cliffhanger

Deze korte docu dan maar als afsluiter?
Back to No Future - YouTube

Goed we gaan weer verder, na een cliffhanger . Voor "nieuwe ontdekkingen" is er voor de die hards ook niks meer te ontdekken en anders had ik het topic wel zo genoemd. Het is wat de titel suggereert: het zijn mijn favoriete wave songs uit deze 3 jaren, verder niks pretentieus; een trip down memory lane. Ik liep er toen ongeveer bij zoals Robert Smith,Simon Gallup, Joe Strummer of Paul Simenon qua kleding/haar in deze jaren...(jaar of 13/14 was ik). 2 jaar later als Bono/Stuart Adamson (Robert Smith/Simon Gallup waren toen al geen optie meer )

Volgende keer misschien een 'alternative versie met minder bekende tracks, ook al is dat relatief want de echte wavers kennen het meeste/alles wel, maar misschien voor de wat minder bekende users hiermee dan .


De nr 1. Tubeway Army - Are 'friends' electric?

Ben beslist geen Numan fan, maar een handvol nummers vink ik toch wel goed tot gaaf waarvan ik deze de beste vind. Het gaat over een man die leeft tussen robots een date heeft met een 'robothoer' en zich vervreemd van mensen, niet zo gek als je weet dat Numan het Syndroom van Asperger heeft. Het heeft een electronic sound, waar ik als 'rocker' ook wel van houdt .

Het nummer bestaat eigenlijk uit 2 losse stukken, een enkel couplet en een ander nummer met allleen een refrein waar Numan niet mee uit de voeten kon, maar 'aanelkaar geplakt' vond ie het goed klinken. Het is een spooky song met de hook in het couplet met de 'laddervreemde' toon erin, de gebroken akkoorden in het refrein waar Numan overheen 'spreekt' en een 'vervormd'geluid op gitaar (met Flanger-effect).

Goed, maar dan mag ik dus niet meer met jou omgaan

leg uit, Rudi ...

Ach ja in de 2e helft van de jaren '70 veranderde het straatbeeld ook wel een beetje, leren jack veiligheidsspelden, hanenkammen en buttons.
Ik had nog al wat vrienden die "punk waren" en er waren leeftijdsgenoten die het advies van hun ouders kregen om maar bij die punks uit de buurt te blijven, vandaar die verwijzing

Maar eh, gaan we nog 1980 doen?

Waarom een "rocker" Gary Numan op 1 heeft

Zou ook mijn nummer 1 zijn, staat nog steeds in mijn top 10 allertijden

Dat toont mijn veelzijdigheid juist .

1980 komt ook uiteraard, maar het moet me ook qua tijd even uitkomen.

Ik heb er één over het hoofd gezien ; wel eerst opgeschreven, maar hier niet genoteerd , dus naast Message In a Bottle(live) deze op....

8. The Shirts- Laugh and Walk Away

Prima nummer, maar doe mij maar The Police.

Ja, natuurlijk, maar ik wou deze niet onthouden. Ok, ex equo(o.i.d.) dan...

het origineel dan ook maar even van mijn favoriete band van '79....(ik was in '79 zo'n police jochie, met ook zo'n groen jasje als dat joch in het begin van de video..

The Police - Message In A Bottle

N.B. ik had er beter de verrukkelijke 15 van kunnen maken.

Van mij mag Laugh and Walk Away juist wel een pak hoger dan Message in a Bottle.

Maar het is niet onze lijst, maar die van Cured. En best een leuke!

Prima nr. maar doe mij maar Elvis Costello

Goed, doe jij 1980 maar. Succes.

[img][/img]

... time's up ...

Mooi jaar, Get Happy !!

Annie Golden - wie die kleine spring-in-het-veld damals in de hoofdstedelijke poptempel heeft gezien, is verkocht en weet voldoende en heeft geen boodschap in een fles meer nodig, hoogstens de fles zelve vanwege a love unrequited

Daar ben ik dan weer veel te jong voor, maar ik kan het me goed voorstellen, ja.

Hoogtepunt van 1978. Annie Golden kauwt kaugum in Toppop tijdens Tell Me Your Plans.
Kon niets tegen op......... of ...... Nee !

[img][/img]

10. Blondie - Atomic

Een song , muzikaal geproduceerd als een mix van new wave en disco. Het intro is 'spanningsvol'met korte/directe drumklappen, dito basnoten en de oplopende gitaarlijn en en stijgt naar een climax met (de niet gezongen) 'spaghettiwestern' achtige, 3-tonige 'gitaarhook' van ...A-tom-ic.....
Drummer Clem Burke legt een strakke beat vast en daarover heen een disco-achtige , 'vibrerend' tremolo-achtige (synths) sound.

What's it about ? Het lijkt op een sensuele avond met een gevoel van een als ('nucleaire')intensiteit/dreiging in een nacht vol passie, maar of het ook precies zo bedoeld is weet ik niet zeker.

Hoe dan ook, het nummer trapt mijn top 10 over 1980 hier af. Er zijn een paar versies van overigens, met wat (kleine) verschillen en ik heb daar één van gekozen met de instrumentale bass-break.

Ok begin, die instrumentale bass-break doet het goed, erg nieuwsgierig wat er op 9 staat

*zucht* Annie Golden bij Toppop was wel een hoogtepunt ja, Tell me your plans was buiten dat een heel fijne hit. Later was ze weer very cute in Hair. En tegenwoordig in 'Orange is the new black'. Blondie was dan weer een stapje verder.

9. The Jam - That's Entertainment (with lyrics)

Weer een korte impressie van het leven van alledag van de 'working class', beschreven door Paul Welller. Een popsong met een bijna geheel akoestisch arrangement, duidelijk aanwezige bas met licht percussiewerk, achtergondhumming (la-la) in de refreinen (met reverb) en een achterwaards afgespeeld (psychedelisch) elktrisch gitaargedeelte in één van de coupletten. Weller was in London toen hij dit nummer schreef bij het zien van alle 'drukte' in de straten en het is The Jam's meest gecoverde song, met wortels uit de 60's.

Goed liedje hoor, Paul / The Jam = fantastisch

Atomic van Blondie heeft voor mij nog dezelfde impact als toen.
Ik vind het nog altijd het beste nummer van de band.
De vette discobeat van drummer Burke. De wat ijzige electronica en de dromerige zang van Debbie ( wat was ze toch leuk)

Ik krijg altijd een beeld van een wat smoezelige donkere club waar dit nummer keihard gedraaid wordt.

Tja, 'k zou maar niet aankloppen - voor je 't weet vragen ze je of je je dochter komt halen. En als je toch gaat, zou ik geen leren jack aandoen - denken ze daj 'n stille bent - beide overkwam mij. Debbie, Paradiso en heur t-shirt ...

Atomic, weegt in geen enkel opzicht op tegen bijv Love at the Pier, Union City Blue of Look Good in Blue. Atomic is Blondie die zonodig hip mot doen. Parallel Lines is volgens velen de beste, maar imo deed het verval hier zijn intree. Spontaniteit was weg en het werd een act. That's Entertainment is wel ok, maar ondanks het tekstueel venijn geen grand cru van Weller.

The Jam.... lekker bandje. En die karakterstieke strot van Weller..... onbetaalbaar.
Sterk nummer. Heerlijk die typische britse lyric. Het aanschouwen en daar iets mee doen.
Kon Ray Davies ook zo goed.
Maar dat is weer een ander verhaal.