1640 ♫ [0918] Jacques Brel - La Chanson Des Vieux Amants (1967)

Elk nummer dat ik van Jacques Brel hoor is fantastisch mooi. Toch weet ik amper tot niets van deze frans zingende songwriter. Na wat research zie ik dat meerdere platen van hem de moeite waard zijn. Er is keuze genoeg. Brel is een Belgische trots die het in onze toplijst fantastisch doet. En dat is meer dan terecht. Zijn nummers zijn allen zo mooi. Door de charmante Franse taal, de songwriters kunsten van hem en de mooie klinkende teksten.

Cijfer: 9

1639 ♫ [1580] Yes - Close To The Edge (1972)

Er zijn niet veel nummer van over de 15 minuten die ik waardeer. (Te) lange nummers liggen mij niet zo. Maar een aantal nummers zijn een uitzondering. Bijvoorbeeld Thick As a Brick van Jethro Tull. En deze. Close to the Edge weet 17 minuten lang te boeien door bloedstollende ritmes en vele prachtige passages. Volgens mij is Yes ook geen echte progrock, zo beschouw ik het in ieder geval niet. Het is meer een psychidelische trip waar een en ander is mee te zingen.

Cijfer: 9

1637 ♫ [1503] Björk - Bachelorette (1997)

Björk staat meestal garant voor goede nummers, zeker in deze lijsten. Niet alles van haar is de moeite waard maar mij weet ze vaak te verbazen met haar eigenzinnige, ijzige nummers. Hunter was al prachtig. Deze is niet minder. Deze dame heeft perfect door hoe je emotie moet opwekken. De instrumentatie en haar bloedstollend mooie stem werken prachtig op elkaar in. Soms kippenvel gevend mooi, zoals in Hunter. Zo'n kippenvel moment heb ik hier nog niet gehad, maar misschien komt dat nog.

Cijfer: 8,3

1636 ♫ [1576] Green Day - Basket Case (1994)

Kan ik al jeugdsentiment zeggen? Nee, daar is het nog te vroeg voor. En Green Day vind ik, ook al zullen velen het niet met me eens zijn, bij vlagen een zeer goede band. Hun beroemde rockopera vind ik meer dan terecht in onze top 250 staan. En Dookie is helemaal niet zo'n slecht punkrock album. Niet alles van dat album vind ik even goed. Maar er staan een aantal berensterke nummers op zoals deze. De zanger van Green Day kan ontzettend leuke passages zingen. Het refrein hier: 'I'll Think I Crack It Up' is er een van grote kwaliteit, geweldig.

Cijfer: 8,8

1638 ♫ [1458] Gazpacho - Tick Tock (2009)

Gazpacho reken ik wel tot de echte progrock. Ik heb wel eens een nummertje gehoord maar die is niet meer bijgebleven. Het titelnummer Tick Tock uit 2009 is het 2de wat ik beluister. Het is jammer dat het zo lang duurt, want bij part 1 was ik echt verbaasd hoe mooi dit is. Het 2de is ook schitterend. Ook het stuk waar part 1 mee eindigt en part 2 mee begint is hemels mooi met die doordringende drums. Maar bij part 3 begint mijn aandacht te verslappen en bij part 4 is de aandacht er amper nog. Ik heb daar dan toch niet het geduld voor. En dat terwijl de aparte stukken ieder erg goed zijn. Ik ben van plan dit wel vaker te luisteren, met koptelefoon die ik vandaag binnen ga krijgen.


1635 ♫ [-------] Bruce Springsteen - Highway Patrolman (1982)

Het prachtige wat veel mensen in dit nummer zien, zie ik er nog niet in. Dit nummer van The Boss, is denk ik een groeibriljantje. Dat hoop ik althans, want nu hoor ik er niet veel in. Het kabbelt maar voort zonder een echt moment om te noteren als mooi. Hij zou dan een mooi verhaal vertellen, maar mij gaat het toch om de muziek.

Cijfer: 5

1634 ♫ [1648] Kasabian - Fire (2009)

Kasabian is de band die net een nieuw album uit heeft. Het moet het geweldige album daarvoor evenaren. En dat is heel erg moeilijk. Dat album is namelijk een rollercoaster aan geweldige songs in allemaal verschillende stijlen.
Fire is een van de geweldige 11 nummers. Fire begint nog rustig, met een mooi sfeertje, die een beetje aan de Beatles doet denken, ik weet niet waarom. Daarna is de ommekeer. Dat is een geweldig moment. De zanger zingt: I'm On Fire en op de achtergrond wordt een andere tekst gezongen. Die combinatie is magnifiek. Vooral dit stuk is geweldig, maar het hele nummer is éen groot feest, een geweldig meezingbaar muziekstukje.

Cijfer: 9,5

1633 ♫ [1803] Crosby, Stills & Nash - Suite: Judy Blue Eyes (1969)

Suite: Judy Blue Eyes is het openingsnummer van het titelloze album van Crosby, Stills & Nash. Het is een van de pronkstukken uit het oeuvre van deze folkgiganten. Dit nummer heeft ontzettend veel, mooie melodieën, zoete pop, folk en de prachtige harmoniezangen. Dit is echt ontzettend mooi. Dit kunnen echt maar enkele artiesten, zo goed op elkaar inspelen en komen tot zulke fantastische nummers.

Cijfer: 8,8

1632 ♫ [-------] Death Cab For Cutie - I Will Possess Your Heart (2008)

Death Cab is een band van aanstekelijke en mooie popliedjes. Maar voor mij soms ook een beetje te gewoon en niet spannend genoeg. Maar met dit nummer gooien ze het over een andere boeg. Het duurt 8 minuten. De intro is erg lang. Maar wel mooi. Het heeft een typerende baslijn en daarover wordt mooi gitaar en toetsenspel gegooid. De intro werkt op je in en blijft boeien. Op tijd weten ze daarna het nummer te laten monden in een goed popnummer. Alle twee de delen van het nummer krijgen een hele ruime voldoende. Het eerste deel voor de mooie melodie en het tweede deel voor het fantastische popnummer dat wordt gedragen door een prachtig zingende zanger.

Cijfer: 9

1631 ♫ [-------] The Velvet Underground - Rock And Roll (1970)

Ik ken de Velvet Underground enkel van hun meesterwerk en niet van andere nummers. Hier laten ze zich van een andere kant horen. Het is weinig experimenteel maar vooral een fris rocknummer dat barst van fijne passages. Het is een echt rock nummer inclusief solo die trouwens weinig voorstelt. Als ik dit hoor besef ik ook weer wat een prachtige stem Lou Reed heeft.

Cijfer: 8,3

Zo laat nog?

Overigens bestaat Tick Tock toch echt maar uit 3 delen.

Dode link voor Bjork- Bachelorette deze werkt wel

Close to the edge werkt ook niet meer.
Part 1
Part 2

Waar was ik toen met mijn hoofd. 3 delen inderdaad, geen idee meer waarom ik dat geschreven heb. Het was part 3 dat mij niet meer zo kon bekoren. De eerste 2 delen vond ik wel mooi. Maar deze krijgt zeker meer luisterbeurten.

En tevens Suite: Judy Blue Eyes van CSN: Deze was de beste die ik kon vinden als vervanging.

De omlooptijd op Youtube, en het gejaag op 'schenders van auteursrechten' begint trouwens wel flink irritant te worden, als ik het mag zeggen.

Yes is juist zo progrock als het maar kan zijn. Close To The Edge bestaat uit veel verschillende thema´s. Of een album als Tales Of Topographic Oceans wat maar 4 nummers heeft en maar liefst 80 minuten lang is en een heel raar concept heeft.

Hehe, die heb ik gemist, ja. Yes is inderdaad bijna de definitie van progrock.

Hij zingt: "I think I'm cracking up", vraag me af of je de tekst dan wel begrijpt...

Moeilijke keuze, want ik vind het wel erg leuk om voor dit topic te schrijven, maar ik hou het bij de eerste 30. Het kost mij veel tijd en mijn studie begint ook behoorlijk te bitchen met essay's en dergelijke. Ik stond voor een keuze of reviews schrijven of dit topique bijhouden. Ik heb voor de eerste gekozen, wel blijf ik luisteren en lezen. Hulde voor Arrie, Lucm en Snoeperd die door blijven gaan

Ongelooflijk goed begin in dit tiental, later zakt het allemaal jammer genoeg weer in.

1730 ♫ [1094] Beirut - Elephant Gun (2007)

Deze band staat al een tijdje op mijn nog te beluisteren-lijst en ook nu weer blijkt dat terecht te zijn. De Oost-Europese (toch?) voelt aan als een warm bad, vooral in het verschrikkelijk lekkere trompetsolootje in het middenstuk. Ook de vocalen zijn erg goed, maar het is toch echt de opzwepende percussie en de trompetten die dit nummer maken tot een feestelijke en verschrikkelijk lekkere aftrapper van deze tien.
Cijfer: 9,5

1729 ♫ [1517] Coil - Tattooed Man (2005)

En ik maar denken dat deze band pretentieuze neuzelmuziek maakte..
Dit nummer is een deprimerende en donkere trip, met een prachtige accordeon op de voorgrond en een verbeten tekst, door een verbeten en erg geslaagd bewerkte zanger gezongen. De sfeer is er ook toch wel één om u tegen te zeggen - het doet me eigenlijk allemaal ook wel wat denken aan Famous Blue Raincoat, al komt dat vooral door de tekst. Erg knap.
Cijfer: 8,5

1728 ♫ [1239] Bill Withers - Who Is He (And What Is He To You) (1972)

Meneer Withers weet door de soulbeperkingen heen te walsen en ondanks de vanzelfsprekende warme sfeer ook een verbitterd toontje neer te zetten, al is dat vooral vanwege de tekst. De repetitieve instrumentatie is lekker gedurfd – de violen spelen voor de verandering geen cliché en zoetsappig melodietje – maar lekker en de focus ligt niet te veel op de zang van Withers. Prima en spannend soulnummer dus, één van de betere die ik tot nu toe ben tegengekomen. Had best nog een paar minuutjes langer mogen duren.
Cijfer: 8

1727 ♫ [1336] Iron & Wine - Upward Over The Mountain (2002)

Maar dit is heel iets anders. Met The Creek Drank The Cradle heeft Samuel Beam een overdonderend debuut neergezet, dat niet altijd emotioneel is (Een nummer als The Rooster Moans heeft niet echt emotionele impact op me), maar wel altijd even belachelijk sfeervol en ook gewoon verschrikkelijk ongelooflijk intens lekker. Upwards Over the Mountain is een voor dit album wat atypisch nummer, want het is totaal volgestouwd met iedere emotie denkbaar. Ondanks het feit dat de instrumentatie slechts bestaat uit twee gitaren, heeft dit nummer wat bombastisch, wat groots. Maar dan niet op de jaren ’80 proggy manier, nee op de zwaar indrukwekkende en emotionele manier, met de fluisterende maar zo ongelooflijk, belachelijk mooie stem van Beam. Van alle bestaande nummers, is dit één van degenen die me het meeste raakt. Kippenvelmuziek, en daarmee doe ik dit nummer nog tekort.
Cijfer: 10+

1726 ♫ [1654] The Clash - Safe European Home (1978)

Punkrocknummer zoals ik ze ken met het niveau zoals ik ze ken; catchy refreintjes, een redelijk vrolijk sfeertje en fijn gitaarwerk. Hier ook nog eens leuke (achtergrond)zang, maar dat doet allemaal weinig af aan het feit dat het niet echt iets met me doet, ook weer typisch voor punk.
Cijfer: 6,3

1725 ♫ [1662] Faith No More - Digging The Grave (1995)

Puberrock, maar dan nogal slecht. Het nummer zit niet bijster goed in elkaar, het gitaargeluid is nogal vervelend en de zanger is ronduit slecht (die screams.. ). Voor de rest voor sommige mensen vast een ongelooflijk fijn nummer om de energie op kwijt te raken, maar voor mij is het eerder redelijk irritant.
Cijfer: 4

1724 ♫ [-------] Them - It's All Over Now, Baby Blue (1966)

Van Morrison als zanger zorgt natuurlijk altijd wel voor een voldoende, maar dit nummer zit ook nog eens erg goed in elkaar; de typische jaren-60 zoetheid in combinatie met de heerlijke instrumentatie en natuurlijk ook nog eens de zang maken dit een misschien redelijk typerend, maar wel een goed jaren60-nummertje.
Cijfer: 7,3

1723 ♫ [1428] Cream - Tales Of Brave Ulysses (1967)

Misschien allemaal wel prima klinkend, maar zo pijnlijk standaard dat het niet echt leuk meer is – het hele nummer een dalende baslijn die bovendien al tientallen keren vaker is gedaan, zelfs in 1967 volgens mij, knap zeg -, al helemaal bij de gitaarsolo. Typisch voorbeeld van ‘het is oud dus het is goed’.
Cijfer: 3,3


1722 ♫ [1121] Bloc Party - Helicopter (2005)

Deze band is in ieder geval bij het eerste album een expert in het neerzetten van hoekige gitaarlijnen in combinatie met nog altijd belachelijk goede percussie en een springerige zanger. Iets waar ik dan ook buitengewoon fan van was in mijn springerige Britrockperiode en wat ik nu nog steeds, alhoewel niet voor een heel album, kan waarderen. Dit is in ieder geval één van de betere nummers op hun debuut en nog steeds heel erg prettig om naar te luisteren. Springrock zoals het hoort.
Cijfer: 8

1721 ♫ [-------] Rush - Red Sector A (1984)

Hoewel niet zo verschrikkelijk om te beluisteren zoals de vorige van deze band, is deze wel weer héél erg kitsch, alleen al door de melodieën. De rustige stukken komen nogal pretentieus over, de solo is irritant en we hebben gelukkig ook nog de 'u noemt het gepassioneerd, ik noem het slecht en overdramatisch'-zanger, die het nummer nog wat vervelender te maken. Rush zal mijn band wel niet zijn.
Cijfer: 2,8

Cream is toch gewoon keigoed? Dat nummer rockt enorm! Disraeli Gears is een geweldig album en een klassieker uit de jaren ´60.

En Rush ook al zo laag, jammer. Echt een super nummer van Rush. Misschien moet je eens wat Rush uit de jaren ´70 luisteren.

Ik zou die tientallen nummers uit en voor 1967 eens willen horen waar zulke baslijn en gitaarsolo in voorkomen als die van Cream. Kan hoi123 mij die opnoemen?

Nee, dat kan ik niet, ook omdat ik me niet echt verdiep in dat soort muziek. Maar wil je nou echt zeggen dat zo'n riffje origineel of zoiets is? Ik heb dit riffje of een kleine variatie daarop echt al heel vaak gehoord op de radio of iets in die richting. En zelfs als ze de eerste waren die dit riffje bedachten; het is ook heel makkelijk om zoiets te doen en al helemaal om je hele nummer daaromheen te bouwen.

Misschien is dat juist wel het geweldige aan het nummer. Het complete nummer is op dat riffje gebaseerd en het klinkt heel erg goed. Het hoeft niet altijd supermoeilijk te zijn (bijv. Yes).

En dat nummer van Rush heeft behoorlijk wat Police-invloeden. Vind je die band ook niks, hoi123?

Vind ik ook helemaal niet, maar het is gewoon nogal vlak hier en dat wordt geholpen door de simpelheid, terwijl sommige nummers juist positief beïnvloed worden door hun simpelheid. Maar nou noem je met Yes ook een band waar ik niet echt veel aan vind.

The Police vind ik afwisselend nogal afgezaagde Sky-Radiomuzak (kan nu even geen titels herinneren) en erg goed te doen (Roxanne bijvoorbeeld). Nou moet ik wel zeggen dat ik The Police nogal weinig terughoor in dit nummer.

Op het album Grace Under Pressure (waar Red Sector A opstaat) hoor je veel Police-invloeden. Vooral het spel van gitarist Alex Lifeson zit vol met dingen die Andy Summers ook deed. Van die akkoorden die heel apart en vol klinken.

Ik kan me wel vinden in de lage cijfers van hoi123. Van Rush dan vooral. Baslijntje van Cream zou ik ook niet als origineel beschrijven. Iets makkelijks goed maken is absoluut een talent, maar dat gaat naar mijn mening niet op voor dit nummer. Het vóelt ook makkelijk aan, en da's gewoon heel jammer. De solo is best goed, verder, geen geklaag daar over. Maar, ik kan me dus wel vinden in de lage beoordeling van de heer genaamd Roeland. Groetjes!

Die baslijn van Cream werd nadien inderdaad vaak gekopieerd maar dat is dan niet de fout van Cream zelf. Net als hoi123 heb ik niet veel met Rush wegens te pretentieus en te bombastisch maar Red Sector A lag mij verrassend goed wellicht mede door de new wave-invloeden die ik erin hoor.

Ik verdiep me ook niet zo in rock voor 1967 en ben zeker geen fan van Cream (vind Disraeli Gears ronduit saai), maar ik geloof dat Cream redelijk baanbrekend was in die tijd. Ik meen hier op MuMe gelezen te hebben dat het gitaarwerk van Clapton destijds ongeëvenaard was. Als je kijkt naar het lijstje bands waar zij een inspiratie voor waren (o.a. Led Zeppelin, Deep Purple en The Allman Brothers Band), kun je toch onmogelijk concluderen dat het standaard is.

Als ik Wikipedia mag geloven waren ze live ook een inspiratie voor de live-optredens van Rush.

Edit: Inderdaad:

Autotune werd pas voor het eerst gebruikt in 1998 (Believe van Cher), hier doe je aan anachronisme, hoi123. In die tijd maakte men gebruik van vocoders en die vervormde stem (wordt enkel gebruikt voor de strofes) vind ik hier goed passen.

Ja, er wordt hier inderdaad een hoop onzin geschreven.

Van deze song: YouTube - Godley & Creme - I Pity Inanimate Objects (10cc) (1979) wordt gezegd dat het de eerste was met autotune. En bovendien duizend maal inventiever dan het tegenwoordig gebruikt wordt
Verder: zie LucM (Funky town etc had natuurlijk geen autotune, maar vocoder).

Sorry voor het door elkaar halen van autotune en vocoder dan, kan ze slecht uit elkaar houden.

1630 ♫ [0878] Red Hot Chili Peppers - Otherside (1999)

Het vorige nummer van de Peppers, we komen ze hier namelijk vaak tegen, barstte van de funk. Dat is bij deze niet het geval. Dit nummer komt van het album Californication en is een van de hits die van dit album afstamt. Met Californication verbaasde de Peppers vriend en vijand met een enorme klasbak van een album. Het is anders dan alle voorgaande albums. Rustiger dat ook. Maar dit album heeft misschien nog wel de meeste fans. Omdat de fans van het eerste uur hier ook nog wel mee overweg komen omdat er een paar flinke funkrockers opstaan. Maar ze wonnen vooral veel fans met prachtige nummers als deze, Scar Tissue en Californication. Dit nummer bouwt zich op, het begint rustig met mooie melancholieke instrumentatie en een prachtig zingende Kiedis. Het refrein is er een van hoge kwaliteit. Iets wat ik erg waardeer aan de Peppers na 1999, de refreintjes zijn altijd mooi en dromerig. Later gaat het nummer ook nog eens rocken, niet bijster origineel, maar wel super uitgevoerd.

Cijfer: 9,3

1629 ♫ [-------] Shocking Blue - Send Me A Postcard (1969)

Shocking Blue ken ik wel van naam, nummers zijn mij echter onbekend. Als ik dit nummer hoor hoor ik een fijn uptempo poprock nummer. Het is niet ingewikkeld. Gewoon een lekker recht voor de raap nummer dat een goed refrein heeft en een fijne sound.

Cijfer: 8


1628 ♫ [1424] Okkervil River - Black (2005)

Okkervil River is een rockband, ook deze zijn weer niet heel origineel. Het is gewoon rock, maar wel van kwaliteit. Dit nummer is erg mooi. De zanger heeft een wat theatrale stem, maar zijn stem is ook weer heel fijn om naar te luisteren. Het nummer heeft de vaart er goed in, maar het blijft melodieus, het wordt nergens een muur van geluid of iets dergelijks. Ik vind dit nummer ook weer niet zo bijzonder, maar het heeft wel iets.

Cijfer: 7,8

1627 ♫ [0680] Coldplay - Viva la Vida (2008)

Viva La Vida mocht de 11de plek in de Radio 2 Top 2000 innemen, hier moeten ze het doen met een 1616 plekken lagere plek. Het nummer heeft hier op Musicmeter wat te lijden onder het commerciële succes van het nummer, dat niet iedereen kan hebben. Want op zich vind ik het wel terecht dat dit nummer zoveel succes heeft gehad. Het hele nummer ademt een klassiekersstatus. Het is wat stadionrockachtig, maar toch is het een melodieus nummer met alles er op en eraan. Het nummer is live altijd een enorm succes. Bij Pinkpop was het een feest, gewoon lekker meeblèrren, want daar is dit nummer wel een beetje voor gemaakt. Ik denk dat niet veel mensen dit als favoriet van Coldplay aanvinken, want ik en ik denk ook anderen hebben altijd wel een ander mooi nummer, meestal die pianonummers.

Cijfer: 9

1626 ♫ [1940] Queens Of The Stone Age - Little Sister (2005)

Queens of the Stone Age, zij staan er echt belachelijk weinig in, volgens mij met 2 of 3 nummers. Hun klassieker deze en misschien nog eentje. Je begrijpt dat dat veel te weinig is. Een van mijn favoriete nummers ooit is door hen gemaakt: Song for the Dead, die redde het belachelijk genoeg niet. Hun beroemde album is toch een klassieker op nummer 28 van onze top 250. Dan mogen er best wat meer nummers in. Sky is Fallin', Mosquito Song, Go With the Flow, nergens te bekennnen. Des te blijer ben ik dat dit nummer er wel in staat. Little Sister heeft een riff om u tegen te zeggen. Alles in de instrumentatie is dik in orde en leadzanger Josh Homme weet wel hoe je met zo'n riff om moet gaan. Hij maakt er een prachtige rocksong van. Het is jammer genoeg wat kort. Maar kort en krachtig, op zich ligt me dat ook wel.

Cijfer: 9,3

1625 ♫ [0211] Nick Drake - Pink Moon (1972)

Nick Drake heeft volgens mij een dramatisch ladderjaar. Zijn nummer doen het erg matig in de ladders. Kijk alleen al naar het resultaat van dit nummer. Het gaat van 211 naar 1625. Een van de grootste dalers dit jaar denk ik zo. Dat is erg jammer. Maar ik snap ook wel dat dit niet bij iedereen goed valt. Het kan voor sommigen te saai zijn. Dat heb ik soms ook. Vooral de eerste luisterbeurten kon het album Pink Moon mij niet bekoren. Nu al een stuk meer. Een aantal nummers waaronder deze zijn hemels mooi. De stem van Nick Drake dringt bij je naar binnen, de manier waarop hij de passages in dit nummer zingt is prachtig. Dan heb je ook nog die mooie instrumentatie, na dat hij een stuk gezongen heeft, volgt een instrumentaal gedeelte, daarvoor kan ik enkel lof hebben. Dat is zielsmooi. Daarna zingt hij het lied mooi naar een eind toe. Kort, maar hij legt toch wel erg veel emotie in deze 2 minuten.

Cijfer: 9

1624 ♫ [1007] Crosby, Stills, Nash & Young - Country Girl (1970)

Vorig rijtje hadden we deze groep ook al, alleen zonder Young. Dit nummer is met Young, dat is direct te horen, want hij is de eerste die zingt. Hij wordt ondersteunt door een geweldige melodie die afwisselend is en een belangrijk aandeel heeft in het nummer. Het bepaalt namelijk de sfeer, die erg dromerig is, je zweeft bijna als je dit nummer hoort. Later ontspoort het nummer nog in een prachtige harmoniezang. Van alle nummers van hun album Deja Vu vind ik deze misschien nog de meeste. Maar dat zeg ik nu. Het kan zomaar zijn dat ik bij het horen van bijvoorbeeld Woodstock al weer van mening ben veranderd.

Cijfer: 9

1623 ♫ [-------] Mother's Finest - Piece Of The Rock (1978)

De rust van de vorige folknummers wordt verbroken door Mother's Finest. Deze inspiratie bron voor vele bands staat ook in onze top 2000. De band is vooral bekend van dit nummer en een ander nummer. Niet heel bekend dus, al heeft deze band wel een heel lekker geluid. Het is funky, vrolijk, leuke samenzang, geinig refrein, alle elementen voor een fijn nummer dat heerlijk swingt en wegluistert.

Cijfer: 8

1622 ♫ [-------] Killing Joke - The Raven King (2010)

En dan nu een nummer van een jaren '80 band, alleen is dit nummer uit 2010. En nu moet ik zeggen dat ik de hun debuut album aardig kan verdragen, volgens mij een 3,5* gestemd. Dit nummer vind ik niet veel. Het is een beetje stadionrockachtig en verzuimt in zijn instrumentatie. Ik vind de instrumentatie gruizig en dat verpest eigenlijk het hele nummer. Dit nummer komt binnen, maar mag mijn part snel weer uit de lijst. Het enige wat nog enigszins goed is zijn de rustige gedeeltes, die best te pruimen zijn.

Cijfer: 5

1621 ♫ [1731] O'Jays - Back Stabbers (1972)

O'Jays is een soulgroep die ik nog niet ken, maar ze overtuigen meteen. Ze blinken uit in mooie samenzang, maar ook individueel is het dik in orde. Het nummer heeft een fijn tempo, tussen snel en rustig in, en het derde pluspunt is de warme, dromerige instrumentatie. Het refrein is ook nog eens prachtig, verschrikkelijk mooi. Dit warme soulnummer zorgt voor een goede afsluiting na de zeperd van net.

Cijfer: 9

Dode linkjes voor Peppers: Otherside
en voor O'Jays: Backstabbers

1630 ♫ [0878] Red Hot Chili Peppers - Otherside (1999)
Wat meer poppy en ook melancholieker dan de vroege Peppers maar het nummer steekt buitengewoon goed in elkaar met prima combinatie van samenzang, de bas van Flea en de gitaarlijnen van Frusciante. Antony Kiedis zingt hier ook opmerkelijk goed voor zijn doen.
Cijfer: 9

1629 ♫ [-------] Shocking Blue - Send Me A Postcard (1969)
Shocking Blue is natuurlijk bekend door haar megahit Venus maar dit doet er niet voor onder. Uitstekende popsong op ieder vlak, klinkt geen spat gedateerd.
Cijfer: 9

1628 ♫ [1424] Okkervil River - Black (2005)
Een sterk rocknummer maar erg origineel kun je het inderdaad moeilijk noemen. De theatrale zang steekt mij ook wat tegen maar past er uiteindelijk goed bij. Maar het rockt, heeft een goede melodie en tekst en een prima natuurlijke productie.
Cijfer: 7,5

1627 ♫ [0680] Coldplay - Viva la Vida (2008)
Dit nummer werd een gigantische hit en ik vind het ook één van de beste nummers van Coldplay. Het heeft een erg pakkende melodie, is met veel emotie gezongen en de arrangementen zoals die ritmische violen zijn origineel.
Cijfer: 9

1626 ♫ [1940] Queens Of The Stone Age - Little Sister (2005)
Queens of the Stone Age vind ik toch één van de betere bands in the naughties. Het is weliswaar niet hun beste maar het rockt, geeft je positieve energie en die gitaarsound op het einde is toch wel apart.
Cijfer: 8

1625 ♫ [0211] Nick Drake - Pink Moon (1972)
Nick Drake heb ik ook een stuk later ontdekt en weten te waarderen. De zang is relaxt maar erg indringend en passioneel en de sobere maar functionele gitaarbegeleiding en de meesterlijke tekst maken dit nummer tot een pareltje.
Cijfer: 9,5

1624 ♫ [1007] Crosby, Stills, Nash & Young - Country Girl (1970)
De eerste keer dat wij Neil Young tegenkomen, zij het met Crosby, Stills & Nash. Lijkt op het eerste gehoor een zonnig nummer maar klinkt toch wel duister en melancholiek. De samenzang is om van te snoepen en ook melodisch als tekstueel staat dit als een huis.
Cijfer: 9

1623 ♫ [-------] Mother's Finest - Piece Of The Rock (1978)
Dit is funkrock avant la lettre van ééndagsvlieg (ik ken enkel dat nummer van Mother's Finest) en ik mag het graag terughoren, het swingt en het klinkt vrolijk.
Cijfer: 8

1622 ♫ [-------] Killing Joke - The Raven King (2010)
Van Killing Joke bezit ik enkel hun debuut en Night Time en die kan ik waarderen. Dit is echter een tegenvaller, die bombastische overproductie vind ik vreselijk en het nummer zelf lijkt mij te nadrukkelijk op festivals gericht met een te simpele melodie en te vlakke zang.
Cijfer: 4

1621 ♫ [1731] O'Jays - Back Stabbers (1972)
Eén van de speerpunten van de Philly-soul. Hier ook weer mooie close-harmoniezang en tijdloze soulsong met geweldige piano-intro.
Cijfer: 9

1810 ♫ [-------] Japan - Taking Islands In Africa (1980)

2e keer Japan, een band die ik erg kan waarderen door David Sylvian's creatieve, ietwat aparte kijk op muziek. Dit is de afsluiter van Gentlemen Like Polaroids, dat ik iets minder vind dan opvolger Tin Drum. Eigenlijk is deze ook behoorlijk misplaatst als afsluiter van het album, aangezien het meeslepende Nightporter een veel mooiere apotheose van het album zou vormen. Dit is overigens wel een typisch Japan-nummer: beetje aparte, haast vervormde instrumentatie, zweverige sfeer en de zwoele zang van Sylvian. Een goed nummer wel, maar het mist net een beetje de pit van Canton of het meeslepende van Nightporter.

7,5

1809 ♫ [1183] The Smashing Pumpkins - Siva (1991)

Ik ken debuut Gish nog niet, maar als ik dit zo hoor, moet ik daar eens achteraan gaan. Het klinkt een beetje als een combinatie tussen de Amerikaanse grunge en de Britse shoegaze. Gelukkig mist het de platheid van de eerste en de overvloed aan effecten van de tweede. Er zit ook nog fijne climax in. Dit komt in de buurt van hun meesternummer Silverfuck.

8,5

1808 ♫ [1212] Edwin Starr - War (1970)

War, de enige hit van deze funkrocker, kende ik lange tijd alleen in de versie van Bruce Springsteen. Deze versie vind ik eigenlijk iets beter; hij is iets rauwer. Al met al zit de instrumentatie goed in elkaar en heeft het nummer een duidelijk boodschap (waar ik het mee eens ben), maar gaat zijn stem me na een tijdje een beetje tegen staan.

7

1807 ♫ [-------] Diesel - Sausolito Summernights (1980)

Ik had hier om een of andere reden een heel ander nummer voor oren. We horen hier een vaderlandse band die een light-versie van de southern rock van Lynyrd Skynyrd en Allman Brother Band brengt. Een beetje Steve Miller hoor ik er ook wel in. Kortom, dit nummer heeft behoorlijk last van de 'Nederlandse ziekte': krampachtig proberen buitenlandse bands na te doen. Desondanks is het op zich wel een aangenaam nummer om te horen, lijkt me een nummer dat het goed doet op de autoradio.

6

1806 ♫ [1410] John Hiatt - Have A Little Faith In Me (1989)

Dit nummer is een van mijn oudste muzikale herinneringen (samen met I've Been Thinking About You van London Beat). Hoewel het erg neigt naar een Sky Radio-ballad, is dit iets wat ik wel kan waarderen. Een voorbeeld van een commerciële ballad, die ondanks de gladde productie niet over de top gaat. Dat komt mede doordat John Hiatt zijn stem goed beheerst en geen vocale acrobatiek uitoefent, iets wat dit soort nummers vaak verpest.

7,5

1805 ♫ [-------] Adele - Rolling In The Deep (2010)

Hoewel ik absoluut geen Adele-adept ben, kan ik niet anders dan toegeven dat dit een nummer is dat goed in elkaar zit. Echter, dit nummer is het afgelopen jaar zo tot het diepst van zn bestaan grijsgedraaid, dat ik het gewoon echt even niet meer kan horen. Het krijgt wel een voldoende, omdat het dus wel een goed nummer is op zich, maar meer dan een 5,5 kan ik er niet aan kwijt.

5,5

1804 ♫ [0511] Elbow - Fugitive Motel (2003)

Tsja, Elbow, een band die mij nooit compleet heeft kunnen overtuigen. Op zich is er weinig mis mee: de liedjes zitten goed in elkaar, er zit gedachte achter de teksten en Guy Garvey heeft een aangename stem. Echter, er is een groot probleem met Elbow: het is altijd zo überbeheerst. Nooit gaat het eens volledig los. Altijd minimaal een voldoende, maar nooit een uitstekend. Rock met de handrem erop. Zo ook dit nummer, van hun tweede album. Er zitten mooie elementen in, zoals het achtergrondkoortje, maar het kabbelt maar voort en dat maakt het geheel toch wel enigszins saai.

6

1803 ♫ [0958] The Veils - The Tide That Left And Never Came Back (2004)

Nog een band waar ik weinig mee heb. Dit soort doorsnee rammelpoprock heb ik al zo ontzettend vaak gehoord. Iets rauwer dan Coldplay, iets meer gesofisticeerd dan The Strokes. De zang is ook niet veel soeps. Matig dus.

4

1802 ♫ [1650] Richard Harris - MacArthur Park (1968)

Ah, MacArthur Park, de muzikale uitspatting van acteur Richard Harris. Dit natuurlijk je reinste kitsch, maar voor mij wel edelkitsch. Ik vind het bombasme en de pathos in Harris' zang hier wonderwel samenwerken. Het doet me een beetje denken aan tijdgenoot Scott Walker, die ook altijd precies aan de juiste kant van de scheidslijn tussen kunst en kitsch kon laveren. Dan kun je cynisch doen over teksten over verregende cakes, maar die lijn is classic voor mij. Bovendien hoor ik regelmatig veel stompzinnigere teksten. Goed, dit moet je niet te vaak horen, maar had het al een tijdje niet gehoord en dan is wel weer leuk om te horen.

8,5

1801 ♫ [1572] Herman Brood & His Wild Romance - Saturday Night (1978)

We sluiten het 2e honderdtal af met Neerlands wijlen knuffeljunk Herman Brood. Dit is het enige nummer dat ik van hem ken (buiten dan die My Way-cover die na zn dood werd uitgebracht), al ken ik het al wel 15 jaar ofzo. Het heeft in ieder geval nooit uitgenodigd tot verdere verdieping. Ik vind het een vrij doorsnee rocknummer. Vermoed ook dat dit nooit nog zoveel aandacht had gekregen, mocht Brood niet zo'n markant persoon zijn geweest....

5

En nog weer een vervanging voor een dode link. Overigens heet dit nummer volgens mij Sausolito Summer Night, zonder s...

YouTube - Diesel Sausolito Summernight.mpg

1620 ♫ [1151] UNKLE - Rabbit In Your Headlights (1998)

Hoort hier niet Radiohead bij te staan. Op Youtube staat duidelijk ft. Radiohead. En deze colloboratie klinkt ook best Radiohead en je hoort een prachtig zingende Thom Yorke. Op de albumpagina staat: Ft. Thom Yorke. Er is ook geen touw aan vast te knopen. Met Unkle ben ik nog niet bekend. Ik denk dat Unkle de productie voor zijn kiezen heeft genomen. Het is erg mooi en sfeervol. Het is opgebouwd met een prachtige melodie en Thom Yorke zingt mooi. Maar na 3 en een halve minuut wordt het echt verschrikkelijk mooi. Thom Yorke zingt dan heel wanhopig en dat is hemels. Geweldig nummer.

Cijfer: 9

1619 ♫ [0929] Bob Marley & The Wailers - Redemption Song (1980)

Waar het vorige nummer moeilijk was, is dit nummer lekker simpel. Het nummer begint erg mooi, met enkel Bob Marley en minimale instrumentatie, daarna komt er iets meer instrumentatie. Maar dit is geen reggea. Dit is een mooi, sfeervol nummer, maar eerlijk gezegd mis ik wel de beroemde reggea van Bob Marley. Nu is het ook wel mooi, maar een echt lekker reggea stuk had dit nummer wel goed gedaan.

Cijfer: 7,3

1618 ♫ [1332] The Triffids - The Seabirds (1986)

De Triffids komen uit de jaren '80. Zou wel weer een new wave nummer zijn. Nee, het is een fris popnummer uit de jaren '80. De productie is zeer goed, heel helder en melancholisch. Dit komt de mooie melodie ten goede en de mooie stem van de zanger. Het bevat niet echt een refrein, maar wel een mooie passage die steeds terugkomt, waar de zanger opeens iets anders en rustiger gaat zingen. Erg mooi allemaal.

Cijfer: 8,5

1617 ♫ [1569] Red Hot Chili Peppers - Give It Away (1991)

De twee nummers in de lijst die van het album Blood Sugar Sex Magik komen zijn deze en Under the Bridge. Daar zit een wereld van verschil tussen. Mijn poging om er een derde nummer aan toe te voegen is helaas mislukt. Sir Psycho Sexy haalde de lijst niet. Dit numer was de op één na succesvolste single van het album. Under the Bridge was de grote hit. Maar ook Give It Away was zeer populair. Het tapt uit een heel ander vaatje. Het laat de funkrock kant van de Peppers zien. Het refrein dat vrijwel iedereen kent is je hoofd niet uit te krijgen, maar ook de lekkere baslijn valt op. Ik denk dat dit nummer meer verschillende reacties opwekt dan de vorige nummers van de Peppers, want dit is toch wat aparter. Maar wel erg goed.

Cijfer: 9

1616 ♫ [1473] Sinéad O'Connor - The Emperor's New Clothes (1990)

Deze zangeres doet me qua muziek een beetje denken aan Fleetwood Mac (bij een aantal nummers). Sinead O'Connor heeft een prachtige stem die erg zuiver is met een klein rauw randje. De instrumentatie is niet erg speciaal waardoor alle aandacht uit gaat naar haar stem. En dat is eigenlijk prima. Gelukkig is het nummer niet zo disco-achtig als de clip doet vermoeden. Gelukkig past hij dan ook niet echt bij het nummer.

Cijfer: 7,5

1615 ♫ [1856] The The - Slow Emotion Replay (1993)

De nummers die ik van The The heb gehoord klinken allemaal anders dan hun klassieker Uncertain Smile. Dit nummer ook, het nummer is erg sfeervol en dromerig, en er is mooi gebruik gemaakt van de harmonica. Zanger is ook zeer ok. Alleen ik mis eigenlijk een echt mooi stuk of iets dergelijks. Het refrein vind ik ook niet heel goed.

Cijfer: 7,3

1614 ♫ [0891] Nick Cave And The Bad Seeds - Nature Boy (2004)

Nick Cave komen we voor de eerste maal tegen, en dat zal zeker niet de laatste zijn, komen we dalijk achter.
Ik moet bekennen dat ik nog niet heel veel ken van Nick Cave, zijn bekendste nummer ken ik, en op albumgebied ben ik begonnen met The Good Son. Dat vind ik erg mooi, soms schitterend. Het leek me een goed album om mee te beginnen, omdat het toegankelijk is. Maar als ik dit nummer hoor, van een ander album, boeit het ook meteen na één luisterbeurt. Het is een fijn up-tempo nummer met een lekker drive. Ook Nick Cave weet zijn weg wel te vinden op dit nummer, want hij zingt weer eens prachtig. Het refrein is gewoon pure klasse.

Cijfer: 9

1613 ♫ [1445] Nits - Bauhaus Chair (1988)

De Nits is een Nederlands groepje om trots op te zijn. Vanaf eind jaren '70 blonken ze uit met vele goede songs en albums. Ik ken er ook een aantal. Dit is dan een stuk anders. Maar wel het mooiste wat ik tot nu toe heb gehoord. Het is een soort van pianoballad. Maar wel hoe je ze graag wil horen. Het refrein is ingetogen en prachtig, zoals eigenlijk het hele nummer. Het nummer wordt klein gehouden. En dat is maar goed ook. Zo blijft het een prachtig sfeervol en breekbaar liedje.

Cijfer: 8,8

1612 ♫ [-------] Nick Cave And The Bad Seeds - The Carny (1986)

En daar hebben we hem weer. Nick Cave, maar nu in zijn beginjaren. Het nummer is dan ook heel anders, ander tempo en anders geproduceerd. Het nummer heeft een zeer spannende sfeer om zich heen hangen. Dat komt door de wat hakkerige instrumentatie die fantastisch is. Maar ook Nick Cave, die alles uit de kast trekt, om op een spannende en mooie manier te zingen. 8 minuten lang is dit een zeer spannend en interessant nummer. The Carny laat mij horen hoe goed Nick Cave is en ik ga zeker meer albums luisteren. Ik denk dat ik hierna begin met No More Shall We Part, of adviseren jullie een andere?

Cijfer: 9,3

1611 ♫ [0737] David Sylvian - Orpheus (1987)

Het eerste deel van het nummer gaat een beetje langs me heen. Maar na die stilte bij 2 minuten waarna de instrumentatie weer opnieuw komt grijpt dit nummer me. De blazers die er nu zijn zijn prachtig. Het is erg rustgevend en o zo mooi. De diepe stem van David Sylvian past er ook nog eens erg goed bij. Jammer dat dit mooie, rustige nummer zo gedaald is. Van 737 komt hij, nu moet hij genoegen nemen met plek 1611.

Cijfer: 8,5

Dode link voor The The: The The

Ik heb een vraagje over Redemption Song. De versie die we hier horen is namelijk niet het origineel, maar de acoustische versie (en in mijn ogen ook de beste versie). Het origineel is namelijk wél gewoon Bob Marley reggae. Om welke versie gaat het hier nu eigenlijk? Ik zou eerlijk gezegd zeggen de andere, tenzij het anders aangegeven wordt.

Dit is het origineel. Die zal je wel beter bevallen, Joep.