189. Return (Luigi 162)

Een van die "mental" liedjes van Wild Mood Swings . Het album, behorend tot de persoonlijke top 5 Cure albums van Robert, is een bonte verzameling liedjes, soms serieus, soms wel heel uitgelaten zoals deze .
Een heel uitgelaten feestje met feestelijke blazers en toetsenpartijen en Robert zelf doet ook vrolijk mee. Na Trilogy (Pornography/Disintegration/Bloodflowers) en Reflections (Three Imaginary Boys/Seventeen Seconds/Faith) zou er een nieuwe concerttrilogie op de rol staan (Kiss Me Kiss Me Kiss Me/Wish/Wild Mood Swings). Wat een feestje zou dat worden, en dan met zn allen op het eind helemaal los op songs als deze .

So tell me what is going on?
I'm sure that I've already gone...
But all you say is we're all spinning
And it's really not just me
But that doesn't seem to help me figure out how I can be
Still fixed inside your fantasy
A tv refugee...
So tell me what is going on?
Just can't help feeling something's wrong...
Or is it right this way I feel?
Someone get me out of here!!!
I'm waiting on my knees...

Wel live in Koln vorige week, Alt.end ook en dat vind ik een prima nummer.

188. World War (Johan 160, Luigi 199)

Dit nummer stamt ook nog uit de tijd van The Easy Cure. Het haalde de cut niet voor debuutplaat Three Imaginary Boys, maar was er wel bij op de (internationale) variant Boys Don't Cry, hoewel ook daar niet altijd. Terecht in mijn ogen, want er staan mindere nummers op 3IB. Het nummer heeft een grungy feel, met een lekkere bas en een goede anti-oorlogsboodschap. In elk geval wel mijn favoriete nummer van wat we tot nu toe in de lijst zijn tegengekomen. Ook dit nummer werd vrij recent (2011) nog live gespeeld.

Heaven heaven
Give me pride
Give me a golden hand
Smash them with an iron rule
Spit them out like sand
Sit and wait
Then run like hell
Run like hell
One time again
Sow the seeds of hate
Underneath destruction...

World war
No-one would believe me
World war
No-one's a winner
No-one's a loser...
Just a dead friend

Het staat momenteel allemaal wel wat goed, veel klein grut dat passeert, wel leuk om eens terug te horen maar niks memorabels momenteel, dus we sparen onze hoger/lager kreten nog eventjes.

Goed om zien ook dat Carnage Visors en Tape (intro) al zeker de top 187 binnenduiken.

Dus Tape (intro) is een beetje jouw Chance (dub)?

Hij houdt erg van haakjes begrijp ik (hieruit).

187. Hello I Love You (Johan 175, Luigi 180)

En nu we toch met het 'kleine grut' bezig zijn nog maar een cover op nummer 187. En weer van een 60s-grootheid, The Doors dit keer. Het nummer werd gemaakt naar aanleiding van het 40-jarig bestaan van platenmaatschappij Elektra, waarbij de bands van toen (1990) gevraagd werd nummers van andere Elektra-bands uit het verleden te coveren. Het leverde dit leuke album op. Op Join the Dots staan zelfs drie versies (nou ja, 2,10) van dit nummer, maar het 'origineel', zoals ook gespeeld hier in de link bij Jonathan Ross, blijft het leukst.

Andere favoriete nummers van mij:
Kent - Mannen i den vita hatten (16 år senare)
dEUS - Hotellounge (be the death of me)
Radiohead - Exit music (for a film)

Ik zie hier ook zo plots een patroon

luigifort: Tape (intro) en Chance (dub): 1 strijd !!! maar aangezien jij de vergelijking maakt, heb ik al een idee waar Tape (Intro) eindigt

You never know
(Nice dream) niet te vergeten

186. The Hungry Ghost (Luigi 170, Johan 184)

Hier het hoogst genoteerde nummer van 4:13 Dream. U leest het goed mensen, slechts 2 songs van dit album in onze lijst, excuses voor de fans van dit album . Underneath the Stars, The Only One vinden we onderin Johan's top 200 en Freakshow onderin de mijne (The Reasons Why en The Scream heb ik nog overwogen), maar hebben de cut niet gehaald. Soms muzikaal nog enigszins interessant maar zelden echt geheel goede songs. (You're the only one i sigh for...I love what you do to my hips, it's the beat o yeah), ik bedoel maar .
Maar dit is dus wel een van de betere songs van het album, met een lekker groovy gitaarsfeertje, qua structuur ook een goede song met een fijne catchy vibe, vooral dus door het gitaarwerk en ook Robert overdrijft niet teveel .

Swallow doubt as the hunger grows 
Make believe its like no one knows 
Even if we turn more to most 
We'll never satisfy the hungry ghost 
And all of this 
We know we never need 

Well it's the price 
We pay for happiness

185. 39 (Luigi 155, Johan 199)

De eerste keer dat een track van Bloodflowers voorbij komt. Dit is de voorlaatste track van dat album, wordt niet heel vaak live gespeeld, toevallig nog eergisteren in Amsterdam. Robert schreef deze song op zijn 39e verjaardag, die hij niet vierde. Hij sloot zichzelf op om deze song te schrijven.

Robert over deze track:
"I think everyone, if they're old enough, at some point in their life has thought, 'Where did my passions go, what happened to my desires to change the world?' You have to work harder as you get older, because cynicism is like a creeping insidious enemy that can poison everything. And if I'm really honest, I have to admit that I don't have the same fire, the same desire to be heart, that I had when I was younger. But I think that saying 'The fire's almost out' in '39' is not a statement that I'm giving up. I'm just being open and honest about the fact that what's driven me to express myself in the past is just not there like it used to be. That's neither a good nor a bad thing, it's just a fact."

Een epische song, maar dat zijn er meerdere op dit album . Een beetje een muzikale assault wel, mooi gedaan en passend bij het thema, de passie en het vuur die dreigen te doven en misschien toch het verzet tegen het onvermijdelijke. Goeie song wel, misschien iets te laag .

And the fire is almost dead and there's nothing left to burn
I've finished everything...
And all the things I promised, and all the things I tried
Yeah all the things I ever dreamed I used to feed the fire

I used to feed the fire
I used to feed the fire
I used to feed the fire
But the fire is almost out...

184. Young Americans (Luigi 163, Johan 190)

Een cover van een David Bowie song, volgens mij ook de hoogst genoteerde cover in onze lijst. Ik vind het zelf een van de beter geslaagden. Ze werden gevraagd om een song bij te dragen voor deze fund-raising compilation: 104.9. Robert wilde altijd al een Bowie-cover doen en naar verluidt is deze Bowie-song ook een van zijn favoriete songs. Het is gemaakt vlak voor Wild Mood Swings werd uitgebracht en het heeft wel een bijpassend mellow sfeertje. Robert speelde een paar jaar later nog samen met Bowie tijdens een concert voor Bowie's 50e verjaardag, waar hij zijn gitarist Reeves Gabrels bevriendde, die sinds een aantal jaar nu ook bij The Cure speelt. Het is ook te vinden op Join The Dots.

183. Scared As You (Johan 156, Luigi 196)

Weer een mooi nummer van Join the Dots. Scared As You was de b-side van Friday I'm In Love, en muzikaal is het ook vrij upbeat, en classic Cure. Tekstueel is het een lange I'm sorry, en eigenlijk ook wel typisch The Cure. Een beetje een 13 in een dozijn Cure-nummer dus, maar aangezien dit nog net uit hun gouden periode komt, kan ik het goed hebben.


You know those things I said
All those things that made you
Run away from me
I didn't mean a word
I didn't really mean I don't believe
All I ever really mean
When I rant and rave the way I do
Is I'm scared
I'm scared
I'm just as scared as you

Hij doet id bijna niks anders dan zn hele leven sorry zeggen ja

182. Truth, Goodness and Beauty (Johan 151)

Het beste nummer van The Cure uit 2004 is misschien wel een overblijvertje uit de Bloodflowers-sessies. Dit Truth, Goodness and Beauty werd als bonustrack gebruikt op The Cure, waarschijnlijk omdat het er qua stijl niet op paste, qua kwaliteit wat mij betreft zeker wel. Een mooi ingetogen nummer dat de grootsheid van de titel geen onrecht aandoet. Een ware hidden gem.

I've been waiting for the lies to end
Holding for the bad to go
I've been hanging for the ugliness to change
Waiting for a world too true
Holding for a world too good
Hanging for a world too beautifuuuuuuuuuuuuuuuuul

Don't get this world
I Don't get this girl

Deed hij daar niet Quicksand? Die had ik liever in een studioversie gezien!

Klopt..die en The Last Thing You Should Do.
Zou mooi zijn ja

Mooi! Ik heb het destijds live zitten kijken op MTV.
Geweldig concert, met heel veel goede gasten.

Gaaf

Ik heb die compilatie toen nog gekocht speciaal voor die Bowie-cover van The Cure (zo heb ik ook de soundtrack van Judge Dredd liggen...). Leuke cover, ik geloof dat Robert Smith de tekst ook aanpaste bij Nixon, en Clinton in de plaats zong... zo herinner ik het me toch.

En veel te laag
Maar niet echt...

Ik ben benieuwd of die nog komt

Als t aan mij ligt...

Iig staat Need Fire erop

181. Happy The Man (Luigi 171, Johan 178)

Een b kantje van de single The Caterpillar, dat zelf weer op The Top staat. De invloeden van dat album kun je duidelijk horen. Een vrij simpel, klein nummer waarbij de bas wel centraal staat vind ik. Een psychedelisch sfeertje vind ik het hebben, mede ook door de typische vocals van Robert, die me wel bevallen. Robert geeft zelf toe dat hij in een "mental state" was ten tijde van het opnemen van oa. deze song door uitputting, alcohol excessen en Magic mushroom thee . Deze staat ook op Join The Dots. We gaan de kant van de betere songs op .

I'll never understand
(Come closer and I'll whisper)
Who was that standing in the rain?
If only I could, if only I could remember
What he said
(And how it all began)

Happy the man
With the face that smiles
Happy the man
With the face that smiles

180. Hey You! (Johan 165, Luigi 182)

De eerste die we tegenkomen van Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me. En eigenlijk een soort titelnummer met de 'kiss me kiss me'-tekst. Toch werd het nummer weggelaten op de originele cd-release in 1987, vanwege tijdgebrek (er konden maar 74 minuten op een cd). Misschien dat hij daarom ook zo laag staat, ik leerde hem zelf ook pas later kennen. Het is op zich een heerlijk meedeinnummer a la Why Can't I Be You, inclusief fijne blazers. Van mij had deze wel wat hoger gemogen, maar gelukkig krijgen we nog genoeg moois van deze plaat.

Hey you!
Yes you
Yes you the one that looks like Christmas
Come over here and kiss me
Kiss me

Nooit echt aan kunnen wennen. Leerde m ook pas later kennen. Heb de cd zonder deze al heel lang, ben dus ook niet anders gewend. Vind m om die reden er ook niet echt op passen, ook al hoort ie officieel wel op de 2 LP .

179. Adonais (Johan 149, Luigi 197)

Weer eentje van Join the Dots, dit b-kantje van The 13th uit 1996.
Wat mij betreft een van de beste Cure-liedjes uit dat jaar. Het nummer is geinspireerd, en vernoemd naar, het gedicht dat de Engelse dichter Shelley schreef naar aanleiding van de dood van zijn tijdgenoot John Keats. Robert heeft de tekst op een erg mooie manier opnieuw geschreven, en de voortstuwende muziek past perfect bij de boodschap van de tekst over the afterlife.
Onbegrijpelijk dat deze niet op Wild Mood Swings terecht is gekomen.

But wordless watch the soft sky smile
And breathless hear the low wind sigh
"what death may join no more let life divide"

"dream yourself awake" he calls
"eternity awaits us all
Open your eyes and be with me
Be with me... "

He breaks the chains still young
Dispels the hateful shades of treacherous time
And leaves us sleeping
Tortured mute

Devoured by ghostly shapes of life
He slips from ties of dust
To be the world we dream he lives
A part of everything we feel

178. Watching Me Fall (Luigi 145)

De tweede track van Bloodflowers en ook de langste uit The Cure canon, over de 11 minuten. Aan lange nummers hebben ze sowieso geen gebrek, in die zin is het ms zelfs n beetje n progband . Een track waar, toen ik het album net had, het even duurde voor ik erin kwam, maar inmiddels vind ik het een van de beteren, een lekkere laidback trip toch wel met wat uithalen hier en daar. Sowieso hun laatste goede en evenwichtige album.

Over de track:
Inspiration for this song came to Robert Smith when he was dealing with his self-doubt, and when reading an article about Rohipnol, which became known as "the date rape drug," but what Robert would take for anxiety when he traveled by plane. Said Smith: "It helped me overcome, not quite a phobia, but I was incredibly loath to get on a plane for seven years. It helped me break through that barrier. I found the outcry that surrounded Rohipnol was a lot of it rubbish basically. The senses that I experienced were not like that. Not that I was ever date raped, but the images that they used were quite powerful, the testimony of the women involved. I used some of that and wove it in with this particular experience, then tried to marry to the idea of what I sometimes perceive as my own decline over the years since Disintegration. I tried to put myself in context to how I felt then and how I feel now."


I've been watching me fall for it seems like years.
Watching me grow small, I watch me disappear.
Slipping out my ordinary world, out my ordinary eyes.
Yeah slipping out the ordinary me into someone else's life…

177. Out of Mind (Johan 161, Luigi 176)

En van de ene drugssong naar de andere. Out of Mind beschrijft het dan weer vrij letterlijk een drugstrip. Het nummer verscheen als B-kant op de 12-inch en de cd-single van Lullaby en Fascination Street.
Een lekker stuwend tempo, een beetje tussen Disintegration (de song) en Never Enough (met de fuzzy gitaren) van een jaar later in. Ook dit nummer is te vinden op Join the Dots, dat naar het zich laat aanzien hofleverancier zal worden van deze lijst, en dat in elk geval tot nu toe is.

I've been up for days and I feel like a laboratory rat
Inside a maze and I reel in the monotony of
Screaming at the moon in the middle of the day
But as long as I can see it then I know I'll be okay

I'll be fine
I'm out of sight
I'm completely out of mind
Completely out of mind

176. Anniversary (Luigi 160, Johan 177)

Een van de betere tracks van The Cure uit 2004. Toepasselijk Anniversary geheten, omdat het over een moment gaat tussen 2 personen precies een jaar geleden. Met typische lyrics van Robert over herinnering, verlies, pijnlijkheid en wel of niet iemand laten gaan . Dit nummer heeft een beetje een rustig, "brooding" sfeertje dat me wel bevalt. Ik denk sowieso dat ze het meer in die hoek hadden moeten zoeken later en niet meer verkrampt de oude Cure willen blijven met een boze Robert en vreemde uithalen .

A year ago today we stood
Above this same awakening world
I held you...
You never wanted me to know
Another year ago today
Before this same awakening world
I held you...
I never meant to let you go