Dat is in ieder geval wel waar ik het hier over heb. Volgens mij is in ieder geval wel duidelijk dat ik echt niet vies ben van een dikke portie depressie of welke emotie dan ook, maar dat is echt iets heel anders dan wagonladingen van bombast. Subtiliteit en zo.

Deze volg ik niet helemaal.

Nee blijkbaar een heel genre tegelijk... Zoals ook weer bij deze zeer denigrerende opmerking. Als er een genre is waarbij het alle kanten op gaat (zonder waarde oordeel) van canterbury tot progmetal met grunts is het de prog wel maar bij jou is de associatie al gemaakt en zijn de stokpaardjes van stal gehaald. Hoe kan je het nu bij het latere werk van PT op de bij de prog zo bekende synths gooien. Sorry hoor maar dat is toch echt spijkers op zeer laag water zoeken. Ik snap dat na zo veel nummers de inspiratie een beetje weg is maar het gaat nu wel heel gek worden.

Die synths hoor je alleen als je er naar gaat zoeken. Ik moest echt mijn oren spitsen en intensief luisteren om de synths er duidelijk uit te pikken. Jij hebt echt een soort allergie ofzo. Als je oorlogsfilms kijkt, let je zeker ook op de figuranten ipv de hoofdrolspelers?
edit: wat vigil zegt.

hoi123 heeft al een tijdje last van extreme Synthofobie.

Ik ben niet altijd serieus. Ik hoop echt dat je kunt begrijpen dat ik mijn beschrijvingen niet zo politiek correct als een steen houd en dat je me dus niet serieus hoeft te nemen als ik de in dit genre redelijk prominent gebruikte synths, die mij in - toegegeven - een groot deel van de gevallen nogal ergeren, voor ingewijde saaierds noem.

Daarnaast vind ik het redelijk vervelend dat er iedere keer bij wordt gehaald dat ik hele genres of tijden of wat dan ook van tevoren afreken. Ik kan weer zo met tig voorbeelden van prognummers die ik goed of erg goed vind komen, maar als ik weer eens een redelijk bekend en storend minpunt tegenkom, word ik wel eens melig, ja. Neem het niet persoonlijk op, ik beledig hoogstens het nummer, niet jullie of jullie familie.

Irritantste vind ik wel dat jij en Chevy ervanuit gaan dat ik het leuk vind om minpunten in een nummer te vinden. De synths zijn voor jullie misschien niet opvallend, voor mij springen ze samen met de vervelende productie er meteen uit. Ik ga echt niet meteen bij het beluisteren van nummers op zoek naar dingen die ik kan afkraken en stoor me er ook enigszins aan dat ik daar eens in de zoveel tijd half van word beschuldigd. Ik vind het leuk om muziek goed te vinden, vertrouw me.

Laten we in ieder geval de kribbigheid vermijden telkens weer, het gaat overslaan op mij op zo'n doordeweekse sleuravond.

Al langer dan een tijdje eigenlijk. Probeer genezen te worden, maar de specialisten zeggen dat het hopeloos is.

Misschien ben je meer een Hammond-man.

Ach zo vaak klim ik niet in de pen betreffende een opmerking van jou. Hoogstens om de 100 a 150 nummers dus het valt wel mee volgens mij

Het is nochtans wel mijn nominatie...
Overigens ben je jezelf wel een Calimero-syndroom aan het aanpraten.

Ik heb juist het tegenovergestelde van het Calimero-syndroom; ik wil niet serieus genomen worden. Heb je nou helemaal niet geluisterd?

Da's ook niet raar, dat straal je wat mij betreft ook wel enigszins uit. Het zal best dat dat niet zo is, maar ik krijg precies hetzelfde gevoel als ik jouw stukjes lees.

Zal wel komen omdat ik inderdaad snel minpunten zie en omdat ik ze bespreek als de ondeugende rakker die ik stiekem ben.

Gefixed.

Brian Eno - Baby's On Fire

gefixed.

Hoi123's berichten vind ik leuk om te lezen en zijn Synthofobie is gerechtvaardigd. Haat de haat.

Na deze pittige maar leuke discussie en vier dagen carnavallen weer eens een rijtje van mij:

540 ♫ [0522] Sufjan Stevens - Chicago (2005)

Dit is alweer de hoogste notering voor Sufjan Stevens. Chicago geeft de grote verscheidenheid weer op het album Illinois. Chicago is een zeer gejaagde song met als aandrijvende kracht de violen. Het is een kraakheldere popsong ondanks het tempo en de violen. De afwisseling tussen de harde en zachte stukken is prachtig. Sufjan heeft een fluisterstem die in de rustige stukken geweldig tot zijn recht komt, in het refrein wordt hij ook bijgestaan door een zangeres, die het steengoede refrein ( All things go, all things go) zingt. Al deze dingen zijn briljant, van de mooie structuur, fantastische stem tot aan de geniale instrumentatie, het blazertje is ook erg fraai. Het lange Illinois behoort zeer terecht tot de klassiekers van de jaren '00, een knappe prestatie ook, om meer dan een uur te blijven boeien, maar dat is niet gek als je zulke klassiekers kan neerzetten.

Cijfer: 9,3

539 ♫ [0200] Interpol - Obstacle 1 (2002)

Vroeger, toen ik nog een groentje was op Musicmeter en ik voor het eerst de top 250 bekeek, ging ik natuurlijk naar bekende artiesten zoeken, en, nieuwe artiesten ontdekken. Ik ben begonnen met de bovenste albums, een handjevol artiesten wist te boeien. Maar mijn oor was nog niet veel gewend en daarom wisten niet veel albums mij te boeien. Zo konden artiesten als Sigur Ros, Radiohead, Nas en dus ook Interpol mijn aandacht niet pakken. Van Interpol heb ik, zoals ik wel vaker deed, de beste song wat vaker beluisterd. Maar Obstacle 1 heb ik nooit goed gevonden, totdat ik Interpol's hele album ging luisteren. En zo werd Obstacle 1 herontdekt en is het inmiddels uitgegroeid tot een nummer dat vrij hoog in mijn toplijst staat en die ik in de toekomst nog ver zie stijgen. (staat nu op nummer 68 terwijl de herontdekking twee maanden geleden plaatsvond). Obstacle 1 staat mijlenver boven alle andere Interpol-songs, en dat geeft alleen maar de kwaliteit van deze aan, omdat nummers als Untitled en NYC ook briljant zijn en ik Turn on the Bright Lights op 4,5* heb staan.
In dit nummer klopt alles. De riff is een van de betere die er is voor mij. De intro is geweldig, de achtergrondriff is geniaal, maar op de voorgrond is het nog beter. De zanger heeft nog nooit zo mooi gezongen als hier. In deze song legt hij onbeschrijflijk veel gevoel, de instrumentatie ondersteunt hem perfect in zijn gevoelige zang, zo zijn op de juiste momenten pauzes ingelast en goede tempowisselingen. Als de zang op z'n allergevoeligst lijkt de instrumentatie dat ook te zijn. Het resultaat hiervan is een hele heftige song die je in iedere vezel van je lijf voelt. Ook valt op hoe strak dit nummer is ingespeeld en de ijzersterke riffs. Wat ik het meest hoop is dat andere songs van Interpol ook tot dit buitenaardse niveau groeien, wat ik wellicht nog zie gebeuren, omdat ik Obstacle 1 waarschijnlijk 10x vaker heb gehoord dan alle andere Interpol-nummers.

Cijfer: 10

538 ♫ [-------] Queen - Don't Stop Me Now (1978)

Volgens mij heb ik Don't Stop Me Now een aantal keer voorbij horen komen bij de carnaval. Het is best een leuke popsong. Queen heeft mij nooit echt kunnen boeien, bij dit nummer kunnen ze dat wel aardig. Het klinkt allemaal leuk, maar daar tegenover staat dat het ook nergens heel erg goed wordt. Maar een fijn meezingertje is het wel. Ik vind de zang van Freddie Mercury eigenlijk niet echt goed, vaak te overdreven.

Cijfer: 7,3

537 ♫ [0196] Interpol - Stella Was A Diver And She Was Always Down (2002)

Na mijn lange betoog voor het vorige nummer moet het duidelijk zijn dat het voor mij niet te begrijpen is dat Obstacle 1 niet de hoogste notatie voor deze band is. Maar zoals ik ook al zei vind ik andere Interpol nummers ook erg sterk. Stella behoort ook tot mijn favorieten van de band. Het strakke spel is hier ook aanwezig en de gitaarriffs van Interpol lijken een soort keurmerk te hebben. Ze lijken net zolang te zoeken naar een goede riff totdat ze een riff hebben die erg goed is. Want ieder nummer op het debuutalbum heeft een geweldig gitaar -en bas spel. Verschil met Obstacle 1 is dat de zang hier niet altijd zo gevoelig is als daar. Maar er zijn wel genoeg stukken waar dat wel zo is. Zo is de zang in het refrein heel fraai, en zijn er nog genoeg momenten die mij erg emotioneel klinken. En zoals ik al zei zou dit nummer nog flink kunnen groeien. Stella was a Diver is prachtig, en jammer dat het net als de andere Interpol nummer zoveel is gedaald, dat is meer dan veels te onterecht!

Cijfer: 9,3

536 ♫ [0356] R.E.M. - Finest Worksong (1987)

De meeste bekende nummers van R.E.M. ken ik wel, maar deze klassieker nog niet. Het nummer is wat rauwer dan dat ik van R.E.M. gewend ben. Dat komt door de rauw gespeelde gitaar op de achtergrond en de zang die mij ietwat gemeen overkomt. Na één luisterbeurt klinkt het goed, op zich een fijn maar niet heel memorabel nummer, maar dat kan nog komen bij meer luisterbeurten.

Cijfer: 7,5

535 ♫ [0418] Paul Simon - Graceland (1986)

Graceland van Paul Simon is een klassiek album die ik nog moet luisteren. Wat me meteen opvalt is dat ik de stem van Paul Simon erg mag, hij heeft een fijne stem om naar te luisteren. De melodie eist de meeste aandacht. Het nummer heeft een erg vrolijke en mooie melodie. Ik word er blij van. Leuk refreintje ook nog, zeer geslaagd deze eerste kennismaking met Paul Simon solo.

Cijfer: 8,5

534 ♫ [0380] Eels - Susan's House (1996)

De Eels hebben met Beautiful Freak een meesterwerkje gemaakt. Elke song is raak met een aantal uitschieters. Susan's House reken ik niet eens tot de beste nummers (dat zijn Not Ready Yet en het dit jaar genomineerde en morgen langskomende Mental). Het melodietje van Susan's House is zalig, al hebben ze de melodie wel van iemand anders, kritiek op Atmosphere van een gestolen melodietje van Eels is dus niet terecht omdat het niet van Mr. E zelf is. Maar groot gelijk hebben Atmosphere en Eels wel, want met deze melodie kan je veel moois maken. Dat blijkt wel uit de topnummers die eruit zijn voortgekomen. Susan's House is een geweldig popnummer dat vol afwisseling zit en een heerlijke meezinger blijkt.

Cijfer: 9

533 ♫ [0156] Interpol - Untitled (2002)

Het derde Interpol-nummer van het rijtje. Het is de opener van het debuutalbum. Untitled klinkt anders dan de rest van het album. Het is nog wel a la Interpol, maar in tegenstelling tot andere nummers heeft dit nummer een associatie met The Cure. De laidback feeling en de donkere sound van het nummer doen me er aan denken. De ijzersterke melodie en diepe bas zouden zo van The Cure zijn geweest. Het nummer heeft een fantastische intro waarna het nummer niet meer stuk kan. Het gitaarspel in het hele nummer is meesterlijk. Turn on the Brightest Lights kan zich geen betere opener voorstellen dan deze, zeker in de wetenschap dat na Untitled de wervelstrom die Obstacle 1 heet over je heen komt.

Cijfer: 9,3

532 ♫ [0572] The Smashing Pumpkins - Cherub Rock (1993)

Er waren een aantal nummers op Siamese Dream die ik wel leuk vond. Het zijn er jammer genoeg maar weinig. Deze behoort ook tot de beste. Cherub Rock is een fijn rocknummer ondanks wat minpuntjes, zoals de zang die niet overal even sterk is, pluspunt is het goede gitaarspel, vooral het einde is instrumentaal dik in orde.

Cijfer: 7,5

Cherub Rock

531 ♫ [0801] U2 - I Still Haven't Found What I'm Looking For (1987)

Het één na beste U2-nummer komt helaas nu al langs. Dit nummer vormt het hoogtepunt samen met Bullet the Blue Sky van het sterke album The Joshua Tree. Je zou kunnen zeggen dat dit echt zo'n refrein-nummer is. Maar daar doe je het toch te kort. Want de rustgevende instrumentatie is prachtig, net als de zang van Bono in de coupletten. Maar natuurlijk vormt het refrein het beste gedeelte van het lied. Door de mooie zang van Bono is dit een fantastisch refrein.

Cijfer: 9,3

. En even een kleine tikfout meegekopieerd.

Sterk rijtje, waarbij eigenlijk alleen het standaard nummertje van Queen in negatieve zin opvalt. Spijtig dat dit de hoogste notering is van Sufjan en waarschijnlijk ook van Interpol. Horen zeker in de top 200 te staan.

Nee, daar verbaasde me ik dus over, maar Interpol gaat nog drie keer langskomen.

530 ♫ [0282] Led Zeppelin - Immigrant Song (1970)

Deze song van Led Zeppelin knalt werkelijk door je boxen heen. Met de drive zit het meestal wel goed bij Led Zeppelin. Hier zit het beter. Immigrant Song is een portie adrenaline waar je u tegen zegt. Vooral de aah's moeten ook genoemd worden, die zijn geweldig. Jammer dat hij zo snel weer afgelopen is, maar misschien is dat ook wel de kracht.

Cijfer: 8,5

529 ♫ [0434] Joe Jackson - Be My Number Two (1984)

Dit is niet van Night and Day, maar ik kende het nummer al wel. Het is best een fijn nummer. Hij begeleidt zichzelf subtiel op de piano en het nummer is mooi gezongen. Een aantal stukken springen eruit. Maar het niveau van de nummers op Night and Day wordt hier maar weinig gehaald. Daar vind ik het niet spannend genoeg voor.

Cijfer: 7,8

Be My Number Two

528 ♫ [0417] Pink Floyd - Dogs (1977)

Animals is qua concept natuurlijk al geweldig. Schapen, varkens en honden worden gebruikt voor de verschillende standen van de maatschappij, een beetje hetzelfde idee als Animal Farm. Ik heb Animals nog nooit in zijn geheel geluisterd. Enkel de aparte nummers, daarvan draai ik Pigs heel vaak. Dat is een fantastisch nummer. Dogs heb ik pas één keer geluisterd, het klinkt net als Pigs goed. Tekstueel schijnt dit meesterlijk te zijn, maar als ik let op de muziek hoor ik dat muzikaliteit er vanaf spat. Het heeft vreselijk mooie gitaarpartijen. Als er weer eens gezongen wordt is vooral de melodie die de zang ondersteunt prachtig. Het is behoorlijk indrukwekkend dit werkje genaamd Dogs. Als Dogs en Sheep net zo goed worden als Pigs kan dit album het nog wel eens ver gaan schoppen.

Cijfer: 8,5

527 ♫ [-------] Dire Straits - Telegraph Road (1982)

Dit is een van de favoriete nummers van Chevy als ik zijn toplijst mag geloven. Het stelt me al meteen gelukkig dat het in ieder geval niet 14 minuten lang gitaargepingel is. Het stuk met de piano en zang erbij trekt namelijk al meteen mijn aandacht. De zang vind ik hier ook erg mooi. Ook zit het stuk vol sfeer, die vooral door het prachtige pianospel wordt opgewekt. Dit is een van mijn mooiere Dire Straits-ontdekkingen. Het boeit ook 14 minuten lang.

Cijfer: 9

526 ♫ [0423] The Jam - Going Underground (1980)

The Jam kwam tot nu toe langs met uitsluitend fijne rocknummers. Hier is het niet anders. Het geluid zit tussen het rauwe en het gelikte in en dat is eigenlijk wel een mooie uitweg. Want het komt de compositie zelf ten goede omdat het refrein uitstekend uit de verf komt. Het refrein is er goed. Fijn nummer.

Cijfer: 8

525 ♫ [0281] Bruce Springsteen - Thunder Road (1975)

Thunder Road is de opener van het beroemde Born to Run album. Wat ik bij veel nummers heb van Bruce Springsteen heb ik hier ook. Qua instrumentatie zit het opzich wel snor, al is het wel een beetje saai. Maar vooral het refreintje. Je hoort aan alles dat het een refrein is, omdat Bruce Springsteen anders zingt en de instrumentatie harder wordt. Maar ik hoor er gewoon totaal niks interessants in. Het nummer doet me compleet niks. Gelukkig staat er nog wel wat beters op Born to Run in de vorm van Jungleland en het titelnummer.

Cijfer: 5,5

524 ♫ [0668] The Smashing Pumpkins - Bullet With Butterfly Wings (1995)

Deze kende ik nog niet. Maar na het intro ben ik meteen razendbenieuwd. Het begin is fenomenaal, ik heb het 3x herhaald. The world is a vampire! en dan meteen de heerlijke bas. Het lijkt wel of alles wat ik wel goed vind aan Smashing Pumpkins hier bij elkaar komen en zaken die ik niet zo fijn vind aan deze band hier wel goed uitpakken. De zang in de coupletten is geweldig, en de zang in het refrein kan ik ook goed hebben. De valsgetinte bijna schreeuwerige zang maakt iets prachtigs van het refrein. Daarnaast vind ik het leuk dat het nummer redelijk ontspoord, dat mag ik graag.

Cijfer: 9,3(!)

523 ♫ [0288] The Rolling Stones - She's A Rainbow (1967)

Dit nummer komt geloof ik van het laatste album met Brian Jones. Het is een album waar in het maakproces veel drugs werden gebruikt geloof ik. Ik heb het album nog nooit gehoord maar het schijnt ook vrij apart te klinken. She's a Rainbow is in ieder geval een schot in de roos en een mooi lokkertje voor het album. Qua compositie is het genieten geblazen, want refrein, couplet en structuur zijn uitstekend. Naar de sound die er boven op ligt gaat mijn meeste lof uit. Het is een dromerig nummer. Wat je vooral in het refrein hoort. Ook is de toevoeging van de viool geweldig. Het geeft veel extra's. Deze Rolling Stones-song hoort natuurlijk in de top van de ladder.

Cijfer: 9

522 ♫ [0162] The Cure - Charlotte Sometimes (1981)

Charlotte Sometimes staat niet op een regulier album. Ik ken het dus niet. Sowieso ken ik naast het prachtige album Disintegration niet al te veel van The Cure. Seventeen Seconds heb ik wel vaker gehoord, maar kan het ondanks de mooie sound niet redden bij Disintegration. De rest moet ik nog flink beluisteren. Charlotte Sometimes klinkt als een nummer uit de beginperiode. Het probleem daarbij vind ik dat alles nogal op elkaar lijkt. Elk nummer klinkt wel goed. Maar ik ken geen een nummer dat het niveau bereikt van Disintegration. Ik ga deze nog vaker beluisteren, maar voor nu: klinkt goed, maar ik mis de genialiteit.

Cijfer: 7,5

521 ♫ [0329] Editors - Smokers Outside The Hospital Doors (2007)

Voorheen was Smokers Outside the Hospital Doors altijd dé klassieker van de Editors. Nu met Pappilion hebben ze een nog populairder nummer gemaakt. Maar dit nummer blijft een topsong. Het begint met een mooie intro met meteen de diepe zang. Daarna komt al snel een fraaie en erg scherpe riff invallen. Die dan weer stopt. De opbouw is zeer goed. Het refrein vormt het hoogtepunt van het nummer. Ik ken alleen An End Has a Start van de Editors en de andere bekende nummers. Maar dit is een van de mooiste van ze. Prachtig opgebouwd, een fraai refrein en mooie donkere sfeer en instrumentatie. Er is er maar één beter, en die moet ik volgend jaar misschien eens nomineren en dat is An End Has a Start.

Cijfer: 9,3

Jammer dat je Thunder Road, mijn op één na favoriete nummer aller tijden, niet zo goed vind Snoeperd. Een gewedig intens, meeslepend, prachtige gezongen nummer. Zonder refrein overigens, sla de tekst er maar eens op na

540 ♫ [0522] Sufjan Stevens - Chicago (2005)
Dit nummer biedt een aangename mengeling van folky arrangementen, fluisterstem en zangkoor in het refrein. Erg origineel, Sufjan Stevens bewijst hier weer zijn talent en veelzijdigheid.
Cijfer: 9

539 ♫ [0200] Interpol - Obstacle 1 (2002)
3x Interpol en dan nog wel met drie nummers uit het debuut Turn on the Bright Lights. Dit nummer vind ik de beste van de drie en ook uit het desbetreffende album, het blijft toch het meeste hangen mede door de geniale riffs en een wat monotone maar gevoelige zang. Interpol klinkt duister en vrij groots maar vervalt niet in pathos en bombast zoals met bands als bv. White Lies wel het geval is.
Cijfer: 9

538 ♫ [-------] Queen - Don't Stop Me Now (1978)
Een naar Queen-maatstaven vrij simpel popnummer maar Queen weet daar toch iets speciaals mee te maken zoals die rustige piano-intro dat uitmondt in een vlotte popsong. De stemmen en krachtige zang van Freddie Mercury zijn als vanouds sterk.
Cijfer: 8

537 ♫ [0196] Interpol - Stella Was A Diver And She Was Always Down (2002)
Het tweede nummer uit Turn on the Bright Lights, vind ik ook sterk maar weet mij iets minder te grijpen. Wel is het heldere gitaarspel wederom geniaal.
Cijfer: 8

536 ♫ [0356] R.E.M. - Finest Worksong (1987)
Een vrij stevig rocknummer van R.E.M. waarbij Robert Stipe inderdaad wat ruiger en bitsiger uit de hoek komt. Een beetje a-typisch R.E.M. dus maar overtuigend rocknummer.
Cijfer: 8

535 ♫ [0418] Paul Simon - Graceland (1986)
Het titelnummer uit zijn meesterwerk, dit opgewekte nummer vind ik een heerlijk ritme en percussie hebben. Subtiel gebruik van gitaar en prachtig ingezongen, dit is een perfecte mengeling van Westerse met Afrikaanse pop.
Cijfer: 9,5

534 ♫ [0380] Eels - Susan's House (1996)
Erg apart nummer met een combinatie van piano en hiphop-beats. Het nummer heeft een zekere spanning en dat maakt het zo aantrekkelijk.
Cijfer: 8,5

533 ♫ [0156] Interpol - Untitled (2002)
Het derde Interpol-nummer van het rijtje en de opener van het debuutalbum. Wederom is het de prachtige gitaar die het nummer de hoogte instuwt, al klinkt het iets bombastischer door de drums maar anderzijds ook wat eenvoudiger en meer poppy.
Cijfer: 8

532 ♫ [0572] The Smashing Pumpkins - Cherub Rock (1993)
Metaal-achtige gitaarriffs met een laagje psychedelica en de nasale stem van Billy Corgan er bovenop. Een combinatie die goed werkt.
Cijfer: 8,5

531 ♫ [0801] U2 - I Still Haven't Found What I'm Looking For (1987)
Komt uit The Joshua Tree, zowat mijn favoriet U2-album. Bono zingt erg bezield en de gitaar van The Edge klinkt ook geweldig evenals de stuwende drums.
Cijfer: 9

1000 ♫ [0533] Sufjan Stevens - John Wayne Gacy, Jr. (2005)
Alsof de 1000 echt een grens is nemen mijn favorieten van het begin van mijn muzikale reis plaats voor ‘onbekende’ (toekomstige?) favorieten. Het zou me niks verbazen als dit er zo eentje wordt. Hoewel dit album zich kenmerkt door een boel nummers waar ik inderdaad iets moois in herken, maar die niet de topper zijn waar ik hoop, is dit er juist wel één. Waarom kan ik niet echt uitleggen, maar wel weet ik dat deze top 1000 geopend wordt met een schitterend nummer.

Cijfer: 7,6

999 ♫ [1022] Dead Kennedys - Moon Over Marin (1982)
Kwam afgelopen week ook al langs tijdens de ladder van 2012. Vond het destijds kut en vind het nog steeds kut. Stomme one-hitwonder band (en als ze dat niet zijn, klinken ze er wel als zo een) waarvan er in de 80s gelukkig maar een paar honderd van waren. Nu is dat niks nieuws, want die waren er in de andere decennia ook. Maar om de één of andere reden halen die de lijst niet. Hmm...

Cijfer: 4,8

998 ♫ [1409] Slowdive - When The Sun Hits (1993)
Shoegaze gemixt met de dromerige broeisfeer van veel bands die tijd. Het is een typisch product uit die periode en derhalve ook niet bijzonder boeiend. De productie is op z’n zachtst gezegd schel waardoor het droomelement minder goed naar voren komt. Hopelijk is het volgende nummer beter.

Cijfer: 5,1

997 ♫ [1058] The Human League - Being Boiled (1978)
Fris? Aldus Snoeperd en LucM. Nee, eerder het tegenover gestelde. Drukke 80s pop die niet uit de 80s komt waarbij maar al te duidelijk is dat bands als Kraftwerk een wereld voor ze openden. Zoveel mogelijk prul uit de synthesizer halen. Doet me denken aan het feit dat je alle mogelijkheden van zo’n keyboard ging proberen tijdens muziekles (je weet wel, zo’n ding waar je drums kon spelen op de keyboard). Veel te weinig, zeg maar gerust geen, dosering en voor de rest ook bijzonder oninteressant.

Cijfer: 4,3

996 ♫ [1419] Slowdive - Catch The Breeze (1991)
Kijk, minder blikkerig en gelijk kan het dromen beginnen. Een titel die boekdelen spreekt. Hoewel het niet echt een zelfstandig nummer is denk ik en stukken beter is in de sfeer van het nummer. De heerlijke zeurstem van de zanger doet me overigens erg denken aan Morrissey.

Cijfer: 6,8

995 ♫ [1291] Rheingold - Dreiklangsdimensionen (1980)
Hoe hoger we komen, des te groter het 80s-gehalte? Soul, hip-hop en andere zwarte genres zullen inmiddels wel tot het minimum gebracht zijn en dus kunnen we plaatsmaken voor de magistrale 80s-pop. Het zal geen schande zijn toe te geven nog nooit ook maar enigszins van deze band gehoord te hebben. Eén ding kun je ze niet verwijten: dat ze niet eigenzinnig zijn. Ondanks het hoge 80s-kitschgehalte zit er een wel een goede flow in. Geen overkill aan instrumenten en die paar soundscapes dragen zowaar bij aan de sfeer van het nummer. Nee, hier niks kwaads over.

Cijfer: 6,6

994 ♫ [0569] Yardbirds - For Your Love (1965)
Een wereldband als je het affiche mag geloven. Clapton en Beck (en later nog Page). Vraag twee is dan echter of deze band wel weggelegd is voor mij. Ik heb het niet zo op Clapton’s eerdere bands (Derek and the Dominos uitgezonderd). Het klinkt te oud, te irrelevant. Van die top 2000-nummers waar 50+-ers nog een herinnering bij hebben wat een impact het nummer destijds op ze had. Je gaat mij niet wijsmaken dat iemand van mijn leeftijd hier nog van onder de indruk is.

Cijfer: 5,0

993 ♫ [1342] De La Soul - Say No Go (1989)
Een hiphopband die De La Soul heet, zou mij op het lijf geschreven moeten zijn. En inderdaad gaat het rappen met een goede flow en blijft het godzijdank niet steken bij één saaie, eentonige beat. Vooral die gitaar(?) op de achtergrond is een uitstekende ingeving geweest. Maar.. ik zou Chevy niet zijn als ik geen negatieve punten in een hiphopnummer zou kunnen vinden. Echt raken doet het me niet en af en toe is er die pijnlijke 80s-synth. En dat is dan het enige negatieve punt dat ik kon bedenken. Nog even om het duidelijk te hebben: dit is hiphop waar ik wat mee kan.

Cijfer: 7,1

992 ♫ [1204] Wilson Pickett - In The Midnight Hour (1965)
En ik had gewoon ongelijk. Want ook het volgende nummer is gewoon ‘zwart’. Maar zoals wel vaker bij dit soort soul vraag ik me altijd af wat er nou zo goed aan is. De zanger is (voor mij) eentje die net zo klinkt als die duizend anderen en is een soulnummer dan niet bij voorbaat al geflopt?

Cijfer: 5,3

991 ♫ [0683] Nina Simone - My Baby Just Cares For Me (1987)
Erg hoog huiskamerjazz-gehalte, maar misschien is dat juist wel de kracht van het nummer. Krachtig door zijn eenvoud. Vooral dat pianospel halverwege doet vermoeden dat dit een goed nummer is.

Cijfer: 6,3

In ’87 heruitgebracht, maar komt uit ’58. LucM had er al melding van gemaakt, maar ik weet niet of hier ook concreet wat mee gedaan is.

990 ♫ [0429] Lovin' Spoonful - Summer In The City (1966)
Mij bekend in een andere versie. Wellicht die van Joe Cocker, want die staat zo te zien in de top 2000. Sterke 60s-pop en ik ga volledig mee met Snoeperd:
behalve het cijfer uiteraard

Cijfer: 7,2

989 ♫ [1574] Thelonious Monster & Tom Waits - Adios Lounge (1992)
Neil Finn? Nee, toch niet. Helaas wel Tom Waits. En uit de tijd dat hij niet normaal kon zingen. Een soort Bruce Springsteen in het kwadraat. Vanaf dat moment is dit nummer eigenlijk al niet meer leuk. Maar mooie zang van Bob Forrest (dat is de man in kwestie denk ik) en een bijzonder sterke instrumentatie maken dit absoluut de moeite waard. Daar opa Waits gelukkig maar op één nummer zingt een band om in de gaten te houden.

Cijfer: 6,5

988 ♫ [1110] Pavement - Cut Your Hair (1994)
Viel op door de komma in de albumtitel. Bij het verrekenen van de stand voor de decennialijstjes afgelopen zomer had ik daar nog wel eens problemen men. Wat de muziek betreft ben ik gauw klaar, ik vind het geen bijzonder nummer. Klinkt wat harder dan het doorsnee indienummer en vandaar misschien zo hoog? Als je het aan mij vraat een hoop herrie om niks.

Cijfer: 5,2

987 ♫ [0729] Bob Dylan - Tangled Up In Blue (1974)
De opener van zijn hooggewaardeerde album. Wat zo moeilijk is aan het bespreken van een Bob Dylan-nummer is het feit dat moeilijk aan te geven is wat er precies goed of niet goed aan is. Ik kan uiteraard de nimmer falende teksten noemen, maar die kennen we inmiddels wel. Is het de combinatie van simpele akkoorden die het nummer zo krachtig maakt?

Cijfer: 6,4

Volgens Wikipedia ook als single pas uitgekomen in ‘75.

986 ♫ [1829] Killing Joke - Eighties (1984)
Dus daar heeft Metallica zijn brood van vandaan (Enter Sandman). Misschien minder imposant en de rif komt minder goed naar voren, maar ook hier is de power aanwezig. Helaas wil ik toch wel wat meer dan vier minuten lang EIGHTIES! en een rif die constant herhaald wordt.

Cijfer: 5,5

985 ♫ [1318] The Waterboys - Peace Of Iona (2003)
The Waterboys waren één van mijn leukere ontdekkingen van 2011. Met dit nummer hebben ze aan mij bewezen meer dan een 80s-band te zijn (maar ook dat decennium ontstijgen ze met genoeg tijdloze nummers). Met gevoel en veel souplesse gezongen. De drift en de agressie uit de 80s is weg en heeft plaatsgemaakt voor een wonderschoon nummer met een prachtig vioolstukje. Schitterende ontdekking!

Cijfer: 8,0

984 ♫ [1378] Jona Lewie - You'll Always Find Me In The Kitchen At Parties (1980)
Ik heb het nummer drie maal beluisterd, maar ik weet gewoon niet wat ik hierover moet zeggen. Een bij vlagen erg aanstekelijke popnummer waar iets mee gedaan is waar ik mijn vinger niet op kan leggen.

Cijfer: 6,5

983 ♫ [1079] The Jesus And Mary Chain - Happy When It Rains (1987)
In tegenstelling tot een aantal eerdere bands die ik besproken heb, slaagt deze band (of in ieder geval dit nummer, ik ken vrij weinig van ze) om wel een sterke middenweg te vinden tussen rock en pop.

Cijfer: 6,8

982 ♫ [0469] Bob Dylan - All Along The Watchtower (1968)
Spijtig voor Bob dat Jimi het zijn versie kwam. Zijn versie zal zodoende altijd belegen en zonder ruggengraat klinken. Meer kan ik er eerlijk gezegd ook niet van maken. Ongetwijfeld een kwestie van wennen, maar voor alsnog kan ik hier niet het weergaloze nummer in zien. Een voldoende voor het tempo dat er in het nummer zit vanwege de instrumenten.

Cijfer: 6,0

Nummer komt uit ‘67

981 ♫ [0584] Blur - The Universal (1995)
Een bekend nummer met een schitterende cover, geïnspireerd op één van mijn favoriete films 2001: A Space Odyssey. Zo te lezen op Wikipedia is de clip een inspiratie op A Clockwork Orange. Een andere favoriet.
Met dezelfde bombast als 2001 is het een aangenaam nummer. Maar voor de rest zie ik eerlijk gezegd weinig link met 2001, noch met A Clockwork Orange. Op wat aardige stukken na vind ik het dan ook niet zo’n sterk nummer. Beetje simpel.

Cijfer: 5,8

Summer in the City blijf ik geweldig vinden. Zet het nog steeds vaak op. Sowieso is jaren '60 een beetje mijn favoriete decennium aan het worden, al ken ik veel meer uit de jaren '00. Heerlijk al die psychedelica en fijne pop.

Het heeft een dode link trouwens: Summer in the City

Is het origineel van Lovin' Spoonful?

Ja.

En de beste natuurlijk.

520 ♫ [0148] Neil Young - The Needle And The Damage Done (1972)

Dit Neil Young-nummer afkomstig van Harvest is nogal wisselvallig. De eerste twee jaren stond het in de top 50. Daarna was er een megadaling, toen weer terug in de top 200 en nu buiten de top 500. Misschien heeft het nummer net als andere nummers van Neil Young last van populairiteitsvermindering, omdat bijna alles van hem gedaald is.
Ik vergeet dit nummer altijd als een mooi nummer. Als ik over Harvest praat, praat ik over Old Man en Out on the Weekend. Maar deze mag ook bijna op dat lijstje. Misschien net niet even sterk, maar wel een net als de andere nummers op Harvest prachtig gezongen en een mooie melodie.

Cijfer: 8,3

519 ♫ [0364] 16 Horsepower - Black Soul Choir (1996)

16 Horsepower, daar was ik helemaal weg van bij het eerste nummer in de MuMeladder. Dat album heb ik ook wel eens geluisterd. Maar eerlijk gezegd is dat enthousiasme van de eerste luisterbeurt niet echt meer teruggekomen. Misschien kan dit nummer voor een terugkeer zorgen. Ik moet zeggen, ik snap wel waarom ik er zo weg van was. Want dit klinkt weer geweldig. De heerlijke stoffige wilde westen rock ligt precies in mijn straatje. Dit is misschien wel de beste die ik van ze gehoord heb. Ik heb meteen Sackloth N' Ashes in mijn itunes gezet. Geweldig!

Cijfer: 9,3

518 ♫ [0345] Marvin Gaye - Mercy Mercy Me (The Ecology) (1971)

De twee groten zijn Inner City Blues en What's Going On. Niet al te ver daarachter komt het prachtige Mercy Mercy Me. Marvin Gaye kan eigenlijk vrijwel iedere beetje compositie tot een topnummer maken met zijn stem die je op gegeven moment gaat leven. De warme instrumentatie draagt daar natuurlijk ook aan bij. Hier heb ik dat warme gevoel ook bij bijvoorbeeld de fenomenale bridge die tevens helaas alweer het einde van het nummer betekend. Maar het beste moment is iets daarvoor. Het nummer wordt namelijk geweldig opgebouwd. Marvin Gaye zingt steeds op een wat andere manier, steeds met iets meer tempo. Op gegeven moment komt hij bij zijn zanghoogtepunt waar hij het mercy mercy me op zijn mooist zingt.

Cijfer: 9,5

517 ♫ [0331] Joy Division - Transmission (1979)

Transmission is een Joy Division-klassieker en staat niet op een regulier album. Daar past hij ook helemaal niet op. Qua sfeer is het namelijk anders. Het zou opzich in een rooskleurigere productie en met minder diepe zang zo een hitje kunnen zijn. Het is namelijk best catchy. Ik vond het na één luisterbeurt destijds al heerlijk. Transmission heeft een zeer strak en mooi begin. De eerste zinnen komen al meteen binnen, waarna de zogeheten climax je al helemaal afmaakt. In het 'dance dance to the radio' zit een flinke dosis depressie gestopt die daardoor ontzettend zwaar aankomt maar wel ongekend mooi is.

Cijfer: 9,5

516 ♫ [-------] R.E.M. - Man On The Moon (1992)

R.E.M. staat garant voor mooie popnummers. En deze is niet anders. Dit is een vrij perfect radiopopnummer. En volgens mij wordt dit nog steeds mainstream erg gewaardeerd. Vooral het knuffelrefreintje zou het mainstream erg goed moeten doen. Het is dat het zo fantastisch gezongen wordt, maar voor de rest stelt dit simpele refreintje niet zoveel voor en als het door een matig top 40-zangeresje zou worden gezongen denk ik dat het een verschrikking zou zijn. Beetje scheef eigenlijk, want dat is bij ieder nummer wel een beetje, maar hier zou het extra verschrikkelijk zijn. Verder een fijn geproduceerd nummer die erg warm klinkt maar ook een klein donker laagje heeft.

Cijfer: 8

Man on the Moon

515 ♫ [0069] The Smiths - This Charming Man (1983)

Je hebt de echt buitenaardse van The Smiths (There Is a Light en I Know It's Over) en ergens ver in de atmosfeer vinden we This Charming Man. De eerste keren vond ik het niet zo bijzonder. Maar dan kom je erachter hoe geniaal dit nummer is gezongen. Morrissey heeft prachtige zanglijnen ontwikkeld. Meerdere zinnen verdienen een aanbiddende emoticon. Maar het stuk dat echt de buitenaardsheid van I Know It's Over bereikt is de schreeuw voor het refrein. Dat móet wel een van beste secondes muziek zijn ooit gemaakt. Het is jammer dat het refrein er maar twee keer is. Maar dat is ook wel de charme. Want voor mij duurt dit nummer 6 minuten of meer omdat hij altijd minstens drie keer op de repeat gaat. Ook nu weer.

Cijfer: 9,5

514 ♫ [0372] Dusty Springfield - I just Don't Know What To Do With Myself (1964)

Dit nummer heb ik leren kennen via The White Stripes. Zij hebben dit nummer gecoverd op Elephant. The White Stripes versie is ook erg sterk. Vooral de scherpe gitaarpartijen en stevige drums maken het geweldig en het is erg eigen gemaakt door The White Stripes. Het is een uitstekende cover die ik sneller zou opzetten omdat het wat opzwepender is. Maar als ik puur ga kijken op kwaliteit is het gewoon even sterk. De fraaie melodie hoor je wat beter in die van Dusty en de vocalen van Dusty zitten net als die van Jack White vol met soul en emotie. Deze blanke vrouw heeft zich de soul op fantastische wijze eigen gemaakt. Ook zijn de violen op de achtergrond erg goed.

De versie van de White Stripes:





Cijfer: 9,3

Dusty Springfield - I just Don't Know What To Do With Myself

513 ♫ [0183] Depeche Mode - Personal Jesus (1989)

Het album Violator vind ik vermakelijk, al is het ook niet heel hoogstaand. Toch staan er leuke nummers op. Enjoy the Silence is ruim de beste. Daaronder staan bijvoorbeeld Personal Jesus. De melodie is fijntjes. En het refrein is een goede meezinger. En de opbouw naar het refrein vind ik het sterkste gedeelte van het nummer. Depeche Mode is een van de groten in de electropop.

Cijfer: 7,5

512 ♫ [0408] Kraftwerk - Radioactivity (1975)

Ik heb Radioactivity nog nooit gehoord. Het komt van het gelijknamige album. Sowieso lijkt Kraftwerk steeds de titel van het sterkste nummer als albumtitel te kiezen. De albumdiscografie is vrijwel hetzelfde als de songnotaties in de top 2000. Toch komt deze me bekend voor. Het is een vrij groots opgezet electronic-nummer met een heerlijke melodie als hoogtepunt van het nummer. Daarnaast wordt in dit nummer geëxperimenteerd met knarsende geluidjes en andere elementen. Dit maakt het nummer nog spannender. De zang past er eveneens goed bij. Radio-activity is misschien nu al wel mijn favoriete Kraftwerk-nummer. Dit gaat nog vaak op.

Cijfer: 9,3

511 ♫ [0990] Kate Bush - An Architect's Dream (2005)

Het moet denk ik behoorlijk nieuws zijn geweest. Toen in 2005 ineens bekend werd dat na al die jaren Kate Bush weer van zich liet horen. Zelf was ik ook al blij toen er in 2011 nieuw materiaal kwam. Maar als zo'n god na heel veel jaar weer met een nieuw album komt lijkt me dat fantastisch. En Kate Bush maakte het jarenlange wachten ook nog eens waar met een eigenzinnig en wonderschoon album. Een Kate Bush-album had nog niet zoals deze geklonken. An Architect's Dream is anders dan al het andere songmateriaal van haar dat in deze ladder te vinden is. Allereerst valt de gelaagde en goed opgebouwde melodie op. De instrumenten geven het ook nog een loungy gevoel. An Architect's Dream is een ingetogen nummer. Maar het hoeft ook niet uitbundig te zijn om erg mooi te zijn. Kate Bush kan als een van de allermooiste zingen en dat bewijst ze ook in dit nummer.

Cijfer: 8,8

530 ♫ [0282] Led Zeppelin - Immigrant Song (1970)
Een opzwepend nummer met die fantastische schreeuw in de intro. Kort maar krachtig!
Cijfer: 8,5

529 ♫ [0434] Joe Jackson - Be My Number Two (1984)
Een vrij eenvoudige maar eigenzinnige pianoballad van Joe Jackson, begint sober en subtiel waarna het nummer halverwege openbarst met saxofoon.
Cijfer: 8,5

528 ♫ [0417] Pink Floyd - Dogs (1977)
Pigs maakt deel uit van het conceptalbum Animals waarin de huidige samenleving op de korrel wordt genomen, in dit nummer worden de grote leiders op messcherpe en cynische wijze aangevallen. De donkere muzikale omlijsting past perfect bij het onderwerp.
Cijfer: 9

527 ♫ [-------] Dire Straits - Telegraph Road (1982)
Wellicht één van de pronkstukken van Dire Straits. Dit 14 minuten lang werkstuk intrigeert en verveelt geen seconde. Begin t rustig met een pianostuk waarna het nummer steeds meer op gang komt met orgel en gitaarsolo waarbij langzaam naar een climax gegroeid wordt. Enkel komt het einde wat te abrupt.
Cijfer: 9

526 ♫ [0423] The Jam - Going Underground (1980)
The Jam vind ik één van de beste postpunkbands in die periode. Klinkt Brits maar tevens energiek en aanstekelijk, het nummer zit geraffineerd in elkaar.
Cijfer: 9

525 ♫ [0281] Bruce Springsteen - Thunder Road (1975)
Zelf vind ik dat één van de beste nummers van Bruce Springsteen. Meeslepend met prachtige tekst en dito zang en begeleiding, dit heeft geen refrein nodig.
Cijfer: 9,5

524 ♫ [0668] The Smashing Pumpkins - Bullet With Butterfly Wings (1995)
Het geluid had helderder gemogen maar de dynamiek is er wel. De baslijn vind ik wel zeer sterk en dan heb je natuurlijk de venijnige zang van Billy Corgan.
Cijfer: 8

523 ♫ [0288] The Rolling Stones - She's A Rainbow (1967)
Rolling Stones gingen toen op de psychedelische toer. Dit pakte niet altijd gelukkig uit maar dit vind ik een geweldig nummer: die piano, krassende viool en samenzang ...
Cijfer: 9,5

522 ♫ [0162] The Cure - Charlotte Sometimes (1981)
Ik vind the Cure het best in hun beginperiode en tijdens Disintegration. Dit klinkt zwaarmoedig mede door de klaagzang van Robert Smith. Had op Faith gekund maar werd als losse single uitgebracht.
Cijfer: 8

521 ♫ [0329] Editors - Smokers Outside The Hospital Doors (2007)
Niet de meest originele band maar sterke songs kunnen ze wel brengen zoals hier. Wel wat bombastisch door het drumgeluid en de volle productie.
Cijfer: 7,5

Volgens mij verwar je Metallica's Enter Sandman met Nirvana's Come As You Are...

Killing Joke heeft Nirvana daarvoor nog aangeklaagd.