Ok, sorry, pap. Ik hoor iets, denk aan iets, meldt dat. Meer niet. dEUS is een eentonige band waar ik iedere keer hetzelfde bij moet vertellen. Vandaar.

Hmm, vind Suds & Soda eerder een vage combinatie van de VU en de melodiën van de Beatles rond 66-68' (denk aan I Am the Walrus bijv.). Vooral het vioolwerk in Suds & Soda doet mij denken aan John Cale.

Wat ben je de laatste 2 dagen chagrijnig. Zou bijna denk dat het weer die tijd van de maand is.

400 ♫ [1119] Portishead - Machine Gun (2008)
Typisch iets waar je helemaal mee wegloopt of waar je je alleen maar aan ergert. Ik val eerder onder die andere categorie. Een vrije saaie, monotone beat en een stem die me gestolen kan worden. Veel meer heeft het nummer ook niet om handen, dus dan wordt het al gauw saai.

Cijfer: 5,0

399 ♫ [0804] The Sound - New Dark Age (1981)
Onheilspellende, holle drums, rijke (even geen ander woord) synths en het typische wave-gitaargeluid. Sfeer is voor The Sound geen probleem. Het kwakkelt een beetje tussen echt duister en nog vrij poppy, maar dat kwakkelen, zorgt wel voor een mooi evenwicht. En dan, lang nadat het nummer afgelopen is en ik nog de laatste hand leg aan deze bespreking, volgt nog even Hothouse. Een aardig toetje, maar New Dark Age blijft toch wel een waardige afsluiter.

Cijfer: 7,4

398 ♫ [0565] Alice In Chains - Would? (1992)
Over de grungebeweging heb ik geloof ik genoeg gezegd, maar Would? is één van die uitschieters die veel bands destijds hadden. Een tikkeltje duister, met een hoog (echt) rockgehalte, wat betekent: sterk gitaarspel.

Cijfer: 7,2

397 ♫ [0793] The Veils - Nux Vomica (2006)
Dat is toch wel andere koek dan wat we tot nu toe van The Veils hoorde. Ik hou het voorlopig nog op een kwestie van gewenning. Ik hoor een aantal mooie dingen (veel onderhuidse spanning ), maar toch ook een aantal dingen waar ik nog niet van weet wat er ik van moet vinden.

Cijfer: 6,3

396 ♫ [0604] Songs: Ohia - Lioness (2000)
Hoe je het ook noemt, lo-fi (of slowcore), ik hou van dit soort muziek. Songs: Ohia was liefde op het eerste gezicht en Jason Molina weet me iedere keer weer te raken. Heel kaal, maar die ‘leegte’ wordt opgevuld met sfeer. Iets wat verdomd moeilijk is, want als het mislukt, heb je gelijk een heel saai nummer. Het begon ooit met Low en waar zal het eindigen?

Cijfer: 9,5 (#56 in mijn Top 250)

395 ♫ [0210] Arcade Fire - Crown Of Love (2004)
Deze vind ik dan veel beter dan In The Backseat. Ditmaal zingt hij ook weer en zijn stem vind ik ook aangenamer. Erg mooi die strijkers en aan het einde nog even het temp omhoog schroeven, zodat er ook nog wat pit in het nummer komt. Prima toch?

Cijfer: 6,8

394 ♫ [0549] Portishead - Glory Box (1994)
Hoe kan het dat de nummers van Dummy me zoveel meer doen dan de nummers van Third? Ik heb het wel eens op verschil in stemming gegooid, maar dat is hier zeker niet aan de orde. Ook Glory is sterk op sfeer gericht, maar ditmaal lukt het wel om mijn aandacht te krijgen. Meer kan ik er ook niet van maken.

Cijfer: 7,2

393 ♫ [1816] Mark & Clark Band - Worn Down Piano (1977)
Als kitch bestaat in de muziek, dan is het zoiets als dit nummer. En dan hebben de gebroeders Seymour het gelijk tot kunst verheven. Een klein epos met een mooi verhaal. Perfect begeleid op met name de piano. Ik was de eerste keer onder de indruk en dat ben ik nog steeds

Cijfer: 9,2 (#131 in mijn Top 250)

392 ♫ [0377] Peter Gabriel - Biko (1980)
Ook Peter Gabriel is op de Afrikaanse tour gegaan. Soms iets te kalm waardoor het eerder wegebt dan dat het zorgt voor kamervulling, maar precies dat kalme zorgt ook voor het bijna hypnotiserende karakter van het nummer. De 7 minuten zijn dan ook zo voorbij.

Cijfer: 6,9

391 ♫ [0263] Tom Waits - Martha (1973)
Schitterend nummer. Hij was hier pas 23 toen hij dit nummer schreef. Ook dit nummer is vrij kleinschalig, maar dit is dan weer een warme deken die om je heen valt.

Cijfer: 8,1

Chagrijnig? Integendeel. Maar dat ik rare vergelijkingen maak/hoor, was inmiddels toch wel bekend? Dat er soms wat mindere nummers tussendoor komen, kan ik ook niks aan doen. Het gemiddelde van de vorige was overigens 7,53* en nu ook weer een mooie 7,36*.
Hoe kan ik chagrijnig zijn met vakantie, een weergaloze Wimbledon-partij en de eerste leuke etappe van de Tour?

Maar er is een verschil tussen "dit klopt voor geen meter" en "hm.. dat hoor ik eerlijk gezegd niet".

Ik kan er gewoon slecht tegen als men hun eigen normen en waarderen proberen op te leggen. Best ironisch eigenlijk.

Ja dat vind ik dus ook precies. Verklaart ook meteen waarom chevy geen fan is van dEUS.

En dEUS een eentonige band noemen Ik ken zo ongeveer geen enkele band die zoveel variatie heeft binnen in één album. Dat is vooral te horen op In a Bar, Under the Sea.

En mijn normen en waarden opleggen doe ik niet. Ik zeg alleen dat deze vergelijking wel heel erg raar is.

Je mag dEUS zo kut vinden als wat, ik zal er echt niet wakker van liggen. Maar als je stelt dat Suds & Soda op RATM lijkt dan frons ik toch echt eventjes m'n wenkbrauwen want dat slaat gewoon nergens op. Wat dat met het proberen op te leggen van eigen normen en waarden te maken heeft ontgaat me vervolgens compleet dus ik vrees dat ik mee ga met Herman z'n conclusie wat betreft de tijd van de maand.

390 ♫ [0524] The Rolling Stones - Sister Morphine (1971)
Moeilijk om te zeggen wat er nou precies zo goed aan Sister Morphine is, toch vooral die onderhuidse spanning. Een (klein) meesterwerk dat tot diep onder de huid kruipt.

Cijfer: 8,3

389 ♫ [0517] Joy Division - The Eternal (1980)
Het laatste trio van Joy Division is gewoon een prachtig trio. Hoewel het nu niet echt de tijd (’s avonds beter) is voor dit nummer komt het nog steeds goed aan. Rustig, maar zonder dat het saai wordt.

Cijfer: 7,6

388 ♫ [0293] Blondie - Hanging On The Telephone (1978)
Opvallend hoog, veel te hoog als je het mij vraagt. Te druk en te weinig inhoud. Niet dat per se een diepgaand nummer hoeft te zijn, maar in de 2 minuten die dit nummer duurt, heb ik geen moment iets gehad van dat ik naar één van de beste nummers ooit zat te luisteren.

Cijfer: 5,1

387 ♫ [0371] Patti Smith Group - Dancing Barefoot (1979)
Ook niet zo denderend, maar zijn aardige 4 minuten. Nergens echt hoogstaand, maar luisterend naar de verschillende instrumenten, gaat de tijd toch veel sneller voorbij dan ik dacht.

Cijfer: 6,4

386 ♫ [-------] Kate Bush - Army Dreamers (1980)
Lief, klein en schattig of juist een hoge, irritante stem en een simpel liedje? Ergens daar tussenin. De Kate Bush van The Kick Inside vond ik nog wel wat magisch hebben, maar dit vind ik iets te simpel. Over het onderwerp en de tekst geen kwaad woord, maar als de uitvoering te knullig is, zal het voor mij zeker geen kippenvelmoment worden.

Cijfer: 6,3

385 ♫ [0912] Four Tops - Reach Out, I'll Be There (1966)
De productie oppoetsen zou geen overbodige luxe zijn (of een betere versie op Spotify neerzetten ), maar voor de rest gewoon een prima popnummer dat nergens inkakt of saai wordt. Achteraf wel een beetje een leeg gevoel.

Cijfer: 6,5

384 ♫ [0231] Otis Redding - Try A Little Tenderness (1966)
Weer zo’n sterk nummer van "The Crown Prince Of Soul". Met veel gevoel gezongen en de instrumentatie is ook meer dan goed. Hij laat het ook zo natuurlijk overkomen, alsof hij het zo uit zijn mouw schudt. Het klinkt ook nergens geforceerd, iets waar ik nog wel eens op stuit bij hem.

Cijfer: 7,3

383 ♫ [0245] Talk Talk - Tomorrow Started (1984)
Had It’s My Life gestopt na dit nummer, had het album een dikke 5 gekregen. Eén van de vele toppers van Talk Talk. Een echt nummer voor de fijnproevers, vooral de beat van de drums vind ik te gek.

Cijfer: 8,5

382 ♫ [0394] Madrugada - The Kids Are On High Street (2005)
En met dit nummer nemen we afscheid van deze band. Een retegoed rocknummer dat alle ingrediënten nodig heeft wat het zou moeten hebben: sterke samenwerking tussen de instrumenten, een one of a kind zanger die een (mooie) tekst ten gehore brengt en een geheel dat er voor zorgt dat je niet zomaar naar dit nummer kan luisteren. Nee nee, deze moet je voelen. Voelen, door jezelf mee te laten voeren op het ritme van de muziek.

Cijfer: 8,2

381 ♫ [0586] Stevie Wonder - Master Blaster (Jammin') (1980)
We'll be jammin' it,
Jammin' it, jammin' it
Deze zin zegt eigenlijk alles wat je moet weten over dit nummer. Een veredelde jam dat verdomd goed werkt. Een heerlijke vibe door het hele nummer en dit is de Stevie Wonder die ik graag hoor.

Cijfer: 8,1

De rif die instart op 20-25 seconden deed me denken aan een stukje van Killing In the Name en de What the fuck! rond 1:30 had ook zo van RATM kunnen komen. Ik kreeg die associatie gelijk. Als dat nergens op slaat, zal wel, maar ik zeg gewoon wat ik hoor en ik roep gewoon associaties die ik ter plekke hoor.

En dan is het niet aan jullie om te zeggen wat ik wel en niet mag/kan horen. Dat bedoel ik met normen en waarden. Als ik het hoor, hoor ik het. Ik heb het nummer nogmaals beluisterd en ik krijg precies dezelfde associatie.
Ik maak geen vergelijking, geef geen waardeoordeel. Ik noem alleen een associatie van mij. Een artiest die mij te binnen schiet bij het beluisteren. Daar is weinig wel of niet kloppends aan, me dunkt.

Ter verdediging van chevy, zegt ie idd dat het hem doet denken aan RATM, niet dat hij het erop vindt lijken. Dat kun je een rare associatie vinden, maar al doet het hem denken aan de Radetzky-mars uitgevoerd door Marianne Weber, je kan moeilijk zeggen dat het nergens op slaat dat hij die associatie krijgt...

Overigens hoor ik het ook niet echt, maar dat terzijde.

Nou heb ik helemaal niks met Rage Against the Machine en juist heel erg veel met de Beatles vna die jaren, maar ik kan de associatie van Chevy eigenlijk beter begrijpen dan deze Beatles-associatie.

Je hoort (vooral) I Am the Walrus er niet in?

(de coupletten zijn vrijwel hetzelfde als de coupletten in I Am the Walrus, haast dezelfde melodie)

Nee, dat hoor ik er eerlijk gezegd ook niet in.

Op het eerste gezicht niet het meest boeiende tiental, du swat meer ruimte tussen de besprekingen dan gewoonlijk.


380 ♫ [1797] The Replacements - Alex Chilton (1987)
Neem de obligate pretrockers maar voor lief, die horen nu eenmaal bij de Replacements.
Ik weet niet of dit nummer daaronder valt, maar een mooie balans tussen pure pop en de betere rock. Hij gaat nog even de koelkast in, voordat ik de loftrompet ga spelen, maar wie weet dat ik een volgende keer dat ik dit nummer moet bespreken vol lof ben.

Cijfer: 7,4

379 ♫ [0219] Soft Cell - Tainted Love (1981)
Van de vele 80s-riedeltjes in deze lijst, is dit toch wel één van leukste. Maar ja, het staat dan ook in de Top 2000.
Ik ken het origineel niet, maar gezien tijd en plek van het origineel kan ik me niet voorstellen dat die erg veel op deze (zeer sterke) versie lijkt. Kort, maar krachtig en scoort hoog op de “nummers die je gewoonweg niet kan haten”-lijstje.

Cijfer: 7,8

378 ♫ [0447] Ride - Vapour Trail (1990)
Al was het maar vanwege de prachtige titels, met Kaleidoscope en Vapour Trail als mooiste. Een mooie dosis herrie met daaronder prachtige melodieuze lijnen. Aangezien ik dit kan waarderen zal het ook wel shoegaze light zijn, ofzo. Be that as it may, uitstekend nummer.

En omdat we Ride niet meer terug zullen zien:
1305 ♫ [1126] Ride - Chrome Waves (1992) 7,5
1182 ♫ [1076] Ride - Nowhere (1990) 7,5
1130 ♫ [1795] Ride - Today (1991) 6,7
646 ♫ [1120] Ride - Unfamiliar (1990) 5,7
573 ♫ [0425] Ride - Leave Them All Behind (1992) 5,6

Cijfer: 7,7

377 ♫ [0428] David Bowie - Rock 'n' Roll Suicide (1972)
16 maal in de lijst, allemaal bij de beste 1500, 13 maal bij de bovenste 1000, 11 maal bij de bovenste 500 en 8 maal bij de bovenste 150. Het zijn cijfers waar maar weinig artiesten zich mee kunnen meten en gezien de verdeeldheid van die verschillende nummers kan je toch wel spreken van een hoogstaand oeuvre. Of is het simpelweg Bowie-verafgoding? Ik noem zo 5 nummers van alleen al Ziggy Starduts die beter zijn dan deze. Wat daarentegen weer wel veel zegt over dat album. Beetje slap gelul in de ruimte, want het is gewoon weer ouderwets goed. Het had alleen zoveel beter kunnen zijn.

Cijfer: 7,3

376 ♫ [0401] The Chameleons - Don't Fall (1983)
Na dit nummer zullen we ze helaas niet meer tegenkomen. Een opener vol pit en energie. Doet bij vlagen een beetje denken aan de shoegaze van Ride een paar nummers terug, maar vermengt met de overtuiging en kracht van de jaren ’80.

Ook The Chameleons zien we niet meer terug.
1320 ♫ [1837] The Chameleons - On The Beach (1985) 7,5
1183 ♫ [0755] The Chameleons - Tears (1986) 7,8
1080 ♫ [1809] The Chameleons - Home Is Where The Heart Is (1985) 6,1
651 ♫ [1070] The Chameleons - Monkeyland (1983) 7,1
575 ♫ [1322] The Chameleons - Thursday's Child (1983) 6,8
568 ♫ [0866] The Chameleons - Second Skin (1983) 7,4
438 ♫ [0449] The Chameleons - Swamp Thing (1986) 7,3

Cijfer: 7,4

375 ♫ [1540] Peter Schilling - Major Tom (1984)
Was ist das? Een beetje een drive-song, met een ritmische basis (die me doet denken aan het intro van Who Are You van The Who ). Het Duits klinkt een beetje knullig, maar in principe weinig negatiefs over dit nummer.

Cijfer: 7,0

374 ♫ [0568] The Prodigy - Out Of Space (1992)
Tot nu toe wisselende ervaringen met deze band en waarom dit nummer nou weer zo hoog moet staan, ontgaat mij een beetje. Ik schat ze toch wel wat hoger dan in dat saaie beats (of noem je dat hier breaks?) en wat rare samples. Het reggea-element is dan het enige echt pluspunt aan dit nummer. Leuk voor op een feestje (waarschijnlijk), maar toch zeker niet voor in deze lijst.

Cijfer: 5,6

373 ♫ [0771] Martha And The Muffins - Echo Beach (1979)
Vorig jaar nummer 4 van groep B. Dat is wat te veel eer, maar toch kan dit best een groeiertje zijn. Aanstekelijke popnummer dat weinig fout doet en waarbij het constant hoge tempo dit nummer snel voorbij doet gaan. Misschien wel iets te snel. Vooralsnog een ‘simpele’ ruim voldoende.

Cijfer: 7,1

372 ♫ [0298] Morrissey - Everyday Is Like Sunday (1988)
Hij ging gewoon door waar hij stopte met The Smiths, te oordelen naar dit nummer. Iets melancholieker en de scherpe randjes zijn er hier toch wel af en helaas toch ook het ene oor in, andere uit-karakter wat veel Smiths songs ook hebben/hadden.

Cijfer: 6,5

371 ♫ [0170] Nick Cave And The Bad Seeds - Red Right Hand (1994)
Deze cd vindt een perfect evenwicht tussen de bedaarde balladman en de getormenteerde duivel die cave is., aldus een gebruiker. Eigenlijk ook mijn gedachte, behalve dat “perfect” dan. Moeilijk om dit geniaal te noemen, maar even moeilijk om dit slecht te noemen, want het is het allebei geenszins. Zeker een aantal goede stukken, maar te weinig om me echt “in een andere dimensie te brengen” (oh nee, dat was Prodigy. )

Cijfer: 6,8

Uiteindelijk toch zeer content met dit mooie, constante rijtje.

370 ♫ [0623] Pixies - Alec Eiffel (1991)
Het woord opzwepend wordt nu ook een beetje repetitief, maar het gaat me te ver om dit een sneltrein van adrenaline te noemen, want zoveel doet het me nou ook weer niet. Gewoon weer prima, gewoon weer 3 minuten goed besteed, maar het kan beter.

Cijfer: 6,9

369 ♫ [0396] Nits - Nescio (1982)
Deze heb ik blijkbaar gemist, want Nescio stond tot nu toe alle edities in de Top 2000. Piano en bas zijn mijn richtpunten, bas zorgt voor een leuke basis, de piano zorgt voor de aandacht. En dan opeens een weergaloos stukje (Spaanse?) gitaar. Boem! Het nummer ging opeens van goed naar geweldig. Dergelijke details zoek ik in een nummer.

Cijfer: 8,1

368 ♫ [0326] Fleetwood Mac - Tusk (1979)
Een nummer dat uiteraard volledig leunt op het drumwerk van die gekke Mick Fleetwood. Het origineel klinkt jammer genoeg wel wat belegen vergeleken met de live-uitvoeringen van dit nummer. Vooral die van The Dance is echt prachtig. Volgens mij is het drumwerk wat vlotter en er zit sowieso meer pit in deze versie (de bas van McVie op 2 minuten, de zang van Buckingham ). Je mag toch je eigen versie bij het nummer denken? Dat doe ik bij deze!



Cijfer: 8,6 (#242 in mijn Top 250)

367 ♫ [0177] Interpol - NYC (2002)
Vorig jaar nog 4 maal Top 200, dit jaar is dit alweer de laatste. Wederom van hun debuut en wederom de bevestiging dat dit een groeier voor mij is. Even lekker wegdromen, maar ik bewaar hem even voor volgende week. Dan is immers de 00s-editie.

1181 ♫ [-------] Interpol - The New (2002) 7,7
656 ♫ [0845] Interpol - Pioneer To The Falls (2007) 7,4
539 ♫ [0200] Interpol - Obstacle 1 (2002) 6,3
537 ♫ [0196] Interpol - Stella Was A Diver And She Was Always Down (2002) 7,0
533 ♫ [0156] Interpol - Untitled (2002) 7,7
414 ♫ [0328] Interpol - Leif Erikson (2002) 7,5
401 ♫ [0525] Interpol - Evil (2004) 7,2

Cijfer: 7,2

366 ♫ [0676] Pet Shop Boys - West End Girls (1984)
De productietroefkaart speelden de mannen vaak uit. Het stelt individueel niet heel veel voor, maar tezamen vormt het een erg sterk geheel. Ook een band waar ik erg zal genieten van een goede verzamelaar.

Cijfer: 7,9

365 ♫ [0391] Talk Talk - I Believe In You (1988)
In mijn waardering voor het openingstrio vergeet ik nog wel eens dat het album nog uit meer nummers bestaan. Nummers die ook ijzersterk zijn (ik heb hem toch niet voor niets in mijn top 10 staan..). Rustige percussie en door de landschappen heen verschillende instrumenten die ogenschijnlijk willekeurig maar wat doen, maar waar je totaal geen erg in heb tijdens het luisteren. Je bent veel te druk met ademloos luisteren.

Cijfer: 9,0

364 ♫ [0253] Joe Jackson - Steppin' Out (1982)
Night and Day, ik heb het geprobeerd, maar niet echt mijn ding. Steppin’ Out was wel een uitzondering, maar ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe ik dit moet omschrijven. Veel zal wel te danken zijn aan de strakke productie.

Cijfer: 6,9

363 ♫ [0652] Nina Simone - Feeling Good (1965)
Toevallig afgelopen week gehoord bij het bekijken van Intouchables (tip!!!!!). Inmiddels talloze keren gecoverd waaronder dus door Nina Simone. Echter ook beter gecoverd dan deze van Nina, maar Nina Simone heeft een prachtige stem en wat betreft de stem is zij misschien wel de enige die dit nummer echt heeft kunnen brengen. Alleen waarom zo’n treurige stemming? Doe mij maar de versie van Muse of die van Michael Bublé (dat zal wel vloeken in de kerk zijn..).

Cijfer: 6,7

362 ♫ [0125] XTC - Making Plans For Nigel (1979)
Toch vooral interssant, omdat mijn neef Nigel heet en dat schept dan gelijk een soort band. Verder niet al te boeiend en als dit al het beste van ze zou moeten zijn. Niet te snel oordelen natuurlijk, maar iedere luisterbeurt (ook al voor MuMe) bevestigt wat een kleurloze band dit is. Maar die ene ontdekking komt vast nog wel. Ze komen nog twee keer langs, wie weet.

Cijfer: 5,2

361 ♫ [0295] The Pogues & Kirsty MacColl - Fairytale Of New York (1987)
“Op het eerste gehoor denk je van doen te hebben met vrolijke drankliederen (wat wil je ook met zo'n voorman), maar het gaat tekstueel gezien toch echt wel een stapje verder dan dat (Thousands Are Sailing, Streets of Sorrow/Birmingham Six).”

Kortom, ik beperk me wijselijk tot een degelijke eerste kennismaking zonder al te veel kippenvel en de vraag wat hier zo goed aan is. Maar het (Ierse) folkelement zorgt voor veel lol en vertier.

Cijfer: 6,7

Wat hier zo leuk aan is?
Nou de lol en vertier.

Jaartal aangepast voor:

Massive Attack - Protection
Simon & Garfunkel - The Boxer (@ Chev: ik heb dat dan waarschijnlijk niet gezien)

360 ♫ [0492] Pulp - This Is Hardcore (1998)
Na een atypisch intro met veel bombastische muziek is al gauw duidelijk dat dit behoorlijk andere koek is dan ik tot nu toe gewend ben van Pulp. Geen onaardige poging en vooral de wat duistere benadering spreekt mij aan, maar toch liggen hun kwaliteiten meer bij de vrolijke britpop dan bij dit soort wat meer epischere nummers.

Cijfer: 6,5

359 ♫ [0132] Neil Young & Crazy Horse - Down By The River (1969)
Over deze plaat heb ik me vaak genoeg uitgesproken. In mijn herinnering is zelfs het debuut nog beter. En waarom eigenlijk, want als liefhebber van zijn gitaarsound, zou dit toch eigenlijk zijn beste moeten zijn. Als het aan mij lag, had ik dit album na die eerste paar keer niet meer gedraaid, in ieder geval een hele tijd niet. Ik ontkomt er echter niet aan deze telkens maar weer eens te proberen. En ik zal over een paar jaar vast een heel andere mening hebben, want mijn beleving van deze plaat doet me denken aan mijn beleving met Animals. En die vind ik ook steeds beter worden. Iedere keer wordt hij weer een stukje beter.

Altijd als ik Close to the Edge hoor, moet ik aan dit nummer denken (Close to the edge / Down by the river!, maar dat doet er verder niet zoveel toe.

Cijfer: 6,8

358 ♫ [0347] Arcade Fire - Haïti (2004)
Ik las dat de zangeres iets gedaan had in Haïti (gestudeerd?), dus daar zal dit wel mee te maken hebben. Ook veelzeggend dat maar liefst 6 nummers van dit album bij de beste 500 zitten (waarvan 3 in de finale). Het zou iets moeten zeggen over de kwaliteit van dit album, maar eerlijk gezegd denk ik dat het meer zegt over het feit dat Funeral één van de weinige moderne klassiekers is die nog een echt breed publiek weet te trekken. Ook Interpol blijkt er zo eentje. Dergelijke klassiekers worden dan met beide handen aangepakt en stopt de lijst er vol mee. Tja..
Oh ja, ik moest wat over het nummer zeggen. Nergens echt boeiend en het wordt pas interessant op het moment dat de drums van Rebellion ingestart worden. Tja..

Cijfer: 6,3

357 ♫ [0064] Iggy Pop - The Passenger (1977)
Rechttoe rechtaan rock waar weinig over te vertellen valt, behalve dat dit rock in zijn puurste vorm is. In de zin dat er weinig pretenties zijn. La la la la.. Vooral de blues(?) die aan dit nummer ten grondslag liggen, maken de basis zo catchy.

Cijfer: 7,3

356 ♫ [0240] Chris Isaak - Blue Hotel (1987)
Wicked Game (de verzamelaar) bevestigt de onderschatte status van deze man. Een aantal prachtige nummers gemaakt, maar Blue Hotel wordt uiteraard wel hoog gewaardeerd. De Roy Orbison van de jaren ’80-’90, zo las ik vandaag. En aangezien ik zo goed in vergelijkingen: Blue Velvet: In Dreams; Wild at Heart: Wicked Game. De link: David Lynch! Ja, die man zag dat beide melancholieke stemmen perfect bij de sfeer van zijn films paste. Blue Hotel is een opzweper van jawelste. In de 3 minuten dat het nummer kort is, kan je gewoon niet stilzitten. Blue Hoteeeeel!

Cijfer: 8,4

355 ♫ [0388] Oasis - Champagne Supernova (1995)
Het album van Oasis heb ik de afgelopen dagen een keer of 3 gedraaid en dit is één van de nummers waardoor ik dacht dat Oasis misschien toch wel iets voor mij zal zijn. De eerste paar keer (vrij lang geleden) vond ik niet zoveel aan de nummers op dit album en alleen Wonderwall kon mij echt pakken, maar met name Champagne Supernova leerde mij juiste de prachtige onderlaag van Oasis kennen.

Cijfer: 7,2

354 ♫ [0315] Editors - Munich (2006)
De Editors zorgden (samen met wat andere bands, zoals Band of Horses) voor een hernieuwde interesse in de rock uit de 00s. En dan met name dit soort rock. Recentelijk nog geleerd dat dit gebaseerd is op oude helden uit de 70s en 80s, dus zo gek is deze hernieuwde liefde niet dus. Hoewel ik in Munich nog niet die parel gezien heb.

Cijfer: 7,0

353 ♫ [0122] U2 - Sunday Bloody Sunday (1983)
Het nummer en met name het onderwerp in het algemeen heb ik pas een beetje op waarde kunnen schatten na het bekijken van de gelijknamige docufilm. Het nummer bekijk ik nu met andere ogen, maar desondanks verging die passie die ik destijds hoorde toch ook wel een beetje. Het is mij een beetje te schreeuwerig. Iets wat misschien raar klinkt bij U2.

Cijfer: 6,5

352 ♫ [0578] Lou Reed - Satellite Of Love (1972)
Ook aan Reed heb ik meer woorden vuil gemaakt dan me lief is. Nog één van de betere nummers van Transformer en dat zegt dan gelijk genoeg over de plaat. Een beetje softrock, maar dan zonder extasemomentje. Dan wordt het inderdaad al gauw wat aan de saaie kant.

Cijfer: 6,3

351 ♫ [0491] Supertramp - Crime Of The Century (1974)
Kan er ook geen goed nummer op je nummer 1-album staan? Voor mij is die vlieger in ieder geval nooit op gegaan. Crime of the Century zal één van de laatste nummers van Supertramp zijn die ik aan mijn favorietenbal heb toegevoegd. Een nummer dat moeilijk echt op waarde te schatten is zonder het verhaal van de plaat te kennen. Dan oogt het einde wellicht als wat saai gepingel en krijg je bij de tekst het gevoel is dit het?
Maar juist dit is de perfecte afsluiter van de perfecte(???) plaat!

Cijfer: 9,0 (#129 in mijn Top 250)

Zal ik de draad weer oppikken ...

360 ♫ [0492] Pulp - This Is Hardcore (1998)
Die intro belooft veel en dat wordt met dit nummer ook afgelost. Wat donker met ingebouwde spanning, een beetje symfonisch getint met sublieme piano.
Cijfer: 8,5

359 ♫ [0132] Neil Young & Crazy Horse - Down By The River (1969)
Duurt 9 minuten lang maar verveelt geen seconde. Neil Young is hier goed bij stem, de samenzang is subliem, de bas is erg boeiend en de bijtende gitaarsolo's zijn erg inventief en weergaloos. Zal ik hier een 10 voor geven? Ja!
Cijfer: 10

358 ♫ [0347] Arcade Fire - Haïti (2004)
Een wat merkwaardig nummer uit hun debuut Funeral, mede door dat schijnbaar valse orgel en vrouwenstem maar erg inventief gearrangeerd en sfeervol nummer met prachtige melodie.
Cijfer: 9

357 ♫ [0064] Iggy Pop - The Passenger (1977)
Een vrij eenvoudig nummer en vrij lichtvoetig naar Iggy Pop-maatstaven maar erg aanstekelijk nummer, schijnbaar vrolijk maar met donkere ondertoon mede door de zang.
Cijfer: 9

356 ♫ [0240] Chris Isaak - Blue Hotel (1987)
Chris Isaak heb ik altijd de Roy Orbison van de jaren '80-'90 genoemd vanwege zijn stemgeluid maar hij weet evenzeer passie en melancholie over te brengen. Dat heldere gitaarwerk vind ik ook prachtig.
Cijfer: 9

355 ♫ [0388] Oasis - Champagne Supernova (1995)
Wat mij betreft het beste Oasis-nummer. Geweldig intro en opbouw zoals de rustige coupletten en heftiger refrein, ideale afsluiter van hun meesterwerk What's the Story, Morning Glory.
Cijfer: 9,5

354 ♫ [0315] Editors - Munich (2006)
Editors baseren zich op Interpol die de mosterd heeft gehaald bij new wave bands begin jaren '80. Behoorlijke song maar toch wat te weinig eigenheid.
Cijfer: 7

353 ♫ [0122] U2 - Sunday Bloody Sunday (1983)
Zeker één van de beste songs van U2: erg krachtig en passioneel met geweldig gitaarwerk en opzwepende drums.
Cijfer: 10

352 ♫ [0578] Lou Reed - Satellite Of Love (1972)
Transformer heeft heel wat evergreens opgeleverd waaronder dit nummer. Lou Reed zingt hier relaxed en de instrumentatie zorgt voor veel sfeer.
Cijfer: 9

351 ♫ [0491] Supertramp - Crime Of The Century (1974)
In die tijd klonk Supertramp complexer, meer symfonisch en minder poppy. Tijdloze song die blijft boeien en perfect uitgevoerd is.
Cijfer: 9

Staat deze dan niet in je Top 250?

Zo spijtig dat dit constant wordt aangehaald. Kom maar op met bands met een gelijkwaardig geluid. The Chameleons komen in de buurt, maar dat is het dan ook.

Doel je op Interpol of op Editors?

Volgens Luc lijken beide bands sprekend op elkaar, dus dat maakt weinig uit. Ik zie overigens best overeenkomsten tussen een aantal nummers van Interpol en Editors, maar op The Chameleons en Joy Division na, zou ik geen bands uit de jaren 80 kunnen noemen die maar ook in de buurt komen van hun geluid.

The Sound wellicht

Scars, eerste albums van Echo & The Bunnymen en na het laatste album ook wel Depeche Mode.

Moet wel zeggen dat ik Editors op een paar nummers na vrij slecht kan hebben.

Niet ieder nummer van boven de 8,5 (wat ongeveer de ondergrens is), staat in mijn Top 250. Sommige nummers laten een hele goede eerste indruk achter (bv. Archive en Antony and the Johnsons), sommige nummers neem ik bewust niet in m'n lijst op, omdat ik dan hele albums op moet/kan nemen. Spirit of Eden zou ik bijna integraal erin kunnen zetten, evenals een album als F#A#. Voor beide albums heb ik gekozen voor slechts één nummer, zodat ik wat variatie in mijn lijst heb en sowieso, omdat het de beluisterbaarheid van mijn Top 250 niet ten goede komt (iets wat ik vaak doe, gewoon mijn eigen lijst in de shuffle zetten).

Aan de andere kant was het ook zo dat nummers van onder de 8,5 nog in mijn lijst hadden kunnen staan, omdat mijn waardering gezakt was, maar ik de lijst nog altijd niet geüpdatet had. Iets wat nu niet meer zal spelen aangezien ik de lijst vorige week bijgewerkt heb.

350 ♫ [0330] Duran Duran - Save A Prayer (1985)
Recentelijk heb ik geleerd dat Duran Duran ooit de grootste band op aarde was. Niet dat dat iets zegt over dit nummer, maar het zorgt er wel voor dat ik nog meer respect voor deze band heb gekregen. Nog iets langer geleden ontdekte ik nav Ordinary World de hele rits hits die deze band voortgebracht heeft. Met als klapper Save a Prayer, maar die kende ik al veel langer. Wat dit nummer zo sterk maakt weet ik eigenlijk niet. Het hoge meezinggehalte of de uitstekende productie? Zoals wel vaker hebben we hier een nummer dat gewoon in alles goed is.

Cijfer: 8,4

349 ♫ [0781] Curtis Mayfield - Move On Up (1970)
9 minuten en dan nog geen idee hebben wat je gehoord hebt. Het kan komen, doordat ik bezig was met de updates van het 90s-spel. Maar het zal vooral komen doordat ik vaak helemaal opga in de funky ritmes van Curtis. Ik kan vaak weinig met funk, in de zin van erover schrijven. Funk moet je voelen en als je het voelt, moeten die voetjes van de vloer!

Cijfer: 7,8

348 ♫ [0141] The Smiths - Panic (1986)
Misschien komt het door mijn vrolijke stemming, maar dit nummer van The Smiths bevalt prima. Panic vond ik toch zeker niet hun beste nummer. Vandaar echter goed bevallen.

Cijfer: 6,9

347 ♫ [0392] Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale (1968)
Nee, door de foute clip zal het niet komen. Dit nummer is zo sterk vanwege de tekst van wie anders dan Nijgh. Het vleugje psychedelica zorgt er voor dat het nummer wat extra spanning meebrengt. En dat ik van grootse nummers hou, is bekend.

Cijfer: 8,1

346 ♫ [0532] Radiohead - Planet Telex (1995)
The Bends was mijn eerste album van Radiohead dat ik volledig beluisterd heb, maar het was pas door OK Computer dat ik ze echt goed begon te vinden. De opener van dit album geeft mijn beleving van Radiohead in 4 minuten weer. Ik waardeer de unieke insteek met een beetje geëxperimenteer, maar tegelijkertijd schieten ze daar (te) vaak in door, waardoor ik een beetje schouderophalend luister. “Moet dit nou zo overdreven?”, denk ik wel eens.

Cijfer: 6,3

345 ♫ [0443] Bill Withers - Ain't No Sunshine (1971)
3 maal eerder mochten we deze man verwelkomen in onze lijst. 2 maal daarvan kon ik hem teleurgesteld met een (lichte) onvoldoende naar huis sturen. Maar hij kwam terug met het uitstekende Harlem en zo’n 1000 nummers later laat hij dan zijn pronkstuk horen. Ik zal niet zeggen dat ik hier kippenvel van krijg, maar die man heeft zo’n coole stem dat je wel moet smelten.

Cijfer: 7,3

344 ♫ [0052] The Stone Roses - I Wanna Be Adored (1991)
Vorig jaar toch wel erg hoog. Een prima nummer met bij vlagen het betere rockwerk, maar toch komt de dromerige sfeer bij een aantal andere nummers op het album beter naar voren.

Cijfer: 6,6

343 ♫ [0349] Elbow - One Day Like This (2008)
Voor wie Elbow nog niet opgepikt had bij eerdere albums, na The Seldom Seen Kid speelden ze alle festivals plat in (West-)Europa en opeens kende iedereen ze. Vol goede moed ik dus wat proberen van ze, maar nee, dit was me te zoetsappig. Hun nieuwe album ook nog geprobeerd, maar deze band zou het niet worden. En nog steeds ben ik huiverig bij Elbow. Nummers komen wat beter door, maar Guy Garvey heeft bij vlagen gewoon een verschrikkelijke stem waar mijn haren recht van overeind gaan staan. One Day Like This is dan nog één van de betere, ondanks dat het een minuut of 2 te lang door gaat.

Cijfer: 6,6

342 ♫ [0797] Fleetwood Mac - Rhiannon (Will You Ever Win) (1975)
She is like a cat in the dark,
And then she is the darkness
She rules her life like a fine skylark
And when the sky is starless
Wat een prachtige coupletten bevat dit nummer toch. Weer zo’n typische Nicks-song waar tekstueel geen touw aan vast te knopen is. Een beetje duister, maar gegoten in dat perfecte productiejasje. Live al helemaal om kippenvel van te krijgen. Zoveel emotie als Nicks in haar nummers kan leggen.
Cijfer: 8,3


En zo nog tientallen voorbeelden.

341 ♫ [0587] Sparks - This Town Ain't Big Enough For The Both Of Us (1974)
Het klinkt als een uit de hand gelopen grap, maar blijkbaar is dit bittere ernst. Nee, van dit nummer heb ik nooit gesnapt hoe men dit überhaupt goed kan vinden, laat staan geniaal. En dan te bedenken dat dit nummer de 1974 KO won.
Edit: onbegrijpelijk dat ik destijds dit nummer verkoos boven Autobahn. Ik was zeker dronken.

Cijfer: 4,8

340 ♫ [0143] The Beatles - Strawberry Fields Forever (1967)
Eén van de vele invloedrijke nummers van de Fab Four. Ooit nog zelfs op nummer 60, maar dat vond men (terecht) te veel eer. Ik vind het een goed nummer en zoals wel vaker is moeilijk aan te geven waarom je het zo goed vindt, maar zoals bij elk Beatle-nummer is het die harmonieuze samenwerking. Het vormt altijd zo’n mooi geheel. Het einde vind ik overigens niet zo boeiend.

Cijfer: 7,3

339 ♫ [0306] Derek And The Dominos - Layla (1970)
De beroemde openingsrif, de zang van Clapton en het subtiele gitaarspel op de slide guitar van wijlen Duane. Voor de ware rockliefhebber is het eerste een paar minuten lekker rocken en daarna een paar minuten genieten van één van de mooiste (lange) outro’s die ik ken.

Cijfer: 8,2

338 ♫ [0526] U2 - A Sort Of Homecoming (1984)
Ik erken de kwaliteiten van U2 zeker, maar die adoratie snap ik eigenlijk niet zo goed. Het is zeker een bovengemiddelde goede 80s-band (zo zie ik ze toch wel). Ik vind het bij vlagen ook leuk om naar te luisteren, in het geval van The Joshua Tree erg leuk, maar bij veel nummers trek ik toch mijn wenkbrauwen op, want zo heel veel stelt het toch niet voor? Het oogt soms zo klinisch en te gespeeld. Emotieloos gaat een beetje wat ver, maar..

Cijfer: 6,5

337 ♫ [0869] Faithless - Insomnia (1995)
Helaas geen God is a DJ in onze lijst, dus. Dit is dance/house/trance zoals ik het het liefste hoor. Simpel, maar effectief met weinig rare fratsen. Als iemand men mij naar mijn favorieten vraagt in deze tak, kom ik steevast uit bij o.a. Insomnia en God is a DJ (en recentelijk is daar Underworld bijgekomen).

Cijfer: 8,3

336 ♫ [0303] The Breeders - Cannonball (1993)
Gaat een beetje onopvallend voorbij. Zeker tussen al dat geweld dat dit uitstekende rijtje. Ik stel mezelf vaak de vraag: “Heb ik hier nou echt van genoten?”
Bij dit nummer was dat antwoord toch wel duidelijk negatief. Het doet me weinig, om niet te zeggen.. niks.

Cijfer: 6,1

335 ♫ [0199] David Bowie - Rebel Rebel (1974)
Een mooie, vuile rocksong. Vooral erg sterk door het mooie volle geluid (door de bas). Meestal heb ik het niet zo op dit soort songs van Bowie, maar deze mag er zeker zijn!

Cijfer: 7,3

334 ♫ [0917] Funkadelic - Maggot Brain (1971)
Misschien wel het ultieme bewijs dat muzikanten helemaal niet goed hoeven te zijn of snelle noten te kunnen spelen, maar als ze er maar hun ziel in leggen. En dat is wat bij Maggot Brain gebeurd. Een 10-minuten trip door een plekje ergens in het heelal. Maggot Brain neemt je even weg van alles om je heen. Dat ik dit nummer eigenlijk uit het oog verloren was..

Cijfer: 8,9

333 ♫ [0346] The Charlatans - The Only One I Know (1990)
Inmiddels heb ik wel duidelijk gemaakt dat ik graag naar dit soort zangers mag luisteren. Vaak gebruik ik het woord melancholiek om ze te typeren. Niet echt prominent aanwezig, maar meer als echt onderdeel van het nummer. Een extra instrument als het ware.

Cijfer: 7,4

332 ♫ [-------] The Cure - Boys Don't Cry (1980)
De beginperiode waarin ze nog vrolijke riedeltjes maakten, doet me een stuk minder dan de tijd met bv. Faith en Disintegration. Het mist toch dat beetje emotie waarmee Smith zichzelf wereldberoemd maakte. Niettemin maakten ze best leuk nummers en deze is daar één van. Vrij aanstekelijk ritme en lekker kort.

Cijfer: 7,1

331 ♫ [0913] This Mortal Coil - You And Your Sister (1991)
Het leuke van het bespreken van deze lijst vind ik het ontdekken van bands als Jesus and the Mary Chain, Sisters of Mercy en This Mortal Coil. Bands waar ik zelf niet zo snel op zou stuiten, laat staan er naar op zoek zou gaan. Echt favoriet zullen ze waarschijnlijk niet worden, maar het is zeker meer dan wat tijddoding in een leeg uurtje.

Cijfer: 6,8

330 ♫ [0192] Alice Cooper - Halo Of Flies (1971)
Halo of Flies ken ik al vrij lang door de Top 2000, waar het ooit zelfs 19e stond. Dit jaar stond het nummer (helaas) voor het eerst buiten de top 100. Begin dit jaar probeerde ik eens wat albums van hem en bleek ook dat hij meer was dan wat sterke singles. Ik vond echter geen tweede Halo of Flies. De gejaagdheid van dat nummer vond ik nergens zo goed in terug. Toen ik het nummer voor het eerst hoorde, of beter gezegd: toen het voor het eerst mijn aandacht trok, heb ik het gelijk een paar keer per dag gedraaid. Vooral het drumwerk tijdens het intermezzo vind ik nog altijd ongeëvenaard.

Cijfer: 8,4

329 ♫ [0297] The Sisters Of Mercy - Temple Of Love '92 (1992)
En gelijk weer zo’n lange er achteraan. Een wat hoger tempo dan Halo of Flies, maar ook die duistere achtergrond. Af en toe is het iets te geforceerd donker klinken, maar het tempo zit er flink in en de 8 minuten voelen aan als 4 minuten.

Cijfer: 7,0

328 ♫ [0471] Portishead - The Rip (2008)
Niet alles is slecht (lees: minder) van dit album, The Rip is bijvoorbeeld een meer dan uitstekend nummer dat zich absoluut kan meten met het beste van Dummy. Geen rare fratsen en een meer dan goede sfeer neergezet.

Cijfer: 7,0

327 ♫ [0308] Buffalo Tom - Taillights Fade (1992)
Als iemand had gezegd dat dit vorig jaar gemaakt was door één van de vele poppy rockbandjes had ik het ook nog geloofd. Hoewel inmiddels al 20 jaar oud, klinkt het toch een stuk frisser dan tijdgenoten als Nirvana, Alice in Chains en Soundgarden. Bill Janovitz (het blijkt ook nog eens een band te zijn!) heeft een stem die eruit springt en die ervoor zorgt dat dit nummer in ieder geval niet onopgemerkt voorbij gaat.

Cijfer: 6,9

326 ♫ [0551] Tears For Fears - Pale Shelter (1982)
Zo’n typisch (80s-)nummer waar je in eerste instantie nog niet zo goed weet wat je er mee aan moet, maar waar je langzaam verknocht aan raakt. En dan vooral het speelse karakter. Vooral dat refrein!

Cijfer: 7,3

325 ♫ [0655] New Order - True Faith (1987)
Ik ben geen expert in New Order, vandaar de vraag of Substance een beetje het echte keerpunt is geweest? Hier hoor ik geen Joy Division meer in terug en dit is duidelijk een andere band. Het is veel luchtiger en daardoor klinkt het ook wat afstandelijker, maar is het tegelijkertijd ook veel beter behapbaar.

Cijfer: 6,9

324 ♫ [0205] The Blue Nile - Tinseltown In The Rain (1983)
Dit is weer zo’n perfect voorbeeld van de 80s-voorttrekkersrol, want dergelijke ‘klassiekers’ uit andere decennia zullen nooit zo hoog komen als dit soort semi-klassiekers. En natuurlijk is er niks mis mee, maar zeg mij wat dit nummer heeft waardoor het de ruimte inneemt van andere imo veel betere nummers? Toch vrij weinig, me dunkt.

Cijfer: 6,6

323 ♫ [0684] Björk - Human Behaviour (1993)
Nee, nee, nee. Wat een overdreven nummer, zeg. Een zwaar irritante stem en dan dat kinderlijke achtergrondkoortje. Zum Kotzen! Pathos, maar dan in de negatieve zin van het woord..

Cijfer: 4,5

322 ♫ [0399] Dead Can Dance - The Host Of Seraphim (1988)
En dit is dan weer pathos in de goede zin van het woord. Ik haat van die religieuze hallelujah-nummers, maar DCD maakt er toch altijd weer een prachtig schouwstuk van. Het is vrij simpel, je vindt het prachtig en zakt even helemaal weg, of je vindt het ruk. Ik merk toch wel dat het kwartje heel vaak die eerste kant op valt!

Cijfer: 7,4

321 ♫ [0520] David Bowie - Warszawa (1977)
Het is wel een erg zwaarmoedig rijtje, straks even wat lichte muziek beluisteren. Een vrijwel vollledig instrumentaal nummer waar je 4 minuten moet wachten op de eerste klanken van Bowie zelf. Veel komt er dan niet uit, het gaat vooral om de, komt ‘ie weer, sfeer. Echt verstrengeld in de sfeer raak ik niet, maar het laat me zeker niet onberoerd. Komt bij het album toch iets beter uit de bus.

Cijfer: 6,8

Halo Of Flies mag idd wel weer naar positie 19 in de Top 2000!