Dat lijkt mij ook logisch, dat soort dingen zeg ik ook niet tegen andere mensen.

Wat een kleine wereld toch.

Tja, hier zitten ook alleen maar fatsoenlijke mensen.

Het lijkt me sowieso niet handig om als fan het eet- en drinkgedrag van het object van je verafgoding te kopiëren. Bij veel rock acts lijkt me dat al ras tot uitdunning van de fanschare te zullen leiden, gezien de frequente consumptie van genotsgoederen. En eerlijk gezegd hoef ik maar naar Moby te kijken om te beseffen dat een stringente vorm van muesli-apostel zijn leidt tot een hoop chagrijn.

Een bekende witz/raadsel ging als volgt: wat is het toppunt van recycling; antwoord: een Duitser die varkensvlees eet.

Omdat der Mensch ist was er iẞt, ben ik - mijn leven beterend - iig gestopt met varkensvlees; hopelijk nog op tijd

Rank draai ik niet zo vaak, maar dit is wel het hoogtepunt, die segue van Elvis' His Latest Flame naar Rusholme Ruffians.

Mag je als carnivoor ook commentaren schrijven bij de songs?

Indien ja, dan pik ik in van zodra er eentje uit mijn top 20 voorbijkomt.
De kans dat daar een track uit 1984 tussen zit is trouwens erg klein.

Ik ben meer een fan van de singles en de b-kantjes (hopelijk worden die niet vergeten).

Ik heb het ook al gedaan en ben nog niet geband...


The singles en b-kanten van The Smiths zijn net zo essentieel, zo niet misschien nog de sterkste kant van de band, alhoewel dat wel een onderwerp van discussie zou kunnen zijn.

Enkel vlees eten?
Dat kan niet meevallen.

Ieder z'n meuk zeker?

Ik eet mijn groenten altijd voorverpakt.

vegetarische toetjes

35. You Just Haven't Earned It Yet, Baby

If you're wondering why
All the love that you long for eludes you
And people are rude and cruel to you
I'll tell you why




O.a. te vinden op Louder Than Bombs enThe World Won't listen.

Een behoorlijk klassiek klinkende pop/rock song, maar o zo plezierig om te horen. Het zou de eerste single in 1987 worden maar werd uiteindelijk vervangen door Shoplifters of the World Unite.

Kirsty MacColl heeft het nummer overigens ook gezongen: Kirsty MacColl - You Just Haven't Earned It Yet, Baby (Ext.) - YouTube

34. Some Girls Are Bigger than Others

From the ice-age to the dole-age
There is but one concern
I have just discovered




Een single uit 1986 van het album The Queen Is Dead.

Marr en Morrissey bewijzen wederom een ijzersterk duo te zijn als het op nummers schrijven aankomt. Live schijnt het maar 1 keer opgevoerd te zijn en dat was in Londen (Brixton Academy) op 12 december 1986.
Als ik dan die video zie denk ik 'was ik daar maar bij geweest'.

Een onderschatte klassieker. De studioversie was een beetje het coda/afterthought op The Queen Is Dead.

Johnny Marr op zijn best. En Morrissey op zijn meest komisch. Opvallend wat een sterke podiumpersoonlijkheid hij toen al was; terwijl hij van nature toch behoorlijk introvert was. Ik baseer me hier vooral op het verhaal dat voordat hij Johnny Marr ontmoette hij nauwelijks de deur uitkwam en zijn tijd vooral spendeerde aan lezen en schrijven.

35. You Just Haven't Earned It Yet Baby *****

Een song die het mes nog eens extra in de wonde draait: you must suffer and cry for a longer time.

Zelfs al draaide je een b-kant of deze rarity, dan kon je volk op de dansvloer krijgen.
Deze gaat ook veel vlotter binnen dan de singles die in de plaats ervan uitgebracht werden.
Denk daarbij maar aan het wat slepende Shoplifters en het toeterende Sheila Take a Bow.

Ik dacht dat het nummer geen single werd omdat Rough Trade er een sneer
aan de platenbusiness in las. De versies op Louder Than Bombs en The World Won't Listen
verschillen lichtjes van elkaar: een andere mix of een andere take, dat ben ik vergeten.

34. Some Girls Are Bigger than Others ***

Ik hoor Morrissey liever zingen op een (zichzelf) relativerende toon.
Niet dat wanhopige, mistroostige jammeren (vooral op het eerste album).
De knipoog in dit nummer wordt nog eens versterkt door het terugkeren van het lied.
Zo'n reprise aan het einde een album werkt altijd wel.

Een song die zorgt voor een evenwicht op een album dat behoorlijk zwaar begon.
Al wist Marr door zijn frivole gitaarspel de teksten van Morrissey steeds deskundiger
te voorzien van een muzikaal tegengewicht.

Op dergelijke songs (hier Thorn, Bigmouth, Ligth of Cemetry Gates) is de groep op haar best.

Je bent goed ingevoerd, een sneer naar de platenbaas, Geoff Travis, die ook al op de hak werd genomen in Frankly Mr Shankly. The Smiths wilden naar EMI, maar waren contractueel nog een album verplicht aan Rough Trade, die hun belangen maar matig behartigde aldus Moz. Het begin van een tot op de dag van vandaag durende saga
In Paint A Vulgar Picture, over de dood van een rockster, herhaalde hij de woorden nog maar eens:

and when it fails to recoup?
Well, maybe:
You just haven't earned it yet, baby


Marginaal verschil, ik hoor het nauwelijks, alleen op Louder fade hij enkele seconden eerder uit.

Bij voorbaat een mislukte poging: eten doe je met je onderbuik, niet met je hoofd. Het is verre van een rationele activiteit. Om dan steeds verstandige beslissingen te nemen is bijkans onmogelijk. Dat er tegenwoordig genoeg alternatieven zijn die geen vachtjes of veren hebben, maakt duizenden jaren evolutie niet zomaar teniet.

Wat wel zou helpen is als ik verplicht zou zijn mijn eigen vleesconsumptie bijeen te slachten, inclusief het doden. Dan zou ik bijna geen vlees meer eten, als het al iets zou zijn. Wel raar dat daar de evolutie al wel is ingehaald door ethisch denken over dierenwelzijn.

EttaJamesBrown

Vergis ik me of gebruik je nu jezelf als voorbeeld om iets te kunnen veralgemenen? Niet dat dit niet kan/mag maar hier pakt het volgens mij niet goed uit.

1. Volgens jou is het bij eten nagenoeg onmogelijk altijd verstandige beslissingen te nemen. Hier wint nature van nurture. Gevolg: er wordt vlees gegeten.

2. Maar indien iemand (jij in dit geval) zelf moet slachten wordt de evolutie wél ingehaald door het ethisch denken. Nurture wint van nature. Gevolg: er wordt minder vlees gegeten.

Hier gebruik je toch gewoon jouw eigen ervarings- of gevoelswereld om iets te verklaren? Dit kan je toch onmogelijk veralgemenen inzake de verhoudingen tussen nature/nurture?

Jouw eerste stelling in gedachten zou ik trouwens a freak of nature zijn. Ik ken echter meerdere mensen die heel bewust met voeding en dierenwelzijn omgaan. Zo uitzonderlijk ben ik dan ook niet. Bovendien, 'ethisch denken' en 'een gevoel van walging' zijn ook geheel andere kwesties.

Maar misschien is dit niet de juiste plek voor dit soort discussies. Ik wil aERodynamIC zijn topic immers niet kapen. Tenzij hij er geen enkel probleem mee heeft.

Toevoeging: ik betwist niet dat voor talloze mensen het nuttigen van voedsel een irrationele activiteit is. De veralgemeningen doen bij mij echter vragen rijzen.

Ik heb er geen grote problemen mee, ik vind alleen wel dat het hier niet echt thuis hoort. Het ging mij toch echt om samen lekker te genieten van de muziek i.p.v. oeverloze discussies over het eten van vlees.

Ik zie dus liever de dazzler aanpak zeg maar (waar ik ook op hoopte) en die van anderen hier die ingaan op de nummers an sich

De laatste voor vandaag:

33. Handsome Devil

I crack the whip
and you skip
but you deserve it
you deserve it, deserve it, deserve it




Te vinden op Hatful of Hollow en als b-kant van There Is a Light That Never Goes Out en Hand in Glove (beide waren live-versies). Op Hatful of Hollow afkomstig van een John Peel sessie (mei 1983). Wat meer straight-forward en rock met een heerlijke baspartij.

Savour the flavor of the music

Je had natuurlijk ook Meat is Murder buiten jouw lijstje kunnen laten hé aERodynamIC

Maar je hebt overschot van gelijk. We horen het hier over muziek te hebben. Excuses voor de topicvervuiling, benieuwd naar het verdere verloop van jouw lijstje!

Ow wacht, de discussie is zelfs niet door jou begonnen. Ik dacht van wel. My bad.

De vraag is nu natuurlijk of dat nummer voorbij gaat komen ja of nee en zo ja waar het dan terecht gekomen is

En discussie over vlees eten, mag dat eigenlijk wel op MusicMeter?

Ik sluit me in ieder geval aan bij luigi en Franck. Ik probeer zoveel mogelijk veganistisch te eten maar buiten de deur vind ik dat soms teveel gedoe hebben, dan ga ik gewoon voor het vegetarische alternatief.

Helemaal eens met dit stuk!

Nou ja, topicvervuiling vind ik een groot woord als het over Morrissey/The Smiths gaat. Als er één band is die vegetarisme/veganisme uitdraagt, dan is het The Smiths wel. Een discussie over al dan niet vlees eten (óf over het Koningshuis, óf over seksuele oriëntatie) is een voorbeeld die je op voorhand aan voelt komen wanneer het over The Smiths gaat. Het is gewoon één van de onderwerpen die onlosmakelijk verbonden is met The Smiths, of je dat nu wil of niet. Ze zetten onderwerpen op de kaart, schudden mensen wakker. Dat ze iedere keer weer dit soort discussies teweegbrengen zegt mij vooral veel over de nog steeds sterke relevantie van deze groep.

En de discussie wordt hier best fatsoenlijk gevoerd. Ik vind het in elk geval prettig lezen, maar op een gegeven moment moet je wel verder, inderdaad. Dus amen en verder met de muziek..

Eens hoor! Daarom gaf ik al aan er niet op tegen te zijn, maar het moet ook weer niet de hoofdmoot gaan worden. Prima als het aan bod komt, zeker ook die andere onderwerpen die je noemt.

Maar nu verder met de muziek

32. Rubber Ring

A sad fact widely known
The most impassionate song
To a lonely soul
Is so easily outgrown




B-kant van The Boy with the Thorn in His Side en te vinden op o.a. Louder than Bombs.

Een puntig nummer waar Morrissey flink overheen lalala't. Iets wat ie wel vaker doet. Van andere artiesten zou ik het misschien niet pikken en het wegzetten als irritant gejodel, maar zoals Morrissey het doet..... dan doe ik zelf graag mee!

En in 1984 hadden ze geen singles en b-kantjes? Ik vind 82/83/84 juist hun beste periode. Ik heb zelfs mijn "The Smiths / Manchester 1982" t-shirt aan vandaag.

31. A Rush and a Push and the Land Is Ours

Hello
I am the ghost of Troubled Joe
Hung by his pretty white neck
Some eighteen months ago




Geweldige openingstrack van Strangeways, Here We Come. Een rijk georkestreerde track ook. Morrissey zingt hier beter dan ooit tevoren wat mij betreft.

En dan om dan maar op vermeende teksten terug te komen die op homoseksualiteit zouden slaan. Het schijnt er in te zitten, maar subtiel als altijd en zeker ter discussie staand.

En waar zijn de gitaren? Je mist ze niet eens en als er iets vreemd is is dat het wel. Duidelijk ging de band hier een nieuwe weg in. Jammer dat het hier bij bleef. Ik ben wel benieuwd welke richting dat nog verder op had kunnen gaan.