Het is de vibe Mjuman. Ik hoor wanhoop.Noem je nu Heart of Glass dat echt bol staat van de disco cliche's...... ok, maar deze song heeft iets mysterieus.
Ik ben nooit zo gegaan voor de huppelige Blondie. Ook waanzin dat dit in het begin als een soort punkbandje werd gezien.
Ik heb het nooit gehoord. Maar hun 1e plaat ken ik niet.

Andere favo is Fade Away And Radiate. Met Robert Fripp. Tja, die man kan wat.
Heerlijk die jankende gitaar die om het nummer heen speelt.

Ik ben het met Bikkel eens over Atomic. That's Entertainment is wat minder archetypisch The Jam muzikaal gezien, maar ik vind het gewoon een fijne song. Mjuman is 'wat' eigenzinnig, but that's ok...

8. U2 - A Day Without Me

De 2e single van Boy, geproduceerd door Steve Lillywhite, een nummer n.a.v. de de zelfmoord van Ian Curtis. Kenmerkende geluid van The Edge met zijn in '80 aangeschafte Echo- effectboxje, n.a.v een opmerking van Bono dat ie nog wat mistte in de sound van U2 om het voller/ruimtelijker te laten klinken.

Overigens had U2 daarvoor al Joy Division zien spelen en was hun producer Martin Hannet hun eerste keus, maar die kon niet en zo werd het dus Steve Lillywhite, 3 albums achter elkaar.

7. The Specials - Rat Race

Een nummer over snobbisme van de opgeleiden aan het universiteitsleven en de 'leegte'/gejaagdheid op het latere, werkende leven. ...... You're Working For The Rat Race....You Know You're Wastin' Your Time....

Het mag duidelijk zijn dat The Specials mijn favoriete Ska band waren en ook live een heerlijke show konden weggeven en hun mannetje stonden (zie diverse live-video's op you tube)

Mooi, wat was Boy toch een prachtig debuut, ik hield toen echt van dat album.
The Specials, oh boy wat was die band toch cool
2 heerlijke liedjes, liedjes om op te bewegen, ik heb beide liedjes live mee mogen maken in de begindagen.

6. Killing Joke - Requiem

De opener van het debuut van Killing Joke. Een acopalyptische song, beginnend met een 'kloppend', alarm achtige synth toon, gevolgd door korzelige gitaarlijnen en inkomende drums. Op een langzaam ritme van bas, dezelfde 'buzzing'keyboardtoon en drums zingt Coleman zijn slogans (over oorlog, dreiging) onder gitaar distortion als een langzaam, voorbijtrekkend 'doom' geluid in een een grillige, koude/ijzige sfeer, eindigend met weer die 'wegstervende', dreigende keyboardtoon....

Requiem betekent letterlijk ook ....een dodenmis, eerbetoon aan de overledene(n); geen prettig onderwerp dus. Een invloedrijk nummer, als ook het debuutalbum met metallic en dance invloeden. maar donker.

5. The Cure - In Your House ( live 1980)

Song met de flanger - gitaarlijn, mooi bas-spel van Gallup en ondersteunende keyboaydklanken. Een 'spooky' nummer dat lijkt te gaan over iemand die 's nachts 'figuurlijk/in zijn gedachten,dromen' in het huis van zijn (ex) ? geliefde rondwaart.....Who Knows ?

4. Talking Heads - Once In A Lifetime

TH classic met de markante baslijn in de coupletten, de polyritmes en ' als stromend water klinkende 'keyboardklanken , de gesproken levensbespiegelingen van David Byrne daarin en de gezongen refreinen.

Tekstueel lijkt Byrne zich af te vragen wat ie in Godsnaam met zijn leven heeft gedaan. Zit ie in een mid-life crises? Is het dit nou, wat ie bereikt heeft?

Iedereeen zal zich dat wel eens af vragen en ook ik doe dat; ben wel blij dat ik een 'vrij' leven heb en geen baan van 9-5, duf/saai werk en een gezin wat voorspelbaar is : een vrouw, 2 kinderen, een eigen huis (en een hond ). Ik zou dit niet graag willen ook en ben blij met wat ik heb, maar meer hoe ik leef (wat onvoorspelbaar, zit in de muziek en geen uitgestippeld levensplan).

3. Joy Division - The Eternal

Onder verzonken piano-klanken 'weent' Curtis diep in droevenis en treurigheid....

2. The Clash - The Magnificent Seven

Een Clash klassieker, geïnspireerd op óld school hip -hop, geschreven rond een bass-loop. Tekstueel draait het om het arbeidsleven als (start) thema, maar ook andere zaken.

1. The Cure - A Forest

Weinig verrassend, maar wel mijn ultieme wave nummer 'overall'. Al veel over geschreven, maar persoonlijk raakt me vooral het laatste couplet waarbij 'the girl' niet alleen letterlijk ik me in kan vinden als ik weer aan het 'dwalen' ben, maar ook als metafoor voor 'iets' als geluk/rust, maar ik kan 'het' niet vinden en loop doelloos straten rond..... the girl was never there....it's always the same.....I'm runnin'towards nothing.....again and again and again (etc.)......

Ja, hier ook veel neerslag vandaag.

10. The Comsat Angels - Be Brave

TCA tourden in '81 samen met U2 ; toevallig? Ik vind het album waar dit nummer van afkomstig is ook duidelijk hun beste. Be Brave is een krachtige, stuwende song.

9. Siouxsie & The Banshees - Arabian Knights

Hoewel velen Spellbound prefereren, is dit nummer voor mij 'dé song van het album Juju, ofschoon Spellbound ook niet bepaald slecht te noemen is (een understatement).

Ja, dat vind ik ook wel 2 van de mooiere liedjes van dat jaar.
Wat zou er nog meer komen

Da's een prachtnummer en het blijft onbegrijpelijk dat dat niet op deze tour Siouxsie & The Banshees - Nocturne (1983) is gespeeld.

Spellbound is trouwens tevens de titel van de docu over John McGeogh (youtube) - zie de door mij geposte link bij Nocturne.

8. Echo and the Bunnymen - All My Colours

Van het prachtige Heaven Up Here een sfeervol, melancholisch nummer (ook wel Zimbo genoemd). Een bijna geheel akoestisch nummer, behalve aan het einde (invallende electrische gitaar).

Er staat een ronduit indrukwekkende live-versie van dit nummer, Zimbo op de Gluurbuis: E&B begeleid door de Royal Burundi Drummers op het WOMAD-festival - Mac: "now bring on the Burundi boys"

Voor mij het beste Bunnymen album

Beste, tja - en niet het vreselijke tsja - cela dépend: Crocodiles is het meest frisse (en onverwachte), Ocean Rain heeft het mooiste geluid (en geeft het meeste rust) en Heaven Up Here is het meest pp - en het donkerst, imo. Zou die geen van drie willen missen - Porcupine vind ik net ff minder - maar nog altijd worth having!

7. Psychedelic Furs- I Wanna Sleep With You

Lekkere gitaarlijnen met 'rauwe' zang over ....lust, not love !

6. The Sound - Judgment

Prachtig nummer met stemmige percussie,bas en 'zachte'synthklanken, wat lijkt over te gaan over de dood en de dag des oordeels (Judgment) erover.

Psychedelic Furs - is een band die ik grotendeels heb 'geruimd' - 'k werd er niet meer warm of koud van; nou had ik er sinds Pretty in Pink er toch al weinig mee.

The Sound - Judgement, een van de toppers uit de Leeuwenkuil - man, wat een fijne live-band. Zet dit nummer naast Comsat Angels - Waiting for a Miracle en je hebt een aardig tijdsbeeld.

Heb ook haast niks met PF, behalve een handvol up-tempo 'rockers'.

5. Simple Minds - Sweat In Bullet

Weer een band uit mijn jeugd die een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Het kwartje viel bij mij vooral vanaf 1981 met o.a. Seeing Out The Angel en dit nummer van het album Sons And Fascination. Het funky Sweat In Bullet kent een meer ingewikkelder arrangement, een gelaagd en atmosferisch stuk muziek met als basis de beats van drummer McGee en groove van bassist Derek Forbes, een strak ritme gevend . Toetsenist McNeill speelt een pakkende (herhalende) ritmisch keyboard loopje. in de coupletten. Jim Kerr zingt meer over flarden van beelden en gitarist Charlie Burchill speelt daar creatief op in. Sweat in Bullets betekent wat het figuurlijk weergeeft : zweetdruppels als kogels m.a.w. het zweet gutst uit haar lichaam.....(She's Sweating Bullets)

4. The Police - Invisible Sun

IS bevat een donkere synthesizer- loop beat met een spookachtige sfeer en morbide tekstregels in een grijze wereld vol oorlog en ellende, maar toch ook hoop en de wil om er door heen te komen...There' has to be an invisible sun....

3. U2 - Rejoice

De song draait om de riff van gitarist The Edge, een uit een gebroken akkoord aantal gespeelde noten en die is krachtig. Tekstueel weet de ik-persoon dat hij deze wereld niet kan veranderen, maar wel de wereld in hemzelf : verheug je, wees blij, Rejoice.....een sterk, opwekkend woord.

Het moment waarop de instrumentale break begint bezorgt me een 'oppeppend'/kippenvel moment/gevoel waarbij Edge's dreigende gitaarnoten, Adam Claytons donkere/'rollende' basspel en Larry Mullen's donderende drums (met dank aan Steve Lillywhite) tot een climax leiden met Bono's passievolle herhaling van de woorden Rejoice in het krachtige einde.

Wat heb ik dit nummer kapot/grijs gedraaid in '81....(de LP heb ik nog, maar zit vol tikken/krassen)

Mooi beschreven Cured.

En ook mooi om Specials' Rat Race eens ergens genoemd te zien worden: geweldig nummer!

2. The Cure - All Cats Are Grey

Prachtig nummer van The Cure met eenvoudig, maar rond'gaand' effectief drumwerk van Lol Tolhurst, baswerk van Gallup en de (spaarzame) keyboardklanken van Robert Smith.

Tekstueel zingt Smith over emotioneel verlies op een 'zwaarmoedige' manier, waarin ie alles 'grijs' ziet met de titel van het nummer als metafoor.