See Emily Play is toch juist hét schoolvoorbeeld van de psychedelische Pink Floyd?

Dat nummer is uit de tijd van The Piper is dat is echt wel psychedelisch.

Wellicht bedoelde hij "nog uit de tijd dat ze psychedelisch waren".

Natuurlijk bedoelde Chevy "nog uit de tijd dat ze psychedelisch waren". Overigens was Floyd van meet af aan progressief, ook toen de band nog psychedelisch was.

Niet mee eens. Veel van de liedjes op The Piper hadden zo van The Beatles kunnen zijn en er waren genoeg bands in de jaren ´60 bezig met lange jams als Interstellar Overdrive. Pink Floyd zat echt bij de psychedelica ten tijde van The Piper, pas bij A Saucerful Of Secrets begint de band echt een eigen geluid te ontwikkelen.

Hallo,

Ook al ben ik klaar met het bespreken. Onweerwolf en ik willen ons toch nog verder gaan bezighouden met reviews. We willen de lijst van 2012 namelijk van een mooie lay-out gaan voorzien met reviewtjes, albumtitels, artwork en alles erop en eraan.
Maar de nieuwkomers zijn nog niet besproken. En daarvoor wil ik graag de hulp van jullie inroepen. In dit topic wil ik samen met jullie dus nummers gaan bespreken. Mijn idee was zo:

Ik post steeds een aantal nummers, een stuk of 5. Deze zullen een aantal dagen blijven staan en zo krijgen jullie de kans om het nummer te reviewen. Na een paar dagen post ik er weer 5 nieuwe nummers bij die dan weer verder gereviewd kunnen worden.

PS: We zijn op zoek naar enigszins positieve reviews.

Al Stewart - On The Border
Amatorski - Never Told
Anna Calvi - Suzanne And I
Arcade Fire - Neighborhood #2 (Laïka)
Arctic Monkeys - I Bet You Look Good On The Dancefloor
Ayo - Better Days
Big Country - The Storm
Billie Holiday - Strange Fruit
Black Sabbath - War Pigs
Bobby Womack - Across 110th Street
Brainbox - Summertime
Bruce Springsteen - Backstreets
Cesária Évora - Sodade
Dexys Midnight Runners - Geno
DJ Shadow - Building Steam With A Grain Of Salt
Edie Brickell & The New Bohemians - Circle
Elbow - Lippy Kids
Eurythmics - Love Is A Stranger
Gorillaz - On Melancholy Hill
Interpol - Say Hello To The Angels
Iron Maiden - Fear Of The Dark
Janis Joplin - Me And Bobby McGee
Keane - Bedshaped
Les Poppys - Non Non Rien N'a Changé
M83 - Wait
Madrugada - Strange Colour Blue
Manau - La Tribu De Dana
Marillion - Heart Of Lothian
Marillion - Script For A Jester's Tear
Metallica - The Call Of Ktulu
Midlake - Head Home
Midnight Oil - Beds Are Burning
Morphine - The Night
Muse - Plug In Baby
Neutral Milk Hotel - The King Of Carrot Flowers Pt. One
Nick Cave And The Bad Seeds - O Children
Nina Simone - Be My Husband
Nits - Red Tape
Patti Smith - Land: Horses / Land Of A Thousand Dances
Pearl Jam - Corduroy
R.E.M. - Radio Free Europe
Radical Face - Ghost Towns
Radiohead - Let Down
Regina Spektor - Samson
Revere - I Can't (Forgive Myself)
Sam Cooke - You Send Me
Scott McKenzie - San Francisco
Shocking Blue - Venus
Sigur Rós - Untitled #1
Sigur Rós - Untitled #3
Simple Minds - Belfast Child
Sniff 'n' The Tears - Driver's Seat
Soulsavers - You Will Miss Me When I Burn
Soundgarden - 4th Of July
Sufjan Stevens - Casimir Pulaski Day
Sufjan Stevens - The Transfiguration
The Black Keys - Lonely Boy
The Box Tops - The Letter
The Boxer Rebellion - The Runner
The Cure - Lovesong
The God Machine - In Bad Dreams
The National - Terrible Love
The Pogues - If I Should Fall From Grace With God
The Rolling Stones - Tumbling Dice
The Smiths - The Boy With The Thorn In His Side
The Sound - Party Of The Mind
The Veils - Larkspur
The Velvet Underground - Sunday Morning
The xx - Intro
Warren G & Nate Dogg - Regulate
Wilco - The Art Of Almost
William Fitzsimmons - The Tide Pulls From The Moon
Wolfmother - Joker & The Thief
World's End Girlfriend - Give Me Shadow, Put On My Crown
Yusef Lateef - Love Theme From "Spartacus"

Hierboven een lijst met nummers die sowieso nog een review moeten gaan krijgen.

Hieronder de eerst vijf nummers die jullie kunnen gaan reviewen!

Keane - Bedshaped

Midlake - Head Home

Yusef Lateef - Love Theme From "Spartacus"

The Black Keys - Lonely Boy

DJ Shadow - Building Steam With A Grain Of Salt

Pink Floyd was ten tijde van The Piper, ondanks dat sommige liedjes op het album cathy popsongs zijn en Beatlesque klinken, uniek en trendsettend met haar psychedelische prog. Verder bestaat geen enkele band in een vacuüm, dat ook andere artiesten in de jaren '60 experimenteerden met lange instrumentale jams als Interstellar Overdrive doet daar niets aan af.



Prog en psychedelica gingen in veel gevallen hand in hand en een eigen geluid had de band zogezegd al van meet af aan.

O ja en het maakt niet uit of je er nou 1 of 5 doet.

Ik zal er een paar bespreken. Maar heb nu geen tijd

Leuk idee, maar nu geen geluid.

Ik kan de nummers die ik al ken wel bespreken. Moet er ook een beoordeling bij?

Daar gaan we dan, jullie vragen om enigszins positieve reviews dus een aantal nummers zal ik overslaan.

Keane - Bedshaped:

Ten eerste viel Keane op vanwege het missen van een bas en ten tweede vanwege het geweldige debuut dat vol staat met poppareltjes. Van al die pareltjes is Bedshaped toch wel de mooiste. De stem van Chaplin is fragiel en breekbaar in dit nummer en heeft een bepaalde weemoed. De liedjes van Hopes And Fears zing je vaak mee maar bij deze pink je eerder een traantje weg en staan ze armen onder het kippenvel. Meesterlijk nummer.

The Black Keys - Lonely Boy:

Een erg recent nummer van The Black Keys. De pakkende riff zet gelijk de toon en het refrein is catchy en makkelijk mee te zingen. Een lekker nummer wat ik ook wel in deze lijst verwachtte. Echt zo een die over 10 jaar nog steeds in de lijsten te vinden is.

DJ Shadow - Building Steam With A Grain Of Salt:

Dit is de gaafste van de 3. DJ Shadow is een meester in het opwekken van sfeer en Entroducing... is een van mijn favoriete platen. Alles is mysterieus en gruizig aan dit nummer, van de piano tot aan de drums. In de triphop is er niks beter te vinden dan dit samen met Teardrop van Massive Attack.

Ik zie net dat In Bad Dreams van The God Machine er ook bij staat, daar ga ik echt een lofzang bij schrijven.

Yusef Lateef - Love Theme From "Spartacus"

Mijn eigen nominatie, daar moet ik natuurlijk wat bij schrijven. Ontzettend mooie jazz-classic dit. Lateef pakt hier een romantisch filmthema op en tilt het naar een hoger niveau. De hobo geeft het geheel een beetje een Oosterse edge. De piano werkt juist weer ontspannend, maar toch weet Lateef altijd de juiste spanning vast te houden. Niet voor niets werd dit nummer gesampled door Nujabes en geeft ook Common hoog op van deze artiest.

DJ Shadow - Building Steam With A Grain Of Salt

Als we het dan toch over samples, hier de beste track van sample-koning DJ Shadow. De piano-sample brengt al vanaf het begin een mysterieuze sfeer mee, die later versterkt wordt door de achtergrondzang. Als de lome beat invalt, begint de trip pas echt. Halverwege laat Shadow nog even zijn mixkunsten horen, krijgen we een gitaartje en glockenspielsample mee en dan reset naar de basis: de piano terug. Geniaal hoe dit nummer in elkaar is gezet met puur en alleen samples. Een waar meesterwerk!

Zo gaat hij goed jongens

Ja, zoiets dus. See Emily Play vind ik net zo psychedelisch als Black Sabbath metal was op Paranoid. In retrospectief valt het best wel mee.

Paranoid was toch echt wel metal. In die tijd was dat spijkerhard, als je er nu naar luistert is het niet meer zo hard. Al beukt het nog steeds heerlijk weg. Black Sabbath plaveide de weg voor vele bands in hetzelfde straatje en die noemen we metalbands.

Op Paranoid staan onmiskenbaar metalriffs.

Dit is 42 jaar na dato nog steeds heavy!

RETROSPECTIEF
1) Terugblikkend 2) Terugziend

See Emily Play zal destijds vast wel psychedelisch zijn (evenals bv. Eight Miles High), maar als we nu terugkijken, kunnen we toch wel constateren dat het psychedelische gehalte ivm latere nummers als Instellar Overdrive toch best meevalt. Zoiets wilde ik zeggen.

Maar Black Sabbath is gewoon nog altijd doom metal. Of is tegenwoordig alleen een band als Meshuggah nog 'echte' metal? Ik snap je verder heus wel hoor, het zit nog erg dicht tegen Led Zeppelin aan, maar volgens mij is het nu nog steeds metal. Neem een riff als die van Iron Man.

Nee, daar ga ik niet in mee. See Emily Play is zo psychedelisch als het maar kan. Ik snap ook niet hoe dat retrospectief minder zou kunnen zijn geworden. Dan zou je al de definitie van psychedelische muziek veranderd moeten hebben.

Meshuggah is helemaal geen metal, maar kiddycore.

Heel simpel. Iets wat vroeger avant-gardistisch was, kan nu vrij normaal zijn. Denk maar bv. aan Tortoise - Millions Now Living Will Never Die (1996). Als die plaat anno 2012 uitgekomen was, had er nu gewoon Rock gestaan. Net zoals het album van Black Sabbath vroeger waarschijnlijk alleen Metal zou hebben gekregen en niet de toevoeging /Rock.

Daar ben ik het niet mee eens. Het valt zeker wel onder metal, math metal namelijk! De bands die daarna de Meshuggah-stijl gingen na-apen, dat is wel bijna kiddycore. Die komen niet verder dan de eerste 2 frets op hun prachtige nieuwe 8-snarige gitaar die ze hebben gekregen van mama en papa.

Don Cappucino en Titmeister bedankt.

Hier alvast de volgende vijf. Maar het is ook mogelijk om de vorige nog te reviewen.

Ayo - Better Days

Muse - Plug In Baby

Billie Holiday - Strange Fruit

The Cure - Lovesong

Janis Joplin - Me And Bobby McGee

Dat heeft hier niets mee te maken, want dat is avant-garde. Daarbij gaat het erom of de muziek pionierswerk is. Logisch dat iets dat vroeger avant-garde was dat nu niet meer zou zijn. Heeft niets met deze discussie te maken. Metal blijft metal en psychedelica blijft psychedelica. Er staat niet voor niets rock/metal bij Paranoid, want het is inderdaad niet puur metal te noemen: teveel hardrock. Maar, nogmaals, heel veel riffs zijn overduidelijk metalriffs. Toen, nu en over 100 jaar nog steeds. Het hoeft niet per se loeihard te gaan. Neem het in 2011 uitgekomen The Wretch van Gates of Slumber, dat lijkt erg op Black Sabbath en is ook gewoon metal, al is Black Sabbath wel iets meer 'gewoon' hardrock. En daarom staat dat ook bij het album.

Ik heb overigens een vraagje: wat is nou precies de bedoeling van deze stukjes tekst? Elk nummer in de top 2000 van zo'n review voorzien? Want dan wordt 90% van de lijst toch met reviews voorzien van alleen Snoeperd en Chevy?

Wat Niels zegt. Er zijn genoeg nummers uit de late jaren ´60 die niet half zo psychedelisch zijn als See Emily Play en toch nog steeds dat stempel krijgen opgedrukt. Dat Pink Floyd nog veel vagere dingen heeft gemaakt, betekent niet dat het andere opeens niet meer psychedelisch is.

"I was sleeping in the woods one night after a gig we'd played somewhere, when I saw this girl appear before me. That girl was Emily."

-Syd Barrett-

The song is about a girl named Emily, whom Barrett once said he saw while sleeping in the woods one night after he had taken an hallucinogenic drug. An article in Mojo magazine called "See the Real Emily" supposedly shows a picture of Barrett's Emily. Barrett later reportedly claimed that the story about sleeping in the woods and seeing a girl before him was made up "...all for publicity." Some speculate that Emily is the Honourable Emily Tacita Young (b. March 13, 1951), daughter of the Baron Kennet and nicknamed "the psychedelic schoolgirl" at the UFO Club.

http://pinkfloyd.wikia.com/...

Natuurlijk is See Emily Play (thematisch) psychedelisch.

Verder zou ik de veronderstelling dat Pink Floyd progressiever werd naarmate de psychedelica naar de achtergrond verdween nogmaals willen ontkrachten. Dit is per-ti-nent onjuist.

En ja, Black Sabbath geldt als dé uitvinder van het duistere aspect van metal en behoort als "Granddaddy of Metal" ontegenzeggelijk tot dit genre.