198. Descent (Luigi 184)

Dit is de B-side van Primary, ook te vinden op Join The Dots. Basically een soort van instrumentale slowed down version ervan en qua sfeer zeker ook verwant aan andere tracks van Faith. Ik hou sowieso heel erg van de Faith-sfeer, dus vond ik dat deze ook zijn weg in de lijst moest vinden

Robert over deze track: Simon and I were both playing basses on Primary. We wanted to keep that instrumentation, so when you flipped Primary over, you got the same sound...but where Primary was upbeat and thumping, this "B-side", as it was originally called, was meant to be more atmospheric and hypnotic. It was always going to be an instrumental, because I didn't want to write any more words. I'd written all I needed for the Faith album, and really had nothing more to say.

Leuk. Ik ga ook volgen.

The cure altijd leuk gevonden, maar pas sinds een paar jaar echt de diepte in gegaan. Morgen ga ik ze dan ook voor het eerst live zien. Daar kijk ik erg naar uit.

Leuke middelbare school herinnering: ik was (en ben) enorme Prince fan, en een van den leukste meisjes van school van the Cure. Omdat velen zo'n toewijding niet begrepen, trokken we veel naar elkaar toe. Mij hoor je niet klagen

Ik ben The Cure nog dankbaar daarvoor;)

Weet je nog hoeveel REM songs er ongeveer zijn en hoeveel verschillende er toen gekozen waren door jullie?

Ik dacht tegen de 250 aan en dan kozen we er bijna 230 ofzo..ik zal kijken of ik t nog ergens kan vinden..

A Pink Dream is een vrolijk The Cure liedje.
Een mengelmoes van Inbetween Days, The Caterpillar met veel Friday I'm In Love.
Voor mij net wat te vrolijk.

Sleep When l'm Dead vind ik meer passend in de periode van Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me, zou daar een minder b-kantje zijn geweest.
Zegt wat over de kwaliteit van beide periodes.

Descent is een beetje geklooi op de basgitaar, het sfeertje ligt mij wel goed.
Toch gebeurd er te weinig in om van een echte The Cure song te spreken.

Ik denk dat we allicht A Forest mogen verwachten.

197. The Weedy Burton (Johan 180)

Het laatste nummer van Three Imaginary Boys, en eigenlijk een hidden track dat later deze naam kreeg. The Cure had de neiging om hun eerste albums met instrumentale (bonus)tracks af te sluiten. Ze waren ook wel eens heel lang, zoals we misschien later in deze lijst nog zullen zien, maar dit is een van de kortere. Leuk nummer dat - zoals de video laat zien -ook nog wel eens live vertolkt wordt.

Robert Smith over de track:
"I'd taught myself to play a bit by reading Bert Weedon's Play In A Day books using my older brother's guitar," said Robert Smith. "It's a sort of tongue in cheek tribute to Bert."

Afgelopen donderdag in Koln bleek maar weer eens hoe groot en divers hun reportoire is.
Helaas voor mij lag het accent toen op Head on the Door en Wish. Ik ben meer van de tijd van de 80's. maar met parels als Burn, Open, One hundred Years, Push, The Walk, Pictures of You en Fascination Street heb ik een toffe tijd gehad.

196. Purple Haze (Johan 183, Luigi 192)

The Cure hebben slechts een handvol covers in hun discografie, maar dan wel weer twee van Jimi Hendrix, wat zou kunnen verraden dat ze groot fan zijn. Tussen mij en Jimi heeft het nooit echt geklikt, maar door deze cover ben ik het origineel wel (meer) gaan waarderen. Het nummer verscheen op dit laag gewaardeerde covers-album uit 1993 en belandde later uiteraard ook op Join the Dots.

Hopelijk komen deze dan morgen ook voorbij, vooral Burn zou ik wel ns live willen horen, die heb ik ze nog nooit zien spelen.

Before Three was ook verrassend

Jimi mag ik graag proeven , The Cure maakt er echt een "The Cure uitvoering" van , met name die instrumentale stukken zijn fantastisch, misschien een te lage positie voor dit kunstwerkje

Purple Haze en The Weedy Burton vind ik beide niet veel soeps.

The Weedy Burton , een muziekje waar de opa en oma van de band op zouden kunnen dansen.
Best geinig eigenlijk, jeugdzonde of verplichte kost voor iedereen die denkt dat The Cure enkel "dood serieuze " muziek heeft gemaakt.

195. The Dragon Hunter Song (Johan 172)

En nog maar eentje voor iedereen die denkt dat The Cure doodserieuze muziek maakt dan Dat The Cure nog eens de openingstune voor een kinderserie zouden maken is misschien nog niet eens zo raar, en zeker niet als het over draken gaat. The Dragon Hunter Song werd in 2004 opgenomen voor de populaire Franse animatieserie Les chasseurs de dragons. Het is een fijn upbeat-nummer, een soort remake van Taking Off van dat jaar, maar dan met een totaal andere tekst en melodielijn.

I dream of all our days to come
I drag in shapes in lines to burn
And wonder how we end this game

As on and on from stone to stone
The monsters come and go
And every one the step we follow back again

194. Meathook (Luigi 174, Johan 196)

Deze track van Three Imaginary Boys, maar ook de b kant van de single Grinding Halt, verscheen in 1977 voor het eerst op een demo van "Easy Cure" zoals ze toen nog heetten, tesamen met 3 andere songs.
Robert's vreemde fascinatie met een vleeshaak . Vroeg begonnen dus al, later kwamen er vele andere vreemde of bizarre fascinaties bij, maar dat is wat voor mij ook wel bij The Cure past.
Een van de minder opvallende tracks van het album, wel erg catchy en bij wijlen funky en exotisch. Ik mag m toch wel erg graag horen .

There's a meathook in my heart
Tearing me all apart
Ripping out my insides
But I just can't get away
I can't leave my
Meathook
Lost my heart to a meathook
Lost my heart to a meathook
Meathook

193. Coming Up (Luigi 165)

Dit is een bonustrack van Bloodflowers, wel te vinden op alle vinylversies en op cd alleen in Japan en Australië, tussen Maybe Someday en The Last Day Of Summer in. Ik vind het "sonically" wel een heerlijke track, lekker noisy met een fijne drive en gitaarwerk. Het had ook niet anders dan op dit album gepast, alhoewel ik blij ben dat ie er niet op staat. Het album is precies goed zoals t is en het had toch een beetje uit de toon gevallen. De manier van zingen of het gebruik van Robert's stem op dit album spreekt me erg aan, heel laidback en met een diep gevoel. Het staat ook op Join The Dots.

Hey, it's a snow white original mix and she's fixing me
And the heartless thing she does is everything I love
It's all I ever need

Yeah, it's a skin tight sensational strip and she's tripping me
And the shameless way she turns
Is all I ever dream

You ask me why I use it
It could be just a way to pass the time
I never really choose it
It's just another play to lose

192. Home (Luigi 172, Johan 193)

Net als A Pink Dream een b kantje van Mint Car, tekstueel zo te lezen ook wel een beetje verwant aan dat nummer. Duidelijk ook passend bij de melancholische sfeer van Wild Mood Swings, toch wel een redelijk onderschat album. Een mooie lieflijke melodie met bitterzoete lyrics, minimaal gitaarwerk, maar wel mooie klanken voortbrengend, hetzelfde kan gezegd worden over de strijkers die de sfeer mooi ondersteunen. Toch wel een fijn kleinood en ook weer te vinden op Join The Dots .

Every time I try to tell you how I feel inside
I always make the same mistakes
Tie myself in knots
Sometimes even make you cry
When all I ever want to say
Is nobody else in the whole wide world
Makes me feel this way
Nobody else in the whole wide world
Takes my breath away

De opener van gisteren! Ik kende 'm niet, maar het was een lekkere start!

Why don't i just get you another while you just say hello (uit "Open" lennon, die komt vast nog wel langs )

191. The End of the World (Johan 164)

The Cure's grootste hit van de 21e eeuw vinden we verrassend laag, op 191 al.
Het was de eerste single van het voorlaatste album, The Cure, uit 2004.
Het behaalde de 25e plek in de UK top 40, hoger zouden ze niet meer komen.
Toch wel een fijne single, hoewel het net dat extra beetje mist wat bijvoorbeeld de Wild Moon Swings-singles en ook Taking Off nog wel heeft. Leuke clip ook.

Maybe we didn't understand
Not just a boy and a girl
Its just the end of the
end of the world

Me I don't say much
Its far too hard to make you
See in a moment
I still forget just how to
Be all you wanted
I couldn't ever love you more
I couldn't love you more

Bij mij op 214
(Maar ik heb nog niemand gehoord over te hoog of te laag, dus zijn we volgens mij goed bezig )

Of ze kennen de nummers tot nog toe niet

Pfff, ik ken ze nog niet. En ik vrees dat dit nog wel 30 nummers kan duren...

Dan staan deze toch op de juiste plek

The End of the World is het eerste nummer dat ik ken, en die staat toch wat te laag vind ik. Heerlijke single.

190. Alt.End (Johan 166, Luigi 198)

En of de duvel ermee speelt meteen de volgende single van The Cure uit 2004 op de rol.
Het lelijk getitelde Alt.end deed het iets minder in de charts (ik geloof ook dat Taking Off de tweede single was), maar heeft blijkbaar toch een iets grotere status bij de band zelf, want het staat wel op de setlist op de huidige tournee. Hoewel het gisteren in Amsterdam dan weer niet gespeeld werd.
Een leuk nummer, maar ook dit nummer verbleekt toch wel bij hun 80s en 90s-singles.

Yeah it's a big bright beautiful world
Just the other side of the door
Six billion beautiful faces
But I saw them all before...

No this is not about running out on you
Not a case of right or wrong
It's only that it's over and done for me
It's already been and gone

Het was gisteren meesterlijk, ze waren in ouderwetse vorm! Geweldig om Burn voorbij te horen komen, verder kwamen liefhebbers van Head on The Door en Wish opvallend aan hun trekken, maar een mooie afspiegeling van het hele oeuvre, verstandigerwijs niets van hun laatste 2 worpen.