Ja, mede door de geniale videoclips zijn die waarschijnlijk wel het meest bekend. Maar Heliosphan is hier waarschijnlijk de meest gewaardeerde track.

O ok, dat het een soloartiest was wist ik, blijkbaar per ongeluk band neergezet.

Wat zijn bekendste nummer is kan ik niet zo goed oordelen. Maar hier staat het nummer dik het hoogst dus vandaar.

Haha Teunnis, itchy en yeahyeahyeah geven gedrieën het commentaar dat in mijn hoofd kwam toen ik dat stukje van Snoeperd las

Je vergeet die waanzinnige solo aan het einde te benoemen.

Ik ben dan wel benieuwd naar een film van voor Philadelphia die zaken als aids, homoseksualiteit en dergelijke zaken als normaal beschouwd. Voor Hollywood was dit destijds een vrij gedurfde film.

Mijn punt was juist dat Hollywoodfilms in het algemeen niet bepaald voorop lopen wat betreft dit soort maatschappelijke ontwikkelingen. Te oordelen naar Amerikaanse films en tv-series uit de jaren negentig nog deden homoseksuele mannen niet veel meer dan elkaar soms een stevige knuffel geven. De ban hierop in de Amerikaanse mainstream werd volgens mij pas gebroken in de begintijd van HBO, met name door Six Feet Under.

Maar we gaan nu wel errug ver offtopic, vrees ik.

740 ♫ [0745] Marillion - Beautiful (1995)
Naar Marillion-maatstaven een vrij conventionele rockballad maar wel prima uitgevoerd. Toch vind ik het niet opvallend genoeg om hoger te geven dan ...
Cijfer: 7

739 ♫ [0590] Aphex Twin - Heliosphan (1992)
Van Aphex Twin moet ik zijn debuut eens beluisteren. Dit vind ik een geslaagd elektronisch nummer, goed opgebouwd met de nodige sfeer en spanning.
Cijfer: 8

738 ♫ [1215] Creedence Clearwater Revival - Down On The Corner (1969)
Zowat de grootste Amerikaanse band in die periode. Vrij eenvoudige bluesrock maar erg goed gebracht, vooral de bas blijft in je hoofd hangen.
Cijfer: 8,5

737 ♫ [-------] Fleetwood Mac - Tango In The Night (1987)
Het titelnummer uit hun gelijknamige succesalbum. Iets minder pakkend dan de hits die op dit album staan maar wel origineel en die gitaarsolo zorgt voor een waardig slot al eindigt het wat te snel.
Cijfer: 7,5

736 ♫ [1771] Willard Grant Conspiracy - From A Distant Shore (2006)
Over deze band ken ik niets maar het nummer valt goed mee. Het doet mij een beetje denken aan Beirut vanwege de blazers maar het klinkt donkerder en zwaarder.
Cijfer: 8

735 ♫ [0688] Clan Of Xymox - A Day (1985)
Met gothic en zijn opgeklopte zwartgalligheid heb ik doorgaans niet veel maar dit is wel erg slecht met name die geforceerde zang, ook instrumentaal vind ik het niet bijster goed.
Cijfer: 3

734 ♫ [0933] The Easybeats - Friday On My Mind (1966)
Dan veel liever The Easybeats, een Australische band uit de jaren '60. Dit vind ik één van de beste sixtieshits vanwege de gitaar en vooral de uitgelaten sfeer.
Cijfer: 9,5

733 ♫ [1227] Rare Earth - Get Ready (1970)
Dit ken ik meer in de versie van Temptations, deze versie is een stuk meer uitgesponnen maar zo'n uitgelaten nummer lijkt mij beter uit de verf te komen in compactere versie.
Cijfer: 7

732 ♫ [0980] The Stranglers - Strange Little Girl (1982)
The Stranglers begon als punkband maar hun synthipop begin jaren '80 vind ik zeker zo goed, dit sfeervol en pakkend nummer vind ik nauwelijks minder dan hun grote hit Golden Brown.
Cijfer: 8,5

731 ♫ [0439] Beirut - Postcards From Italy (2006)
Zojuist hebben wij het over Beirut gehad, dit klinkt zomers en heeft een Balkansfeer maar de mistroostige zang geeft er toch een weemoedige draai aan. Dit soort nummers mag ik graag horen.
Cijfer: 9

1920 ♫ [1970] Ali Farka Touré - Diaraby (1994)
Een stukje Malinese blues. Altijd leuk om even ons Westerse brilletje af te zetten en de lijst wat breder te trekken, al is Touré natuurlijk wel een standaardnaam in die hele ‘wereldmuziek’-niche.
Het is me trouwens een beetje onduidelijk wat ik hier moet beoordelen. De meest gevonden versie op internet van dit nummer is die met Ry Cooder: Linkje
De link in de lijst van Onweerwolf verwijst echter naar een compacte, bluesy opname van Touré met mede-Malinees Boubacar Traoré, met twee akoestische gitaren, die ik werkelijk schitterend vind, nog mooier dan die met Cooder. Ik ga er vanuit dat dit de versie is waarop mijn Mume-vriendjes gestemd hebben en zal die daarom ook beoordelen.
Beste akoestische gitaren in de ladder tot dusver?

Cijfer: 8,7

1919 ♫ [1485] Blondie - X-Offender (1976)

Linkje voor Marcel

Blondie is wel typisch zo’n bandje dat de meeste mensen wel leuk vinden, al kom ik zelden mensen tegen die echt groot fan zijn, terwijl ze de hoogtijdagen van de band niet bewust hebben meegemaakt. En de fans die het meegemaakt hebben, zijn meestal mannen die dan vrijwel meteen beginnen over de rol die Debbie Harry heeft gespeeld in hun seksuele ontwikkeling, meer nog dan over de kwaliteiten van de muziek op zich. Zo leidt een discussie over Blondie bijna standaard tot een gesprek over masturbatie met mannen die al van de leeftijd zijn dat ze een buikje hebben gekweekt en haar hebben op plaatsen waar je liever niet aan denkt. Getsie.
Zelf ben ik trouwens niet bepaald van de wulpse blondines, maar ik vind de bekendste singles van Blondie toch best leuk. Maar dit nummer? Beetje een dom deuntje, eigenlijk.

Cijfer: 4,9

1918 ♫ [1817] Daniel Lanois - The Maker (1989)

Met het uitvoerende artiest- ei van deze topproducer ben ik volslagen onbekend. Van de act waarmee we zijn naam het meest identificeren (U2) herkennen we hier wel een stuk van het geluid terug, wat misschien wel kenmerkend voor hem is? Ik heb geen idee, dit is zover ik weet de allereerste keer in mijn leven dat ik bewust een nummer van Daniel Lanois heb opstaan.
Het nummer moet het vooral hebben van geluidsbeeld en sfeer, als liedje vind ik het een beetje een matige blanke mannen soul/ americana-combinatie die mede door Lanois’ fletse zang geen diepe wonden weet te maken. Maar dat is, toegegeven, een eerste indruk.

Cijfer: 5,4

1917 ♫ [1320] My Bloody Valentine - Soon (1991)

Een plaat die meer dan twintig jaar na dato nog een scheiding der geesten teweegbrengt, en blijvend aandacht genereert. Was dat ook gelukt als ze hadden gekozen voor een meer gepolijst rockgeluid?
Ik vind het typische geluid van deze cd (meer een schuurmachine dan de meest gebruikte vergelijking stofzuiger trouwens) wel iets toevoegen, en de melodieën komen nog steeds mooi er bovenuit. Deze vreemdsoortig dynamische afsluiter, een van de nummers die de nadruk leggen op feeërieke damesvocalen die zich krullen rond gruizige grooves, laat de goede verstaander zelf ervaren in wat voor state of mind Loveless je kan brengen. Een state of mind waar ik in ieder geval zonder klagen een half uurtje kan verblijven.

Cijfer: 7,8

1916 ♫ [1742] Can - Halleluhwah (1971)

Volledige versie: Linkje voor Marcel

De afgelopen paar jaar ben ik steeds meer liefhebber geworden van de platen van dit prettig gestoorde Duits/internationale collectief. Muziek die voor beginners in deze hoek misschien taai of moeilijk kan overkomen, maar het was de heren zover ik heb begrepen, juist te doen om het terugvinden van spontaniteit en vrijheid in de door regeltjes en technisch geneuzel omgeven freejazz.
Op zoek naar het magische moment, en dat zich dan op zijn eigen tempo laten ontwikkelen. Het kan ervoor zorgen dat 18 minuten voorbij vliegen alsof het een popdeuntje van vier minuten is. Halleluwah, indeed.
Nominatie van Titmeiser, waarvoor hulde, die wel wat hoger zou mogen staan. Hebben alle ladderstemmers oprecht de moeite gedaan om hier even voor te gaan zitten?

Cijfer: 9.6

1915 ♫ [1159] TC Matic - Elle Adore Le Noir (Pour Sortir Le Soir) (1985)

De manier waarop er in Vlaanderen gepraat wordt over Arno en TC Matic –alsof het een act van wereldklasse betreft- gaat misschien een beetje voorbij aan buitenstaanders. Althans, ikzelf heb, ondanks de aangename vocalen en het charmante rokerskroeg-sfeertje, nooit echt begrepen wat er zo onderscheidend aan deze act is.
Ook dit nummer helpt me niet echt verder. Het spel mist echte muzikaliteit en zwalkt minstens een minuut te lang door, en hoewel Arno steeds heel moeilijk kijkt en veel zucht is het emotionele effect op mij niet echt groter dan als er een huilend clowntje viool had staan spelen.

Cijfer: 4,9

1914 ♫ [1233] Animal Collective - Fireworks (2007)

Ah, daar zijn die migrainemensen weer. Meteen maar even de clip weggeklikt. Zelden een band gehoord die zo doelbewust irritant was, in ieder geval niet een band die zo’n grote aanhang heeft. Ik moet zeggen dat dit nummer me wel beter bevalt dan de vorige, althans ik begin te geloven dat die gestoorde grooves die deze mensen neerzetten misschien toch de moeite waard zijn om me eens verder in te verdiepen. Maar die zang, he…?

Cijfer: 6,1

1913 ♫ [1015] The Decemberists - The Mariner's Revenge Song (2005)

Tegenwoordig zijn ze niet meer aan te slepen, muzikanten die misschien net oud genoeg zijn om een krantenwijk te nemen, maar muziek proberen te maken die klinkt alsof ze een ruig leven achter de rug hebben als ketelbinkie op een koloniaal zeilschip.
Je kunt ze verraders van de tijdgeest noemen, of juist roepen dat bepaalde muziekvormen nou eenmaal tijdloos zijn. Whatever: een belangrijkere vraag is: weet dit toneelstukje bijna negen minuten interessant te blijven?
Gek genoeg wel, al zou ik dit misschien niet direct morgen weer draaien. Maar die nasale zang in combinatie met dat melodramatische concept, in combinatie met die sterke repetitieve melodie, het zoog mij toch langzaam naar binnen. Mmm. Gevalletje ‘voordeel van de twijfel’.

Cijfer: 7

1912 ♫ [1328] Yello - Bostich (1980)

Het is toch een mooie wereld, waarin mannen met snorren zo carrière kunnen maken. Ik meen me dit nummer trouwens nog uit mijn jeugd te kunnen herinneren. Grote machines zijn cool. Mmm.

Cijfer: 6,9

1911 ♫ [0728] Sonic Youth - Eric's Trip (1988)

Ik behoor niet tot de stroming alto’s die kritiekloos gaat juichen bij alles wat de heren en dame van Sonic Youth op plaat balken. Eigenzinnig en boeiend is het bijna alijd, maar is het ook altijd goed? Dit nummer bijvoorbeeld, is dat nou echt muzikaal bovengemiddeld te noemen? Behalve het gitaargeluid, dan, dat is, zoals gebruikelijk bij SY, van torenhoog niveau. Maar als compositie als geheel? En die zang?
Misschien is dit wel gewoon een bak gruizig amateurisme, eigenlijk. Maar het is wel zo’n nummer waarbij wij rechtgeaarde gitaarliefhebbers tegen elkaar kunnen knikken, en declameren dat het tenminste persoonlijkheid heeft, en meerdere luisterbeurten blijft boeien, in tegenstelling tot al die plastic troep die je hoort op de radio, die alleen maar bedoelt is om de zakken te vullen van gladde mannetjes van de platenmaatschappij, etc. etc. etc.
Bij deze dus. Lekker is dat altijd, he?

Cijfer: 7,8

730 ♫ [-------] Radiohead - Weird Fishes/Arpeggi (2007)

Dit rijtje komt er twee keer Radiohead voorbij. Helaas vind ik Weird Fishes/Arpeggi niet heel goed. Toch is het lang niet slecht, maar het is wel een van de redenen dat ik In Rainbows niet geweldig vind. Het nummer heeft een hele mooie melodie, daar weet Radiohead bijna zonder uitzondering voor te zorgen. Op zicht valt het trouwens wel mee. Het is eigenlijk best een mooi nummer als ik het nu zo hoor. Het mist enkel de wauw-factor. Steeds als ik denk als hét geweldige zangmoment van Thom Yorke komt, komt het niet. Alleen wanneer hij de titel uitspreekt is het een echt mooi zangmoment. Maar voor de rest kan hij me niet raken, wat hij op andere In Rainbows-nummers als 15 Step en Reckoner wel kan.

Cijfer: 7,3

729 ♫ [0963] Travis - Side (2001)

Travis kende ik nog niet, maar dit is wel een beetje mijn straatje. Dit valt in de categorie: hele goeie popnummers. Melodieus zit het snor en het refreintje is leuk, dan hoeft de tekst niet eens goed zijn, want kom op, die tekst die is wel heel cliché. Maar omdat het nummer verder dik in orde is maakt me dat niet zo veel uit. Hoewel. Je moet de tekst er echter niet langs gaan leggen. Allemaal van die opmerkingen als: The grass is always greener on the other side, we all live under the same sky, niet echt iets om trots op te zijn.

Cijfer: 7

728 ♫ [0403] Aretha Franklin - (You Make Me Feel Like) A Natural Woman (1967)

Helaas is dit alweer de laatste notatie van Aretha Franklin. Ik had gehoopt op nog meer. Haar stem en passie ga ik missen de komende 727 nummers. Maar ja, daar heb je een medicijn voor, gewoon haar albums en afgelopen nummers luisteren. Aretha Franklin maakt met dit nummer een prachtige liefdesverklaring. Als een man dit te horen zou krijgen dan kan de relatie niet meer stuk. Ze brengt het met de genoemde passie en haar goed gevulde stem. Het refrein is prachtig.

Cijfer: 9

Natural Woman

727 ♫ [1074] Belle & Sebastian - I'm Waking Up To Us (2005)

Dit vind ik een van de mooiste nummers van Belle & Sebastian. Dit is een van de perfectere popnummers. Het nummer heeft een ongekend gelaagde instrumentatie en een barstensmooi refrein. Die zanger legt daar gevoel in, ongelooflijk! Ik ben sinds ik het laatst voor de 2012-editie moest luisteren helemaal verslaafd aan dit nummer. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Cijfer: 9,5

726 ♫ [0355] Radiohead - How To Disappear Completely (2000)

Nu volgt een van Radiohead's meest indrukwekkende. Ik vind het in ieder geval de allermooiste op Kid A samen met The National Anthem.
Op How to Disappear Completely hoor je Thom Yorke op zijn allergevoeligst. Je voelt alsof hij wanhopig. Dat kan hij goed en op dit nummer excelleert hij. Hij wordt goed geondersteund door een wat minder elektronisch-georiënteerde beat dan de rest van Kid A. How to Disappear Completely is een van de nummers die Kid A het meest bijzonder maakt.

Cijfer: 9,5

725 ♫ [1254] Trentemøller - Miss You (2006)

Het is best speciaal dat Trentemoller het zo goed doet in de ladder, dit is niet eens zijn hoogste positie. Blijkbaar is de electronic van Trentemoller populair ook bij de liefhebbers van andere genres. Ik zet zijn muziek de laatste tijd zelf graag op. Het werkt erg rustgevend voor mij. Altijd voordat ik ga slapen zet ik zulk soort muziek op.
Dit nummer is het toppunt van rustgevend, en het nummer moet zijn best doen om niet saai te worden, gelukkig is dat niet het geval.

Cijfer: 7,8

724 ♫ [0699] Crazy World Of Arthur Brown - Fire (1968)

Aha, dit nummer is bekend. Maar nog nooit van de band gehoord. Vooral het begin is meesterlijk. De gemene stem aan het begin belooft een punk song of iets dergelijks, maar er wordt gekozen voor een fantastisch popnummer. Na die rauwe stem hoor je meteen het briljante refrein en het fraaie deuntje in het refrein. Het lijkt soms wel of dit soort mooie popnummers alleen in de jaren '60 werden gemaakt, de beste popnummers uit de ladder komen toch vrijwel allen uit de jaren '60. De sfeer van de jaren '60 vind ik fantastisch. Ik hoop dat ik ook in de hogere regionen nog poppareltjes als deze ga ontdekken.

Cijfer: 9,3

723 ♫ [0460] The Kinks - Sunny Afternoon (1966)

Dit is ook een briljantje uit de jaren '60. Maar deze kende ik al. Alles aan dit nummer is nog net even wat beter dan de vorige. Dit is een van beste Kinks-nummers en dat zegt wat, want deze band heeft van 1966 t/m 1972 een aantal platen gemaakt met alleen maar topnummers. De Kinks zijn dan ook bijna net zo goed als de Beatles, iets rauwer misschien. Dit is een nummer dat zo bij de topnummers van Revolver had gehoord, aan de ene kant heel relaxed, maar ook gewoon een perfecte popsong met vooral een subliem refrein.

Cijfer: 9,8

Sunny Afternoon

722 ♫ [0782] Marvin Gaye - Let's Get It On (1973)

Soul van Marvin Gaye. Dit is een van zijn zwoelste nummers, het staat dat ook niet voor niets op het album van de liefde Let's Get It On. De wat gladdere Marvin Gaye ligt mij over het algemeen iets minder. Maar dit wordt terecht gezien als een zijn betere nummers. Marvin Gaye laat je zweven over een prachtige instrumentatiebeat en weet vaak genoeg de gevoelige snaar te raken met zijn wonderlijke vocalen. Als je het begin hoort hoef ik eigenlijk al niets meer te zeggen. Dat zegt al genoeg.

Cijfer: 9

Let's Get It On

721 ♫ [0470] Japan - Quiet Life (1979)

Japan is van het mooie Nightporter, dit is dan heel wat anders. In deze song hoor je pure jaren '80 post-punk/new wave. Het is wel in de jaren '70 gemaakt. Het is best leuk nummer, steeds als dat boy-stukje komt is mijn aandacht er volledig bij. Het is een erg leuk stukje van een verder best aardig nummer. Een nummer dat pure jaren '80 ademt, maar wel op een manier zoals ik het kan waarderen.

Cijfer: 7,8

730 ♫ [-------] Radiohead - Weird Fishes/Arpeggi (2007)
Een combinatie van rollende drums en heldere gitaarlijnen waarover Tom Yorke rustig zingt. Groeit langzaam naar een climax en heeft iets onheilspellends in zich. Al reken ik dit niet tot hun beste maar goed genoeg voor een hoog cijfer.
Cijfer: 8

729 ♫ [0963] Travis - Side (2001)
Travis brengt pure pakkende popliedjes, prima gezongen en helder geproduceerd al vind ik de tekst wat minder.
Cijfer: 7,5

728 ♫ [0403] Aretha Franklin - (You Make Me Feel Like) A Natural Woman (1967)
De queen of soul beleefde dat jaar haar hoogtepunt. Prachtige volle stem met passend gospelkoor en blazers.
Cijfer: 9

727 ♫ [1074] Belle & Sebastian - I'm Waking Up To Us (2005)
Dit nummer lijkt productioneel ook uit 1967 te komen, Belle & Sebastian doen mij vaak denken aan de hippieperiode in de jaren '60, toen zou dat wellicht een grote hit zijn geworden. Schitterende arrangementen zoals de viool en achtergrondkoor en het is een perfect popliedje met veel gevoel gezongen.
Cijfer: 9

726 ♫ [0355] Radiohead - How To Disappear Completely (2000)
Dit vind ik ook het beste nummer op Kid A, Tom Yorke klinkt wanhopiger dan ooit. Die muzikale omlijsting is om van te smullen.
Cijfer: 9,5

725 ♫ [1254] Trentemøller - Miss You (2006)
Dit soort elektronische nummers kan voor lijkt altijd op een late avond, dit is sfeervol en rustgevend zonder in herhaling te vallen.
Cijfer: 8

724 ♫ [0699] Crazy World Of Arthur Brown - Fire (1968)
Ik ken van hem enkel deze hit, destijds een gewaagd en vooral geschift nummer maar het zijn de nummers die eruit springen ook het meeste bijblijven. Niettemin toch typisch 60's door dat orgelgeluid.
Cijfer: 8,5

723 ♫ [0460] The Kinks - Sunny Afternoon (1966)
Een charmant en lekker lui nummer met melancholieke ondertoon dat perfect past bij een hete zomerdag. Heerlijke tekst ook van Ray Davies.
Cijfer: 9

722 ♫ [0782] Marvin Gaye - Let's Get It On (1973)
Zwoele soul van Marvin Gaye, ik beschouw hem als één van de beste soulzangers ooit. Het nummer heeft niettemin een rauw randje en de arrangementen zijn subliem.
Cijfer: 9

721 ♫ [0470] Japan - Quiet Life (1979)
Ik hoor hier duidelijk invloeden van Roxy Music en hier kan Talk Talk de mosterd vandaan hebben gehaald. Klinkt inderdaad erg 80's en zijn tijd wat vooruit.
Cijfer: 7,5

Linkjes aangepast voor:

Fleetwood Mac - Tango In The Night
Blondie - X-Offender
Can - Halleluhwah
Aretha Franklin - (You Make Me Feel Like) A Natural Woman
The Kinks - Sunny Afternoon
Marvin Gaye - Let's Get It On

Prima tiental, op één gigantische misser na.

1280 ♫ [1855] Herbie Hancock - Cantaloupe Island (1964)
Iedere keer zo onbevooroordeeld en lief mogelijk een nieuwe jazzluisterbeurt aangaan kan soms lonen, zo wordt hier bewezen; ook al zou ik dit nummer echt niet hoger dan het niveau ‘lekker’ toekennen, het is al best een mijlpaal sinds ik tot nu toe maar een paar jazznummers ken die überhaupt een voldoende zouden scoren. Vooral door het pianomotiefje heeft dit nummer nog enige houvast en daardoor is hij, hoewel in mijn zwaar ongetrainde oren nog steeds redelijk standaard, ook niet echt saai om te volgen. Over het warme sfeertje zal ik maar niet beginnen, want dat heeft ieder jazznummer toch wel. Lekker dus.
Cijfer: 7

1279 ♫ [-------] Rialto - Monday Morning 5:19 (1997)
Naschok van de toen niet meer zo populaire Britpopstroming die aan alle minpunten voldoet: te ingehouden, te weinig sfeer, te weinig emotie. Leuke melodietjes, dat wel, maar zo verschrikkelijk gezichtloos dat ik ze tijdens het beluisteren van het nummer ongeveer al vergeten ben. Saai, dat ook.
Cijfer: 4,8

1278 ♫ [0749] Sufjan Stevens - Concerning The Ufo Sighting Near Highland, Illinois (2005)
Iets andere klasse dan de vorige twee nummers; meer iets in het niet al te grote vakje van ‘hoe stop ik een wagonlading goddelijkheid in krap twee minuten’. De heer Stevens is een ongekende meester in beheersing van instrumentatie; het scala aan gebruikte instrumenten ligt hoog, maar ze worden zo subtiel in het nummer verweven dat je ze niet eens opmerkt. Ingetogen, gevoelig en ondanks zijn somberheid en magnifieke fluisterzang van Stevens erg kleurrijk eigenlijk, net zoals het album waar het afkomstig van is. Een prachtig ontwaaknummer dat ongetwijfeld in mijn top-zoveel van fantastische openers staat.
Cijfer: 9,6

1277 ♫ [1394] Explosions In The Sky - Have You Passed Through This Night (2001)
Ik heb het al vaak gehoord: Explosions in the Sky voldoet stiekem aan alle postrockclichés, scoort gemakkelijk met bombastische climaxen en hebben ook niet bepaald de meest wereldschokkende opbouw daarvoor. En ja, de zuurpruim in me merkt dat ook wel een klein beetje, maar iedere melodie is verschrikkelijk lekker en genietbaar, de climaxen zijn godsgruwelijk genoegdoenend en, bovenal, het drumwerk is verbluffend goed. Het is bijna een guilty pleasure, maar ik durf ervoor uit te komen: dit is toch wel één van de mooiste nummers van EitS die ik ken en tevens één van de lekkerdere postrockerts. Haat me alstublieft niet.
Cijfer: 9,5

1276 ♫ [1095] Pavement - Range Life (1994)
Laidback poprocknummertje van deze geweldige band over het sterrenbestaan, waarin twee bands (waarvan één vreselijke) succesvol worden gedisst; in mijn straatje inderdaad. Toch is het één van de nummers op Crooked Rain, Crooked Rain die me het minst grijpen of, erger nog, bijna saai overkomen soms. Ik weet niet precies waarom, al komt het misschien door de couplet-refreinstructuur die wat wordt uitgemolken. In ieder geval wel een lekkere solo en ach, Pavement is toch nooit echt slecht want de zanger.
Cijfer: 6,8

1275 ♫ [2000] Toy Dolls - Nellie The Elephant (1983)
Neeeheeeee, luidt de laatste wanhopige reactie die ik voorlopig zal geven om de wansmaak van de stemmers die soms om de hoek komt kijken – beloofd. Maar kom op zeg, jullie willen toch niet zeggen dat jullie zo’n imbeciel nummer, dat overigens wel gezongen lijkt te zijn door een slechthorende, met zo’n ultra-imbeciel refrein dat zo’n extreem, verschrikkelijk, ongelooflijk, belachelijk, verbluffend imbeciele tekst heeft – het hele nummer eigenlijk – echt luisteren en iets in de trant van ‘goh, dit is toch echt niet het niveau van een driejarige, mentaal uitgedaagde dove en ik ben hier totaal niet gehinderd door duivels jeugdsentiment’ denken? Jullie stellen me teleur.
Cijfer: 1,5

1274 ♫ [0692] Ray Charles - What'd I Say (1959)
Ja, de eerste minuten hiervan zijn wel een heel aardige blueserd/soulerd/swingende-jaren-vijftigerd maar ik heb het nou eenmaal niet heel erg op liedjes waar je bij wijze van spreken na het horen van de tweede toon van een melodielijn de rest al kent; de voorspelbaarheid van het bluesschema, om het in saaie woorden te vertellen. Gelukkig beseft meneer Charles dit ook wel en komt hij daarom met een heerlijke opbouw, compleet met goddelijke blazers en meerdere geinige breaks, om vervolgens in een – om het ook maar eens te zeggen – geweldig soul/jazz/bluesfestijn uit te barsten. Melodieën kortom voorspelbaar, maar de structuur geenszins. Erg lekker dus, vooral door de erg degelijke zang van Charles.
Cijfer: 8,5

1273 ♫ [1932] Can - Paperhouse (1971)
Ik ken op dit moment denk ik geen enkele band die zo’n godsgruwelijk goede percussie heeft als deze West-Duitsers; hun tribale ritmes houden alle ongrijpbare gitaarlijnen, schreeuwen bij elkaar en, sterker nog, weven ze op een onnavolgbare manier door elkaar tot een soort geluidsbrij (het gebeurt niet al te vaak dat ik dat woord positief gebruik) waar je niets anders mee kan doen dan gefascineerd luisteren. Bij vorige luisterbeurten van Tago Mago is dit nummer een beetje langs me gegaan, maar iedere beluistering van Can smeekt me weer om hun oeuvre nu echt eens goed en aandachtig te beluisteren. Vandaag ga ik het echt doen. Ik beloof het. Echt.
Cijfer: 9,6

1272 ♫ [1265] The Spencer Davis Group - I'm A Man (1967)
Ik weet niet zeker of ik nou denk dat ik dit nummer heb gehoord omdat het gewoon wat cliché klinkt, of dat het daadwerkelijk redelijk bekend is. Lekker is het in ieder geval: scheurend orgeltje, een vocalist met een rauwe stem en hele degelijke achtergrondzang zijn drie factoren die, zij het niet wereldvernieuwend, altijd lekker samengaan en al helemaal met zo’n catchy refrein. Het soort rok-en-rol dat ik heel erg te pruimen vind, kortom.
Cijfer: 7,7

1271 ♫ [1128] The Decemberists - The Tain (2004)
Vijf erg goede nummers, die inventief in elkaar zitten, vol van sfeer zitten (ook door de erg mooie middeleeuwse instrumentatie) en volgestampt zijn met typische Decemberists-melodieën; hoe zonde kan het zijn dat ze het dan allemaal achter elkaar plakken, zonder een overkoepelende sfeer of melodie (nee, ik tel de terugkeer naar het eerste nummer in de laatste vijf minuten niet mee als iets dat het nummer bij elkaar moet houden). Doordat ik op een gegeven moment mijn aandacht er niet helemaal meer bij kon houden een net-geen krappe voldoende, die veel hoger was geweest als het niet zo alternatief verantwoord lang moest duren.
Cijfer: 6,1

Je hoort toch wel dat Nellie The Elephant een grap is? Het oeuvre van die band zijn ook gewoon muzikale grappen, ze worden af en toe zelfs onderschat. Olga is namelijk een erg goede gitarist.

Dit vind ik ook een geweldig nummer van hun:

I've Got Asthma

Goede studietijdherinneringen aan Nellie ja. Kan ik nog wel eens een puntje aan kwijt, vooral als de ladder verder volstaat met zichzelf te serieus nemende singer-songwriter, punk of hiphop.

Ik hou erg van bands die zich niet te serieus nemen, maar Nellie the Elephant vind ik gewoon een vreselijk irritant nummer.

Of beukende gabber

1140 ♫ [0858] The House Of Love - Christine (1988)
Zo te zien een band met meer van dit soort mooie nummers. Het 80s-geluid spat er wel volledig vanaf, maar als dat betekent dat je gitaren zo laat scheuren, zie ik dat wel door de vingers. De dromerige, bijna melancholieke zang, is toch wel de finishing touch.

Cijfer: 6,7

1139 ♫ [1143] Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised (1970)
Pioniers horen niet zo laag te staan. Zeker niet als ze zo goed zijn als deze. Nog niet de echte hip-hop, maar hoe deze man zijn teksten half zingt, half uitspreekt, is echt sterk. Maar toch vooral die baslijn, wauw.

Cijfer: 7,1

1138 ♫ [-------] A Tribe Called Quest - Can I Kick It (1990)
Is dit nou zo anders dan Midnight Marauders of moet ik het album nog een keer beluisteren? Dit nummer is in ieder geval uitstekend. De relaxte groove (thanks Lou ) met een stuk betere zang dan ik destijds gehoord heb.

Cijfer: 6,3

1137 ♫ [1620] Martha And The Vandellas - Nowhere To Run (1965)
Best wel erg dat ik na 3 zwarte artiesten op rij al denk “goh, veel zwart in deze top 10”. Zo werkt het nou eenmaal. Het zoveelste soulbandje met een kort, onboeiend nummer. Toch brengt deze wel een bepaalde schwung met zich mee. Toch iets boven het maaiveld, maar nog altijd niet bepaald denderend.

Cijfer: 5,7

1136 ♫ [1559] The Killers - Read My Mind (2006)
Ik snap niet zo goed wat er zo geniaal aan The Killers zou moeten zijn, maar het is makkelijk verteerbare muziek. Neigt af en toe lekker tegen pop aan, maar soms ook weer prima rock. En ach, ik heb Hot Fuss ook gewoon op een mooie 3,5* staan.

Cijfer: 6,8

1135 ♫ [0543] Isaac Hayes - Walk On By (1969)
Isaac Hayes, ik ken niet heel veel van de man, maar volgens mij een genre op zichzelf. Funky soul? Soulachtige R&B? Wat is het nou eigenlijk? Wat ik wel weet is dat dit nummer met 12 minuten wel erg lang is, maar dat er toch wel een aantal verdomd sterke stukken tussen zitten. Combineert een heleboel van oudere giganten en creëert iets unieks. Ja, ik zal eens meer opzoeken van deze man.

Cijfer: 7,0

1134 ♫ [0696] K's Choice - Not An Addict (1996)
Top 2000-proof alternatieve rock. Een soort semi-emoballad, maar vooruit, het is best een aardig nummer. Vooral het “Breathe in, and breathe out”-gedeelte is duidelijk een moment waarop je hoort dat zo best wat in huis hebben.

Cijfer: 5,9

1133 ♫ [1429] King Crimson - Red (1974)
Bij King Crimson denk ik aan hun debuut. Ik ken (relatief) weinig van wat daarna is uitgebracht, maar bijna alles kan bij lange na niet tippen aan hun eerste meesterwerk. Red is daar een positieve uitzondering op. En met name dit nummer en Starless. Een zeer sterk openingsnummer van een uitstekend album. Heel anders dan hun debuut, veel rauwere productie, maar nog altijd krachtig en schitterende prog. Ik gok dat Starless nog (veel) hoger staat.

Cijfer: 7,8

1132 ♫ [-------] Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love (1978)
Hij heeft goede nummers gemaakt, dat zeker, maar dit soort gitaarwerk doet me niks. Een wedstrijdje zoveel mogelijk akkoorden in één nummer stoppen, is niks voor mij. Tekst is overigens wel weer pijnlijk Van Halen.

Cijfer: 4,6

1131 ♫ [0664] Belle & Sebastian - The Boy With The Arab Strap (1998)
Typisch B&S, niet meer, niet minder. Iets minder vrolijk en warm dan Crowded House en daarom vind ik ze minder goed, maar het blijft leuke muziek.

Cijfer: 6,5

Ik vind in het gedeelte met de beursnotities in de krant over het algemeen nog beter geslaagde grappen dan Nellie the Elephant. Enorm gedrocht dat niks in de ladder te zoeken heeft. Hopelijk is er dit jaar gerechtigheid...


Wij hebben dat nummer nog wel eens gemonteerd onder er een promofilmpje voor een technofeest. Sloeg wel aan toen

YouTube - Tony Rohr KrancK VR 1 10 Club Poema (let niet te veel op de matige kwaliteit )

Ik vind Nellie The Elephant een grappig nummer maar ik snap niet dat het in de MuMe Top 2000 staat terwijl een nummer als Nosferatu Man van Slint onderaan de lijst bungelt.

Hij?

Deze Van is een ander soort Van als bijvoorbeeld Van Morrison.

Als je alleen Eruption hebt gehoord weet je niet dat er meer mensen in Van Halen zitten.

En het over een wedstrijdje zoveel mogelijk akkoorden in één nummer stoppen hebben is natuurlijk onzin. Er zitten maar paar akkoorden in Ain't Talkin' 'Bout Love.

Ik dacht dat Van Halen een gevalletje Phil Collins was. Doet niks af aan het feit dat het een saai nummer is. Nee, geef mij maar de solo in Beat It of een nummer als Mean Street. Of op hetzelfde album: de Kinks-cover of Little Dreamer.

Een gevalletje Phil Collins? Hoe bedoel je?

Nou, alsof Phil Collins alle instrumenten zelf bespeeld. Toch worden zijn platen onder de naam Phil Collins uitgebracht. Met sessiemuzikanten dus.

Van Halen is toch een heel verschil, want Van Halen zingt zelf niet eens. Plus dat er twee Van Halens in de band zitten (Eddie en z'n broer).

Goh, dat had ik inmiddels nog niet gemerkt? (Lees: ja, dat weet ik nu pas, maar ik noemde alleen hoe ik vroeger dacht). Ik heb het al vaker gezegd, randzaken interesseren me niet, zeker niet bij bands waar ik vrij weinig om geef. Spinvis een man? Couldn't care less. Van Halen een band? Ok, leuk om te weten, de muziek is nog steeds zo-zo. Begrijp je wat ik bedoel?

Edit: Wat uiteraard niet betekent dat dit soort grove fouten niet gemeld moeten worden, want ik wil het natuurlijk wel juist doen.

Zo komt het wel over. Is inderdaad niet meer dan een paar riffs, maar er zitten ook wel een paar (korte) stukken in die imo wel aan dat label voldoen. Spierballen, hoe was het ook alweer?

Edit: Nu was Van Halen wel wat meer dan dat, maar dit soort nummers schaar ik daar toch wel onder. Simpele nietszeggende rock die absoluut geen bestaansrecht heeft in de ladder.

Tegenwoordig zelfs 3 want zoon Wolfgang Van Halen doet inmiddels ook mee.

(Geniale naam heb je dan trouwens. )

Omdat ik me realiseer wat bot en eigenwijs geweest te zijn net, speciaal voor jullie nog een tiental weergaloze nummers.

1130 ♫ [1795] Ride - Today (1991)
Twee maal een 7,5 voor Ride tot nu toe. Ik zou ze graag die derde gunnen en daarmee de derde artiest maken die drie nummers 7,5+ heeft (na Crowded House en Antony & the Johnsons), maar zo goed is deze niet. Een mooi, zweverig nummer, maar toch iets te eentonig om het niveau te halen dat de vorige twee wel hadden. Helaas voor Ride.

Cijfer: 6,7

1129 ♫ [0977] Guru Josh - Infinity (1989)
Een bekend deuntje. Ik kan niet m’n vinger leggen op het (over?)bekende nummer waar dit deuntje in voorkomt. Wellicht iemand die hier een antwoord op weet, aangevuld met een leuke anekdote, want dit soort nummers maken pijnlijk de gemiddelde leeftijd duidelijk van de stemmers. Oppervlakkige 80s dance dat zijn relevantie al zeker 10 jaar kwijt is. Sorry, maar hier zit maar weinig pit in als dance-nummer.

Cijfer: 4,8

Het antwoord is overigens de 2008-remake van Guru Josh Project. Nog steeds geen bijster goed nummer, maar met een boel pit en met veel meer bestaansrecht anno 2012. Veel mooiere clip overigens.

1128 ♫ [0941] The Mama's & Papa's - Monday Monday (1966)
Na een betoog van net over muziek die zijn relevantie verloren heeft, kan ik natuurlijk niet Monday Monday de hemel in prijzen. Dat zal ik dan ook niet doen, maar het lieve karakter van dit nummer blijft aanstekelijk. Vraag me wel altijd af wat men nou zo geweldig vindt aan dit nummer. Maar dat vraag ik mezelf ook af over California Dreamin’. Het antwoord blijf ik vaak schuldig. Tegen die tijd (staat ergens rond plek 250-300?) zal ik vast wel een antwoord hebben.

Cijfer: 6,3

1127 ♫ [0708] Pet Shop Boys - It's A Sin (1987)
Pet Shop Boys-alarm en toen zette die gekke Gerard dat belachelijke zwaailicht op zijn kop. Daarna het geweldige Love Etc. en opeens moest ik meer horen van deze tot dan toe onbekende band. Een erge love/hate-band heb ik het idee. Een unieke sound, soms geweldig, soms niet om aan te horen. It’s a Sin neigt heel sterk naar dat eerste. Ik vind hun stem ook zo heerlijk. Die nasale touch, lekker.
En over sterke productie gesproken!
(Stond geloof ik ook in mijn PSB top 3 bij de GH van dazzler een paar maanden geleden edit: op 4, had ik kunnen weten gezien de top 3)

Cijfer: 7,7

1126 ♫ [1584] Womack & Womack - Teardrops (1988)
Dit nummer had ik dus echt nooit eind jaren ’80 geschat. Ik had nog even op Wikipedia gekeken of ik geen latere versie kende, maar die van Lovestation is het echt niet. Petje af om zo’n tijdloos nummer te maken. Doet het nog altijd goed. In retrospectief klinkt het af en toe wel jaren ’80, maar zelfs nu ik het weet, vind ik nog dat dit jaartal erg misleidend is. Heerlijk popnummer.

Cijfer: 6,8

1125 ♫ [1292] Metallica - Nothing Else Matters (1991)
Er zijn weinig klassiekers zo groot als deze van Metallica. Ze zullen op twee handen te tellen zijn. Een steevast kippenvelmoment als ik weer eens een live-uitvoering op YouTube kijk, waarvan deze (even 1080p ) absoluut de kroon spant. Maar ik zal weer eens komen met één van mijn rare anekdotes:
Frankrijk, herfstvakantie 2007 of 2008, terugrijdend naar huis besloot de chauffeur, mijn oom, een zelfgemaakte playlist aan te zetten. Het begon met Riders On the Storm. Mooi, dit kende ik nog niet, erg sterk nummer. Met een schuin oog het nummer aflezen. Oh ja, dat heb ik wel eens gelezen, ja. Daarna, u raadt het al, Nothing Else Matters. Er gebeurde iets magisch. Hij stond niet zo hard aan, maar blijkbaar kende iedereen in de auto het nummer. Ik kijk links, ik kijk rechts en iedereen playbackt zachtjes (kun je ook hard playbacken?) mee. Het saamhorigheidsgevoel geeft mij kippenvel. Inmiddels, volgens iTunes 164 speelbeurten later, ken ik het nummer door en door en geeft het intro me nog altijd kippenvel. Als powerballad een definitie moet krijgen, is het iets dat enigszins in de buurt komt van een beschrijving van dit nummer.

Cijfer: 9,7

1124 ♫ [0833] Muse - Map Of The Problematique (2006)
Een rare keuze als je het mij vraagt, maar uiteraard is ook dit Muse-nummer weer dik in orde. Minder bombastisch, iets ingetogener, maar nog altijd met dezelfde grootsheid die Muse zo kenmerkt.

Cijfer: 7,3

1123 ♫ [0597] Gorillaz & De La Soul - Feel Good Inc. (2005)
Is dit nou raar of dit is gewoon Gorillaz? Ik denk toch dat eerste.
Na de eerste keer was ik zo:
Na de tweede keer was ik zo:
Na de derde keer was ik zo:
Verdomd geniaal of raar? Zeer sterk geproduceerd of een rommeltje? Om Michael te quoten:
Your love is magical, that's how I feel
But I have not the words here to explain

Cijfer: 7,2
1122 ♫ [-------] Angus & Julia Stone - Yellow Brick Road (2010)
Ach, het is de zoveelste hype die ik mis. Ik kijk er niet eens meer van op. Wel opvallend dat ze vaak in het (soft/folk)rock hoekje zitten. Fleet Foxes heb ik gemist, Bon Iver, Mumford & Sons, zelfs met Skinny Love was ik geloof ik de laatste die dat nummer hoorde (de cover van Birdie uiteraard). En dat vind ik jammer, want dit past zo goed in mijn straatje. Zo af en toe, vooral op grauwe regenachtige dagen, doen dit soort platen het zo goed bij mij. Ik vraag me af wat ik op de achtergrond hoor, maar dat kan me niks schelen. Ik vraag me af wat dit zo geweldig maakt, maar maakt het wat uit? Ik vraag me af waarom ik maar door blijf lullen en niet geniet van het nummer. Volume hard, ogen dicht.

Cijfer: 8,8

1121 ♫ [1163] Marvin Gaye - Sexual Healing (1982)
Ooit kwam ik op een lijst van meest sexieste nummer, op nummer 2 stond Whole Lotta Love (pas toen leerde ik de betekenis van "I’m gonna give you every inch of my love" kennen ) en op nummer 1 dus dit nummer. Sommige noemen Prince pure seks, maar dit komt toch ook goed in de buurt hoor. Potverdomme, baaaaaaaaaaaabyyy. Ja, want dit kan hij ook gewoon. Een oppervlakkig nummer, zeker in vergelijking met zijn sterke werk in de jaren ’70, maar maakt dat wat uit?

Cijfer: 7,4

Ah, een nominatie van mij. Een beetje simpel is het inderdaad wel en, zoals ik al eens eerder ergens zei, vond ik er vroeger ook niets aan. Wat dus in één keer zomaar omsloeg, echt zeldzaam hier.

En ik wilde iets zeggen over 'absoluut bestaansrecht', maar ik zie dat hij dit jaar al een herkansing moet spelen dus dat hou ik maar even voor me

7 oktober begon ik, 102 dagen later ben ik 380 nummers verder. In dit tempo ben ik dus over iets meer dan 300 dagen klaar.

Waarom ik dit zeg? Ik wilde eigenlijk tegen freitzen zeggen: misschien is mijn mening bij het bespreken van de lijst van 2012 wel helemaal veranderd, maar tegen de tijd dat ik klaar ben met deze lijst kan ik weer achteraan beginnen. De vraag is dus of er überhaupt een deel 2 gaat komen.

Godzijdank is er nog zomervakantie.