Volgens mij klopt die derde regel van Titmeister niet, "And the ones that mother gives you" lijkt me juist.
Voor de rest zou je eens moeten kijken naar wat voor cijfers ik gegeven heb aan de nummers van Cave.
1207 %u266B [-------] Nick Cave And The Bad Seeds - Oh My Lord (2001) 7,6
1107 %u266B [0223] Nick Cave And The Bad Seeds - Papa Won't Leave You, Henry (1992) 7,9
1099 %u266B [0704] Nick Cave And The Bad Seeds - Fifteen Feet Of Pure White Snow (2001) 6,5
933 %u266B [0144] Nick Cave And The Bad Seeds - Into My Arms (1997) 3,7
608 %u266B [0325] Nick Cave And The Bad Seeds - The Weeping Song (1990) 6,7
558 %u266B [0774] Nick Cave And The Bad Seeds - The Ship Song (1990) 7,4
497 %u266B [0547] Nick Cave And The Bad Seeds - There She Goes, My Beautiful World (2004) 6,5

Suck it up (and see). Als ik op iedere zwartmaking van Dire Straits zou moeten reageren, zou ik hier een tweede bijbaan hebben.

Edit: Als je hier in dit topic filtert op Mercy en dan zoekt op Mercy Seat zul je zien dat ik het welgeteld 3 keer ter sprake heb gebracht. Waarvan eenmaal om de finale te bespreken en eenmaal om een nuancering te maken tussen de rauwe en de balladzingende Cave.

Juist Doet verder niets af aan mijn punt...

Potverdorrie, ik kan ook niet een weekje op vakantie gaan zonder dat er iemand gelijk het recht denkt te hebben om stiekem OMD kleurloos te noemen. Ik ga geen uitbrander geven hoor, wees niet bang door met zo'n opmerking te komen vrees ik dat je al problemen genoeg hebt

Nou, nog even snel, voordat Snoeperd zijn grande finale instart.

480 ♫ [0390] Placebo - Pure Morning (1998)
Vooral de zeurstem staat me tegen en het zal ook niemand verbazen dat het van mij wat strakker mag, maar op z’n tijd vind ik Placebo best aardig om naar de luisteren.

Cijfer: 6,4

479 ♫ [-------] Arcade Fire - The Suburbs (2010)
Ook het derde album van Arcade Fire zal makkelijk de Top 250 halen. Sterker nog, volgens mij hoort die er al in. Voor een nummer wat het beste zou moeten zijn van het album, vind ik het eerlijk gezegd (nog) niet zo heel boeiend. Daar waar de betere nummers van Funeral mij gelijk al pakten en langzaam groei(d)en, is dit toch niet echt iets waar ik kippenvel van krijg. Gelukkig vond ik eerder al Sprawl II.

Cijfer: 5,7

478 ♫ [-------] Suede - Trash (1996)
Suede, echte koptelefoonmuziek. Op de stereo (bij ons) oogt het wat simple, maar als je met de koptelefoon luistert, hoor je die subtiele details op de achtergrond. En net zoals alle voorgaande Suede-nummers die langskwamen, krijgt ook deze weer een makkelijke 7+.

Cijfer: 7,1

477 ♫ [0564] The Kinks - Celluloid Heroes (1973)
Ik ben zeker een grotere fan van The Byrds dan van The Kinks, maar dit nummer ontstijgt het gemiddelde Byrds-niveau absoluut! Rustig, beheerst en een schitterende (samen)zang. Voor je het weet zijn de 6(!) minuten voorbij.

Cijfer: 7,5

Nummer stond al op The Kinks - Everybody's in Showbiz (1972)

476 ♫ [0455] The Associates - Breakfast (1984)
Jaja, allemaal leuk een aardig, maar hoewel het nergens storend of irritant is, is dit toch wel erg onopgemerkt voorbijglijden. Een groeinummer? Naja, hij zingt in ieder geval wel mooi.

Cijfer: 6,0

475 ♫ [1053] Procol Harum - A Salty Dog (1969)
Net zoals de Moody Blues Nights in White Satin is, is Procol Harum A White Shade of Pale. Wat we echter niet moeten vergeten, is dat beide bands nog veel meer sterke nummers afgeleverd hebben. Een nummer dat volledig leunt op de zang van Gary Brooker en dat is jammer, want een echt overtuigende zanger vind ik hem (hier) niet. Verder instrumentaal aardig, maar niet echt denderend.

Cijfer: 6,3

474 ♫ [0224] Stevie Wonder - Pastime Paradise (1976)
Iedereen van mijn leeftijd kent dit nummer door Coolio. Met zijn Gangsta’s Paradise had hij een wereldhit van formaat en tevens één van de weinige gangstarap nummers die ik goed vind. Pasttime Paradise heeft door de vergelijking met de versie van Coolio een beetje vlak geklonken. Eerste keer vond ik het zelfs bijzonder matig. Inmiddels ben ik wel op die mening teruggekomen.

Cijfer: 6,6

473 ♫ [0643] Pink Floyd - Sheep (1977)
In tegenstelling tot de andere nummers is het hier Richard Wright die de toon van het nummer zet. Na een intrigerend intro volgt de bas van ofwel Gilmour of Waters en komt het nummer gelijk los met de sterke zang van Waters. Ja, zo hebben we alle nummers van Animals gehad en kom ik tot de conclusie dat ik Animals ook als meesterwerk zal gaan beschouwen!
Alleen het Kraftwerk-achtige psalm had van mij niet echt gehoeven.

Cijfer: 7,6

472 ♫ [-------] Bob Dylan - The Times They Are A-Changin' (1963)
Eén van Dylans essentiële nummers. Met Blowin’ in the Wind zette hij zichzelf op de kaart. Met zijn vervolg bewees hij een blijvertje te zijn. In retrospectief is het natuurlijk makkelijk om hem in de tijdsgeest de hemel in te prijzen, maar we leven nu 50 jaar later en dus zal Bob het met zijn nummers op muzikaal vlak moeten winnen. Iets wat in mijn geval nogal stroef gaat, maar dit nummer was in één keer raak. Ik zet het zelf niet vaak op, maar als ik het doe, geniet ik er met volle teugen van.

Cijfer: 7,2

Volgens de Wiki komt het uit ’64, maar het zit op het randje (januari), dus wellicht is er ergens al een single uit ’63 uitgekomen?

471 ♫ [0847] Manic Street Preachers - A Design For Life (1996)
Ik hoor de strijkers, maar ze zijn te ver weggestopt om dit toch wel vrij tamme nummer wat meer glans te geven. Bradfield zingt in dit nummer ook wat te overdreven.

Cijfer: 6,1

Ik maak er '64 van. De reden dat er '63 staat komt waarschijnlijk uit een tag van mijn mp3 bestand en dat is een rip van een verzamel CD van Dylan van mijn pa. Op de CD staat vermoedelijk een '(c) 1963' maar dat kan ik nu niet controleren.

Ah, Chevy zet de halve site weer eens op cursief.

Waarom gebeurt dat eigenlijk?

Omdat er ergens een [ /i] ontbreekt, volgens mij. Maar het is alweer opgelost.

Ik vind het wel opmerkelijk dat het alleen mij gebeurd (ok, ik ben de enige die op deze manier fouten aankaart) en dat het alleen in dit topic gebeurt (voor zover ik weet).

470 ♫ [0473] Magazine - The Light Pours Out Of Me (1978)
Ik moest gelijk denken aan Satiscation van The Stones. Moeilijk aan te duiden wat dit nummer precies zo goed maakt, maar het zal zoals gewoonlijk wel weer een samenhang van omstandigheden zijn.

Cijfer: 7,1

469 ♫ [0310] Led Zeppelin - The Battle Of Evermore (1971)
Wat moet je zeggen over een nummer van een geweldige band dat je niet zo in extase brengt als sommige andere nummers, maar waarvan je weet dat dit van veel bands hun beste nummer zou zijn?

Cijfer: 7,3

468 ♫ [0885] Portishead - Roads (1994)
Bedwelmend is het woord dat perfect van toepassing is op Portishead. Ik ken niet heel veel trip-hop, maar het debuut van deze band blijft wat mij betreft nog altijd één van de betere die ik ken. Rustig en duister.

Cijfer: 7,4

467 ♫ [0309] R.E.M. - Country Feedback (1991)
Opvallende notering (is ook zeker niet de favoriet bij het album), maar niettemin wel terecht. Want buiten de megahit Losing My Religion (die men hier misschien beu is geworden) en het aanstekelijke Shiny Happy People heeft ook Country Feedback van mij zo’n mooi geel sterretje gekregen. Het favoriete nummer van Stipe heeft wederom een halfvage tekst, maar dat het een zwaarmoedige tekst is, moge duidelijk zijn. Stipe zong dit vanuit zijn hart.

Cijfer: 7,3

466 ♫ [0382] Sinéad O'Connor - Nothing Compares 2 U (1990)
Het mooie van Nothing Compares 2 U is de simpele tekst en duidelijke uitspraak. Het was één van de weinige teksten die ik op jonge leeftijd op m’n eigen houtje kon beluisteren en begrijpen. Een nummer 1 over de hele wereld en nog altijd vaak te horen op de radio. Ook de veelgeprezen clip heb ik inmiddels al regelmatig voorbij zien komen. Emotioneel zou ik het niet willen noemen, maar mooi is het wel. Vooral de strijkers zijn erg mooi.

Cijfer: 7,0

465 ♫ [0559] The Police - Message In A Bottle (1979)
Toch altijd wel, samen met Roxanne, mijn favoriete Police-nummer. Ook nadat ik de reguliere albums doorgepluisd had, bleven deze twee toch fier overeind. Zoals wel vaker met retestrak drumwerk Copeland. Maar wat ieder Police-nummer uniek maakt is die mix van genres als ska, punk, rock en wellicht zelfs reggea.

Cijfer: 8,7

464 ♫ [0550] Bob Dylan - Subterranean Homesick Blues (1965)
Zoals ik eerder al aangaf heb ik nog vaak moeite met Dylan. Iets wat sterk naar voren komt bij nummers als deze. Ik weet gewoon niet wat ik er mee aan moet vangen. Hoor regelmatig wat aardige dingen (zoals de baslijn), maar voor de rest.. tja..

Cijfer: 6,2

463 ♫ [1542] Tears For Fears - Change (1983)
It's not really about much. It's just one of those cheap pop lyrics.
Typisch nummer dat je pakt of niet. Mij pakt het niet zo en dan kan je er lang omheen draaien, maar bottom line is dat het zodoende niet goed genoeg is.

Cijfer: 6,3

462 ♫ [-------] Fleetwood Mac - Dreams (1977)
Het toppunt van classic rock vinden we in Fleetwood Mac en met name Dreams. Typische Nicks-song met een tekst die zeker niet rechttoe rechtaan is en zoals gewoonlijk weer perfect geproduceerd is. Niemand excelleert, niemand krijgt een solo, alles in perfecte samenwerking gemaakt. Ironisch eigenlijk.

Cijfer: 8,3

461 ♫ [0361] The Clash - Rock The Casbah (1982)
Sharif don't like it...

Net zoals The Police wist ook The Clash een aantal stijlen perfect met elkaar te vermengen. Rock? Funk? Pop? Punk? Mij maakt het niet uit. Wat ik wel weet is dat dit echt een heerlijke single is!

...Rockin’ the Casbah! Rock the Casbah!

Cijfer: 7,4

De laatste 10. Ik dacht, ik kan er wel een heel speciaal evenement van maken door ieder nummer apart te gaan bespreken. Maar nee, ik sluit gewoon in stijl af zoals ik alle 199 andere rijtjes ook gedaan heb. 10 nummers en daarna ga ik jullie bombarderen met statistiekjes

10 ♫ [0047] Pearl Jam - Black (1991)

Bij Black heeft het erg lang geduurd voordat ik het enigszins ging waarderen. En nu mis ik volgens mij alsnog het geniale ervan. Ik vind het een mooi nummer. Maar ik zou zelf niet weten waarom deze nou zoveel beter is als bijvoorbeeld Once of Garden. Of zou het nu anders zijn? Ik zet nu namelijk het nummer op.
En ik moet zeggen dat de zang van Eddie Vedder erg gevoelig is op dit nummer. Al zal z'n stem nooit zo mooi zijn als hij nu klinkt. Want op Into the Wild is er iets met hem gebeurd waardoor zijn stem werkelijk fenomenaal is.
De klaagzang hier in het refrein vormt een van de hoogtepunten: Everythiiiing, dat blijft de rest van het nummer door je hoofd spoken.
Ik moet mijn woorden aan het begin van het stukje deels terugnemen, dit nummer zit namelijk wel vol emotie en ik snap dat zoveel mensen dit prachtig vinden. De melodie op het einde is trouwens ook schitterend.

Cijfer: 8,5

9 ♫ [0009] Arcade Fire - Rebellion (Lies) (2004)

Rebellion is een klassieker van Arcade Fire. En hij is nu 8 jaar oud. Niet oud voor een nummer dat al sinds het begin van de lijst bij ons in de top staat. Ik gok dat het ook niet lang meer duurt voordat deze een keer doorbreekt in de top 2000, wat ook te maken heeft met de populariteitsstijging bij het grote publiek.
Rebellion is de meest catchy song van Funeral. En misschien ook wel een beetje een vlucht uit de triestheid van het album. Bij komt het over als een wat luchtiger nummer. Ten eerste heeft het een fijne beukende baslijn. En ten tweede pakt de zanger je gewoon weg helemaal in met zijn prachtige vocalen. Het is meezingen geblazen met het fantastische refrein, en neuriën geblazen met de magistrale vioolmelodie en het koortje.

Cijfer: 9,5

8 ♫ [0017] Massive Attack - Teardrop (1998)

End dan gaan we door met het volgende bijzondere nummer uit onze top 10. Lang vond ik dit helemaal niks. Maar gaandeweg ben ik Teardrop meer en meer gaan waarderen. Teardrop is heerlijke triphop dat erg bezwerend en verslavend is. Het is ook raar dat ik dit eerst niet waardeerde want zulke muziek ligt helemaal in mijn straatje. Bloedmooie elektronica + een zangers met een prachtige hoge stem. Daar bestaan veel van mijn favoriete nummers uit.
Het steeds opbouwen naar een climax met een constante spannende onderlaag vind ik fantastisch gedaan en Teardrop wordt nog altijd beter per luisterbeurt.

Cijfer: 9

7 ♫ [0003] David Bowie - Heroes (1977)

Niet het sterkste Bowie-nummer in de finale, maar wel is het een onvervalste klassieker met zijn charmes.
Het is een fijn popnummer met het typische David Bowie glamrock-sausje.
Wat ook nog opvalt is het fijne refrein, waar als ik eerlijk ben, voor mij het hele nummer om draait. Niet per se een nummer dat erg hoog scoorde bij mij in de finale, maar ik vind het een prima en sterk nummer.

Cijfer: 8

6 ♫ [0020] The Smiths - How Soon Is Now? (1984)

How Soon Is Now is een heel ander nummer dan het volgende Smiths-nummer. Je kan merken dat How Soon Is Now in een andere periode is gemaakt. Het heeft een andere productie, iets lomper vooral. Maar die wat blokkerige productie is juist erg lekker. Net zoals de meesterlijke zang van Morrissey. Wanneer die in het refrein zijn kunsten vertoond denk je bij jezelf of er ooit een betere zanger op aarde heeft rond gelopen. Zoveel emotie! En dat met (het lijkt) zoveel gemak. Hij zingt heel nonchalant maar tegelijkertijd dringt hij zomaar met een zin je ziel binnen. Ik ben een groot fan van Morrissey en dit is zo'n nummer dat laat zien waarom. How Soon Is Now heeft een prachtige positie behaald in de lijst, en nog terecht ook.

Cijfer: 9

5 ♫ [0012] The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out (1986)

Maar ook bij The Smiths zelf heb je altijd baas boven baas. Na I Know It's Over is het licht dat nooit uit gaat mijn favoriete nummer van The Smiths. En waar de waardering van I Know It's Over bij het ladderpubliek nog enigszins achterwege blijft (al is een positie in de ladder niet slecht) wordt dit nummer op de juiste waarder geschat door op de 5de plaats te eindigen. Een plaats die het verdiend vanwege de perfectie die er in dit nummer heerst.
Het nummer heeft geen intro maar gaat meteen van start. Je hoort meteen de heerlijk zachtklinkende productie. En Morrissey gaat van start met zijn emotionele zang om dat het hele nummer vol te houden. Dit is wat heet: vocale perfectie. Ongelooflijk, het niveau dat hij hier haalt wordt misschien alleen in I Know It's Over nog gehaald.
Die eerste zin alleen al, die knalt er meteen in: Take me out tonight
Na twee prachtcoupletten volgt een buitenaards refrein.
Morrissey heeft een vrij aparte manier van het beschrijven van zijn liefde voor een vrouw. Hij zou een gruwelijk verkeersongeluk niet erg vinden als hij dood ging aan de zijde van die vrouw.
In ieder geval, als Morrissey dit voor zijn vrouw zou zingen weet die vrouw wel dat hij het echt meent. Ongelooflijk, hoe magistraal dit is gezongen. Het is verslavend, het is triest, het is gewoon zó ontzettend mooi!
Gelukkig volgt het refrein niet veel later nog een keer. En weer is hij net zo hemels. Vervolgens fade het nummer uit met steeds de herhaling van de titel.
Samen met Instant Street is dit het mooiste nummer uit de finale en ik hoop dat we There Is a Light That Never Goes Out nog een keer terug zien op de eerste plaats in onze top 2000.

Cijfer: 10

4 ♫ [0037] The Beatles - A Day In The Life (1967)

A Day In the Life is de afsluiter van mijn lievelingsalbum van de Beatles.
Pop en psychedelica worden op heerlijke wijze gecombineerd.
Vooral het begin is bijna tranentrekkend. Volgens mij is het John Lennon die hier zo goed zingt. Het leuke aan dit nummer is soms dat het ineens omslaat. En ook komen er allemaal van die leuke vage geluiden om de hoek kijken. Het maakt dit nummer ontzettend gaaf en ik ben er altijd wel voor in om dit nummer even op te zetten.

Cijfer: 9,5

3 ♫ [0002] Radiohead - Street Spirit (Fade Out) (1995)

Twee keer Radiohead in de top 3 - het was een moeilijk jaar voor de leden van de anti-Radiohedclub. Al vraag ik me af of je muziek wel liefhebt wanneer je een band als Radiohead afgrijselijk vind. Deze band heeft op muzikaal gebied namelijk ontzettend veel gepresteerd en beheerst vele stijlen.
Het maakt dat ik Street Spirit, hoe bijzonder mooi de melodie en sfeer ook is, lang niet het beste vind van Radiohead. Ze hebben naar mijn mening nog veel bijzonderdere nummers gemaakt. Deze leunt naar mijn mening vooral op de mooi gevonden melodie. Het verrast niet meer in het nummer zelf. Toch maken de vocalen van Thom Yorke, de melodie, en de trieste sfeer het alsnog tot een topnummer.

Cijfer: 8,8

2 ♫ [0001] The Cure - A Forest (1980)

Het jaar hiervoor stond hij op 1, nu is hij van de troon gestoten. Twee jaar geleden vond ik de nummer 1-positie onterecht. Snapte de genialiteit van dit nummer geenszins. En dat terwijl ik toen al een groot fan was van het album Disintegration. Bijna twee jaar later en een mooie live-ervaring verder ben ik wel te spreken over A Forest. A Forest laat perfect zien hoe je heel minimaal kan klinken en toch zo'n indrukwekkend en groots klinkend nummer te creëren. Ik denk dat dit nummer dan ook zeer invloedrijk is geweest op bijvoorbeeld een van mijn andere lievelingsbands The XX.
A Forest moet je ten eerste gewoon keihard opzetten. Dan komt wat mij betreft het nummer het beste tot zijn recht. De bassen dreunen tegen de vloer en daarmee voel je ze ook meteen door je hele lichaam tintelen.
De bassen en de gitaar vormen samen een prachtige melodie, die melodie sleept je door het hele nummer heen.
En dan komt op een gegeven moment de wanhopige stem van Robert Smith invallen. Schitterend klinkt dit. Meerder zinnetjes van Robert Smith blijven hangen. Op het einde volgt nog een subtiel climaxje met 'Again and Again and Again. Waarna het nummer langzaam uitfade. Schitterend nummer.

Cijfer: 9,3

1 ♫ [0006] Radiohead - Paranoid Android (1997)

En dan is het eindelijk zover. Zakdoekjes even erbij pakken, want na bijna een jaar ben ik bij de nummer 1 aangekomen. 7 augustus begon ik aan deze klus en nu op 26 juni, heb ik mijn missie volbracht.
En wat een nummer is dit toch om mee te eindigen. Een van de beste Radiohead-songs staat hier op 1.
Paranoid Android is een afwisselend muziekstuk waarin je alle kanten wordt op gesmeten. Het is een lofzang aan alles wat mooi is aan muziek, want alles wat mooi is aan muziek komt hierin naar voren.
Paranoid Android is ontzettend melodieus. Het begin is gebouwd uit vele laagjes, die samen een soort van ultieme melodie vormen.
Thom Yorke zingt veelal op dezelfde manier als hij in een ander favoriet Radiohead-nummer doet, namelijk Karma Police van hetzelfde album. Vooral dit zinnetje doet het hem: When I am king, you will be first against the wall.
Vlak daarna komen we al in een ander deel van het nummer, dat duidelijk ruiger is dan het vorige. Vooral die gierende gitaar is heerlijk.
Waar het eerste stuk dus meer pop was vormt het tweede deel een lekker rockend gedeelte. Maar ook hier wordt de emotie niet vergeten, die is alom aanwezig.
De emoties bereiken een toppunt als de rust weer terugkeert. Ondersteunt door een prachtig achtergrondkoor dringt Thom Yorke met zijn klaagzang je ziel binnen.
Het einde qua tekst is gewoonweg briljant, twee stukken tekst worden door elkaar gezongen op een buitenaardsmooie manier. Het past allemaal precies.
Een kleine instrumental op het einde doet dit nummer eindigen. Wat abrupt misschien. Maar wat geeft dat, je hebt al 5 en een halve minuut aan muziek van de absolute wereldtop gehoord. En daarom, de absolute nummer 1 uit onze top 2000!

Cijfer: 10

Mooi werk Snoeperd! Ik kan er weinig anders van maken.
En nog een 10 voor de nummer 1 ook...

Snoeperd

Respect Snoeperd!

Afgezien van de eerste en laatste zin een waarheid als een koe.



Gefeliciteerd, maar kun je dit nader verklaren?

Ja, dat kan ik. Ik vind dat David Bowie een typische eigen sound heeft dat eigenlijk geen enkele andere artiest (die ik ken) heeft. Zijn geluid is heel kenmerkend. En dat is hier ook het geval. Door de sound van dit nummer weet je al meteen dat het van Bowie is. Dat bedoel ik ermee.

De Gemiddeldes

Niet schrikken alsjeblieft. Maar de gemiddeldes van de nummers waren duidelijk te hoog. Op het laatst klopte er weinig meer van moet ik zeggen. Een nummer moest op gegeven moment een hoog cijfer krijgen omdat het anders niet meer klopte met de andere nummers die ik had beoordeeld. Anders zou ik nu de statistiekjes niet meer als eerlijk opvatten.
Dat is nu wel het geval.
De volgende keer als ik iets bespreek ga ik net als Chevy werken met een schaal van 0,1 en 0,2 etc. I.p.v. met 9,25 (afgerond 9,3) zodat je eigenlijk 10 variaties per punt hebt in plaats van maar 4.
Afijn, de gemiddeldes dus:

De gehele top 2000: 8,3683

2000-1901: 8,122
1900-1801: 8,185
1800-1701: 8,216
1700-1601: 8,345
1600-1501: 8,458
1500-1401: 8,408
1400-1301: 8,435
1300-1201: 8,317
1200-1101: 8,051
1100-1001: 8,205
1000 - 901: 8,13
900 - 801: 8,188
800 - 701: 8,462
700 - 601: 8,318
600 - 501: 8,589
500 - 401: 8,547
400 - 301: 8,231
300 - 201: 8,622
200 - 101: 8,601
100 - 1: 9,026

Beste honderdtal: 100 - 1: 9,026
Slechtste honderdtal: 1200-1101: 8,051

Dan is het een dus een fijn popnummer met het typische David Bowie-sausje i.p.v. het typische David Bowie glamrock-sausje?

Ter verduidelijking; of iets glam is valt uit alleen een sound niet op te maken en Bowie's glamrock-era was anno 1977 al weer enkele jaren voorbij.

Snoeperd!

De Floplijst

Hier is dan de floplijst. Deze zal waarschijnlijk minder onvoldoendes bevatten dan hoi123 in zijn bespreking van 1000 nummers uitdeelde. Maar goed, ik was wat minder kritisch. Toch waren deze 50 nummers gewoon klote-nummers. En dus op 4 na allemaal met een onvoldoende beoordeeld. Adele heeft de eer om het allerslechtste nummer uit de MuMe Top 2000 te zijn. Gefeliciteerd!

1. 1930 ♫ [1824] Adele - Make You Feel My Love (2008) 3,5
2. 1083 ♫ [0889] Donna Summer - State Of Independence (1982)
3. 870 ♫ [1019] Soundgarden - Jesus Christ Pose (1991) 3,8
4. 1251 ♫ [1766] Kashmir - Rocket Brothers (2003)
5. 777 ♫ [-------] Queen - Innuendo (1991)
6. 1890 ♫ [1209] A Place To Bury Strangers - I Know I'll See You (2007) 4
7. 1860 ♫ [1219] Supergrass - Richard III (1997)
8. 1560 ♫ [1828] Rush - Xanadu (1977)
9. 1203 ♫ [-------] Laurie Anderson - O Superman (For Massenet) (1981)
10. 315 ♫ [0226] Bap - Kristallnaach (1983)
11. 913 ♫ [0948] The Boomtown Rats - I Don't Like Mondays (1979) 4,3
12. 1920 ♫ [1970] Ali Farka Touré - Diaraby (1994) 4,5
13. 1667 ♫ [-------] Snow Patrol & Martha Wainwright - Set The Fire To The Third Bar (2006)
14. 1368 ♫ [0970] Leftfield - Open Up (1995)
15. 1056 ♫ [1056] Anne Clark - Our Darkness (1984)
16. 735 ♫ [0688] Clan Of Xymox - A Day (1985)
17. 1234 ♫ [-------] Salt-N-Pepa - Push It (1987) 4,8
18. 824 ♫ [0465] China Crisis - Wishful Thinking (1984)
19. 694 ♫ [-------] Anne Clark - Sleeper In Metropolis (1983)
20. 620 ♫ [0242] Snow Patrol - Run (2003)
21. 1919 ♫ [1485] Blondie - X-Offender (1976) 5
22. 1863 ♫ [1796] D.A.F. - Der Mussolini (1981)
23. 1741 ♫ [-------] Lipps Inc - Funky Town (1980)
24. 1635 ♫ [-------] Bruce Springsteen - Highway Patrolman (1982)
25. 1622 ♫ [-------] Killing Joke - The Raven King (2010)
26. 1580 ♫ [1454] Malcolm McLaren - Madam Butterfly (Un Bel Di Vedremo) (1984)
27. 1562 ♫ [0615] Bow Wow Wow - Do You Wanna Hold Me (1983)
28. 1529 ♫ [1420] Autechre - Piezo (1994)
29. 1467 ♫ [1791] Mogwai - Mogwai Fear Satan (1997)
30. 1445 ♫ [-------] Anekdoten - Hole (1999)
31. 1211 ♫ [1259] Fish - The Company (1990)
32. 1182 ♫ [1076] Ride - Nowhere (1990)
33. 1153 ♫ [0739] Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (1989)
34. 1127 ♫ [0708] Pet Shop Boys - It's A Sin (1987)
35. 972 ♫ [1551] Roy Orbison - In Dreams (1963)
36. 931 ♫ [1633] They Might Be Giants - Birdhouse In Your Soul (1990)
37. 882 ♫ [-------] In Tua Nua - Seven In To The Sea (1986)
38. 872 ♫ [0742] Frankie Goes To Hollywood - Two Tribes (1984)
39. 817 ♫ [0561] Electric Light Orchestra - Can't Get It Out Of My Head (1974)
40. 624 ♫ [-------] Marillion - Incommunicado (1987)
41. 393 ♫ [1816] Mark & Clark Band - Worn Down Piano (1977)
42. 366 ♫ [0676] Pet Shop Boys - West End Girls (1984)
43. 1598 ♫ [-------] PiL - This Is Not A Lovesong (1983) 5,3
44. 1444 ♫ [1375] Elliott Smith - Between The Bars (1997)
45. 839 ♫ [0541] Fleetwood Mac - Albatross (1968)
46. 661 ♫ [-------] Steve Winwood - While You See A Chance (1981)
47. 1132 ♫ [-------] Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love (1978) 5,5
48. 350 ♫ [0330] Duran Duran - Save A Prayer (1985)
49. 325 ♫ [0655] New Order - True Faith (1987)
50. 247 ♫ [0698] The Jesus And Mary Chain - Just Like Honey (1985)

Mooi lijstje.

Beste floplijst ooit? Het zou zo maar kunnen

Huh, had je ook onvoldoendes uitgedeeld, dan?

Verder: voor deze prestatie. Ik heb je hier dan ook welverdiend even in het zonnetje gezet

Respect voor Snoeperd. Eigenlijk ben ik pas net over de helft van de hoeveelheid nummers die jij besproken hebt.

Netjes Snoeperd. 50 onvoldoendes in 2000 nummers, volgens mij had ik die al na 200 nummers uitgedeeld

Deze zou ik dus allemaal een 9,5 of een 10 geven.

Ook Frankie Goes to Hollywood?

Ja, vind dat wel een erg tof nummer, maar heb hem ook een keer erg goed horen vallen op een feestje, dat scheelt ook wel.

Ieder zijn meuk, zeg ik altijd maar