Weer wat geleerd Ik vind het persoonlijk best een mooi nummer.

1160 ♫ [1104] XTC - Ball And Chain (1982)

The Beatles 2.0 is de gedachte die constant in mijn hoofd blijft rondzoemen tijdens en na het beluisteren van dit nummerke, niet omdat dit zo’n schaamteloze kopie zou zijn van die band, daarvoor zitten er echt te veel eigenzinnige elementen in, wel omdat de elementen die eerstgenoemde band niet helemaal legendarisch maken zoals de sufheid en de vlakte op emotioneel gebied zijn weggelaten en de fijne factoren zoals de samenzang en het goede gevoel voor melodie zijn gebleven. Resultaat? The Beatles, maar frisser, vrolijker, origineler en stukken minder tijdloos. Net zoals Easter Theater weer een ongekend spannend en lekker nummer dat de wat eerloze noemer van jaren ’80-pop niet waard is.
Cijfer: 8,4

1159 ♫ [1765] Suzanne Vega - In Liverpool (1992)

Wat saai, zeg. Kan er nog wel een redelijk gitaarloopje, dat dan wel weer geen originaliteitsprijs zou winnen, inzitten, de stem van Vega is zo karakterloos dat ik me afvraag hoe deze mevrouw het voor elkaar kregen om haar naam te herinneren. Twintig in een dozijn poprockliedje met weinig minpunten, maar er had wel een klein stempeltje opgedrukt mogen worden, heur.
Cijfer: 6

1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999)

Kan de samenhang (nog) niet helemaal ontdekken, maar de losse stukjes spasme zijn allemaal meer dan genietbaar, hoewel ik wel moet toegeven dat mijn onaffe brein de fragmenten met melodie prefereert (de eerste minuut is eigenlijk de lekkerste met zijn heerlijke voicesample). Als deze meneer één van de eersten was om dit soort epileptische percussiestukjes te creëren, en dat was hij volgens mij, is hij in ieder geval een grondlegger van een meer dan genietbaar genre; dit soort verziekte elektronica ligt me eigenlijk bijna altijd wel. Erg komische clip overigens.
Cijfer: 8

1157 ♫ [1295] Otis Redding - Love Man (1969)

Groovy genoeg, hoewel ik stiekem best wel een hekel aan dat woord heb, maar mijn ongezonde afkeur voor bluesschema’s komt jammer genoeg weer opdrijven bij het niet buitengewoon spannende couplet. Wordt wel wat goedgemaakt in de gewoon opzwepende laatste minuut met fantastische uithalen van Redding, maar een echte redding wil maar niet komen. iemand moest hem maken. Verraadt in ieder geval wel wat van de klasse die deze man heeft gemaakt.
Cijfer: 6,6

1156 ♫ [0570] Love - 7 And 7 Is (1967)

Ja, dit is echte rock, die je een vriendelijke elleboogstoot in het gezicht geeft met roffelende drums en geflipte zangers. Dit soort rock probeert niet zo duister of stoer over te komen, maar probeert nu eindelijk eens fatsoenlijke spasmes op te wekken en weet ook nog eens te verrassen met het “vriendelijke” outrootje, dat doet denken dat er eigenlijk niets aan de hand was geweest. Leugens, dit geweld valt alleen maar te beschrijven als twee godsgruwelijk lekkere, ramme(le)nde minuten.
Cijfer: 9

1155 ♫ [1029] The Raconteurs - Steady, As She Goes (2006)

Meestal wel een leuke bezigheid: afvragen of je een nummer nu ook zo goed had gevonden zonder de herinneringen die je eraan hebt. Want eerlijk is eerlijk: ondanks zijn pittig harde refreintje mist deze catchy rockert wel een deel van de ballen die Jack White met z’n andere project heeft. Toch stoor ik me daar totaal niet aan, mede vanwege het fantastische refrein, de samenzang, de geweldige percussie en ja, de herinneringen. Heel erg fijn nummer.
Cijfer: 8,8

1154 ♫ [0718] Aretha Franklin - Chain Of Fools (1967)

Lekkere zang- en basslijn en voor de rest niets goeds en niets slechts; vooral nogal saai. Klinkt het bekend?
Cijfer: 5,7

1153 ♫ [0739] Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (1989)

Ik weet niet of ik dit nou echt beter vind dan het vorige prutje dat langskwam; toegegeven, ze klinken niet meer als de eerste de beste huilemo die tegen iedereen zegt dat hij van een gebouw af wil springen maar dat niet doet, op een aantal plekken is zelfs een soort vrolijkheid te bekennen, maar ondertussen is het kitschgehalte zo mogelijk nóg hoger geworden. Iedere melodie die langskomt laat je bijna meewarig je hoofd schudden van afkeur om de oervervelende bombast en glibberigheid die blijkbaar nodig was om dit te maken, met als absolute topper de overigens ook redelijk afstotelijke titel die op het einde langskomt, maar dan een kwart hoger. Nogal huilen allemaal, met als enige verschil dat het hier niet de bedoeling was. Zelfde cijfer doen dan?
Cijfer: 3,1

1152 ♫ [1323] Alice In Chains - Rooster (1992)

Het testosterongehalte ligt hoger dan Rocky met doping, iets waar ik normaal gesproken bepaald geen fan van ben, maar hier bevalt het wel; stiekem heb ik toch een redelijke adrenalinekick bij het opkomen van het nogal over-de-top-refrein dat in al zijn grungefoutheid wel heel erg lekker is. Wel iets minder lekker dan de vorige van deze band die langskwam, want het emotiepeil ligt ook wat lager (hoe deze muziek als depressief betiteld kan worden snap ik jammer genoeg nog steeds niet), maar als ik puur naar de muziek kijk, verdient deze ook wel een hele dikke, lieve voldoende.
Cijfer: 7,5

1151 ♫ [1665] Eddie Vedder - Long Nights (2007)

Het feit dat ik een instabiele gek ben, blijkt ook wel uit het feit dat ik het soloproject van Eddie Vedder in de vorm van 12 ingetogen maar tegelijkertijd grootse gitaarnummers wel kan waarderen, maar dat juist zijn stem hetgeen is wat me het meeste tegenstaat aan zijn band. Hier komt deze echter prachtig tot zijn recht; zijn schorheid maakt de wagonlading emotie die er in deze tweeënenhalve minuut gepropt zijn nog even wat compacter en schrijnender. Prachtig nummer van een prachtige film, ook al zijn alle twee misschien wat makkelijk scoorbaar.
Cijfer: 9,4

Jeetje, wat ben je in een goede bui, Roeland.

Ja he? Zal wel door het goede tiental komen.

Eddie Vedder een 9,4 . Straks ga je ook nog een voldoende geven aan een prognummer...

Long Nights zou ik ook met zoiets beoordelen nu. Echt prachtig nummer, de film is een van de mooiste die ik gezien heb en de muziek vind ik beter dan Pearl Jam ooit heeft gemaakt.

420 ♫ [0236] Led Zeppelin - Kashmir (1975)

Kashmir bevat een intro die heel veel in zich heeft. Dit intro is sfeerzettend en klinkt bovendien verschrikkelijk spannend. Met de vocalen zijn bij Led Zeppelin nooit iets mis. De wat hoge zang is erg goed. Ook voelt dit nummer aan als een soort van trip. 8 minuten lang vol genieten van een fantastische band die ik na het bespreken van de top 2000 uitgebreid ga ontdekken.

Cijfer: 9,5

419 ♫ [0404] Antony And The Johnsons - Hope There's Someone (2005)

Antony & the Johnsons is niet de meeste toegankelijke. En het heeft denk ik ook een aantal haters. Er loopt er ook één in dit topic rond.
Ik vind Antony & the Johnsons een van de meest emotieopwekkende artiesten die er is. Misschien wel degene met de stem met de meeste emotie. En het knappe en interessante vind ik dat bij de eerste zoveel luisterbeurten de emotie maar gedeeltelijk binnenkomt. Maar op gegeven moment, en je weet niet wanneer, is er een luisterbeurt waar de stem opeens zo binnenkomt dat je bijna wel kan janken zo mooi. Hope There's Someone vind ik zijn een-na-mooiste nummer. Elke zin perst hij er op de meest mooie manieren uit. Hij kan er een gevoel in leggen die heel heel zeldzaam is. There's a man on the horizon, zeker een van de mooiste zinnen ooit gezongen. De climax daarna is meeslepend en buitenaards. De pianonummers vind ik de mooiste, mijn favoriet is ook op de piano, dat is namelijk Man Is the Baby. Tuurlijk zijn er uitzonderingen, het rijker geörkestreerde Fistful of Love is een van mijn nominaties dit jaar.

Cijfer: 10

418 ♫ [0818] Michael Jackson - Billie Jean (1982)

Door naar één van de grootste popklassiekers ooit. En hoe terecht is dat! Op alle fronten spat de genialiteit er vanaf. Toen de top 2000 bezig was stond er het volgens kenners geheim achter het succes van een aantal nummers. Bij Billie Jean was het volgens hen de baslijn. Ja, die is inderdaad geweldig. Ook Michael Jackson met zijn catchy zang steelt de show. Er zitten meerdere geweldige stukken in het nummer en het beperkt zich dus niet tot enkel een refrein.

Cijfer: 9,5

417 ♫ [0277] Neil Young - Southern Man (1970)

After the Goldrush vind ik toch een pak minder dan Harvest. Toch staan er nog vele mooie nummers op. Tell Me Why is de beste, maar Southern Man doet er niet veel voor onder. De arrangementen zijn afwisselend en erg sterk. Net als de zang van Neil Young. Die weer eens een heel nummer lang uitmuntend is.

Cijfer: 8,5

416 ♫ [1077] King Crimson - 21st Century Schizoid Man (1969)

Kanye West's 'meesterwerk' was voor mij dubbelraak. Power is mijn favoriete nummer van dat album, rara waar komt die sample vandaan. Inderdaad, hiervan. Het betekende voor mij de kennismaking met King Crimson. Starless behoort nu tot mijn favoriete nummers. Deze hoort daar niet bij, maar behoort wel terecht tot de King Crimson-klassiekers. Behalve de sample heeft dit nummer meer om handen. Dit is gewoon een en al rauwe heerlijkheid. Instrumentaal is dit heel erg fantastisch. De robotachtige zang stond me eerst tegen, nu is het juist een pluspunt. Refrein is voor mij een classic, al is dat grotendeels ook te danken aan de heer West.

Cijfer: 9

415 ♫ [0903] The Stooges - I Wanna Be Your Dog (1969)

The Stooges zijn pioniers, de hardrock is volgens velen bij hun begonnen. Dat maakt me niet zoveel uit. Voor mij zijn de Stooges een fijne afwisseling tussen de zoete '60's pop. Daar raak ik niet snel op uitgekeken. Maar als ik zin heb in rauwe jaren '60 muziek ben ik al snel geneigd naar de Stooges. Moet je alleen deze geweldige riff al horen! Zeer energiek Ook de 'come on''s zijn zeer, zeer lekker.

Cijfer: 9

414 ♫ [0328] Interpol - Leif Erikson (2002)

Dit is voor velen het beste Interpol-nummer. Voor mij is dat met afstand Obstacle 1. Maar Leif Erikson mag er ook zijn. Leif Erikson vind ik een ontzettend sfeerzettend nummer, waar Interpol sowieso erg goed in is. De vocalen van de zanger zijn hier soms geweldig. Ook is dit nummer wat klein gehouden wat een erg goed effect heeft.

Cijfer: 8,8

413 ♫ [-------] Arcade Fire - In The Backseat (2004)

Dit is misschien wel het mooiste nummer van Arcade Fire. Op Funeral is lang niet op elk nummer deze engelenzang te vinden, maar misschien is het daardoor wel extra effectief. Want wanneer deze mevrouw zingt is het altijd prachtig. Dit is een zeer emotievol werkstuk met een schitterende melodie, die hoop uitstraalt. Ook zit in het nummer een briljante wending. De instrumentatie wordt harder en de viool wordt alsmaar scherper. En ook de zang is hier op zijn allermooist. Daarna volgt er een lange fade out waar de rust langzaam weer terugkeert.

Cijfer: 9,8

412 ♫ [1009] Focus - Hocus Pocus (1971)

Als ik het goed heb is dit een van Nederlands grootste hits en had dit ook in buitenland succes. Ik heb het nog nooit gehoord. Het begint met een stel stevige gitaarpartijen. Het valt meteen op dat Hocus Pocus vrij structuurloos is en een aaneenschakeling van passages is. De zang is even wennen, sowieso het hele nummer nog. Ik weet eigenlijk nog niet precies wat ik ervan moet vinden. Maar het klinkt wel interessant.

Cijfer: 7,5

411 ♫ [0307] The Cure - Play For Today (1980)

Seventeen Seconds is een album dat puur als album gemaakt is. Het album dient echt in zijn geheel beluisterd te worden. Het is puur om de sterkte van A Forest dat het toevallig een hit is geworden. Maar persoonlijk vind ik een aantal nummers er niet veel voor onder doen. Want je moet het als een geheel zien en daar dragen alle nummers aan bij.
Play For Today heeft vooral een extreem fijn loopje erin zitten dat hele nummer al maakt. Al mag ik de donkere zang zeker niet ongenoemd laten.

Cijfer: 8,8

Wat een snelheid Snoeperd, zelfs LucM kan je niet meer bijhouden!

Waar is de MuMe Top 2000 eigenlijk te vinden?

Op youtube.

Hierzo.

Dat valt wel tegen, heur.

Inderdaad, er zijn nog altijd nummers die niet op YouTube zijn.

Bedankt.

Sorry, dan ben ik abuis. Ik luister zelden nummers op joetjoep vanwege de abominabele geluidskwaliteit.

1150 ♫ [0678] Carter The Unstoppable Sex Machine - A Prince In A Pauper's Grave (1991)

Hm, de muziek klinkt wel wat minder melig dan de bandnaam. Wel heel erg bombastisch naar het einde toe, tot in het lelijke, en dat is best jammer omdat het couplet met zijn wat mysterieuze melodie best genietbaar is. Dan maar teren op het fijne Britse accent van meneer de zanger en hopen dat de bombast stiekem ook als grapje was bedoeld.
Cijfer: 4,9

1149 ♫ [1683] The Gathering - Eléanor (1995)

Hé leuk, nog meer bombast die bovendien nog wat pijnlijker is. Kitschcombinatie van gitaren + “wanhopige” vrouwenzang is nog nooit goed uitgepakt, zo ook nu; erg vervelend om na wat niet eens zo bijzonder metalgebeuk wat blijkbaar noodzakelijke cheesy synths en een ijskoningin als vocaliste tegen te komen, al helemaal niet uitgebreid met dit soort dramatische strijkers. Gevoel is cool, maar dit soort neppe rozenblaadjesmetal bevalt me echt niet.
Cijfer: 3,5

1148 ♫ [1959] Low - Monkey (2005)

In zekere zin ook wel een terminaal bad, dit; de rustgevende laag van I Could Live In Hope en soms ook Secret Name is compleet weggevaagd en is vervangen door een bijna onheilspellende portie tribale percussie, venijnige stem van Sparhawk (naar maatstaven van Low) en, vooruit, geen snijdende, maar op zijn minst schurende gitaren. Eigenlijk alleen maar herkenbaar door de nog steeds serene achtergrondzang van Mimi Parker, die in combinatie met alle andere lagen dit nummer nog wat verwarrender maakt. Goed is het wel, al kan ik er niet zo geraakt door worden als door de lieflijke zee van rust op hun meest bejubelde album of als door de nog venijnigere uitbarstingen op Secret Name.
Cijfer: 7,7

1147 ♫ [1014] Explosions In The Sky - With Tired Eyes, Tired Minds, Tired Souls, We Slept (2001)

Jammer, net toen ik dit wou gaan afrekenen op zijn nogal goedkope bombast, voorspelbaarheid en gebrek aan sfeer (knap als je dat lukt als postrockband), kwam mijn gigantische zwak voor die goedkope bombast, maar ook voor de spannende melodielijnen en voor de verschrikkelijk goede percussie weer opspelen en was ik weer volledig onder mijn bureau geworpen door de fantastisch klinkende climaxen en de nogmaals voorspelbare, maar kippenvelopwekkende opbouwen daarnaar. EitS is qua inventiviteit en spanning echt niet een grote postrockband, maar als er soms zo’n resultaat uit komt rollen, boeit het niet zoveel.
Cijfer: 8,5

1146 ♫ [0893] The Kinks - Shangri-La (1969)

De compositie doet me aan tientallen andere nummers denken en het is allemaal stukken vlakker dan wat ik al van ze ken, maar al die afgezaagde melodietjes klinken toch wel errug prettig en daarnaast trompetjes. Erg genietbaar, wat Beatlesque stukje vrolijkheid met vooral een heerlijk refrein.
Cijfer: 7,5

1145 ♫ [-------] Arcade Fire - Rococo (2010)

Waar de sfeer op the Suburbs ondanks zijn “gewone” instrumentatie misschien wel het sterkst en het origineelst is van al de albums die deze fantastische groep heeft gemaakt, vallen de teksten soms wat tegen, vooral door het directe gebruik van uitspraken in de tekst (Then I guess I’ll just begin again/You say: “Can we still be friends”). De oplettende lezer heeft echter misschien gemerkt dat het stukje tekst niet uit dit nummer gehaald is; Rococo behoort namelijk samen met een vijftal andere nummers tot de groep met wél een schitterende tekst. Vooruit, ook hier blinkt Butler niet uit in het voordragen van de ingewikkelde maar gelaagde teksten zoals die er op Funeral zijn, maar de venijnigheid is in iedere lettergreep van dit cynische kinderliedje hoorbaar en dat maakt de onheilspellende sfeer hiervan nog wat sterker. De kinderlijke akkoorden worden erg mooi verwrongen door de duistere strijkers, die schaars zijn op het album, en de zwartgallige uitbarstingen met als resultaat een prachtig stuk met de vertrouwde passie die Arcade Fire, wat hun stijl ook is, altijd overduidelijk in hun muziek laat doorschemeren. En dan behoort deze nog niet eens tot mijn favorieten van The Suburbs.
Cijfer: 9,4

1144 ♫ [-------] Sufjan Stevens - They Are Night Zombies!! They Are Neighbors!! They Have Come Back From The Dead!! Ahhhh! (2005)

Het mooiste aspect aan Illinoise is de gigantische verscheidenheid aan nummers en dus emoties; met The Black Hawk War als euforische energiestoot, John Wayne Gacy als een onheilspellende ballade, Casimir Pulaski Day als semi-nonchalante maar hartverscheurende ode aan een overleden vriend(in), The Predatory Wasp als iets minder subtiele maar oh zo mooie brok emotie en The Seer’s Tower als vreemd, bezwerend jazzclubnummer zou je bijna vergeten dat er ook nog een tussencategorie is: de categorie met nummers die echt verschrikkelijk, ongelooflijk lekker zijn. Nu bestaat minstens één derde van Illinoise uit dit soort nummers en lijkt het dus misschien een beetje raar dat ik een album in mijn top-10 heb opgenomen waarvan één derde “gewoon” lekker is, maar dan heb ik het waarschijnlijk niet goed genoeg benadrukt. Nummers als They Are Night Zombies… zijn niet gewoon iets wat je bij een uitgeruste bui opzet als achtergrondmuziekje tijdens een gezellig etentje, het zijn eerder nummers die je op een willekeurig moment van de dag liggend op bed aanzet en die je dan onmetelijk overdonderen met hun tientallen inventieve lagen, geniale melodieën en sfeerbeelden (ja, die zijn er dan weer wel) die allemaal als een soort stortvloed over je heen komen gedurende de vijf nietige minuten waaruit ze bestaan. En ja, ik kan niet zeggen dat ik na afloop de neiging heb om wanhopig snikkend Ben & Jerry’s ijs wegschrokkend GTST te gaan kijken, of om juist plotseling het leven duizenden keren positiever te zien en liefdesverklaringen aan willekeurige mensen te gaan schrijven. Wel ben ik keer op keer gewoon weer verbaasd over hoe schitterend de vioollijntjes in het nummer zijn geweven, hoe mooi de zachte stem van Stevens toch klinkt en hoe geniaal de percussie toch klinkt. Ondanks zijn “vlakheid”, is dit eigenlijk alles wat ik zoek in een nummer. Vandaar mijn maximale cijfer.
Cijfer: 10

1143 ♫ [1314] Godspeed You! Black Emperor - East Hastings (1997)

Iedereen heeft zijn muzikale tics. Zo vinden sommigen het nodig om hun volledige digitale muziekverzameling met albumhoezen te voorzien, is voor anderen meefluiten noodzakelijk, hebben weer anderen niet genoeg discipline om hun favorieten niet voor een maand lang non-stop te draaien en ze zo tot niet-meer-favorieten te maken en onthoud ik bij plekken waar ik niet al te vaak kom altijd welk nummer ik op dat moment luisterde – als het een echt goed nummer was, althans. East Hastings was het eerste nummer van een toen pretentieuze band met veel te lange nummers waar ik, op bezoek bij familie en wandelend met de hond, plotseling mentaal met een driedubbele achteruitsalto op de grond werd gesmeten, met als decor een slaperige zaterdagochtendbuurt in Leiden – waarschijnlijk was mijn gezicht bijzonder komisch bij het toen pas beseffen hoe prachtig die allesverwoestende climax klonk. Nu is East Hastings wederom niet het meest ingewikkelde postrocknummer, in tegenstelling tot een groot deel van de andere nummersvan deze band; de “afgezaagde” structuur van rustig, harder, hardst wordt niet respectloos tussen het grof vuil gegooid, maar redelijk nauwkeurig aangehouden, net zoals de postrockert van die andere band eerder op de pagina. Maar het leuke is dat EitS, die zich veel braver aan deze regels houdt, de kunst van instrumenten als mensen laten klinken meestal toch echt minder goed door heeft als deze band. De cello’s en violen klinken echt als treurende mensen, en zo ook de gitaren (nog steeds is het gitaargeluid van GY!BE uniek, hoe hard sommige postrockertjes het ook proberen na te bootsen). En met zo’n levende instrumentatie, die zulke prachtige melodieën speelt, is het plotseling stukken makkelijker om je nummer zo verschrikkelijk sfeervol te maken als hoe het nu is; East Hastings beeldt van alle nummers op F#A# Infinity naar mijn mening het treffendst een lege wereld na een of andere ramp uit. Onnoemelijk mooi muziekstuk weer.
Cijfer: 10

Link naar volledig nummer: YouTube - Godspeed You! Black Emperor - East Hastings [HD, full song]

1142 ♫ [-------] Ultravox - The Voice (1981)

Stukken minder indrukwekkend, al had ik dat natuurlijk wel kunnen verwachten, maar tevens een synthpoppert die erg goed te doen valt; hoewel de vertrouwde drama in de stem van de zangerd echt heel erg onnodig en het achtergrondkoor te plechtig is, klinkt het refrein erg lekker en lijken de drums godzijdank niet uit colablikjes te bestaan. Ga ik het vaker opzetten? Nee, maar ik heb me geen seconde echt geërgerd.
Cijfer: 6,5

1141 ♫ [1020] Manu Chao - Me Gustas Tu (2000)

In stonede toestand zou ik dit waarschijnlijk onmetelijk van genieten, maar jammer genoeg ben ik dat niet. Wel ben ik ietwat aan het doezelen door de wel heel erg knullige zang en de tamme gitaartjes. Reggae is bijna altijd niet echt mijn genre en met zo’n simpele tekst (en dat terwijl ik niet bepaald een kenner van de Spaanse taal ben) wordt het er niet heel veel beter op. Maar ja, best zonnig sfeertje, hoor.
Cijfer: 5,2

Gevuld met zoutzuur?

Was een flauw grapje naar aanleiding van de vergissing van Snoeperd bij hetzelfde nummer.

Ah, vandaar dat het me al bekend in de oren klonk.

410 ♫ [0222] Orchestral Manoeuvres In The Dark - Electricity (1979)

Electricity stond op een mooie 222ste plek. Dit jaar staan ze iets lager. Electricity is een best fijn nummer. Het deuntje is geweldig gevonden. Ik vind het leuk dat het nummer vrij up tempo is. Hierdoor komt het deuntje alleen maar beter uit de verf. Typisch zo'n lekker radionummer.

Cijfer: 7,8

409 ♫ [0811] Robbie Robertson - Somewhere Down The Crazy River (1987)

Robbie Robertson, pff.. nog nooit van gehoord. Ook niet als ik heel diep nadenk. Deze man is mij volslagen onbekend. Het nummer start met Spoken Word. Dan volgt het refrein. Mooi gezongen door de man die ook de spoken word inspreekt. Maar de man die de echo inzingt heeft echt een belachelijk domme stem. Maar dat is slecht een kleine kritisch kanttekening. Voor de rest is het prima. Al vind ik het wel een iets te hoge plek voor dit nummer.

Cijfer: 7

408 ♫ [0398] Massive Attack - Protection (1995)

Protection werd uitbracht voor Mezzanine. Het titelnummer is het enige wat ervan in onze top 2000 staat. Protection is een zeer relaxed nummer. Het heeft een repetitief deuntje. En de zang wordt door Tracey Thorn, een verder vrij onbekende zangeres. Ze kan mooi zingen. Maar uitbarstingen of zo durft ze blijkbaar niet. Het had het nummer wel goed gedaan.

Cijfer: 6,8

407 ♫ [0436] Simon & Garfunkel - The Boxer (1970)

Met Simon & Garfunkel wanen we ons in de jaren '60, al is het album wel van 1970. Maar overal in dit nummer weerklinkt de jaren '60. Ik hou van de sprankelende riffjes en de lieve samenzangen. Een zeer schitterend nummer en het beste wat ik van dit duo gehoord heb. En een van de beter ontdekkingen dit hondertal.

Cijfer: 9

406 ♫ [0335] Peter Gabriel & Kate Bush - Don't Give Up (1986)

Don't Give Up zal niet snel bij mijn Kate Bush-favorieten gaan horen. Toch vind ik het een erg goed nummer. Waarom? Omdat Kate Bush nogal veel topnummers heeft uitgebracht. En een goed nummer valt dan niet eens zo op. Maar we moeten het niet alleen over Kate Bush hebben. Peter Gabriel zingt namelijk ook erg sterk. Zijn zang doet een beetje aan Elbow-frontman Guy Harvey denken en dat is zeker een compliment zoals je mijn top 10 kan zien.
Het is een zeer goede afwisseling met Kate Bush. Die er echt inknalt bij het refrein. Bij deze beluistering word ik er weer even op gewezen hoe mooi dit nummer wel niet is.

Cijfer: 8,8

405 ♫ [0133] Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (1984)

Voor een niet-top 250 album is Ocean Rain met 3 nummers prima vertegenwoordigd. Ocean Rain heb ik wel eens geluisterd maar ik herinner me er niet veel van. Het klinkt prima. Er zit een goede opbouw in de song. Ook het instrumentgebruik is oké. De violen vind ik goed klinken. De zang is ook niks mis mee. Toch vind ik het niet allerbijzonderst. Misschien verandert het nog.

Cijfer: 7

404 ♫ [0351] Moby - Porcelain (2000)

Van Moby ken ik Lift Me Up. Dat zag ik toen ik jong was op MTV en ik vond het fantastisch. Nu vind ik het nog steeds leuk. Moby heeft veel meer gepresteerd, veel goede singles gehad en een paar topalbums.
Ik ken er nog niks van en dat moet er snel eens van komen. Porcelain is een regelrecht topnummer. Er zit een schitterende pianosample in. Als ik electronic hoor dan hoor je vaak zo'n soort sound. Moby voert het in ieder geval fantastisch uit.

Cijfer: 9

403 ♫ [0514] Fleet Foxes - White Winter Hymnal (2008)

De Fleet Foxes zijn altijd op zoek naar het perfecte folkpop liedje. Met White Winter Hymnial (en nog een pak nummers) vinden ze dat liedje moeiteloos. Waar hoi123 niet zoveel emotie hoort in de muziek van de Fleet Foxes, hoor ik dat zeker wel. De samenzangen van de Fleet Foxes leiden een leven. Je voelt ze als een vogeltje je oren binnen vliegen. (figuurlijk natuurlijk). Ongelooflijk hoe je zoveel zalig/hemelsheid in slechts twee minuten kan leggen. Mag van mij nog wel een plek of honderd hoger.

Cijfer: 9,8

402 ♫ [0168] dEUS - Suds & Soda (1994)

White Winter Hymnial behoort tot de top, Suds & Soda hoort bij de wereldtop. Suds & Soda staat op 12 in mijn top zoveel. Vanaf de eerste toon op de viool word ik helemaal gek. Dan komen doodsimpele gitaarakkoorden erbij, niet veel erna volgt een monsterlijke gitaarriff. Ik zit dan al midden in mijn trip. Na dat knotsgekke en overrompelde begin volgt de meest wenselijke overgang die ik kan bedenken. Een stukje muziek van de beste orde, het refrein is buitenaards. Daarna gaan we weer door met de scherpe gitaarriffs, de nog steeds fantastische violen en de energieke drums. Het refrein volgt weer. En we horen na het refrein een soort van orgeltje, die ook vaak worden gebruikt door The Doors en bijvoorbeeld in Time of the Season van de Zombies. Ik mag dat instrument graag, schud hem de hand en geniet weer verder bijvoorbeeld de nog niet genoemde aggresieve vocalen van Tom Barman. Ik ben voor de komende twintig nummers weer helemaal voldaan.

Cijfer: 10

YouTube - dEUS - Suds & Soda

401 ♫ [0525] Interpol - Evil (2004)

Antics is het tweede album van Interpol. Vrij begrijpelijk wordt het niveau van het debuut niet gehaald. Maar een mooi album is het zeker. Zeer constant en een aantal uitschieters. Evil is een mooie opening van het album. Het heeft een sublieme baslijn en ik kan erg genieten van de zang. Vooral Rosemary wordt erg mooi gezongen.

Cijfer: 8,5

Nog maar 4 hondertallen. Hopelijk nog 40 rijtjes met zo'n niveau.

Wellicht dat deze band The Band je nog iets zegt

Zo onbekend was haar groepje (duo) toch ook weer niet?

Everything But the Girl

Klein nummer 1 hitje toch maar?

Maar goed als er nu "een verder vrij lelijke zangeres" had gestaan klopte het weer wel

Het nummer komt dan ook uit '69. De single was er voor het album uitgegeven werd.

Goh, nooit geweten!

Gemeen. Maar haar stem is dan weer wonderschoon...

YouTube - Tracey Thorn raise the roof

Dat Robbie Robertson uit The Band komt wist ik ook niet... maar moet zeggen dat dat nummer van hem me ook nooit nieuwsgierig heeft gemaakt naar meer.

Ik heb niet veel met The Band (ooit The Last Waltz gekocht maar die luister ik nooit meer) maar dat nummer van Robbie Robertson is werkelijk fenomenaal. Als ik mee zou doen in dit topic zou dat waarschijnlijk een van m'n spaarzame "tienen" zijn. Zo zie je maar, smaken verschillen en meer van die gemeenplaatsen.

Ik betwijfel of het genre bestaat, maar dat nummer van Robbie Robertson zou niet misstaan op de soundtrack van een erotische horrorfilm.

Ja hoor, Jesus Franco - MovieMeter.nl maakte er een heleboel.
o.a. Necronomicon - Getr?umte S?nden (1968) - MovieMeter.nl en Christina, Princesse de l'?rotisme (1973) - MovieMeter.nl

400 ♫ [1119] Portishead - Machine Gun (2008)

Third is een van de albums die ik binnenkort ga luisteren. Maar nu ik zo verslaafd ben aan Dummy heb ik daar voorlopig nog genoeg aan. Maar leuke nummers van dit album zijn altijd welkom. Ik weet niet of ze de titel er op hebben uitgekozen, ik denk het wel, maar het is zwaar geniaal gedaan, met die energieke beat die inderdaad op een machinegeweer lijkt. De zangeres laat zien van vele markten thuis te zijn, waar ze op Dummy zwoel zingt, is het hier een ijzige en onheilspellende stem.

Cijfer: 8,5

399 ♫ [0804] The Sound - New Dark Age (1981)

Hoe verder we naar Winning toekruipen, hoe beter de nummers van The Sound worden. Dit vind ik een van de fijnste tot nu toe. Er zitten veel tempowisselingen in, het nummer boeit me zeer. Het mooiste gedeelte is waar ze New Dark Age zingen, prachtig!

Cijfer: 8,5

398 ♫ [0565] Alice In Chains - Would? (1992)

Alice In Chains, The Sound, Chameleons en de Afghan Whigs, ik weet niet of ze veel met elkaar te maken hebben, maar ik reken ze altijd een beetje tot hetzelfde soort bands, overlapping in tijd en muziek. Alice In Chains is de ruigste van deze bands. Het ruige ligt me erg goed. De scherpe gitaarpartijen hoor ik graag en Alice In Chains doet zeker niet alles binnen de lijntjes. De zanger heeft trouwens een geweldige stem, het was me nooit zo opgevallen.

Cijfer: 8

397 ♫ [0793] The Veils - Nux Vomica (2006)

Dit is het magnum opus van The Veils en tot mijn vreugde staat het ook het hoogstgenoteerd van de Veils-nummers. Dit nummer is akelig goed. En akelig qua sfeer. Ik word er bijna bang van bij het beluisteren ervan. Alles is onheilspellend aan het nummer, vooral de instrumentatie, in de intro wordt de spanning prachtig opgebouwd. De zang is vol emotie en ook een soort van gemeenheid. Als ik dit nummer stereo volume 30 opzet en het refrein breekt aan begin ik mezelf al een beetje te verliezen. De adrenaline giert door mijn lijf. Het refrein, de ontzettend harde instrumentie is zo meesterlijk, vooral in contrast met de rust in de coupletten en de opbouw naar het refrein toe. De laatste keer het refrein lijken ze je wel kapot te willen maken, ze laten mij op een niet normale manier trippen, ik krijg neigingen om tegen dingen aan te trappen en alleen maar als een gek rond te springen. Moeilijk te beschrijven zo'n nummer, maar wat is dit geweldig!

Cijfer: 10

396 ♫ [0604] Songs: Ohia - Lioness (2000)

Songs: Ohia wordt gelukkig ook in de top 2000 goed gewaardeerd, want dat verdient deze fantastische artiest. Sfeer leggen in nummers kan hij als de beste. De zang en gitaar zijn de ultieme combinatie. Het gitaarspel is verbluffend, zeer triest gespeeld maar aan de andere kant door de goede productie ook weer erg fijn klinkend. Het andere deel van de combinatie is de ontzettend schitterende melancholische stem van Jason Molina. Deze twee componenten maken samen een zeer meeslepend, en bovenal, fantastisch nummer.

Cijfer: 9,3

395 ♫ [0210] Arcade Fire - Crown Of Love (2004)

Crown of Love vind ik de gezellige meezinger op Funeral, ook al is het doordrenkt met emoties vind ik het het minst deprimerende nummer op Funeral. Dat verder veel triestheid is. Crown of Love beschouw ik niet als een van de beste nummer, maar het is wel een nummer dat het magistrale niveau op Funeral laat zien. Vooral het refrein mag zeker bij de mooiste fragmenten van Funeral worden gerekend. Op instrumentaal gebied vind ik Arcade Fire een van de beste bands die er is (sowieso al eigenlijk), ze weten er een zeer typisch sfeertje mee te creëren.

Cijfer: 9

394 ♫ [0549] Portishead - Glory Box (1994)

Voor de tweede keer Portishead, wat een feest. Dit keer komt het van Dummy, ongetwijfeld een van de verslavendste albums. Glory Box is na Sour Times het beroemdste, het is dan ook fantastsich. Op dit nummer hangt de jazzy sfeer die op het hele album hangt nog meer dan op de andere nummers. Hoogtepunt is het refrein, waar op alle gebieden subtiel wordt aangezet om tot een schitterend refrein te komen.

Cijfer: 9,3

YouTube - glory box - portishead

393 ♫ [1816] Mark & Clark Band - Worn Down Piano (1977)

Deze klassieker heb ik nog niet zo vaak gehoord en ik ben nog nooit geneigd geweest om het vaker op te zetten. Ik vind er niet gek veel aan en het hele sfeertje dat wordt opgezet en de stemmen stemmen me totaal niet tevreden. En het gaat ook maar door en door.

Cijfer: 5

392 ♫ [0377] Peter Gabriel - Biko (1980)

Biko is het op een na hoogste nummer van Peter Gabriel. Er zitten wel leuke elementen in het nummer, maar toch komt dit nummer wat saai op me over. Er zit niet echt pit in. Jammer, had hier wel wat meer van verwacht.

Cijfer: 5,8

391 ♫ [0263] Tom Waits - Martha (1973)

Closing Time is mijn laatst beluisterde album van Tom Waits, schitterend album met een prachtige sound. Een sound die geweldig tot uiting komt in Martha. Zeer veel emotie op prachtig pianospel.

Cijfer: 9