Ach zo lang het nummers van The Seventh One zijn valt het allemaal wel mee.

Ach ja de Eagles
Heb er zelf weinig mee.

70. Marillion - Script for a Jester's Tear (1983)
[111][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Script for a Jester's Tear
T2000: XXXX | MuMe: 336


Ik ben zeker geen Fish-adept, maar Fish was wel duidelijk de betere componist van de twee. Hogarth is vooral van de emotie, maar zo emotioneel als Fish in deze live-versie gezongen heeft.. daar komt geen Hogarth in de buurt.

So I'll hold our peace forever when you wear your bridal gown
In the silence of my shame the mute that sang the sirens' song

69. Eagles - Desperado (1973)
[057][041][021][026][038]


Album: Desperado
T2000: 127 | MuMe: XXXX
Twee jaar geleden een mislukte poging om deze in de MuMe Ladder te krijgen. Ach, dat is niet mijn gemis. Desperado begon als gospel alla Ray Charles. Voor het album werd het ‘verwesternd’. Een piano en een stem, soms is het zo simpel.

68. Toto - Hold The Line (1978)
[052][052][012][022][021]


Album: Toto
T2000: 479 | MuMe: XXXX
YouTube - Toto - Hold The Line (Live au Zénith de Paris)
De ene kant van Toto waren simpele ballads. De andere kant was een zeer sterke rockband die een goede show neer wisten te zetten. Tekstueel zeker niet hun beste nummer, maar dit nummer rockt wel hoor, jezus! Uiteraard is er de weergaloze solo van Lukather in het midden, maar luister ook naar dat subtiele basloopje.

67. The The - Uncertain Smile (1983)
[077][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Soul Mining
T2000: 1160 | MuMe: 76
Zal je net zien, heb je eindelijk een meesterwerk, komt het toch vooral door een gastartiest. Ondanks dat dit nummer van zichzelf natuurlijk al geweldig is, is het die pianosolo van Jools Holland die dit nummer zo geweldig maakt. Af en toe heb je van die associaties met nummers die bij elkaar horen. Zo heb ik het gevoel dat Uncertain Smile altijd samen gaat met Nightporter. Een beetje als dag en nacht.

66. Mark Knopfler - The Trawlerman's Song (2005)
[056][037][056][095][095]


Album: Shangri-La
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Dit is dan het hoogste solonummer. Dit is het soort muziek die hij ging maken toen de stadions hem te groot werden. Minder rock, meer blues. Met als leidraad altijd zijn gitaarkunst. Alles wat je mag verwachten na het zien van deze hoes maakt hij waar.

Het gaat mij niet om het aantal keer dat een artiest in een toplijst staat, het is tenslotte de weerspiegeling van jouw eigen smaak. Het ging mij meer om de individuele nummers die langskomen en dan voornamelijk van die eerder genoemde artiesten. Overigens wel mooi om Uncertain Smile in de lijst te zien

65. Marillion - Neverland (2004)
[041][039][XXX][XXX][XXX]


Album: Marbles
T2000: XXXX | MuMe: 478
Vergelijk deze tekst met die van Script for a Jester’s Tear en concludeer net als ik dat Fish inderdaad de betere schrijver is, maar dit is zo’n mooi epos. De afsluister van Neverland is zo aangrijpend.

64. Dire Straits - Once Upon A Time In The West (1979)
[063][101][074][055][XXX]


Album: Communiqué
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Weer een opener, ditmaal van Communiqué. Hier stond hij nog wat minder centraal en kregen de andere bandleden ook wat meer aandacht. Ook bij mij duurde het lang, voordat ik ging luisteren naar de rest, maar zodoende is Pick Withers wel één van mijn favoriete drummers geworden. En John Illsley één van mijn favoriete bassisten.

63. Gazpacho - Massive Illusion (2007)
[036][095][163][XXX][XXX]


Album: Night
T2000: XXXX | MuMe: 1754
Veel pretentieuzer dan dit krijg je het niet. Dit soort high-class prog zal niet bij iedereen in het goede keelgat schieten. Wat mij betreft ontegenzeglijk een uniek meesterwerk. Ook dit was zo’n album waarvan ik gewoon voelde dat ik het geweldig ging vinden. Dit album sleepte me tijdens de examens door de wiskundeoefenexamens heen. Eén van de weinige albums waarvan ik me nog heel goed kan herinneren wanneer ik het voor het eerst hoorde.

62. Dire Straits - Brothers In Arms (1985)
[042][019][018][027][031]


Album: Brothers in Arms
T2000: 11 | MuMe: 160


Wie deze niet verwacht had, kent weinig van mij. Red Army Blues was al super, maar deze is nog even wat mooier. Het begon met een zinnetje dat Marks vader vroeger tegen hem zei, het eindigde met één van de meest gewaardeerde anti-oorlogsnummers ooit. In de loop der jaren hebben ze heel wat mooie versies gespeeld (Mandela Concert, Wembley), maar deze is wel het absolute hoogtepunt.

61. Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas (1959)
[060][035][055][067][079]


Album: La Valse à Mille Temps
T2000: 130 | MuMe: 114
Zo af en toe komen massa en MuMe bij elkaar. Soms zijn ze het over een nummer echt eens: dit is een meesterwerk! Ne Me Quitte Pas is zo’n nummer en terecht. De gebroken man die er nog één laatste nummer uit perst.

Wauw, Massive Illusion hoog in de lijst. Goed werk Chevy

Mooie notering voor Script!

Sowieso een mooie lijst, complimenten.

60. The Doors - Riders On The Storm (1971)
[034][042][047][018][020]


Album: L.A. Woman
T2000: 32 | MuMe: 34
Net zoals The End ben je deze wel eens beu. Jaja, Riders On the Storm, nu weet ik het wel. En dan hoor je hem weer eens en dan ga je helemaal op in de regen en die zwoele, diepe stem van Morrison.

59. Snow Patrol - Run (2003)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Final Straw
T2000: 207 | MuMe: 1122
Met o.a. Editors, The National en Band of Horses mag dit Britse kwartet (destijds dan) ook zeker niet ontbreken. Ik hou blijkbaar heel erg van gitaarloopjes die ontaarden in een “wall of sound”. Het doet me denken aan Oasis dit, maar dan beter geproduceerd.
Opmerkelijk dat dit album op RYM beter beluisterd is dan Eyes Open. Het gemiddelde is dan wel weer aanmerkelijk lager bij beide albums.

58. Sophie Zelmani - Oh Dear (2002)
[086][069][XXX][XXX][XXX]


Album: Sing and Dance
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Hoe meer je de muziek in duikt, hoe vaker je geweldige artiesten tegenkomt. Als je daarna beseft dat jij één van de weinige bent die die artiest kent, geeft dat wel een gevoel van eigenzinnigheid. Tegelijkertijd wil je het liefst dat ene album/nummer aan iedereen laten horen. Sophie Zelmani ontdekte ik door de Zweedse toplijst hier. Waar ze destijds bovenaan stond. Inmiddels is ze wat teruggezakt (6e), maar dat ze met 3 albums in de top 10 staat (5, 6 en zegt toch genoeg mensen? Gaat dat luisteren!

57. Keane - Everybody's Changing (2004)
[193][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Hopes and Fears
T2000: 901 | MuMe: XXXX
Sooooooo little time. Die zeurstem van Tom Chaplin komt zo lekker naar voren bij dit nummer. Chaplin doet de zang, Rice-Oxley het gepingel en Hughes het goede (luister maar eens goed!) drumwerk. Voeg daar wat subtiele electronica aan toe voor wat meer body en voilà.
Ooit.. ooit..

avdj schreef:
Op nummer 6 alweer in de Top 100....

Inmiddels nog ‘slechts’ 62e. Vlak boven klassiekers als Exile on Main St. en New Gold Dream, vlak onder andere klassiekers als Blood On the Tracks en Ideal Crash. Ach ja.. je kan niet alles hebben.

56. Don McLean - Vincent (1971)
[065][057][073][071][XXX]


Album: American Pie
T2000: 502 | MuMe: 1258
American Pie komt uiteraard nog, maar deze hommage aan onze eigen Vincent van Gogh mag zeker niet vergeten worden. Het is eigenlijk gewoon een gedicht wat hij opleest.

Flaming flowers that brightly blaze
swirling clouds in violet haze
reflect in Vincent's eyes of china blue
colours changing hue
morning fields of amber grain
weathered faces lined in pain
are soothed beneath the artist's loving hand

55. The Beach Boys - God Only Knows (1966)
[049][028][032][033][035]


Album: Pet Sounds
T2000: 44 | MuMe: 53
Van de 22 60s-nummers uit mijn lijst, staan er slechts 3 bij de bovenste 50. Het decennium van de korte, perfecte popliedjes. God Only Knows was één van die nummers. Het is één van de 10 kortste nummers uit de lijst, maar in die kleine 3 minuten heb je dan ook wel wat. God Only Knows is één van de mooiste meerstemmige nummers.

54. The Beatles - Here Comes the Sun (1969)
[066][089][023][031][043]


Album: Abbey Road
T2000: 143 | MuMe: 55
Het hoogste Beatles-nummer is bij mij niet van Lennon of van McCartney, maar van Harrison.

allmusic.com schreef:
Another reason that "Here Comes the Sun" received so much acclaim was that it, like "Something," boasted a melody on par with Lennon-McCartney's finest efforts. That's especially apparent in the chorus, where the keys ascend with a lovely grace, complemented by nice vocal harmonies and a timely segue back into the acoustic guitar riff that opened the song. George Martin did his part to help the track with a string arrangement (that was understated in comparison with the one he added to "Something").

53. Simon & Garfunkel - Sound Of Silence (1966)
[132][151][137][161][XXX]


Album: Sounds of Silence
T2000: 70 | MuMe: 182
Het is amper voor te stellen dat deze 3 nummers inmiddels al bijna 50 jaar oud zijn. Ze klinken nog altijd zo fris. Sound of Silence is een echte wolf in schaapskleren. Harmonieus en vrolijk, maar als je kijkt naar de tekst... De elektrische versie vind ik overigens mooier dan de akoestische.

52. Neil Young & Crazy Horse - Cortez The Killer (1975)
[035][027][030][069][XXX]


Album: Zuma
T2000: XXXX | MuMe: 90
Neil Young staat met best wat nummers in de T2000, maar niet met deze. Zodoende zag ik op MuMe opeens een nummer waar ik nog nooit van gehoord had, maar die wel een intrigerende titel had. Echter geloof dat ik dit nummer pas voor het eerst gehoord heb tijdens de Classics 100 van Radio 1 (de Belgische variant). Na een fabelachtig gitaarduel tussen Neil Young en Frank Sampedro van een slordige, ruim 3 minuten opent het nummer dan echt. En voor je het weet ben je alweer toe aan het outro.

51. Nils Frahm - Over There, It's Raining (2009)
[138][123][164][XXX][XXX]


Album: The Bells
T2000: XXXX | MuMe: XXXX


Het kortste nummer is het niet, dat was Jan Smit, maar het is wel het mooiste korte nummer. Links en rechts spelen verschillende ritmes daardoor lijkt het alsof je twee piano’s hoort (dat dacht ik altijd althans). De lagen vloeien perfect in elkaar over. Hemeltergend mooi en dergelijke superlatieven gebruik ik nogal vaak, merk ik, maar voor dit soort nummers kan je ze niet vaak genoeg gebruiken.

Daar wordt aan gewerkt. Dit nummer staat momenteel in de finale van de Alternatieve Top 152. Zo heb ik het nummer ontdekt. Ik vind het prachtig!

Voor Run, Everybody's Changing en Vincent steek ik trouwens ook graag mijn duimen op: Prachtblokje.

50. Songs: Ohia - Tigress (2000)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: The Lioness
T2000: XXXX | MuMe: 1704
Lo-fi is inderdaad niet echt meer van toepassing bij dit nummer, maar kaal wordt dit nummer misschien alleen nog maar mooier (zie filmpje). Iedereen die Songs: Ohia - Mi Sei Apparso Come un Fantasma (2001) kent (of hem gewoon live heeft gezien), weet hoe goed deze man live is. Op YouTube staat precies één filmpje van dit nummer live. Maar dat is dan ook wel gelijk één van de beste.
Ik weet niet hoe hij het gedaan heeft, maar dat drone-achtige geluid maakt het nóg intenser.

49. Supertramp - Child of Vision (1979)
[046][133][XXX][XXX][XXX]


Album: Breakfast in America
T2000: XXXX | MuMe: XXXX
Niet geheel onverwacht werden de hits o.a. Logical Song en het titelnummer. Het beste nummer is voor mij echter veruit het slotnummer. Uncertain Smile had een mooi piano-outro, maar dit is de mooiste die ik ken.

48. Simon & Garfunkel - Bridge Over Troubled Water (1970)
[040][018][031][048][058]


Album: Bridge Over Troubled Water
T2000: 38 | MuMe: 130


Dit is een nummer dat volledig gedragen wordt door de stem van Art Garfunkel. In het filmpje zijn ze oud en verschrompeld, maar ze klinken nog steeds schitterend. Hoewel er zeker mooiere live-versies zijn, zou ik graag willen verwijzen naar dé uithaal op 4:13. Je ziet Paul een stap achteruit doen en even later zie je hem glimlachend applaudisseren voor Art. Dat is toch wat, dat je 40 jaar na dato nog steeds betoverd kan worden door degene die je dit al honderden keren hebt horen zingen.

47. Fleetwood Mac - The Chain (1977)
[025][029][020][XXX][XXX]


Album: Rumours
T2000: XXXX | MuMe: 415


Ik heb dit filmpje inmiddels al vaak geplaatst hier, maar ik wil gewoon dat iedereen deze een keertje kijkt en luistert. Wat een magistrale versie is dit toch. Er komt zoveel passie los tussen Nicks en Buckingham.

46. Oasis - Don't Look Back In Anger (1995)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: (What's the Story) Morning Glory?
T2000: 381 | MuMe: 194
Het kan snel gaan. April vorig jaar zei ik nog:

Ik denk dat ik zal moeten wennen aan de productie van dit nummer en dat het in de loop der tijd wel goed zal kijken.

En het kwam goed. Het is één van mijn meest gedraaide nummers in 2012 (en dan is het dus pas vanaf maart of april) en uiteindelijk zelfs een plek bij de bovenste 50.

The Chain

Beste Fleetwood nummer wat mij betreft.

Die fabelachtige baslijn van John McVie op het eind.

Child of Vision wereldnummer van Supertramp!
Misschien wel hun beste samen met Don't Leave Me Now (1982) en Fool's Overture (1977)

45. Golden Earring - Twilight Zone (1982)
[020][026][039][094][114]


Album: Cut
T2000: 341 | MuMe: 1023
Twilight Zone vond ik al een goed nummer, maar toen ik de volledige versie leered kennen met die geweldige solo in het midden, ja, toen kon het nummer echt niet meer stuk. Zowel de unplugged (Naked Truth) als de rockende versie (bv. Ahoy 2006) zijn must-listen voor liefhebbers van dit nummer.

44. Chris Isaak - Wicked Game (1989)
[031][127][236][XXX][XXX]


Album: Heart Shaped World
T2000: 927 | MuMe: 1291
Weinig toe te voegen aan mijn stukje hier.

This world is only gonna break your heart..

43. Deep Purple - Highway Star (Live) (1972)
[067][087][045][089][XXX]


Album: Made In Japan
T2000: XXXX | MuMe: 413
Ik zei het al bij Bliss. Wakker worden gaat het beste met dit nummer. Met het risico af om als een belerende opa te klinken: dit soort rock wordt echt niet meer gemaakt.

42. The Smiths - There Is a Light That Never Goes Out (1986)
[053][033][XXX][XXX][XXX]


Album: The Queen is Dead
T2000: 1607 | MuMe: 5
Een nummer dat hier geen toelichting behoeft. Een zeer aanstekelijk nummertje.

41. Mama's & Papa's - California Dreamin' (1965)
[018][031][019][024][024]


Album: If You Can Believe Your Eyes and Ears
T2000: 183 | MuMe: 178
Wat begon als één van de vele nummers gezongen bij muziek, eindigt hier. Dé soundtrack van de flowerpower. En dan proberen zonder in ademproblemen te komen beide zangpartijen te zingen.

Weer mooie worpen en met namen de afwisseling in de geplaatsten sets is mooi.
Vandaar dat ik het eerder mooie radio noemde

Prachtige en goede nummers, Chevy.

40. Coldplay - The Scientist (2002)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: A Rush of Blood to the Head
T2000: 34 | MuMe: 179
Herontdekkingen zijn misschien nog wel het leukste. Je hoeft het nummer niet helemaal te doorgronden, je hoeft de tekst niet meer uit je hoofd te leren (hoewel dat ook zeker z’n charmes heeft). Oei, wat bleek The Scientist toch eigenlijk een schitterende ballad.

39. Orchestral Manoeuvres in the Dark - Joan Of Arc (Maid Of Orleans) (1981)
[118][176][208][XXX][XXX]


Album: Architecture & Morality
T2000: 481 | MuMe: 31
De afgelopen weken heb ik zo vaak mellotron gelezen dat ik dat ook nooit meer vergeet. Maar de echte kracht van dit nummer zit ‘m natuurlijk in de drums.

Het sprookjesachtige thema wordt nog even benadrukt door de korte, maar mooie tekst:
If Joan of Arc had a heart, would she give it as a gift to such as me who longs to see, how an angel oughta be.

38. The Cure - The Same Deep Water As You (1989)
[024][024][120][XXX][XXX]


Album: Disintegration
T2000: XXXX | MuMe: 315
Eerder al Homesick, nu de opener van dat perfecte trio. Dit is echt een nummer waar je helemaal in verstrikt raakt. Een nummer waar je echt helemaal in op gaat en je achteraf afvraagt waar de afgelopen 9 minuut 25 gebleven zijn.

37. The Doors - Light My Fire (1967)
[019][040][015][009][007]


Album: The Doors
T2000: 196 | MuMe: 67
Een beetje à la Highway Star. Veel virtuositeit, weinig gelul. 7 minuten lang puur genieten. Alles aan dit nummer is goed.

36. Neil Young - Heart Of Gold (1972)
[032][022][026][036][039]


Album: Harvest
T2000: 187 | MuMe: 98
De echte fans hebben weinig met dit nummer, geloof ik. Ik zie mezelf niet echt als fan, maar ken inmiddels toch wel 15 à 20 albums van de man. En toch verveelt dit ook na honderden keren niet. Out On the Weekend was het voorproefje. Dit de hoofdact.

Ik heb niet zo veel met dit nummer op.

Heb zelf ook stukken meer met bijvoorbeeld het, hier lager genoteerde, Zuma, maar geen onaardig nummer dat heart of gold. En joan of arc is een - gevalletje in huize Misterfool

35. Pink Floyd - Comfortably Numb (1979)
[029][016][017][016][025]


Album: The Wall
T2000: 10 | MuMe: 77
Tja, wie van gitaarsolo’s houdt, kan simpelweg niet om dit nummer heen. Het is als Marvin Gaye voor soul-liefhebbers, Metallica voor metal-liefhebbers en Nick Drake voor folk-liefhebbers.

Het is wel iets te cliché om nu een filmpje van P*U*L*S*E erbij te plaatsen.

34. The National - Conversation 16 (2010)
[104][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: High Violet
T2000: XXXX | MuMe: 1441
Bloodbuzz Ohio is goed, Fake Empire heeft zo’n leuk toetertje, maar de klasbakken zijn toch echt Slow Show en Conversation 16. Zijn nonchalante stem werkt perfect in dit nummer. Het drumwerk is al vaak genoemd en niet zonder reden.

‘cause Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai am evil!

33. Radiohead - How To Disappear Completely (2000)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Kid A
T2000: XXXX | MuMe: 1069
Ok Thom Yorke heeft zo’n nonchalante stem. Je hebt van die artiest die te hard proberen. Soms lukt het wel, maar het mooiste is toch wel wanneer het moeiteloos lijkt te gaan. In de tijd dat een Bob Dylan een heel couplet afwerkt, heeft Thom Yorke er net een zinnetje uitgeperst. Ik hou ook zeker van zo’n jankgitaar, zoals ook in How Soon Is Now.

32. Pearl Jam - Black (1991)
[026][008][034][023][022]


Album: Ten
T2000: 24 | MuMe: 9
Waarschijnlijk ligt het wel aan mijn beperkte referentiekader, maar ik heb het idee dat dit numer massaal opgepakt wordt de laatste jaren. Een nummer met een verhoogd dooddraairisico, maar het is er wel eentje die uiteindelijk zijn weg altijd wel weer vindt.

I know someday you'll have a beautiful life, I know you'll be a star
In somebody else's sky why, why, why
Can't it be, why can't it be mine

31. Marillion - The Invisible Man (2004)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Marbles
T2000: XXXX | MuMe: 510


Ik weet nog steeds niet waarom ik zo lang heb gewacht met dit nummer terwijl Neverland er al ruim een jaar in stond. Marbles is wat mij betreft hun beste poging geweest en met name door het opening en het slot.
Wellicht dat ik het bij het verkeerde eind heb, maar Marillion-H is voor mij meer de show van Hogarth met af en toe wat mooie solo’s voor Rothery. Behalve bij dit nummer. Dit is een nummer waarbij ieder bandlid dit nummer een stukje omhoog tilt. Of het nou de toetsensolo’s zijn of de baspartijen.

Het is toevallig vandaag gekozen tot de beste moderne prog song. En dat is geheel terecht!

The Invisible Man

Wat mij betreft het beste nummer van de afgelopen 10 jaar.

De niet-fan trouwens ook niet...

@Chevy onderschat de kwaliteit van Marillion bassist Trewavas niet, fantastische bassist.De beste uit het genre wat mij betreft.

Heart of Gold stond ieder jaar in de top 100 van de MuMe Ladder (op één jaar na, toen op 101), dus er moet toch wel ergens een UFG (unidentified flying group) zijn die op Heart of Gold stemt.

Een hoop hippe nummers. En mensen moeten niet haten op Heart of Gold.

Toen ik 'nonchalante stem' las bij Radiohead was ik overigens even erg verbaasd... Maar in dat specifieke nummer kan ik wel enigszins begrijpen wat je bedoelt, nu ik erover nadenk, al zou ik het zeker geen nonchalance noemen. Dat past ook niet bij dat nummer.

Nonchalance:

Tja er zijn er ook nog een hoop die niet fan van Neil zijn.

Comfortably Numb heeft inderdaad een mooie solo misschien de beste van die jongen van Gilmour en het Radiohead nummer (triestheid ten top) vind ik dan toch het mooiste vd dag, of komt er nog een worp?

Aangezien vigil zei: De niet-fan trouwens ook niet...

(waarvan ik ook wel snap dat hij op zichzelf doelt)

Als je het moet uitleggen wordt het er nooit leuker op...

Wellicht een tipje voor de vorige keer, om achter het album te zetten -mits van toepassing- op welke cijfer je deze hebt staan op MuMe.

Hier de niet-fan die Heart of Gold zijn mooiste vind. Nouja, na On the Beach dan, denk ik. In ieder geval zeker één van zijn mooiste. Ik vind Heart of Gold erg mooi, overigens is dat pas sinds een paar jaar. Daarvoor vond ik het nooit zo bijzonder.

Overigens vind ik Thom Yorke verre van nonchalant zingen, ik heb het gevoel dat je een ander woord bedoelt. Nonchalance vind ik echt niet bij de zang van Yorke passen. Lou Reed, die zingt nonchalant.

Wat ik bedoel te zeggen is dat Thom Yorke niet geforceerd overkomt. Het lijkt alsof hij er geen moeite voor hoeft te doen om mij op deze manier te pakken. Net zoals het bij de betere films ook lijkt alsof acteurs daar gaan staan en hun stukje wel even doen (zonder dat het lijkt alsof ze weken/maanden hun teksten hebben moeten leren).

Iets wat ik bij een Neil Young (Tonight's the Night) of een Jeff Mangum wel heb. Dat gekunstelde. Dat geforceerde. Ook de grootste reden dat veel mensen niet van prog houden (of juist wel). En waarschijnlijk ook dezelfde reden dat jij niet van gitaarsolo's houdt. En waarom ik niet van de latere Radiohead ("geneuzel") houdt.

Maar dit is pas mijn eerste keer, er is nog geen vorige keer geweest. Tenzij je bedoelt dat ik als ik volgende keer dat ik weer deze lijst doe met terugwerkende kracht hier mijn cijfer bij moet gaan zetten. Of je bedoelt natuurlijk volgende
Goed idee, heb ik niet aan gedacht. Wellicht dat ik deze nog in het totaaloverzicht meeneem.