Het duurde even, maar de discussie prog vs. punk werd in de 80s classic rock/metal vs. wave. In de 90s krijgen we zeker nog een grunge-discussie.

Ik dacht al, het was alweer even geleden dat je nog eens de kansel had bestegen voor een prietpraatpreek aan mijn adres...





Ter verduidelijking, mijn bericht over dat helaas voor Slowgaze voor Ian Curtain het gordijn net te laat viel, is een verwijzing naar onderstaande analyse van de topicmaestro en heeft niets te maken met het tragische overlijden van Ian Curtis o.i.d.





Is dit soms van een nodig hoog niveau?

Hoe dan ook, die boom is verre van mijn favoriete U2-album maar staat vijfentwintig jaar na dato nog recht overeind.

@CR: die P3 in het begin is een aardige, maar verder ben je een manipulatief dan wel selecterend baasje: en je gespeelde verontwaardiging over die boom is minder goed te bevatten dan het gevoel dat jouw tekst over Joy Division opriep - in historische context (Curtis heeft de release niet mogen meemaken) eigenlijk wel misplaatst, ook als grap in de context van dit topic: de tragiek van het talent dat aan de vooravond van het succes (US-tour en het tweede album) voor zichzelf het liicht uitdeed.

Ik zeg NERGENS dat ik je boom een slecht album vind, ik vind het alleen een soortement van TUF v2. En vergis je niet: het album kwam pas drie jaar na TUF en ondanks het kathedralengeluid (Eno en Lanois) is het een terugval van, zeg een 9 (TUF) naar een 7,5. Rattle and Hum bevestigde de neerwaartse lijn. En pas later ging die weer iets omhoog - als liefhebber van het eerste uur hoorde ik toen niet meer bij het leger van kaartjeskopers.

Juist.

Een groot deel van de metalfans zijn tamelijk conservatief, maar de rest wat je zegt is gewoon sneu.

Een klein beetje heel erg wel, ja.

Ja, het gordijn viel voor Curtis te vroeg i.p.v. te laat; een reden te meer om aan te nemen dat mijn curtain-bericht niet verwijst naar zijn tragische overlijden.

En fuck die boom, het zal mij een zorg wezen dat je middels quasi-grappige woordspelingen laat weten het ene U2-album boven het andere te verkiezen.

Nee, het gaat mij om de potsierlijke wantoestand dat jij -uitgerekend jij- je meent te moeten opwerpen als pleitbezorger van een hoog niveau en respect in discussies. Echt, zouter dan dat heb ik het nog nooit gegeten op MuMe.

Alle vooroordelen zijn hier weer mooi op een rijtje gezet, orbit. In de metal wordt er toch veel verschillend publiek getrokken. Je hebt natuurlijk nog steeds de gasten in leren jassen en lang haar tot hun kont maar de fans en muzikanten zien er meestal niet eens zo metal uit. De huidige Black Metal is vaak hard en intens maar de mensen die op het podium staan zouden zo je collega´s op kantoor kunnen zijn of je wiskundedocent. Je doet Metal hier echt tekort. Inmiddels zijn vermengingen van Metal/Jazz, Metal/Avant-Garde heel normaal. Metal is misschien juist wel het minst simplistische genre. Luister maar eens naar Deathspell Omega (Drought, Paracletus) en zeg dan nog een keer dat het simplistisch is.

Wave is toch echt een stuk simplistischer. Vooral die oudere platen van The Cure zijn kaal en minimalistisch maar daar zit juist de kracht. De sfeer is daar heel belangrijk en die wordt echt meesterlijk neergezet.

Kijk eens in de spiegel vrind - wie heeft er hier nou een BAN gehad omdat ie verbaal uit de bocht vloog?
Maar ik zal je voortaan lekker laten zwatelen en je berichten cum grano salis nemen, dat scheelt enom veel tijd en energie.

Rockfundamentalisme

Mjuman versus CR is hoe ik me een intellectuele versie van Yo Mamma voorstel.

Zoiets wilde ik dus net gaan zeggen Gewoon een battle dit

Aaah, de frontman van de Biologische Bakkers Brigade tot bestrijding van classic (prog)rock trekt een wel erg voorspelbare troefkaart. Het is dat jij op basis van de op MuMe geldende gedragsregels pas een paar honderd keer geband had kunnen zijn...

Ja, graag, neem mijn berichten voortaan cum grano Salisbury.




Rocktriomfalisme

Salibury....

Zoals beloofd:
74 U2
66 The Cure
56 Prince (and the Revolution)
55 Marillion
52 The Smiths (excl. 4 keer Morrissey solo)
49 Talk Talk
45 Iron Maiden
44 Metallica
42 Bruce Springsteen (& the E Street Band)
41 Rush
40 Pixies
35 R.E.M.
34 Joy Division
32 Talking Heads (excl. 4 keer Byrne & Eno)
32 Dire Straits
31 Tom Waits
30 Simple Minds
29 Michael Jackson
26 Tears for Fears
25 Sonic Youth

Japan en David Sylvian kwamen gezamenlijk tot 'slechts' 21 noteringen.
Ook George Michael en Wham! kwamen een paar noteringen tekort.

Prachtverdediging.

Tjonge ben je soms geflopt als tekstschrijver voor K3 goes Rock?

"op basis van de op MuMe geldende gedragsregels pas een paar honderd keer geband had kunnen zijn... "

Maar niet de facto - zoals jij - Wishful thinking heet zoiet. En afgezien van de lelijke typo brigrade verzuimt ge ook nog eens te woorden aaneen te schrijven, rockende poetsenbakker van me

*Applausmeter*

Nee, ik ben gelauwerd als tekstschrijver voor G3 is Rock (zorg dat je erbij bent over twee weken in de Mokumse Bierhal, Pino Palladino!).

Verder ben jij degene die grossiert in taalfouten (zie bovenstaande frase) en -om eigen falen te verbloemen- taalfouten toevoegt aan berichten van mij (door ze qouten), wavende windbuil van me.

WARNING: TO BE PLAYED AT MAXIMUM VOLUME!!!

Mijn reactie was dan ook meer een soort simplistische korte sprintredenering als van degenen die menen met dezelfde argumenten de artiesten uit de 80s te kunnen wegzetten. Wave is om te beginnen al redelijk veelzijdig, als je erin hebt verdiept. Beetje zwak om dan één band eruit te lichten (die overigens ook best veelzijdig was in de loop van de jaren 80). Jazz, klassiek, goth, post-rock, electronic, avant-garde, genoeg invloeden die er vanaf het eerste uur in werden verwerkt door allerlei acts, terwijl metal toen nog zeker dik 10 jaar doorploegde met de standaard akkoorden en cliché's. Eind jaren 80 en jaren 90 werd metal inderdaad beduidend veelzijdiger, wat niet wegneemt dat het grootste publiek dat nog steeds niet trekt, maar dat terzijde. Dus argumentaties over het ene genre muziek kunnen zo worden losgelaten op het andere. Wave heeft alleen zeer kort gepiekt en de invloeden waren even opvallend als kort aanwezig, de nastromingen hebben daar echter veel meer uit gehaald, zie Talk Talk ten tijde van Spirit of Eden en de shoegaze of veel indiepop weer later.

Vreemde kronkel maak je daar. Je hebt het nu over artiesten terwijl je in je bericht liefhebbers van het metal genre schoffeerde. Lijkt me een anger managment probleempje, als je zo verblind meteen de persoonlijke aanval inzet.

Waren de 80's niet ook de tijd van de Koude Oorlog? Bij het tijdsbeeld passende "discussies" waren op voorhand geen onderdeel van dit forum, maar vooruit, als het moet, dan maar hier.

De Koude Oorlog was tof. Ik was voor de communisten.

Jongens, jongens! Vooroordelen, kortzichtigheid, onwetendheid, muzikale oogkleppen en meer van dat fraais word er mij hier verweten. Triest. Zeer triest zelfs, want die verwijten blijken vooral ontsproten uit eigen vooroordelen, kortzichtigheid, onwetendheid, muzikale oogkleppen en meer van dat fraais.

Al die frustraties omdat ik me verheugd voel over een nuchter feit:
Even analyseren aan de hand van vijf vaststellingen:

1. Laat ik orbit hierbij even helpen (zodat die alvast eerst op zichzelf kan beginnen kakken):

M.a.w: New Wave als muziekgenre was een modeverschijnsel. Typisch aan modeverschjnsels is dat ze op het moment zelf steevast teveel aandacht krijgen en dikwijls overgewaardeerd worden.

2. Metal werd ondanks haar relatieve populariteit in de '80s volledig doodgezwegen in de mainstream media, en niet serieus genomen door de mainstream muziekpers.

3. Van New Wave blijven enkel wat invloeden over. (Wat hier soms aangehaald wordt als behorend tot wave, dan kan ik bv. ook wel de hele grungebeweging onder metal scharen, en doe Lenny Kravitz er dan ook nog maar bij). Zelfs al vind je die invloeden massaal, daar ging het niet om, ik had het over de New Wave als muziekstroming zoals bekend geworden in de jaren 80.

4. Metal als genre op zich heeft sindsdien gestaag aan populariteit gewonnen, met binnen het genre nieuwe ontwikkelingen, maar ook de "standard". Net als bij andere muziekstromingen zoals blues, rock'n'roll, soul, jazz enz.: Geen "standard", geen muziekgenre, want alleen maar doorontwikkeling betekend nieuwe muziek- of subgenres.

5. Eindelijk wordt metal beetje bij beetje uit het verdomhoekje gehaald. Graspop, en nieuwe albums van bands als Metallica, Opeth, Mastodon,... komen nu ook al eens in de mainstream pers op een faire manier aan bod (Voor een groot deel omdat het gewoonweg niet meer te negeren valt). Hier in dit topic sijpelt in de jaren 80 toplijst wat meer metal door, en dat vind ik fijn en rechtvaardig. Als iemand van jullie daar een probleem mee heeft, zegt dat meer over uw beperkte smaak en muzikaal racisme dan over mij.

Nog veel plezier met navelstaren en bijhorende frustraties!


Nog een reactie op de twee enige serieuze reacties:



Je zegt het zelf: revival. Het was dus zo goed als dood. En je hebt het vooral over invloeden. Frans Ferdinand ken ik niet, bij Interpol inderdaad duidelijk new wave invloeden. The Editors vind ik wel grappig, een groep die eerst hoofdzakelijk door britpop en grunge beinvloede muziek maakt, en daarna het accent verschuift naar '80 new wave invloeden, kan je toch moeilijk serieus nemen als "wave" band??
Arcade Fire en Xx hebben even sterke wave-invloeden als Nirvana en Pearl Jam metal-invloeden hadden.



Vergelijk die affiche eens met die van Graspop, zelfs elke buitenstaander merkt meteen dat die vergelijking niet op gaat.

Klinkt als grunge.

Oeps, verkeerd topic

Nee we blijven om the bright side of mind: "het (= new wave) was zo goed als dood (bliblabli)"

Mozart, Bach, Chopin. Kachaturian, Bird, Miles allemaal al dood - de een langer dan de ander en ze worden nog steeds gedraaid en gewaardeerd. Ook een groot deel van de rock catalogue is inmiddels aangeland in heaven, via the stairway en dat geeft de wandschildering in het lokale, gelijknamige rock-café (van Henk W.) ook aan.

Dood zijn is nooit een belemmering geweest voor waardering, cynicus, als ik soms ben, zou ik zeggen - het tegendeel.

Er zijn wel degelijk wave/postpunk-invloeden in Arcade Fire aan te wijzen: de verwantschap met The Pogues of Gogol Bordello (dat prima in het postpunk idioom zou passen) intense live experience, inzet, gebruik van akoestische instrumenten, mullti-instrumentalisten, not all male, maar bij The XX zijn ze VEEL aantoonbaarder (luister naar Young Marble Giants bijv).

En CD wees op op het recyclen van 80's synth geluiden - en ja ik kan ze opnoemen voor de liefhebber - Oberheim, Prophet, Yamaha, Roland (ook de tyopenummers) - al die typische 80's geluiden zijn nu ingebakken in veel software voor hedendaagse synths, gehanteerd door veel moderne bands - al ontgaat dat eenieder die hermetisch binnen een rockidioom blijft - idd The Editors is zo'n band, die op hun derde album opeens bijv MiniMoog en Oberheim geluiden ging gebruiken.

Oogkleppen, kortzichtigheid - gnothi seauton.

Jouw hoofd bevindt zich echt in een vrije grote ruimte aan het eind van je endeldarm geloof ik he? Je bevestigd hier precies het beeld dat Mjuman en anderen van je hebben en beschrijven. Blijf zielig in je eigen hokjes denken, verdiep je vooral nergens in en believe in the gods of.. metal! Je zou zo op een Manowar cover kunnen, alleen meenden die het niet serieus dacht ik

Het lijkt me eerder getuigen van een ..complexje dat jij je door een wat gechargeerde beschrijving van een scene al zo snel in je kutje getrapt voelt

En weer een hele discussie tussen de rockies en de wavers. Maare; ondergetekende draagt met gerust hart een progro(c)k en punkhestje tegelijkertijd. Dan weer meeneurieën met de prachtige synthesizertonen van OMD, om vervolgens lekker te gaan airgitaren op de riffs van Iron maiden.

Gek, maar waar: sommige wavers kunnen van de make-up van hun zus afblijven en sommige metalers houden ook van andere kleuren dan donkerzwart. Ik zit dit niet uit mijn duim te zuigen heren.

Anyway beste collegas; een beetje verdraagzaamheid A.U.B. Het is verdomme het midden-oosten niet.

Hier spreekt een kenner. Ik denk dat je je gewoon bij de feiten en bij jouw eigen genre moet houden. Metal/hard rock is niets mis mee op zijn tijd, ik heb zelf de eerste 3 lp's van Black Sabbath en nog een aantal metal platen, maar hou gewoon meer van wavemuziek.
In OOR werd in de jaren tachtig veel aandacht besteed aan hardrock en metal. Ik kan me in ieder geval een speciale OOR herinneren, die aandacht besteedde aan de opkomst van The New Wave of British Heavy Metal (what's in a name) begin jaren tachtig. De VARA had een speciaal radioprogramma in de jaren tachtig met Alfred Lagarde, Betonuur en Kees Baars had op Veronica radio altijd veel aandacht voor de zware metalen.
The Editors ken ik niet als britpop band, juist hun eersteling was duidelijk postpunk georienteerd. Over de invloed van new wave op de latere muziek is al pagina's elders op dit forum geschreven. De muziek van Nirvana of Pearl Jam is muzikaal een potpourri van glam, hardrock, wave imo. De Xx hebben de mosterd toch duidelijk uit de jaren tachtig new wave gehaald, als je dat niet hoort dan vraag ik me af of je hun muziek kent.

Hij is sowieso niet gehinderd door enige kennis van zaken en laat zich leiden door zijn eigen oorkleppen, als je maar één van beide stromingen kent is het redelijk zinloos een discussie of zelfs moddergooien te starten