Wauw, wat veel toppers in dit tiental.

Grappige (aparte) associatie.

The Sound en The Chameleons snap ik, beide begin jaren 80 en duidelijk post-punk.

Maar Alice in Chains, typische begin jaren 90 grunge (Soundgarden, Pearl Jam, Stone Temple Pilots) hoort daar toch niet echt bij. Veel meer gitaar, haar en testosteron dan de twee bovengenoemde.

En dan Afghan Whigs... zou je er misschien tussen kunnen plaatsen, maar zijn denk ik ook niet echt stoer genoeg om bij Alice in Chains te horen. Dan zou ik ze eerder indelen bij de begin jaren 90 indie rock van bands als Pavement en Sebadoh.

Maar goed dit zijn ook maar associaties .

Volgens mij bedoelt Snoeperd gewoon dat hij die bands echt duidelijk bij hun tijdspanne (Chameleons en Sound dus bijv. typisch 80's) vindt passen/horen.

Ik ken de teksten niet uit mijn hoofd en weet niet waar het over gaat, maar triest zou ik het album allerminst noemen.

390 ♫ [0524] The Rolling Stones - Sister Morphine (1971)

Vorige week beluisterde ik Sticky Fingers, fantastische nummers staan daar op, Wild Horses is een van mijn grote favorieten, net als de andere eerste 4. Sister Morphine reken ik niet direct bij de beste, het zit net onder mijn favorieten. Toch een erg mooi nummer. Erg goede opbouw en een mooie vrijwel akoestische song. Prachtig gezongen ook.

Cijfer: 8,5

389 ♫ [0517] Joy Division - The Eternal (1980)

Mijn favorieten van Joy Division moeten nog komen. Dit is de eerste die we tegenkomen. The Eternal was in 2009 een top 100-binnenkomer waarna ze tot buiten de top 500 daalden. Nu krabbelt het nummer weer op. En dat is terecht. Deze moet weer terugkomen in de top 100. Van alle nummers op Closer maakte The Eternal de meeste indruk. Ik weet ook nog precies wanneer ik het voor het eerst beluisterde. Dat was in de Alpen dit jaar. We hadden net een bergwandeling naar een gletsjer gemaakt en we gingen de auto weer in. We bleken net op tijd terug te zijn, want tijdens het afdalen zagen we de donkere wolken al. En dit was de situatie toen ik dacht, laat ik eens The Eternal gaan luisteren (Decades vond ik ook al een uitstekende luisterervaring), The Eternal maakte in combinatie met het landschap en de lucht een diepe, diepe indruk. Het is een van de engste, onheilspellendste nummers die ik ken. Het is verschrikkelijk meeslepend. In het pianospel zit belachelijk veel emotie, om over de zang van Ian Curtis maar te zwijgen. Vanaf de eerste luisterbeurt bleek dat dit nummer bij mijn vier lievelingsnummers van Joy Division hoorde.

Cijfer: 10

388 ♫ [0293] Blondie - Hanging On The Telephone (1978)

Geen idee wat dit nummer zo hoog doet. Het is echt wel een fijn nummer. Het is ook zeker niet ergerlijk (wat X-offender zeker wel was), maar ik vind het behalve dat het een fijn klinkend popnummer is toch weinig bijzonder. Veel ooh's maar weinig inhoud.

Cijfer: 6,3

387 ♫ [0371] Patti Smith Group - Dancing Barefoot (1979)

Patti Smith is een artiest die nog in ontdekking is. Ik heb nu Horses op mijn iPod staat en dat bevalt. Dancing Barefoot is ook erg sterk. De coupletten zijn meesterlijk, waardoor het refrein niet eens zo opvalt. Maar dat hoeft niet, op basis van de dromerige melodie en de uistekende coupletten hoef ik me niet meer te wensen.

Cijfer: 8

YouTube - Patti Smith ~ Dancing Barefoot (HQ Audio).

386 ♫ [-------] Kate Bush - Army Dreamers (1980)

Ondanks dat mevrouw Bush al 9 keer in de lijst staat, mist er naar mijn mening nogal veel. Alleen al van The Kick Inside kan ik de komende drie jaar nog aan lievelingsnummers toevoegen (heb dit jaar Moving toegevoegd, en The Saxophone Song wil ik graag volgend jaar nomineren) en dan zwijg ik nog over toppers als Oh to be In Love, Them Heavy People, Babooshka, The Wedding List, Hounds of Love en Hammer Horror. Army Dreamers komt van een van haar vele topalbums, Army Dreamers is een 24-karaats popnummer. Een nummer ook dat alleen door een grote zangeres als Kate Bush gezongen kan worden, dat refrein is magistraal gezongen.

Cijfer: 9

385 ♫ [0912] Four Tops - Reach Out, I'll Be There (1966)

Nieuw in de top 500 is de jaren '60 band de Four Tops. Een band die ik nog niet ken en de jaren '60 moet een mooie ontdekking betekenen. Het valt allemaal mee. Niet zo fantastisch als ik gehoopt had. Maar zeker genietbaar. Ik ga het vaker opzetten en hoop dat het gaat groeien. Na zo'n anderhalve minuut wordt het trouwens wel erg mooi.Heel, heel mooi zelfs.

Cijfer: 7,5

384 ♫ [0231] Otis Redding - Try A Little Tenderness (1966)

We blijven in het jaar 1966. En we komen bij een wat grotere naam. Wat zegt, zeker een van de grootste soulmannen ooit. En hij had nog zoveel meer moois kunnen doen als hij niet in dat vliegtuig had gezeten. Als je ooit een soort lijstje zou maken van grootste verliezen voor de muziek zou Otis Redding daar hoog op komen te staan, net als een Jimi Hendrix bijvoorbeeld.
Het plezier en de passie is van de nummers af te lezen. Dit kende ik nog niet, maar voegt zich meteen bij mijn favorieten, ik weet ook waar Kanye West zijn eerbetoon vandaan heeft gehaald. er zit zoveel kracht achter dat stuk dat hij gesampled heeft. Otis Redding is een held.

Cijfer: 9,5

383 ♫ [0245] Talk Talk - Tomorrow Started (1984)

Talk Talk pleziert me altijd wel. Ze hebben een sound die volgens mij iedereen goed kan hebben en zullen dan ook niet veel tegenstanders hebben. Tomorrow Started. Instrumentaal zit het zeker snor, veel goede instrumenten gebruikt die een zweverig geheel creëren. Vooral het laatste stuk van het zanggedeelte is erg sterk.

Cijfer: 8,8

382 ♫ [0394] Madrugada - The Kids Are On High Street (2005)

Madrugada heeft de betere nummers toch in de kelder zitten. The Kids Are On High Street is weer een gaaf nummer met een sterk refrein. Maar het zwaarmoedige is niet meer aanwezig, ik krijg niet meer het spannende gevoel in mijn buik dat ik bij Valley of Deception en Step Into This Room. Toch een verdiende ruim-voldoende voor dit ijzersterk post-punk achtige nummer.

Cijfer: 7,5

381 ♫ [0586] Stevie Wonder - Master Blaster (Jammin') (1980)

Dit onbekende Stevie Wonder begint al meteen stevig funkend. Heerlijk ritme en melodietje. Dit is Stevie Wonder op z'n allerbest, het is een rijk aangekleed nummer met alleen maar prachtige stukken, Stevie Wonder kan met veel gevoel zingen en dat vertaald zich in een nummer dat je voelt in je hele lijf.

Cijfer: 8,5

950 ♫ [1686] Art Of Noise - Moments In Love (1983)
Eind vorig jaar nam ik dit nummer al op in mijn new wave mixtape; Muziek >> Toplijsten en favorieten >> new wave mixtape van de week.
Ik kan er nog altijd achter staan. 10 minuten bedwelmend, 10 minuten geweldig.

Cijfer: 8,4

949 ♫ [-------] Jeff Buckley - Last Goodbye (1994)
Een aardige tijd terug heb ik me al eens aan dit album gewaagd. Het beviel zeker, dus waarom ik me nog niet heb gewaagd aan een tweede luisterbeurt weet ik eigenlijk niet. Dat het album niet vol met Hallelujahs staat wist ik al, maar ik was alweer vergeten dat dit eigenlijk vrij simplistische rock is. Tekstueel ongetwijfeld allesbehalve simplistisch (althans, als ik de berichtgeving mag geloven), maar erg veel bijzonders vind ik dit niet. Met andere woorden: geen muziek waar ik op hoop bij de nummer 6 van de top 250. Toch is dit wel muziek waarbij de ervaring leert dat meer draaien vaak een goed medicijn is. Om alvast wat vooruit te lopen op de zaken (of wishful thinking):

Cijfer: 6,5

948 ♫ [1147] Billy Idol - Eyes Without A Face (1984)
Typisch 80s-product waar wederom niks mee mis is, maar waar moeilijk echt van te genieten is. Gelukkig trekt iets anders vanaf de eerste seconden mijn aandacht: de bas. Ik hou van volle producties, in dit geval verkregen door een mooie, diepe bas. De schelle gitaren hoeven van mij niet zo, maar vooruit. Een leuk nummer, maar dat wist ik eigenlijk al.

Cijfer: 6,8

947 ♫ [0612] Édith Piaf - Non, Je Ne Regrette Rien (1960)
Waarom dit in godsnaam in Inception moest komen, weet ik niet. Het past echt totaal niet tussen de voor de rest uitstekende score van Zimmer. Een aardig nummer, hoewel ik dit absoluut niet tot mijn favorieten zou kunnen scharen. Wellicht iets te simplistisch.

Voor de filmliefhebbers: La M?me (2007) - MovieMeter.nl

Cijfer: 6,2

946 ♫ [0882] New Order - The Perfect Kiss (1985)
Het kikkergeluid, leuk een aardig, maar als het geen kikkers waren geweest, had het geen credits opgeleverd. Dat wil zeggen, ik vind het weinig toevoegen. Net zoals ik veel dingen in het nummer weinig vind toevoegen. Een leuk nummer, wellicht bij vlagen echt goed, maar tot een echte favoriet zie ik dit niet uitgroeien.

Cijfer: 6,2

945 ♫ [0314] Johnny Cash - Ring Of Fire (1963)
Een nummer dat ik al behoorlijk wat jaren ken. Vroeger onbewust (Johnny Cash? Wie?), nu wat meer bekend met de man. Nog altijd prefereer ik dit soort nummers boven zijn latere werk (o.a. Hurt).

Helaas was ik een jaar of 4 à 5 geleden zo naïef om een link aan te klikken waardoor dit nummer een beetje een... onaangename bijsmaak heeft gekregen. Aangezien men zich toch af gaat vragen wat dat dan was: 2guys1hole. Maar zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb.
And it burns, burns, burns..

Cijfer: 6,5

944 ♫ [1623] Bloc Party - Banquet (2005)
Daar zijn ze weer, de semi-alternatieve rockbandjes uit het eerste deel van de jaren ’00. De oppervlakkige gitaarbandjes die imo weinig toevoegen aan zo’n beetje alles wat voor hen al gemaakt is. Bij vlagen maken ze wat aardige nummers en af en toe zowaar nog eens een goed nummer, maar laten we eerlijk zijn: als dit het beste van de 21e eeuw moet voorstellen, is het toch wel een heel mager decennium.

Cijfer: 5,8

943 ♫ [-------] The Waterboys - December (1983)
Terug naar die goeie ouwe tijd, toen men nog wist wat muziek maken was. Ik moet bekennen nog nooit het debuut beluisterd te hebben. En dat terwijl ik de twee albums daarna toch wel als één van de beste van de 80s bestempel. Ik had ook wel wat rauwer werk verwacht. Een band die zoekend is naar zijn geluid en toewerkt naar dat ene meesterwerk. Maar dit is meer het subtiele spul waar ze na hun 80s-periode mee zouden komen. Mij om het even, allebei even prachtig.

Cijfer: 7,3

942 ♫ [-------] Metallica - ...And Justice For All (1988)
Metallica, één van de tot nu toe zeer spaarzame bands waar ik zowaar wat metalnummers van kan hebben. Misschien denk ik dat het metal is, maar zijn de nummers die leuk vind van ze stiekem eigenlijk gewoon (hard)rocknummers, maar nummers als Master of Puppets, Welcome Home (Sanitarium) en Sad But True kan ik in een opwelling best draaien. Normaal zet ik metal binnen de minuut af en als het wat beter is binnen 2 of 3 minuten, maar hier nog zo’n uitzondering. Pas rond de 7 minuten begon ik me af te vragen hoe lang het nummer eigenlijk nog duurde. Ooit zal het goedkomen. Denk ik.

Cijfer: 6,7

[i]Zo te zien is KJ niet langsgeweest bij deze ladder, dus bij deze een nieuwe link:
...And Justice for All
Hoe heb je de links eigenlijk het liefst aangeleverd, gewoon de link en dan maar kijken wat MuMe er van maakt, of zoals ik het nu doe?

941 ♫ [-------] Madrugada - Norwegian Hammerworks Corp. (1999)
Best of the rest. Sterk staaltje rock zonder echt goed te zijn. Is het te glad? Nee, dat valt wel mee. Misschien heeft Sivert een te neutrale stem. Maar langzaam komt het nummer los en dan zijn het die laatste paar minuten die ervoor zorgen dat dit nummer (via de koptelefoon) het voordeel van de twijfel krijgt en met de grote jongens mee mag doen.

Cijfer: 7,5

Leuk dat je Art of Noise ook zo mooi vindt, ik heb Moments In Love via de ladder ontdekt en ik vind het nog steeds een van de mooiste ontdekkingen uit de ladder. Inderdaad zeer bedwelmend.

Ik vroeg me trouwens af wie van de lezers zich volgend jaar eens aan de lijst wil wagen. Het zou namelijk wel leuk zijn dat als de eerste plekken dit jaar bekend worden, wat nog een tijd duurt (ik ben dan zeer waarschijnlijk klaar) dat anderen ook weer bespreken.

Ik zie trouwens LucM ook niet meer, jammer, want LucM en ik hebben toch erg gelijkende cijfers en smaak. En het zou schade zijn als je in het zicht van de eindstreep strandt.

Hoewel ik best wil geloven dat het een typo is en er schande had moeten staan, zou dat alleen maar meer vraagtekens oproepen.

Ik hoop overigens wel dat het nog actief blijft later, want het zou jammer zijn als het straks op de snelheid van mij, Roeland en Arnoud aan zou komen.

Schade is jammer in het duits, ik wilde als stukjesschrijver even mijn meertaligheid laten zien.

Je schrijft mijn naam trouwens met een t.

Ik vind de stukken van Snoeperd vaak trouwens erg leuk om te lezen, omdat hij een verfrissende kijk kan hebben doordat ie dingen nog nooit eerder heeft gehoord. Four Tops? Nooit van gehoord.

Zulke hits heb ik vroeger op de radio tot in den treure gehoord (niet dat ik het erg vond hoor, maar toch) en ik vraag me soms toch ook wel af hoe ik het zou vinden als ik het voor het eerst hoor.

Ok, nu te laat om te veranderen. Maar daar weet jij vast wel raad mee.

Eén spatie kan je lay-out compleet veranderen.

1140 ♫ [0858] The House Of Love - Christine (1988)

De vaak aanwezige snijdende gitaarlijnen vormen een kenmerk van deze tijd dat me wel altijd bevalt; ze liften het niveau ook hier op van ietwat matig gecomponeerd popliedje tot in ieder geval een spannend ietwat matig gecomponeerd popliedje. Nu is dit eigenlijk sowieso best wel tijdloos door het gebrek aan blikdrums en de ruime voorraad verwijzingen naar de decennia ervoor (Zachte melodietjes - onder de snijdende gitaren althans - à la 60’s, suffe maar best lekkere samenzang à la 70’s etc.), maar als ik dit even heel flauw op het decennium afreken, concludeer ik dat deze ondanks zijn fragmentarische joligheid best ruim uitsteekt boven zijn genregenoten.
Cijfer: 7,6

1139 ♫ [1143] Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised (1970)

Volgens mij ligt het hier niet zo uit de context als ik Scott-Heron de titel van pionier toedien; natuurlijk kregen The Last Poets de prijs toegediend, maar als ik kijk naar de kwaliteit en populariteit ben ik iets trotser op deze meneer. Instumentaal valt dit in de categorie “funky funk” (mensen die al langer met me meelezen zien hier geen pleonasme), maar vocaal stijgt Scott-Heron zelfs boven dat niveau uit met zijn niet bepaald subtiele maar wel overtuigende woede in de stem. Nu is het wel een klein beetje jammer dat zo’n boze meneer het met zo’n niets-aan-de-hand instrumentatie moet doen aangezien het effect daardoor ook gehalveerd wordt, maar als zelfs 40 jaar na dato dit nog vernieuwend en bovenal spannend klinkt, moet ik aardig zijn.
Cijfer: 8,1

1138 ♫ [-------] A Tribe Called Quest - Can I Kick It (1990)

…En we zijn 20 jaar verder. Is het hele genre geëvolueerd? Ja, toch wel; ondanks zijn minimale beat houdt deze formatie zijn muziek constant spannend, er wordt vaak geëxperimenteerd met ritmes en de blazers die soms om de hoek komen kijken zijn lekkerder dan ooit. Ook leuk zijn de verwijzingen naar zichzelf (Here we go y’all, we don’t stop wordt ook gebruikt in Jazz (We’ve Got)) en de eigenlijk altijd goede flow van de rapperts. Buitengewoon lekkere old-school, die de eer van fantastisch tussenstation, want gelukkig is het genre vrolijk doorgegaan met ontwikkelen, met plezier toebedeeld krijgt. Iets minder leuk van de bijna pijnlijk foute 90’s-clip, dat wel.
Cijfer: 8,6

1137 ♫ [1620] Martha And The Vandellas - Nowhere To Run (1965)

Misschien zou ik dit kunnen afrekenen op het feit dat nummers waarin het enige verschil in de melodie ligt alleen in deze ladder al zo’n 10 keer langsgeweest zijn, maar aangezien de blazers nét wat euforischer, de zanglijnen nét wat prettiger en de drums nét wat opzwepende zijn, vergeef ik ze toch weer. Dit is zo’n moment op de dag waarop ik besef dat ik toch wel een lieve knul ben.
Cijfer: 7

1136 ♫ [1559] The Killers - Read My Mind (2006)

In ondertussen al 2 jaar van uit voor de helft verveling en voor de helft interesse talloze recensies willekeurige klassiekers op MuMe lezen heb ik nog nooit, en volgens mij heb ik de pagina van deze band toch al best vaak bezocht, iets gehoord over de belabberde zanger van deze populaire rockband. Nu ik deze mannen voor het eerst een luisterbeurtje gun, zet ik daar toch wel wat vraagtekens bij; in het refrein knijpen mijn aan valsheid redelijk gewende oortjes wel wat samen. Nu kan dit ook komen door de over de top synths, afgezaagde gitaarriffje en net zo belabberde compositie, maar volgens mij zijn het vooral de pijnlijke uithalen van, even goochelen, Brandon Flowers die dit heel erg onaangename muziek maken. Niet fijn.
Cijfer: 2,7

1135 ♫ [0543] Isaac Hayes - Walk On By (1969)

Niet eens opletten wat het volgende nummer is waar je op klikt en dan verrast worden met een goddelijke soulklassieker is best een fijn gevoel. Hoewel, soul; dit stijgt niet alleen qua niveau metershoog uit boven de drieminutenmeezingers die iets te vaak het genre vertegenwoordigen, met zijn gitaarsolo’s, spannende strijkers en loeisterke sfeer is dit ook qua kenmerken wat anders. Maar goed is nog een understatement voor deze muziek, of om het even gezellig metaforisch te beschrijven: Walk On By is als een soort zoet en warm bad dat langzamerhand ieder stukje kou uit je lichaam haalt, terwijl je je verstelt over de doorleefheid en warmheid in de stem van deze legende der biljartballen. De argumenten over waarom de naar mijn mening wat saaiere nummertjes uit het genre wel goed zijn snap maar vooral voel ik hier wél; dit soort euforische knuffelmuziek mag van mij eigenlijk altijd opstaan.
Cijfer: 10

1134 ♫ [0696] K's Choice - Not An Addict (1996)

Prijs van het jaar voor irritantste refrein is hierbij weggegeven en de zeldzaam saaie stem van Bettens mag zich tenminste tussen de nominaties voegen. Ook zijn de gitaren om te huilen zo macho en ligt het “zo, nu gaan we even gevoelig rocken”-sfeertje hier zo dik bovenop dat hoe hard de drummer zijn best ook doet, hij de associaties al niet meer kan wegtrekken uit het gebied van Nickelback met een vrouw.
Cijfer: 3

1133 ♫ [1429] King Crimson - Red (1974)

Mist de gefliptheid die deze band op hun debuut heeft, heeft de verbetenheid die deze band op hun debuut niet heeft met als resultaat een, vooruit, iets minder goed stukje geram, maar nog steeds een indrukwekkende en buitengewoon prettige luisterervaring. Sfeer en spanning genoeg in ieder geval.
Cijfer: 7,8

1132 ♫ [-------] Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love (1978)

Over de meeste van de nummers van hun debuut kan ik nog wel zoet terugkijken met de gedachte dat ik het ooit goed vond, maar als ze met een pijnlijke poging tot uptempo-ballads aankomen wordt het allemaal wel een beetje jammer, hoor. Als zelfs vrolijkheid of opzwependheid kan er blijkbaar niet uitgeperst worden word ik eigenlijk gewoon chagrijnig van dit puberale stukje flauwheid dat ook instrumentaal om te huilen is.
Cijfer: 2,4

1131 ♫ [0664] Belle & Sebastian - The Boy With The Arab Strap (1998)

Ja, ook bij de eerste luisterbeurt is dit weer even oud vertrouwd kippenvel over mijn hele lichaam heen, dit. Ik doe onderhand niet eens meer pogingen om het effect dat deze ladderontdekking met die rare zanger en softe instrumentatie op me heeft uit te leggen; het gevoel dat de hele wereld zo slecht nog niet is, alles dat goed kan komen en dat iedereen lief is lijkt overdreven bij het horen van zo’n “standaard” popnummertje, maar bij iedere goddelijke laag die over deze muziek wordt gegoten weet ik meestal toch wel weer beter. Heel erg mooie muziek.
Cijfer: 9,8

380 ♫ [1797] The Replacements - Alex Chilton (1987)

De Replacements hebben een zeker even goed Let It Be-album afgeleverd als de Beatles. Dit album staat vol heerlijke scherpe rock. Toch komt het beroemdste nummers van de Replacements niet van Let It Be af maar van het album Pleased to Meet Me. Dit nummer is ook een scherp rocknummer, doet me een klein beetje aan de Pixies denken, al is het wat minder strak. Toprefreintje en de tekst is erg leuk.

Cijfer: 7,8


379 ♫ [0219] Soft Cell - Tainted Love (1981)

Soft Cell ken ik niet. Tainted Love is een aangenaam popnummer. De beat is erg goed, het vormt een bron van energie. De productie is helaas wel ietwat storend, het is soms wat te druk en ik kan ook niet zeggen dat ik het geluid nou mooi vind. Met de compositie is niet veel mis al val ik er ook weer niet van mijn stoel van.

Cijfer: 6,8

378 ♫ [0447] Ride - Vapour Trail (1990)

Ik had niet verwacht dat Ride met een nummer echt hoog zou staan. Daar is de muziek misschien toch wat te ontoegankelijk voor. Vapour Trail heb ik al een paar keer beluisterd. Ik weet niet of het aan die extra luisterbeurten ligt, maar Vapour Trail klinkt een stuk minder gruizig als andere Ride-nummers. Dit is zeer helder geproduceerd, de gitaar is erg goed naar voren gemixt waardoor je de fijne melodieën extra goed hoort. Verder maakt de achtergrondzang wat mij betreft het nummer, erg mooi!

Cijfer: 8

377 ♫ [0428] David Bowie - Rock 'N' Roll Suicide (1972)

Waar de nummer op Ziggy Stardust veelal via de gewone structuur zijn, zit deze wat gecompliceerder in elkaar. Het was niet meteen een nummer dat ik direct geweldig vond. Dat duurde even, nu reken ik het bij de beste nummers van het album. De opbouw is wat rustig om dan volledig tot uitbarsting te komen na het zinnetje Oh No Love, You're Not Alone. Dat is prachtig en alles wat in die uitbarsting zit is vrij fenomenaal.

Cijfer: 9

376 ♫ [0401] The Chameleons - Don't Fall (1983)

Don't Fall is tot nu toe het beste nummer dat ik ken van deze groep. Ze zetten een mooie sfeer neer en de riff is supersterk. Het grootst opgezette refrein vind ik erg geslaagd. De Chameleons prijkt nog steeds vrij hoog op mijn tolisten-lijstje.

Cijfer: 8,8

375 ♫ [1540] Peter Schilling - Major Tom (1984)

Major Tom ken ik vooral uit Space Oddity. Wat een van de mooist gezongen zinnen uit de geschiedenis mag worden genoemd. Peter Schilling met deze Major Tom ken ik nog niet, maar ik moet zeggen dat het me erg goed bevalt. De stukken waarop de (volgens mij) synthesizer erg te horen is zijn wat minder, maar waar het minder op de voorgrond is is het meteen erg sterk. Het refreintje vind ik behoorlijk mooi en ook kan de strakheid van het nummer me bekoren.

Cijfer: 7,8

374 ♫ [0568] The Prodigy - Out Of Space (1992)

Ik had gedacht dat Smack My Bitch Up de grote klassieker van Prodigy zou zijn, daar heb ik dus niet helemaal gelijk in. Out of Space is ruim het hoogtstgenoteerde nummer van Prodigy. Out of Space is een heerlijk dansbaar nummer met veel tempowisselingen. Van reggae gaat het weer naar flinke dancebeats. Ondanks dat ik het erg leuk vind allemaal komt dit nummer niet in de buurt van nummers die ik al van hem gehoord heb.

Cijfer: 7,3

373 ♫ [0771] Martha And The Muffins - Echo Beach (1979)

Echo Beach leerde ik kennen via Gabriella Cilmi, die een cover er van maakte die verder niets toevoegde overigens. Het origineel is dus van Martha and the Muffins, wat overigens een erg plezante bandnaam is. Echo Beach is een fantastisch nummer. De riff is zeer geniaal, dat riffje maakt al de helft van het nummer. De andere helft zijn de prachtige zanglijntjes, gebracht door de mooi zingende zangeres Martha (gok ik). Het refrein is naar mijn mening het hoogtepunt. Zelden hoor je zo'n catchy geval.

Cijfer: 9

YouTube - ECHO BEACH MARTHA & THE MUFFINS

372 ♫ [0298] Morrissey - Everyday Is Like Sunday (1988)

Morrissey ken ik eigenlijk alleen van het toch redelijk geniale First of the Gang to Die, tot mijn verrassing en toch ook benieuwheid staat hij hier op een mooie 372ste plek. Ik druk de Youtube-knop in om te kijken of dit terecht is. Morrissey bewijst hier eens te meer bij de beste zangers die ik ken te horen. Zangtechnisch is het zeer goed. De rest van de compositie ligt me ook goed, al vind ik de instrumentatie bij The Smiths toch net iets spannender. Maar dat is slechts kleine kritiek want ik vind het erg sterk.

Cijfer: 8,5

371 ♫ [0170] Nick Cave And The Bad Seeds - Red Right Hand (1994)

Naar nummers van Nick Cave kijk ik uit in de ladder. Ik ken echt te weinig van Nick Cave, zeker omdat ieder nummer tot nu toe erg mooi is. Nick Cave heeft prachtige muziek met een donker randje. Nick Cave zingt op dit nummer vol overtuiging, dit nummer doet me soms ook aan Tom Waits denken, de manier hoe hij zingt, en dat is alleen maar een compliment. Verder is het ook heel relaxed.

Cijfer: 8

Volgens mij staan er wel ontoegankelijkere nummers in dan die van Ride. Die is toch sowieso niet zo ontoegankelijk?

Maar dat zegt ie toch ook?



Lijkt me een behoorlijk toegankelijk nummer als ik dat zo lees

Lees een paar zinnen daarvoor

Hij geeft aan dat Ride met dit nummer zo hoog staat omdat het veel toegankelijker is dan andere nummers die hij van de band kent.

Dat is tenminste wat ik lees...

Dat is ook wat ik bedoel. In mijn herinnering was Ride wat ontoegankelijker, met de meeste nummers kon ik bij de eerste luisterbeurt niets. Met dit nummer klikte het wel meteen, en dat was door de helderheid waardoor je de melodieën erg goed hoort.

Ik lees dit: Dat is wat anders dan dit nummer. Alleen Niels gaat voorbij aan het feit dat hij dit nuanceert door te zeggen dat dit Ride-nummer anders klinkt dan andere (voor hem al bekende) Ride-nummers.

Alleen zo anders is Vapour Trail toch niet ivm andere nummers van Ride?

Die domme Niels toch.

940 ♫ [0601] Magazine - Permafrost (1979)
(Post)punk is de meest walgelijke substijl van rock. Op momenten zou ik het bijna anti-muziek willen noemen. Laat een gitaar zo vals mogelijk klinken, ‘zing’ zo quasi-duister zo mogelijk en doe alsof je het heel moeilijk hebt door te spelen alsof je het eruit moet persen. Zinnen als I will drug you and fuck you verpesten gewoon nummers als deze. Nee, bands als Wire en Magazine komen nooit verder dan “wel aardig”. In dit geval dus de maximale score vanwege een relatief lage irritatiefactor.

Cijfer: 6,6

939 ♫ [0476] Aretha Franklin - I Say A Little Prayer (1968)
Grappig, ik wist niet dat di teen cover was. Aretha Franklin is één van de weinige soulzangeressen die imo het predicaat middenmoot ontstijgt. Nummers als Think en deze kan ik echt van genieten.
Edit: Zie nu dat beide nummers op dezelfde plaat staan. Eens achteraan gaan.

Cijfer: 7,0

938 ♫ [1560] Suede - Saturday Night (1996)
Suede vind ik tot nu toe één van de beste britpopbands. Altijd van constant (hoog) niveau en nooit vervelend. Ik zet ze wel eens op als ik niks anders te luisteren heb. Wat gelijk het probleem van Suede bloot stelt: ze missen iets. Maar wat?

Doet me overigens een beetje denken aan Black Hole Sun.

Cijfer: 7,3

937 ♫ [1581] Bob Marley & The Wailers - Could You Be Loved (1980)
Oh, wat een schitterende bas zit er toch steeds in zijn/hun nummers. Een paar maandjes te vroeg, maar ik kan nu alvast zeggen dat deze zomer vast en zeker weer Bob Marley gedraaid zal worden hier.

Cijfer: 7,3

936 ♫ [0738] Dead Can Dance - Anywhere Out Of The World (1987)
Inmiddels heb ik toch wel alles gezegd over Dead Can Dance wat ik te zeggen heb. Het is leuke muziek, bij vlagen echt geweldig. Tot mijn favorieten zal ik een nummer waarschijnlijk niet rekenen, maar ergens in een top 500/top 1000 zou er vast plaats zijn voor ze. Nummers als deze glijden voorbij, maar deze wist mij nergens echt te raken.

Cijfer: 6,8

935 ♫ [-------] Blondie - Denis (1978)
Een overbekend, vrolijk popliedje. Niet echt boeiend, niet slecht. Duurt gelukkig precies lang genoeg. Eens in de paar maanden wil ik het uit mezelf nog wel eens opzetten.

Cijfer: 6,3

934 ♫ [1069] Golden Earring - Radar Love (1973)
Hun bekendste hit en hier ook hun hoogste notering. Ik heb het altijd een goed nummer gevonden, maar toch vond ik de Top 2000-positie altijd overdreven, maar naar mate ik me meer ging interesseren in de verschillende instrumenten van dit nummer, begon ik hem steeds beter te vinden. Net toen ik het nummer beu was, ontdekte ik dat ik altijd de singleversie gehoord had. Die solo met het psychedelische randje is van behoorlijk hoog niveau. En dat Cesar Zuiderwijk goed kon drummen, wisten we natuurlijk al. Eén van de betere drummers.

Cijfer: 8,6

933 ♫ [0144] Nick Cave And The Bad Seeds - Into My Arms (1997)
Van alle wagelijke ballads die er bestaan in de wereld, is dit toch wel één van de slechtste. Zo verschrikkelijk zoetsappig. Omdat het Nick Cave is, is het blijkbaar geniaal, maar dit is echt geen haar beter dan de slechtste ballad van Bryan Adams. Niets dan rillingen en braakneigingen de eerste keer dat ik het hoorde. Inmiddels zijn die braakneigingen (gelukkig) weg, maar de rillingen zijn er nog steeds. Gelukkig vinden we het volgende misbaksel van hem (voor zover ik weet) pas in de top 50.

Cijfer: 3,7

932 ♫ [-------] The Prodigy - Firestarter (1997)
Fifa 98 moest ik gelijk aan denken. Qua jaartal dus niet zo verkeerd. Beetje gestoord, maar toch nog met die bekende onderlaag erin. Dat is zoals ik het graag mag horen. Eens kijken of de andere nummers in de lijst mij ook bevallen. Ik heb ze ongetwijfeld al een aantal keer gehoord, maar ze zijn vooralsnog niet echt blijven hangen.

Cijfer: 6,4

931 ♫ [1633] They Might Be Giants - Birdhouse In Your Soul (1990)
Daar is weer zo’n einzelgänger. Van die nummers waar je niks anders bij kunt schrijven dan dat je het een leuk nummer vindt. Zou in een normale ladder toch wel op een punt of 4 kunnen rekenen.

Cijfer: 6,7

Into My Arms heeft anders een behoorlijk duister randje, als je weet dat het is opgenomen vlak nadat Nick afkickte van heroïne. Mijn favoriete Cave-nummer zal het wel ook nooit worden, maar om het nu te vergelijken met een Bryan Adams ballad...

(Niks tegen Bryan Adams overigens, als hij rockt tenminste )

Waarom er dan ooit een mixtape van gemaakt in het desbetreffende topic?

Omdat niet iedere new wave punk is. Bovendien hoopte ik nog wat leuke dingen te ontdekken, helaas kon ik zo goed als alle punkgerelateerde nummers gelijk afserveren.
Overigens is het natuurlijk niet zo dat ik alle punk gelijk kut vind. De houding staat me totaal niet aan.

930 ♫ [0831] The Specials - Gangsters (1979)
Ska, ik kan er geen zinnig woord over zeggen. Bands als Doe Maar en Madness mag ik graag horen (op z’n tijd). Ook dit is een band waar ik waarschijnlijk genoeg plezier aan kan beleven. Vooral de rijke manier van componeren trekt mij zo aan.

Cijfer: 6,8

929 ♫ [1054] Led Zeppelin - Achilles' Last Stand (1976)
Eén van de laatste noemenswaardige nummers van één van de grootste bands die ooit op deze aardbol gelopen heeft. Page perst hier zijn laatste geniale solo uit, Bonham zou nog één keer schitteren als drummer, Plant zou voor het laatst zo’n epische tekst zingen en Jones zou voor het laatst mijn hart stelen met zijn beroemde baslijnen. Ze hebben op hun latere albums nog wel aardige nummers gemaakt hoor, maar dit was hun laatste nummer waarin ik me echt kan verliezen. Klein puntje van kritiek: in 7 of 8 minuten had het nummer ook wel gekund. Wellicht dat ik Achilles dan zelfs tot hun 5 beste nummers zou hebben gerekend.

Cijfer: 8,3

928 ♫ [1614] Supergrass - Alright (1995)
Van het epische Led Zeppelin naar de (wat ik vermoed) Britpop van Supergrass. Waarom zelf iets schrijven als anderen dat vele malen beter gedaan hebben:
Ja, bij dit soort nummers zie ik mezelf al zitten. Een mooi voornemen voor deze zomer: meer van dit soort vrolijke popnummers luisteren.

Cijfer: 7,2

927 ♫ [1387] Janis Ian - At Seventeen (1974)
Ronde 1 is bijna ten einde. Tot nu heeft dat voor mij een lijst van 34 ontdekkingen opgeleverd. Jan Ian was daar eentje van. Ik moet zeggen dat ik best verbaasd ben over het jaartal. Aan de andere kant is dit typisch het soort muziek dat overal tussen 1970 en 2010 in gemaakt zou kunnen zijn. Schitterende niets-aan-de-handmuziek met een tekst met een nare bijsmaak.

Cijfer: 8,7

926 ♫ [-------] Fats Domino - Blueberry Hill (1957)
Dat de 50s er bekaaid van afkomen wisten we al. Zelfs de grootste klassiekers eindigen niet bovenaan. Ook Blueberry Hill moet het bekopen met een ‘magere’ 926e positie. Het is het lot van pré-60s muziek. En om eerlijk te zijn ga ik daar ook geen verandering in brengen. Maar Blueberry Hill is wel een bijzonder lekker nummer om bij wakker te worden, merk ik.

Cijfer: 7,3

925 ♫ [1538] David Bowie - Be My Wife (1977)
Een korte van Bowie. Het rauwe randje vind ik goed passen bij het nummer. Zijn dat misschien de electronic-invloeden die vermeldt staan bij het album?

Cijfer: 6,4

924 ♫ [1188] Bruce Springsteen - Tougher Than The Rest (1988)
Eén van de vele successen van Bruce. Ik mag ze niet allemaal, maar ik vind hem wel steeds beter worden. Niet geschikt voor de liefhebber van zijn powersongs, maar gelukkig kan ik van beide wereldjes genieten. Misschien een beetje sloom gezongen, maar ik zou niet weten wat er mis zou moeten zijn met Tougher Than the Rest. De klasse van dit nummer viel me overigens pas recent op. Vorige week tijdens de Album Top 1000 van Radio Veronica.

Cijfer: 7,4

Nummer komt uit ’87, single werd later dan het album uitgegeven.

923 ♫ [1612] Lynyrd Skynyrd - Freebird (1976)
Ofwel een verschrikking met oeverloos gesoleer, ofwel geniaal met oeverloos gesoleer. Bovenin te vinden in ontelbaar Top X beste gitaarsololijstjes. Een tijdje ook wel in die van mij. Er was een tijd dat ik steevast de bijna 15-minuten durende live-versie van One More From the Road draaide op weg naar voetbal. Slide guitar door Rossington om één van zijn helden, southern rock-pionier, Duane Allman te eren. Niet te vaak draaien is het motto van dit nummer, blijkt.

Cijfer: 8,6 (173 in mijn top 250)

Dit nummer komt uit ’73. De verwarring ontstaat waarschijnlijk, doordat in ’76 een single van hun live-album (One More From the Road) uitgegeven werd

922 ♫ [0208] Talking Heads - Burning Down The House (1983)
Bijna bewierookt door de wavers hier. In dit geval wil ik best mee gaan. Show wordt, zoals wel vaker, gestolen door Tina (bas) en Chris (drums). De ritmesectie van Talking Heads zorgt ervoor dat de nummers lekker opzwepend klinken. Onmogelijk om bij dit soort nummers niet de neiging te krijgen door de kamer te dansen.

Cijfer: 7,2

921 ♫ [1030] The Smiths - Ask (1986)
Nog zo’n bewierookte 80s-pionier. Ik zit nog volop in de fase dat ik de albums nog aan het verkennen ben, maar zodra ik daarmee klaar ben, staan alle non-album singles alweer te wachten. Hier kent men ze blijkbaar allang, want er staan een aantal al in de ladder. Zoals met veel Smiths-nummers gaan ze niet over één nacht ijs. Ook Ask heeft na de eerste paar luisterbeurten haar geheimen nog steeds verstopt. Hopelijk zal ik ze ooit vinden.

Cijfer: 6,1

Radar Love is overigens mijn 177. Was het vergeten te vermelden.

Nee, daarvoor moet je de B-kant van dat album eens horen. Dat is een album met een wereld van verschil tussen de A-kant en de B-kant. Luister maar eens naar een nummer als Warszawa.

Wat een stom tiental.

1130 ♫ [1795] Ride - Today (1991)

Tja, je weet wel dat je wat genoeg krijgt van de matte zanglijntjes en luidruchtige gitaren van deze band als je het bespreken van dit tiental uitstelt door de opener. Kan naast de hier nog wat lustelozere toon weinig verschil met hun andere nummers vinden en heb dus ook weinig zin om hier weer mild over te doen, ook al zakt het niveau nergens echt tot slecht.
Cijfer: 4,7

1129 ♫ [0977] Guru Josh - Infinity (1989)

Het saxdeuntje van deze dancerd is natuurlijk retebekend en dat komt natuurlijk omdat het ook best wel catchy is; hoewel nogal vaak herhaald blijft het refrein ook voor de zestigste keer nog erg meefluitbaar. De tussenstukjes, waarin vervelend gedateerd gekloot het motto lijkt te zijn, worden echter lang niet zo opwekkend neergezet en daarom halen ze de vaart grotendeels uit het nummer. Ook hier weer een nogal duffe toon.
Cijfer: 4,5

1128 ♫ [0941] The Mama's & Papa's - Monday Monday (1966)

Is het een complot? Alweer is het enige waar dit nummer in uitblinkt flauwe zoetheid (dat achtergrondkoortje heeft een hoger braafheidsniveau dan het Purmerender Donderdagskoor) en saaie melodietjes. Ondertussen gewoon al verouderd en niet interessant meer, ook door het eveneens duffe thema.
Cijfer: 4

1127 ♫ [0708] Pet Shop Boys - It's A Sin (1987)

Jezus, wat huilen. Het is hier bijna tot een kunst verheven om ieder klein detail belachelijk over de top, kitschy, fout en soms gewoon ronduit lelijk te laten klinken. Bij dit soort nummers heb ik altijd het sterke vermoeden dat het alleen in de ladder staat vanwege het jaartal, want als zelfs de melodie één groot, onorigineel huilbaar prutje is, valt dit voor mij alleen een klein beetje te waarderen als een soort vervelende karikatuur. Pijnlijk gewoon.
Cijfer: 1,4

1126 ♫ [1584] Womack & Womack - Teardrops (1988)

Tja, als iedere zenuw in mijn lichaam zo heftig smeekt om wat beters, klinkt zo’n vlak soulnummertje plotseling alsof God zachtjes aan mijn oorlellen zit te sabbelen, maar met wat meer objectiviteit moet ik toch zeggen dat, hoewel ook hier nergens echt irritatie opkomt, dit niet het opwindendste klassiekertje ooit is; het refrein wordt naar mijn mening te veel herhaald en ik heb vier minuten lang geen greintje emotie in de stem van mevrouw zangeres gehoord. Best lekker weer.
Cijfer: 6,4

1125 ♫ [1292] Metallica - Nothing Else Matters (1991)

De logische maatregel tegen een gebrek aan aanstekers in de lucht tijdens optredens, maar het bevalt me niet zo. Hetfield klinkt hier zo geforceerd emotioneel dat ik me afvraag of de band wel helemaal serieus was tijdens het schrijven en hetzelfde geldt voor de tekst; nergens hoor ik eens wat echte, gemeende zieligheid, en dat terwijl er wel genoeg ruimte blijkt te zijn voor wat obligaat gesoleer. Niet zielig, wel vervelend.
Cijfer: 3,8 en YouTube - Metallica - Nothing Else Matters Lyrics (Normal Version)

1124 ♫ [0833] Muse - Map Of The Problematique (2006)

Zie deze band nog steeds als een soort Pet Shop Boys voor mensen die gitaren cool vinden; alles over de top, tot in het pijnlijke, kazige melodietjes en een bijpassende oervervelende zanger. Nu hebben deze “echte rockers” tenminste het geluk dat ik wel van wat ongecontroleerd gerag op de drums houd en dat ik dus niet het minimale cijfer geef, maar erg ver van het niveau “om te huilen” zit dit ook weer niet.
Cijfer: 2,5

1123 ♫ [0597] Gorillaz & De La Soul - Feel Good Inc. (2005)

JA. Gebrek aan pretenties, aanwezigheid van een ongekend zonnig en niets-aan-de-hand-sfeertje, een goddelijk baslijntje en megafonen en een overvloed aan typische Gorillaz-melodieën die dit nummer zelfs het plakkaat van wereldpop nog ruimschoots laten overstijgen. Geen enkele factor die ook maar iets afdoet aan de kilometershoge kwaliteit hiervan, dus een maximaal cijfer.
Cijfer: 10

1122 ♫ [-------] Angus & Julia Stone - Yellow Brick Road (2010)

Een schoolvoorbeeld van hoe een misschien ietwat afgezaagd countrysfeertje wél goed kan uitpakken, waarschijnlijk door de heerlijke coupletten en de zalvende stem van Angus die iedere nasale redneck vriendelijk het hoekje in stuurt. Nu moet ik eerlijk zeggen dat al die heerlijke coupletjes wel met een paar te veel zijn en dat de potentie van dit nummer daardoor dus niet optimaal benut wordt, maar de gitaarsolo maakt genoeg goed. Erg prettig en wederom erg zonnig nummer.
Cijfer: 8,1

1121 ♫ [1163] Marvin Gaye - Sexual Healing (1982)

Blijkbaar is het hier wel goed als een zwarte meneer zingt over hoeveel zin hij heeft om ‘m erin te hangen; raar, want ook de charmante handjeklaps kunnen niets afdoen aan het feit dat de tekst gewoon een beetje banaal is. Maakt voor de rest niet uit hoor, want Gaye klinkt om een mysterieuze reden wel erg bezield hier en daarom is het nummer prima uit te zitten, ook al blijven de soulsynths nogal glibberig. Bevalt op zijn best als je gewoon alleen maar let op Gaye.
Cijfer: 6,5

Gast...

Ik vermaak me altijd wel met de stukjes van hoi123 en dan besef ik ineens dat het serieus is bedoeld.

Ik ook van jullie.