Ah, inderdaad. Enter Sandman heeft er ook wel wat van weg, maar is inderdaad net even wat anders.

980 ♫ [1011] Mink DeVille - Demasiado Corazon (1984)
Zon, zee en strand. Alles waar naar verlangt wordt in deze gruizige tijd van het jaar. Maar dan vraag je je toch af of dit nummer mij meer te bieden heeft dan een verlangen naar die heerlijk zomer? Ik kwam vrij snel tot de conclusie van niet.

Cijfer: 5,5

979 ♫ [0318] Orchestral Manoeuvres In The Dark - The New Stone Age (1981)
Ik vergeet vaak hoe gestoord OMD kan klinken, omdat ik altijd aan Maid of Orleans denk. Ondanks alle 80s-gebreken een behoorlijk nummer, omdat er zoveel kracht uitkomt. Ik roep dan ook al weken dat ik meer moet beluisteren van OMD, maar ik weet toch dat het er niet van komt. Zonde, is dat. Misschien is de impact dan net niet groot genoeg.

Cijfer: 7,2

978 ♫ [1673] Wire - Outdoor Miner (1978)
Absoluut het rijtje van de korte nummers. 37 minuten voor 10 nummers. En zelfs 30 minuten voor 9 nummers. Hier kan ik best wat mee. Klinkt leuk, mooie afgewerkt, maar de oplettende lezer wist al dat ik zelden echt gecharmeerd raak van korte nummers. Wire vormt hier (in dit geval) geen uitzondering op. Hoewel die piano wel erg mooi verwerkt is het nummer.

Cijfer: 6,5

977 ♫ [0719] Ike & Tina Turner - River Deep, Mountain High (1966)
Een klassieker waar ik nooit echt wat mee heb gehad. Sowieso heb ik weinig tot niks met Tina Turner, maar samen met Ike heeft ze wel een aantal mooie nummers gemaakt. Overigens prefereer ik wel duidelijk de 60s-versie boven de 70s-versie. Slappe hap wil ik het niet noemen, maar buiten de blazers hoor ik toch veel drukte om niets. Het moment waarop ze de titel zingt, is dan toch wel een hoogtepuntje.

Cijfer: 6,2

976 ♫ [1601] Golden Earring - Twilight Zone (1982)
Ah, een geniaal nummer van eigen bodem. Ik vond hem al geniaal in de singleversie, maar toen opeens bleek dat het echte nummer een paar minuten langer was. Meesterlijke solo met, zoals we van ze gewend zijn, sterke combinatie van gitaar, bas en drums. En live ook bijzonder sterk. Uiteraard de bekende ‘kale’ versie van Naked Truth, maar zie ook dit live-optreden in Ahoy (2006):


Als hier geen power vanaf komt, weet ik het ook niet meer.
Edit: Double neck guitar ook enzo.

Cijfer: 9,5

975 ♫ [0862] Al Green - Tired Of Being Alone (1971)
Wat onderscheidt de grote soulartiesten van de dertien in een dozijn? Misschien kan iemand mij dat vertellen? Bij Al Green is dat denk ik een combinatie van factoren. Allereerst heeft hij een mooie, unieke stem, maar hij doet er ook wat mee. Zijn stem zingt op de muziek (of andersom) en klinkt niet geforceerd. In combinatie met een sterk staaltje instrumentwerk heb je eigenlijk de buit al binnen. Toch jammer dat het zo kort duurt.

Cijfer: 6,5

974 ♫ [1541] Crosby, Stills, Nash & Young - Woodstock (1970)
Eén van de vele prachtige nummers op Déjà Vu. Woodstock was zeker niet mijn eerste favoriet, maar het rauwe van Woodstock (ten opzichte van de rest dan) vind ik zeker wat hebben. Net zoals Words op Harvest zorgt het voor een welkome afwisseling. Het is één van de vele redenen waarom Déjà Vu zo’n prachtig album is. Ik vergeet overigens steeds wie de zangers zijn van welke nummers. Dit is Stephen Stills, toch?

Cijfer: 7,4

973 ♫ [0911] The Band - The Night They Drove Old Dixie Down (1969)
Een wereldalbum als we het gemiddelde mogen geloven. The Last Waltz is ook één van de meest geroemde (muziek)films op MovieMeter. Toch heeft deze band (geen ironie, wist gewoon geen ander woord) zijn plekje in mijn hart nog niet gevonden. Nog niet zo heel lang geleden probeerde ik het album was zachts gezegd not impressed. Maar nu ik dit nummer terug hoor, hoor ik zeker kwaliteiten. Máár.. inderdaad niet zo goed als ik van een 4,15*-album zou verwachten.

Cijfer: 6,3

972 ♫ [1551] Roy Orbison - In Dreams (1963)
En toen schoot het me plots te binnen: Blue Velvet! Schitterende scène met een nog schitterende nummer. Een stem uit duizenden (hoewel de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik eerst aan Elvis dacht ) vol passie. Rustig achterover leunen en je laten meevoeren op de prachtige melancholie van In Dreams. Ook weer te kort. Helaas. Maar misschien is dat ook wel de kracht van het nummer.

Cijfer: 7,6

971 ♫ [1934] Gil Scott-Heron - Home Is Where The Hatred Is (1971)
Bij het album staat soul, maar ik hoor hier toch ook best wat funk in. Zoals altijd bij de beste uit dit genre is het de bassist die de show steelt. Meesterlijk gespeeld en dit album moet ik echt gaan beluisteren.

Cijfer: 7,4

Het intro daarvan klinkt anders toch ook vrij gestoord.

Pff... ik was nog net voor 12-uursgrens bezig met editten, maar blijkbaar ben ik nu ondertussen te laat waardoor de edit niet door is gegaan.

Wat ik toe had gevoegd, was dat Twilight Zone 26 in mijn huidige top 250 staat. Iets wat ik bij alle nummers uit mijn top 250 die nog langskomen zal toevoegen.

KJ was aanvankelijk 'not amused' toen Nirvana aangaf nooit van de band of het nummer gehoord te hebben (wat natuurlijk complete kolder is), maar ze hebben waarschijnlijk de zaak laten vallen toen Kurt zelfmoord pleegde.

Uiteindelijk is het allemaal met een sisser afgelopen tussen de twee bands. Dave Grohl drumt zelfs mee op het titelloze album uit 2003.

Nirvana had er een handje van om complete gitaarpartijen te kopiëren. Vergelijk About A Girl eens met The Cure's M...

Toch heeft Killing Joke behoorlijk wat boter op zijn hoofd in deze kwestie, want zij hebben de riff ook weer gejat van een nummer van The Damned van weer een paar jaar ouder:

YouTube - Life goes on(song)-The Damned

510 ♫ [0373] Siouxsie And The Banshees - Spellbound (1981)

We trappen deze rij af met Spellbound van de jaren '80 band Siouxsie and the Banshees. Het nummer heeft een fijn tempo. En het komt op me over als een zeer scherp nummer. Het gitaarspel in combinatie met bas is erg goed. En ik ben door de nummers heen gewend geworden aan de fijne stem van de zangeres. Dus dat kan me zeker bekoren. Instrumentaal valt er veel te genieten. De drums zijn goed naar voren gemixt en ook de vermakelijke gitaarriffjes doen het nummer goed.

Cijfer: 7,8

509 ♫ [0411] Roxy Music - Avalon (1982)

Roxy Music luister ik de laatste tijd graag. En dan luister ik altijd het titelloze album wat een fijn en eigenzinnig album is. De andere klassieker, die ik dus nog moet luisteren, heet Avalon. Het titelnummer is een lief en sfeervolle track. Het hele nummer wordt met een soort van ingetogenheid gebracht. De instrumentatie is vrij minimaal, zo zijn de blazers heel klein gehouden, maar brengen ze er wel sfeer in. De zangeres eist de meeste aandacht op. Met haar fantastische stem zorgt ze voor het hoogtepunt van het nummer. Ik hoor liever de scherpe en uitdagende Roxy Music, maar dit is ook mooi.

Cijfer: 8

508 ♫ [0724] Charles Mingus - Goodbye Pork Pie Hat (1959)

Dit is dus de klassieker qua nummers van Charles Mingus. Ik heb alleen Black Saint and the Sinner Lady gehoord dus dit ken ik nog niet.
Goodbye Pork Pie Hat klinkt als een gewoon jazznummer. Maar het klinkt me allemaal net wat beter dan het gemiddelde jazznummer dat ik ken. Al kan het niet tippen aan een aantal nummer van Black Saint, is het goed op het eerste gehoor. Een aantal passages die ik niet meer zo snel kan opnoemen klinken erg goed. En de ruggengraat: het basspel, vind ik goed gedaan. Ik ga 'm vaker luisteren. Wat ik altijd wel moet doen met jazz voordat ik het waardeer.

Cijfer: 7,5

507 ♫ [1593] The Sound - Longest Days (1984)

We krijgen nu twee keer The Sound. Maar twee keer niet van From the Lions Mouth. Dat hoeft ook niet, want deze bijvoorbeeld is een zalige single. Dit klinkt als een met zeer veel vakmanschap gebracht nummer. Zo zijn de blazers erg slim toegevoegd op het einde, dat had het hele nummer door wel gemogen. De baslijn stemt me erg vrolijk. Het refrein is het hoogtepunt, het is wat grootster opgezet dan de rest en terecht, want het refrein is zeer sterk.

Cijfer: 7,8

506 ♫ [0820] The Sound - I Can't Escape Myself (1980)

Ik wist niet dat The Sound nog een erg goed album had. Maar dat is dus wel het geval, Jeopardy heeft een niet misselijk gemiddelde van 4,14*. Ik moest meteen het cijfer van het vorige nummer gaan verlagen, dit is namelijk nog stukken beter en staat dus terecht vele malen hoger dan Longest Days. Dat wist ik al bij de intro. De eerste tikjes op de gitaar zijn heel overtuigend. Daarnaast valt de opbouw op. Het begint vrij rustig, met alleen het zalige riffje die je laat zweven. Daarna komt er meer power in en gaat het steeds een tikkeltje harder. Dit is samen met Winning het beste wat ik van The Sound hoorde. Maar genoeg kans om daar nog verandering in te brengen, want er komt nog best wat van deze band langs.

Cijfer: 8,8

505 ♫ [1340] Porcupine Tree - Trains (2002)

Trains begint met mooi akoestisch gitaarspel. Al snel komt er meer snelheid en bombast bij. De bombast blijft gelukkig beperkt waardoor het nummer de oprechtheid van het begin behoudt. Na de gitaarsolo komt de rust van het begin weer terug, wat ik toch het mooiste vond. Maar in het tweede stuk is hij misschien wel nog mooier. In Absentia ga ik spoedig opzoeken, Blackest Eyes was ook al zo mooi.

Cijfer: 8,3

504 ♫ [0805] Talking Heads - Heaven (1985)

Dit nummer van Talking Heads behoort echt wel tot het beste van ze. Ik vind het beter dan het slechte finalenummer Once In a Lifetime. Heaven is een voorbeeld voor iedere popband. Het heeft een fijne melodie en het refrein is zielsmooi. De uitbarsting van de zanger gaat door merg en been. Ik heb al gemerkt dat ik zelf niet zo moet gaan zingen, ik kreeg al meteen commentaar van mijn zusje.

Cijfer: 9,3

503 ♫ [0124] Lou Reed - Walk On The Wild Side (1972)

Lou Reed heeft ook zijn eigen soloklassiekers. Walk On the Wild Side is misschien wel een van de meest catchy nummers van Lou. Het nummer heeft een uitmuntende baslijn. Het zorgt voor een erg nonchalant sfeertje, Lou Reed gaat daar prima mee om, want hij zingt op een zeer chille manier. Deze heerlijke meezinger en toch zeer goed in elkaar stekende topsong van Lou Reed mag volgend jaar zijn oude plaats wel weer terug van mij.

Cijfer: 9,3

502 ♫ [0454] The Pretenders - Brass In Pocket (1980)

Als ik bijvoorbeeld het komende honderdtal bekijk zie ik nog amper onbekende namen staan. The Pretenders op nummer 502 ken ik niet van naam. In de jaren '80 waren er best wat vrouwenbandjes, deze ook. Het is best een aardig nummer. Het heeft een goede productie, de melodie is geinig en de zang is ook prima. Maar ik heb het gevoel dat ik dit deze top 2000 al vaker beter heb gehoord. Dit nummer kan me niet echt pakken, andere vrouwenbands deden dat op een stuk betere manier.

Cijfer: 6,5

Brass In Pocket

501 ♫ [1185] Otis Redding - Pain In My Heart (1963)

Na Marvin Gaye op 518 krijgen we eindelijk weer eens een echt soulnummer. Otis Redding is een koning in de soul. De eerste zin, de titel is meteen raak. En Otis houdt het hoge niveau van zingen in het hele nummer vast. Het nummer wordt verder ingekleurd door leuke basloopjes en soms een uitbarsting van de blazers. Waarmee Otis Redding fantastisch mee om gaat door zijn heerlijke rauwe stem op te zetten.

Cijfer: 8,8

Dat valt toch wel mee? Je hebt dan vast nog nooit een degelijke Guided By Voices plaat gehoord?

Grappig, leek me toch een aardig bekend groepje. In ieder geval bekender dan een Siouxsie, Porcupine Tree of Charles Mingus.

Brass in Pocket is trouwens al in '79 als single uitgebracht.

Maar die staan niet in de ladder.

dat is inderdaad een schande

Niet eens the Scientist ofzo?

Of, zoals dat nummer vandaag de dag in huize Graf bekend staat: The Jelle.

520 ♫ [0148] Neil Young - The Needle And The Damage Done (1972)
Een akoestisch nummer met de karakteristieke broze en breekbare stem van Neil Young. Een song die niet stuk kan bij mij en dat geldt voor het album Harvest.
Cijfer: 9

519 ♫ [0364] 16 Horsepower - Black Soul Choir (1996)
16 Horsepower, daarvan zou ik hun debuut wel willen horen. Black Soul Choir is een country/folknummer met banjo, donker met huilende stem en hun beste tot nu toe in de MuMe-ladder.
Cijfer: 8,5

518 ♫ [0345] Marvin Gaye - Mercy Mercy Me (The Ecology) (1971)
In die periode zat Marvin Gaye op zijn hoogtepunt en kam hij ook geëngageerd uit de hoek. Daarnaast valt zijn soepele soulstem op evenals de rijke en sublieme arrangementen.
Cijfer: 9,5

517 ♫ [0331] Joy Division - Transmission (1979)
Transmission wordt vooral gekenmerkt door een simpele maar geniale baslijn. Verder is het een typisch Joy Division-nummer met sinistere sfeer maar een ietsje meer toegankelijk dan ander werk.
Cijfer: 8,5

516 ♫ [-------] R.E.M. - Man On The Moon (1992)
R.E.M. is een meester in pure en pakkende popsongs en Michael Stipe vind ik een heerlijk mooie stem hebben. Het refrein staat als een huis en blijft hangen.
Cijfer: 8,5

515 ♫ [0069] The Smiths - This Charming Man (1983)
Wat ik over R.E.M. zei kan ik hetzelfde over The Smiths zeggen. Heerlijk ritme bovendien, dit staat overigens niet op hun debuutalbum maar werd als losse single uitgebracht.
Cijfer: 8,5

514 ♫ [0372] Dusty Springfield - I just Don't Know What To Do With Myself (1964)
Het origineel van Dusty Springfield vind ik toch een stuk beter dan de coverversie van White Stripes, het past ook beter bij haar. Prachtige volle stem heeft zij.
Cijfer: 8,5

513 ♫ [0183] Depeche Mode - Personal Jesus (1989)
Violater vind ik een ijzersterk album en dit vind ik ook één ban de betere nummers van Depeche Mode. Niet dat ik zo'n verstokte fan van heb ben maar ze hebben toch een aantal prima synthipopsongs achter hun naam.
Cijfer: 8

512 ♫ [0408] Kraftwerk - Radioactivity (1975)
Kraftwerk, daar heeft Depeche Mode de mosterd vandaan gehaald. Radioactivity is ook zowat mijn favoriete Kraftwerk-nummer. Klinkt misschien primitief maar de melodie en die geluidjes vind ik geweldig.
Cijfer: 9

511 ♫ [0990] Kate Bush - An Architect's Dream (2005)
Komt uit haar comeback-album en Kate Bush blijkt niets van haar magie verloren te hebben. Eigenzinnig, gelaagd en sfeervol.
Cijfer: 8,5

Volgens mij bedoelde Niels alleen een ander nummer, namelijk I Am an Scientist van Guided by Voices. In eerste instantie vroeg ik me ook al af wat Coldplay er ineens mee te maken had.

Sorry, domme fout van mij! Werd misschien afgeleid door de username

500 ♫ [0275] The Beatles - Lucy In The Sky With Diamonds (1967)

We komen de top 500 binnen en we beginnen meteen met een Beatles-nummer dat ik hoog in het vaandel heb staan. Sgt. Peppers is al vanaf het begin mijn favoriete album van ze geweest. Dat is de '60's pop waar ik zo van hou. Het begint met een licht psychedelisch tintje met de schurende instrumentatie en licht valse zang. Na drie keer op het drumstel te hebben geslagen komt het catchy refrein, het is zeer poppy, maar erg mooi. Perfect van begin tot eind.

Cijfer: 9

499 ♫ [0235] America - A Horse With No Name (1971)

A Horse with no Name is een vrij grote klassieker en moet het dit jaar met een aantal plaatsjes lager doen. Vanaf de eerste keer vond ik deze song een topnummer. A Horse With No Name kan je makkelijk de titel 'prairiepop' meegeven. Met een aantal simpele gitaarakkoorden en basgitaar wordt een prachtige wildenwestensfeer gecreëerd. Het refrein daarnaast maakt het nummer: I've been trough the desert on a horse with no name. Het is prachtig, net als de la la la's die er achteraan komen. Toch mooi hoe je met vrij weinig instrumentatie zo'n prachtig nummer kan maken.

Cijfer: 9,3

498 ♫ [1050] The Sound - Judgement (1981)

Judgement is een van de topnummers van The Sound en maakt een mooie stijging. Het intro zit al vol sfeer. Ik vind de intro erg spannend. Het volgende hoogtepunt is de riff die volgt naar 'of your judgement'. Al is die maar kort, het is geweldig. Vooral instrumentaal is Judgement genieten.

Cijfer: 8

497 ♫ [0547] Nick Cave And The Bad Seeds - There She Goes, My Beautiful World (2004)

Dit nummer van Nick Cave ken ik nog niet, en aangezien vrijwel alles dat ik van hem ken geweldig is ben ik ook hier weer benieuwd naar. Deze rockt best flink, er zit flink wat tempo in dit nummer. Het geniale is de piano er steeds tussendoor. Dat klinkt fantastisch. Het refrein bevalt me ook meteen na één luisterbeurt.

Cijfer: 8,5

496 ♫ [0969] Porcupine Tree - Don't Hate Me (1999)

Don't Hate Me stijgt van net een top 1000 naar net een top 500 positie. Don't Hate Me is dan ook een bijzonder nummer van deze band. Het is een zeer melodieuze track die met veel gevoel gezongen is. De 8 minuten zijn zo voorbij, omdat je het gevoel hebt dat het een popnummer is, ook de toevoeging van de blazers maakt het allemaal aangenaam. Don't Hate Me wordt terecht hoog gewaardeerd.

Cijfer: 8,3

YouTube - "Don't Hate Me" - Porcupine Tree

495 ♫ [0629] Pearl Jam - Porch (1991)

Ten is met 6 nummers goed vertegenwoordigt. Het beste van de hele plaat (Once) staat er helaas niet in. Maar eigenlijk is alles op Ten wel top 2000-waardig. Porch waardeer ik vooral om de rauwheid in zich. Maar qua compositie moet het voor veel andere nummers op Ten onderdoen. De gedrevenheid en de heerlijke solo's en instrumentatie zorgen voor de pluspunten. Maar qua zang en refrein moet het nummer nog veel voor zich dulden.

Cijfer: 7,8

494 ♫ [0384] Miles Davis - So What (1959)

Als je het beginloopje hoort weet je al meteen dat je te maken hebt met een fijn jazz-nummer. De melodie in So What is erg sterk. Verder is het gewoon wat jazz te bieden heeft: goede blazerssolo's, een fijne drive en sterke melodieën. Volgens mij is dit het hoogstgenoteerde jazznummer uit de lijst.

Cijfer: 7,8

493 ♫ [0188] Neil Young & Crazy Horse - Cinnamon Girl (1969)

Van Neil Young & the Crazy Horse ken ik alleen de klassiekers. Deze dus, het is rauwer dan Harvest, de gitaarlagen zijn erg goed en dus wat rauwer. Het blijft wel onmiskenbaar Neil Young, daarnaast is het net als op Harvest meezingen van de eerste tot laatste noot. Deze hoort wat mij betreft tot zijn grote klassiekers.

Cijfer: 8,8

492 ♫ [0600] The Police - Every Breath You Take (1983)

Deze wereldhit van The Police is paradepop van de hoogste plank. Het heeft alle elementen van een mooie pophit. De melodie is dromerig en erg goed. Ook vind ik het knap dat een niet uitbundig refrein zo goed kan zijn. De Police bewijzen dat je daarvoor niet per se je stem hoeft te verheffen of iets.

Cijfer: 9

491 ♫ [0233] Tom Waits - Downtown Train (1985)

Ik was bang dat dit zijn hoogste notering was, maar dat is gelukkig niet het geval. Raar is het wel, want ik dacht dat Downtown Train zijn grote klassieker is. Wat mij betreft is het een van de beste Waits-nummers. Het is een middenweg tussen de rustige en drukke Tom Waits. Downtown Train draait vooral om het refrein. Het refrein gaat door merg en been, wat grotendeels mag worden toegeschreven aan de uitmuntende zangkwaliteiten van Tom Waits.

Cijfer: 9,3

Wat nou dé Waits-klassieker is, zou ik niet durven zeggen. Ik weet wel dat Martha nog eens in de finale van de ladder heeft gestaan.

Ja dat klopt, daarin werd hij wel 32ste. Daarna is hij vrij rap gedaald van 32 naar 160 naar 263 en nu komt hij langs op 391. Downtown Train stond de jaren hiervoor steeds in de top 250, hopelijk staat hij daar volgend jaar weer gewoon. Tom Traubert's Blues is trouwens zijn hoogste notering.

als je het over zijn bekendste nummer hebt is dat inderdaad Tom Traubert's Blues... maar hij heeft zo'n hoop goede nummers dat hij sowieso vaker hoog verdient te staan... met welk nummer maakt dan niet heel veel uit... Ben de laatste tijd helemaal in de ban van Alice

Zijn bekendste lijkt me Jesus' Blood Never Failed Me Yet.

490 ♫ [0581] INXS - Original Sin (1984)

Onbekend voor ik het nummer ging luisteren, maar het klinkt me erg bekend en lekker. En ja, dit is echt heel bekend, want ook het refrein kan ik meteen dromen. Het nummer heeft heerlijk stampende drums en een prachtig deuntje. Gelukkig heeft het nummer dus meer om handen dan alleen een fijn deuntje. Het refrein vind ik ook klasse.

Cijfer: 8,5

Nieuwe link: YouTube - INXS - Original Sin (Videoclip)

489 ♫ [0540] The Cure - 10:15 Saturday Night (1978)

10:15 is The Cure in de vroege jaren. Je hoort nog niet heel veel van het geluid van Seventeen Seconds een album later. Het is allemaal een stuk opgewekter én leuker. Waar Seventeen Seconds bij vlagen fantastisch mooi is is dit nummer gewoon erg leuk om te luisteren. Dit zou ik eerder opzetten dan een A Forest of een Play For Today. Het is genieten geblazen met de heerlijke gitaarlijntjes en de herrie in de gitaarsolo's op het einde.

Cijfer: 8,3

Nieuwe link: YouTube - The Cure 10:15 Saturday Night (Album Version)

488 ♫ [0158] The Smiths - Stop Me If You Think You've Heard This One Before (1987)

Er was altijd wat geklaag dat sommige artiesten er wel erg vaak in stonden. Daarom werd de 16 per artiest-regel ingezet. Maar alsnog zijn er artiesten die vaak in de hoogste regionen te vinden zijn. The Smiths staan 9x in groep A. The Smiths vind ik dan ook een echt Musicmeter-groepje, nog vrij ontoegankelijk maar vrijwel iedereen kan het waarderen. Hier horen we The Smiths na hun meesterwerk The Queen Is Dead. Dit lange titel-nummer heeft alle elementen die een Smiths-song meestal geweldig maken. Het gitaarspel is subliem. Instrumentaal is het dik in orde. Daarnaast is er een mooi contrast. Het refreintje is vrij vrolijk. Maar toch wordt dat wat ingedekt door Morissey die met zijn typische klaagzang toch een donker lijntje over zijn zanglijnen gooit. Het is niet alleen een fijne meezinger maar het gaat dieper.

Cijfer: 9

487 ♫ [0317] The Doors - Soul Kitchen (1967)

Na de Classic Albums-serie en de film over The Doors gezien te hebben ben ik helemaal in Doors-stemming. The Doors hebben een prachtig eigen geluid op het debuutalbum en dat wordt vertaald in enkel fantastische nummers. Soul Kitchen vind ik denk ik de beste. Het geeft een heerlijk gevoel als je zo'n nummer hoort. De energieopwekkende drums, de mooie melodie gemaakt door een sfeervol instrumentarium en de meesterlijk vocalen van Jim Morrison. Ik ga uit mijn dak bij dit soort nummers.

Cijfer: 9,5

486 ♫ [-------] Genesis - Mama (1983)

De nummers Firth of Fifth en Mama zijn niet te vergelijken. We horen hier een hele andere Genesis, doordrenkt met jaren '80 snufjes. Het genre progrock is niet meer van toepassing. Het kan liggen aan de eerste keer luisteren, maar op een paar positieve puntjes na hoor ik er niet zoveel in. In instrumentatie zitten soms erg fijne dingen. Sommige dingen gaan onopgemerkt voor mij. Ook de zang klinkt me nu af en toe iets te overdreven. Maar ik zou ook zo mis kunnen zitten en dat ik dit na meerdere keren wel goed vind.

Cijfer: 6

485 ♫ [1222] Paul Simon - The Boy In The Bubble (1986)

Na Graceland ben ik benieuwd geworden naar het volgende nummer. Van de nummers die ik gehoord heb zou je niet zo snel denken dat het uit de jaren '80 komt. Het heeft mijns inziens meer een jaren '70 gevoel. Boy In the Bubble vind ik misschien wel nog leuker dan Graceland. De blazers-gitaar combinatie is geniaal gevonden. Het klinkt geweldig nonchalant en fijn. Het popnummer wat het nummer in zich heeft komt ook goed tot zijn recht. Een leuk gezongen en terechte klassieker.

Cijfer: 9

484 ♫ [-------] The Smiths - Girlfriend In A Coma (1987)

De muziek van The Smiths is ideale radiomuziek en het is dan ook verbazend dat ze nooit zo bekend zijn geworden in de mainstream. Dit nummer klinkt wat weemoedig. Maar heeft net als het vorige nummer een pakkendheid van jewelste. Het refrein bestaat uit enkel de titel en daar zingt Morissey heel lieflijk. Hij doet in het verdere nummer nog meerdere trucjes met zijn stem. Zangtechnisch is het geweldig. De instrumentatie is prachtig, het is spannend op de momenten dat het spannend moet zijn en de andere momenten is het lekker dromerig.

Cijfer: 9,3

483 ♫ [0783] Eagles - Hotel California (1976)

Dit leek me typisch een klassieker die dan in onze lijst zou ontbreken. Op sommige gebieden vind ik het ook erg mooi. Zo is de intro fenomenaal, ook als de zang in komt vallen is het heel erg mooi. De eerste minuten zijn dan ook om te genieten. Maar dan beginnen de kritiekpuntjes neer te druppelen. Op gegeven moment heb ik het gezien. De klassiekers Bohemian Rhapsody, Stairway to Heaven, Child In Time en November Rain. Los van hoe goed ik ze vind, ze hebben allemaal veel wendingen en daarom blijft het nummer je boeien. Bij Hotel California wordt op wat suffe gitaarsolotjes niet gebruik gemaakt van wendingen waardoor je al snel verlangt naar het einde van het nummer. En dat komt veel te laat.

Cijfer: 7,5

YouTube - The Eagles - Hotel California with lyrics

482 ♫ [0432] The Stone Roses - Made Of Stone (1989)

Ik heb The Stone Roses slechts een aantal keer gehoord. Ondanks dat ik het in zijn geheel niet interessant genoeg. Maar mooie nummers staan er zeker op. Made of Stone heeft een erg geinig refrein. Het is wat aan de zeurderige kant, maar hier is dat juist leuk. Ik kan het niet goed uitleggen, maar het is top. Ook over het gitaarspel ben ik erg tevreden, het is licht gespeeld en daar hou ik altijd erg van.

Cijfer: 8,5

481 ♫ [0243] James Brown - It's A Man's Man's Man's World (1966)

We sluiten deze rij spetterend af met een heerlijk gevoelig funkfest. James Brown, ik ken verder vrij weinig van hem op de klassiekers na. Maar alles wat ik van hem heb gehoord is geweldig. It's a Man's Man's World is belachelijk geniaal. Ik kwam met dit nummer in aanrakinhg via het verder niet echt genietbare programma Holland's Got Talent. De nu wat bekendere Waylon zong daar in de auditie dit nummer. Toen Waylon begon te zingen had ik echt een wow-gevoel. Die intro klinkt zo groots en de performance van hem is meesterlijk. Net als zijn zangcapaciteiten. Zijn versies vind ik dan ook vrijwel allemaal even goed als het origineel. Maar misschien is James Brown nog ietsje beter. Vooral zijn zang, waarbij hij probeert zijn stembanden eruit te zingen, gaat door merg en been zo mooi is het. Vooral in de liveversie die bijna bovenaan staat bij Youtube is het genieten blazen met ook fantastische blazers. In die liveversie zit het meeste gevoel dat ik van deze song heb gehoord. Ge-wel-dig.

James Brown Live 1991
Waylon Holland's Got Talent

Cijfer: 9,5

Hier een linkje zonder dom intro.

Ik hunker naar de regio waar Snoeperd en LucM nu zijn aanbeland, maar helaas zit ik nog in deze regio. Hoewel dat, gezien het komende rijtje, niet zo erg lijkt. We komen ook al gauw richting de top van groep B (...-769).

970 ♫ [0907] Sam Cooke - Chain Gang (1960)
Ik heb tot nu toe weinig met Sam Cooke en dit korte nummer doet me ook zo goed als niks. Gelukkig zit er nog een beetje tempo in, maar daar houdt het dan ook wel mee op.

Cijfer: 5,1

969 ♫ [-------] Led Zeppelin - Rock And Roll (1971)
Eén van de twee openers van hun befaamde vierde album. Ik heb de nummers altijd allebei als openers gezien om de een of andere reden. Er staan vele malen betere nummers op dit album. Een groot probleem van Led Zep is dat ik het vaak best aardig vind, maar ze te weinig echt weten te imponeren. Het klinkt vaak zo braaf. Het enige album waar ik dat niet bij heb, is overigens hun debuutalbum.

Cijfer: 6,3

968 ♫ [1440] Cocteau Twins - Five Ten Fiftyfold (1983)
Van de toch wat kille productie van Rock and Roll naar de warme klanken van Cocteau Twins. Geen idee waar ze over zingt, maar die broeierige sfeer is erg aanlokkelijk. "Kom naar mij... ". Zou zij één van de Sirenen zijn?

Cijfer: 7,3

967 ♫ [0507] The Kinks - Dead End Street (1966)
Leuk nummer van The Kinks, een band waar ik het geniale nog van moet ontdekken. Met zo’n middenmootpositie kan ik best leven, maar waarom dit vorig jaar tegen de top 500 aan stond?

Cijfer: 6,1

966 ♫ [0237] The Smiths - You Just Haven't Earned It Yet, Baby (1987)
Soms denk ik dat iedere scheet van The Smiths onthaald wordt met veel punten. Slecht is het zeker niet, maar ze kunnen zoveel beter. Zoveel...

Cijfer: 5,2

965 ♫ [0456] The Clash - Spanish Bombs (1979)
Eén keer heb ik me aan een volledig London Calling beluisterd. Een gevarieerd album met een aantal leuke nummers, maar toch ik zou hem niet graag nog een keer helemaal beluisteren. Vooral dit soort nummers. Hoe ik het moet omschrijven weet ik niet, maar het is behoorlijk saai..

Cijfer: 4,9

964 ♫ [0651] Sly & The Family Stone - Family Affair (1971)
Hebben ze nou een irritante stem of zijn ze vervormd? Het werkt in ieder geval niet. Wat leuke stukjes zorgen ervoor dat het niet saai wordt, maar ook dit nummer kan me niet in extase brengen.

Cijfer: 5,5

963 ♫ [0744] Black - Wonderful Life (1987)
Vorig jaar nog groep A zelfs!
Net zoals the Riddle van die one-hit wonders die hier blijkbaar erg gewaardeerd worden. Zo te zien geen one-hit wonder, maar ik denk toch wel dat iedereen DIT nummer zal noemen als men naar deze band gevraagd wordt. Of het relatief goed is of echt goed weet ik niet, maar ik hou best wel van dit soort gladgestreken 80s-pop. Over de productie zal ik ook zelden klagen bij dit soort nummers. De zanger klinkt wel een beetje als een sloom, maar vooruit, dit kan mij wel smaken

Cijfer: 6,8

962 ♫ [-------] Madonna - Frozen (1998)
En dan gelijk nog zo’n artiest er achteraan waar je over de productie ook zelden kan klagen. Eén van de mooiste videoclips die ik ken. De clip geeft perfect de sfeer weer van dit nummer. Hoewel La Isla Bonita nog altijd mijn favoriete Madonna-nummer is, begin ik hier steeds meer in te ontdekken.
Nu ik er over nadenk, de productie is juist het beste van dit nummer.

Cijfer: 7,4

961 ♫ [1040] The The - Heartland (1986)
Van alle 80s-artiesten die ik nog moet ontdeken, staat The The absoluut het hoogste op het lijstje. Er gebeurt genoeg om te boeien en bij vlagen pakken ze me echt met dit nummer. Kleine verbeterpuntjes zijn er wel, maar die wegen zeker niet op tegen de mooie combo van alles.

Cijfer: 7,2

Matige bespreking. M(entaal m)oe van voetbal of was dit gewoon een matig rijtje waar weinig over te melden valt, behalve dat het matig is.

480 ♫ [0390] Placebo - Pure Morning (1998)

Al vanaf het intro wordt je overrompeld door Placebo. Placebo brengt hier een moddervette sound, de zang past er goed bij, die is namelijk halfvals en vrij rauw, dat matcht goed met de rauwe instrumentatie. Pure Morning vind ik een fantastisch rauw nummer en het staat dus terecht in de top 500.

Cijfer: 9

YouTube - Placebo - Pure Morning (lyrics)

479 ♫ [-------] Arcade Fire - The Suburbs (2010)

The Suburbs mag zich het hoogstgenoteerde nummer uit 2010 noemen. De top 3 wordt aangevuld met Marz en Winter Dies.
The Suburbs heeft een onweerstaanbaarheid op het eerste gezicht, dat hebben niet veel Arcade Fire-nummers. Op The Suburbs kan je in één klap verliefd worden. Het heeft een vrolijkmakende melodie, de melodie is dan ook de drijvende kracht. Het nasaal gezongen refrein is echter het hoogtepunt. Het refreintje is geweldig mooi. Het is niet een die ik bij Arcade Fire's beste zou rekenen, maar wel een die ik heel graag en vaak opzet.

Cijfer: 9

478 ♫ [-------] Suede - Trash (1996)

Trash is het laatste wat we van Suede te horen krijgen. Ik heb erg genoten van de acht afgelopen nummers en ik kan wel zeggen dat Suede een van de leukste groepen is die ik via de ladder heb ontdekt. En daar gaat het me een beetje om. Het ontdekken van nieuwe muziek. Trash is ruim het hoogstegenoteerde nummer. Dat komt denk ik door het refreintje. Bij de andere nummers is dat ook dik in orde, maar hier valt het refrein wel erg op. Ik vind het een beetje britpopachtig klinken. Vooral het langgerekte traaaaaasshhh doet me er aan denken. Trash vind ik erg sterk en behoort ook tot het beste van Suede. Suede is een hele constante band gebleken. Ik ga nog veel van ze luisteren nadat ik klaar ben met bespreken.

Cijfer: 8,8

477 ♫ [0564] The Kinks - Celluloid Heroes (1973)

The Kinks beschouw ik al een van de beste groepen uit de jaren '60. Ik ken tot nu toe drie albums en die zijn allemaal wonderschoon. En gelukkig ben ik nog lang niet klaar met mijn ontdekkingstocht door de Kinks-discografie. Zo moet ik het beroemde Arthur nog gaan luisteren. Celluloid Heroes staat op een lang album genaamd Everybody's In Showbiz. Celluloid Heroes zelf is ook een voor Kinks doen lang nummer: 6 minuten. Het begin is meteen erg warm met alleen de gitaar en de gevoelige vocalen. Het hele nummer bevat de Kinks-geweldigheden die ik gewend ben. De fijne la la's en een mooi refrein maken Celluloid Heroes tot een popklassieker. Al gaat deze wel verbleken bij wat nog komen gaat.

Cijfer: 8,5

476 ♫ [0455] The Associates - Breakfast (1984)

Over de Associates heb ik ooit gelezen in het 1001 albums you must hear before you die-boek. Toen heb ik ook nog een nummer geluisterd maar dat beviel niet goed genoeg. Blijkbaar heb ik het verkeerde nummer geluisterd. Want Breakfast vind ik erg goed. Met de clip erbij krijg je het gevoel van een Franse chanson in het Engels. De piano is het belangrijkste onderdeel. Er wordt erg veel sfeer in het pianospel gelegd. De zang ondersteunt de piano goed want er zit erg veel emotie in de stem. Zijn uithalen zijn geweldig. Het vioolspel moet ook nog genoemd worden, geen kitscherigheid, gewoon mooi. Als dit typisch is voor de Associates moet ik heel snel een album van ze opzoeken.

Cijfer: 8,8

475 ♫ [1053] Procol Harum - A Salty Dog (1969)

Procol Harum heeft zijn grote klassieker. Maar ze hebben nog meer gepresteerd. A Salty Dog vind ik een minstens even mooi nummer. A Salty Dog heeft een groots geluid met de violen erbij en de zang die een heel groot bereik heeft. De zanger brengt heel veel overtuiging over. Mooi nummer.

Cijfer: 8

474 ♫ [0224] Stevie Wonder - Pastime Paradise (1976)

De jeugd van nu zal eerder de versie van Coolio meekrijgen. Zo was dat ook het geval bij mij. Ik heb Gangster's Paradise een tijdje een van de beste nummers ooit gevonden. En nu is het nog steed sterk. De violenmelodie is fantastisch en ook als ik de versie van Stevie Wonder heb ik meteen de neiging om te gaan rappen: As I Walk Through the Valley of the Shadow of Death. Ik merk meteen dat ik die hele eerste verse zelfs zonder de muziek uit mijn hoofd ken. Ik moet dit nummer echt oneindig vaak geluisterd hebben vroeger. De versie van Stevie Wonder is wat minder gejaagd. Het is wat relaxeder met een scherp randje. Het refrein blijft natuurlijk classic.

Cijfer: 9

473 ♫ [0643] Pink Floyd - Sheep (1977)

Op 632, 528 en 473 staan de nummers van Animals. Dat getuigt van constante kwaliteit. Alle drie nummers worden vrijwel even goed gevonden. Pigs vind ik de mooiste. Maar de andere twee zijn ook al zo mooi. De intro van Sheep luidt meteen een fraai nummer in. Het hoogtepunt komt na zo'n 4 en een halve minuut. Dat instrumentale stuk is fenomenaal. Sheep is een prachtig episch stuk en het zal me niet verbazen als Animals tot mijn favoriete Pink Floyd-album gaat uitgroeien.

Cijfer: 8,8

472 ♫ [-------] Bob Dylan - The Times They Are A-Changin' (1963)

Deze klassieker van Dylan staat er dit jaar pas voor het eerst in. Deze song bevat de klassieke Bob Dylan-elementen, maar het wordt toch versmolten tot een heel erg opzichzelfstaand nummer met een heerlijk refrein. Deze behoort zeker tot de topnummers van Bob Dylan.

Cijfer: 9

471 ♫ [0847] Manic Street Preachers - A Design For Life (1996)

Toen ik zag dat ze op Pinkpop kwamen verbaasde me ik hoe goed ze het in onze eigen ladder deden. Ik wist niet wat ik van ze moest gaan luisteren, dus heb ik de Greatest Hits maar gedownload. De cd begint geweldig met deze en daarna meteen Motorcycle Emptiness. Het nummer heeft een mooi repetitief melodietje. De Manic Street Preachers beheersen de pop en dat vertalen ze vaak in topnummers, deze is er zeker een van. We gaan de Manic Street Preachers nog één keer horen maar voordat dat is ben ik al bijna klaar.

Cijfer: 8,5

Gegroet. Vakantie maakte updates even onmogelijk, dus nu pas weer even wat doldwaze cijfertjes.

1180 ♫ [1255] Sonic Youth - Stones (2004)

Eindelijk een Youth-nummer dat wél makkelijk en bij de eerste luisterbeurt indrukwekkend is. De eer hiervoor valt volgens mij voor een groot deel toe aan de heldere productie die al de rammelende percussie en gitaartjes gladstrijkt – positief – en daarmee dit tot de eerste meteen overtuigende van deze band maakt. Wel moet ik zeggen dat de zanglijn enigszins oninteressant is, maar het spannende duo van gitaarlijnen die om aandacht lijken te vechten, maakt genoeg goed.
Cijfer: 7,8

1179 ♫ [0635] Crowded House - Four Seasons In One Day (1992)

Omdat herhaling vet cool is en ik mijn stukje toch nog even vol moet krijgen, moet ik weer even vermelden dat ik de legendestatus van deze band voor mij nog steeds totaal onlogisch is. Ik hoor net zoals eerder een mierzoet popliedje dat me keer op keer doet fronsen als ik hoor dat niet alleen huismoeders met overgewicht hierop wegsmelten. Toch moet ik vermelden dat de zanglijnen in het gehele nummer prima te behappen zijn en dat deze dit niemendalletje niet tot een verschrikkelijk niemendalletje maken. Wel tot een niemendalletje met onnodig gladde instrumentatie en een vervelende zanger, maar ja.
Cijfer: 5,2

1178 ♫ [1550] The Walkabouts - Train To Mercy (1991)

Best mooi idee zit er in dit nummer; de wat slepende melodielijn, neergezet door een ondefinieerbaar instrument, zorgt samen met de berustende piano voor een troostende, warme en ietwat nachtelijke sfeer die redelijk kenmerkend is voor deze band. De samenzang tussen man en vrouw en de subtiele cellolijntjes zijn zelfs rillingopwekkend te noemen, maar toch is het weer jammer dat na vier minuten van zachte schoonheid blijkt dat je nog niet op de helft zit. De vijf minuten daarna worden gekenmerkt door precies hetzelfde als wat we al kenden en hoewel dit niet altijd slecht is (Ene meneer Vernon maakt van dit soort structuren de meest hemelse afsluiters die er bestaan), gaat het hier allemaal wel wat vervelen en de ultraverantwoorde gitaarsolo op het einde sluit dit nummer ook wel heel erg eerloos af. Met een betere uitwerking had deze minstens twee punten hoger gekregen.
Cijfer: 6,5

1177 ♫ [0662] Death Cab For Cutie - Transatlanticism (2003)

“Zo, dan gaan we nu even een zielig nummer maken,” is de gedachte die zich in iedere noot van dit stadiongeschikte zieligerdje opdringt. Bevalt niet echt goed, vooral omdat de emotie die zich hoorde te tonen (ik houd van je, geef me eens een knuffel) echt niet goed geuit wordt door de verschrikkelijk vlakke stem van de zanger; blijkbaar past zijn stem alleen bij de geinige, hoekige maar pretentieloze nummers van deze band die me wel bevallen. De climax en de manier waarop deze wordt opgebouwd is echter nog het jammerste: zo zouteloos en ongeïnteresseerd dat dit op emotioneel vlak niet veel uitstijgt boven de gemiddelde sexy er-en-bee-zeikschuit.
Cijfer: 3,5

1176 ♫ [1060] The Feelies - Moscow Nights (1980)

Was er al een tijdje bewust van het feit dat ik van deze band nog geen enkel minder nummer ben tegengekomen, dus ook deze keer was het weer blij worden. De slechte productie is iets minder lachen, maar de heerlijk in elkaar verweven gitaren, de rommelige, vrolijke toon en de prettige zanger compenseren alles behalve het behoorlijk nutteloze gebrek aan geluid in de eerste 30 seconden.
Cijfer: 7,5

1175 ♫ [0670] Buena Vista Social Club - Chan Chan (1997)

Had al enkele samenwerkingen van deze groep met succesvolle westerse artiesten gehoord en stuk voor stuk bevielen ze meer dan prima. De “originele” muziek echter nog meer; goddelijke Spaanse gitaren, verrukkelijke samenzang en een buitengewoon sterke sfeer is alles wat dit nummer heeft, maar al deze elementen zijn ook wel heel erg genietbaar. Doet verlangen naar stinkende sigaren, verschroeiende temperaturen en communisme.
Cijfer: 9

1174 ♫ [1198] The Sweet - Ballroom Blitz (1973)

Volgens mij zegt het feit dat ik uit de foto op de joetjoeppagina niet kon afleiden welk geslacht deze heren (toch?) hebben, zegt al genoeg over de gigantische foutheid van alles dat met dit nummer te maken heeft. Alles dat ook maar een klein beetje over de top kan zijn is dubbel zo erg als je ergste verwachtingen. Heeft iets charmants, al helemaal met zo’n opzwepend refrein, maar als dit nummer vaker dan één keer geluisterd wordt krijg ik zin om vriendelijk bakstenen te gooien naar iedereen met ook maar een klein lachje op zijn/haar gezicht. Enthousiasme kan ook wel eens ongeloofwaardig zijn. Desondanks vast best leuk om alleen thuis stiekem met koptelefoon op te luisteren.
Cijfer: 5,8 en een goede link

1173 ♫ [1708] Kraftwerk - Tour de France (1983)

Dan word ik van dit soort foutheid stukken ongelukkiger. Vraag me oprecht af of deze groepering nou echt haar best deed om alles wat ze maakte zo intimiderend mogelijk te maken met hier het vieze gehijg in het refrein, de glibberige synths die het nummer domineren en de op zijn best ongemakkelijke basslijn, die echt te veel lijkt op het muzikale equivalent van een wanhopige harige zestiger met overgewicht. Dit soort synthmasturbatie klinkt, hoe vernieuwend ook, echt heel naar in mijn oren.
Cijfer: 3

1172 ♫ [1602] The Serenes - Back To Wonder (1993)

Ach ja, op ieder vlak muzikaal oninteressant en onorigineel zijn is ook een kunst. Kan werkelijk niets aanwijzen wat ook maar een klein beetje uitsteekt boven deze brij van gezellige maar heel erg onboeiende poprockrefreintjes en dat soort dingen. Aangezien ik toch te lui ben om dit voor de derde keer te beluisteren en ik tenminste nog één complimentje moet geven; pretentieloos is het wel hoor.
Cijfer: 5,3

1171 ♫ [0852] The Feelies - The Boy With The Perpetual Nervousness (1980)

Prominenter aanwezige percussie en spastischer sfeertje hier; twee dingen die ik eigenlijk het liefst zie bij deze band. Resultaat is een meer dan genietbaar stuiternummertje dat misschien wat repetitief klinkt, maar door zijn opzwepende, vrolijke en catchy karakter sowieso meerdere luisterbeurten gaat krijgen hier. Geweldig stukje zenuwachtigheid.
Cijfer: 8

Kon geen betere link vinden dan deze. Eerste nummer is The Boy With The Perpetual Nervousness, daarna volgt de rest van het album. Ook een aanrader.

Gefixed:

Link:

Joe Jackson - Be My Number Two
Lovin' Spoonful - Summer In The City
The Pretenders - Brass In Pocket
Porcupine Tree - Don't Hate Me
INXS - Original Sin
The Cure - 10:15 Saturday Night
Eagles - Hotel California
Placebo - Pure Morning
The Sweet - Ballroom Blitz

Jaartal:

Nina Simone - My Baby Just Cares For Me
The Pretenders - Brass In Pocket
Bob Dylan - Tangled Up In Blue
The Jimi Hendrix Experience - All Along The Watchtower

470 ♫ [0473] Magazine - The Light Pours Out Of Me (1978)

Deze van Magazine heb ik al eens gehoord en liet een goede indruk achter. Magazine produceert een aangenaam geluid dat tegelijk ook donkerheid ademt. Het refrein gaat zelfs een beetje de enge kant op. Maar juist dat is prachtig. Het refrein straalt samen met het sterke gitaarspel de klasse van dit nummer uit. Dit is een van de mooiere ontdekkingen in deze top 2000.

Cijfer: 9,3

469 ♫ [0310] Led Zeppelin - The Battle Of Evermore (1971)


468 ♫ [0885] Portishead - Roads (1994)

Oi oi oi, dit is een mooi nummer. In de eerste tonen zit meteen gigantisch veel sfeer. Vaak is het zo dat triphop lijkt te ademen, te leven. De beats klinken heel levendig. Terwijl er niet eens zoveel gebeurt. De zangeres haar stem lijkt uit het paradijs te komen. Man, wat is haar stem mooi. Een nummer kapot zingen lukt haar denk ik niet zo vaak. De stem lijkt een beetje op die van de Cocteau Twins. Het is een geweldige fluweelzachte stem. Roads is een van de meest krachtige nummers die ik de laatste maanden ontdekt heb, en Roads is een van de vele pareltjes op het debuut van Portishead. Dat is terecht een hele grote klassieker.

Cijfer: 9,5

467 ♫ [0309] R.E.M. - Country Feedback (1991)

Ik hoor hier een iets andere R.E.M., anders dan ik van ze gehoord heb. Het heeft een andere sfeer en ook de zanger lijkt op een andere manier te zingen. Maar dit 'anders' ligt goed. Het klinkt allemaal erg scherp. Misschien ligt het aan de gitaren. En de zanger heeft een bepaalde knik in zijn stem die mij erg raakt. In iedere zin ligt hij erg veel emotie. Dit is een mooie R.E.M. klassieker die ik nog niet kende.

Cijfer: 8,8

466 ♫ [0382] Sinéad O'Connor - Nothing Compares 2U (1990)

Zoals we allemaal weten eindigde Troy erg hoog dit jaar. Dat ze nog een ander succesvolnummer in de ladder had wist ik niet. Het is heel anders dan Troy. Wat wel hetzelfde blijft is de goede stem van deze dame. Ondanks de titel is dit een briljant popnummer. Zeer sfeervol, maar waar Troy ijzig is, is dit de warme deken. Ik kan de zwoele vocalen erg waarderen, sowieso valt deze ook in de categorie prachtige stemmen in de trant van de zangeres van Portishead en bijvoorbeeld Röyksopp.

Cijfer: 8,5

465 ♫ [0559] The Police - Message In A Bottle (1979)

Ik ben altijd groot fan geweest van Message in a Bottle. Het is een nummer met meerdere heerlijke stukken. De intro is raak, het kondigt een vlot nummer aan. De eerste zinnen zijn prachtig en worden op een vrij aparte manier gezongen. Het stuk daarna is het eerste s.o.s.-gedeelte. Het klinkt erg fijn. Het beste gedeelte is het titelgedeelte. Message in a bottle wordt op een fraaie manier gezongen. Beste nummer van The Police als je het mij vraagt.

Cijfer: 9,3

464 ♫ [0550] Bob Dylan - Subterranean Homesick Blues (1965)

De RHCP maakten een stampende funkrockversie van dit nummer op een van hun eerste albums. En groot gelijk hadden ze, dit nummer van Bob Dylan is al heerlijk springerig en opgewekt en erg vrolijk voor zijn doen. Het look out kid- gedeelte is heerlijk. Net als de drive achter het nummer.

Cijfer: 8

463 ♫ [1542] Tears For Fears - Change (1983)

Shout Shout, let is all out, altijd leuk in de versie van TfF en die van Hans Teeuwen. Change is het hoogstgenoteerde nummer. Change is een op het eerste gehoor fijn nummer met een fraai goedgelaagde beat en het refrein zorgt er voor dat het nummer niet meer stuk kan.

Cijfer: 7,8

462 ♫ [-------] Fleetwood Mac - Dreams (1977)

Dreams komt dit jaar pas binnen. Wat is een toplijst als de topnummers van een van de beste popalbums ontbreken (The Chain komt in 2012 binnen). Dreams vind ik na The Chain het beste nummer van ze. Muzikaal is het allemaal dik in orde. Er wordt een mooi niets aan de hand-sfeertje gecreëerd. Maar het nummer boeit mij vooral door één buitenaards fragment. Dit: It's only right that you should. Bij momenten krijg ik daar kippevel van zo mooi. Natuurlijk is de rest ook fraai, vooral in de samenzangen, maar dat moment wordt niet meer geëvenaard.

Cijfer: 9

YouTube - Fleetwood Mac - Dreams [with lyrics]

461 ♫ [0361] The Clash - Rock The Casbah (1982)

The Clash staat er naar mijn mening met London Calling veel te weinig in. Slechts drie keer. Voor zo'n klassieker is dat wat matigjes. Er kunnen nog genoeg nummers bij. Maar goed, we doen het met wat we hebben en Rock the Casbah van Combat Rock vermaakt me genoeg. Dit is geheel in sfeer van London Calling en substitueert de afwezigheid van meer nummers dus goed. Ik ben helemaal weg van de overheerlijke drive en de meesterlijke tikjes overal in het nummer. Refrein is natuurlijk ook een classic op zich.

Cijfer: 9

De bespreking van Led Zeppelin is niet meegekopieerd.

Is er ook muziek in de (top van de) ladder die jij niet goed vindt, Joep?

510 ♫ [0373] Siouxsie And The Banshees - Spellbound (1981)
New wave met de onderkoelde maar mooie zang stem van Siouxsie en een licht onheilspellend gitaargeluid.
Cijfer: 7,5

509 ♫ [0411] Roxy Music - Avalon (1982)
Een dromerig Roxy-nummer met sfeervolle tapijtklanken waarbij de croonerzang van Bryan Ferry goed bij past.
Cijfer: 8,5

508 ♫ [0724] Charles Mingus - Goodbye Pork Pie Hat (1959)
Met de jazz van Charles Mingus ben ik niet zo vertrouwd, vooral omdat ik niet zo vaak jazz beluister. Het klinkt heel relaxt en de virtuositeit hoor ik er zeker in maar het slaagt er niet in mijn aandacht de hele tijd vast te houden.
Cijfer: 7

507 ♫ [1593] The Sound - Longest Days (1984)
Twee nummers van The Sound na elkaar, dit is een prima single vooral vanwege de baslijn en de blazers zijn een fijne toevoeging.
Cijfer: 8

506 ♫ [0820] The Sound - I Can't Escape Myself (1980)
Dit nummer klinkt donkerder en is wat soberder geproduceerd. Ook weer een sterk new wave nummer maar het spreekt mij net iets minder aan dan hun vorige.
Cijfer: 7,5

505 ♫ [1340] Porcupine Tree - Trains (2002)
Begint akoestisch waarna het meer bombastisch wordt maar het komt mij oprecht en geloofwaardig over waarbij ik de gitaarsolo het mooiste vind.
Cijfer: 8

504 ♫ [0805] Talking Heads - Heaven (1985)
Dit is meer een pure, pakkende popsong van Talking Heads en ook daar zijn ze een meester in, Talking Heads heeft nauwelijks zwakke nummers uitgebracht.
Cijfer: 9

503 ♫ [0124] Lou Reed - Walk On The Wild Side (1972)
Ook voor mij één van mijn favoriete nummers van Lou Reed. Al heb ik zo geen grote fan van hem, hij heeft beslist veel mooie songs gebracht. Dit is een lome, licht jazzy song met heerlijke saxofoon.
Cijfer: 9

502 ♫ [0454] The Pretenders - Brass In Pocket (1980)
Heerlijk frisse single met die gitaarriff en sensuele stem van Chrissie Hynde maakt het nummer af.
Cijfer: 9

501 ♫ [1185] Otis Redding - Pain In My Heart (1963)
Otis Redding behoort beslist tot de grootsten in de soulwereld, wat een geweldige stem. Overigens gecoverd door Rolling Stones maar de versie van Otis vind ik nog wat beter.
Cijfer: 9