110 ♫ [-------] David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
In deze bovenste region komen we veel van hetzelfde tegen. Dat zal veelal komen door het beperkte deelnemersveld, maar toch ook omdat artiesten als Pink Floyd en Neil Young veel klassiekers afgeleverd. En in sommige gevallen, zoals Disintegration, maar toch zeker ook Ziggy Stardust er op één album al een boel klassiekers staan. Het titelnummer is één van de vele goeie nummers op het album en niet voor niets staat er een paar plaatsen hierboven nog een nummer van Ziggy Stardust.

Cijfer: 7,6

109 ♫ [0151] The Stone Roses - Fools Gold (1989)
Misschien wel mijn meest gedraaide nummer deze vakantie. De 10 minuten vliegen zo voorbij en vooral het loopje door het nummer heen vind ik echt geweldig. Eenduidig, maar zeker niet eentonig.

Cijfer: 8,1

108 ♫ [0079] Leonard Cohen - Suzanne (1967)
Dit was waarschijnlijk mijn eerste liefde wat betreft Leonard Cohen. De kalmte in zijn stem wordt hier perfect benut. Onze eigen Herman van Veen pakte de essentie van het nummer en zong een evengoed prachtige Nederlandse versie. Maar de tekst van het origineel blijft onovertroffen en loopt net wat vlotter. Misschien dat de vrouw(en?) op de achtergrond net wat meer brengen.

Cijfer: 8,7 (#229 in mijn Top 250)



107 ♫ [0071] David Bowie - Starman (1972)
De nummers van Ziggy Stardust zijn moeilijk uit te leggen. Ze hebben niet de furie van bv. "Heroes", zijn niet zo gevoelig als Life On Mars en zijn niet episch zoals Station to Station. Bij veel nummers die ik goed vind, is het vrij duidelijk aan te geven waarom ik ze goed vind, maar bij Starman kan ik dat niet. Het klopt gewoon.

Cijfer: 8,2

106 ♫ [0363] The Smashing Pumpkins - Tonight, Tonight (1995)
In het begin van het album begint het nog veel belovend voor mij. Daarna wordt het wat harder en ongecontroleerder en dan haak ik iedere keer af. Niet zo sterk als 1979 uit het vorige rijtje, maar nog steeds beter dan de meeste nummers van deze band die ik ken.

Cijfer: 7,0

105 ♫ [0086] The Sound - Winning (1981)
Het beroemde album heb ik nu toch al een keer of 10 beluisterd. Nog altijd hang ik ergens tussen heerlijk duister en niet meer dan aardige wave. Het begon allemaal bij dit openingsnummer (dat overigens in de afgelopen 4 edities iedere keer een beetje gezakt is). De kenmerkende diepe bas is hier nadrukkelijk aanwezig en de veelgeprezen melodieuze synths komen op Winning nog het beste naar voren. Borland geeft met zijn stem net dat beetje extra glans aan het nummer.

Cijfer: 8,3

Belachelijk is absoluut het verkeerde woord, maar 11 noteringen voor The Sound is toch wel zwaar overdreven (hoe goed ik het ook vind).

104 ♫ [1031] Rage Against The Machine - Killing In The Name (1992)
Puberaal, kinderachtig, noem het wat je wil. En eerlijk is eerlijk, vorig jaar had ik diezelfde mening. Niet dat het opeens niet meer puberaal of kinderachtig is, maar ik stoor me er niet zoveel meer aan. Een legendarisch herrienummer, schreeuwen om het schreeuwen, één van de weinige nummers waarbij ik me er niet aan stoor. De befaamde gitaarsolo vind ik dan wel weer meevallen.

Cijfer: 7,1

103 ♫ [0389] The Jimi Hendrix Experience - Hey Joe (1967)
Weeral een prima nummertje van Jimi, ik kan niet anders zeggen. Qua zang misschien wel zijn beste, voor de rest zou het toch wel wat beter kunnen.

Cijfer: 6,8

102 ♫ [0146] The White Stripes - Seven Nation Army (2003)
De legendarische riff natuurlijk, maar wat mij het meeste bijstaat, is die schitterende clip. Daar kon ik dus echt de volledige speelduur zo geboeid naar kijken (en nog steeds). Het nummer zelf is nooit een topfavoriet geweest, maar op z’n tijd is het nog best een leuk nummer. Liever toch de clip erbij.

Cijfer: 6,9

101 ♫ [0296] Talk Talk - Life's What You Make It (1985)
Het laatste nummer voor ik bij de langverwachte beste 100 nummers aanbeland ben. Van alle toppers op The Colour of Spring, moet uitgerekend deze zo hoog eindigen. Zoiets dacht ik toen ik voor het eerst deze lijst zag. Inmiddels heb ik hem vaak herbeluisterd (vaak ook vanwege deze hoge positie) en ik vind hem nu al een stuk beter. Hij zal nog altijd niet in een top 10 Talk Talk-nummers eindigen, maar dat ligt nu meer aan de band dan aan dit nummer. Zoals bij veel nummers van het album raak ik steeds meer verstrikt in de flow van de verschillende nummers. Een flow waar je zelf eerst even naar op zoek moet gaan.

Cijfer: 7,1

En ik ben bij de top 100 aanbeland.

Ik vind het eerste couplet van Famous Blue Raincoat juist heerlijk. Zet meteen een geweldige sfeer. Het eerste couplet van Suzanne is veel poëtischer, maar mijn inziens zijn beide intro's even mooi.

En over die hoge noteringen van grote groepen: dat zal het fangedrag wel zijn. Van een The Cure of van een Arcade Fire vind ik het helemaal niet erg dat ze vaak zo hoog staan. Van een Depeche Mode, waar ik niet echt een grote liefhebber van ben, snap ik het al veel minder. Zo zie je maar

plus 1!

overigens vind ik dan weer niet dat Cohen overkomt als een waanzinnige

In Famous Blue Raincoat zit hij nog aan de goede kant van de grens inderdaad, maar op vele andere nummers van Songs Of Love And Hate klinkt hij toch echt alsof hij al zijn zelfbeheersing aan het verliezen is. Met Avalanche voorop natuurlijk.

Even een rondje bewierroking!

100 ♫ [0106] Depeche Mode - Blasphemous Rumours (1984)
En we storten de top 100 in met een mooie ladderontdekking van mij. Doordat ik ieder jaar (sinds de 2010-editie ) de Top 101 (destijds stond Child in Time op 101, vandaar) bij elkaar sprokkel en ik die regelmatig afspeel, ken ik deze nummers vrij aardig tot zeer goed.
Het licht-duister contrast in dit nummer is weergaloos. Het ietwat simpele refrein belet mij dit dag in, dag uit te draaien, maar de coupletten zijn zeer sterk.

Cijfer: 7,7

99 ♫ [0167] Killing Joke - Love Like Blood (1985)
Vorig viel mijn oor al op dit nummer, vanwege de perfecte basriff door het nummer. De zanger heeft een unieke stem die ik niet altijd even goed vind (soms wat te overdreven). Uiteindelijk gaat het misschien ook wel wat te lang door. Maar de eerste 4 minuten zijn geweldig!

Cijfer: 7,5

98 ♫ [0056] Talk Talk - Such A Shame (1984)
Dit is nou typisch zo’n band die ik in de Top 2000 al was tegengekomen, maar doordat die hier zo hoog staat, ik een tweede kans heb gegeven. En met succes! Ik weet nog goed dat ik dit nummer gelijk stuk heb gedraaid. Zelf zoveel dat mijn moeder steeds zegt “heb je hun weer”. Zo af en toe moet ik Such a Shame wat ruimte geven (in mindere mate dan Living In Another World), maar als ik het dan weer hoor, ga ik helemaal los!
Such a shame to believe in escape is nog altijd één van de mooist gezongen zinnen die ik tot nog toe heb gehoord.

Cijfer: 9,5 (#79 in mijn Top 250)

97 ♫ [0072] Kraftwerk - The Model (1978)
Het was door dit nummer, samen met TEE, dat ik geïnteresseerd raakte in Kraftwerk. Misschien een beetje a-typisch Kraftwerk, omdat dit meer pop dan het befaamde repetitieve electronic, maar waarschijnlijk daarom zo geliefd. Het Engels van Duitsers is zo knullig dat het soms aandoenlijk is. Dat is zeker het geval bij dit nummer.

Cijfer: 7,7



96 ♫ [0119] Blue Öyster Cult - (Don't Fear) The Reaper (1976)
Met dank aan Graf omgedoopt tot het koeienbelnummer!
Harmonieuze samenzang, een weergaloos partijtje gitaar en een koeienbel. Blue Öyster Cult maakte op deze manier hun grote klassieker. Die zeker weten terecht zo hoog staat!

Cijfer: 8,2

95 ♫ [-------] Joy Division - Shadowplay (1979)
Al vanaf de eerste keer dat ik Unknown Pleasures beluisterd heb, is dit nummer samen met She’s Lost Control mijn favoriet. Dit is darkwave op z’n hoogtepunt, met veel duistere, maar zeer melodieuze akkoorden. Wat een schitterend tiental is dit toch.

Cijfer: 8,0

94 ♫ [0043] Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)
Eén van de grootste muziekklassiekers die er is, moet uiteraard in de ladder. Wish You Were Here, het zachte intro, de tekst waar geen woord te veel in staat en uiteraard ook wel door het verhaal erachter. Het is een nummer dat iedereen kent en hoewel ik het nummer in eerste instantie niet zo heel speciaal vond, kon ik op een gegeven moment absoluut niet meer om de kwaliteit van het nummer heen. Het optreden op Live 8 was emotioneel (helaas te weinig met muziek bezig om dit legendarisch evenement bewust mee te maken). En om aan te geven wat het nummer met mensen kan doen deze prachtige cover, puur door het publiek:
[embed] ]YouTube - Marillion Wish You Were Here

Cijfer: 9,6 (#114 in mijn Top 250)

93 ♫ [0044] U2 - New Year's Day (1983)
De beginperiode van U2 is duidelijk favoriet. Iets wat ook niet raar is, want in deze tijd maakten ze de meest spannende nummers (het probleem is alleen dat de albums niet zo constant van niveau zijn). The Edge speelt hier toch duidelijk zijn beste potje gitaar en het meeste pit zit in dit soort nummers. Het scherpe randje zit er hier nog aan.

Cijfer: 7,4

92 ♫ [0152] The Doors - Break On Through (To The Other Side) (1967)
Het openingsnummer van hun debuut beloofde gelijk veel. Ik geloof dan ook dat ik het nummer direct met beide armen ontvangen heb. Kan iemand mij vertellen welk instrument ervoor zorgt dat dit nummer zo’n constant hoog tempo houdt? Is dat een bas? Mijn lofuitingen voor Krieger en Manzarek bewaar ik nog even voor Light My Fire.

Cijfer: 8,1

91 ♫ [0096] Pearl Jam - Alive (1991)
Toen ik net op MuMe kwam, was Pearl Jam één van de eerste bands waar ik benieuwd naar was. Alive kende ik geloof ik al wel (toevallig dat jaar ook hoog in de Top 2000 en sowieso al van de Radio Veronica Top 1000 Allertijden). Helemaal weg was ik van dit nummer, want dergelijk gitaarwerk was voor mij nieuw en helemaal geweldig. Eind 2009, toen ik voor het eerst mijn Top 250 maakte, mocht deze dan ook op plek 19 prijken (en Black op 22). Inmiddels is Alive wel wat gezakt in mijn achtig, maar man, die McGready is nog altijd één van de beste gitaristen die ik ken!

Cijfer: 9,1 (#136 in mijn Top 250)

90 ♫ [0048] Massive Attack - Angel (1998)
Teardrop en Unfinished Sympathy leerde ik als eerste kennen. Dat die twee nummers de finale mochten halen en Angel niet, vind ik nog altijd onbegrijpelijk ( ). De gitzwarte opener van Mezzanine is het beste wat de band gemaakt heeft. Er zit zoveel spanning in dit nummer! Dat komt vooral door de ijzersterke productie. Deze muziek kruipt letterlijk onder je huid.

Cijfer: 8,3

89 ♫ [0088] Orchestral Manoeuvres In The Dark - Enola Gay (1980)
Te hoog? Wellicht. Echter is Enola Gay een bijzonder aanstekelijke single die veel punten scoort met de synth. Misschien niet helemaal typisch O.M.D., maar je ziet vaak dat atypische nummers juist de beste zijn.

Cijfer: 7,3

88 ♫ [0102] The Cult - She Sells Sanctuary (1986)
Ooit ontdekt door de Veronica Top 1000 Allertijden. Net zoals o.a. Rock the Casbah kon ik daar destijds weinig mee. Wijsheid komt met de jaren, een vervelend cliché, maar in dit geval wel waar. Voor de momenten waarop je even een adrenalinerush nodig hebt.

Cijfer: 8,9 (#163 in mijn Top 250).

87 ♫ [0007] Lou Reed - Perfect Day (1972)
Vorig jaar de grote verrassing. Afgelopen editie was men uitgeluisterd. Hoewel.. een 87e plek is nog altijd erg mooi voor De Smartlap. Zeker zo met dit schitterende weer buiten. Het is letterlijk een Perfect Day.

Cijfer: 8,6 (#212 in mijn Top 250)

86 ♫ [0267] Fleetwood Mac - Go Your Own Way (1977)
Het vijfde en laatste nummer van Rumours vinden we, uiteraard, nog veel hoger. Go Your Own Way is zo’n nummer waarvan ik niet eens meer weet hoe lang ik het al ken of wat ik in het begin dacht. Nu weet ik alleen dat dit een weergaloos nummer is waar geen twijfel over bestaat voor mij: wereldklasse! Alleen is het nou een 9,8 of 9,9 waard?

Cijfer: 9,9 (#15 in mijn Top 250)



85 ♫ [0100] Manic Street Preachers - Motorcycle Emptiness (1992)
Als nummer 100 had dit nummer wat speciale aandacht (kwam vaak langs, zeg maar). Manic Street Preachers zou ik zonder MuMe minder snel of misschien wel nooit achteraan gaan. Inmiddels weet ik dat ze zeer goede nummers hebben gemaakt, maar door Motorcycle Emptiness werd destijds geen vlam aangewakkerd. Het oogte te simpel. Dat is inmiddels wel een beetje weggetrokken, hoor..

Cijfer: 7,2

84 ♫ [0257] Arcade Fire - Intervention (2006)
Ik ben zeker niet meegegaan in de Arcade Fire-hype, maar ik ben zeker blij dat ik deze band heb leren kennen. Intervention alleen al geeft deze band bestaansrecht. En wat mij betreft hun allerbeste nummer! Schitterend toch, dat orgel.

Cijfer: 8,2

83 ♫ [0077] R.E.M. - The One I Love (1987)
The One I Love stond (en staat) altijd zo hoog in de Top 2000, ieder jaar zelfs hoger dan Drive. Destijds snapte ik er niks van. Kan je nagaan wat mijn reactie was toen ik deze hier in de top 100 zag staan. Niettemin vond ik alles van R.E.M. leuk na het ontdekken van Losing My Religion en ik moest en zou ook dit nummer doorgronden. Een nogal ambitieuze doelstelling bij R.E.M., maar het is me in ieder geval gelukt het nummer leuk te vinden.

Cijfer: 6,8

82 ♫ [0131] The Waterboys - The Whole Of The Moon (1985)
Ja, ook ik heb wel eens geroepen dat het jammer is dat uitgerekend dit nummer bovenaan moet staan. Maar laten we niet vergeten dat ook Whole of the Moon gewooon een prima nummer is. Hitgevoelig, uiteraard, maar daarom niet minder sterk.

Cijfer: 7,7



81 ♫ [0111] Bruce Springsteen - Born To Run (1975)
Bruce Springsteen hoort natuurlijk in de top 100. Born to Run, vaak genoemd als beste rocknummer aller tijden. Met die lekkere saxofoonsolo. Ook hier geldt voor mij weer dat het niet echt mijn favoriet is, maar dat de kwaliteit niet te ontkennen valt. Born to Run bleek echt een groeiertje.

Cijfer: 8,2

Waarmee we na Fleetwood Mac en The Waterboys ook afscheid moeten nemen van The Boss. Het zijn imposante lijsten als ik ze zo onder elkaar zet.

Over She Sells Sanctuary heb je geen mening?

Jazeker wel! Alleen de site liep even vast, toen ging ik maar wat anders doen. En daarna vergeten.

Je was er wel snel bij, trouwens.

Sta me toe even wat zout op slakken te leggen en nog te spuit elven op een achterhaalde discussie:



De goede man heet Mike McCready, ik vermoed bovendien dat je het over het niveau van de leadgitaren hebt, daar mogen we de andere gitarist van Pearl Jam voor bedanken: Stone Gossard.

En wat betreft Famous Blue Raincoat:

'And thanks, for the trouble you took from her eyes
I thought it was there for good so I never tried'

Als je zo goed de psychologische verhoudingen tussen drie mensen weet te schetsen in slechts twee regels, dan ben je een grote poëet. Ik ben het er niet mee eens dat Suzanne een betere tekst zou zijn omdat er meer metaforen in voor komen.

Verder goed bezig en succes met de eindspurt, we lezen nog steeds mee

80 ♫ [0140] Simple Minds - Theme For Great Cities (1981)
We openen met een instrumentaal nummer van een band die mij bekend was van de stadionhits “Hey, hey, hey, hey!”, opvallend was het zeker. Toch was dit het eerste bewijs dat ze ook in hun pre-NGD-periode zeer goede nummers konden maken. Wat heet, zelfs een van hun beste! Voor mij is de kracht van dit nummer net zo moeilijk uit te leggen als mijn liefde voor post-rock. Het is spannend, emotioneel en krachtig tegelijk. Om er maar even wat vage termen in te smijten.

Cijfer: 8,4

79 ♫ [0049] Lloyd Cole And The Commotions - Rattlesnakes (1984)
Rattlesnakes, typisch zo’n nummer dat ik wel ben gaan waarderen, maar die me niet echt pakt. Niet zoals een top 100-nummer hoort te pakken. Het is iets te vrijblijvend en tam, hoewel dat uiteraard ook wel de kracht van het nummer is.

Cijfer: 7,1

78 ♫ [0150] Supertramp - School (1974)
Eén van mijn favoriete nummers ooit. Inmiddels al een aantal jaar. Vroeger ontelbaar keren ’s avonds/’s nachts op de iPod en dan maar genieten. Van elk pianoakkoord, van ieder woord, negatieve woorden heb ik er simpelweg niet over. Roger Hodgson was een geweldige componist en samen met Davies wat mij betreft nog altijd het beste muzikale duo in de muziekgeschiedenis. Iets wat ik vaak geroepen heb en ik zal het waarschijnlijk nog jaren roepen. Inmiddels gebruik in het ook al jaren voor een toetsen-/tentamenweek, een soort bijgeloof, als anthem. Het werkt waarschijnlijk niet, maar wat ooit begon als een grappig idee, groeide uit naar een soort must. Wie de tekst en de context ervan kent, zal het volledig met mij eens zijn!

Don't do this and don't do that
What are they trying to do?
- Make a good boy of you
Do they know where it's at?
Don't criticise, they're old and wise
Do as they tell you to
Don't want the devil to
Come and put out your eyes


Cijfer: 9,9 (#6 in mijn Top 250)

77 ♫ [0075] Talk Talk - Living In Another World (1986)
En inmiddels ook alweer de laatste van Talk Talk. Gelijk ook wel hun beste. Een relatief druk nummer waar van alles langs komt en het ene instrument nog mooier dan het andere.

Cijfer: 9,8 (#27 in mijn Top 250)



76 ♫ [0090] King Crimson - The Court Of The Crimson King (1969)
Met die gekke hoes. Epitaph was (en blijft) de klapper, maar het titelnummer was mijn eerste genietmomentje van King Crimson. De prog die ik liefheb is zelden vergelijkbaar met andere bands, In The Court.. is, zelfs binnen hun eigen oeuvre uniek en onvergelijkbaar. De glasheldere productie is, zeker gezien het jaartal, verbluffend.

Cijfer: 8,3

75 ♫ [0103] Tubeway Army - Are 'Friends' Electric (1979)
Ik was alweer vergeten hoe goed dit nummer was. Dit is zeker iets wat ik in het begin van mijn MuMe-periode niet echt zou hebben kunnen waarderen, maar dergelijke authentieke composities krijg ik steeds meer respect voor. Artiesten die een beetje raar durven doen. Vrijwel compleet gedragen door de diepe, onopvallende bas en uiteraard de synth die af en toe net als een trompet schalt.

Cijfer: 7,4

74 ♫ [0059] Neil Young - Heart Of Gold (1972)
Op het hoogtepunt stonden 5 nummers van Neil Young in mijn top 100. Nu zijn dat er nog ‘maar’ 3, maar wel allemaal bij de bovenste 40. Waaronder, ik zou bijna uiteraard zeggen, Heart of Gold, eigenlijk altijd mijn favoriete nummer geweest. Het nummer is inderdaad simpel en daar zullen veel mensen over vallen, maar als die mondharmonica begint, weet ik gelijk weer dat die mensen ongelijk hebben, want dit is classic rock op z’n absolute hoogtepunt.

Cijfer: 9,8 (#32 in mijn Top 250)



73 ♫ [-------] U2 - Bad (1984)
Een zeer welkome binnenkomst. Het nummer werd onsterfelijk door het Wembley-optreden tijdens Live Aid en het is één van de laatste U2-nummers waarvan ik de schoonheid ontdekt heb, het heeft zeker even geduurd bij mij. Uiteindelijk scheidt je het kaf van het koren en blijken nummers als Bad een veel langere houdbaarheidsdatum te hebben dan bv. Stuck In a Moment of Beautiful Day.

Cijfer: 8,1

72 ♫ [0137] Tim Hardin - How Can We Hang On To A Dream? (1966)
Hij heeft echt een schitterende stem en ook de tekst is absoluut klasse, maar het duurt zo kort, tegen de tijd dat je echt in het nummer zit, is het alweer voorbij. Dat is zo ongelofelijk zonde!

Cijfer: 7,3

71 ♫ [0032] Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
Het titelnummer mocht vorig jaar onderaan in de finale eindigen. Iets wat ik nu als onterecht zou bestempelen, maar wat ik destijds gerechtvaardigd stond. Ik val in herhaling, maar ook dit nummer heeft afgelopen jaar echt een omslag gemaakt. Het is nog altijd één van de mindere nummers van het album (dat vind ik echt!), maar dat geeft vooral aan hoe sterk het album wel niet is. De productie valt me tegen, die is nogal zacht, zeker de stem.

Cijfer: 7,2

Laat ik de draad weer oppikken ...

350 ♫ [0330] Duran Duran - Save A Prayer (1985)
Toen zat Duran Duran zowat in hun beste periode. Een weliswaar vrij gladde sound van een wat foute band maar toch wel fraaie popsong.
Cijfer: 8

349 ♫ [0781] Curtis Mayfield - Move On Up (1970)
Dit vind ik zowat zijn beste nummer, zijn soepele stemgeluid komt hier volledig tot zijn recht in dit nummer dat ligt tussen soul en funk. Dan is er nog de geweldige percussie en dito blazers.
Cijfer: 9

348 ♫ [0141] The Smiths - Panic (1986)
Eén van de bekendste nummers van The Smiths mede dankzij de meezingbare tekst en natuurlijk ook de erg aanstekelijke melodie en de zang van Morrissey .
Cijfer: 9,5

347 ♫ [0392] Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale (1968)
Het is vooral de tekst die het nummer tot een hoog peil tilt maar daarnaast is er ook de interactie tussen beide artiesten, het nummer heeft ook een tikkeltje mysterie in de sfeer.
Cijfer: 8,5

346 ♫ [0532] Radiohead - Planet Telex (1995)
Een vrij rauwe gitaarsong van Radiohead, licht experimenteel maar erg herkenbaar door de zang van Tom Yorke.
Cijfer: 9

345 ♫ [0443] Bill Withers - Ain't No Sunshine (1971)
Dit soort relaxte softsoul kan steeds bij mij zeker als de zang nog fraai is en die strijkers die niet te overheersend zijn maken het nummer af. Tijdloze soulsong die ook vaak gecoverd werd.
Cijfer: 8,5

344 ♫ [0052] The Stone Roses - I Wanna Be Adored (1991)
Uit hun uitstekende debuut, een beetje dromerig mede door de wat ijle vocalen met zweverige en aanstekelijke gitaarsound.
Cijfer: 9

343 ♫ [0349] Elbow - One Day Like This (2008)
Elbow is nu een vaste waarde geworden en gelukkig maar. Door strijkers gedragen prachtige popsong met indringende zang en mooie tekst.
Cijfer: 9,5

342 ♫ [0797] Fleetwood Mac - Rhiannon (Will You Ever Win) (1975)
Fleetwood Mac was meester in de pure popsong, fraai gezongen en begeleid met een beetje mystiek in de tekst en efficiënt gebruik van koortjes.
Cijfer: 9

341 ♫ [0587] Sparks - This Town Ain't Big Enough For The Both Of Us (1974)
Even aanstekelijke als nerveuze popsong met gedoseerde kitsch, het lijkt de brug te leggen tussen glamrock en latere new wave.
Cijfer: 9

340 ♫ [0143] The Beatles - Strawberry Fields Forever (1967)
Zonder twijfel één van de mooiste Beatles-nummers, misschien zowat hun ultieme psychedelische song. Erg boeiend door de afwisselingen en je waant je in hogere sferen.
Cijfer: 10

339 ♫ [0306] Derek And The Dominos - Layla (1970)
Dit is ook een rockklassieker dat nooit stuk kan. Geweldig, dat gitaargeluid in combinatie met de hartverscheurende vocalen om dan over te gaan in een rustig pianostuk.
Cijfer: 9,5

338 ♫ [0526] U2 - A Sort Of Homecoming (1984)
Vooral de roffelende drums en gitaarsound vallen op en Bono zingt hier met passie zoals wij van hem gewend zijn. Een albumtrack uit The Unforgettable Fire maar het had een hit kunnen worden.
Cijfer: 8,5

337 ♫ [0869] Faithless - Insomnia (1995)
Faithless heb ik altijd één van de betere dance-acts in de jaren '90 gevonden. Niet dat ik dit vaak draai, maar het is een sterk opgebouwd nummer met een live-sfeer.
Cijfer: 7,5

336 ♫ [0303] The Breeders - Cannonball (1993)
Destijds erg populair in de alternatieve sector. De zang is wat dunnetjes maar die bas en gitaar maken veel goed.
Cijfer: 7

335 ♫ [0199] David Bowie - Rebel Rebel (1974)
Jeugdsentiment komt daar ook bij te pas maar het blijft een ijzersterke en tijdloze song met meezingbare tekst en geweldig ritme.
Cijfer: 9,5

334 ♫ [0917] Funkadelic - Maggot Brain (1971)
Dit heeft niets met funk te maken maar het is een lange gitaarsolo, knap gedaan maar het wist niet de hele tijd mijn aandacht vast te houden en het geluid is ook wat te scherp.
Cijfer: 7

333 ♫ [0346] The Charlatans - The Only One I Know (1990)
Het heeft een wat funky ritme met opvallende orgel en ijle vocalen die voor een wat mysterieuze sfeer zorgen, in GB werd het een grote hit. Op zich een prima nummer maar het heeft mij nooit echt weten te raken.
Cijfer: 7,5

332 ♫ [-------] The Cure - Boys Don't Cry (1980)
Uit hun beginperiode en één van hun leukste nummers, klinkt vrolijk en luchtig. Een schijnbaar eenvoudige maar ingenieuze en erg pakkende song.
Cijfer: 9

331 ♫ [0913] This Mortal Coil - You And Your Sister (1991)
Een charmant akoestisch nummer waarbij de overdubde vocalen en violen zorgen voor een aparte romantische sfeer.
Cijfer: 9

70 ♫ [0008] David Bowie - Space Oddity (1969)
Ongetwijfeld geïnspireerd door de nagenoeg gelijknamige film van Stanley Kubrick. Met Space Oddity zette hij zichzelf op de kaart, het gevolg is bekend. Zweverige besprekingen over je in de ruimte wanen, laat ik over aan de echte liefhebbers, maar tegelijkertijd is er wel wat van waar. De sfeer die hier opgeroepen wordt, doet me denken aan de beelden van 2001.

Cijfer: 7,7

69 ♫ [0082] The Who - Baba O'Riley (1971)
Ooit vond ik dit helemaal geweldig. De power door The Who was ongekend en de viool op het einde was een gouden zet. Zoals dat gaat valt of staat een nummer bij mij in de mate dat ik het steeds maar weer kan horen. Dat bleek bij Baba O’Riley helaas niet het geval. Echter… zoals het ook gaat, draai je het dan weer een paar keer en besef je je eigenlijk dat dit een klassieker is die in mijn Top 250 moet. Period.

Cijfer: 8,7 (#200 in mijn Top 250)

68 ♫ [0080] The Rolling Stones - Sympathy For The Devil (1973)
Ik heb het vaak een zeer overschat nummer gevonden, maar dat is vooral omdat ik de 68e plek wat overdreven vind. “Gewoon goed” is iets wat ik hierover zou zeggen. Slecht is het allerminst, maar je hebt een overkill is al heel gauw bij dit nummer. We hebben het hier wel over de absolute top, en dan verwacht ik nummers waar ik het niet in mijn hoofd zou halen lager dan een 8 voor te geven.

Cijfer: 7,1

67 ♫ [0050] The Stranglers - Golden Brown (1981)
De klavecimbel is niet het spannendste instrument. Maar met Golden Brown werd mijn ongelijk bewezen. Een best wel gedurfde single van een voorheen punkband die gelijk hun grootste hit werd. Het is moeilijk je vinger te leggen op wat er precies zo goed is aan dit nummer. Vooral ook omdat er zoveel goed is aan het nummer. Luister en geniet!

Cijfer: 8,8

66 ♫ [0041] David Bowie - Life On Mars? (1971)
Met 6 nummers bij de beste 128 kan Bowie zijn handen zeker dichtknijpen. Maar het zijn dan ook wel zeer sterke nummers. Hunky Dory ben ik allesbehalve fan van, maar dit nummer is wel heel erg mooi. Na Space Oddity ging hij met Life On Mars? Gewoon door met buitenaards goede muziek maken.

Cijfer: 8,2

65 ♫ [0099] The Rolling Stones - Gimme Shelter (1969)
War, children, it's just a shot away! / Rape, murder! It's just a shot away
De kracht van dit nummer in één zin samengevat. Merry Clayton weet zoveel emotie in haar zang te leggen met die ene zin. Onderschat ook zeker niet de productie van dit nummer. Eigenlijk een nummer dat met pieken en dalen door het leven gaat bij mij.

Cijfer: 9,0 (#153 in mijn Top 250)



64 ♫ [0060] The Beatles - Here Comes The Sun (1969)
Onderaan de bovenste groep eindigen. Zowel een wereldprestatie als een teleurstelling. Here Comes the Sun viel me voor het eerst op tijdens de VWO5-excursie naar Barcelona. In de trein luisterde ik de Veronica Album Top 1000, met uiteraard Abbey Road. De manier waarop Here Comes the Sun perfect samenging met de beelden van een trein rijdend langs de Middellandse Zee zal ik nooit vergeten.

Cijfer: 9,6 (#66 in mijn Top 250)

63 ♫ [0163] Kate Bush - Running Up That Hill (1985)
Kate Bush scoort opvallend goed dit jaar. Running Up That Hill werkte een beetje op mijn zenuwen, maar nu ik het weer hoor, merk ik dat dat zeker wel meevalt. Er zit zelfs enige vorm van spanning in door het drumwerk. De jaren ’80-synths(?) vind ik daarentegen wat minder. Haar stem blijft nog altijd een hate/love-it verhouding.

Cijfer: 6,6

62 ♫ [0407] Prince - Sign O' The Times (1987)
Ik geef toe dat het geen slecht nummer is, maar deze van Prince is zeker geen 62e plek waard. Iets wat ik moeilijk kan onderbouwen. Daar waar het bij Michael Jackson moeilijk is uit te leggen wat er zo geweldig aan is, vind ik het bij Prince net zo moeilijk om te zeggen waarom het me zo weinig doet.

Cijfer: 6,4



61 ♫ [0265] Bob Dylan - Like A Rolling Stone (1965)
Bob Dylan, misschien nog wel de grootste nog levende artiest op aarde. Bij deze nemen we afscheid met hem, maar wel een toeppasselijk afscheid. Hoe bespreek je één van de grootste nummers in de geschiedenis? En het is al zo makkelijk om nummers van Dylan te bespreken..

Wat me aanspreekt aan Like a Rolling Stone is het semi-meezinggehalte, de mondharmonica en toch vooral het orgeltje op de achtergrond. Hoezeer ik het soms beu ben, ik kan hier simpelweg geen laag cijfer voor geven. Ooit zal ik dit soort nummers van Bob Dylan op handen en voeten dragen, daar ben ik van overtuigd.

Cijfer: 7,4

60 ♫ [0024] Radiohead - Fake Plastic Trees (1995)
Ooit kon Radiohead weergaloze classic rock-nummers maken. Dat bewezen ze met The Bends en perfectioneerde ze dat op OK Computer. Toen gingen ze raar doen een raakten ze compleet van het juiste pad af. Enfin, met ijzersterke nummers als Fake Plastic Trees blijft het, wat mij betreft, eeuwig zonde dat ze na OK Computer geen echte rockplaten meer gemaakt hebben. Tuurlijk, ook die electronica-nummers zijn soms minstens even goed als de rocknummers, maar ze zouden er imo goed aan doen weer wat meer naar hun roots te kijken en daar weer eens wat mee te proberen. Ondertussen geniet ik nog maar even van deze prachtige productie.

Cijfer: 8,4

59 ♫ [0078] Led Zeppelin - Stairway To Heaven (1971)
De een begint spontaan te gapen bij die eerste noten, de ander krijgt gelijk al kippenvel. Ik moet eerlijk bekennen dat die eerste 4 minuten inmiddels zeker niet meer iedere keer zo goed vallen als vroeger. In mijn eerste top 10 stond hij nota bene nog op 9. Geduldig wacht ik dan af, want ik weet dat het tempo langzaam opgeschroefd wordt. Om uiteindelijk het magnum opus van de rockmuziek ten gehore te brengen. Ok, dat is wat overdreven (hoewel ik ook dat ooit vond), maar het blijft toch wel een sterk staaltje rock. Nog altijd heel veel respect voor wellicht het meest gewaardeerde nummer aller tijden.

Cijfer: 9,2 (#73 in mijn Top 250)



58 ♫ [0213] Marvin Gaye - Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) (1971)
Marvin Gaye had een prima jaar in de ladders. Inner City Blues doet mij wel minder dan het nummer dat iets hoger staat, maar ook Inner City Blues heeft die heerlijke vibe die zo weinig soulzanger(es)s(en) hebben. Vooral het laatste stukje met een soort reprise van What’s Going On.

Cijfer: 7,4

57 ♫ [0081] The Beatles - Eleanor Rigby (1966)
Vorig jaar verbaasde ik me al over de hoge positie van dit nummer en dit jaar wordt daar nog een schepje bovenop gedaan. Een prima nummer, zoals zo veel van de Beatles, maar zo goed? Ach, zoals zo vaak is het toch niet uit te leggen wat een Beatle-nummer nou zo goed maakt, dus uitleggen waarom een nummer je minder doet, is net zo moeilijk.

Cijfer: 6,8

56 ♫ [0074] Simple Minds - Someone Somewhere In Summertime (1982)
Dat New Gold Dream de finale niet haalde was niet eens zo verrassend, dat Someone Somewhere.. hoger zou eindigen des te meer. Ik was er blij mee, want deze vind ik veel beter. De opener van NGD zet gelijk de toon van het album en is een mooi bruggetje tussen de oude en de hitperiode. De productie is iets te zacht, maar dat heeft ook wel z’n charme. Vooral het drumwerk vind ik sterk.

Cijfer: 9,0 (#112 in mijn Top 250)



55 ♫ [0040] The Doors - Light My Fire (1967)
Met 2 ex-top 10 nummers en een huidig top 10 nummer (zie volgende) word ik wel verwend in dit rijtje zeg! Light My Fire werd mij eerst bekend door de akoestische Will Young-versie. Achteraf gezien zwaar inferieur, maar ik vond de tekst leuk. Manzarek is een held en samen met Jon Lord (Deep Purple) nog altijd de beste toetsenist die ik ken. Krieger levert een geweldige solo af. Eens een keer een Doors-nummers waarbij Morrison een bijrol speelt en de kracht volledig bij de overige bandleden ligt. Want ook drummer Densmore levert hier zijn beste werk af.

Cijfer: 9,8 (#19 in mijn Top 250)

54 ♫ [0035] Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond (Parts 1-5) (1975)
Er waren 3 nummers die misschien op een 10 konden rekenen. De eerste 2 hebben we reeds gehad en Shine On is de derde. Toch heeft ook Shine On minuscule schoonheidsfoutjes. Maar die laat ik voor wat ze zijn, minuscuul. Pink Floyd maakt muziek die niet uit te leggen is. Shine On is 13 minuten pure magie waarbij een paar simpele akkoorden zoveel leegte op kunnen vullen in het nummer. De kunst van het weglaten, zoals ze dat zo mooi noemen. Waters en Gilmour hadden dat perfect onder de knie. Achteraf vraag je je af waar de 13 minuten geweest zijn. Iedere keer.

Cijfer: 9,9 (#3 in mijn Top 250)



53 ♫ [0129] Kate Bush - Cloudbusting (1985)
Ik ben toch echt meer van The Kick Inside, deze nummers doen me gewoon een stuk minder. Gelikt is niet echt het goede woord, maar het klinkt allemaal zo braaf. Dat is gek genoeg wel de kracht van Bush, dat ingetogene, maar toch.. ik vind het moeilijk uit te leggen wat er nou mis mee is.

Cijfer: 6,5

52 ♫ [0104] The Jimi Hendrix Experience - All Along The Watchtower (1967)
Het verhaal met de aansteker is bekend, de grote invloed van Jimi ook, vandaar dat ik de muziek ga laten spreken. En dan in het bijzonder de gitaar. Want hoewel ik zeker geen Hendrix-adept ben, is de solo in All Along the Watchtower van een niveau waar ik niet bij ken. Ik kan er niet bij dat iemand zoiets geniaals als dit kan bedenken. Op zo’n moment komen artiesten op een voetstuk en krijg ik niet het (misplaatste) gevoel van “met wat oefening zou ik dit ook wel gekund hebben”.

Cijfer: 8,3



51 ♫ [0084] Ultravox - Vienna (1980)
Met iets korter onheilspellend intro, want ik vind de singleversie toch net even wat minder gedateerd. Eén van mijn vele herontdekkingen van mij. Ooit ontdekt via de Top 2000 en dan herontdekt via de MuMe Ladder. Niet dat nummers opeens beter worden, maar nummers die hoog staan, vallen op en daardoor ga je er extra goed naar luisteren. En soms resulteert dat in een hernieuwde visie op dat nummer, zoals bij Vienna. Schitterend nummer met veel onderhuidse spanning en zo hoor ik ze het liefst. Een nummer dat echt onder je huid kruipt.

Cijfer: 8,1

330 ♫ [0192] Alice Cooper - Halo Of Flies (1971)
Alice Cooper wordt vaak geassocieerd met bizarre optredens en attributen. Maar daarnaast heeft hij vele rocklassiekers gebracht. Dit is een episch en vooruitstrevend nummer met veel afwisseling en ingebouwde spanning.
Cijfer: 8,5

329 ♫ [0297] The Sisters Of Mercy - Temple Of Love '92 (1992)
The Sisters Of Mercy heb ik nooit tot mijn favorieten gerekend. Teveel pathos, teveel opgeklopte zwartgalligheid (typisch bij Gothic) en het duurt ook nog te lang. Die gitaarriff vind ik wel prima.
Cijfer: 5

328 ♫ [0471] Portishead - The Rip (2008)
Een ingetogen nummer met elektronische begeleiding die de melancholieke sfeer nog verhoogt, ook met veel emotie gezongen.
Cijfer: 8,5

327 ♫ [0308] Buffalo Tom - Taillights Fade (1992)
Melodieuze gitaarrock uit de jaren '90, misschien niet erg bijzonder maar met veel overgave gezongen. Een beetje aansluitend bij de grunge van die tijd maar toch vrij eigenzinnig.
Cijfer: 8

326 ♫ [0551] Tears For Fears - Pale Shelter (1982)
Typisch jaren '80-pop maar dan van het betere soort in die zin dat het niet te glad of te overgeproduceerd is. De synths worden hier op de juiste manier ingebracht en dragen bij tot de sfeer.
Cijfer: 8

325 ♫ [0655] New Order - True Faith (1987)
Het nummer vind ik op zichzelf wel behoorlijk maar de productie die typisch is voor die tijd steekt mij tegen met name die mechanische drums.
Cijfer: 5,5

324 ♫ [0205] The Blue Nile - Tinseltown In The Rain (1983)
Een jaren '80-hit die ik later wist te waarderen, het nummer heeft iets bezwerends, iets mystiek wat mij juist aanspreekt. Apart nummer, nadien niets meer van deze band gehoord.
Cijfer: 8

323 ♫ [0684] Björk - Human Behaviour (1993)
Eén van haar beste nummers, die sprookjesachtige sfeer in combinatie met haar unieke onderkoelde stemgeluid komt hier volledig tot haar recht. Erg mooie clip ook.
Cijfer: 9

322 ♫ [0399] Dead Can Dance - The Host Of Seraphim (1988)
Bezwerende muziek, het doet mij denken aan de middeleeuwen (of vroeger), het klinkt ook ritueel. In ieder geval zeer apart en erg sfeervol.
Cijfer: 8,5

321 ♫ [0520] David Bowie - Warszawa (1977)
Uit zijn album Low en een nummer dat ik hoe langer hoe meer waardeer. Bezwerende en aparte soundscape, het klinkt zelfs anno 2012 nog futuristisch en zelfs naar Bowie-maatstaven gedurfd.
Cijfer: 9

The Bends en OK Computer staan vol weergaloze rock, maar met classic rock hebben deze albums weinig te maken. Maar dat wist je waarschijnlijk al hè, ouwe boef?

50 ♫ [0058] The Smashing Pumpkins - Disarm (1993)
Ik hoor waarom men dit extreem goed kan vinden, maar zelf ben ik er niet zo kapot van. Het trekt me gewoon niet zo, ik kan niet zo goed uitleggen waarom.

Cijfer: 6,7



49 ♫ [0054] The Velvet Underground - Heroin (1967)
Over VU heb ik me de afgelopen jaren vaak genoeg negatief uitgelaten. Maar tegelijkertijd ook regelmatig positief. Heroin is niet zozeer slecht, maar het is zo sloom en de instrument stralen een grote passiviteit uit. Dat zal voor velen de kracht zijn, maar ik heb liever wat minder vermoeiende muziek.

Cijfer: 6,4

48 ♫ [0087] R.E.M. - Drive (1992)
Drive is het tegenovergestelde van Disarm. Misschien niet zo’n voor de hand liggende vergelijking, maar de onderhuidse spanning in Drive vind ik wél geweldig. Rustig, maar beheerst opgebouwd en werkend naar een climax die er eigenlijk nooit komt. Iets wat het iedere keer weer leuk maakt om te luisteren, want het nummer is nooit echt afgelopen.

Cijfer: 8,3



47 ♫ [0010] The Beach Boys - God Only Knows (1966)
De grote verrassing van het jaar daarvoor met een 10e plek. Wat mij betreft dit jaar weer, want over perfecte 60s-singles gesproken..
Let vooral even op de baslijn door het nummer, hoe moeilijk dat ook is met die geweldige meerstemmige zang.

Cijfer: 9,6 (#49 in mijn Top 250)

46 ♫ [0051] The The - Uncertain Smile (1982)
Grappig dat deze gelijk onder Nightporter staat. Die nummers associeer ik om de een of andere reden erg met elkaar. Een nummer dat even tijd nodig had, maar uiteindelijk heb je dan ook wat. Waarbij vooral de pianosolo op het einde uiteraard even genoemd moet worden. Heerlijke afwisseling!

Cijfer: 9,3 (#77 in mijn Top 250)

45 ♫ [0053] Japan - Nightporter (1980)
Inderdaad een nummer voor laat op de avond. Uiteraard zo geweldig vanwege het pianospel. Tuurlijk, Sylvian heeft ook wel de perfecte stem voor een nummer als dit.

Cijfer: 9,0 (#116 in mijn Top 250)

44 ♫ [0149] Pulp - Common People (1996)
Een beetje hetzelfde verhaal als Disarm, klinkt niet verkeerd, maar doet me vrij weinig. Sowieso staat op Different Class veel beter materiaal dan het ietwat drukke Common People.

Cijfer: 6,6



43 ♫ [0036] Love - Alone Again Or (1967)
Over perfecte 60s-singles gesproken, dit is er ook zeker eentje. Perfect geproduceerd en bijzonder aanstekelijk. Zonder twijfel één van mijn beste MuMe-ontdekkingen, want eerder had ik er nog nooit van gehoord. Ik hou van dit nummer.

Cijfer: 8,5

42 ♫ [0067] Jefferson Airplane - White Rabbit (1967)
Weinig nummers zijn zo kenmerkend voor een muziekperiode als White Rabbit. Lang duurt die niet, maar dat is helemaal niet nodig. In deze 2 en een halve minuut wordt alles gezegd wat nodig is. Eén van de mooiste teksten die ik ken. Ondersteund door een heerlijke basis.

Cijfer: 8,6

41 ♫ [0073] Orchestral Manoeuvres In The Dark - Maid Of Orleans (The Waltz Joan Of Arc) (1981)
Die band met die rare naam, of dat nummer met die rare Middeleeuwse clip. Veel meer was het niet. Totdat ik steeds meer verknocht aan het nummer raakte. Inmiddels is de beroemde synth-drum combinatie van O.M.D. niet meer uit mijn muzikale arsenaal weg te denken.

Cijfer: 9,1 (#118 in mijn Top 250)

320 ♫ [1257] Tom Waits - Tom Traubert's Blues (Waltzing Mathilde) (1974)
Wellicht één van de bekendste en ook mooiste songs van Tom Waits. Zijn schraperige stem en pianobegeleiding zijn uniek en passen perfect bij deze song.
Cijfer: 9

319 ♫ [0291] Editors - Papillon (2009)
Ik vind (als rockliefhebber!) synthesizers beter passen bij Editors. Een beetje in de stijl van Depeche Mode, donker en beklijvend en op de juiste manier gezongen.
Cijfer: 8,5

318 ♫ [0354] Simon & Garfunkel - Mrs. Robinson (1968)
Eén van de beste songs van dit legendarische duo, ligt tussen folk en rock. Hemels refrein en samenzang en ook de gitaarbegeleiding klopt helemaal.
Cijfer: 9,5

317 ♫ [0527] The Rolling Stones - You Can't Always Get What You Want (1969)
Rijk gearrangeerd nummer en het lijkt een mengeling van rock, blues en gospel. Ondanks de simpele melodie verveelt het nummer door zijn instrumentale rijkdom niet en het enthousiasme is er niet minder om.
Cijfer: 9

316 ♫ [0270] XTC - Senses Working Overtime (1982)
Deze band heeft nooit het verdiende grote succes behaald. Wat mij betreft één van de beste jaren '80-bands die new wave weet te koppelen aan catchy Beatles-achtige popsongs. Dit blijft een frisse popsong met zeer sterk refrein.
Cijfer: 9

315 ♫ [0226] Bap - Kristallnaach (1983)
Een nummer dat ik later wist te waarderen. Klassieker in de Neue Deutsche Welle vooral door de tekst handelend over de jodenvervolging.
Cijfer: 8

314 ♫ [0420] Jeff Buckley - Grace (1994)
Erg emotioneel en soepel gezongen, zonde dat zulk zangtalent zo vroeg aan zijn einde moest komen. Maar dit nummer zal nooit sterven.
Cijfer: 9

313 ♫ [0790] The xx - Crystalised (2009)
De stemmen passen goed bij elkaar en de sobere begeleiding waarbij de gitaar de boventoon voert verhoogt de intieme, romantische sfeer.
Cijfer: 8,5

312 ♫ [1112] Paolo Conte - Max (1988)
Zingende advocaat scoort ook hier een hit dat met een gesproken intro begint en overgaat tot een wat mysterieus klinkend instrumentaal stuk. Tijdloos gewoon.
Cijfer: 8

311 ♫ [0773] Ben E. King - Stand By Me (1987)
Dit is soul in optima forma: zang, melodie, tekst, baslijn en inkomende strijkers ... alles zit perfect in elkaar. Veelvuldig gecoverd maar geen enkele versie kan het origineel verbeteren, ook niet die van John Lennon.
Cijfer: 10

Nog 5 rijtjes te gaan!

40 ♫ [0023] Echo & The Bunnymen - The Killing Moon (1984)
Echo & The Bunnymen leerde ik kennen door dit nummer. Wat in eerste instantie een vrij doorsnee popliedje leek, blijkt toch dat deze zijn weg naar mijn playlists steeds weer weet te vinden. Aanstekelijk is het meest accurate woord om dit nummer te omschrijven.

Cijfer: 8,2



39 ♫ [0005] The Doors - Riders On The Storm (1971)
Er was een tijd dat dit nummer niet weg te denken was uit mijn muzikale oeuvre. Dagelijks hoorde ik het en ik kon me niet voorstellen dat ik dit nummer ooit beu zou worden. Wel dus. Dat is inmiddels alweer een heel eindje terug en een mooi kenmerk van toppers is dat je ze ooit weer eens op zal pikken en het weer net zo geweldig gaat vinden. Riders On the Storm is een roadmovie voor mij. De spannende weg door de regen heeft Morrison (en toch ook vooral Manzarek) echt bizar goed in geluiden weten te vangen. Extreem jammer dat dit nooit live vertoond is.

Cijfer: 9,7 (#34 in mijn Top 250)

38 ♫ [0033] Radiohead - Karma Police (1997)
Karma Police was mijn eerste Radiohead-liefde. Hier nog het type muziek waar zelfs mijn ouders nog van zouden kunnen genieten (op het einde na). Wat niet betekent dat het slecht is, absoluut niet. Wat Karma Police en ook Exit Music zo goed maakt, is die warme productie. Hoewel de muziek inhoudelijk wellicht niet warm aan zou moeten voelen, doet het dat wel. Enige minpunt is dat je het niet te vaak kan horen, want laten we wel wezen, het is best een zeurnummer.

Cijfer: 8,4 (#184 in mijn Top 250)

37 ♫ [0042] Pixies - Monkey Gone To Heaven (1989)
Pixies scoren altijd goed in de ladder. Waarom is me niet altijd duidelijk, maar wat voor mij wel duidelijk is, is dat Monkey Gone to Heaven toch wel even wat te hoog staat. Een aardig nummer, redelijk goed wellicht, maar toch niet echt een nummer dat ik met het randje van de finale zou associëren.

Cijfer: 6,8

36 ♫ [0021] New Order - Blue Monday (1983)
Een dance-klassieker die opviel door de hoge notering in de Veronica Top 1000 Allertijden. Dit soort nummers vallen of staan met de basis, in dit geval met name de drumcomputer. Eentje die wat mij betreft prima in orde is bij de bestverkochte 12"-single aller tijden. De volledige, 7,5 minuut durende, versie duurt me iets te lang.

Cijfer: 7,1



35 ♫ [0019] Talking Heads - Psycho Killer (1977)
Denk je een stad vol sneeuw in, ijskoud (ok, dat is wat overdriven) en je loopt naar de kapper. Lopend, want met de fiets is het niet te doen. Ondertussen luister ik naar de finale van de MuMe Ladder en hoor ik de beat van Psycho Killer. Als een idioot stap ik op de maat van de drum. Ten minste, zo stel ik mij dat voor, ik kan mezelf uiteraard niet zien. Dat is nou een kwaliteit van een topnummer, zo goed zijn dat je je wel móét overgeven aan de muziek.

Cijfer: 8,7 (#202 in mijn Top 250)

34 ♫ [0031] The Church - Under The Milky Way (1988)
Ik snap zeker dat men dit een saai en belegen nummer vindt en ik vind het moeilijk om aan te geven wat er dan wél goed aan zou moeten zijn. Ik hoor een warme productie (luister naar de bas), ik hoor een relaxte stem en ik denk dat dat het is. Het is gewoon een heel relaxt nummer!

Cijfer: 8,3

33 ♫ [0045] The Smiths - Bigmouth Strikes Again (1986)
Eerder ook al een keer op 33. Waarschijnlijk het best beoordeelde nummer dat nooit de finale wist te halen. Jammer, want ook deze van The Smiths zou zeker een finaleplaats verdienen. How Soon Is Now heeft die power, There is a Light heeft die melancholieke laag en Bigmouth Strikes Again is enorm opzwepend. Alles is lekker up-tempo aan dit nummer, maar toch vooral het drumwerk geeft echt die finishing touch.

Cijfer: 8,6

Beter nieuws, je hoeft er nog maar 3 nu.

Iets beter kijken. Het gaat nu per 8.

Zodoende kan ik de finale apart bespreken.

32 ♫ [0029] Arcade Fire - Neighborhood #3 (Power Out) (2004)
Zelfs toen The Suburbs uitkwam, heb ik me niet overgegeven aan de hype die Arcade Fire destijds was. Hoewel, kan je nog spreken van een hype? Ik kon hier in eerste instantie weinig, maar de term groeialbum die vaak op dit album geplakt wordt, bleek wel waar. Nee, het album is nog steeds geen 4,27* waard voor mij, maar bepaalde nummers wel. Dit is ook wel een erg prikkelend nummer (blijkbaar een synoniem voor opzwepend, een woord dat ik wellicht te vaak gebruik).

Cijfer: 7,5

Plek in mijn finale (2011/2010): #14/#27 / Cijfer destijds (2011/2010): 8,0/6,2

31 ♫ [0116] Sinéad O'Connor - Troy (1987)
Troy vind ik niet slecht, dat zeker, alleen geen finalemateriaal. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik steeds minder de houding heb dat een nummer ook goed moet zijn als je het vaak hoort, dat kan nou eenmaal niet. Een beetje semi-emotioneel met mij te veel pathos. Maar Sinéad heeft een prachtige stem en de onderliggende laag is er zeker niet eentje waar ik over zou moet klagen.

Cijfer: 7,3

Plek in mijn finale (2011/2010): #26/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 6,3/X

30 ♫ [0026] Massive Attack - Unfinished Sympathy (1991)
Weer zo’n nummer die al kende, maar waar ik vanwege de MuMe Ladder eigenlijk niet meer omheen kon. Ik ben toch meer fan van hun duistere, zware muziek. Een beetje chillmuziek voor op de achtergrond, maar niet echt partij voor de ‘grote jongens’.

Cijfer: 6,3

Plek in mijn finale (2011/2010): #29/#30 / Cijfer destijds (2011/2010): 5,8/5,1

29 ♫ [0105] Sam Cooke - A Change Is Gonna Come (1965)
Soul moet aan één eis voldoen: het moet raken. Soul is bij uitstek een love/hate-genre voor mij. Als het raakt, raakt het goed, maar als dat uitblijft, zijn het allemaal vlakke nummers en komen ze ongeloofwaardig over. Zo bijvoorbeeld deze. Hij heeft veel mooiere nummers, als je het aan mij vraagt.

Cijfer: 6,3

Plek in mijn finale (2011/2010): #25/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 6,5/X

28 ♫ [0018] Marvin Gaye - What's Going On (1971)
Marvin Gaye en Otis Redding. Vooralsnog één van de weinige soul-artiesten waar ik echt van kan genieten. What’s Going On is misschien nog wel mijn favoriete soul-nummer. Die tekst, die vibe, dat gevoel.

Cijfer: 8,2

Plek in mijn finale (2011/2010): #12/#17 / Cijfer destijds (2011/2010): 8,6/8,1



27 ♫ [0065] Kate Bush - The Man With The Child In His Eyes (1978)
Kort, maar krachtig zouden ze zeggen. Niet zo uniek en meeslepend als Wuthering Heights, maar eerder klein, lief en breekbaar.

Cijfer: 7,7

Plek in mijn finale (2011/2010): #18/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 7,5/X

26 ♫ [0028] Joy Division - Atmosphere (1980)
In saaaaaaaaaaaaaailence! Bah, daar gingen mijn nekharen recht van overeind staan. Maar tekenend voor mijn muzikale reis is dat ik op veel nummers terug moet komen. Of het nou komt door het bekijken van Control (zie onder) of dat ik gewoon anders naar dit soort muziek luister, maakt me niet uit. Ik zie mezelf dit ooit nog wel eens echt helemaal geweldig vinden.

SPOILER-ALERT!



Cijfer: 6,9

Plek in mijn finale (2011/2010): #28/#28 / Cijfer destijds (2011/2010): 6,0/5,6

25 ♫ [0022] The Clash - London Calling (1979)
Er zijn zoveel facetten van dit nummer dat ik kan beschrijven, dat ik niet weet waar te moeten beginnen. De soepel lopende tekst, het gitaarspel, het drumwerk en zo nog veel meer dingen. Sommige nummers zijn gewoon onbeschrijfbaar. Vaak zijn dat nummers die in de richting van het perfecte 3-minuten durende popnummer gaan.

Cijfer: 9,4 (#43 in mijn Top 250)

Plek in mijn finale (2011/2010): #11/#9 / Cijfer destijds (2011/2010): 8,8/8,9

310 ♫ [0185] U2 - Gloria (1981)
Een opzwepend nummer van U2 mede door het gitaar- en drumwerk, gloedvol en met veel passie gezongen. Klinkt deels triest en deels hoopgevend.
Cijfer: 9

309 ♫ [0348] The Beach Boys - Sloop John B (1966)
Ik heb altijd veel van hun verrukkelijke samenzang gehouden evenals hun zonnige sfeer, daarin zijn The Beach Boys onovertroffen. Draai dit op een regenachtige dag en de zon schijnt weer in huis.
Cijfer: 9

308 ♫ [0287] Massive Attack - Inertia Creeps (1998)
Fluisterende rap in combinatie met een donkere beat, klinkt dreigend en grimmig zeker wanneer de gitaren invallen. Niet hun meest toegankelijke maar wel een aparte en fascinerende song.
Cijfer: 8

307 ♫ [0285] The Doors - People Are Strange (1967)
Een relatief eenvoudig nummer maar erg pakkende melodie met vlot ritme en natuurlijk de bezwerende zang van Jim Morrison.
Cijfer: 9

306 ♫ [0294] This Mortal Coil - Song To The Siren (1984)
Een band die ik lange tijd uit het oog verloren heb, misschien dat ik een album van hen ga zoeken. Toch een pakkend nummer, melancholiek met niet erg zuivere maar aangrijpende zang. Komt overigens uit 1994.
Cijfer: 8

305 ♫ [0339] Soft Cell - Torch (1982)
Na Tainted Love was dit hun grootste hit. De zang van Marc Almond doet mij altijd kitscherig aan maar niettemin vind ik het een sterke popsong waarbij de afwisseling van synths en blazers
Cijfer: 8

304 ♫ [-------] Pulp - Disco 2000 (1995)
Eén van de beste nummers uit hun meesterwerk Different Class en een nummer dat mij nooit verveelt. Zeer sterk en aangenaam ritme, leuk gezongen en het refrein staat als een huis.
Cijfer: 9

303 ♫ [0769] Dire Straits - Sultans Of Swing (1978)
Hun eerste hit en blijf ik één van hun beste nummers vinden. Dat virtuoze, heldere en melodieuze gitaarwerk van Mark Knopfler komt hier helemaal tot zijn recht zonder te pretentieus over te komen.
Cijfer: 9,5

302 ♫ [0458] Nirvana - Come As You Are (1991)
Even ruig als aanstekelijk, die riff en baslijn krijg je niet meer uit het hoofd en ook tekstueel is het klasse.
Cijfer: 9,5

301 ♫ [0145] The Mama's & Papa's - California Dreamin' (1966)
Nog een onverwoestbare kraker, ditmaal uit de 60's. Zonnige pop met weemoedig tintje, prachtige en herkenbare vocalen.
Cijfer: 9,5

24 ♫ [0273] Sigur Rós - Svefn-G-Englar (1999)
Dit nummer was voor mij het bewijs dat de equalizers op iPod en mp3-spelers maar onzin zijn. Het leverde me een hoop frustratie, maar wel een nieuwe iPod op.
Bij dit nummer roept mijn moeder altijd Tjoeeeeeeeeeeee! Ja, dat was wel even wat anders toen ik hiermee aankwam. Ik zei het al bij alle eerdere nummers van Sigur Rós, het is geen muziek die in woorden te vangen is. Dus probeer dat ook niet. Het tiende en laatste nummer dat ik zal bespreken is er eentje van ongekende schoonheid. Letterlijk en figuurlijk buitenaards.

Cijfer: 9,7 (#108 in mijn Top 250)

Plek in mijn finale (2011/2010): #5/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 9,6/X



23 ♫ [-------] Arcade Fire - Neighborhood #1 (Tunnels) (2004)
Het openingsnummer van Funeral, laatst nog op de longlist voor mijn Top 250. Dat geeft dus wel aan hoe ik er over denk. Nu kwam hij er bij lange na niet aan toe, maar wat ik zo leuk vind aan dit nummer is dat er steeds toegewerkt wordt naar kleine climaxjes. Het zorgt ervoor dat het nummer constant interessant blijft.

Cijfer: 8,2

Plek in mijn finale (2011/2010): #19/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 7,4/X

22 ♫ [0061] Pixies - Where Is My Mind? (1988)
De gulden middenweg tussen de Pixies als noiserockband en de rustige stukken. Soms wat drukker, soms mooi ingehouden. Zoals ze horen te klinken.

Cijfer: 8,2

Plek in mijn finale (2011/2010): #15/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 7,8/X

Voor de filmliefhebbers: YouTube - Sucker Punch (2011) - Lobotomized Vegetable Scene
Vwb de muziek, geef mij maar het origineel, maar dit eens wat anders dan het einde van Fight Club.

21 ♫ [0280] Nina Simone - Sinnerman (1965)
Blijkbaar hebben we vorig jaar allemaal massaal Inland Empire gekeken (beetje jammer dat elk beeld hiervan op internet weggehaald is/wordt..). Na 3 uur ergens tussen realiteit en hersenspinsels gehangen te hebben, word je nog getrakteerd op (een weliswaar verkorte versie van) Sinnerman. Man, dit is toch wel even een muzikale rollercoaster. 10 minuten vliegen voorbij!

Cijfer: 8,3

Plek in mijn finale (2011/2010): #21/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 7,2/X

20 ♫ [0027] Pixies - Debaser (1989)
Mja, dit is dan weer de andere kant. Weinig indrukwekkend, vooral dat het agressieve karakter van het nummer. Daar hou ik niet zo van. Erg kort ook nog, herrie om het herrie maken, zo komt ’t op mij over.

Cijfer: 5,8

Plek in mijn finale (2011/2010): #31/#29 / Cijfer destijds (2011/2010): 5,2/5,2

19 ♫ [0130] Talking Heads - Once In A Lifetime (1980)
Onmogelijk om hier naar te luisteren zonder de clip in mijn hoofd af te spelen. Vaak gelezen dat David Byrne een gekke gast was, maar dat werd pas duidelijk toen ik de (hilarische) clip zag. Wat hitgevoeliger en minder doorspekt door Afrikaanse invloeden, maar misschien wel daarom juist zo goed.

Cijfer: 7,8

Plek in mijn finale (2011/2010): #22/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 7,2/X



18 ♫ [0025] Nick Cave And The Bad Seeds - The Mercy Seat (1988)
Ik heb me de afgelopen jaren geprofileerd als voorzitter van de anti-Mercy Seat club. Eerlijk is eerlijk, ik heb het nummer al bijna een jaar niet meer gehoord. Vorig jaar ging ik van een 3,4 naar een 2,4, dus ik zat er logischerwijs niet op te wachten. Maar de objectieve persoon als ik ben, geef ik het gewoon weer een eerlijke kans.
Het goede nieuws is dat mijn nekharen er niet (altijd) meer recht van overeind gaan staan, maar ik vind ik het oprecht een echt kutnummer. Het werkt verschrikkelijk op mijn zenuwen, het zinnetje an eye for an eye and a tooth for a tooth krijg ik wel kippenvel van en de productie is bagger. En dan duurt het ook nog eens ruim 7 minuten..
Nou, volgend jaar maar weer een keer proberen, want ik vrees dat men nog lang niet uitgekeken is op dit nummer.

Cijfer: 3,8

Plek in mijn finale (2011/2010): #32/#32 / Cijfer destijds (2011/2010): 2,4/3,4



17 ♫ [0016] Depeche Mode - Enjoy The Silence (1990)
Om het rijtje dan maar positief af te sluiten, Enjoy the Silence! Het nummer met één van de mooiste baslijnen ooit. Een genreoverstijgend nummer dat Depeche Mode bij mij bekend maakte. Een buitenbeentje is het wel, maar dat bedoel ik in positieve zin. Het is ook zo heerlijk meezingen!
En op een gegeven moment heb je Crucified wel gehoord. Dus ik ga tegenwoordig voor de single-versie.

Cijfer: 9,5 (#64 in mijn Top 250)

Plek in mijn finale (2011/2010): #9/#4 / Cijfer destijds (2011/2010): 9,0/9,5

Ik lees deze stukjes altijd met plezier, Luc M ben ik het vrijwel altijd 100% mee eens.
Nog leuker vind ik echter de stukjes van Chevy , waar ik het dan wel vaker niet mee eens ben zoals Talking Heads, Mercy Seat van NC en dan de matige music van die Sigur Ros
Maar Chevy brengt het dan weer mooi en soms ga ik bijna geloven dat hij gelijk heeft, moet die Cave dan weer eens opzetten

Waar ben je het dan niet mee eens vwb Talking Heads?

Overigens hoop ik voor LucM (mocht hij de lijst afmaken) dat er nog wel wat leven in de lijst blijft komen. Hij is nou niet echt het persoon waar men massaal op reageert (omdat... hij gewoon gelijk heeft? )

Once In A Lifetime heeft ruim 2,1 te weinig

16 ♫ [0039] dEUS - Instant Street (1999)
In de pré-bespreking van de finale noemde ik de climax overdreven hard en niet echt boeiend. Maar de goedoplettende kijker had al opgemerkt dat ik op die mening al snel terug was gekomen. Sterker nog, The Ideal Crash is één van mijn favoriete 90s-albums geworden. Door wat meer dEUS te luisteren, en überhaupt meer alternatieve rockmuziek, raak je wat meer gewend aan dingen en vind je sommige dingen opeens erg goed. Zo Instant Street.

Cijfer: 7,3

Plek in mijn finale (2011/2010): #24/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 6,8/X



15 ♫ [0011] The Doors - The End (1967)
Ooit nota bene nog de nummer 1. Die positie zal die (helaas) nooit meer verwerven, maar nog altijd is dit één van de weinige nummers die steevast in de finale staat. De 15e plek is zelfs de laagste ooit.
Een episch en meeslepend meesterwerk dat absoluut z’n gelijke niet kent. Wie Apocalypse Now gezien heeft, weet dat dit nummer geen uitleg nodig heeft. Wie Apocalypse Now kent, vindt het nummer waarschijnlijk van zichzelf al geweldig!

Cijfer: 9,7 (#30 in mijn Top 250)

Plek in mijn finale (2011/2010): #3/#3 / Cijfer destijds (2011/2010): 9,7/9,6



14 ♫ [0013] The Velvet Underground - Venus In Furs (1967)
Ook voor Venus in Furs is dit de laagste positie ooit. Slecht? Nee, zeker niet. Maar Ome Reed zingt hier ook niet zijn beste nummer. Een beetje saai, maar dan val ik wat betreft VU in herhaling. Een beetje zoals Reed dus.

Cijfer: 6,3
Plek in mijn finale (2011/2010): #30/#31 / Cijfer destijds (2011/2010): 5,3/4,3



13 ♫ [0014] U2 - The Unforgettable Fire (1984)
Het love/hate-nummer van 2010 en hij scoorde in die lijst ook goed in 2011. Voor ons geen One, geen Where The Streets Have No Names, nee keurig, zoals het hoort een cross-over plaat van een band met 2 gezichten. Bono houdt zich hier een beetje gedeisd en dat wordt duidelijk op prijs gesteld. Enerzijds snap ik de haat wel, want het blijft U2 en de typische ‘clean’ productie is er inderdaad. Anderzijds vind ik het een geweldig nummer die ik steeds beter begin te vinden. Nergens overdreven, maar toch die spannende onderlaag.

Cijfer: 8,4

Plek in mijn finale (2011/2010): #20/#21 / Cijfer destijds (2011/2010): 7,3/7,2



12 ♫ [0004] Joy Division - Love
Will Tear Us Apart (1980)
Ik geloof dat ik deze tijdens de Greatest Hits-editie van Joy Division nog op 1 gezet heb, of erg hoog in ieder geval. Waarschijnlijk het meest toegankelijke nummer van Joy Division, het staat zelfs in de Radio 2 Top 2000! Geliefd vanwege de melodieuze synths, gehaat vanwege diezelfde synths. Toch blijf ik het één van hun beste vinden. Uiteraard is het niet hun meest meeslepende nummer, niet het meest emotionele, maar wel één van de weinige nummers waar ik echt graag naar kan luisteren. Zonder mezelf achteraf emotioneel op te voelen.

Cijfer: 7,4

Plek in mijn finale (2011/2010): #23/#23 / Cijfer destijds (2011/2010): 7,1/7,0



11 ♫ [0015] Kate Bush - Wuthering Heights (1978)
De meest alternatieve mainstream zangeres is zonder twijfel Kate Bush. Waarom dit dan geen love/hate-nummer is, snap ik dan weer niet. Geïnspireerd uit het gelijknamige boek en ik ben erg benieuwd naar de gelijknamige film uit 1939 van William Wyler (o.a. Ben-Hur).
Voorlopig doe ik het met het nummer en de film moet wel heel goed zijn, wil die beter zijn dan dit nummer. Een rare stem, zeker als kind, maar langzaam raak je er aan gewend en ontvouwt zich een schitterend nummer. Een tekst die ik zonder internet nooit gekend zou hebben, maar ook die ‘rare’ uitspraak van sommige zinnen is de kracht van dit nummer. Om nog maar te zwijgen over de gitaarsolo, de synths en al het andere dat langs komt.

Cijfer: 8,7

Plek in mijn finale (2011/2010): #10/#13 / Cijfer destijds (2011/2010): 8,9/8,4



En dan kom je zowaar alweer aan bij de top 10!

10 ♫ [0047] Pearl Jam - Black (1991)
Wie de laatste minuten van Kink FM gezien heeft, weet dat dit nummer nooit meer hetzelfde zal klinken. Toen ik in het begin op MuMe was, stuitte ik op Ten. Alive, Garden Jeremy en toch ook wel Black waren de nummers waar ik als een blok voor viel. Maar het duurde even voordat Black mijn hart echt wist te veroveren. Vooral de tekst is werkelijk magistraal.

Alleen het nummer kreeg in een vrij korte periode twee keer een enorme boost. Allereerst hebben we het Kink-afscheid, maar nog persoonlijker was het verlies van een collega. Afscheidsceremonie voor verdronken Job Lips - Binnenland - VK - volkskrant.nl. Hoewel hij niet in mijn directe omgeving stond, merkte ik toch wel dat zijn dood (wat een raar woord om te typen gezien de omstandigheden...) mij erg aangreep. Tijdens een korte ode aan hem, eindigde ik met de magische woorden van Black.

I know someday you'll have a beautiful life, I know you'll be a star
In somebody else's sky why, why, why
Can't it be, why can't it be mine

Cijfer: 10! (#26 in mijn Top 250)
Ik had het niet verwacht, maar daar is dan toch nog een 10. Black doet meer met mij dan een Telegraph Road ooit zal kunnen doen. Dit is er eentje voor m’n begrafenis!

Plek in mijn finale (2011/2010): #1/#X / Cijfer destijds (2011/2010): 9,8/X



9 ♫ [0009] Arcade Fire - Rebellion (Lies) (2004)
Ja, en na Black voelt Rebellion wel ongelofelijk als mosterd na de maaltijd, hoewel een positieve opkikker op dit moment wel even nodig is.

Arcade Fire is met afstand de meest geliefde 00s-band in de MuMe Ladder. De 4 hoogst genoteerde 00s-nummers zijn van Arcade Fire en voor de daarna hoogste komen we alweer buiten de top 100 met Seven Nations Army (om vervolgens weer bij AF uit te komen).
Het unicum 3 nummers van hetzelfde album in de finale volbracht Arcade Fire vorig jaar. Dat is toch ook zeker een schouderklopje waard.

Weinig aan te merken op dit nummer dat zeker een top 10-notering waard is. Vooral die clip waar ze door de straat lopen heeft me gelijk geïnteresseerd in deze band.

Cijfer: 8,3

Plek in mijn finale (2011/2010): #16/#20 / Cijfer destijds (2011/2010): 7,6/7,3