hoi123, het is niet verboden om te genieten van muziek en het allemaal wat minder serieus te nemen hoor. Muziek is er om ons mee te amuseren, niet om het kapot te analyseren.

Ik lees hoi's stukjes wel graag, hij heeft een bijzonder vlotte pen.

Verder stoor ik me niet echt aan zijn stukjes, iedereen zijn mening, maar wat ik wel opmerk is dat hij wel heel snel denkt een band/artiest/nummer helemaal door te hebben. In de trant van: "ze willen heel graag dit bereiken maar het lukt ze niet wel integendeel"

Of doe je dat expres?

In ieder geval: keep up the good work

Nu ja, en het is wel ook gewoon een k*tnummer natuurlijk.

Staat genieten van muziek gelijk aan nummers waar ik mezelf nogal aan erger goed moeten vinden? Ik vind Pet Shop Boys oprecht heel erg vervelend en slecht, dus zie niet in waarom ik dan een niet al te vrolijk stukje mag neerpennen. En voor de rest heb ik niet zo'n zin in mezelf herhalen, dus hier blijft het denk ik bij.

Dankuwel, heer Arthur.

En over het artiesten door te denken hebben; natuurlijk heb ik geen idee wat de meneren/mevrouwen wilden maken en natuurlijk zie ik ze allemaal niet als geldwolven die zoveel mogelijk tienermeisjes willen laten huilen. Meestal. Soms draaf ik een beetje door, met de aanname dat jullie me (gelukkig) ook niet zo serieus nemen. Als mensen zich eraan storen stop ik uiteraard, heb wat te vaak wat schrijfgewoontes of stopwoordjes die te vaak voorkomen.

Als je 2000 nummers bespreekt is het logisch dat je wel eens in herhaling valt.

Gewoon doorgaan dus.

Had het eigenlijk over m'n eigen verdedigingen herhalen, maar dank u wel voor de aanmoediging.

370 ♫ [0623] Pixies - Alec Eiffel (1991)

Trompe Le Monde ken ik als enige van de Pixies-albums nog niet. Ondanks de kleine klassiekerstatus van dit nummer hier heb ik het nog nooit gehoord. Dit is een nummer volgens de Pixies-principen. Het is namelijk zeer scherp, zeer strak en toch blijft er nog veel pop over. Zal me niks verbazen als dit net zo'n briljantje is als bijv. Hey.

Cijfer: 8

369 ♫ [0396] Nits - Nescio (1982)

Omdat ik het deeg van de kloppers van de mixer aan het aflikken ben (wat overigens gewoon totaal oninteressant is om te vertellen) heb ik geen zin om veel te typen. Heerlijk spaans sfeertje, mooie piano, uitstekend luistermateriaal.

Cijfer: 7,8

368 ♫ [0326] Fleetwood Mac - Tusk (1979)

Naast de klassiekers van Rumours wil ik ook best de andere klassiekers leren kennen. Tusk is daar kennelijk een van. Dit nummer klinkt wat anders, maar het nummer bevalt goed. Goede blazers en een goed gecrëerde chaos wat veel variatie biedt. Ook qua compositie sterk.

Cijfer: 7,8

367 ♫ [0177] Interpol - NYC (2002)

Niet Leif Erikson, Stella, ook niet Obstacle 1, maar NYC is het hoogstgenoteerde nummer van Turn on the Brightest Lights. Dat snap ik wel. NYC is een van de meest pakkende nummers van het debuut, het heeft een zogeheten meegeblèr-refrein en de gevoelige zang kent een aantal grote hoogtepunten in het nummer. Werkelijk prachtig.Vooral het einde is zo ongelooflijk.
Ondanks de kwaliteit van NYC blijf ik er bij dat Obstacle 1 hier had moeten staan.

Cijfer: 9,3

366 ♫ [0676] Pet Shop Boys - West End Girls (1984)

Het is makkelijk om mee te gaan met hoi123 om het helemaal af te kraken. Dat doe ik ook niet. Dat komt ook omdat ik me niet zo snel erger aan muziek. Dan moet het gewoon echt irritant zijn. Hier is het niet irritant, maar toch ook erg weinig bijzonder. De beat is aardig, maar zeker niet meer dan dat. Daarbij vind ik de blazers te schel klinken. Ook wordt er gewoon te veel in de instrumentatie gestopt. Alleen de belangrijkste elementen uit de beat samenvoegen en het is volgens mij een stuk beter. Refrein is toch ook vrij nietszeggend, zeer monotoon ook.

Cijfer: 5

365 ♫ [0391] Talk Talk - I Believe In You (1988)

Mijn vader heeft The Colour of Spring in de kast staan en zo af en toe pluk ik die cd eens uit de kast. Talk Talk heeft erg relaxerende, zeer goed geproduceerde pop. I Believe In You is toch een erg briljant nummer. Vooral de vocalen zijn hier echt schitterend. En hij wordt mooi bijgestaan door de rest van de band.

Cijfer: 9

364 ♫ [0253] Joe Jackson - Steppin' Out (1982)

Steppin' Out valt op door de mooie melodieën. Er zit een zeer drijvend pianodeuntje acher en alsof dat nog niet genoeg is ook nog een geweldig deuntje daar weer over heen. Helaas blijft het refrein een beetje achter. Toch een prima nummer.

Cijfer: 7,3

363 ♫ [0652] Nina Simone - Feeling Good (1965)

Feeling Good vind ik misschien nog wel beter dan Sinnerman. Het begin is fenomenaal, het nummer knalt er ontzéttend mooi in. De rest van het nummer wordt je vermaakt door de aparte o zo mooie vocalen van Nina Simone. Feeling Good is een klein meesterwerkje, op vocaal en instrumentaal gebied is het geweldig.

Cijfer: 9,3

362 ♫ [0125] XTC - Making Plans For Nigel (1979)

XTC's Dear God moet nog komen. Dat is het nummer waardoor ik deze band ging waarderen. Making Plans For Nigel ontdekt ik al snel na Dear God en stelt niet teleur. Via de 'Top 2000 a Go Go erachter gekomen dat de tekst ook nog eens fraai is. Het gaat over ouders die alle plannen maken voor hun zoon Nigel, die daardoor amper zelf vrijheid heeft, hoe goed de ouders het ook bedoelen. De helft van het nummer bestaat uit refrein, en dat vind ik zeker niet erg omdat het fantastisch klinkt. XTC maakt erg aanstekelijke pop en ik ben dan ook van plan nog meer op te zoeken van ze.

Cijfer: 9

361 ♫ [0295] The Pogues & Kirsty MacColl - Fairytale Of New York (1987)

De Pogues hoorden we al voorbijkomen met het feestelijk Fiesta en het meer van deze categorie Thousands Are Sailing. Deze is samen met laatsgenoemde het beste wat de Pogues hebben uitgebracht. Deze sfeerzettende band kan makkelijk een geschiedenisperiode in een lied verwerken. Fiesta doet me denken aan een middeleeuws kroegfeest, Thousands Are Sailing aan slavenhandel of iets dergelijks. Fairytale of New York heeft erg veel sfeer, maar ik heb er niet echt een associatie bij. Fairytale of New York vind ik heel erg bijzonder, de instrumentatie is overweldigend, zowel bij bombast als bij rustige instrumentatie en de afwisseling kan ik alleen maar roemen. Daarnaast is het verschrikkelijk mooi gezongen. Een erg mooi duet.

Cijfer: 9,5

Suburbia 7,5, Love Etc. 7,8, Left To My Own Devices 7,8, maar It's a Sin en nu dus West End Girls een 5. Zo verschillend zijn die nummers toch niet?
Misschien heb je het wel gewoon door, maar I Believe In You staat op Spirit of Eden en is dus een ander nummer dan I Don't Believe in You van Colour of Spring.

Vrij apart inderdaad, wat betreft PSB, en ik vind West End Girls nog wel het best.

Ik het op de vorige pagina afgeslachte "It's a Sin"

Ik huil met u mee

920 ♫ [0904] Johnny Cash - I Walk The Line (1956)
Eerst een oud nummer, daarna een nummer van bijna 50(!) jaar later. Dit is het oude nummer en het is een beetje een nietszeggend nummer. Voorbij voor je er erg in hebt en in tegenstelling tot het eerder langsgekomen Peggy Sue vind ik de tekst ook niet echt boeiend. De gelijknamige film ben ik overigens al wel een hele tijd benieuwd naar.

Cijfer: 5,2

919 ♫ [0877] The Sisters Of Mercy - This Corrosion (1987)
Die duistere 80s-band, maar dan met een soort gospelachtig kerknummer? Wellicht hebben ze dat religieuze tintje altijd al gehad (daar ken ik de band echt niet goed genoeg voor) of wellicht voel ik het gewoon als zodanig en gaan de teksten over iets compleet anders, maar wat ik wel weet, is dat er een aantal bijzonder sterke stukken in zitten. Af en toe is het hallelujah-gehalte wel erg hoog, helaas. 10 minuten is gewoon te lang. Hey now, hey now!, dat ging me al na 7 of 8 minuten irriteren en toen moest ik er nog een paar.
Gelukkig vond ik wat afleiding in de scheurende gitaren op de achtergrond.

Cijfer: 6,1

918 ♫ [0621] World Party - Way Down Now (1990)
Als ik het moet inschatten weer een britpopbandje (of is 1990 toch net wat te oud daarvoor?). Een vrij aanstekelijk popnummer met een mooi uptempo randje. De tekst is niet zo sterk, maar instrumentaal zit het goed in elkaar. Vooral de gitaar op de achtergrond klinkt goed.

Cijfer: 6,5

917 ♫ [1324] Elbow - Leaders Of The Free World (2005)
Vanwege een behoorlijk sterke ladder dit jaar kon ik er geen punten aan kwijt. Maar destijds zei ik dat ik dit zeker bij de beste 2000 zou scharen. Hier met pit, geen zoetsappige, overgeproduceerde meuk zoals ze later wel eens maakten (of ze dat hier ook al deden, weet ik niet, maar in dit nummer in ieder geval niet). Nee, gewoon een sterk nummer van ze. Hoewel ik die zanger nog steeds moeilijk kan uitstaan als hij zogezegd ‘emotioneel’ gaat zingen.

Cijfer: 7,1

916 ♫ [0908] Cat Stevens - Father And Son (1971)
De klapper van dit rijtje is een nummer dat ik (hoe kan het ook anders) door de Top 2000 ontdekt heb. Het zal bij de lijst van 2010 geweest zijn. Dat was het jaar dat ik echt niks wilde missen van de pak ‘m beet 500 hoogste. Zo bleef ik ’s avonds nog wel eens laat op om met de lichten uit naar de Top 2000 te luisteren. Zo ontdekte ik onder andere dit nummer. Geniaal door z’n eenvoud. Call me crazy, maar het is net alsof hij rechtstreeks naar mij zingt. Ooit hoop ik dit nummer te begrijp, écht te begrijpen.

Cijfer: 8,9 (146 in mijn top 250)

915 ♫ [0457] The Stranglers - No Mercy (1984)
Aardig nummertje tussendoor dat z’n momenten kent, maar toch iets te kort schiet in de breedte. Zanger doet me overigens erg denken aan Jim Kerr (Simple Minds).

Cijfer: 6,0

914 ♫ [0555] Depeche Mode - It's No Good (1997)
Depeche Mode, eigenlijk altijd wel goed. Altijd garant voor een sterke productie, goede zang en dat ene geheime ingrediënt. Ook hier weer. Het is bijna copy+paste-commentaar bij Depeche Mode, zo stabiel en evenwichtig zijn ze. Das ook een kwaliteit.

Cijfer: 7,3

913 ♫ [0948] The Boomtown Rats - I Don't Like Mondays (1979)
In den beginne nog zelfs in de top 500 van de Top 2000. Inmiddels daar wat afgezakt en ook hier niet superhoog te vinden. Ook een plek die ik beter vind. Het is een aandoenlijk nummer dat 4 minuten sympathie opwekt. En ja, laten we het daar maar gewoon op houden.

Cijfer: 6,8

912 ♫ [0249] Johnny Cash - The Man Comes Around (2002)
Nee, Johnny Cash is flink gedaald met zijn nummers geloof ik. Het frisse geluid van het vorige nummer is omgeruild voor die beroemde, diepe stem waarmee hij in de 90s en de 00s opnieuw het grote publiek mee wist te bereiken. Zeer bewonderenswaardig dat iemand op 70-jarige leeftijd nog zo fris oogt. Eigenlijk geen excuses meer waarom ik niet eens een volledig album zou moeten proberen.

Cijfer: 7,6

911 ♫ [0843] Red Hot Chili Peppers - Scar Tissue (1999)
Ik heb Californication in een duister verleden ooit zonder success geprobeerd heb. Alleen het titelnummer en dit nummer konden me bekoren. Misschien wel nog beter als bij Californication is het samenspel tussen bas, gitaar en drums. Maar daar zou ik mijn hand zeker niet voor in het vuur steken. Californication heeft qua tekst sowieso een streepje voor.
Enfin, eindelijk weer eens een nummer met weergaloos gitaarspel.

Cijfer: 7,4

Father and Son blijft voor mij ook een topper. Ontdekt in de ladder en omdat het album ook meteen onder de aandacht kwam bij jouw 1001 albums het album meteen ook geluisterd. Waar ik een nóg beter nummer tegen kwam, namelijk Where Do the Children Play

Eigenlijk wel iets te vroeg inderdaad, maar het is in ieder geval de band van één van de Waterboys.

Overigens is aandoenlijk nou niet het woord dat ik zou gebruiken voor I Don't Like Mondays...

360 ♫ [0492] Pulp - This Is Hardcore (1998)

Ik luisterde dit gisteren alvast voor en ik vond het een beetje vaag klinken. Bij deze beluistering valt de intro erg op. Het prachtige instrumentgebruik levert een bijzonder spannend en fijn klinkend begin op. Vooral de piano erdoorheen levert bijna kippevel op. De spanning wordt het hele nummer vastgehouden. Erg knap, misschien wel het beste nummer van Pulp dat ik tot nu toe ken.

Cijfer: 8,8

359 ♫ [0132] Neil Young & Crazy Horse - Down By The River (1969)

Komt vandaag langs in de 2012-editie en ik heb helaas geen punten voor het nummer kunnen geven. En dat terwijl ik het toch erg sterk vind. Dit is Neil Young 9 minuten in topvorm met zijn band de Crazy Horse. Alle kenmerkende aspecten van deze man zijn in dit nummer terug te vinden, zijn prachtige stem, het verbluffende gitaarspel en de uitstekende compositie.

Cijfer: 8,3

358 ♫ [0347] Arcade Fire - Haïti (2004)

Haïti daalt voor het 4de jaar op rij. Maar het zijn gelukkig steeds kleine dalinkjes. Een daling van 11 plekken is te verwaarlozen. Haïti is enorm geil gezongen, ze hijgt alle zinnen eruit. En dat doet ze op een fantastisch mooie manier. Verder vallen de prachtige melodieën op, daar is Arcade Fire een koning in.

Cijfer: 9

357 ♫ [0064] Iggy Pop - The Passenger (1977)

Bij het beluisteren van een van de albums van Iggy Pop verhing Ian Curtis zich. Ik neem aan dat dit niet gebeurt is tijdens dit nummer. Dat kan ik me niet voorstellen, het is daar nog veel te vrolijk voor. Iggy Pop is op dit nummer ongekend gepassioneerd. Zeer liefdevol zingt hij prachtige noten. Ik word hier helemaal vrolijk van, helemaal als de la's inzetten.

Cijfer: 8,8

YouTube - The Passenger

356 ♫ [0240] Chris Isaak - Blue Hotel (1987)

Blue Hotel geldt als de grote klassieker van deze man. Het is dan ook al jarenlang in de top van onze lijst te vinden. Ikzelf hoor het nu voor het eerst en het is me goed bevallen. Chris Isaak heeft een dijk van een stem, dat is te horen als hij Blue Hotel zingt, hij heeft een groot bereik en zal waarschijnlijk hele zalen laten meezingen tijdens dit refrein. Maar met zijn stem en zijn bereik zal hij er altijd bovenuit torenen.

Cijfer: 8

355 ♫ [0388] Oasis - Champagne Supernova (1995)

Dit nummer heeft een indrukwekkende stijging achter de rug. Het komt helemaal van 1555 af en stijgt nu al 5 jaar op een rij. Waar houdt het op? Wat mij betreft gaat die stijging nog even door voor een van de beste nummers van Oasis. Dit is een van de nummer die Morning Glory zijn klassiekersstatus bracht en een erg mooie afsluiter van het album. De coupletten zijn wat mij betreft het mooist.

Cijfer: 9

354 ♫ [0315] Editors - Munich (2006)

An End Has a Start heb ik na een tijdje luisteren lang geneerd. Onterecht bleek. Want de luisterbeurt laatst was een erg fijne. The Back Room staat nog altijd op mijn luisterprogramma. Munich is volgens mij gewoon weer van het niveau Smokers Outside the Hospital Doors. Ik hoor het pas voor de eerste keer, dus het is nog zeker niet op dat niveau, toch hoor ik al veel mooie dingen de scherpte die de Editors altijd heeft is zeker aanwezig.

Cijfer: 8

353 ♫ [0122] U2 - Sunday Bloody Sunday (1983)

Van U2 vind ik erg veel nummers goed te pruimen. De grote hits gaan er goed in bij mij. Als we hoet over grote hits hebben, hoort deze kolos er zeker bij. Ik hou van het hoekige gitaarspel dat hier gebruikt wordt en daarnaast is iedere zin die Bono zingt raak.

Cijfer: 9

352 ♫ [0578] Lou Reed - Satellite Of Love (1972)

Lou Reed's Transformer is waarschijnlijk een van de meest poppy dingen die hij gedaan heeft. Dit nummer hoort net niet bij de prijsnummers Walk on the Wildside en Perfect Day, wel bij de nummers die dit album een constante popklassieker maken. Het sfeertje op dit nummer is heerlijk en relaxed en het instrumentgebruik is ontzettend goed gekozen.

Cijfer: 8,3

351 ♫ [0491] Supertramp - Crime Of The Century (1974)
De pop van Supertramp heb ik al vrij vroeg ontdekt en ervaar ik als zeer prettig. Supertramp is niet alleen van de hapklare nummers, maar nemen vaak de tijd om nummers op te bouwen en te voorzien van wat complexere songstructuren. Ik weet trouwens niet of het andere mensen is opgevallen. Maar de melodie van Marco Borsato lijkt gewoon volledig gestolen te zijn van dit nummer. De pianomelodie komt hier overigens beter tot zijn recht.
Cijfer: 7,8

Persoonlijk denk ik dat Wicked Game een grotere klassieker is. Die scoorde over het algemeen toch wat beter, geloof ik. Bij mij in ieder geval wel.

Leuk dat je Father and Son hebt opgepikt. Helaas heb ik weinig tijd meer voor dat topic, maar ik zal het binnenkort weer eens oppakken.

Dit lijkt me wel correct ja.

The Passenger staat op Lust for Life wat een vrij vrolijke en uptempo plaat is. De "Curtis-plaat" waar je aan refereert is The Idiot, die opmerkelijk genoeg wel uit hetzelfde jaar (1977) stamt als Lust for Life.

Of zoals LucM het zegt bij The Idiot:

Gefixed:

linkjes:

Godspeed You! Black Emperor - East Hastings
dEUS - Suds & Soda
Portishead - Glory Box
Metallica - ...And Justice For All
Martha And The Muffins - Echo Beach
Metallica - Nothing Else Matters
Iggy Pop - The Passenger

Jaartallen:

Bruce Springsteen - Tougher Than The Rest
Lynyrd Skynyrd - Freebird

350 ♫ [0330] Duran Duran - Save A Prayer (1985)

Rio van Duran Duran vond ik een erg fijn nummer. Van Save a Prayer heb ik nog nooit gehoord. Vaak heb ik bij die grote hits dat ik ze dan toch blijk te kennen. Dit is hier niet het geval. Dat komt volgens mij gewoon omdat het een uitermate saai en monotoon nummer is. Het kabbelt maar voort en na vijf minuten blijk je gewoon niks goeds gehoord te hebben. De beat is ook erg saai.

Cijfer: 5,5

349 ♫ [0781] Curtis Mayfield - Move On Up (1970)

Volgens Niels dus het beste nummer van deze man. Zover ga ik niet, maar een ijzersterk nummer is het zeker ja. Die intro alleen al! Je hebt meteen de vibe van het nummer door, en je weet hoeveel soul deze man in zich heeft. Vooral het instrumentgebruik is hier fenomenaal, de blazers weten een enorm mooi geluid te crëeren en de percussiesectie is zeer in vorm.

Cijfer: 9

348 ♫ [0141] The Smiths - Panic (1986)

Panic is één van de befaamde singles die The Smiths niet op The Queen Is Dead zette, een luxeprobleem zullen we maar zeggen.
Het past misschien ook niet helemaal in de sfeer van The Queen Is Dead, dit is namelijk wat vrolijker en opgewekter. Het 'Hang the DJ' fragment uit dit liedje is ontzettend sterk, het sterkste gedeelte in een geweldige popnummer.

Cijfer: 8,5

347 ♫ [0392] Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale (1968)

Een pastorale is een soort van voorstelling, geleerd bij CKV, al weet ik allang niet meer wat het inhoud. Wat ik al eerder wist is dat het een nummer is, opgepikt bij Ramses Shaffy's dood.
Pastorale is een fijn duet waar ik vooral Liesbeth List erg goed vind zingen. Het klinkt ook allemaal wat suffig, maar net als bij Boudewijn de Groot vind ik het er juist bij passen.

Cijfer: 7,5

346 ♫ [0532] Radiohead - Planet Telex (1995)

Het leuke aan The Bends vind ik dat hier nog de echte rock is. Planet Telex is een heerlijk rauw gezongen nummer, zoals Thom Yorke dat nu niet meer zou doen. Planet Telex kent een best hemels refrein waarin Thom Yorke anders zingt dan in de coupletten. In de coupletten doet hij het namelijk op een andere, maar geweldige manier. Dit pas het eerste nummer dat langskomt van The Bends. We gaan er nu nog twee tegen komen.

Cijfer: 8,5

345 ♫ [0443] Bill Withers - Ain't No Sunshine (1971)

Gek genoeg ken ik deze pas een tijdje. Nu ben ik verslaafd aan deze grote soulklassieker van Bill Withers. Alles klopt, van het magistrale refrein tot aan de kippenvelgevende violen. Het duurt zo kort, maar dan zetten we hem gewoon nog een keer op, geen probleem.

Cijfer: 9,5

344 ♫ [0052] The Stone Roses - I Wanna Be Adored (1991)

Bij albums luister ik altijd eerst even het nummer dat het hoogste bij de voorkeursstemmen staat. Dit nummer moet voor mij wel van kwaliteit zijn wil ik het hele album gaan luisteren. I Wanna Be Adored is als klassieker zeker niet slecht, maar heeft mij nooit voor de volle 100% weten te overtuigen. Misschien nu?
De intro blijft erg lekker. Goed opbouwend en erg fijn riffje. Het voornaamste probleem is dat de zang me veelal niet raakt. Op een aantal schaarse momenten wel even. Maar voor het grootste deel helaas niet. Ik hoop nog altijd dat dit verandert. Want het album ga ik zeker luisteren na topnummers als I Am the Resurrection gehoord te hebben.

Cijfer: 7,3

343 ♫ [0349] Elbow - One Day Like This (2008)

Elbow zie ik als een zeer constante stijger de komende jaren. Volgens mij is dit nummer namelijk bezig aan het proces om een klassieker te gaan worden. Daar heeft het namelijk zeker de potentie voor. Het is een zeer eigenzinnig nummer, dat gestuwd worden door een briljant vioolloopje. Daarnaast kan ik geen betere drager van het nummer verzinnen als Guy Harvey, met zijn bereik en passie in zijn stem maakt hij dit nummer nog grootster dan het al is.

Cijfer: 9,8

342 ♫ [0797] Fleetwood Mac - Rhiannon (Will You Ever Win) (1975)

Weer een Fleetwood Mac-single die ik niet ken. Ik moet broodnodig de best of van mijn vader eens gaan luisteren. Blijkbaar mis ik veel. Dit is een alleraardigst popnummer in de trant van Rumours. De vrouwen op de vocalen zijn erg in vorm.

Cijfer: 7,8

YouTube - Fleetwood Mac - Rhiannon [with lyrics]

341 ♫ [0587] Sparks - This Town Ain't Big Enough For The Both Of Us (1974)

Sparks, daar heb ik echt compleet nog nooit wat van vernomen. Geen enkel idee wie ze zijn en uit welke tijdsperiode ze komen. Nu weet ik het. 1974 en ze heten Sparks.
Het begin is erg boeiend. Het klinkt namelijk erg apart. Eerste luisterbeurt vond ik het nergens klinken. Maar nu valt het wel op zijn plaats. Ik krijg er een beetje vaag gevoel bij. Het klinkt vrij psychedelisch met al die gitaarpartijen. Over de zang moet het meeste gesproken worden, zo heb ik het nog niet vaak gehoord. Alles wordt vol bombast gezongen, maar laat dat nu net geweldig klinken. De Sparks hebben me benieuwd gemaakt naar andere materiaal.

Cijfer: 8

340 ♫ [0143] The Beatles - Strawberry Fields Forever (1967)

Strawberry Fields Forever vind ik een heel liefdevol nummer. Echt zo'n nummer voor de zondagavond. Het kabbelt heerlijk voort, op een zeer, zeer relaxede manier. Vooral het lazy refreintje draagt daar aan bij. Dat is geniaal. Ik heb eigenlijk nooit begrepen waarom Magical Mistery Tour niet in het rijtje van Revolver enz. wordt geplaatst. Sgt. Pepper en Abbey Road zijn een niveautje hoger, maar deze past toch minstens in het rijtje Rubber Soul, Revolver en White Album. Op Magical Mistery Tour staat me namelijk toch een rij klassiekers!

Cijfer: 9

YouTube - The Beatles - Strawberry Fields Forever

339 ♫ [0306] Derek And The Dominos - Layla (1970)

Deze hoort in de categorie van CCR denk ik. Het geluid is redelijk vergelijkbaar in ieder geval. Maar waar ik bij CCR vaak te watertanden zit van de basloopjes, krijg ik dat hier vooral van het geniale gitaarspel, na één minuut ben ik al helemaal overtuigd. Maar niet gek, Eric Clapton op de gitaar. Vroeger vroeg ik me af wat hij nou voor bijzonders had gepresteerd. Maar als je alleen al kijkt naar Cream en Derek and the Dominos is zijn status goed te snappen. Layla is een fantastisch nummer en smaakt naar meer. 295 stemmen en 4,14*. Dat moet ik zeker luisteren.

Cijfer: 9

338 ♫ [0526] U2 - A Sort Of Homecoming (1984)

Het album The Unforgettable Fire is onverminderd populair op Musicmeter. Laatst kwam Pride al voorbij, Bad was dit jaar een van de hoogste binnenkomers en The Unforgettable koestert al een aantal jaren een finaleplek. Dit is zeker geen slechte score voor een album dat niet bij de 'twee grote' hoort van U2. A Sort of Homecoming heb ik al vanaf luisterbeurt 1 één van de sterkere nummers van dit album gevonden. Het is een beetje te vergelijken met The Unforgettable Fire, ze hebben allebei niet echt een uitbundig refrein en dat vind ik fijn (rijmt). Het hele sfeertje op de Unforgettable Fire en dus ook op deze song kan me erg bekoren.

Cijfer: 7,8

YouTube - U2 - A Sort Of Homecoming

337 ♫ [0869] Faithless - Insomnia (1995)

Het kan bijna niet anders dan dit het hoogste dance-nummer in de lijst is. Het staat boven de Prodigy en andere grootheden uit dit genre, wat een knappe prestatie is van het trouwens zeker niet onverdienstelijke Faitless. De eerste twee en een halve minuut kunnen als een intro gezien worden, een opbouw naar wat komen gaat. Wat komen gaat is namelijk een kneiterharde beat waarop ik een discotheek helemaal los zou kunnen gaan. Insomnia is een klassieker binnen de dance, zonder meer, erg leuk dat hij ook in de ladder op waarde wordt geschat.

Cijfer: 8,5

336 ♫ [0303] The Breeders - Cannonball (1993)

Ik maakte al eerder kennis met de Breeders in de ladder, toen was het wel een aardig nummer. Hier verwacht ik toch wel een stuk meer van.
Over dit nummer hoef ik maar één ding kwijt

basloopje

Cijfer: 8,5

335 ♫ [0199] David Bowie - Rebel Rebel (1974)

Bij Culturele Kunstzinninige Vorming hadden we het hoofdstuk 'De Rebel' en daar werd David Bowie besproken vanwege zijn extravagante looks enzo. De titelsong van dat hoofdstuk is dit nummer: Het is afkomstig van Diamond Dogs dat net onder zijn echte klassiekers staat. Dit is een vrij rockerig nummer van meneer Bowie, Bowie heeft wat dat betreft veel dezelde soort hits, maar The Rise and Fell of Ziggy Stardust staat ook vol met dit soort heerlijke hits. David Bowie zingt ook als een echte rock n' roller, dat merk je goed in het refrein. Hot tramp, I love you so..... much! Geweldig.

Cijfer: 8,3

334 ♫ [0917] Funkadelic - Maggot Brain (1971)

Heb dit nummer zelf al een tijd op mijn iPod staan, maar tot nu toe heeft het nog niet helemaal kunnen overtuigen. Maar dat heb ik wel vaker bij nummers die uit veel solo's bestaan, zulke nummer moeten op me inwerken, dat is wat ik bij Hendrix heb met zijn oorstrelende gitaarspel, die je op gegeven moment in je hele lijf gaat voelen.
Hier is dat ook al een beetje het geval. Het nummer begint met een partij geweldige gitaren. En dan? Nog meer solo's. Dat gaat tot de helft door en dan komt de rust. Zoals verwacht komen daarna weer de solo's. Het begint al steeds beter te worden, maar ik denk dat het nog een stukje meer gaat groeien. Dat hoop ik tenminste.

Cijfer: 7,3

333 ♫ [0346] The Charlatans - The Only One I Know (1990)

Ik vond het vorige nummer al zo geweldig leuk. Blijken ze er nog één in de top van de ladder te hebben staan, ben ik even blij. My Favourite Game is een verslavend nummer. Dan verwacht ik hier ook veel van.
Het stelt eigenlijk een beetje teleur, in de zin van, dit had toch minstens op het geweldig niveau van het vorige mogen zijn. Dat is het na twee luisterbeurten nog niet, het riffje is lekker, maar veel minder lekker dan in de ander, eigenlijk is alles wel goed, maar net iets minder dan My Favourite Game. Ik zal hem de komende tijd wel nog veel draaien geven.

Cijfer: 7,5

332 ♫ [-------] The Cure - Boys Don't Cry (1980)

Dit is als ik het goed heb de doorbraakhit van The Cure. Ik heb hem al een aantal keer geluisterd. Het geluid is duidelijk verschillend van Seventeen Seconds. Het is dan ook best postpunkerig in de derde versnelling. Het riffje is werkelijk heerlijk, de drijvende kracht van het nummer. Fijn refreintje erbij en huppakee, een hit.

Cijfer: 8,3

331 ♫ [0913] This Mortal Coil - You And Your Sister (1991)

Deze had ik laats al voorbeluisterd en het liet een diepe indruk op me achter. De zang is hemels mooi. Het is bijna overal overgedubt en dat heeft een ontzettend mooi effect. Eindelijk weer eens een echte ontdekking van een voor mij erg onbekende artiest.

Cijfer: 9,3

1120 ♫ [1034] Buffalo Springfield - Expecting To Fly (1967)

Mijn voorliefde voor strijkers doet me wel de kitscherige instrumentatie vergeten, maar de zanglijnen zijn echt te mat om door m’n vingers gezien te worden; ook al heeft Young wel een talent voor het creëren van mooie zanglijntjes, met zo weinig passie in zijn stem zijn deze niet bijster spannend. Saaiig, maar niet echt slecht, een conclusie die als ik even mijn vooruitziende blik gebruik nog vaak getrokken wordt in dit tiental.
Cijfer: 6,3

1119 ♫ [0951] The Sound - Counting The Days (1984)

… Hoewel dit meer in de buurt komt van echt slecht. Combinatie van vrolijke gitaartjes en lusteloze zang pakt niet goed uit met als resultaat een nogal zouteloos nummertje, ondanks zijn hoge tempo. Vooral gewoon echt niet boeiend, dit, al zijn de synths verre van een minpunt.
Cijfer: 4

1118 ♫ [0867] Tom Petty And The Heartbreakers - Into The Great Wide Open (1991)

De wel heel erg repetitieve structuur en het wat matige refreintje zouden niet zoveel boeien als er niet zo’n penetrante geur van ultraverantwoorde classic-rock over dit nummer heen had gehangen. Jammer, want het thema is, hoewel redelijk voorspelbaar (opkomst en ondergang van een rockster, hé.) leuk om te horen en daardoor meteen een goede reden om deze af te luisteren. Toen het refrein voor de zesde keer werd ingezet had ik er jammer genoeg bij de eerste luisterbeurt echter al genoeg van.
Cijfer: 5,8

1117 ♫ [0775] Dire Straits - Tunnel Of Love (1980)

Ach, volgens mij heb ik wel ergere nummers hier gevonden, maar edelkitsch blijft edelkitsch. Sowieso heb ik niets met nummers die om het gitaargepriegel heen te lijken zijn gebouwd en dan maakt zo’n semi-ruige zanger die de stamvader van die Nickelbackachtige taferelen lijkt te zijn ook niet heel veel goed. De clip geeft in ieder geval wel aan hoe fout dit allemaal klinkt, al moet ik zeggen dat ik me nergens echt geërgerd; grappig en redelijk slecht nummer, dat echter pas echt vervelend wordt als mensen gaan beweren dat dit de enige echte muziek is. Alstublieft Chevy, geen 1.
Cijfer: 4,4

1116 ♫ [0375] Lloyd Cole And The Commotions - Jennifer She Said (1987)

Waarom de galm, waarom de oninteressante compositie en waarom de zeikstem? Doe de robot en probeer maar niet op de vervelende joligheid van deze vlakke muziek te letten.
Cijfer: 4,2

1115 ♫ [0853] Echo & The Bunnymen - Lips Like Sugar (1987)

Geen onaardig nummer, maar ik heb werkelijk geen idee wat het gevoel hierachter moest zijn. Ik zal wel niet horen dat dit duister zou moeten klinken, aangezien ik naast de welbekende galm en matige zang de tekenen van die gezellige kijk-ons-eens-eng-zijn-sfeertjes van dit soort muziek niet eens meer hoor.. Maar niet onaardig dus; prima refreintje en behalve het totale gebrek aan gevoel geen duidelijk minpunt.
Cijfer: 6,5

1114 ♫ [1699] Porcupine Tree - Collapse The Light Into Earth (2002)

Gevoelig tussendoortje op het album met mooie synths/violen – soms is de lijn tussen de twee instrumenten niet te horen -, bezielde zang van Wilson en poepeenvoudige maar prima pianopartij. Enige minpunt dat ik zou kunnen bedenken is dat het allemaal misschien iets te stadionverantwoord overkomt, maar mijn binnenste zegt dat ik vrolijk mee zou zwaaien met m’n aansteker als ik dit live zou meemaken.
Cijfer: 7,7

1113 ♫ [-------] Heart - Magic Man (1976)

Oftewel, hoe coole gitaarsolo’s en gedateerd synthgepruts twee vrouwelijke vocalistes zover kunnen krijgen om een oersaai nummer dat druipt van de 60-jarigen-testosteron te maken. Na de vlakke maar best prettige eerste minuut totaal niets interessants aan.
Cijfer: 3,8

1112 ♫ [1059] Madrugada - Step Into This Room And Dance For Me (2001)

Madrugada is een band met erg veel oersaaie kwijlballads, geforceerd harde en vervelende yeah-yeah-rockerds, gewoon zwaar oninteressante, door hun tergend langzame ritme slaapverwekkende liedjes en een paar voortreffelijke, ongekend sfeervolle nummers die in alledrie de categorieën vallen met als Step Into This Room And Dance For Me als verbeterde versie van de laatste categorie. Dreigende nachtmuziek met een erg venijnige toon, en dat terwijl het tempo op ongeveer de helft van dat van m’n hartslag ligt; keer op keer weer indrukwekkend, vooral op het kippenvel opwekkende moment wanneer Hoyem zijn zang verheft. Als er nou eens een goede compilatie van deze heren wordt uitgebracht..
Cijfer: 9,2

1111 ♫ [-------] A-Ha - Hunting High And Low (1986)

Hè wat jammer, mijn afkeer van dit soort verschrikkelijke kitsch komt weer eens opspelen. Volgens mij is het bijna onnodig om redenen aan te geven waarom ik dit zo vreselijk vind; de pijnlijk geforceerd emotionele zanger, de drumcomputer, het gebrek aan goede melodieën, de tekst, de pianootjes, de violen ( ) en – oké, het is geen onderdeel van het nummer, maar toch – de clip zeggen wel ongeveer genoeg, denk ik. Lekker potje ergeren.
Cijfer: 1

Ik heb een vaag vermoeden dat je hier de Zweedse popgroep The Cardigans (met zangeres) verwart met de Britpop groep The Charlatans (met zanger). Of nee, eigenlijk is dat vermoeden best wel sterk .

Dat klopt inderdaad zeer sterk.

Zoveel dat ik maar gelijk het hele bericht gequote heb. Bij deze in ieder geval het laatste krediet verspeelt om nog enigszins serieus genomen te worden.
semi-ruig.
Nickelback

Ik ga ook niet eens de moeite doen om inhoudelijke kritiek te geven. Je schuift het toch aan de kant en zal bij het volgende 80s-nummer weer zo'n stoer stukje schrijven ("kijk mij eens anti-80s zijn") en het vervolgens weglachen met een .

Sla ieder nummer uit de 80s gewoon over, joh en bespaar iedereen hier de moeite. Doet alsof iedere band/zanger pretentieus is, maar misschien zou je eens in de spiegel moeten kijken. Wat dat betreft had Arthur het inderdaad bij het rechte end:
maar wat ik wel opmerk is dat hij wel heel snel denkt een band/artiest/nummer helemaal door te hebben. In de trant van: "ze willen heel graag dit bereiken maar het lukt ze niet wel integendeel".

Zo, dat moest ik even kwijt. Ga maar lekker door met onvoldoendes geven. Hoewel ik me wel af vraag waarom je dit bespreekt, als je er toch niks aan vindt. Of vind je het bashen van nummers zo leuk?

910 ♫ [-------] Lou Reed - Caroline Says II (1973)
Ik heb me wel eens gewaagd aan Berlin (waarschijnlijk ten tijde van de decennialijstjes vorig jaar) en die beviel me een stuk beter dan Transformer. Mooie samenhang tussen de nummers en mooier geproduceerd. Dit nummer onderstreept dat gevoel, want het is gewoon een prachtig nummer. Zo zou ome Lou moeten zingen. Dit is de Lou Reed die ik graag hoor.

Cijfer: 7,3

909 ♫ [0440] Godspeed You! Black Emperor - Moya (1999)
Top 3 beste EP’s die ik ken. Nu ik ken er niet heel veel, maar zelfs als zou ik er veel kennen, dan nog denk ik dat deze heel hoog zou staan. Daar waar ze, met uitzondering van F#A#, vaak te lang en te eenduidig zijn, heeft deze EP de perfecte speelduur. De heerlijke speech in BBF3 en de woede(?) die Moya uitstraalt zijn ongekend. Moeilijk te omschrijven muziek. Ik ga nog even nadenken over de juiste woorden (die ik waarschijnlijk nooit ga vinden), maar ik vrees dat dit de hoogste is.

Cijfer: 9,3

Tijdens deze EP stond het uitroepteken nog achter de volledige naam.

908 ♫ [1486] Carole King - You've Got A Friend (1971)
Carole King en al helemaal met dit nummer gaat altijd samen met James Taylor bij mij. Carole zingt dit nummer wat gevoeliger en kaler, maar toch trekt de gladgeschaafde versie van James mij meer. De stem van Carole King raakt me toch iets te weinig. Maar voor allebei geldt dat de live-versies vele malen beter zijn. Vooral als ze samen spelen.

Cijfer: 6,6

907 ♫ [0821] The Undertones - Teenage Kicks (1978)
One way, or another, I’m gonna find ya. Oh, dit is een ander nummer. Zo te lezen het favoriete nummer van John Peel. Kort, maar krachtige rock. Ik heb het zelden op de kortere nummers, zoals je al gemerkt hebt, maar deze straalt genoeg kracht uit om een meer dan welkom tussendoortje te zijn.

Cijfer: 6,7

906 ♫ [0925] Nits - Adieu Sweet Bahnhof (1984)
Een compleet eigenzinnige Nederlandse band die dat iedere keer maar weer onderstreept. De 80s-sound in een Pruikentijd-jasje. Allebei gelijk herkenbaar en allebei perfect samengaand. Maar zoals het elk Nits-nummer tot nu toe betaamd is het toch niet dé artiest. De band die mij versteld doet staan met een emotionele zanger of een scherpe gitaarsolo zijn ze zeker niet. Wat is het toch wat The Nits hebben dat ze zo goed maken in de ogen van anderen. Daar ben ik wel benieuwd naar.

Cijfer: 6,2

De inmiddels bejaarde mannen (die hoes ) hebben dit jaar alweer een nieuw album uitgebracht. Misschien eens proberen. Of anders eens achter een verzamelaar aan gaan.

905 ♫ [0480] Thin Lizzy - Whiskey In The Jar (1973)
Iets wat ik de afgelopen weken te weinig heb gedaan, maak ik nu dan goed? Een portie goede ouderwetse gitaarrock. Thin Lizzy is zo’n band die ik eigenlijk beter zou moeten kennen, maar omdat de nummers het toch net niet zijn, doe ik dat niet. Ook Whiskey in the Jar is een aardig nummer, goed zelfs, maar wat zit er in het nummer dat mij doet besluiten om van al die duizenden artiesten juist een album van hun te kiezen?

Cijfer: 7,1

904 ♫ [0865] Sly & The Family Stone - Everyday People (1968)
Hier dan wel een kort nummer waar ik minder mee heb. Ik vind Stand! een prima album met een aantal leuke nummers, maar individueel zou ik ze toch niet zo snel opzetten. Samen vormen ze een leuk geheel, maar als ik ze zo los hoor, stelt het toch weinig voor.

Cijfer: 5,6

903 ♫ [0474] Pulp - Underwear (1995)
Weer een nummer van Different Class en er zullen er vast nog wel een aantal volgen. Sommigen vinden het geniaal, bij mij ontstijgt het nooit de betere middenmoot. Leuke nummers (soms echt goed, zoals I Spy), maar toch te simpel (ogend!). Underwear vind ik dan weer wel één van de betere van het album, maar ook dat nummer zal ik niet tot mijn favorieten scharen.

Cijfer: 6,4

902 ♫ [0883] Portishead - We Carry On (2008)
Georganiseerde chaos. Af en toe werkt het wel heel erg over je zenuwen, maar vooruit. Opzwepend is het wel en mits op de juiste plek in de juiste tijd kan ik hier wel van genieten.

Cijfer: 6,2

901 ♫ [0634] Mercury Rev - The Dark Is Rising (2001)
Waarom deze artiest al een aantal maanden op mijn lijstje staat, ben ik allang weer vergeten. Maar mooi klinkt het wel. Soms iets te veel filmmuziek die wel voor erg makkelijk effectbejag gaat en de zanger zingt wel heel hoog, maar vooruit. Zo op een gruizige donderdagmiddag doet deze het goed.

Cijfer: 6,6

We hebben op 154 nog Born Slippy Persoonlijk vind ik dat die de hoge positie meer terecht is dan die van Insomnia, al ben ik blij dat er iig nog wat dance in de bovenste regionen van de lijst staat. Wel jammer dat buiten de geijkte jaren '90-namen (Underworld, Prodigy, Faithless, Chemical Brothers) dance compleet kansloos is in de ladder...

Dat is nog een graadje erger dan "op je zenuwen werken" neem ik aan?

Ja, goede. Agressieve toon + zeggen dat ik alles uit de 80's slecht vind (kijk eens naar mijn cijfers voor ongeveer de helft van andere nummers uit dit decennium, man. ), dat laat me vast inzien dat ik een pretentieuze snob ben die alles slecht vindt. Maar goed, om het nog even een keertje leuk te verklaren:

Semi-ruig: De zanger lijkt (lijkt, denk ik, vind ik, naar mijn bescheiden mening) een soort schorre ruigheid (kan er geen betere benaming voor vinden) in zijn stem te forceren, die me een beetje tegenstaat en die ik dan ook in dit stukje neerpen. Gebeurt ook bij een andere band die in het stukje genoemd werd. Voor de rest zeg ik nergens dat het nummer qua structuur, instrumentatie of wat dan ook op die band lijkt en geef ik ook pluspunten. Nog wat stupide verklaringen van mij die opgehelderd moeten worden?

Erg jammer, ik vind een nummer niet goed en ik geef het daarom een niet eens zo'n lage onvoldoende. Misschien ontbreken er wat punten aan mijn argumentatie, maar probeer het dan enigszins normaal te zeggen en het niet met zo'n kinderachtige, agressieve toon duidelijk te maken.

Maargoed, als ik de mensen hier alleen maar erger met mijn intens lage cijfers (gemiddelde ligt zo rond de 6,6 volgens mij), zal ik wel stoppen, hoor.

Zeker niet stoppen. Daar zijn de meeste van je stukjes te leuk voor. En iemand met zo'n afwijkende mening schopt wel 'ns tegen iemands pijnlijke plek. Levert juist leuke discussiestof op. Wat Dire Straits betreft geef ik trouwens echt geen ongelijk. Tamelijk saai gitaargepriegel.