Rosa Parks was volgens mij anders ook al een hit, nog vóór Ms. Jackson.

Eerlijk gezegd is dit één van de hardere nummers op het album imo. Maar NWOBHM gaat eigenlijk amper in die mate even hard als in andere subgenres van metal zoals deathmetal of blackmetal.

Ik zag het staan in de Wiki, maar 3 weken (met 29 als hoogste positie) vs. 11 weken (met nummer 1 als hoogste) vond ik nogal verschillend. Een beetje hetzelfde idee als dat echt iedereen Coldplay kende ten tijde van Clocks. Ondanks dat ze daarvoor nog wel (bescheiden) hitjes hadden in Nederland.

Je had het over onopgemerkt een paar albums maken. Dat gaat voor Outkast niet op (en voor Coldplay ook niet, eerste album was ook niet bepaald onopgemerkt). Ms. Jackson en Clocks waren wellicht wel het moment dat echt iedereen ze kenden, maar ik vind vooral de opmerking 'onopgemerkt' nogal onterecht.

Roberta Flack en "niet echt" in één zin als we het over haar zangkwaliteiten hebben? Dat komt niet vaak voor. Deze dame blinkt uit in vocaal gevoel en ook originaliteit.

Echt moeilijk is het idd niet. Het is absoluut geen 'mooi' nummer. Dat is ook niet de bedoeling met een nummer dat ondergang van de wereld muzikaal probeert uit te beelden. Wat mij betreft zijn ze daar zeer goed in geslaagd, wat een sfeer wordt hier neer gezet. Al jaren mijn absolute favoriete nummer.

Ik wist wel dat hij dood was maar niet dat dit lied tekstueel over John Lennon ging. Dat gaat het in principe ook niet omdat dit lied over de film Houdini (met Tony Curtis, uiteraard over het leven van Houdini) gaat. Wel is het zo dat Oldfield op het moment dat Lennon dood geschoten werd een paar blokken verder bij de Virgin studio's met dit nummer bezig was. Oldfield heeft wel eens toegeven dat het wellicht onbewust was dat hij er wat in verwerkte maar daar zeker niet op gestuurd heeft. De info in het lied welke op Lennon zouden kunnen slaan kloppen ook feitelijk niet ("shot six times" en dat was in Lennon zijn geval 4 maal en ook de aangeven tijdstippen kloppen niet).

De reden dat ik dit associeer met John Lennon is, omdat het ooit een keertje als beschrijving onder de clip stond (je weet wel, dan staan er van die triviale feitjes).

Even uit nieuwsgierigheid: wist je dit ook echt zelf? Toevallig las ik nl. zo'n beetje precies datzelfde bericht hier.

Je vindt het een lelijk nummer?

Ik wist niet meer precies hoe het zat dat heb ik even moeten na zoeken op het wiki gedeelte van dit nummer, jouw link heb ik zeker niet gebruikt, maar die geruchten had ik jaren geleden al vernomen. Ik heb ook onderstaand boek in de kast staan vandaar dat het een en ander al bekend was




Edit: ik zie dat iemand copy->paste heeft toegepast op het wiki artikel vandaar de overeenkomsten

Jij blij dat boeken zijdelings in de kast staan.

Dat klopt anders had ik wel boeken over Jennifer Aniston gekocht

790 ♫ [0232] Muse - Bliss (2001)
Van onderaan groep 1 tot bovenaan groep 2. Muse had z’n tijd nodig bij mij, maar die tijd is het meer dan waard geweest als ik dan inzie hoe weergaloos nummers als Bliss eigenlijk zijn. Een grote bonk energie van de eerste seconde tot de laatste. Zoals wel vaker openend met een stukje (retro) toetsenwerk van Matt en dan komt gelijk die adrenalinerush. Gek hoe het kan lopen, dit nummer zocht ik gelijk op, nadat ik de belachelijk hoge top 250-notering van Origin of Symmetry zag. Bliss en New Born waren het beste beoordeeld, dus zocht ik die op YouTube op. Een rare vallende gast en een bonk herrie, nee deze band zou niks voor mij zijn. En zie nu.

Cijfer: 8,9

789 ♫ [0851] Depeche Mode - Stripped (1986)
Het zal toch altijd het album tussen Some Great Reward zijn en Music for the Masses, maar zoals we gewend zijn van Depeche Mode een degelijk nummer. Een donker nummer dat absoluut geen nummer is dat ik gelijk kon waarderen, maar geef het tijd en ook dit nummer is meer dan uitstekend.

Cijfer: 6,7

788 ♫ [0585] A Flock Of Seagulls - Wishing (If I Had A Photograph Of You) (1982)
En dan eigenlijk naar de andere kant van die 80s. Daar waar Depeche Mode het vooral heeft van de duistere sfeer, zorgt A Flock of Seagulls hier toch voor een stuk aangenamere sfeer. Vrolijk is het wellicht nog niet, maar ik beluister dit met veel plezier. Ik had ook zeker verwacht dat hun albums wat meer stemmen zouden hebben, want ik dacht dat dit toch best een bekende wave-band is.

Cijfer: 6,7

787 ♫ [0714] Boudewijn De Groot - Testament (1966)
Zoals ik al eerder zei mag Boudewijn de Groot zich de Nederlandse koning van deze lijst kronen. Met teksten als Testament mag dat ook wel (de credits gaan uiteraard uit naar Nijgh). Eén van zijn beste teksten en schitterend door zijn eenvoud.

Grappig detail: het stond maar liefst 4 jaar op rij op de 31e plek in de Top 2000.

Cijfer: 8,1

786 ♫ [0787] Mercury Rev - Goddess On A Hiway (1998)
Mercury Rev ontdekte ik een tijdje geleden als hoogscorende artiest in de “Chamber Pop”-toplijst op RYM. Ik weet eigenlijk niet eens of ik sindsdien het album ook beluisterd heb, maar dat ga ik nu zeker doen (net zoals van die 100 andere nummers waar ik dat inmiddels van beloofd heb ).

Cijfer: 7,2

785 ♫ [0274] R.E.M. - Losing My Religion (1991)
Als lijstjesfreak maak ik wel eens een opmerking over de positie(wisseling), maar dat hadden jullie vast wel gemerkt. Echter snap ik deze even niet. Van bijna finalegroep in groep 2 tot groep B. Uiteraard kan het wat ongelukkig/gunstig qua loting geweest zijn, maar meestal stijgen nummers (of blijft de positie hetzelfde) die bovenin een groep eindigen. Naja, tot zover wat domme scorebordjournalistiek.
Ergens in 2008 had ik de eerste duizend nummers van de Top 2000 van 2007 in mijn bezit (destijds in 128 kbps, want destijds had ik nog een laptop met maar 32 GB geheugen, extern voor de grappenmakers). Destijds had ik een handig programmaatje die automatisch de lyrics bij de nummers zocht. Zo skipte ik wat door de 1000 nummers en zodra ik een nummer leuk vond, las ik met de tekst mee. Zo kwam ik o.a. op Losing My Religion en die tekst sprak me bijzonder aan. Niet in het minst vanwege dat zinnetje “that’s me in the corner, losing my religion”, want waar ging deze tekst in godsnaam over? Ik weet het nog steeds niet en heb ook de behoefte niet om het te weten. De tekst vind ik nog altijd geweldig. De flow waarmee Stipe het zingt is nog altijd onbegrijpelijk sterk. Ik weet ook niet wat dit nummer zo sterk maakt (uiteraard o.a. de mandoline).

Cijfer: 9,1

784 ♫ [1639] Guns N' Roses - Estranged (1991)
Nooit echt veel moeite gestoken in het oeuvre van Guns N’ Roses en dat ondanks dat er een tijd was dat ik geloof ik 4 nummers van ze in mijn top 100 had staan. De laatste keer Appetite is ook alweer een jaar of 2 geleden. Die Axl Rose mag dan wel gestoord zijn, hij kon zeker muziek maken. Zijn stem moet je liggen en ook ik vind zijn stem soms te overdreven, maar dit soort nummers kunnen op veel sympathie van mijn kant rekenen. Heerlijk gitaarwerk, Axl houdt zich een beetje in en het rustige middenstuk is echt sterk. Ik kende hem nog niet, maar ik zal toch maar eens achter die Use Your Illusions aan gaan!

Cijfer: 7,8

783 ♫ [1033] Pink Floyd - Another Brick In The Wall (Part II) (1979)
Dit nummer is voor mij niet meer compleet zonder Happiest Days of Our Lives. Eigenlijk is dat intro nog beter dan het nummer zelf. Na wat opzwepend drum- en (bas)gitaarwerk komt Waters erin met zijn heerlijke stem. En dan komt die befaamde openingszin en kan het nummer in kwestie beginnen. Ik leerde het kennen door de versie van Eric Prydz (Proper Education), die vooral een interessante clip heeft. Je bent inderdaad gauw uitgeluisterd op dit nummer, maar als ik het maar lang genoeg links laat liggen, komt vanzelf weer die geweldige ervaring naar boven. De stuwende, diepe bas, het getokkel op de gitaar en het kinderkoor dat er gewoon om vraagt om met ze mee te zingen. Ook een wat simpele gitaarsolo, maar wat mij betreft nog steeds geen saaie. Het was alweer een tijdje geleden dus ik heb weer ouderwets genoten.

Cijfer: 8,8

782 ♫ [0435] The Waterboys - A Girl Called Johnny (1983)
Het is hier vooral de trompet die het nummer zo goed maakt. Mike Scott (ik ken hem inmiddels bij naam, dat geeft vaak al aan dat het een geliefde bent is/wordt) heeft een heerlijke stem en tezamen maken ze een dijk van een nummer. Ik zal me binnenkort toch echt eens aan dat debuut moeten wagen!

Cijfer: 7,4

781 ♫ [0409] Sigur Rós - Untitled #4 (2002)
En dan komen we weer bij één van mijn favoriete albums. Al maanden zoek ik de woorden om deze muziek te beschrijven, maar al maanden vang ik bot. Ik wil ook niet even wat neerpennen, want daar doe ik het te kort mee. Grootse muziek moet groots behandeld worden.

Cijfer: 8,5

Met een gemiddelde van 7,92* verpletterd deze groep het vorige record (7,62*). Het volgende tiental zou wellicht nóg hoger kunnen scoren.

Welkom in de wondere wereld van dhr. Stipe .

Niet vragen naar de bekende weg, Arrie, mooi staat niet voor niets tussen aanhalingstekens

780 ♫ [0778] Queen - Bohemian Rhapsody (1975)
Is het de grootste klassieker ooit? Het is in ieder geval zo’n grote klassieker dat hij bijna 40 jaar na dato nog steeds onvermoeid bovenaan elke willekeurige toplijst prijkt. Zelfs hier op MuMe, waar we er toch heel duidelijk op uitgeluisterd zijn, komt men er niet omheen. Bohemian Rhapsody en de Top 2000 gaan nou eenmaal hand in hand en er zijn genoeg momenten dat ik na het nummer wacht tot het aftellen kan beginnen. Het is bijna een traditie geworden het jaar met Bohemian Rhapsody af te sluiten. Het verveelt inderdaad gauw (en dan hoef ik het pas een paar jaar aan te horen ), maar precies dat frisse dat het nummer behoudt als je het maar lang genoeg niet draait en alleen maar beluisterd op sepciale momenten, kan zelfs grootste muziekhater niet zeggen dat dit nummer verdomd sterk in elkaar steekt.

Cijfer: 8,8 (#134 in mijn Top 250; ooit #38)

779 ♫ [0648] Prince & The Revolution - When Doves Cry (1984)
Net zoals bij Losing My Religion weet ik ook de reden niet waarom ik When Doves Cry zo goed vind. Ook hier zit een vibe in die zorgt dat je moet blijven luisteren, dat je mee tikt met de muziek. Ik kan er ook niet veel woorden aan vuil maken, want ik weet het gewoon niet. Ieder die dit geweldig vindt, weet wat ik bedoel en ieder die dit kut vindt, zal het toch niet begrijpen.

Cijfer: 8,5

778 ♫ [0366] Nirvana - Lithium (1991)
Iets als dit zou ik een paar jaar geleden absoluut bestempeld hebben als domme herrie. Nu is het dan ergens ook wel, maar het is wel heerlijke rock. Beetje doelloos rondspringen door de kamer en keihard Yeah! Yeah! en I like it I'm not gonna crack meeschreeuwen.

Cijfer: 7,3

777 ♫ [-------] Queen - Innuendo (1991)
Vaak genoemd als tweede Bohemian Rhapsody en eigenlijk wist ik het bestaan van dit nummer niet, totdat ik hem op Radio Veronica hoorde. Geïnspireerd door het bombastische Kashmir van Led Zeppelin en daar vind ik het ook meer op lijken. Kitsch verheven tot kunst, weinigen kunnen het, maar Queen was hier meester in. En Steve Howe doet even een baas-boven-baasje met May. Zijn laatste krachtopwelling, wat het nummer toch ook wel een extra emotionele lading geeft.

Cijfer: 8,3

776 ♫ [1025] Dire Straits - Brothers In Arms (1985)
Dat Private Investigations en Tunnel of Love groep A niet weten te behalen, vind ik nog niet eens zo erg, maar van Brothers in Arms gaat mijn muziekhart huilen.
Het kalme, maar o zo effectieve gitaarspel van Mark, zijn voorzichtige zang (eigenlijk ook het enige nummer waarop hij gevoelig overkomt) en vooral die tekst. Zachtjes meezingend wordt de kippenvel steeds erger om de laatste paar minuten af te sluiten met één van de beste outro’s in de muziekgeschiedenis.

Als je mij zou vragen één live-optreden waar ik bij geweest zou willen zijn, zou er een grote kans bestaan dat ik dit optreden zou noemen:


De toevoeging van de pedal steel guitar, de intro met de fluit, het toetsenwerk (die in deze live-uitvoering nog maar eens onderstreept hoe weergaloos dat eigenlijk is in dit nummer), het publiek dat zachtjes meezingt (elk shot van het publiek is zo schitterend, zie de hypnotiserende blik in hun ogen).

Ik heb deze uitvoering inmiddels al tig keer beluisterd. Vaak bekeek ik hem op school, 8 minuten lang kippenvel en complete stilte van mijn kant. Het ultieme aanstekermoment!

Cijfer: 9,8 (#19 in mijn Top 250)

775 ♫ [0786] Pearl Jam - Better Man (1994)
Rustig begin en dan gaat het langzaam los. De power van Ten heeft het absoluut niet, maar gewoon een leuk rocknummer. Luistert lekker weg, niet meer, niet minder.

Cijfer: 6,8

774 ♫ [-------] The Smashing Pumpkins - Today (1993)
Ik kan ze steeds beter waarderen en ik stoor me niet meer/minder aan de rauwe sound. Hier erger ik me ook niet aan zijn stem en die kalmte van zijn stem i.c.m. de gitaarmuur werkt prima.

Cijfer: 6,9

773 ♫ [0279] Bruce Springsteen - Badlands (1978)
Ik leer Bruce steeds meer waarderen, vooral door zijn live-optredens. Badlands is een leuk nummer, maar bestempeld precies het probleem van Darkness On the Edge of Town. Stuk voor stuk sterke nummers, maar ik ben ze zo gauw beu. Iets waar Born to Run veel minder last van heeft. Kwalitatief sterk, maar emotioneel toch wat vlak. Ach, het blijft een leuk nummer.

Cijfer: 6,6

772 ♫ [0313] Pearl Jam - Even Flow (1991)
Eén van de vele uptempo nummers op Ten. Die het overigens vooral goed doet in de zomer. Even losgaan op dit krachtige debuut is inmiddels vaste prik op vakantie. Eddie zet je gewoon aan tot meezingen, het moet gewoon! Vooral de opening.

Cijfer: 7,4

771 ♫ [0139] Pink Floyd - Echoes (1971)
Pink Floyd is heilige grond. Zeker nummers als Echoes zijn internationaal erfgoed. De ultieme combinatie tussen de psychedelica en het latere mainstream-geluid. Ze hadden er wel wat meer wat die schitterende coupletten in mogen stoppen, maar zelfs in deze vorm is het al (bijna) een 10 waard! Vooral de live-uitvoering van Gilmour (Gdansk) is subliem. Misschien wel mijn favoriete live-optreden aller tijden (zie ook Brothers in Arms, misschien zou ik deze kiezen). Gebrek aan lofuitingen compenseer ik dan wel met het genot van het nummer zelf. Beluister hem nog een keer zou ik zeggen. Iedere keer verbaast de kwaliteit van het nummer.

Cijfer: 9,9 (#14 in mijn Top 250)

En laten we dan ook maar even A Floyd Odyssey noemen. Ik geloof er niet zo in, maar de combinatie van de beelden en het geluid is wel weergaloos, zeg.

Mooie beschrijving bij Brothers In Arms, Chevy.

Erg mooie live uitvoering ook inderdaad die maar weer eens bevestigd dat Dire Straits een fantastisch getalenteerde band was.

Wat vind je eigenlijk van het nummer 'News'? Dat is naast de bekende hits mijn favoriete DS nummer.




Prachtige laid-back song.

Dat laatste is inderdaad de meest treffende omschrijving van de meeste nummers van Communqiué. News heeft de pech dat het tussen twee van mijn favorieten (Once Upon... en Where Do You...) ingebakken zit. Dit zorgt ervoor dat het zelden een skipnummer is, maar ook dat de impact wat minder is.

Maar sowieso vind ik dat Dire Straits de enige band die echt gewoon geen slecht nummer gemaakt heeft en zo goed als elk nummer zou ik met minimaal een 6,5 beoordelen. Eigenlijk kan ik alleen Badges, Posters, Stickers, T-shirts noemen als matig nummer.

tot welk nummer in je top 250 krijgt het een cijfer 10?

230 ♫ [0250] Gorillaz - Clint Eastwood (2001)

Dit is een van de hoogstgenoteerde hiphopnummers in de lijst. Al vraag ik me af of het de meesten die in de ladder op dit nummer gestemd hebben het om de hiphop te doen is. Want zonder de vette verses hou je alsnog een fantastisch nummer over. Want de combinatie van de lome beat met het heerlijke refrein is fantastisch. Naar mijn mening horen de verses er gewoon bij, ze zijn namelijk ijzersterk. Het laatste instrumentale deel van het nummer vind ik het sterkste.

Cijfer: 9

229 ♫ [0826] Simple Minds - Waterfront (1984)

Simple Minds is een van de grootste bands uit de jaren '80. De muziek van deze band ademt dit decennium dan ook uit. Simple Minds heeft namelijk een hoekige en vrij rauwe sound. Deze sound vertalen ze in mooie popnummers. Het beste moet allemaal nog komen. Waterfront is alvast een fijn voorproefje op die nummers. Lekker refreintje vooral.

Cijfer: 8

228 ♫ [0367] Fleetwood Mac - Oh Well (1969)

Oh Well werd gister nog voor een stukje gespeeld door een oude rot. De vroegste leden van Fleetwood Mac zullen dit inmiddels ook zijn. De riffs in dit nummer zijn meesterlijk. En het hele nummer bevat een rauw en soulvol laagje. Bovendien is het nummer zeer afwisselend. Het gaat van rustig naar snel. Ik kende nog niks van de beginperiode van deze band, maar als ik dit nummer zo hoor wil ik snel wat ervan opzoeken.

Cijfer: 8,8

227 ♫ [0218] Electric Light Orchestra - Mr. Blue Sky (1977)

ELO moet ik zeker nog een keer wat van opzoeken. ELO is denk ik een fantastische popband. Ik ben na dit soort nummers erg benieuwd naar Out of the Blue. Mr. Blue Sky is een fijn sprankelend nummer, opgewekt, maar toch ook weer met een wat serieuzer sausje er overheen gegoten. Instrumentaal is het genieten geblazen, met de fantastische violen vooral. Mooie ontdekking dit.

Cijfer: 9,3

226 ♫ [0362] Roxy Music - In Every Dream Home A Heartache (1973)

Een andere fenomenale poprockband uit de jaren '70 is Roxy Music. De muziek gaat van experimenteel naar zeer pakkend. Dit nummer is weer van groot kaliber. Alleen al hoe die song begint is geweldig. Lekker rauw gezongen begin, met een onheilspellend geluid op de achtergrond, daar hou ik wel van.
De opbouw is mooi gedaan. Een rustig begin van een aantal minuten om op het laatst tot een kleine uitbarsting te komen.

Cijfer: 8,5

225 ♫ [0410] Bronski Beat - Smalltown Boy (1984)

Smaltown Boy kende ik nog niet, dacht ik. Want dit heb ik al eens gehoord, ik zing en neurie het zo mee. Smalltown Boy is erg goed geproduceerd, het kitschsausje wordt beperkt gehouden en onder andere daarom is dit nummer heel erg goed. Deuntje zal wel vaak worden aanbeden, dat vormt namelijk een van de hoogtepunten, al doe je met 'goed deuntje' dit nummer toch te kort. Want het is namelijk een bijna perfect popnummer.

Cijfer: 9

224 ♫ [0383] DJ Shadow - Midnight In A Perfect World (1996)

DJ Shadow zou ik eigenlijk al lang beluisterd moeten hebben als hiphopliefhebber.
DJ Shadow maakt zogenaamde instrumentale hiphop. Waar het vooral om de beats draait. Af en toe wordt er doorheen gescratcht maar refrein kom je ook tegen.
In dit nummer wordt een zangeres met een mooie hoge stem gebruikt. Dit nummer is vooral zeer chill.

Cijfer: 7,8

223 ♫ [0679] Marc Almond - Tears Run Rings (1988)

Marc Almond is een artiest uit de jaren '80, ik heb vaag van hem gehoord, dit nummer ken ik in ieder geval niet. Het refrein van dit nummer vind ik erg leuk. Maar dan heb je het ook wel gehad. De rest gaat aan me voorbij, echt memorabel is het dus niet.

Cijfer: 7

222 ♫ [0066] The Animals - House Of The Rising Sun (1964)

Van dit rijtje keek ik het meeste uit naar deze. Ik heb het leren kennen via de Radio 2 Top 2000, van de top 50 vond ik dit een van de beste nummers. Dit is een nummer waarin ik helemaal op kan gaan in het gitaarwerk en zware beklemmende zang. De zangers heeft een strot om u tegen te zeggen.

Cijfer: 9,5

221 ♫ [0397] Kraftwerk - Autobahn (1974)
Van Autobahn moet je natuurlijk de versie van twintig minuten hebben. Minder kan ook, maar dan mis je de echte trip waar Kraftwerk je in meevoert.
Autobahn is naast experimenteel ook nog eens bijzonder pakkend. Dit is misschien ook wel de reden dat het zo populair is geworden. Voor het mainstream en wat alternatievere publiek is het erg toegankelijk. Het mainstream publiek wordt bediend met fijne deuntjes en een leuk refrein. Wanneer je de 22-minuten versie luistert hoor je echter veel details en prachtige spanningsopbouwen. Prachtig nummer, is voor mij toch wel het hoogtepunt van deze band.
Cijfer: 9

Je vindt "Industrial Disease" een goed nummer?

Dat vind ik nu echt een schandvlek op een voor de rest meer dan uitstekend album en de voornaamste reden dat ik "slechts" 4* voor het album geef.

/edit: en Walk of Life is ook verschrikkelijk.

Dat vind ik inderdaad ook twee mindere nummers ja.

Allebei geweldige nummers en ze staan allebei in mijn Top 250, dus dat zegt ook wel genoeg.

Industrial Disease heeft sowieso een geweldige tekst en Walk of Life is gewoon het vrolijkste nummer dat ik ken.

Blijf het volgen en kom erachter.

[quote]Snoeperd schreef:
220 ♫ [0594] Fleetwood Mac - Sara (1979)

Waar we vorig rijtje een nummer uit de jaren '60 hoorden van Fleetwood Mac horen we er nu een van na Rumours. Ik weet niet hoe lang de zangeres van Fleetwood Mac bij de band zat. Maar een prachtige toevoeging is het wel. Vrijwel ieder nummer met haar zang vind ik mooi. Ze heeft een zeer, zeer fijne stem. Dat bewijst ze hier ook weer. Al valt het nummer voor de rest helaas wat tegen.

Cijfer: 6,5

219 ♫ [0216] The Doors - When The Music's Over (1967)

The End beschouw ik niet als een van hun beste nummers. Dit is ook zo'n nummer van 10 minuten die me eigenlijk beter ligt. Begin is nog wat poppy, een prachtig stuk om te beginnen. Maar waar ik The End minder sterk vind worden hoe minder het wordt. Wordt het hier misschien wel sterker. Jim Morrison laat zijn strot even horen op een meer dan geweldige manier.

Cijfer: 8,5

218 ♫ [1137] Underworld - Rez (1994)

Underworld, bekende naam in de dance, niet bij mij. Dit nummer bevalt mij echter geweldig. Die beat is geweldig en gaat maar op hoog tempo door en door. Soms komt het even tot rust om daarna weer heerlijk uit te barsten. Zo moet dance zijn. Tripje als je geconcentreerd met de koptelefoon luistert, ik kan hier helemaal in op gaan.

Cijfer: 8,5

217 ♫ [0189] The Jimi Hendrix Experience - The Wind Cries Mary (1967)

Dit heb ik lang niet zo'n goed Jimi-nummer gevonden. Dat is inmiddels veranderd. Op gegeven moment ga je het nummer voelen en ga je het waarderen. Ineens voel je het gitaarspel gewoon, net als de bloedmooie zang van Jimi Hendrix. Velen vinden het niet goed, ik vind zijn soulvolle stem fantastisch.

Cijfer: 8,8

216 ♫ [0593] Roxy Music - If There Is Something (1972)

Ik weet nog goed hoe erg ik onder de indruk was toen ik dit voor het eerste hoorde. Het begin is eigenlijk nog vrij vrolijk. Fijne vibe door het gitaarspel en vrolijke zang. Daarna volgt een solo. En dan komt de omslag. Ineens krijg je een soort emotieshot in je. Het is een van de mooiste stukjes muziek ooit die ik ken. Hoewel ik Bryan Ferry nog niet zo goed ken. Ga je je toch afvragen of dit niet de beste zanger ooit is. Om te bekomen van het stukje valt er ook veel te genieten in het outro, op instrumentaal en op het laatst vocaal vlak.

Cijfer: 10

215 ♫ [0169] Talk Talk - It's My Life (1984)

It's My Life is een dijk van een popnummer. Sowieso ken ik nog te weinig van deze band. Colour of Spring vind ik erg bijzonder. Maar de rest moet nog aan een luisterbeurt worden onderworpen. En dat gaat zeer spoedig gebeuren denk ik, nummers als It's My Life horen bij het beste popmateriaal dat er is. Het nummer heeft geweldige melodieën en het refrein is prachtig.

Cijfer: 9

214 ♫ [0108] Radiohead - Lucky (1997)

Lucky is altijd een van mijn favoriete Radiohead-nummer geweest. Het is echt perfect. Ieder stuk van het lied is briljant. De coupletten alleen al zijn hemels. Waarna het refrein je helemaal verslagen achterlaat. Helemaal aan je lot overgelaten door de kracht van deze song. Ik zit te denken of dit niet gewoon het beste Radiohead-nummer is. Eigenlijk kan ik het hele nummer wel quoten, iedere zin is zo belachelijk mooi.

Cijfer: 10

213 ♫ [0221] Procol Harum - A Whiter Shade Of Pale (1967)

A Whiter Shade of Pale is ook altijd hoog in de Radio 2 Top 2000 te vinden. Deze klassieker is me eigenlijk nooit heel erg opgevallen. Het is dan ook een behoorlijk klein nummer. Het draait vooral om de emotievolle stem van de zanger. Op een mooie melodie komt zijn zware stem goed tot uiting. Hoewel het me nog niet helemaal raakt kan ik het zeker waarderen. Hopelijk groeit het nog.

Cijfer: 7,5

212 ♫ [0453] The Human League - The Lebanon (1984)

Human League ken ik maar heel vaag. Maar volgens mij was deze band zeer populair in de jaren '80. Aan het nummer te horen is dit vast een grote hit geweest. Mijzelf bevalt het maar deels. Op zich klinkt het allemaal wel leuk. Maar het komt niet boven de middelmaat uit. Geen stukje dat er uitspringt of iets.

Cijfer: 6,5

211 ♫ [0630] The The - This Is The Day (1983)

Naast Uncertain Smile staat er blijkbaar nog een succesvol nummer op Soul Mining. Dat wist ik niet, het maakt me erg benieuwd. Alleen net als bij Uncertain Smile moet het nummer even inwerken. Dat nummer vond ik ook niet meteen goed. In This Is the Day hoor ik genoeg goede dingen. Dit is een oprecht en mooi nummer. En het refreintje wordt alsmaar beter, de derde keer dat het refrein voorbijkwam sloeg het in. Erg mooi.

Cijfer: 7,8

Buiten dat het een van de meest catchy deuntjes van de popmuziek is en het nummer nog steeds veel gedraaid wordt, dus dat kans inderdaad groot is dat je het al eens gehoord hebt, kan je het deuntje ook kennen van deze remake van een paar jaar geleden

Of anders deze.

770 ♫ [-------] Depeche Mode - Walking In My Shoes (1993)
Dat Depeche Mode een breed draagvlak heeft, wordt maar weer eens duidelijk. Gisteren speelde ik Never Going Back Again af (puur bedoelt om weer even lekker door mijn iPod heen te skippen), maar uiteindelijk kwam het er op neer dat ik niet meer kon stoppen met luisteren. Vooral de productie van Depeche Mode vind ik zeer sterk. Songs of Faith and Devotion heb ik recentelijk ook een kans gegeven, maar dat was zeker geen liefde op het eerste gezicht, zoals Violator en Music for the Masses dat wel waren. Het is geen slecht nummer, dat zeker niet, maar ik mis een beetje die power. Hoewel een diepe bas het gebrek aan een krachtige drum(computer?) flink compenseert, is dit nog geen nummer dat ik als “best of the rest” zou zien. Het probleem met bands als Depeche Mode is dat ze bij een wat zwakker nummer gelijk minder klinken, omdat je weet dat ze zoveel beter kunnen. Ondanks dat het nog steeds een behoorlijk nummer is.

Cijfer: 6,5

769 ♫ [0095] Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas (1959)
Tja, wellicht een grove schande dat deze van top 100 naar nummer 1 in groep B gaat, maar zelf heb ik me ook vaak de vraag gesteld waarom het toch alleen dit nummer is dat het zo goed doet. Even los van het feit dat het dit jaar niet zo goed gaat met het nummer (en dat is alleen maar relatief), is het alleen Ne Me Quitte Pas die echt potten kan breken. Zelfs andere nummers van Brel zullen nooit ook maar enigszins in de buurt van Ne Me Quitte Pas kunnen komen. Ik doe er zelf ook aan mee, maar waarom weet ik niet. Het kan gewoon nooit komen aan de fragiliteit van Ne Me Quitte Pas.
Het is ook vrijwel het enige in een buitenlandse taal gezongen (niet in Nederlands of Engels) dat ik mee kan zingen. Ik laat het soms, omdat ik die breekbaarheid van Jacques Brel toch nooit na kan bootsen. Prachtige afsluiter.

Cijfer: 9,7 (#35 in mijn Top 250)

En hiermee sluiten we dus groep B af. Hier de eindbalans:
Volgens Spotify:
7,5-8,5: 89 nummers
8,5+: 43 nummers.

Waarbij ik aangeef dat ik sommige nummers bewust uit het lijstje gehouden heb, omdat ik die absoluut niet als (her)ontdekking zag. De echte cijfers:
<4,5: 25
4,5-5,5: 72
7,5-8,5: 112
>8,5: 63

De nummers die ik echt nooit meer terug hoef te horen:
1441 ♫ [0938] The Velvet Underground - Sister Ray (1968) 1,0
1203 ♫ [-------] Laurie Anderson - O Superman (For Massenet) (1981) 1,5
1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999) 2,7
1495 ♫ [1379] The Charlatans - Then (1990) 3,0
1494 ♫ [1511] Fuck Buttons - Surf Solar (2009) 3,0
1468 ♫ [1840] Fun Lovin' Criminals - The Fun Lovin' Criminal (1996) 3,0
1432 ♫ [1592] Tom Waits - Big In Japan (1999) 3,0
1426 ♫ [1667] Doves - Snowden (2005) 3,0
933 ♫ [0144] Nick Cave And The Bad Seeds - Into My Arms (1997) 3,7
Cijfers zijn overigens niet aangepast op wat ik er nu van zou vinden. Aan het einde van de rit verwacht ik al deze nummers nog te beluisteren om te kijken of ze inderdaad nog zo verschrikkelijk zijn. Opvallend is dat 6 van de 10 uit het eerste honderdtal komen. Dit was dan ook wel de onderkant van groep B.

De grootste top 10 ontdekkingen (de echte top 10 laat ik maar achterwege wegens voorspelbaarheid):
9,2 1379 ♫ [0705] Antony And The Johnsons - The Lake (2004)
9,0 1408 ♫ [-------] Yann Tiersen - Comptine D'un Autre Été: L'après-Midi (2001)
9,0 1443 ♫ [0255] Antony And The Johnsons - Spiralling (2005)
8,9 1374 ♫ [1955] Archive - Lights (2006)
8,8 1122 ♫ [-------] Angus & Julia Stone - Yellow Brick Road (2010)
8,7 927 ♫ [1387] Janis Ian - At Seventeen (1974)
8,7 1194 ♫ [1844] Archive - Again (2002)
8,6 1070 ♫ [-------] Archive - Bullets (2009)
8,6 1224 ♫ [-------] Rachel's - Water From The Same Source (2003)
8,5 1409 ♫ [0979] Bonnie 'Prince' Billy - I See A Darkness (1999)
8,5 1492 ♫ [1483] Levellers - Liberty Song (1991)
8,5 1477 ♫ [1698] Absynthe Minded - My Heroics, Part One (2005)

Duidelijk dat Archive en Antony and the Johnsons mooie ontdekkingen waren. Vooral van Archive heb ik inmiddels best wat beluisterd. Bij Antony and the Johnsons blijft het toch nog vooral bij I Am a Bird Now en een enkele maal het debuut. Cijfers zijn overigens niet aangepast op wat ik er nu van zou vinden.

En nog even een voetnoot: ik ben pas begonnen bij plek 1500. Wat betekent dat ik de nummers 1501 t/m 1501-1536 gemist heb. Het zou dus zomaar kunnen dat hier nog wat pareltjes hebben gezeten. Ik heb het even snel doorgekeken en zo op het eerste gezicht zal het wel meevallen, maar ik zag bv. al wel iLIKETRAINS staan. Deze heb ik in de 2012-editie wel meegepikt.

Morgen beginnen we aan groep A!!