Jonny Greenwood & Ed OBrien.
Het zijn geen Vai's ofzo, maar kunnen gewoon verschrikkelijk veel geluiden uit hun gitaar halen. Luister maar naar Treefingers, mooie ambient uit een gitaar!

Verder was Jimi Hendrix een meester in het creatief zijn met zn gitaar.

En wat te denken van Robert Fripp ???

Misschien wel de meest onconventionele gitarist sinds de uitvinding van de elektrische gitaar.

Deze man benadert zijn gitaar al lang niet meer als dusdanig en is zo ongeveer de enige gitarist die niet beinvloedt lijkt te zijn door de blues.

En ook Tom Morello van RATM heb ik na meer dan 10 jaar nog steeds erg hoog zitten...

Ik blijf trouw aan Jimmy Page!

hij is net iets beter dan de andere toppers zoals hendrix, clapton enz.

JOHNNY RAMONE

Nog steeds de beste. Zijn creativiteit bestond uit het vasthouden aan dezelfde stijl voor meer dan 20 jaar en toch steeds fantastisch blijven. In die 20 jaar heeft hij hooguit 10 akkoorden gebruikt en geen solo's. Hij kwam er mee weg en hoe.

Ondanks dat mijn andere favorieten technisch uit een ander vaatje tappen blijft Johnny mijn held.
Nr 2 tot ...

Duane Allman
John Lee Hooker
Buddy Guy
Dicky Betts
J. Geils
Neil Young
Peter Green
Hans Ostlund
Ed Kuepper
Muddy Waters

die van rage against the machine

Schandalig dat iemand als Petrucci zelden genoemd wordt hier, terwijl lui als "die van rage against the machine" en dat soort hobbyisten wel regelmatig voorbij komen.

Verder wil ik graag hier noemen:

John Petrucci (Dream Theater): niet alleen om z'n snelheid en complexiteit maar ook vooral om z'n variatie, hij is niet supergoed in één truukje, maar in heel veel truukjes, zeg maar

Mikael Akerfeldt (Opeth): koning van de evil riffs, en daar houd ik van

Hans Magnus 'Snah" Ryan (Motorpsycho): voor als je lekker wilt wegdromen, technisch weinig indrukwekkend, maar vervoerend is het wel altijd

Brian May (Queen): zeer herkenbaar en vooral ritmisch erg sterk.

In mijn Chris Rea-periode wil ik hem ook opnemen. Voor sommigen steigeren: hij is natuurlijk niet de beste gitarist, dat weet ik ook wel. Maar ik hoor hem graag spelen. De man zei ooit: 'Ook aan zachte muziek moet hard gewerkt worden.' Voila, de nagel op de kop. Bij hem geen schreeuwende, loeiende gitaren, maar veeleer een subtiel en fijn klankspel. Het woord 'warm' is nog het beste. Neem een song als 'Looking For the Summer', gewoon wegsmelten en kippenvel bij die gitaarakkoorden. Hardere nummers liggen hem minder, vind ik persoonlijk, en ook de typische bluesgitaar (vanaf 'Stony Road'), hoe perfect gespeeld ook, is niet mijn ding.

John Frusciante en J Mascis kan ik op dit moment wel favorieten noemen. Ook Billy Howerdel heb ik momenteel hoog zitten.

Er zijn zat supergitaristen of anderszins onderscheidende gitaristen in wat voor stijl / stroming dan ook. Ik beperk me dit keer tot de meest invloedrijke gitaristen in de rock / metal (tot zo mid 80's) op min of meer chronologische volgorde :

- Chuck Berry
- Eric Clapton
- Jimi Hendrix
- Jeff Beck
- Jimmy Page
- Tony Iommi
- Ritchie Blackmore
- Eddie van Halen
- Randy Rhoads
- Yngwie Malmsteen

Dit is natuurlijk geen "definitieve" lijst en je zou er nog wel wat op kunnen noemen. Er zijn ook gitaristen die 'voorbereidend' werk hebben gedaan of het 'uitgebreid' en naar een hoger niveau getild hebben. Ik heb er gewoon een tiental genoemd, die denk ik wel behoorlijk in de richting zitten.

Jeremy Peterson, een magistrale gitarist. Absoluut mijn top favoriet. Wat een virtuositeit. Die gast speelt zijn solo's standaard met zijn ogen dicht, dat is met zoveel passie, meesterlijk. Technisch ook zo hoogstaand, niet normaal daar kan stevie ray nog wat van leren.

Hij kan Jazz spelen maar is vaker te zien in moderne fusion bandjes, waar ik persoonlijk minder fan van ben,

hoogtepunt, Rotation Roads en de laatste tien minuten van Barrelhole classic ,.. moet je horen om te geloven.

Die technische lui is over het algemeen geen hout aan; oninteressant (1000 noten per minuut) . Echt goeie nummers maken, dat maakt een gitarist goed en groot. (ik heb nog nooit van die vent gehoord )

Dat begint nu onderhand ook wel erg cliche te worden..

Ik moet zeggen dat Ludwig daar wel een punt heeft; er zijn zat goede gitaristen op de wereld , maar er zijn maar weinigen die zich echt onderscheiden en ook compositorisch doorbreken. Een mooi potje spelen kunnen er heel veel op de wereld (de 'waarheid' is soms moeilijk te verteren blijkbaar ).

Neem bijvoorbeeld Tony Iommi van Black Sabbath:
Technische gezien geen hoogvlieger, maar hij wordt wel aanzien als een van de beste gitaristen ter wereld, en als grondlegger van metal.
En ik luister er graag op.


Een gitaarsolo is pas goed als je er van op springt en luchtgitaar meespeeld.
Maar ook alle respect voor gitaristen die het onderste uit de kan trachten te halen.

Wat Iommi meesterlijk maakt zijn de riffs die hij bedenkt (al speelt hij toch ook hele aardige solo's). De bijnaam riffmeister is 100% terecht. Daarbij is het ook uitermate knap dat hij door zijn handicap aan zijn vingers toch een geweldige gitarist is geworden, ook al werd hem verteld dat dat er niet in zou zitten.

Najah op zich klopt het ook wel hoor, al heb ik ook het idee dat veel mensen elkaar maar gewoon een beetje napraten wat betreft de 'Satriani's die alleen maar snel zijn'.

Dat is idd. ook wel kort door de bocht.

Paco de Lucia

1. Jimi Hendrix
2. Jeff Beck
3. Gary Moore
4. Al di Meola
5. Carlos Santana
6. David Gilmour
7. Eddie van Halen
8. Steve Lukather
9. J.J. Cale
10. Mark Knopfler
11. Steve Howe
12. Neal Schon

Daar heb je ze: de besten, uiteraard allemaal volgens mij. Maar ik geef direct toe, als je praat over invloedrijk, krijg je een heel ander lijstje (hoewel ook dán Jimi bovenaan staat).

(11 en 12 moesten even genoemd worden omdat die volgens mij - raar maar waar - nog niet in dit topic zijn opgedoken).

Op dit moment lekker in de blues (maar dan de stevige versie)


1. Stevie Ray Vaughan
2. Chris Duarte
3. Warren Haynes
4. Derek Trucks
5. Duane Allman
6. Susan Tedeschi (ja, een vrouw!)
etc.

Fusion:

1. Al DiMeola
2. Allan Holdsworth
3. Carlos Santana
4. Frank Gambale
5. Larry Coryell

Chris Duarte

Nondenju dat klinkt lekker ja Een gitarist die ik erg hoog heb zitten is John Campbell. Zal voor velen wel onbekend zijn ,maar de beste man maakte heerlijke rauwe blues. Zoals wel vaker alleen te vroeg overleden..

qua slag/downstrokes:

James Hetfield

Nog vergeten - en ook nog niet genoemd: Dave Meniketti (Y&T).

Warren Haynes

Nog vergeten - en ook nog niet genoemd: Dave Meniketti (Y&T).

Voor de classic rockers onder ons: een YouTube filmpje van hun optreden op Pinkpop (1982):

YouTube - Y & T - I Believe In You (live)

Warren Haynes mag inderdaad ook niet ontbreken :

YouTube - Dave Matthews Band - Cortez the Killer - f/ Warren Haynes

Ik ken niet zo heel veel gitaristen maar zo zou mijn top3 er uit zien:

1. Stevie Ray Vaughan
2. Jimi Hendrix
3. Pete Townshend

In dat geval zijn wellicht ook Robert Fripp zijn soundscapes aan te raden, deze man stond samen met Brian Eno aan de wieg van ambient...