Bij deze 10 nummers zitten 4 binnenkomers. En de verdeling over de decennia is zo:
1 uit de jaren 10, 5 uit de jaren 00, 2 uit de jaren 90, 1 uit de jaren 80 en 1 uit de jaren 70

1860 ♫ [1219] Supergrass - Richard III (1997)

Bah, wat een rotherrie. Hier kan ik dus echt niks goeds in ontdekken. Ik kan wel tegen harde muziek. Ik heb het graag zelfs. Maar dit is gewoon slecht. Een muur van geluid.

Cijfer: 4

1859 ♫ [-------] Broken Bells - The High Road (2010)

Zo slecht het vorige was, zo prachtig is dit nummer. The High Road is een van mijn favoriete nummers van 2010. Broken Bells is een project tussen topproducer Danger Mouse en de zanger van de Shins. Dan kan het niet fout gaan. Met dit nummer bewijzen ze een fantastisch duo te zijn. De productie is fantastisch en de zang is breekbaar en heel erg mooi. Ik raad ook het album iedereen aan.

Cijfer: 9,5

1858 ♫ [1622] Plastic Bertrand - Ça Plane Pour Moi (1978)

Plastic Bertrand, nee, dat is niet de zanger. Hij heeft het namelijk nooit mogen inzingen. Lou Deprijck kocht hem om zodat hij zijn mond erover zou houden. Tot een paar jaar geleden. Belachelijk natuurlijk, dit verhaal. Over het nummer zelf, ja, dat is een geinig nummertje voor af en toe. Maar je moet het zeker niet te vaak horen.

Cijfer: 6,8

1857 ♫ [-------] Coldplay - Fix You (2005)

Coldplay voor de 2de keer. Met een nummer waarmee ze behoorlijk veel harten hebben gestolen.
Fix You kan mij ook bekoren. Maar het is zo'n nummer van Coldplay dat nooit mijn favoriet zou worden. Derhalve is de hele melancholiek en natuurlijk het refrein fantastisch. Een terechte klassieker van Coldplay. En ook heeft het X & Y album nu een nummer in onze top 2000. Volgend jaar misschien een 2de. Want ik zit erover na te denken om A Message te nomineren. Of wordt het toch Spies?

Cijfer: 9
1856 ♫ [-------] Japan - Canton (1981)

De ietwat theatrale muziek van Japan is altijd leuk. Ik ken geen albums maar met de nummers die ik ken weten ze me te vermaken. Eerlijk gezegd vind ik dit nummer de minste van die ik ken. Maar toch is het erg leuk en bovenal afwisselend.

Cijfer: 7,8

1855 ♫ [0930] Sigur Rós - Glósóli (2005)

Een nummer van Sigur Ros dat me niet veel doet. Het ene nummer doet me veel, het andere helemaal niks. Het enige wat me opvalt is de mooie climax . Ik denk dat ik dit nummer en Takk... nog kansen ga geven. Die climax is zelfs heel mooi als ik er zo overnadenk.

Cijfer: 7,3

1854 ♫ [1822] Heather Nova - Walk This World (1994)

Aha, leuk, mijn grootste ontdekking tot nu toe komt voor de 2de keer voorbij. Het album ken ik inmiddels en is fantastisch. Dit is heel anders dan het nummer Island. Het is veel vlotter en hitgevoeliger. Dat maakt het album leuk. Het is afwisselend. Die stem van haar valt ook hier weer op. Wat fantastisch zeg!

Cijfer: 9,3

1853 ♫ [1105] Grandaddy - The Crystal Lake (2000)

Grandaddy beviel de eerste keer goed. Nu het 2de nummer genaamd The Crystal Lake. Deze ken ik al, omdat ik na het eerste nummer meteen het album The Software Slump geluisterd heb. Waar dit nummer vanaf komt. Het nummer bouwt op repetitief deuntje. Dat enigszins doet denken aan Bliss of New Born van Muse. Het is wel veel rustiger. Het hele nummer doet me aan Muse denken, ik weet niet waarom. Het nummer is theatraal, maar op een rustige nummer. Net als de voorgenoemde nummers van Muse vind ik dit nummer geweldig. Het is een geslaagd nummer van Grandaddy dat mij met de Software Slump zeker heeft weten te boeien.

Cijfer: 9,3


1852 ♫ [-------] Rammstein - Sonne (2001)

Al deels jeugdsentiment dit. In de eerste gingen we naar een of ander natuurkunde museum. Ook stond er een soort aparte stereo. Je kon een aantal nummer uit kiezen. Waaronder dit nummer. We hebben zeker een half uur bij dat ding gestaan met dit nummer op. Later ben ik het nummer echt gaan waarderen om de kwaliteit. Rammstein weet optimaal gebruik te maken van de Duitse taal. Lekker aggressief gezongen. Een wonderschoon refrein en het achtergrondkoor is adembenemend mooi.

Cijfer: 9,8

1851 ♫ [1741] Starsailor - Alcoholic (2001)

Ha, dit nummer doet me een beetje aan David Bowie denken. Het is zo'n pianoballadachtig nummer. Heerlijk theatraal. Hoe verder het nummer vordert hoe geweldiger het wordt. Echt prachtig met een mooie songtekst. Dit nummer sluit een van de geweldigste rijtjes tot nu toe fantastisch af.

Cijfer: 9

Ja, dat is wel erg apart. Voor beiden is het wel jammer dat ze zoveel gedaald zijn.

Aparte stelling: is eigenlijk juist een ontzettend catchy en melodieus britpopnummer.

Inderdaad, heb destijds gelijk de CD gekocht toen ik dit hoorde. Fantastisch nummer.

Dat nummer van Supergrass is best leuk. Maar die is toch helemaal niet 'hard'? Eerder 'stevig'. En allesbehalve een muur van geluid als je het mij vraagt, ik hoor duidelijk melodie in de riffs.

1870 ♫ [-------] John Lennon - Instant Karma (1970)

Van de Beatles ken ik zo ongeveer alles wel. Van de solo-carriéres van de Beatles ken ik echter een stuk minder. Dit nummer kende ik nog maar erg vaagjes. Vind het echter niet zo heel geweldig, John heeft wel mooiere dingen gemaakt. Een ietwat eentonig popliedje, met een wat overdreven refrein. Dat achtergrondkoor in het refrein maakt het namelijk lichtjes over de top, en de coupletten vind ik ook niet heel boeiend. Heb er een wat lo-fi-gevoel bij, wat dan wel weer leuk is, en Johns stem klinkt erg goed, een beetje rauw. Verder een weinig bijzonder liedje.
Cijfer: 5

1869 ♫ [1492] Orbital - The Box (1996)

Orbital maakt sfeervolle electronic. Aangezien er bij dit nummer niet "part 1" of "part 2" staat, neem ik aan dat het om de singleversie gaat. Het nummer is redelijk druk, met allemaal geluiden die uit een synthesizer komen maar toch erg veel sfeer toevoegen. Van die glockenspiel-achtige geluidjes bijvoorbeeld. Al de geluidjes klinken samen ietwat rommelig, maar niet te rommelig. Het is vrij repetitief, met continu dezelfde melodieën door elkaar heen, maar dat is niet zo heel erg, omdat het hier toch vooral om de sfeer gaat. En die is prima neergezet.
Cijfer: 7

1868 ♫ [-------] Robert Wyatt - Shipbuilding (1982)

Robert Wyatt is een grote naam onder de Scaruffianen, vooral het album Rock Bottom. Zelf ben ik er ook wel benieuwd naar. Dit nummer is echter van later, en niet eens van hemzelf. Althans, hij heeft het wel als eerste opgenomen, maar het is geschreven door Clive Langer en de tekst door niemand minder dan Elvis Costello. Het is dan ook een erg mooie tekst, over hoe de schepenbouwers meer winst maakten in de Falklandoorlog, omdat de gezonken schepen moesten worden vervangen. Maar tegelijkertijd stierven er wel een hoop mensen op die zinkende schepen. Een erg trieste contradictie dus. Het nummer zelf klinkt ook triest, erg melancholisch. Vooral dankzij het erg mooie maar trieste pianospel, en de ietwat breekbare stem van Wyatt. Erg mooi nummer!
Cijfer: 8,3


1867 ♫ [1412] The Knife - Silent Shout (2006)

Een prachtig sfeervol dance-nummer dat steeds meer op me in is gaan groeien. Geen onsubtiele stadiondance als we straks gaan krijgen met Faithless. Nee, hoewel hier ook duidelijk de basis wordt gelegd door een pompende bas en opzwepende synths, maar daarmee wordt eigenlijk een popliedje gecamoufleerd. Want er wordt ook nog gezongen, een man en vrouw samen, erg vervormd. Daardoor wordt het erg afstandelijk, wat ook al door de kille muziek wordt gecreëerd. Wat ze zingen, is prachtig, zowel melodieus als tekstueel. Alsof ze eerst op de akoestische gitaar een mooi liedje schreven, en daarna probeerden het door middel van electronica zo kil mogelijk te maken. Met een érg mooi resultaat.
Cijfer: 9,3

1866 ♫ [1411] Built To Spill - I Would Hurt A Fly (1997)

Built to Spill, geweldige band! Voor zover ik hun albums ken, zit er nauwelijks wat slechts tussen, maar het album Perfect From Now On is toch wel echt hun magnum opus. Arrie, die kan lang en uitgebreid gitaarspel toch niet waarderen? Klopt, maar er zijn uitzonderingen. Doug Martsch vind ik een geweldig gitarist. Overigens ook een geweldige tekstschrijver. De lange uitgesponnen gitaarstukken op het album zijn prachtig gespeeld, en ontzettend sfeervol. Doug Martsch is geen geniale zanger, maar ik vind zijn ietwat zeurderige stemgeluid erg sympathiek en ik kan er absoluut van genieten. Het gitaarspel en de liedjes op zich maken alles goed. Want daar is 'ie ook goed in, catchy melodieën schrijven. Dit nummer is een erg goed voorbeeld van hoe het album klinkt, maar eigenlijk is elk nummer van het album geweldig. Om wat mooie momenten uit dit nummer te lichten: let eens op die cello, die er op een gegeven moment in komt, over sfeervol gesproken! En dan die versnelling aan het eind, geweldig!
Cijfer: 10

1865 ♫ [1196] Faithless - We Come 1 (2001)

Altijd lastig zoiets... gaat het nu om de singleversie of de albumversie? Want die verschillen bij Faithless meestal nogal. Althans, de albumversies zijn vooral anders in het opzicht dat ze veel meer uitgesponnen zijn, met langere opbouwen en dergelijke. In dit geval is de albumversie bijvoorbeeld twee keer zo lang als de singleversie. Ooit behoorde Faithless wel enigszins tot mijn favoriete groepen, al heb ik het altijd jammer gevonden dat meneer de neger erdoorheen ging brabbelen. Een goede rapper wil ik het namelijk niet noemen, en veel voegt ie dan ook niet toe aan de muziek. De muziek zelf is wel erg goed geproduceerd. Aan de ene kant maakt Faithless echte danceknallers, aan de andere kant ook erg sfeervolle instrumentals, en soms ook gewoon liedjes (vaak met Dido op de zang want dat is de zus van Rollo Armstrong van Faithless). We Come 1 valt onder de danceknallers. Zoals ik net zei: opzwepende melodieën en pompende bas. Dit werkt echt geweldig op festivals, durf ik te wedden, al heb ik Faithless nooit live gezien. Ook thuis vind ik het leuk om naar te luisteren, al heeft de band wel betere nummers. Dit nummer mist toch wat overtuiging, vind ik.
Cijfer: 7

1864 ♫ [-------] The Gun Club - Sex Beat (1981)

Een lekker up-tempo rocknummer nu. Heeft verder weinig om het lijf. Eigenlijk blijft dit gewoon een beetje in de middelmaat hangen. Het heeft wat punk-achtigs. De zanger is niet bijzonder goed, ook niet bijzonder slecht. Het nummer klinkt niet slecht, eigenlijk best lekker, maar ook weer niet heel goed. Er valt eigenlijk weinig aan op- of aan te merken, gewoon middelmatig.
Cijfer: 5,5

1863 ♫ [1796] D.A.F. - Der Mussolini (1981)

En we krijgen weer pompende beats. Deze keer een in your face dancenummer, het klinkt op een of andere manier erg dwingend. De zanger is niet bijster goed, maar daardoor werkt dat juist. Ik vraag me af hoe controversieel dit toentertijd was, met een tekst waarin gezegd wordt dat je de Mussolini en de Adolf Hitler moet dansen. Verder wel een geweldig nummer, juist door dat dwingende. Het dwingt je zowat om te dansen, waardoor je wel mee gaat bewegen. Heel repetitief, maar ook dat voegt wat toe. De stuwende beats doen hun werk dus erg goed.
Cijfer: 8,5


1862 ♫ [-------] Spider Murphy Gang - Skandal Im Sperrbezirk (1982)

De enige hit van deze band in Nederland, maar wel een ontzettend leuke hit. Dit viel toentertijd volgens mij onder de neue Welle-stroming. Het is een erg opgewekt popnummer, met een heerlijk meeschreeuwrefrein. Ook dit nummer wordt goed voortgestuwd, maar nu door bas en drums. Nog een leuk synthesizerdeuntje erdoorheen om het verder op te sieren, en het is af. Hier word ik vrolijk van.
Cijfer: 7,3

1861 ♫ [1158] Spinvis - Voor Ik Vergeet (2002)

Raar dat dit zo laag staat, het debuut van Spinvis wordt op deze site toch wel erg gewaardeerd. Zelf vind ik het tweede album nog wat beter, maar op het debuut staan ook wat prachtige liedjes, waaronder dit Voor Ik Vergeet. Het heeft een fijn dromerig sfeertje, met lieflijke zang, van zijn dochter ofzo? Verder een geinige tekst, zoals Erik de Jong dat alleen kan. Het nummer wordt gemenkerkt door lieve dromerige sfeer en melodie. Erg mooi, ik droom even helemaal weg.
Cijfer: 8

Understatement van de eeuw als je het mij vraagt

Voor Ik Vergeet is één van de mooiste nummers die ik ken, tevens één van de depressiefste. Met name het stukje 'Ik hou van jou, ik hou zoveel van jou' en dan die kille stem: 'tot ik vergeet', geeft me regelrecht kippenvel.

Verder twee geweldige dancenummers, al is The Knife wat meer pop. We Come One is ook echt heerlijk, het beste nummer van Faithless als je het mij vraagt.

Oei, ik kijk al uit naar de nummers 1870-1861, daar gaan hoge cijfers vallen bij mij...

1870 ♫ [-------] John Lennon - Instant Karma (1970)
John Lennon weet zijn boodschap goed te verpakken, verbeten gezongen met meezingrefrein en aanstekelijke drumbeat op de voorgrond, ook na The Beatles leverde hij nog klassesongs.
Cijfer: 9

1869 ♫ [1492] Orbital - The Box (1996)
Inderdaad een erg sfeervol en inventief elektronisch nummer die mijn aandacht weet vast te houden, dit past perfect bij een drama-reeks.
Cijfer: 8,5

1868 ♫ [-------] Robert Wyatt - Shipbuilding (1982)
Dit nummer ken ik meer in de versie van Elvis Costello. De versie van Robert Wyatt vind ik meer dan verdienstelijk maar die van Costello raakt mij toch iets meer.
Cijfer: 7,5

1867 ♫ [1412] The Knife - Silent Shout (2006)
Terug een elektronisch nummer, dit zet mij niet dadelijk aan tot dansen en is meer een luisterlied. Dit weet echter minder mijn aandacht vast te houden dan dat nummer van Orbital, het klinkt mij bovendien te kil hoewel ook origineel.
Cijfer: 6

1866 ♫ [1411] Built To Spill - I Would Hurt A Fly (1997)
Veel afwisseling hier, ik hoor daar zowel iets in van The Beatles als Jimi Hendrix alsook Sonic Youth. 40 jaar geleden zou men het progrock noemen, laat ik het houden op een prima rocknummer.
Cijfer: 8,5

1865 ♫ [1196] Faithless - We Come 1 (2001)
Faithless is natuurlijk een grote naam in de dance die ook in rockmiddens gewaardeerd wordt. Dit nummer geeft een live-sfeer weer en die simpele synthesizer-riedel blijft natuurlijk hangen. Wel klinkt het ook wat routineus.
Cijfer: 7

1864 ♫ [-------] The Gun Club - Sex Beat (1981)
Bij zulke nummers verwacht ik geen artistieke hoogstandjes maar tenminste een degelijke melodie en dat mis ik hier. Daarom een onvoldoende van mij.
Cijfer: 4

1863 ♫ [1796] D.A.F. - Der Mussolini (1981)
Rond die tijd werden onder invloed van Kraftwerk massaal elektronische Duitstalige nummers uitgebracht (Neue Deutsche Welle), en D.A.F. is daar één van de speerpunten. Dit werd destijds in discotheken vaak gedraaid maar was ik zo goed als vergeten. Nu vind ik dat te monotoon en te weinig afwisselend al is het wel grappig.
Cijfer: 5,5

1862 ♫ [-------] Spider Murphy Gang - Skandal Im Sperrbezirk (1982)
Dit hoort ook onder Neue Deutsche Welle maar vind ik beter geslaagd, eveneens grappig maar wel met een degelijke melodie die blijft hangen, ook het samensmelten van gitaarrock en synthipop vind ik geslaagd.
Cijfer: 8

1861 ♫ [1158] Spinvis - Voor Ik Vergeet (2002)
Melancholisch luisterliedje met prachtige tekst over dementie, komt uit hun debuutalbum dat ik mij nog moet aanschaffen, Spinvis behoort beslist tot het betere Nederlandstalige werk.
Cijfer: 8,5

@LucM, lees even bij Arrie, wie shipbuilding geschreven heeft.
Elvis Costello heeft voor de Punch the clock uitvoering enkel een nieuwe tekst geschreven.
En ja ik vind de Costello uitvoering (met Chet Baker op trompet) ook mooier.
Wyatt's uitvoering heeft ook wel iets hoor

1860 ♫ [1219] Supergrass - Richard III (1997)

Supergrass ken ik van de leuke en overdreven vrolijke popliedjes. Dit is echter andere koek, hier rocken ze flink. Dat doen ze toch een stuk minder, terwijl ze zo ontzettend leuke liedjes kunnen maken. Jammer dus, maar toch best aardig dit. Apart om Gaz zo te horen zingen, heel anders dan normaal. Verder een wat doorsnee rocknummer, maar wel leuk om af en toe te horen.
Cijfer: 6


1859 ♫ [-------] Broken Bells - The High Road (2010)

Eén van dé popliedjes van 2010, voor mij. Het album van Broken Bells was een album waar ik ontzettend naar uitkeek, omdat het een samenwerking is van twee van mijn favoriete artiesten. James Mercer van The Shins en producer Danger Mouse. Het album viel echter ontzettend tegen. Desalniettemin stonden er toch een paar prachtige nummers op, waaronder de eerste en succesvolste single The High Road. Een mooi Mercer-liedje zoals ie ze ook voor de Shins schreef, met sterke productie van Danger Mouse, die aan de ene kant heel natuurlijk aandoet, met o.a. de akoestische gitaar, maar aan de andere kant ook wat onnatuurlijk door die bliepjes erdoorheen. Maar vooral gewoon een mooi melancholisch liedje met een prachtig einde ("it's too late to change your mind, you let loss be your guide").
Cijfer: 9,5


1858 ♫ [1622] Plastic Bertrand - Ça Plane Pour Moi (1978)

Ah, dit heb ik altijd al een erg leuk liedje gevonden. Lekker opzwepend, met de zanger (niet Plastic Bertrand dus) die als een razende door zijn Franse tekst heen gaat, en uiteindelijk vol overtuiging het refrein scandeert. Punk-achtig, met wat blazers erdoorheen. Doet me ook ergens wat aan bepaalde Roxy Music-nummers denken. Lekker nummer om even op uit je dak te gaan.
Cijfer: 8

1857 ♫ [-------] Coldplay - Fix You (2005)

Het eerste album van Coldplay vind ik prachtig, maar daarna werd het steeds minder. Ten tijde van dit nummer was het al een stadionrockband geworden. De stem van Chris Martin blijft prachtig, en dit nummer begint ook erg mooi. Met alleen de stem van Martin en een orgeltje. Hij zingt vol emotie (wat ie nog wel eens vergeet te doen), ook al is de tekst niet heel bijzonder. Later komt er nog een akoestische gitaartje bij, prima. Maar op een gegeven moment haak ik af, als er zo'n typische Coldplay-gitaar in komt, met drums, en een soort anthem-achtig zangstuk. Jammer, het had een erg mooi nummer kunnen zijn als ze dat weg hadden gelaten. Het nummer krijgt nog wel punten voor het erg mooie begin.
Cijfer: 5

1856 ♫ [-------] Japan - Canton (1981)

Japan vind ik altijd wel een bijzondere band. Ook in dit nummer weer, ik hoor oosterse invloeden. Dat had ik niet zo snel verwacht van Japan, maar ze verwerken het wel perfect in hun muziek. Geheel instrumentaal, en het klinkt wat tegendraads allemaal. De percussie met het mooie basspel van de vorig jaar overleden Mick Karn vormen de basis van het nummer, daardoorheen komen wat aparte geluiden, en prachtige oosterse melodieën. Het is niet zomaar een instrumentaaltje, het houdt je bij de les. Je vraagt je af: wat gebeurt hier allemaal? Sterk nummer.
Cijfer: 7,5


1855 ♫ [0930] Sigur Rós - Glósóli (2005)

Het album Takk van Sigur Rós ken ik nog niet, maar ik ben bang dat ie nogal tegenvalt. Vind je het gek, na twee albums als Agaetis Byrjun en (). Niet dat ik zó'n gigantische liefhebber ben, maar dat waren wel bijzondere platen. In de wetenschap dat het daarna ook wat poppier werd, heb ik het nog niet aangedurft. Dit nummer klinkt niet zo poppy, maar mist toch de emotie en de sfeer van de hoogtepunten van de band.Het is een erg ingetogen nummer dat maar de hele tijd doorgaat, maar eigenlijk nergens heengaat (waarna er uiteindelijk toch nog een climax komt). Sfeer wordt veel minder goed neergezet, en het klinkt stukken emotielozer. Neemt niet weg dat het best een aardig nummer is, maar vergelijken doe je nou eenmaal vrij snel...
Cijfer: 6


1854 ♫ [1822] Heather Nova - Walk This World (1994)

De vorige van Heather Nova was me zeer goed bevallen, dus ik was zeer benieuwd naar dit nummer. Wat me meteen weer opvalt, is dat ze een geweldige zangeres is. De zang is prachtig, soms verbeten, soms een stuk "zachter", soms verleidend, maar altijd met emotie. Een vrouw naar mijn hart. Muzikaal gezien vind ik dit nummer wat minder interessant. Een aardig liedje dat echt naar boven wordt getild door de zang. De zang was ook het voornaamste waar ik in het vorige nummer zo van ondersteboven was, dus ik ben nu wel een beetje bang dat het op muzikaal gebied allemaal wat tegenvalt op het album. Toch wel een goed nummer overigens, aanstekelijke melodieën enzo. Maar het had veel mooier kunnen zijn.
Cijfer: 7,5

1853 ♫ [1105] Grandaddy - The Crystal Lake (2000)

Ah, Grandaddy weer. Deze keer wel iets van het album The Sophtware Slump. Een prachtig sfeervol album. Dit nummer is echter wat meer up-tempo, een catchy rocksong. Toch kan je hier ook al duidelijk de melancholische sfeer in hangen. Dat komt door de synths, de zang, de melodieën, eigenlijk het hele totaalplaatje. Grandaddy is dus gewoon heel erg goed in het creëren van sfeer. Geen hoogtepunt van het album, daarvoor mist het wat emotie. Wel gewoon een erg leuk liedje.
Cijfer: 8

1852 ♫ [-------] Rammstein - Sonne (2001)

Rammstein vind ik echt één van de meest belachelijke bands, zeker sinds dat laatste album. Volwassen mannen van in de 40, met teksten waar zelfs pubers zich nog voor zouden schamen, begeleid door een clip waar de heren van Rammstein de kunst van porno bedrijven. Hetgeen wat me ook zo ontzettend tegenstaat aan de band is de zang. Kan die kerel niet eens normaal zingen, in plaats van dat ie klinkt als een vieze oude man die je probeert te verleiden. Om nog positief te zijn: het refrein van dit nummer is wel aardig. Ik zie er zo een heel stadion op meezingen, dus valt prima in het hokje stadionmetal, maar soms kan ik dat stadiongevoel ook wel waarderen. De toevoeging van wat vrouwenzang is ook wel leuk. Maar verder... kan ik hier niks mee.
Cijfer: 3

1851 ♫ [1741] Starsailor - Alcoholic (2001)

Eén van de grootste ontdekking van de MuMeladder voor mij van dit jaar. Een prachtig melancholisch nummer met ontzettend emotionele tekst en een prachtige tekst. Dit nummer raakt me diep. Muzikaal zit het prima in elkaar, maar wát een emotie zit er in het nummer, zeg. Als dit representatief is voor de band, dan moet ik er maar heel snel naar op zoek. Een fantastische zanger, die perfect de emotie kan uiten. Ik dacht altijd dat Starsailor een Coldplay-achtig bandje was, maar dit gaat toch wel een stuk dieper. Wauw.
Cijfer: 10

Bij de eerste keer luisteren hoorde ik in ieder geval er niet veel goeds in, misschien tweede keer wel.

Wat vind je trouwens theatraal aan een nummer als Canton, Snoeperd? Ik merk dat je dat woord redelijk vaak gebruikt, maar ik kan me er niet zo vaak in vinden.

1890 ♫ [1209] A Place To Bury Strangers - I Know I'll See You (2007)
Deze band weet met noisy gitaarmuren, jaren-80-drums, een duidelijk hoorbare maar redelijk eenvoudige bass en een bijna zwoele zanger altijd een gigantische-grauwe-fabriekshal-sfeer te creëren. Soms pakt dit goed uit, soms niet. Hier is het eerste van toepassing, al blijft het jammer van de wat irritante drums. De voorgenoemde elementen zitten er allemaal in en zo dus ook de fijne sfeer. Maar ondanks de prettige zanglijn mist het nummer toch wat eigens. Ik ken in ieder geval betere nummers van deze band.
Cijfer: 7,3

1889 ♫ [-------] The Offspring - Self Esteem (1994)
Oh gottegottegot, wat moet dit voorstellen? Om te beginnen; de tekst is in ieder geval al niet echt iets om blij van te worden. Met regels als When she's saying, oh, that she wants only me/Then I wonder why she sleeps with my friends/When she's saying, oh, that I'm like a disease/Then I wonder how much more I can spend en het refrein met het diepe, intelligente Oh wayoo, yeah yeah/Ooooh yeah yeah en nog meer van dat soort gedoe maken ze in ieder geval duidelijk acceptabele teksten te schrijven onnodig te vinden. Maar gelukkig bestaat bestaat het nummer zelf eigenlijk gewoon uit een kinderlijk, stompzinnig en simpel melodietje dat zo door ene Justin B. gemaakt zou kunnen zijn, maar dan vermomd in stoere gitaren voor stoere mannen met stoere tattoo’s die hun niet stoere ouders haten. En als er scheurende gitaren in zitten is het wel goed. De zanger maakt het wel af, allemaal; klinkt wat als een kruising tussen een dronken Liam Gallagher (couplet) en een gewonde Liam Gallagher (refrein), maar dan heel stoer en zo. Laatste punt dat ik niet kan negeren is het heerlijk ontwikkelde “LA LA LALALAA LA LA LALALAA” op het begin. Zet de toon wel alvast.
Cijfer: een symbolische 0. (1 dus)

1888 ♫ [-------] Sam & Dave - Hold On! I'm A Comin' (1966)
Een fijn blazersmotiefje in het refrein, gecombineerd met het catchy refrein klinkt in ieder geval erg fijn. Ook het couplet is erg goed te doen; redelijk funky en bij de zang is, zoals altijd wel in soul, geen enkele valse noot te bekennen. Toch wil het me – weer – gewoon niet raken, het klinkt zo vlak. Niet vrolijk, niet echt swingend, wel redelijk funky dus. En lekker.
Cijfer: 7

1887 ♫ [1963] Pet Shop Boys - Love Etc. (2009)
De erg psychedelische en wat angstaanjagende clip valt me eigenlijk veel meer op dan het nummer zelf. Herbeluistering wijst uit dat de melodie wel genietbaar is, maar de synths en de ijle stem van de zanger enigszins irritant. Ook wederom nogal vlak. Nog maar eens een keer de clip kijken dan.
Cijfer: 5

1886 ♫ [1832] The Strokes - Hard To Explain (2001)
3 minuten durend euforie-infuus. Het is niet eens dat Casablancas zo vrolijk zingt als hij op andere nummers wel doet, of dat de tekst zo buitengewoon gelukkig is, maar om de een of andere reden maakt vooral de combinatie tussen de godsgruwelijk lekkere gitaarriff in het couplet en de nonchalante zang van meneer Casablancas in het couplet me oergelukkig. Maar ook het ongelooflijk catchy en drammerige refreintje, het lofi-sfeertje en –raar genoeg- het plotselinge einde. Ik ben blij.
Cijfer: 9,5

1885 ♫ [-------] Rush - YYZ (1981)
Gevalletje instrumentenparade. Heel knap, die bass, gitaar en drums, maar ik begin me serieus af te vragen of dit soort bands er ooit ook maar iets –voor mij- interessants uitgeperst hebben. Het is allemaal heel knap en dat hoor ik ook echt wel, maar het klinkt zo.. nep. Niet gemeend, als er al enige emotie overgebracht zou moeten worden. Geen spoortje van sfeer te bekennen ook. Leuk, maar het raakt me echt helemaal niet. Dan kan een poepeenvoudig maar gemeend nummer zoals iets van Perfume Genius me echt duizendmaal meer boeien. Dit is eigenlijk gewoon helemaal niks.
Cijfer: 2

1884 ♫ [-------] Warpaint - Undertow (2010)
Mooi, hoe dit nummer precies tussen duister en dromerig in balanceert. Resultaat is dat het eigenlijk geen van beide wordt, maar mede door de samenzang een wat statig sfeertje krijgt. Aangename drums ook, maar toch blijft alleen de sfeer en de fraaie climax echt bij me hangen.
Cijfer: 7

1883 ♫ [-------] Bomfunk MC's - Freestyler (1999)
Opzwepend nummertje dat niet bepaald hoogstaand, maar ook echt niet zo heel erg slecht is. Daarvoor is vooral het couplet van een te aangenaam niveau en zijn de scratches te geinig. Wel jammer van die jaren90-bliepjes die op een gegeven moment komen inzetten.
Cijfer: 6,3

1882 ♫ [-------] Jónsi - Boy Lilikoi (2010)
Ik had volgens mij eerder al gezegd dat ik vooral een grote fan van Jónsi ben als hij zijn stem laag houdt, en dat doet hij hier ook. En wat klinkt het goed. Het hele nummer straalt een soort van kinderlijke, fantasie-achtige levendigheid uit door het brede scala aan instrumenten, de tekst, Jónsi die deze zingt en de speelse drums. De opbouw naar het einde is ook net zo hemels als het einde zelf.
Cijfer: 9,8

1881 ♫ [1711] Siouxsie And The Banshees - Dazzle (1984)
Waar Warpaint precies tussen duister- en dromerigheid inzat, heeft deze een soort duistere zwierigheid met de typische jaren80-dramatiek. Desondanks pakt het hier, al blijft het jammer van die drums, stukken beter uit; de combinatie van deze twee factoren maakt dat het nummer een apart, wat statig sfeertje heeft, dat toch wel erg fijn klinkt. Prima te doen.
Cijfer: 7,5

Doel je bij je stukje over Self Esteem niet op Liam Gallagher, Roeland?

Je hebt gelijk, haal die twee altijd door elkaar. Edit het nu.

Moet wel even op mijn tanden bijten bij de harde kritiek op Self Esteem van The Offspring. Muzikaal gezien hebben jullie wel een punt, maar het voelt alsof er wordt gekakt op mijn jeugdsentiment.

Jij bent ook snel tevreden... als het nou America met oosterse invloeden was geweest...

scherp hoor Casartelli "oosterse invloeden had ik niet zo snel van Japan verwacht"

Ja, ook hier gaat het van auw

1860 ♫ [1219] Supergrass - Richard III (1997)
Inderdaad een stevig rockend nummer maar niettemin toch behoorlijk melodieus en ook verbeten en cynisch.
Cijfer: 7,5

1859 ♫ [-------] Broken Bells - The High Road (2010)
Voor de eerste keer dat ik dit nummer hoor en dit is er zo één zoals ik vaak wil horen. In wezen eenvoudige maar erg pakkende popsong, enerzijds vertrouwd klinkend maar toch weer nieuw. Waarom kan dat geen hit worden?
Cijfer: 9

1858 ♫ [1622] Plastic Bertrand - Ça Plane Pour Moi (1978)
Noem het maar een punk-parodie, ik heb dit nooit serieus genomen en het was allang een publiek geheim dat Plastic Bertrand het niet zelf inzong maar het is en blijft een leuk nummer.
Cijfer: 7,5

1857 ♫ [-------] Coldplay - Fix You (2005)
Chris Martin vind ik een mooie stem hebben en kan prima popsongs uit zijn mauw schudden. Maar dit nummer is mij wat te hoogdravend al heeft het zeker kwaliteiten.
Cijfer: 6,5

1856 ♫ [-------] Japan - Canton (1981)
Ik bezit 2 albums van David Sylvian maar nog geen van Japan. Vanwege de Oosterse sfeer is het toch een vrij apart instrumentaal nummer, al begon het tegen het einde mij wat te vervelen.
Cijfer: 7,5

1855 ♫ [0930] Sigur Rós - Glósóli (2005)
Ik hou erg veel van de aparte sprookjesachtige klanken van Sigur Rós. Maar de sfeer is op dit nummer minder aanwezig dan anders.
Cijfer: 7

1854 ♫ [1822] Heather Nova - Walk This World (1994)
Een nummer die ik uit het oog was verloren, waar de MuMe-ladder toch goed voor is. Vlotte, pakkende popsong met emotie, mooi gezongen vooral het refrein.
Cijfer: 8

1853 ♫ [1105] Grandaddy - The Crystal Lake (2000)
Zo mag ik ze graag horen: vlotte popsong, even aanstekelijk als inventief met eigenzinnige arrangementen, vrolijk klinkend maar met melancholieke ondertoon.
Cijfer: 9,5

1852 ♫ [-------] Rammstein - Sonne (2001)
Duitse metal die balanceert op de rand van de wansmaak al blijft het refrein wel hangen. Toch niet mijn ding, vrees ik ...
Cijfer: 4,5

1851 ♫ [1741] Starsailor - Alcoholic (2001)
Melancholisch popliedje met pianobegeleiding, een beetje theatraal maar met passie en emotie gezongen.
Cijfer: 8,5

Haha, had niet stilgestaan bij de bandnaam. Scherp inderdaad.

+ 1

als ik een soundtrack van mn jeugd zou moeten maken, zou Self Esteem er zeker op staan...

Overigens viel de ironie van de opmerking van Arrie mij meteen op zeker als je meer muziek van Japan en Sylvian solo kent... Overigens is Canton wrs wel mijn favoriete Japan-nummer, gaat hoge ogen gooien in mijn beoordeling.

Het was alleen geen ironie. Ik ben niet zo bekend met Japan, ken wel wat dingen. Maar van wat ik van hun ken, had ik niet meteen oosterse invloed verwacht, was puur muziekgerelateerd. No pun intended dus.

Hier staat het originele singletje in de kast.

Och, als ik zie wat voor commentaren een briljant nummer als YYZ hier krijgt, ben ik ook wel blij dat vorig jaar de minnetjes afgeschaft zijn.

Rush krijgt inderdaad wel hele lage beoordelingen.

En hoi123, eerst was ik het heel vaak met je eens maar in dit topic ben ik het meestal niet met je eens. Een 1 voor Self Esteem?

Ja.

1880 ♫ [1364] Sade - Smooth Operator (1984)
Verklaar me tot een holbewoner, maar eerlijk gezegd heb ik dit nummer nog nooit bewust gehoord. Komt waarschijnlijk ook door mijn afschuw voor Skyradio. Toch zou ik wel positief verrast zijn als ik dit daar zou tegengekomen; een lekker laidback popliedje dat een misschien wat standaard jaren-80 begeleiding, maar ook een verukkelijke sax en een erg fijn zomers sfeertje heeft. Inderdaad erg geschikt voor zomerse dagen op terrasjes of bij zwembaden.
Cijfer: 8

1879 ♫ [-------] Gazpacho - Winter Is Never (2009)
…En ik maar denken dat Gazpacho postrock was.. Dit nummer heeft, hoewel niet de structuur, wel een typisch proggy sfeer; de synths in het couplet en de dramatische zang laten het nummer bijna kantelen naar de afgezaagde kant, maar de eigenzinnige structuur maakt heel veel goed; een 4 minuten durende opbouw laat een grootse climax verwachten, maar de ijzige zang en instrumenten in de opbouw dienen al als climax; het nummer eindigt rustig. Spannend en intrigerend nummer dat bij de tweede luisterbeurt ook al een stuk beter is.
Cijfer: 8,3

1878 ♫ [1369] My Bloody Valentine - Sometimes (1991)
Ergens gelezen dat het hele album zo perfect met de hoes past; onduidelijk, fuzzy, kleurrijk en gitaren. Eigenlijk kan ik het hier niet minder eens mee zijn. Sometimes is een bijna euforisch liefdesliedje, maar dan verstopt achter murmelzang en de gitaren. Sometimes klinkt wat atonaal, maar luister door de muur en je hoort overal melodie in. Sometimes lijkt bijna bombastisch door de noise, maar eigenlijk is het zo ingetogen als wat. Om het samen te vatten; Sometimes is één grote tegenstelling en daardoor een eigenzinnig en apart nummer, maar vooral een prachtige, overdonderende ontdekking.
Cijfer: 9,8

1877 ♫ [-------] Kula Shaker - Grateful When You're Dead/Jerry Was There (1996)
Ja. Hoewel ik – zo is dus al gebleken – geen fan ben van, (copyright Arrie) gitaarmasturbatie en afgezaagde en oersaaie “rock and roll” uit vooral de jaren ’70 en ’80, weet deze mij wel perfect te overtuigen. Na bijna drie minuten ongegeneerd en brutaal rocken met een weliswaar jammer genoeg niet perfecte zanger valt deze terug in een tribaal drumritme, origineel achtergrondgeluid en fijn gitaargepingel. Zo krijgt het nummer nog wat subtiels, voordat het brutale weer de overhand krijgt en we daar nu extra van kunnen genieten.
Cijfer: 8

1876 ♫ [0968] Okkervil River - For Real (2005)
Een enigszins vrolijk rocknummertje, ook al spreekt de clip dat tegen. Met een fijn refrein om mee mee te zingen en een eigenzinnige en aangename ritmiek nodigt het nummer uit om nog eens te draaien. Jammer dat bij de tweede luisterbeurt dan toch opvalt dat de zanger ook hier wat irritant is. Toch blijft het nummer lekker om te beluisteren, ook vanwege de opbouw naar het laatste refrein.
Cijfer: 7,5

1875 ♫ [1986] John Denver - Calypso (1975)
Suf, suffer, sufst. U kon het waarschijnlijk al voorspellen, maar dit doet me echt helemaal niks. In het couplet zo zoetsappig als wat door het totaal verkeerde gebruik van de fluitjes en harp. De zanglijn is niet per sé slecht, maar ook wel weer heel erg jolig. Het refrein is wel enigszins goed te doen, maar het is allemaal zo suf, vooral het jodelgedeelte na het refrein met die zwaar kitschy violen.
Cijfer: 4

1874 ♫ [1825] Pet Shop Boys - Left To My Own Devices (1988)
En we gaan weer verder met de kitschy violen met Pet Shop Boys. Nadat deze weg zijn gestorven, wordt het er jammer genoeg niet beter op. Een vreselijk irritante drumcomputer gaat voor de lachwekkendheid met de belabberde spoken word van die zanger. Fout refreintje erbij en hoppa, we hebben een hit. Oh ja, die violen moeten natuurlijk ook nog terugkomen. Hebben we ook nog wat drama.
Cijfer: 3

1873 ♫ [1388] Nine Inch Nails - Closer (1994)
Hoe moet ik dit beschrijven? Seksueel verziekte, verbeten zanger zingt een of andere geflipte tekst over een zwaar verwrongen, pijnlijke beat, maar is om de een of andere reden ook nog eens dansbaar? In ieder geval weet ik dat dit – in alle betekenissen – één van de ziekste nummers ik die ik ooit heb gehoord. Een nummer dat zo misselijkmakend, verontrustend, angstwekkend maar ook angstig is, dat ik de neiging heb om onder mijn bed te kruipen. Tegelijk ook catchy en nodigt zelfs uit tot meezingen. Het enige passende woord dat dus in me opkomt is bizar. Maar wel heel erg goed.

Huuu, als dit een rustpunt is wil ik het album waarschijnlijk niet eens meer beluisteren.
Cijfer: 10

1872 ♫ [1194] Elvis Presley - Hound Dog (1956)
Tja, ik heb het gewoon niet zo met het bluesschema. Akkoordcombinaties die al veel vaker zijn uitgevoerd vind ik een wat goedkoop iets om op terug te vallen. Wel is dit nummer erg dansbaar, maar dat kun je waarschijnlijk wel van ieder nummer van Elvis zeggen. Blijft over een wat matig nummertje met ook matige “versierinkjes” (dat zal wel hetgene zijn waar dit soort nummers het van moeten hebben), zoals het houterige ge-oh en de matige gitaarsolo. Maar wel lekker, hoor.
Cijfer: 5

1871 ♫ [0760] Elliott Smith - Angeles (1997)
Met Either/Or heeft meneer Smith (R.I.P.) een over het algemeen erg sober, emotioneel en mooi album afgeleverd. Desondanks staan er ook wat nummers op die wat meer langs me heen gaan, waaronder deze. Natuurlijk, de soberheid blijft en zo ook de prachtige gitaar. Maar het doet me niet zoveel als andere nummers van hem soms wel doen.
Cijfer: 7

Dan was ik nog erg mild voor YYZ. Natuurlijk razend knap gespeeld maar er mocht inderdaad een beetje meer emotie bij. Met Offspring heb ik anders niet zo veel maar Self Esteem vind ik een geinig fuifnummer, zeer herkenbaar.
Een 1 geef in enkel aan Top-40-materiaal van het laagste niveau waarover ik werkelijk niets goeds kan zeggen (Jason Derülo bv.).