier weer - Kraftwerk. Dit vind wel één van de beste nummers uit die stroming waarbij het gitaarwerk er goed inpast.
Cijfer: 8,5

994 ♫ [0569] Yardbirds - For Your Love (1965)
Dit sixtiesnummer blijft nog steeds fris klinken met erg originele arrangementen en percussie en ook de tempowisseling.
Cijfer: 9

993 ♫ [1342] De La Soul - Say No Go (1989)
De La Soul vind ik van de leukst e hihopbands jaren '80. Weliswaar gebaseerd op een sample van Hall & Oates maar sublieme raps, ritme en tekst.
Cijfer: 8

992 ♫ [1204] Wilson Pickett - In The Midnight Hour (1965)
Wilson Pickett komt uit het Atlantic-label (samen met Motown en Stax de belangrijkste soul-leveranciers). Niet zo'n grote naam maar toch enkele soulklassiekers waaronder dit geweldig nummer met vette blazers.
Cijfer: 9

991 ♫ [0683] Nina Simone - My Baby Just Cares For Me (1987)
Eigenlijk een nummer uit de jaren '50, het werd in 1987 heruitgebracht met veel succes. Vooral dat jazzy piano-middenstuk vind ik leuk maar ook de zang van Nina Simone en de clip moeten worden vermeld.
Cijfer: 8,5

Laatste paar nieuwe linkjes ook gefixed in mijn bestand.

Twee weken geleden begon ik met het bespreken van de finale. Hier het tweede deel.
Nu kan ik de posities wel vermelden. Achteraf zal ik mijn hele lijst plaatsen.

Arcade Fire - Rebellion (Lies)
Arcade Fire was mij compleet onbekend, totdat ik ergens bij de ladder inhaakte. Het eerste wat mij opviel was de clip. Dit jaar is hij voorbijgestreeft door Neighborhood #3, maar het was heel close. Met name de violen(?) zijn erg sterk en die pakken mij steeds. Vrolijk en een heerlijke flow door het nummer heen.

Nina Simone - Sinnerman
Had je deze in januari in de finale voorspelt, had je zeker een paar honderd keer je inleg teruggehad. Leuk voor de variatie, dat zeker. Ook absoluut geen slecht nummer. Ruim 10 minuten, maar daar heb je echt geen idee van. Er gebeurt zoveel. Uitstekende combo tussen jazz, blues en soul. Wat ontstaat is een soort bluesy/jazzy gospelsong die uitstekende zelfkennis heeft (Power!). Ben benieuwd hoe deze het volgend jaar gaat doen.

Radiohead - Street Spirit (Fade Out)
Ik ben absoluut geen fanboy van Radiohead en de liefde voor ze zit tegen het belachelijke aan, maar dit is wel een verdomd goed nummer. Het is moeilijker klassiekers als deze te bespreken dan een onbekend nummer. Want wat moet je zeggen? Dat geneuzel van Yorke over hoe diep en droevig dit nummer is, heb ik er overigens nooit in gehoord. Al vanaf seconde één word ik gegrepen door de gitaar en daarna door de prachtige tekst.

Sigur Rós - Svefn-G-Englar
Sigur Rós is in de afgelopen maanden van mooi, maar ik weet nog niet zo goed wat ik er mee aanmoet, naar onsterfelijk gegaan. Daar waar ik het in het begin omschreef als “perfecte achtergrondmuziek” is dat nu “perfecte muziek”. Hoewel er een aantal nummers zijn die ik liever in de finale zou hebben gehad, is dit al fantastisch. Postrock op z’n hoogtepunt.
De laatste film waar ik van onder de indruk was, was Inni (en die daarvoor Heima), het laatste album waar ik echt voor ben gaan zitten was Agaetis Byrjun, het laatste album dat ik een 5,0* heb gegeven was Inni en als ik dit een paar weken geleden had gezegd, was mijn laatste aankoop ook Inni geweest.

Massive Attack - Teardrop
Massive Attack is dit jaar gelijk gebleven qua posities. Niet zozeer vanwege onveranderende waardering, maar vooral omdat de finale zoveel sterker is geworden. Hoewel ik het nog steeds een erg overschat nummer vind, kan ik beter begrijpen dat men dit zo goed vind.

The Doors - The End
Het magnum opus van The Doors en het feit dat de 15e plek een kleine deceptie is, geeft wel aan hoe goed dit nummer is. Ooit nummer één en ik hoop dat hij daar ooit weer eens een gooi naar gaat doen. Voorlopig nog wel bij het bovenste rijtje, gelukkig.

Kate Bush - The Man With The Child In His Eyes
Kate ging dit jaar opeens als een speer. Met maar liefst 4 nummers bij de hoogste groep (64). Zeer overdreven overigens, maar gelukkig zijn de beste 2 daarvan wel doorgegaan naar de finale. Een mooi nummer, niet echt finalemateriaal, maar wel een mooi nummer.

Nick Cave & The Bad Seeds - The Mercy Seat
. Al vanaf de eerste kennismaking. Zo verschrikkelijk. Bij het denken aan dit nummer alleen al krijg ik rillingen. 31 nummers, allemaal aardig tot <vul een paar superlatieven in> en dan één ver-schrik-ke-lijk nummer: the Mercy Seat.

U2 - The Unforgettable Fire
Waarom nou uitgerekend dit nummer van U2 zo goed scoort, snap ik niet. Het is een beetje en grijze muis in de finale. Het valt noch in positieve, noch in negatieve zin op. Ze hebben zoveel betere nummers gemaakt.

The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out
Eén van de snelste stijgers dit jaar. Het duurde opmerkelijk tot september alvorens ik deze opnam in mijn top 250, maar dat was het wachten waard. Melancholisch, droevig en bovenal geweldig tegelijk. Ironie zoals alleen Morrissey dat kon (eigenlijk kan).

Sinead O'Connor - Troy
Noemde ik U2 een grijze muis, deze al helemaal. Onder het mom “er moeten wat meer vrouwen in” in de lijst gekomen (zo stel ik mij dat voor dan). Een best aardig nummer met zogenaamd heel veel emotie, maar echt niet de absolute top. Hopelijk staat deze volgend jaar weer rond de plek waar ze hoort. Buiten de top 100 in ieder geval.

Massive Attack - Unfinished Sympathy
Dit deel kenmerkt zich door nummers die niks in de finale te zoeken hebben. Bij vlagen (2 of 3 keer per jaar) leuk om weer eens te horen, maar daar is alles wel mee gezegd. Glijdt voorbij, af en toe een leuk stukje.

The Velvet Underground - Venus In Furs
Van alle slechte VU-nummers op hun debuut is dit wel één van de betere. Wat overigens meer zegt over het album. Saaiheid ten top. Alleen de opener Sunday Morning zou ik nog een beetje hoog zetten. Nee, dan liever wat nummers van hun gelijknamige album, zoals Pale Blue Eyes of The Murder Mystery. Een VU die lichtjaren beter is dan die met Cale.

Marvin Gaye - What's Going On
Eén van de meest constante soulartiesten. Stelt zelden teleur en heeft zoveel prachtige nummers gemaakt dat ik de tel ben kwijtgeraakt. Of dit zijn beste is? Nee, maar wel zijn bekendste en daarom uiteraard in de finale te vinden. Jammer dat hij nog geen echte potten heeft kunnen breken. Hij verdient het zeker!

Pixies - Where Is My Mind?
Weer een dubbele artiest en ditmaal een artiest die met twee absoluut onvergelijkbare nummers erin staat. Maar liefst 16 posities hoger dan Debaser. Dit is dan ook een zeer sterk nummer. Net hoekig genoeg om leuk te blijven.

Kate Bush - Wuthering Heights
De ultieme klassieker bij uitstek. Past in het rijtje Bohemian Rhapsody, Hotel California en Child In Time. Dit is een nummer dat het bij vriend en vijand goed doet. Muziekkenner of gematigd muziekhobbyist, dit is zo’n nummer dat altijd boven komt drijven. God Only Knows is er ook zo eentje. Wuthering Heights begon als “die vrouw (familie van George? :’)) die zo hoog kan zingen” en is inmiddels en ware favoriet geworden. Vorig jaar bevond ze zich net buiten mijn top 10, dit jaar er net in (op 10). Volgend jaar? We zullen zien.

En natuurlijk de briljante tekst, mag volgend jaar best in de top 100 eindigen.


And in my best behavior
I am really just like him
Look beneath the floor boards
For the secrets I have hid

Wat mij betreft hoort het zelfs in de finale. De tekst gaat door merg een been.

Sowieso mag Sufjan Stevens wel hoger komen te staan, en inderdaad het liefst met dit nummer.

Ook hier nog even melding maken van het feit dat het eindoverzicht is geupdate en de gehele lijst nu hier te vinden is.

Nope, kende zijn grootste successen bij Atlantic en RCA.

1250 ♫ [1268] Wipers - Youth Of America (1981)
Om maar gelijk met de deur in hues te vallen: zou er iemand zijn die van mij nu verwacht dat er een positief bericht zou komen? Om Stijn te quoten: primitief, krakend en simplistisch. Hem doet het nog wel wat, mij absoluut niks. 10 minuten lang vervelende pokkeherrie van de onderste plank. Door merg en been gaande muziek die mij nog agressiever maakte dan ik al was, voordat ik begon. Straks maar even Serious Request kijken om op te vrolijken.
Elke vezel in mijn lijf schreeuwt dat dit kut is, maar stiekem heb ik hem, nadat Sage is uitgeraast, harder gezet. En zo vliegen die overigens 6 minuten voorbij. Het kan raar lopen. Een hele aparte ervaring.

Cijfer: 6,5

1249 ♫ [1087] The Triffids - Wide Open Road (1986)
The Triffids, een authentieke dazzler-band. Een soort mix tussen de new wave van de jaren ’80 en de classic rock uit de jaren ’70. Ik mag het wel. Beetje dromerige muziek vergezeld door een warme, diepe stem. De clip hoef je overigens niet te zien.

Cijfer: 6,9

1248 ♫ [1226] Ray Charles - Georgia On My Mind (1960)
Hij heeft zeker mooiere gemaakt dan deze, maar juich dit soort nummers wel toe. Ik vind het maar een gematigd gevoelig nummer. Dat heeft hij vele malen beter gedaan.

Cijfer: 5,5

1247 ♫ [-------] The B-52's - Rock Lobster (1979)
De zoveelste saaie 80’s-‘klassieker’ in deze lijst. Of zoals Mjuman het noemt de “niet lullen, maar spelen”-periode. Ik word moe van al die saaie doorsnee nummers die zo hoog staan. Stemt men allemaal vanuit jeugdsentiment hierop?
Krabbelt wat voort zonder echt boeiend te worden.

Cijfer: 4,7

1246 ♫ [1144] Townes Van Zandt - Waiting Around To Die (1968)
Daar zijn ze weer, zijn status zegt dat hij veel hoger moeten komen in de lijst. Het gebeurt echter niet. Hij zou het verdienen. Gelukkig deed hij het wel met één nummer (Kathleen op 440). Eén van mijn grootste folk-ontdekkingen dit jaar in ieder geval. Folk met een vleugje country zoals ik het nooit eerder hoorde. Getokkel van het hoogste niveau.

Cijfer: 7,8

1245 ♫ [1628] T.Rex - Get It On (1971)
Een paar maanden geleden kwam iemand op het geniale idee mij Electric Warrior te tippen. Eén tip: niet beluisteren. Hoewel één nummer van ze nog best te doen is, is het als geheel één grote brij van saaiheid. Enfin, krabbelt nog meer voort dan Rock Lobster, maar heeft wel wat meer te bieden. Het jazzy karakter heeft soms (heel soms) wel wat, maar over het algemeen een klassieker die zijn status echt niet waarmaakt.

Cijfer: 5,1

1244 ♫ [0497] Van Morrison - Astral Weeks (1968)
Eerder hadden we al Madam George, straks krijgen we Cyprus Avenue (die merkwaardig hoger staat). Een vrije val van het titelnummer van Morrisons meesterwerk, jammer, want hij hoort wel ergens bovenin te staan. Hoewel ik hem zelf ook niet bijster sterk vind. Individueel kan ik de nummers van dit album prima hebben, zo blijkt. Net zoals Madam George is ook Astral Weeks ondanks zijn lengte allesbehalve saai. Mooi en gevoelig zijn de woorden waar ik aan denk bij dit nummer.

Cijfer: 6,4

1243 ♫ [1111] Zager & Evans - In The Year 2525 (Exordium And Terminus) (1969)
Sommige semi-klassiekers kunnen je keer op keer weer verrassen. Je zal ze nooit opnemen tussen je favorieten en vrijwillig zet je ze zelden op, maar iedere keer vraag je je weer af waarom. Dit is zo’n nummer. Uitstekende duozang en instrumentatie. Hoewel dit wel wat verder gaat dan singer-songwriter (staat op Spotify).

Cijfer: 6,3

1242 ♫ [0981] The Spencer Davis Group - Gimme Some Lovin' (1966)
Absoluut het tiental van de oude klassiekers. 30 plaatsen terug vonden we ze al en toen wisten ze me al te pakken met hun lekker gedateerde 60s-sound gecombineerd met wat elementen die hedendaags nog zo gebruikt zouden kunnen worden. Daar ligt ook de kracht van The Spencer Davis Group, oud en nieuw verenigen. Er valt in ieder geval genoeg te beleven.

Cijfer: 6,7

1241 ♫ [1436] Rick James - Superfreak (1981)
Had ik het net nog over semi-klassiekers, dit is een klassieker met CAPS LOCK, onderlijnd en vetgedrukt. Ongetwijfeld zo hoog door jeugdsentiment, want zo’n positie kan ik absoluut niet serieus nemen. Dit ademt zo erg jaren ’80 dat mijn onderbroek heimwee heeft. Nee, geef mij dan maar U Can’t Touch This. Wel één van de bekendste en betere bassriffs.

Cijfer: 4,8

Nee, ik vind dit een geweldig nummer en mijn eerste muzikale herinneringen zijn toch van een jaar of 8 later.


Heb je wel het goede nummer beluisterd? Jazzy karakter???

Heerlijk album overigens, dat Electric Warrior, al zou ik het jou niet aanraden.

Dit is een nummer wat ik sinds ik het ontdekt heb nog bijna iedere dag opzet. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen.