Bijna. Bijna

En wanneer is bijna?
Ben je nu trouwens aan voldoende reviews gekomen? Want ik merkte dat de toevoer van nummers die nog geen review hadden gehad hier gestopt is.

Nee, aan genoeg reviews komen, vooral voor de nieuwe nummers, is een beetje onmogelijk. Dus waarschijnlijk staan er bij een aantal nummers reviews, en bij andere weer niet. We hopen dat mensen die leuke nummers voorbij zien komen er een reviewtje bij willen plaatsen of zo iets.

En bijna is in de loop van deze week denk ik zo.

Ik zal proberen van zodra ik me terug in examenloze tijden bevind nog een aantal reviews te schrijven van nummers die door mij genomineerd zijn of gewoon goed zijn.

Ik kijk al uit naar de bekendmaking, zeker met de nieuwe lay-out!

Ik ook.

Prima idee, zeker omdat je dan niet zo veel hoeft te scrollen.

En ik ben zeer benieuwd naar de uitslag!

Als de nummers bekend zijn wil ik wel een poging wagen om net als Snoeperd de hele lijst te gaan luisteren en reviews schrijven.

Dat mag je straks in het ontknopingstopic doen als je wilt. Hoeft niet natuurlijk maar dat kan in ieder geval.

Het zou wel heel leuk zijn als er nog iemand de hele lijst reviewwn doorbrengt.

Ik ook, op een jaar tijd moet dat wel lukken, of misschien ook niet, ik zie wel.

210 ♫ [0093] The Verve - The Drugs Don't Work (1997)
Dit is zo’n typische MuMe-ontdekking voor mij. Ik kende ze alleen van die ene overbekende hit, maar The Drugs Don’t Work pakte me wel direct. Licht melancholisch en zeurderig, maar zeker niet irritant. Een vrij simpele, maar toch moeilijk te doorgronden tekst (of dat kan ook aan mij liggen). Bloedje mooi, maar je moet er wel voor in de stemming zijn, met al die strijkers..

Cijfer: 8,8 (#142 in mijn Top 250)

209 ♫ [-------] DJ Shadow - Stem/Long Stem (1996)
Maar Stem/Long Stem bleek inderdaad het geweldige nummer te zijn zoals ik dat in mijn hoofd had. Geen rare samples die me volledig koud laten, maar 7 minuten een om te snijden sfeer.

Cijfer: 8,0

208 ♫ [0238] The Human League - Don't You Want Me (1982)
Een wereldhit met een wel heel erg typische 80s-productie waar weinig op aan te merken valt. Want juist die kitscherige productie is de kracht van dit nummer.

Cijfer: 7,2

207 ♫ [0459] Nick Drake - Things Behind The Sun (1972)
De kalmte die uitstraalt van dit nummer is echt ongekend. Met Five Leaves Left kende ik een valse start, maar Pink Moon heeft me overtuigd. Liefhebbers weten wat ik hierin hoor, de haters of onwetenden valt het toch nooit uit te leggen.

Cijfer: 7,3

206 ♫ [1041] The xx - Infinity (2009)
En opeens was die band er. De halve wereld kende ze blijkbaar al, maar ik werd er niet echt door getrokken. Zoals ik al bij Crystalised zei, klinkt het best aardig, alleen mist het diepgang. Een persoonlijke touch. Waarmee ik het niet heb over het eigenzinnige geluid. Die (duistere) sfeerspiraal word ik in meegetrokken, maar niet helemaal tot de bodem.

Cijfer: 6,9

205 ♫ [0518] A Flock Of Seagulls - I Ran (So Far Away) (1982)
Niet helemaal mijn ding. Zeker niet slecht, maar echt nergens een moment waar ik dit nummer aan ga onthouden. Niet voor niets sta ik iedere keer weer voor een raadsel hoe het nummer ook alweer ging.

Cijfer: 6,3

204 ♫ [0322] Fischer-Z - The Worker (1979)
Viel op door z’n aparte naam en uiteraard z’n hoge stem. De blije synths zorgen voor een aangenaam paar minuten muziek, maar verder is het niet zo speciaal als je ’t mij vraagt.

Cijfer: 6,6

203 ♫ [0118] The Specials - Ghost Town (1981)
Ska is meestal niet iets waar ik echt warm van wordt, maar dit nummer heeft bepaalde tempowisselingen waardoor ik er niet aan ontkom om zachtjes mee te bewegen op de muziek. Ik had niet verwacht dat ik zo hoog nog echt leuke ontdekkingen zou doen. Ik kan me niet herinneren dat dit nummer zo speciaal was.

Cijfer: 7,5

202 ♫ [0776] The Police - So Lonely (1979)
Een patent op sterke singles hadden ze zeker. Met hun frisse stijlenmix wisten ze aan het begin van mijn muziekreis mn hartje sneller doen kloppen en dat kunnen ze nog steeds. Opmerkelijk dat deze beter scoort dan Roxanne.

Cijfer: 7,3

201 ♫ [0485] XTC - Dear God (1986)
De laatste van 5 XTC-nummers en ik kom tot de conclusie dat het niet mijn band is. Ook de laatste poging om mij fan te maken, is niet echt geslaagd. Senses Working Overtime had zo’n mooi refrein en na het begin dacht ik dat deze ook zo zou worden, maar uiteindelijk werd het weer een nummer dat voorbij glijdt zonder een gevoel achter te laten die een 201e plek rechtvaardigt.

Cijfer: 6,1

Goed dat je het ook gaat proberen

200 ♫ [0187] Talking Heads - Crosseyed And Painless (1980)
Aan Talking Heads heb ik langzaam leren wennen, misschien zal ik er nooit echt van gaan houden. Met wat gekke ritmes doen ze me de ene keer in het rond springen en de andere keer passeert het gewoon zonder enige positieve indruk. Remain in Light is wat dat betreft een erg wisselvallig album.

Cijfer: 6,7

199 ♫ [0545] Talking Heads - The Great Curve (1980)
The Great Curve is dan wel weer het absolute hoogtepunt van Remain in Light. Weergaloze ritmesectie die me iedere keer grijpt. Er is geen mogelijkheid stil naar dit nummer te luisteren en de 3 verschillende teksten door elkaar zorgt er alleen maar voor dat je geen idee hebt waar je ’t zoeken moet.

Cijfer: 8,8 (#109 in mijn Top 250)

198 ♫ [0292] Neil Young - Rockin' In The Free World (1989)
Voor een portie onvervalste gitaarrock kan je wel aankloppen bij Neil. Misschien wel zijn lekkerste nummer als het gaat om tempo . In een sneltrein gooit hij er zijn vuile (maatschappijkritische?) tekst uit. Eentje die ik inmiddels kan dromen en ik zing slash krijs net zo hard mee!

Cijfer: 8,9 (#209 in mijn Top 250); Cijfer is obv huidige afspeelbeurt, niet mijn Top 250.

197 ♫ [0209] Big Country - In A Big Country (1983)
Moeilijk. Als je het mij zou vragen zou het ook zo uit de 70s kunnen komen, of gewoon net uitgebracht zijn. Een soort voorloper voor alle ‘simpele’ bas-gitaar-drum-zang bands van nu (hoewel ik niet weet of er meer (veel) meer achter deze band schuil gaat), zo komt het op mij over. Absoluut niet verkeerd.

Cijfer: 7,0

196 ♫ [0848] Pixies - Bone Machine (1988)
Pixies moet een schot in de roos zijn, want iets daarnaast en het is voor mij al gelijk niet meer boeiend. En dat is dus het geval met Bone Machine, de ‘herrie’ vind ik niet erg om naar te luisteren, maar.. tja..

Cijfer: 6,1

195 ♫ [0286] Ryuichi Sakamoto & David Sylvian - Forbidden Colours (1987)
Hoewel ik David Sylvian al een tijdje op het oog heb, is het pas recentelijk dat ik Orpheus leerde kennen. Een schitterend nummer (hier ergens in de 1600, schande!) en aangezien deze in de top 200 staat, zou dit dan toch wel een bloedmooi nummer moeten zijn. Helaas is dit op het eerste oor niet het meest boeiende nummer. Krabbelt wat voort zonder echt mooi te worden.

Cijfer: 6,2

194 ♫ [0166] Lloyd Cole And The Commotions - Perfect Skin (1984)
Rattlesnakes heb ik al leren kennen vorig jaar. Perfect Skin stond destijds ook al hoog, maar omdat Rattlesnakes niet echt boeiend was, vond ik het verder wel goed zo. Deze is al een heel stuk beter, met een stuk meer pit. Een beetje het verschil tussen Whole of the Moon en andere nummers van het album This Is The Sea.

Cijfer: 7,2

193 ♫ [-------] The Waterboys - This Is The Sea (1985)
Bij lange na niet het beste van het album, maar dat zegt veel over het album. Het titelnummer is absoluut niets mis mee. Toch mist het wel iets. Het heeft bv. niet de passie die Don’t Bang the Drum heeft en ook niet het prachtige trompetspel van Trumpets. De rust die het nummer uitstraalt heeft dan wel wat. Als afsluiter perfect, maar zo los..

Cijfer: 7,4

192 ♫ [0101] Deep Purple - Child In Time (1970)
Het eerste jaar dat ik de Top 2000 een beetje actief ging volgen (met de krant erbij), stond daar bovenaan, op plek 2, een nummer waar ik nog nooit van gehoord had. Stiekem had ik het allang gehoord bij de cd behoren bij de muziekles (waar overigens alleen het intro opstond). Verder kan ik niet anders dan verwijzen naar mijn bericht bij het album zelf:

Cijfer: 9,9 (#16 in mijn Top 250)

191 ♫ [0142] The Beatles - Penny Lane (1967)
Eindigen met The Beatles is altijd goed. Waarschijnlijk het minst gehate Beatles-nummer. Waarin het nummer zich onderscheidt, vind ik heel moeilijk om te zeggen. Voor mij is Penny Lane gewoon altijd al één van hun beste nummers geweest.

Cijfer: 8,6 (#230 in mijn Top 250)

190 ♫ [-------] Talking Heads - Road To Nowhere (1985)
Bij zoveel Talking Heads-noteringen bovenin zet ik wel mijn vraagtekens. Niets ten nadelen van Road to Nowhere, maar is het echt zo goed dat het een plek bij de beste 200 verdient? Nee, toch?

Cijfer: 6,6

189 ♫ [0342] Tracy Chapman - Fast Car (1988)
In mijn zoektocht door de Top 2000 stuitte ik op deze meneer. Of nee wacht, zelfs nu nog moet ik mezelf wel eens wijsmaken dat dit toch echt een vrouw is. Lang, samen met Madonna, ook de enige vrouw geweest in mijn Top 250. En nog steeds zijn de vrouwen in de loop der jaren in mijn Top 250 op één hand te tellen. Een eentonig nummer dat je bij de strot grijpt of je gapend achterlaat. Ik val in de eerste categorie. Wat een nummer om helemaal bij weg te kwijnen!

Cijfer: 8,5

188 ♫ [0552] The Police - Walking On The Moon (1979)
Wederom een typisch Police-nummer waarbij ik zo copy-paste kan doen van mn vorige besprekingen.

Cijfer: 7,3



187 ♫ [0248] Creedence Clearwater Revival - I Put A Spell On You (1968)
Oh, wat een geweldige cover. Agressief, met veel pit en absoluut het beste wat John Fogerty geproduceerd heeft. Drumslagen als kanonskogels en gitaarwerk waar mijn haren recht van overeind gaat staan.

Cijfer: 9,2 (#144 in mijn Top 250)



186 ♫ [0260] The Rolling Stones - Paint It Black (1966)
Mijn eerste Stones-liefde en zeker ook niet de laatste. Mooi duister nummer met de beroemde zwartgallige tekst.

Cijfer: 8,2

185 ♫ [0121] Neil Young - After The Gold Rush (1970)
Van het album noch het titelnummer snap ik de lofuitingen niet echt. Ik vind dit absoluut niet boven het maaiveld uitsteken in het rijke oeuvre van Neil. Degelijke middelmaat, dat is bij Neil Young nog steeds vrij behoorlijk, maar toch.

Cijfer: 6,6

184 ♫ [0672] Nick Drake - Day Is Done (1969)
Nick Drake blijkt één van de meest wisselvallige artiesten te zijn uit deze lijst. Day is Done is het kortste, maar wel meest geliefde nummer. Zijn stem en de tekst werken hier uitstekend, maar die overdreven strijkers zijn hier toch wel erg.. overdreven.

Cijfer: 6,7


183 ♫ [0299] The Jimi Hendrix Experience - Voodoo Child (Slight Return) (1968)
Sterk gitaarspel en ook deze klassieker vind ik meer dan aardig. De stem van Hendrix vind ik ook bij dit nummer niet zo speciaal of bijzonder, maar dat maakt hij dubbel en dwars goed met dergelijk vlammend gitaarspel.

Cijfer: 7,1

182 ♫ [0770] The Stranglers - No More Heroes (1977)
Nee, hier snap ik dan weer niks van. Absoluut geen speciaal nummer, nergens interessant en bovenal erg saai. Deze kant van The Stranglers doet me niks.

Cijfer: 5,2

181 ♫ [0076] R.E.M. - Orange Crush (1988)
Wederom een R.E.M.-nummer waar voor mij geen pijl op te trekken is. Het cijfer zegt wel voldoende, zeker niet hun beste nummer, maar er zitten zeker wat aardige stukken tussen.

Cijfer: 6,6

180 ♫ [0112] Stevie Wonder - Superstition (1972)
Drie keer Stevie Wonder bij de bovenste 200 doet mij deugd. De eerste van de 3 is gelijk ook de beste. Met die geniale riff op z’n keyboard. Soul is voor mij moeilijk te bespreken, het raakt me of het raakt me niet.

Cijfer: 8,1

179 ♫ [0430] Stevie Wonder - Living For The City (1973)
Het zomerse gevoel dat Superstition uitstraald, word ik altijd blij van. Living for the City heeft in principe ook dat zomerse gevoel, maar hier voel ik niet heel veel bij. Misschien wordt er iets te veel in geoooohht.

Cijfer: 6,4

178 ♫ [0479] Propaganda - Duel (1985)
Nog nooit gehoord van deze band en dat dit bij de beste 200 nummers zit, is eigenlijk een schande voor deze lijst. Zeker niet slecht hoor, maar dit soort veilige binnen de lijntjes standaard 80s pop-nummer is echt niet goed, laat staan geniaal.

Cijfer: 5,8

177 ♫ [0171] Supertramp - Fool's Overture (1977)
Supertramps meest epische nummer. Gevormd een typische Hodgson-tekst, een Churchill-speech en door vrij simpel instrumentaal werk dat zeker niet het meest spannende is, maar wel één van hun beste werken. Een nummer waarbij ik niet eens hoef na te denken of het een meesterwerk is, alleen hoe groot dat meesterwerk is. Er is regelmatig commentaar over het abrupte einde en die deel ik deels wel, ze hadden er zo nog 5 minuten aan vast kunnen plakken. Zou het dan misschien het beste nummer ooit geworden zijn? In deze vorm is het schitterend en dat is goed genoeg voor mij.

Cijfer: 9,8 (#51 in mijn Top 250)

176 ♫ [0107] The Beach Boys - Good Vibrations (1966)
Het duurste nummer ooit destijds als ik het goed onthouden heb. Misschien nog meer dan hun beginperiode, zorgt dit nummer voor het ultieme zomergevoel. Met die schitterende, door elkaar lopende, samenzang, onderscheidde ze zich van bv. The Beatles en The Byrds.

Cijfer: 8,4

175 ♫ [0120] Neil Young & Crazy Horse - Cowgirl In The Sand (1969)
Ik als gitaaradept heb me gek genoeg zelden in dit album kunnen vinden. Het meesterwerk dat men het album toedichtte, heb ik er nooit in gehoord. En had je me het een jaar geleden gevraagd, had ik Cowgirl in the Sand waarschijnlijk ook afgeschreven met een ruim zesje. Als liefhebber van zijn gitaarwerk moest het er toch ooit eens van komen dat ik ook dit zou gaan waarderen. Ik geloof ook de eerste keer dat ik echt genoten heb van een nummer van dit album.

Cijfer: 7,4

174 ♫ [0441] Tori Amos - Winter (1991)
De 3 voorgaande nummers van Tori Amos waren zeker niet slecht. Winter zou toch wel de crème de la crème moeten worden, want deze staat zoveel hoger dan die andere toch al niet slechte nummers. De tekst is mooi, maar niet overweldigend en ook in de uitspraak is het accent af en toe wat plat. Dat gezegd hebbende is de instrumentatie uitstekend. Enerzijds de gevoelige piano en anderzijds ook wat dreigende drums. Een groeiertje?

Cijfer: 7,2

173 ♫ [0415] Peter Gabriel - Solsbury Hill (1977)
Ja, het is een sterke single met een hoog knuffelgehalte, maar maakt dat het nummer gelijk top 200-waardig? Mij iets te plat.

Cijfer: 6,9

172 ♫ [-------] Nits - Sketches Of Spain (1983)
Dat dit een Nederlandse band is, is bijna niet voor te stellen. Die paar noten op de basgitaar die enorm effectief zijn en het subtiele drumwerk op de achtergrond, dat is wat dit nummer zo goed maakt.

Cijfer: 7,1

171 ♫ [0446] Propaganda - p:Machinery (1985)
Waar die Propaganda-stijgingen vandaan komen, weet ik ook niet. Die stem van haar is veel te veel met de vinger op de neus geknepen, erg nasaal. De tekst is wel leuk, ik hou wel van dit soort pretentieuze teksten. Ook de toeters en bellen mag ik wel.

Cijfer: 6,6

Ik weet niet of nu eigenlijk moet lachen of moet huilen. Als dit al een veilig binnen de lijntjes standaard popnummer is... Dat je het niet goed vind is een andere discussie maar dit is iets met een tang en een varken.

Wanneer gaat het dan buiten de lijntjes, volgens jou?

Ik weet natuurlijk ook niet precies wat voor jou "de lijntjes" zijn

Maar enkel al de synth solo op driekwart is alles behalve standaard lijkt me. Verder is het intro nou ook niet bepaald een 13 in een dozijn intro (er langzaam in komen zeg maar). Een typische ZTT productie (en dus gelijk a-typisch) met Trevor Horn aan het roer (al viel dat bij deze plaat nog wel mee, hij had het iets te druk met Frankie op dat moment).

Tja, het gitaarspel van Mark Knopfler is uniek, maar dat betekent niet dat Dire Straits niet "veilig binnen de lijntjes" is. Als ik het woord "standaard" weg laat, is het dan wel goed?

Ik geef toe een mooie vergelijking

Nou ja goed... Wel beter in ieder geval

170 ♫ [0114] The Cure - A Strange Day (1982)
Pornography zou ik weer eens moeten proberen. Het rauwe is zowel mijn struikelblok als waarom ik weer zo benieuwd wordt naar het album. Eigenlijk was Smiths negatieve spiraal nog nooit eerder zo negatief als op dit nummer. Van de herfst, wanneer de tijd er beter naar is, weer eens proberen.

Cijfer: 7,0

169 ♫ [-------] The Clash - Guns Of Brixton (1979)
Dit zijn nog eens posities om mee de lijst in de stormen! Onder welke categorie dit soort muziek moet vallen, is mij een raadsel. Maar voor mij valt het onder de categorie “leuk geprobeerd, maar doe nu maar wat anders”.

Cijfer: 6,3

168 ♫ [0304] Depeche Mode - A Question Of Lust (1986)
Met een gebrek aan internet, de singleversie van Singles 86-98. Een moeilijk te doorgronden nummer voor mij. Ik snap eerlijk gezegd niet wat in het nummer mij nou precies zo in extase zou moeten brengen. De typische DM-elementen zitten er zeker in, alleen zijn ze in de verkeerde volgorde gemonteerd. Of zoiets.

Cijfer: 6,1

167 ♫ [0153] Depeche Mode - Everything Counts (1983)
Ik ben toch duidelijk meer fan van de luide Depeche Mode, met veel bombast, glasheldere productie en sterke beats. Deze kant heeft voor mij totaal geen body, geen ruggengraat. Mensen, help mij, waarom is dit nummer een 167e positie waard?

Cijfer: 5,7

166 ♫ [0201] Simple Minds - I Travel (1980)
Nog een band waar ik zeker geen fan ben van hun beginperiode is Simple Minds. Op Theme for Great Cities ben ik nog nooit een goed nummer uit die periode tegengekomen. Hoewel I Travel best wat aanstekelijks heeft, is het nog veel te onstuimig.

Cijfer: 6,2

165 ♫ [-------] Suzanne Vega - Luka (1987)
Wat dit nummer precies heeft, kan ik niet zeggen, maar het maakt me blij en zorgt voor een glimlach op m’n gezicht. Sterke productie, een kalme stem en wat basic gitaarwerk. Een simpele, maar doeltreffende formule.

Cijfer: 7,5

164 ♫ [-------] Nick Cave And The Bad Seeds - Do You Love Me? (1994)
Dat zijn toch 3 nieuwe nummers in dit rijtje. Deze komt we wel bekend voor. Het is toch de onderhuidse spanning die bij dit soort nummers de boventoon moet voeren. Vooral de muzikale intermezzo’s zijn erg sterk. Aan de tekst ligt het ook zeker niet. En eigenlijk zingt hij zelf ook niet eens zo slecht. Maar het gaat wel te lang door.

Cijfer: 6,6

163 ♫ [0321] The Waterboys - The Pan Within (1985)
Ook bij de noteringen van This is the Sea kan ik bijna copy-paste doen. De nummers toch vrij verschillend, maar allemaal mooi op hun eigen manier.

Cijfer: 8,3

162 ♫ [0247] Nits - In The Dutch Mountains (1987)
Waar ik dit nummer voor het eerst hoorde, weet ik niet meer, maar ik had echt het idee een ontdekking gedaan te hebben. Nu was dat voor mij ook wel zo, maar de rest van de muziekwereld bleek ze al te kennen. Zelfs mijn ouders. Dan nog maar even genieten van die weergaloze ritmesectie.

Cijfer: 8,4

161 ♫ [0138] Love - A House Is Not A Motel (1967)
Na Alone Again Or volgt gelijk deze topper, misschien nog wel beter. Vooral de combinatie basgitaar-gitaar werkt hier echt uitstekend! En uiteraard maakt de solo op het einde het nummer af.

Cijfer: 8,1

160 ♫ [0204] The Beatles - Come Together (1969)
Sterke opener van Abbey Road. Met wellicht het beste drumwerk van Ringo. Zoals wel vaker gewoon weer een Beatles-nummer waar alles aan klopt.

Cijfer: 8,1

159 ♫ [-------] The Cure - Inbetween Days (1985)
Tja, The Cure-fanclub is wat mij betreft iets te nadrukkelijk aanwezig. Zeker als dit soort nummers zo hoog komen. Niet slecht, maar zeker niet behorend tot hun beste werk. Die flauwe poppy inslag mogen ze afwezig laten.

Cijfer: 6,4

158 ♫ [0186] Elvis Costello And The Attractions - I Want You (1986)
Bij sommige nummers kan ik niets anders dan schrijven dat het bij vlagen (zeer) goed klinkt, maar dat het gehele plaatje te eentonig is. Leuk voor af en toe, maar niet iets waar ik om sta te springen.

Cijfer: 6,7

157 ♫ [1027] AC/DC - Whole Lotta Rosie (1978)
In het eerste jaar nog in de top 100. Daarna zelfs een jaartje buiten de beste 1500 geweest. Dit jaar weer op een rechtmatige positie. Het is toch vooral de stem die je moet liggen. Voor de rest is het (hard)rock van de bovenste plank waarbij vooral de bas zorgt voor een lekker vol geluid.

Cijfer: 8,6 (#219 in mijn Top 250)

156 ♫ [-------] The Beatles - Blackbird (1968)
Ik vraag me af waar het precies over gaat, maar eigenlijk maakt dat niet uit. Het nummer is sowieso al goed zonder het te weten. Lekker simpel, totaal anders dan Come Together, maar net zo goed.

Cijfer: 7,8

155 ♫ [0203] Duncan Browne - Wild Places (1979)
Prima nummertje. Ik ken de man verder niet, maar Wild Places heeft een lekkere schwung. Is nergens een nummer dat maar voort krabbelt en dat gevoel ontstaat al gauw bij dit soort nummers. Misschien komt het door de ietwat gruizige sfeer.

Cijfer: 7,2

154 ♫ [0414] Underworld - Born Slippy .NUXX (1996)
Opvallend hoog en zeker ook, omdat ik niet het beste nummer van ze vind. De tekst rolt lekker dat zeker, alleen de beat en de power die vanuit het nummer zelf komt, is wat minder dan ik van ze gewend ben.

Cijfer: 6,7

153 ♫ [0155] Bob Dylan - Hurricane (1975)
Hij maakte veel politieke statements, maar deze was wel heel direct. Een legendarisch nummer, vooral vanwege de achtergrondgeschiedenis, maar toch ook zeker, omdat het nummer zelf zo verdomd goed is. Geen 30 lettergrepen in een zin waar er maar 10 in passen. Ik meen ook te herinneren gelezen te hebben dat hij dat bewust heeft gedaan, omdat dit nummer aan moest slaan om de aandacht te trekken die het verdiende. Ooit uit mn Top 250 gehaald, maar daar heb ik deze vakantie spijt van gekregen, dit is gewoon zijn beste nummer.

Cijfer: 8,8

152 ♫ [0230] U2 - Running To Stand Still (1987)
Elk jaar een beetje gestegen en zo bij editie 5 op plek 152 gekomen. Een plek die veel te hoog is voor dit nummer, maar die kans is nou eenmaal groot bij dit soort artiesten. U2 kan beter, maar niettemin blijft het een uitstekend nummer.

Cijfer: 7,2

151 ♫ [0123] Neil Young - Old Man (1972)
Een nummer dat in de kale (live-)versie nog mooier is. Al op vroege leeftijd was hij een ouwe lul en dat laat hij merken door dit nummer. Het is één van zijn vele pieken op Harvest en binnen zijn oeuvre valt hij al bijna niet meer op. Hoewel..

Cijfer: 8,5 (#250 in mijn Top 250)

150 ♫ [0402] U2 - With Or Without You (1987)
Waarin U2 zich onderscheidt is goed te horen op de achtergrond van dit nummer. Wat daar allemaal gebeurt (gitaarspel, basgitaar etc.), maakt dit nummer zo weergaloos. Dat Bono er wat doorheen schreeuwt maakt weinig uit. Het heeft eigenlijk ook wel wat.

Cijfer: 8,3

149 ♫ [0157] Moody Blues - Nights In White Satin (1967)
Wie kijkt op Rate Your Music zal zien dat de prog begon van Days of Future Passed. Daar zit misschien ook wel wat in. In het album heb ik me nooit zo verdiept, maar het is geloof een soort semi-conceptalbum met veel klassieke (prog)elementen die we later terug zouden vinden in bands als Genesis. Ook Nights in White Satin is zo’n overstijgend nummer dat in iedere favorietenlijst (hoog) dient terug te keren. Met die prachtige fluit en wat ik denk dat een synth is door het nummer heen.

Cijfer: 8,4

148 ♫ [0521] Kristin Hersh & Michael Stipe - Your Ghost (1994)
Nog nooit van haar gehoord en opvallend dat ze zo hoog staat. Niettemin heeft ze een schitterende stem en de schaarse momenten dat Michael Stipe invalt, doet hij het wel geweldig. Eén nadeel: het nummer duurt veel te kort!

Cijfer: 7,6

147 ♫ [0207] Muse - New Born (2001)
Nee, dit was veel te veel herrie voor mij. Toen ik net op MuMe kwam, viel mijn oog al op Muse, maar die band was niks voor mij. Later, beginnend bij een hernieuwde liefde voor Muse via Uprising leerde ik ook de klassiekers New Born en Bliss waarderen. Die laatste vind ik nog steeds beter, maar de energie die van deze opener afkomt, is een heerlijk binnenkomer. Vooral ’s ochtends is dit een prettige manier om wakker te worden.

Cijfer: 8,0



146 ♫ [0424] Television - Marquee Moon (1977)
10 minuten punkachtige rock. Dat gaat mij zeker niet in de koude kleren zitten. In een ver verleden moest ik ook dit album beluisteren voor het tipspel. Het heeft wel wat, zeker die gitaarriff. Toch is 10 minuten simpelweg veel te lang.

Cijfer: 6,2

145 ♫ [0337] Joy Division - She's Lost Control (1979)
Al was het maar vanwege die legendarische basrif door het hele nummer. Met een goeie subwoofer kun je dit nummer pas echt beleven. Wave zoals wave hoort te zijn.

Cijfer: 7,3

144 ♫ [-------] UK - Rendez-Vous 6:02 (1979)
Mwa, nog nooit van gehoord en te oordelen naar deze luisterbeurt ook weinig gemist. Niet heel vlammend of een spannende sfeer. Nee, opmerkelijk hoog.

Cijfer: 5,8

143 ♫ [0135] Fischer-Z - So Long (1980)
Hoewel het nummer er minder uitspringt dan The Worker vind ik So Long beter en constanter. Weinig mis mee, alleen het raakt me niet, is niet catchy of heeft iets waardoor ik echt opveer.

Cijfer: 6,5

142 ♫ [0046] Neil Young - Like A Hurricane (1977)
Over een nummer dat wel de X-factor heeft gesproken, Like a Hurricane heeft die zeker! Eén van de mooiste gitaarsolo’s aller tijden. Ik weet niet wat hij met zijn gitaar heeft gedaan, maar het klinkt valser dan vals en mooier dan ooit. Ieder akkoord als een pistoolschot. Om de een of andere reden klopt dit nummer helemaal. Volume op keihard en even 8 minuten kippenvel.

Cijfer: 9,8 (#39 in mijn Top 250)

141 ♫ [0161] Grauzone - Eisbär (1981)
Ooit een keer tegengekomen bij een new wave-KO, geloof ik. Destijds niet onder de indruk (behalve van de naam) en dat ben ik nog steeds niet. Een beetje een saai nummer uit lang vervlogen tijden met een aantal experimentele trekjes die voor mij echt niet werk. Had van mij best verloren mogen gaan met de loop der jaren. Zitten op zich nog best wat aardige stukken in, hoor.

Cijfer: 5,1

140 ♫ [0261] Marvin Gaye - I Heard It Through The Grapevine (1969)
De CCR-versie is zo verschillend, dus die vergelijking zal ik niet maken, maar toch vind ik de stem van Fogerty beter passen bij dit nummer. Het is toch vooral de groove die deze versie zo goed maakt, niet zozeer Gaye zelf.

Cijfer: 6,7

139 ♫ [0068] David Bowie - Sound And Vision (1977)
Een mooi contrast met bv. Warszawa op hetzelfde album. De stem van Bowie vind ik hier niet zo boeiend, maar het begindeuntje (dat door het hele nummer zit) is wel behoorlijk aanstekelijk.

Cijfer: 7,0

138 ♫ [-------] Roxy Music - Love Is The Drug (1976)
Opmerkelijk dat deze dit jaar pas voor het eerst in de lijst verschijnt. Op een hele andere manier catchy dan Marvin Gaye, maar de combinatie basgitaar-gitaar is hier behoorlijk sterk.

Cijfer: 7,3

137 ♫ [0181] Iggy Pop - Lust For Life (1977)
Met Iggy Pop heb ik dan weer bijzonder weinig. Zijn stem is niet bepaald mijn ding. Het tempo zit er lekker in en slecht is het allerminst, maar plek 137? Nee, dat zijn er zeker 1000 te hoog.

Cijfer: 6,5

136 ♫ [0092] Jefferson Airplane - Somebody To Love (1967)
Ik ben meer een man van White Rabbit, maar ook die andere klassieker van deze legendarische band mag er zeker zijn. Ik leerde het eerst kennen in de vorm van baby’s die parachutespringen op een zeker niet lelijke mevrouw. Of het nou de clip of de muziek was die ik zo goed vond, weet ik niet meer. Inmiddels beiden.

Cijfer: 6,8

135 ♫ [0030] David Bowie - Ashes To Ashes (1980)
Toen de finale vorig jaar was zei ik iets van Ashes to Ashes <<<<<<<<<<<< Space Oddity << "Heroes". Grappig genoeg is "Heroes" nu uit mijn Top 250, heeft Space Oddity er nooit ingestaan en is Ashes to Ashes over gebleven. Het is het rijtje van de catchy nummers, want ook deze heeft een heerlijke vibe. Eentje die ik eerst gemist had.

Cijfer: 8,6 (#238 in mijn Top 250)

134 ♫ [0191] Roxy Music - Do The Strand (1973)
Misschien is het gewoon niet helemaal mijn ding. Ook Do The Strand heeft een frisse mix, maar ook hier is het allemaal weer net niet. Niettemin wel het beste, samen met Love is the Drug, dat ik van Roxy Music ben tegengekomen in de lijst.

Cijfer: 7,3

133 ♫ [0128] The Waterboys - Don't Bang The Drum (1985)

The Waterboys, langzaam uitgroeiend tot één van mijn favoriete 80s-artiesten (hoewel ze ook al bewezen hebben niet alleen van dat decennium te zijn). Met Don’t Bang the Drum die enorm snel uitgroeide tot all-time favorite. Vooral de gedrevenheid van het nummer vind ik heerlijk om naar te luisteren. Een goed tempo na een rustig intro. Een nummer dat je eigenlijk niet meer loslaat, totdat die ene hit binnenvalt.

Cijfer: 9,8 (#17 in mijn Top 250)

132 ♫ [0195] Stevie Wonder - Sir Duke (1976)
Stevie heeft wat mij betreft betere nummers gemaakt, maar deze is natuurlijk verre van slecht. Een prima drive en niet zozeer gericht op het gevoel, meer op de vlotheid van het nummer.

Cijfer: 6,7

131 ♫ [0180] Pearl Jam - Jeremy (1991)
Maar liefst 6 nummers van Ten in de ladder. En terecht. Het verhaal van Jeremy maakt het nummer des te interessanter. Maar ook zonder dat verhaal vond ik het nummer al geweldig. Eddie Vedder is op Ten één van de beste zangers ooit en laat mij keer op keer weer horen waarom.

Cijfer: 8,4

130 ♫ [0387] The Jimi Hendrix Experience - Purple Haze (1967)
Een nummer met ballen (of zei ik dat al eerder?). Een compleet rocknummer dat ik altijd al één van zijn beste heb gevonden (niet dat ik er vroeger zoveel kende, maar toch.. ).

Cijfer: 7,6

129 ♫ [0264] R.E.M. - It's The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) (1987)
Ergens in een boek las ik over dit nummer: “many people claim they know the lyrics, but only true fans really do”, of iets dergelijks. En daar zit best wel wat in. Het zal dan ook wel een nummer voor de echte fans zijn, ik kan er weinig mee.

Cijfer: 6,3

128 ♫ [0089] U2 - I Will Follow (1980)
Uit de tijd dat ze nog energiek en veelbelovend waren. Zelf vind ik dat zowel hun vroege als hun recente periode ook wat missers hebben, maar die vinden we hier uiteraard niet terug. Eén brok energie straalt hier vanaf.

Cijfer: 7,5

127 ♫ [0202] Led Zeppelin - Whole Lotta Love (1969)
En over één brok energie gesproken, Whole Lotta Love doet daar nog een schepje bovenop. Van de fameuze rif tot het psychedelische middenstuk. Alles even goed. Nadeel is wel dat het alleen weergaloos is op vol volume en dat het zeker geen nummer is om even snel te beluisteren.

Cijfer: 8,8 (#124 in mijn Top 250)

126 ♫ [0206] Roxy Music - Virginia Plain (1972)
Slechts 3 minuten en in die 3 minuten gebeurt niet echt bijster veel. Toch, en ik kan er niet achter komen waardoor precies, is het niet saai. Overigens blijft 126 zwaar overdreven.

Cijfer: 6,3



125 ♫ [0085] The Doors - L.A. Woman (1971)
Een klassieke roadsong. Wat L.A. Woman zo speciaal maakt, is dat ieder instrument bijdraagt aan wat L.A. Woman uitstraalt: snelheid. En dat is dan ook wat L.A. Woman een ultieme roadsong maakt (uit eigen ervaring ).

Cijfer: 8,6

124 ♫ [0503] Pixies - Here Comes Your Man (1989)
Tussen al het geweld door, maakten ze ook nog een paar wat ingetogenere nummers. En ook die mogen er zeker zijn. Sterker nog, haal de ‘herrie’ weg en je krijgt ijzersterke rocknummers.

Cijfer: 7,1

123 ♫ [0057] David Bowie - Station To Station (1978)
Station to Station is een apart album dat ik nog niet heel goed ken, maar dat me wel heeft weten te grijpen. Over het hoe en waarom ga ik me niet druk maken. Het is nou eenmaal zo dat dit nummer in de 10 minuten dat hij duurt geen saai moment kent.

Cijfer: 7,3

122 ♫ [0097] Pink Floyd - Comfortably Numb (1979)
Het trio Shine On-Wish You Were Here-Comfortably Numb staat nog altijd als een huis. Alledrie geniaal in hun eigen manier. Comfortably Numb heeft toch vooral één van de beste gitaarsolo’s ooit aan ’t einde.

Cijfer: 9,8 (#29 in mijn Top 250)

121 ♫ [0190] Dusty Springfield - Son Of A Preacher Man (1968)
Ik ben niet over elk Dusty-nummer even enthousiast geweest, maar dat kan ik over deze zeker wel zijn. Voor zover ik haar nummers ken, vind ik dit de beste. Een beetje soul, een beetje blues, een beetje pop. Eigenlijk een ultieme combinatie daartussen.

Cijfer: 8,3

Toch heel wat overgewaardeerde nummers in de laatste 2 tientallen. Ik ben het dan ook helemaal eens met jouw beoordelingen en beschrijvingen (zowel de hoge als de lage cijfers).

120 ♫ [0538] Metallica - One (1988)
Eigenlijk altijd rond de 25e plek gestaan, maar opeens was ik de snerpende solo’s wel zat. Toch heeft One nog altijd een mooie magie om zich heen, waardoor het waarschijnlijk nooit zal vervelen. Kwestie van even links laten liggen en nu geniet ik er weer volop van. En ik kan ook de clip niet onbenoemd laten. Met stukken uit één van de beste films aller tijden: Johnny Got His Gun.

Cijfer: 9,6 (#80 in mijn Top 250)

119 ♫ [0175] Leonard Cohen - Famous Blue Raincoat (1971)
Leonard Cohen heeft me vaak genoeg in slaap kunnen doezelen en van een aantal ‘klassiekers’ snap ik dan weinig (bv. Sisters of Mercy). Ook Famous Blue Raincoat is toch niet echt iets wat ik op een 119e plek zou verwachten. Want wat heeft dit nummer wat zo’n positie rechtvaardigt? Is het de tekst?

Cijfer: 6,4

118 ♫ [0400] The Smashing Pumpkins - 1979 (1995)
Smashing Pumpkins, nog zo’n band met hele sterke nummers, maar toch ook flink wat misbaksels. 1979 is echt wel een goed nummer, hoor. Veel (onderhuidse) spanning en erg dreigend. Dat soort nummers mag ik wel, want het zorgt ervoor dat je aandacht erbij blijft.

Cijfer: 7,2

117 ♫ [0895] The Roots Featuring Cody Chesnutt - The Seed (2.0) (2002)
Soms zijn er van die verrassingen bij de ladder. Zoals Sinnerman, maar toch ook zeker The Seed. Ik had er nog nooit van gehoord (dat zegt in principe nog weinig..) en opeens stond die daar zo hoog. Ja, dat wekt wel nieuwsgierigheid. Toch heb ik, ondanks dat ik The Roots nog altijd één van de zeer schaarse echt goede hiphopbands vind, zeer lang gewacht met echt goed naar dit nummer te luisteren. Niettemin kan ik concluderen dat deze plek terecht is, want precies waarom ik The Roots zo goed vind (die soulvibe), komt hier duidelijk terug.

Cijfer: 7,3

116 ♫ [0516] dEUS - Hotellounge (Be The Death Of Me) (1994)
De winnaar van de dEUS-Greatest Hits. Een rustig begin en langzaam wordt er toegewerkt naar de grote climax. Het is een trucje wat ze vaak gebruiken en waar ik zelf ook vaak over gevallen ben. Maar hier blijft hij toch uit. Of hij is zo subtiel verwerkt dat je het niet merkt. Enige minpunt is dat riedeltje op de achtergrond, dat gaat op mijn zenuwen werken.

Cijfer: 7,3

115 ♫ [0179] Portishead - Sour Times (1994)
En de laatste van Portishead is een mooie afsluiter. Dit is de Portishead die me ooit een keer gegrepen heeft. Triphop van de bovenste plank (niet dat ik heel veel ken, maar voorlopig is dit nog wel één van de beste dingen die ik gehoord heb!)

Cijfer: 7,3



114 ♫ [0228] Dusty Springfield - I Close My Eyes And Count To Ten (1968)
Deze kende ik niet, maar ik moet zeggen dat het zeker niet slecht is. Wel een beetje kort, maar niettemin geen negatieve kanten kunnen vinden.

Cijfer: 7,2



113 ♫ [0283] R.E.M. - Nightswimming (1992)
Van Automatic for the People heb ik ontdekt dat het (voor zover ik ze ken) hun meest constante album is. Geen tot weinig superfavorieten, maar wel een constant hoog niveau met alleen maar nummers zoals Nightswimming. Typische R.E.M.-nummers, maar toch springen die er om de een of andere reden echt uit. Waarschijnlijk is het een kwestie van gewenning en zal ik over een paar jaar ook de geheimen van o.a. Green, Out of Time en Document ontdekken.

Cijfer: 8,1

112 ♫ [0278] Arcade Fire - No Cars Go (2007)
Instrumentaal niet eens zo slecht, maar die zang, noch de tekst boeit me voor geen meter. Haar stem vind ik echt niks en zijn stem behoort hier zeker niet tot zijn best werk.

Cijfer: 5,7

111 ♫ [0098] The Cure - Disintegration (1989)
Vorig jaar ontdekte ik het titelnummer (en o.a. Pictures of You) en zodoende heb ik me er een keer toegezet het (destijds te lang geachtte) Disintegration beluisterd. De rest is geschiedenis en inmiddels horen meerdere nummers van dit album tot mijn absolute favorieten. Waaronder het titelnummer, dat één van de schitterende langspelers van het album is. Het trio Same Deep Water As You-Disintegration-Homesick is hoogstwaarschijnlijk het mooiste uit hun hele oeuvre.

Cijfer: 8,7

De bloedmooie tekst inderdaad, waarin Cohen de minnaar van zijn vriendin bedankt omdat hij haar heeft kunnen geven wat Cohen zelf nooit kon. Maar ook de manier waarop Leonard hier zingt, op het randje van de waanzin, zo lijkt het wel. En natuurlijk ook de sfeer van het nummer, door Cohen zelf mooi beschreven in dit nummer ("4 in the morning, the end of december").

Maar ach, eigenlijk is zoiets uitleggen zinloos. Het raakt je of het raakt je niet. Maar om je nou van elk nummer dat je niet raakt af te vragen waarom het zo hoog in de lijst staat, daar doe je al die songs, en indirect de stemmers, toch wat te kort, chevy

Ook buiten de tekst om vind ik het een waanzinnig mooi liedje.

Ik kan toch moeilijk "dit raakt me" bij het ene nummer en "dit raakt me niet" bij het andere nummer plaatsen.

Ik doe het zeker niet bij elk nummer (toch?), zeker aangezien ik het bij veel nummers nog wel kan snappen. Zo snap ik best dat iemand zich kan verliezen in de sfeer van een Joy Division of hoe iemand een nummer als It's The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) helemaal geweldig vindt.

Waar ik echter niet bij kan, is dat veel nummers (en vaak van artiesten met een grote naam, denk aan The Cure, Depeche Mode, Arcade Fire) zo hoog komen. Zo vind ik de tekst van Famous Blue Raincoat absoluut niet bijzonder. Neem nou het eerste couplet en vergelijk dat met het eerste couplet van Suzanne:

It's four in the morning
the end of December
I'm writing you now
just to see if you're better
New York is cold
but I like where I'm living
there's music on Clinton Street
all through the evening

vs.

Suzanne takes you down to her place near the river.
You can hear the boats go by,
You can spend the night beside her.
And you know she's half crazy,
But that's why you want to be there.
And she feeds you tea and oranges that come all the way from China.
And just when you mean to tell her that you have no love to give her,
Then she gets you on her wavelength
And she lets the river answer
That you've always been her lover.