175. Labyrinth (Luigi 166, Johan 170)

En wederom een song van The Cure, ook een van de beste tracks naar mijn mening, misschien zelfs wel de beste. Heerlijk hypnotiserend sfeertje, natuurlijk niet zo goed als The Snakepit bijvoorbeeld, maar dit is een verdienstelijke song geworden. Muzikaal mooi verwoord in de lyrics, maar ook in de muziek zelf met zn draaiïngen en cirkels, als een labyrinth dus . Volgens mij volgt er nog maar 1 song van dit album!

Say it's the same sun spinning in the same sky
Say it's the same stars streaming in the same night
Tell me it's the same world whirling through the same space
Tell me it's the same time tripping through the same day
So say it's the same house and nothing in the house has changed
Yeah say it's the same room and nothing in the room is strange
Oh tell me it's the same boy burning in the same bed
Tell me it's the same blood breaking in the same head
Say it's the same taste taking down the same kiss
Say it's the same you
Say it's the same you and it's always been like this
Say it's the same you
Say it's the same you and it always and forever is

hoog tempo... en allemaal liedjes die mooi geplaats zijn, lagere regionen, categorie 'mooi om eens te herbeluisteren maar ook niet echt fenomenaal memorabel'. Geen top 10-materiaal, geen tape (intro) gehalte, te weinig haakjes gewoon ook in de titel. Adonais herbeluisterd en dat is me wel heel goed bevallen !!

Op verzoek:

Just Like Heaven: Johan en Luigi's The Cure Top 200 op Spotify

The Dragon Hunter Song en Truth, Goodness and Beauty staan niet op Spotify.

174. Round & Round & Round (Luigi 157, Johan 179)

Een track van Wild Mood Swings dit keer. Toen ik het album net had was dit een van de meest teleurstellende songs, een skipper dus . Vooral het begin van deze song alsmede het geluid van de drums staat me tegen (deze drummer sowieso over het algemeen maar goed ).
Na het begin ontvouwt zich toch een redelijk goeie en in ieder geval blije popsong met een uitgelaten en melancholische Robert en de fijne strijkers die het afmaken. Toch blij dat deze het gehaald heeft .

And I really don't know why we do it like this
Imitation smiles and how "it's wonderful to be here!"
I'm really not sure what we're so scared we'll miss

So round and round and round and round and round we go
Hanging on every shape they throw
It's strange the way we can't say no
Until we love them all...

173. Mr. Pink Eyes (Luigi 161, Johan 173)

Dit is de b kant van de 12" van The Lovecats, ook verschenen op de cassette-versie van de verzamelaar Standing on a Beach, waar nog meer b sides op staan die nog niet verschenen waren op (verzamel)albums. Het is ook te vinden op Join the Dots.

Alhoewel The Cure meesters zijn in epische en lange meeslepende songs, zijn ze net zo goed meester in perfecte popsongs van minder dan 3 minuten. Later zien we daar nog enkele uitstekende voorbeelden van, maar deze is ook zeker niet onverdienstelijk. Een goed nummer met een lekkere drive, psychedelisch gitaarwerk en een soort Stray Cats sfeertje. Me like .

You look so cool, oh, I don't think
Just fall over be like me
Mr. Pink eyes, Mr. Pink eyes
Your own mind is blank and mine's away
You can't see oh, you can't see
You can't smell, Mr. Pink eyes
It's got to be jazz, that's what she wants
You are so vile, Mr. Pink eyes
Oh give me a look, give me a look
Or sit on my head, or jump on my foot
Do something, oh
One, two, three
You look so cool, oh, I don't think
Oh, just fall over be like me
Mr. Pink eyes, [Incomprehensible]
Oh, you're lovely [Incomprehensible]

Mee eens, gevoelig nummer en daar hadden ze er wat meer van moeten maken. Die blije deuntjes had RS beter in de jaren 80 kunnen laten liggen.

172. Subway Song (Johan 155, Luigi 179)

Een van de creepiest nummers van The Cure, en misschien wel de eerste classic van ze die we tegenkomen in deze lijst. Van het debuutalbum Three Imaginary Boys. Een killer bass-line, een mondharmonica bespeeld door Robert Smith (wat hij later ook zou doen op The Top's Bananafishbones) en een tekst over een moord in de metro, waarvan Robert zei: "I had this habit of telling people I knew someone who'd been murdered in a subway. It wasn't true at all."
Erg fijn liedje, tot aan de schreeuw

Midnight in the subway
She's on her way home
She tries hard not to run
But she feels she's not alone
Echoes of footsteps
Follow close behind
But she dare not turn around
Turn around

Subway Song ook altijd een geweldig nummer gevonden.

171. Gone! (Luigi 142, Johan 192)

Een van de leukste en zeker ook een van de beste songs van Wild Mood Swings, een erg goed gelukte popsong naar mijn mening, vol vrolijkheid en met een positieve boodschap. Niet alleen de lyrics geven dat gevoel, maar zeker ook de groovy en bij wijlen funky muziek, compleet met blazers. Robert klinkt ook heel geïnspireerd. Het was de 4e en laatste single van het album en kwam slechts tot de 60e plek in de UK singleslijst, het is live ook nauwelijks ten hore gebracht, maar dat mag de pret niet drukken. Er staan enkele songs op dit album die deze zomerse bijna Hawaiiaanse vibe hebben, voor mij daarom ook echt een zomerplaat .

Oh you know how it is
Wake up feeling blue
And everything that could be wrong is
Including you
Black clouds and rain and pain in your head
And all you want to do is stay in bed

But if you do that you'll be missing the world
Because it doesn't stop turning whatever you heard
If you do that you'll be missing the world
You have to get up get out and get gone!

170. Trap (Luigi 133)

Meteen nog maar eentje van Wild Mood Swings, deze staat aan het eind van het album naast een aantal andere prachtige songs. Dit is een heerlijke swingende rocker met een lekkere drive, vooral door het stuwende gitaarwerk. Het spelplezier is sowieso goed te horen op dit nummer, het lijkt allemaal soms vanzelf te gaan, daar waar Wish op sommige momenten misschien te bedacht klonk. Op WMS geldt dat overigens ook wel voor een aantal songs.
Robert klinkt verbeten, ook goed te lezen in de lyrics, over iemand die hem ondermijnt nadat het vroeger allemaal goed is geweest. Robert weet daar wel raad mee .

Drowning like a fly in my drink
You drone about being on the brink
But I really don't care what you think
Oh I'm sick of it all
Sick of it all
I hate the way it's always the same
Hate recrimination and blame
And you just wait for me to fuck up again
Oh I'm sick of it all
Sick of it all

169. Taking Off (Johan 132)

De tweede single van The Cure , en ook hun laatste hitje, althans de laatste keer dat The Cure de top 40 in de UK wist te behalen. Het is wel een beetje een Cure-hitsingle die over de houdbaarheidsdatum is. Een beetje een mix van Just Like Heaven en Doing the Unstuck, maar in 2004 wist men daar geen nieuw publiek mee te trekken. Toch is het best een lekker nummer om af en toe te horen. De beste 21e eeuwse Cure-single misschien wel, hoewel we er nog een paar krijgen die dat etiket zouden kunnen verdienen.
In elk geval de laatste goede Cure-single.

Tomorrow I can start again
With back to earth and carry on
The same as I did yesterday
Yeah I'll pick it up once more
And morning I'll be onto it
From square on start and push it for a bit
Like I do everyday
I'll get it down for sure

But tonight I climb with you
Tonight so high with you
Tonight I shine with you
Tonight I'm so alive with you

168. More Than This (Luigi 131)

Een track van The X-Files: Fight the Future. Robert is groot fan van de serie, hij keek het niet op tv, maar hele boxsets in het weekend. Deze track maakte hij in zijn eentje, zonder band, met producer Paul Corkett. Het is geïnspireerd op Khachaturian's Gayaneh Ballet Suite.
Ik vind het zelf een mooi, onderhuids nummer met een prettige X-Files achtige vibe en mooie klanken. Het doet ook orchestraal aan en is ook echt typisch een soundtracknummer. Robert brengt zijn lyrics ook subtiel en ingehouden, prettig sfeertje . Ook te vinden op Join the Dots.

For a second of your life, tell me that it's true
Waiting for a sign, it's all I want of you
Your heart hides a secret, the promise of what is
Or something more than this?

Just a second of your time, any one will do
The taste of any 'other' is all I want from you
Offer me the world and how can I resist
Something more than this?

Make-believe in magic, make-believe in dreams
Make-believe in possible, nothing as it seems
To see, touch, taste, smell, hear, but never know if it's real

For a second of your life, tell me if it's true
Anywhere beyond, it's all I want of you
On your lips lies a secret, the promise of a kiss
Or something more than this?

167. Off To Sleep (Johan 138, Luigi 191)

Off To Sleep is het eerste nummer in de lijst afkomstig van het mini-album Lost Wishes. Vier instrumentale nummers die opgenomen werden tijdens de Wish-sessies en die op cassette-only uitgebracht werden via de fanclub in 1993. Het werd daarna een collector's item en tot op de dag van vandaag nog steeds niet officieel uitgebracht door de band, meen ik. Zelfs op Join the Dots 10 jaar later vond het geen plaats, wat erg jammer is, want er staan wel veel mindere songs op. Alle vier de instrumentals zijn van hoog niveau, muzikaal vergelijkbaar met de rustige Wish-songs, hoewel sommigen ook nog een Disintegration-vibe hebben.
Off To Sleep is heerlijk kalm en melancholisch, een van mijn fave Lost Wishes.

Ze zouden terecht komen op de Wish deluxe editie, die nog steeds moet uitkomen. Robert zei al meer dan 5 jaar geleden zowat dat ie snel zou uitkomen. Maar dat geldt oa. ook voor de In Orange dvd en andere releases

Misschien volgend jaar op de 25th anniversary edition

166. It's Not You (Johan 140, Luigi 186)

En daar hebben we er weer eentje van Three Imaginary Boys. Deze schopte het niet tot Boys Don't Cry een jaar later, wat zou kunnen betekenen dat het als een van de mindere songs van 3IB geacht werd, maar ik vind het toch wel een lekker nummer.
Nog niet echt The Cure zoals we ze kennen, meer een nummer dat klinkt als een heleboel muziek uit 1979. Wel lekker dus.

You wear your smile
Like it was going out of fashion
Dress to inflame
But douse any ideas of passion
You carry your love in a trinket
Hanging round your throat
Always inviting
Always exciting
But I must not take off my coat

Well I'm tired of hanging around
I want somebody new
I'm not sure who I've got in mind
But I know
That it's not you
That it's not you

More Than This is wel een aparte track ja, heel oncure's eigenlijk, maar daar hebben ze er ook wel meer van.

165. Splintered In Her Head (Johan 124, Luigi 200)

Opnieuw een prachtige early song. Splintered In Her Head was de b-side van Charlotte Sometimes, en past daar qua sfeer ook perfect bij, hoewel deze een stuk creepier is. De tribal drums geven het een sinister sfeertje. Fijne bas ook. De tekst zou net als de A-kant afkomstig zijn uit het boek Charlotte Sometimes van Penelope Parker uit 1969. Mooi nummer!

Shape is still asleep with toys
As tall as men the pictures in hallway turning inside
Whispers unseen jumping against the sky
Slipping away, he looks for the last time

Pre-JuJu
(O nee die is n paar maanden eerder uitgebracht zie ik )

164. There Is No If... (Luigi 153, Johan 169)

Een track van Bloodflowers waar ik in het begin moeite mee had vanwege lyrics als "You sneezed" en "You yawned", heel wat minder poëtisch dan "Screamed at the make belief, screamed at the sky" bijvoorbeeld . Maar inmiddels vind ik het een lief klein liedje dat me wel wat doet . Robert vindt het zelf het somberste liedje van het album, over iemand die zelf ook niet meer wil leven als een ander "gaat", en dat er geen eeuwig en altijd is, maar slechts dit moment. Mooie boodschap! Robert had een beetje moeite ook met deze track en wilde m eigenlijk niet op het album hebben, maar de andere bandleden overtuigden hem dat wel te doen. Sinds 2002 is het niet meer live vertolkt, dat wel.
Ik ben toch ook blij dat deze op het album staat, qua sfeer past het er zeker op.

"if you die" you said "so do i" you said...
But it ends the day you see how it is
There is no always forever... just this...
Just this...

"if you die" you said "so do i" you said
But it ends the day you understand
There is no if... just and

There is no if... just and

There is no if...

163. Three (Johan 144, Luigi 178)

Het eerste nummer in de lijst dat we tegenkomen van het eerste classic Cure-album Seventeen Seconds. Three markeert mooi de overgang van de A naar de B-kant van dat album. Het geeft de claustrofobische, sinistere sfeer van het album ook mooi weer. De bas steelt de show, het ritme is hypnotiserend, en het nummer lijkt zich af te spelen in een droomwereld, wat ook in de nauwelijks hoorbare tekst tot uiting komt.

I won't scream, I'll just stare at him as long as my eyes can stand it.
"Well?" he said.
"Well?" he said.
"Well?" he said.

162. Stop Dead (Johan 150, Luigi 169)

Het contrast met de vorige kon niet groter zijn. En dat in een goede vijf jaar tijd.
Stop Dead is een van de vrolijkste Cure-nummers, de b-side van Inbetween Days. Heerlijke bas, en het was dan ook een van Simon Gallup's favorieten. Tot op het eind werd het overwogen voor The Head on the Door, maar uiteindelijk kwam het er toch niet op. Wel een lekker nummer, het had van mij op het album gemogen, maar dat geldt eigenlijk nog meer voor de andere IBD-b-sides.

Let me forget, let me forget
Or let me go, let me go
I'll keep it quiet as a whisper
I'll keep it low, low, low
Low, low, low low, low

Never the biggest word I ever heard
S-s-stop dead, stop dead, s-s-stop dead
Getting too close, getting too close

161. Ocean (Luigi 146, Johan 172)

Een b kantje van The 13th van Wild Mood Swings. Prachtig rustig nummer, lieflijk maar met een verdrietige ondertoon. Zo klinkt Robert zelf ook. Hij zegt over deze song: "Another sad song about someone I loved a lot who i knew was slipping away...". De tekst is daar zelf ook duidelijk over. Muzikaal prachtig, dromerige oceaan-achtige klanken, mooi gitaargeluid dat doet denken aan indie-gitaar van eind jaren 80/begin jaren 90. En verder een prachtige en huilende viool die je verder meetrekt de diepte in van dit gevoelsnummer. Mooi!

I don't think I'm any closer now
Than I was at fifteen
I still don't know what I really want
Or how I really feel
Sometimes I think I've seen too much
Sometimes nothing at all
And sometimes I think I just forgot
What I was looking for

But I still need to believe in you
I still need to know you'll never
Never give up
I believe in you...
So how can you ever let
My hope turn to despair?
How can you ever stop
Telling me you care?

There Is No If...<3 Tranentrekkend mooi .

160. Object (Johan 143, Luigi 175)

En weer eentje van Three Imaginary Boys/Don't Cry. Object klinkt weer als een typisch product van zijn tijd, vrij typische 1979 post-punk, met ook wel een Bowie-vibe in de gitaar. Maar ook een opmerkelijk openlijk seksistische tekst alsof ze The Stranglers naar de kroon willen steken.
Robert noemde het later 'A fake horror, a black joke. A pastiche of a sexist song'.
Dus het zal dan wel sarcastisch bedoeld zijn. Lekker nummertje wel!

You know you turn me on
Eyes so white and legs so long
But don't try to talk to me
I won't listen to your lies
You're just an object in my eyes
You're just an object in my eyes

Mijn parate Cure-kennis is duidelijk heel wat minder dan mijn R.E.M.-kennis... bij veel van de nummers die tot nu toe gepasseerd zijn moet ik toch even de cd-kast/spotify induiken om te herbeluisteren. Des te meer moois om te ontdekken, Ocean is alleszins heel mooi en staat dus per definitie veel te laag

Even ter info. Wij hebben geen studio outtakes of RS home demo's etc. van de deluxe edities meegenomen in onze lijst, alleen volwaardige songs, zou geen beginnen aan zijn ook . Dus geen dingen als Forever, Sadacic en Violin Song ed. hoe prachtig ook.

159. Without You (Luigi 116)

De hoogste eenling uit onze lijst. Dit is het b kantje van The Perfect Boy van 4:13 Dream uit 2008. Eigenlijk het enige nummer rond dat album dat me iets doet. Ook Robert's uithalen stoor ik me minder aan in deze song. Verder vind ik deze track heel uplifting en een mooie zwierige melodie hebben, met prachtig zwevende gitaarlijnen. Het raakt, maakt vrolijk en heeft een mooie boodschap .

Anything at all
But you know I can't stop
It's life on the moon
All this talk of giving up
Life is too short
For it not to be true
The best idea I think
Is for me to go my way...

Hadden mijn woorden kunnen zijn.

158. Before Three (Johan 126, Luigi 189)

Een van mijn favorieten van The Cure's zelfgetitelde uit 2004, en misschien ook wel van The Cure's 21e eeuw-output tout court. Lekkere drive met die gitaar, en bevlogen gezongen door Robert. Het klinkt vrolijk en triest tegelijk als hij het met liefde en weemoed terugkijkt op de mooie tijden van weleer. Het nummer staat ook nog altijd op de setlist, en werd vorige week in Frankrijk ook een paar keer live ten gehore gebracht.

We were so in love
The happiest night
Yeah the happiest night I had
But winter moon and silver sand
This perfect night in another land
Whispering dreams so scared and high
We have to keep this night alive
Whispered dreams so fucked and high
It's hard to hold this night inside
Yeah and every summer's sun I want again
And every winter's moon I want the same
My happiest day and my happiest night