Op dit moment ben ik (via Cuneiform en MoonJune) de ontbrekende liveplaten van Soft Machine aan mijn collectie aan het toevoegen. Dit betekent dat ik ze digitaal in mijn bandcamp-collectie heb. Aangezien ze voornamelijk op cd zijn uitgekomen, vind ik digitaal meer dan voldoende.

Daarom ben ik ook weer wat meer in de Canterbury-sound aan het rondwaren, en wat ontdek ik?
Dit label zit nu ook op Bandcamp en geeft allerlei oud obscuur jaren '70 jazzrock/Canterbury-albums uit: Artists | Ogun - ogun3.bandcamp.com

Volledig officieel, dus geen bootlegs of semi-bootlegs. Nu aan het luisteren naar het briljante Soft Head (https://softheadogun.bandcamp.com/album/rogue-element), en heb zin om al die Ogun-platen stuk voor stuk te verslinden. Ook eens bezien of Musicmeter wel compleet genoeg is, en of ik platen zal moeten toevoegen.

Wat Gentle Giant- en Soft Machine-platen aan het toevoegen en corrigeren. Met name kloppen labels niet altijd.

Zoals het er nu uitziet kloppen de discografiën van beide bands. Soft Machine heeft volgens mij geen lancunes meer, maar Gentle Guant volgens mij wel.

Intussen ben ik allerlei gekke en obscure platen van het Cuneiform- en MoonJune-label aan het beluisteren. Beide geven veel materiaal van Soft Machine en aanverwanten uit, dus dan zouden labelgenoten ook gaaf moeten zijn, niet dan?

Artists | MoonJune Records - moonjunerecords.bandcamp.com

Music | Cuneiform Records - cuneiformrecords.bandcamp.com

Na de tegenvallende nieuwe plaat van Soff Machine ben ik wat in een muzikale dip beland.

Ik heb de laatste tijd veel geluisterd naar Jethro Tull, Moody Blues en Barclay James Harvest, wat wel okay is, maar het verlegt mijn muzikale grenzen en horizonten niet.

Ik probeerde wat hardrock (Triumph) en vond het vreselijk. Totaal niet meer aan mij besteed. Wishbone Ash daar veerde ik wel even bij op, vooral het fantastische There's the Rub.

Maar toch zit ik even in fase dat ik niet waar ik het moet zoeken.

Via Bandcamp probeer ik wel de juiste tags te volgen, maar er komt geen geweldig spul voorbij. Soundcloud is een lastig platform voor albumliefhebbers. Hoe dan ook lukt het ne Soundcloud helemaal niet om iets te 'ontdekken'.

De website Album of the Year is vreselijk, Jazzmusicarchives is overkill, maar heeft geen users en daarom ook geen reviews. Jazzenzo.nl heeft weinig recensies en dan vooral Nederlandse artiesten.

Ik zoek een heilige graal, een plek waar ik fantastische atiesten als Melissa Aldana, Matthias Eick of Marta Sanchez kan ontdekken. We zien wel, we wachten het af.

Intussen toch weer Visions van Melissa Aldana opgezet. Mooier dan dit kan eigenlijk bijna niet. Wat een sound!

EYM Trio heeft weer een aantal Nomad Video's, en kondigen een nieuwe plaat aan.

Er komt ook een plaat uit in Augustus van House of Waters.
Hier alvast een voorproefje:

Deze band van Elsa Nilsson (Esthesis Quartet) ook in de gaten houden:

Ik moet Mark Turner 'ontdekken', want hij schijnt een waanzinnige tenorist te zijn. Hier een stappenplan: Saxophonist Mark Turner | 10 of his Best Albums - jazzfuel.com

Interessant dat hij op Musicmeter onbekend is. Geen reviews althans.

edit, hier een voorproefsel. Bizar, ik 'ontdek' hem nu en hij speelde 7 maanden geleden in Het Bimhuis.
Voordat je verdergaat naar YouTube

Ik vroeg me al af waarom je enthousiast meldt interesse te hebben in een 'waanzinnige terrorist', maar ik las weer eens te snel...

Die term neem ik over uit engelstalige artikelen/reviews. Ik heb nog geen goede nederlandstalige variant gevonden.

Maar terror-saxofoon en tenor-house zijn wel interessante samentrekkingen.

Ik voel een nieuw festival aankomen: Tenordome.

Wel leuk dat je meeleest. Dan moet ik wel binnenkort met goede tips komen. Ik heb vanochtend wel iets ontzettend gaafs ontdekt.

Een anti-amazon.com compositie. Een krachtige video ook:

Door het verrassende en fantastische Masaa - Beit (2023) - MusicMeter.nl weer eens head-first in de 'weltmusik' gedoken.

Een flink aantal artiesten waarvan ik (nog) niet alle platen ken:

Rokia Traoré
Angélique Kidjo
Salif Keita
Youssou N'Dour
Amadou & Mariam

Ook weer wat verder duiken in de muziek met oud-spelers, waaronder:
Mehmet Polat

En ik ben benieuwd welke nieuwe of oude artiesten ik nog eens mag ontdekken.

Ik heb wel een lijstje namen voor je:

Rahim AlHaj
Adel Salameh (& Naziha Azzouz)
Samir & Adnan Joubran (en het Trio Joubran)
Hosam Hayek
Ali Jihad Racy
Ahmed Mukhtar & Sattar Al-Saadi
Hassan Erraji & Arabesque
Rabih Abou-Khalil
Munir Bashir
Hamza el Din
Naseer Shamma
Anouar Brahem (ken je vast al)
Ahmed Abdul-Malik

Super, want de tag #africanworldmusic op soundcloud, daar word ik geen wijs uit en bij Bandcamp kom ik vooralsnog veel electronisch georiënteerde afrikaanse muziek tegen.

Nu even Dobet Ghanoré aan het ontdekken. Wereldschoon.

Dan kan ik daarna weer aan de Oud-muziek, want dat wisselt mooi af. Geen idee hoe je zoiets moet zoeken, behalve de tag #worldmusic afstruinen, maar dat is zo een gedoe. Een internetsearch op oud en muziek levert vooral oude muziek op.

Of Domingo, Pavarotti en Carrerras krijgen eindelijk hun gedroomde opvolgers met de Rotterdan Tenor Corps.

Dat vind ik nou wel terror.

edit, Daily Mail was me voor: The three terrors: Priapic Pavarotti, Dishy Domingo and Carreras the Cad - dailymail.co.uk

edit 2:

https://www.runeterrafire.com/images/cards/tenor-of-terror-350x.png

Nu weer terug naar muziek. Het is mijn draadje:




met dank aan Poles Apart

Tussen alle gekte door heeft onze eigen Amsterdamse Mehmet Polat dus wel even een nieuwe plaat gemaakt (uitgekomen op 22 juni).

Hier een teaser:



Hier de plaat zelf. Ik heb hem nu op staan en het klinkt erg goed. Er zitten veel jazz-elementen in, wat ook wel weer leuk is.

Embodied Poetry | Mehmet Polat Quartet | Mehmet Polat - mehmetpolat.bandcamp.com

Op dit moment Le Trio Joubran aan het ontdekken.

Een van oorsprong in het overwegend Arabische Nazareth in Israel opgerichte oud-trio speelt traditionele Palestijnse muziek. Indrukwekkend en overweldigend.

Ik ben gelijk extra platen aan het toevoegen en de artiestenpagina asn het aanvullen. Hun muziek is keurig aangeboden op Bandcamp. Ik zie dat er na 2018 geen platen meer zijn verschenen. Ik hoop niets ernstigs.

Omdat zowel de oud (of ud) en de kora, twee van mijn lievelingsinstrumenten zijn, wilde ik ze wel eens samen horen. Mijn zoektocht was kort en werd direct beloond:

Wat stom van mij. Het Mehmet Polat Trio werkt ook met oud en kora, en ook de ney (een fluit) erbij.

Wondermooi:

Deze periode een beetje nostalgisch, en draai ik voornamelijk ouderwetse symfonische rock. Niet de meest populaire acts, maar wel de bands die ik het meest liefheb, en al mijn hele leven draai. Jarenlang probeer ik weleens iets nieuws in dit 'genre' te vinden, maar moderne bands laten dit genre links liggen (uitzonderingen daar gelaten), wat deze bands dan ook weer erg authentiek en uniek maakt.

1. Barclay James Harvest
2. Moody Blues
3. Jethro Tull
4. Gentle Giant
5. Camel
6. Caravan

Moderne bands die een beetje dit stramien volgen en waar ik ook graag naar luister zijn:

1. Agusa
2. Wobbler
3. Amoeba Split
4. Magic Bus

Ik denk dat ik graag begeleiding van een akoestische gitaar hoor. En wat meer akoestische instrumenten (fluit, viool, andere blazers of strijkers) en ouderwetse toetsenklanken (mellotron, piano, orgel).

Ik ben niet per sé gek op zang, maar zang als die van Ian Anderson, John Lees, John Wooly Wolsenholme, Justin Hayward, Ray Thomas, Mike Pinder, Derek Shulman, Kerry Minnear, hoor je niet vaak meer.

Er zijn wel wat heel oude bands die ik gaaf vind, maar niet veel output hadden in bovenstaand genre:

1. Gnidrolog
2. Cressida

Bands die ik vaak heb geprobeerd die in bovenstaand genre zouden moeten spelen, maar waar ik geen klik mee kan krijgen zijn:

1. Strawbs
2. Fairport Convention
3. Procol Harum

En dan is er ook nog de vreemde eend zoals:

1. Renaissance (vrouwenzang)
2. Mike Olfield (overwegend instrumentale lange stukken, later meer pop met veel zang)

Ik lees een 'klassieke' muziekliefhebber in die zin letten op elementen als vakmanschap, virtuositeit, instrumentatie, samenspel.

Ja, maar dan wel zonder de pompeuze pretenties die bands als Yes, Genesis, EL&P en Rush er op nahielden. Ik schat de bands op waarde, maar bij al die bands kan ik niet verder dan 1 of 2 platen leuk vinden. Van Yes vind ik nog het meeste leuk, maar de benadering is te kil en zorgt niet voor een plezierig luisterervaring.

Ik heb mijn symfo graag warm en wollig. Niet voor niets dat de bands die ik draai voornamelijk baard-mannen heeft. Op Jethro Tull na, geef ik ook niet om theatraal gedoe op het podium.

Ik ook niet, de sympfo periode ligt ver achter me, voor mij alles zo minimaal mogelijk, meer met ritme en met de jaren steeds meer sfeer en rust.

Dat is denk ik ook precies hoe ik het graag wil. Minder hard en minder rock.

Songs niet gebaseerd op riffs maar op piano, akoestische gitaar. Binnen de rock wordt het dan al snel softrock. Ik vind het prima.

Binnen de jazz en fusion mag het wel wat steviger, maar dan wel zonder die electrische gitaar het liefste.

Uitzondering is en blijft Jethro Tull en ook blues(rock). Al merk ik dat ik binnen de bluesrock ook electrische gitaar-moe wordt. Zo draai ik de nieuwe Gov't Mule amper.

Ik vergeet helemaal de briljante softrock van Al Stewart.
Ook ongeëvenaard. In mijn leven nooit een tweede artiest kunnen vinden in zijn genre.

Deze week ook maar eens mijn platen van Janis Ian veel draaien en ook eens kijken of er platen zijn die ik kan streamen die ik (nog) niet ken. Eens proberen haar hele discografie te kennen.

Hetzelfde voor Roy Haynes. Bij Roy Haynes zijn er nog een heleboel platen toe te voegen en ook te corrigeren hier op de site. Dat vind ik altijd wel een leuke klus.

Deze afgelopen dagen alle platen en samenwerkingen van Sarah Elizabeth Charles toegevoegd.
Een totaal onbekende hier op de website, maar buiten deze website een erg grote en bekende artiest inmiddels: Sarah Elizabeth Charles - MusicMeter.nl

Ik heb bij alle platen ook gelijk de officiële muziekvideo's toegevoegd, ook hier te bekijken: Sarah Elizabeth Charles - MusicMeter.nl/stats

Via de officiële bandcamp-pagina van label Ropeadope zijn twee albums makkelijk te beluisteren (of gewoon te kopen):https://sarah-elizabeth-charles.bandcamp.com/album/blank-canvas

Met name haar laatste plaat Blank Canvas is erg fijn. Als het goed is heb ik bij al haar platen een stukje geschreven.

Zoals altijd verwonder en verbaas ik me waar de mainstream naar luistert, en waar de mainstream niet naar luistert. Toen ik haar ontdekte in mijn dagen dat ik meer op het Jazzmusicarchives-forum actief was, vermoedde ik dat zij op Musicmeter wel de nodige aandacht ook had gekregen. Maar niet dus. Het is wat is, denk ik dan maar.

Hier een goede live-video om haar waanzinnige talent direct inzichtelijk te hebben:



Ze is tevens vocalist in de 'worldmusic'-band Ajoyo (die albums heb ik de wachtrij gezet, dus even geduld):

Even onthouden dat ik meer van Christian Scott (en al zijn bijnamen) moet gaan luisteren: