252. Gogi Grant - The Wayward Wind (1956)



US 1 (6 weken)

Gogi Grant hoort thuis in het rijtje one-hit wonders.
Haar hitparade ster blonk enkel in 1956 en met The Wayward Wind
scoorde ze probleemloos één van de allergrootste hits van het jaar.

252. Frank Ifield - Wayward Wind (1963)



UK 1 (3 weken)

Een cover die wat later kwam dan het origineel.
Frank Ifield domineerde samen met Cliff Richard en Helen Shapiro de Britse charts
in de eerste jaren van de sixties. Hippe maar toch vooral voorbeeldige artiesten.

247. Joan Weber - Let Me Go Lover (1955)
Dit nummer doet mij een belletje rinkelen. Mooi gezongen, doet mij denken aan Brenda Lee. Fijne begeleiding dat het midden houdt tussen jazz en country.
Cijfer: 7,5

248. Alma Cogan - Dreamboat (1955)
Aardig nummer, het swingt wel maar verder niet opzienbarend en inderdaad wat gezapig.
Cijfer: 6

249. Roger Williams - Autumn Leaves (1955)
Melancholieke herfstplaat met treffende melodie en piano dat naar klassiek neigt, dat kan voor mij altijd op een avond.
Cijfer: 8

250. Frankie Carle - Rumors Are Flying (1946)
Wederom een melancholieke laatavondplaat, meer jazzy getint en duidelijk van die tijd maar toch wel een mooie stem.
Cijfer: 7

251. Guy Mitchell - Singing the Blues (1956)
Van Guy Mitchell heb ik ergens nog een compilatie. Leuk vlot en vrolijk nummer - vooral die fluit - dat ligt tussen blues, country en doo-wop.
Cijfer: 8

251. Tommy Steele - Singing the Blues (1957)
Deze versie neigt dan weer naar rock-a-billy mede door de zang die mij een beetje aan Gene Vincent doet denken. Ook goed uitgevoerd maar het origineel krijgt meer credits.
Cijfer: 7

252. Gogi Grant - The Wayward Wind (1956)
De intro doet mij denken aan Jezabel. Ook weer iets wat ik enkel 's avonds laat zou draaien maar toch weer een mooie stem, met gevoel en expressie gezongen.
Cijfer: 7,5

252. Frank Ifield - Wayward Wind (1963)
Deze versie heeft een vrij aparte arrangement gekregen, ook weer een prima croonerzanger met krachtige en veelzijdige stem.
Cijfer: 7

253. Doris Day - Whatever Will Be Will Be (1956)



UK 1 (6 weken)

In de jaren 50 was Doris Day (ooit begonnen als zangeres in het orkest van Les Brown)
vooral bekend van het witte doek, alwaar zij natuurlijk menig liedje te berde bracht.

Geen nummer 1 notering in de US, daar bleef Doris wekenlang op 2 hangen.
Een liedje dat zelfs voor iemand die helemaal niets met de jaren 50 hitparade heeft,
niet onopgemerkt voorbij komt op de radio. Ontelbare covers (in Vlaanderen Jo Leemans)
hielpen het nummer mee naar de top van de Europese hitparades.

In de jaren 50 was het de ingeburgerde gewoonte om in hitlijsten
nog altijd voorrang te geven aan het lied (en niet aan de uitvoerder).

In US bestsellers charts (vanaf midden 1940) en de UK charts (vanaf eind 1952)
brachten daar schoorvoetend verandering in, maar het zou nog duren tot de doorbraak
van The Beatles (en groepen die hun eigen songmateriaal schreven) voor dit definitief zou wijzigen.

7

254. The Teenagers - Why Do Fools Fall in Love (1956)



UK 1 (3 weken)

Met de piepjonge Frankie Lymon in een glansrol,
nog net iets te zwart voor de bestsellers nummer 1 in de States,
maar wel bovenaan in Engeland... en 25 jaar later ook in de Benelux.

254. Diana Ross - Why Do Fools Fall in Love (1981)



BE 1 (1 week) & NL 1 (2 weken)

De versie van La Ross klinkt mij toch echt heel plastiek in de oren.

Foei!

255. Dean Martin - Memories Are Made of This (1956)



US 1 (5 weken) & UK 1 (4 weken)

Met zijn nog iets bekendere That's Amore strandde Martin in 1953 op de nummer 2 positie.
Dit swingende en duidelijk door de doo-wop geïnspireerde liedje belandde in januari 1956 wel bovenaan.

256. Nelson Riddle - Lisbon Antigua (1956-



US 1 (4 weken)

Nelson Riddle was de "huisorkestleider" van Capitol Records en mede verantwoordelijk
voor de latere hits.van onder andere Frank Sinatra, Dean Martin, Nat King Cole en Peggy Lee.

Met zijn bewerking van Lisbon Antigua (In Old Lisbon) had hij in 1956 een grote, instrumentale hit.

157. Les Paul & Mary Ford (1953)



US 1 (11 weken)

De grootste hit van het jaar 1953 in de US was weggelegd
voor gitaarpionier Les Paul en zijn zingende vrouw Mary Ford.

Een cover van The Cats haalde in 1972 de top 3 in de Benelux.
En een belpop icoon dankte er haar naam aan.

Leuk weetje , Dazzler. Volgens mij heeft die belpop icoon ook goed naar de ietwat jazzy instrumentatie van dit nummer geluisterd (logisch eigenlijk). Met enige fantasie lijkt zelfs de stem van Dani Klein op die van Mary Ford.

Best een lekker nummer: 7

253. Doris Day - Whatever Will Be Will Be (1956)
Overbekend natuurlijk, Doris Day was weliswaar geen grootse vocaliste, het nummer mag er nog steeds zijn.
Cijfer: 7

254. The Teenagers - Why Do Fools Fall in Love (1956)
Boysbands ... ze waren er toen al. Maar dit klinkt spontaan en charmant met heerlijke sax bovendien.
Cijfer: 8,5

254. The Teenagers - Why Do Fools Fall in Love (1956)
Hedendaagser maar inderdaad meer plastic en minder emotie. Moderner is niet per definitie beter.
Cijfer: 5,5

255. Dean Martin - Memories Are Made of This (1956)
Weliswaar een zoete maar warme stem, de achtergrondkoortjes tillen het nummer de hoogte in.
Cijfer: 7,5

256. Nelson Riddle - Lisbon Antigua (1956)
Orkestraal nummer met veel sfeer en romantiek, mooi om het 's avonds nog eens terug te horen.
Cijfer: 8

257. Les Paul & Mary Ford (1953)
Weer een overbekend en romantisch nummer dat vaak gecoverd werd, de instrumentatie vind ik erg mooi.
Cijfer: 7,5

We maken ons op voor een rondje 1957.

089. Jimmie Rodgers - Honeycomb (1957)
115. Elvis Presley - Jailhouse Rock (1957)
153. Pat Boone - Love Letters in the Sand (1957)
233. Harry Belafonte - Mary's Boy Child (1957)
251. Tommy Steele - Singing the Blues (1957)

Bovenstaande nummers kwamen eerder al eens aan bod.

258. Tab Hunter - Young Love (1957)



US 1 (4 weken) & UK 1 (7 weken)

Tab was een mooie jongen die ook nog eens kon zingen.
Zijn walk of fame duurde niet zo lang in de hitparades, maar in 1957
hield hij het "origineel" door country-zanger Sonny James achter zich op nummer 2.

Ik vind de luie versie van Hunter meer zomers klinken dan de interpretatie van James.

258. Donny Osmond - Young Love (1973)



UK 1 (4 weken)

Een telg uit het omvangrijke Osmond-nest liet het nummer begin jaren 70 nog eens herleven.
Dit keer gingen enkel de Britten overstag voor de charmes van het succesvolle tieneridool.

259. The Crickets - That'll Be the Day (1957)



UK 1 (3 weken)

Buddy Holly heeft zijn nummer 1 notering te danken aan de Britten.
Ook na zijn dood zou hij met It Doesn't Matter Anymore bovenaan staan in de UK.

260. Sam Cooke - You Send Me (1957)



US 1 (2 weken)

De voormalige gospelknaap voelt zich niet langer enkel door de Heer gezonden,
maar ook door zijn geliefde. Het levert hem een pak nieuwe fans op en een nummer 1 hit.

261. Debbie Reynolds - Tammy (1957)



US 1 (2 weken)

Het verschil tussen de nummer 1 hit van Sam en Debbie is niet zo groot
als je de factor zoetgevooisd liedje laat doorwegen. Al verschillen de meningen anno 2014 wel.

Debbie Reynolds was net zoals Pat Boone in 1957 zowel op het doek als in de hitparades te vinden.
Popmuziek werd langzaam maar zeker het speelterrein van de jeugd in de tweede helft van de fifties.

262. Paul Anka - Diana (1957)



UK 1 (9 weken)

De piepjonge Canadees die Diana schreef ter ere van zijn babysit
mag gerust dé doorbraak van 1957 genoemd worden, al bleef hij in de US
met dit eerste van zijn vele pensioennummers wekenlang op nummer 2 plakken.

263. Lonnie Donegan & Skiffle Group (1957)



UK 1 (5 weken)

De grote UK ster uit 1957 was dan weer Lonnie Donegan.
Skiffle dus, een soort Britste huis- tuin- en keukenvariant van de country.
John, Paul, George en Ringo waren fan.

264. Vaughn Monroe - Riders in the Sky (1949)



US 1 (11 weken)

Country song waarbij je je een kunstmatig ingekleurde western voorstelt.
De bariton van Monroe was herkenbaar uit de duizenden.
Vaak gecoverde klassieker, maar Vaughns versie was de succesvolste.

5

Misschien even melden dat ik er vandaag een heel rijtje heb opgezet.
Ik neem aan dat je voor Sam Cooke wel wat meer punten veil hebt.

Een prima lichting ...

258. Tab Hunter - Young Love (1957)
Het origineel van Sonny James vind ik iets beter wegens emotioneler al zingt Tab Hunter ook goed en het is in wezen een erg mooi nummer.
Cijfer: 7

258. Donny Osmond - Young Love (1973)
Ik vind de versie van Donny Osmond nog het meest charmant en geloofwaardig omdat zijn puberstem het best bij de tekst past en tenslotte was ook hij een prima zanger.
Cijfer: 8,5

259. The Crickets - That'll Be the Day (1957)
Natuurlijk een rock'n roll-klassieker, vrij luchtig en vrolijk maar de zang en rinkelende gitaar zijn uniek.
Cijfer: 9

260. Sam Cooke - You Send Me (1957)
Deze man had een heerlijke stem en stond ook aan de wieg van de soul. Heel mooie achtergrondzang ook.
Cijfer: 9

261. Debbie Reynolds - Tammy (1957)
Een zoetgevooisd liedje maar met veel romantiek en ontroerend, past perfect bij een film. Met veel emotie gezongen.
Cijfer: 8

262. Paul Anka - Diana (1957)
Zijn eerste hit en zijn beste. Ik heb steeds een zwak gehad voor dit nummer door de melodie en saxofoon, ook al met veel emotie gezongen.
Cijfer: 9

263. Lonnie Donegan & Skiffle Group (1957)
Toch wel onderschat, vele Britse rock'n roll-artiesten hadden zich in eerste instantie door hem laten beïnvloeden. Opmerkelijk dat het nu nog erg energiek klinkt.
Cijfer: 8

264. Vaughn Monroe - Riders in the Sky (1949)
Een evergreen dat inderdaad veel gecoverd werd, ik ken dit vooral door Johnny Cash en ik kan mij ook best voorstellen dat hij door Vaughn Monroe werd beïnvloed.
Cijfer: 8

Oeps, had alleen de laatste post gezien, en ja i.d.d. aan Sam kan ik behoorlijk wat meer punten kwijt


Tab Hunter - Young Love (1957)
7

Donny Osmond - Young Love (1973)
6,25

The Crickets - That'll Be the Day (1957)
8.5

Sam Cooke - You Send Me (1957)
9.5

Debbie Reynolds - Tammy (1957)
7

Paul Anka - Diana (1957)
7.25

Lonnie Donegan & Skiffle Group (1957)
6

Vaughn Monroe - Riders in the Sky (1949)
5