Ik ben wel benieuwd naar muziek uit de ijzertijd, wat zou je me aanraden?

Zelf ben ik dol op alles uit de tweede week van maand september anno 1974, vraag me niet waarom.

Ik leef met je mee.

Ik leef met je mee. [/quote]
Daarvoor mijn dank. De reden is mij echter niet bekend.

Ik weet ook niet waarom je alleen muziek hebt van 2000 en later, maar dat geeft niet.

[quote]ZAP! schreef:
Ik ben wel benieuwd naar muziek uit de ijzertijd, wat zou je me aanraden?

Fornnordiska Klanger - The Sounds of Prehistoric Scandinavia
Art of Primitive Sound: Musical Instruments From Prehistory: The Paleolithic

Een hitlijst uit die tijd kon ik niet zo gauw vinden...

Jazz: toch wel na 1956, daarvoor niet echt

Blues: alle tijden, al 100 jaar fantastisch!

Rock: alle tijden, maar meerendeel jaren '70

Metal: meestal jaren '80/ jaren '90, progmetal tot ongeveer 2000.

Dance/Idm: vanaf jaren '90 maar alleen psybient, dub en psytrance in het nieuwe millennium (label Ultimae enzo). Veel jungle/d'n'b van rond 1995-2001.

Hiphop: vnl begin jaren '80 tot pak 'm beet 2000 (Common, Roots, Talib Kweli, Badu etc.)

Moderne jazz/fusion: vanaf 1969 tot halverwege jaren '80, en dan weer vanaf 2000

Prog/symfo: begin jaren '70 tot ongeveer 2000

Southern rock: alle tijden

Country: alle tijden, maar geen alt. country

Soul/r&b: voornamelijk '60 en '70.

Funk: 60's/70's en vanaf de 90's

Punk en hardcore: van begin jaren '90 tot rond halverwege jaren '90

Folk/folkrock: voornamelijk alleen oud spul van de '60 en '70.

Spacerock/psych: '70s, 80's en 90's (Ozric Tentacles!) en sporadisch nieuw spul.

Reggae: meestal '70

"world" music: alle tijden

Spiritual jazz: alle tijden
Afrobeat: idem

Allman Brothers Band: alle tijden
Moody Blues: idem

Ik sta open voor dingen, maar deins terug als het woordje indie of alternative wordt gebruikt. Ik vind ook best wel dat veel spul van ná 2000 steeds volgepropter en lawaaiiger klinkt (loudness war). En ik vind dat veel cd's van ná 1989 meer dan een uur duren. Ik houd van 20 tot 45 minuten, zoiets. En gelukkig worden producties steeds rustiger en kalmer en platen weer wat korter. Veel moderne releases die ik erg gaaf vind dus.

Nadenken over de voorkeurstijdperken lopen bij mij op niets uit. Een mogelijk rode draad bij mij is de zoektocht en de nieuwsgierigheid en het openstaan voor wat ik nog niet ken. Maar wel niet alles. Zo heb wel een hekel aan volgepropt lawaai, alsmaar herhalen in de vorm van top ..... en andere vormen van dweperij. Geef mij vooral ook sfeer, ruimtelijkheid, of met een goed verhaal, smaakvol met een onverwachte wending, laat me verrassen. Ook wel ontrafelen, maar wel met mate.

Ik verveelde mij gisteren en deed maar wat. Ik houd gewoon van alles wat ik goed vind, ongeacht genre en tijdperk, maar luister het minste naar popmuziek in de zin van hitparademuziek, al hebben veel van mijn favoriete artiesten veel hits ook gemaakt.

Het zoeken naar enig houvast is begrijpelijk, sterren en toptienen doen wonderen, als iemand iets aanbeveelt dan heb ik daar een zwak voor.
Iets goed vinden… naarmate ik meer ken en al gehoord heb, blijf ik wel lastig vinden. Er is ook zoveel beschikbaar bijna onbeperkt en onbegrensd, hoeveel kan een mens nog aan. Oppervlakkigheid en vluchtigheid ligt op de loer, vandaag dit en morgen dat. Niet alleen w.b. muziek, ga naar een boekwinkel (waar ik net vandaan kom) en je komt om van de titels, je weet niet meer wat te kiezen, Netflix mijd ik daarom ook. Al dat gestream doet ook geen wonderen, waar draait dit op uit, maar dit begint buiten de kwestie te vallen.

Bij het creëren van jaarlijsten op m'n Spotify (link), die geen vaste aantallen nummers hebben, was ik verrast over het hoge aandeel nummers bij begin/midden jaren 80. Het blijkt qua aantallen ongeveer gelijk te liggen aan de laatste helft van de jaren 90, terwijl ik met die jaren 80-nummers niet opgegroeid ben (ik was er al, maar was nog te klein). En ook ongeveer gelijk aan de láte jaren 80, waarvan ik voorheen dacht dat ze er best uit sprongen.

Wat betreft de vroege/mid 80's lijkt er ongemerkt een inhaalslag te zijn geweest. Misschien doordat ik, vergeleken met wat jaren terug, meer open sta voor muziek met een donker/melancholisch kantje. Die was er toen veel.

De periode 1990-1993 scoort wel hoger dan de overige jaren, zoals verwacht.

De jaren 00 borduren qua aantallen nummers in eerste instantie voort op de late 90's, maar gaan daarna op en neer als een flipperkast; ook als verwacht. Van bijna niets tot lijsten die die van de jaren 80 en late jaren 90 naderen.

1) Meer aanbod.
2) Betere artiesten
3) Betere geluidskwaliteit

Tip ( offtopic hoort eigenlijk bij het audio topic thuis) Weet niet welke speakers je hebt maar probeer eens luidsprekers met een gesloten systeem en geen basreflex. Er zal een nieuwe wereld voor je open gaan.

Ik gebruik heel dure studiospeakers, dus daar ligt het niet aan. Mijn hoofdtelefoon is van Shure (uit mijn drummer-dagen) dus daar ligt het ook niet aan.

Hoe dan ook, vind ik echt (vnl. pop en rock en metal) erg lelijk klinken vanaf pak 'm beet 1993/1995.
Het is toch ook echt niet iets nieuws toch, wat ik aanstip? Er zijn heel veel artikelen geschreven over de loudness war.

Het gaat om het soort systeem niet zozeer om de prijs. Ik ben in 2019 op gesloten luidsprekers overgestapt. De bass is beter beheersbaar en de plaatsing van de speakers is makkelijker.

Ik ben niet zo een muziekfreak dat ik zoveel geld aan een installatie ga uitgeven. IK heb ooit zaken gekocht en pas als die kapot zijn, koop ik nieuwe, niet eerder.

Ik had vroeger allerlei studio-apparatuur gekocht omdat ik mijn eigen muziek produceerde. Ik heb dus in de huiskamer een mengpaneel en goede speakers. In mijn studeerkamer (waar ik nu niet meer werk) heb ik ook een goed mengpaneel en een prima lp-speler.

Als een plaat goed geproduceerd, gemixt en gemasterd is, dan hoef je de sound niet te fixen met allerlei foefjes. Een plaat klinkt fijn of niet fijn. En mijn beleving is dat veel moderne muziek volgepropt klinkt en lawaaiig. Ik word doodmoe en krijg het doodsbenauwd van moderne muziek en platen.

En dat maakt allemaal lekker geen bal uit, want ik luister wat ik graag wil, en daar is genoeg van voorhanden.
Overigens zijn er genoeg fijne moderne platen (met name in de jazz en fusion) die meer dan prima klinken.

Verder kunnen geluidssystemen mij eerlijk gezegd een worst wezen. Ik houd niet zo heel veel van spullen. Ik zie wel wat ik doe als mijn spullen kapot zijn. Misschien koop ik helemaal geen nieuwe spullen meer, en vind ik iets leuks tweedehands.

Ik weet/snap dat je het goed bedoeld, maar ik ben gewoon geen audiofiel, denk ik.

Lol.

Beetje offtopic maar ik ben even nieuwsgierig, wat staat je tegen in deze termen? Indie is een term die ik zelf vaak gebruik en ook de toevoeging Alternative is bijvoorbeeld in combinatie met Country voor mij juist een aanprijzing.

Als een plaat goed geproduceerd, gemixt en gemasterd is, dan hoef je de sound niet te fixen met allerlei foefjes. Een plaat klinkt fijn of niet fijn. En mijn beleving is dat veel moderne muziek volgepropt klinkt en lawaaiig. Ik word doodmoe en krijg het doodsbenauwd van moderne muziek en platen.

En dat maakt allemaal lekker geen bal uit, want ik luister wat ik graag wil, en daar is genoeg van voorhanden.
Overigens zijn er genoeg fijne moderne platen (met name in de jazz en fusion) die meer dan prima klinken.

Verder kunnen geluidssystemen mij eerlijk gezegd een worst wezen. Ik houd niet zo heel veel van spullen. Ik zie wel wat ik doe als mijn spullen kapot zijn. Misschien koop ik helemaal geen nieuwe spullen meer, en vind ik iets leuks tweedehands.

Ik weet/snap dat je het goed bedoeld, maar ik ben gewoon geen audiofiel, denk ik.

Dat is dus precies de kern van mijn betoog inzake Bass reflex.
Basreflexsysteem - Wikipedia - nl.wikipedia.org
Misschien een leuk item voor het audio topic?

Indie valt wat mij betreft als term nog wel mee, want veel muziek die ik luister (met name moderne) is zo independent als maar kan. Maar de term an sich wordt snel gehangen aan ook mainstream-artiesten, die gewoon bij een major zitten. Het heeft voor mij een beetje een hyperig karakter.

Bij alternative haak ik vaak af, als ik luister naar het gebodene. Bijvoorbeeld altrock, altmetal, altcountry en althiphop heeft een hoop muziek waar ik niet warm van wordt. Altmetal (Deftones etc.) vind ik niet metal genoeg, altrock (REM, Radiohead etc.) heb ik nooit iets aan gevonden (ook grunge raakt mij niet zo) en bij altcountry heb ik tot nu toe alleen maar niet zo goede muziek gehoord. Muziek met zo een toevoeging mijd ik dan gewoon. Het is gevoelsmatig. Een voorbeeld zijn de Drive-By Truckers. Als countryrock en southern rock-liefhebber zou ik het goed moeten vinden, maar vind ik dus niet. En dan blijkt het dus alt-country te zijn.

Je zou ook kunnen afhaken bij een term als soft- of psychedelic- of progressive-, terwijl dat dan juist weer termen zijn waarvan ik opveer.

Verder geen waarde-oordeel. Te vaak de neus gestoten, dus probeer ik het maar gewoon niet meer.

Als kanttekening moet ik zeggen dat sommige indiepop (ook wel dreampop genoemd) ik nog best wel aardig vind.

Ik zit nu recht tegenover mijn Alesis speakers, en die hebben niet zo een gat aan de voorkant, maar alles wat ik daardoor afspeel klinkt als een klok zo goed. Maar dan maakt moderne rock niet eens mooier of minder lawaaiig.

Ik haak juist vaak weer af op de term progressive, daar komen weer nummers van een kwartier+ aan denk ik dan

Zo heeft een ieder z'n voorkeuren!

Ik vind een kwartier nog te weinig. Doe mij maar een hele plaatkant.

Wat ik vergat: indie en alt hebben (vaak) geen solo's en zijn te veel op de teksten gericht. Ik geef amper om teksten en wil zoveel mogelijk solo's (of improvisaties). Hoe instrumentaler, hoe beter.

Omdat het hier wel thuishoort, even gekeken hoeveel albums ik gerate heb per decennium

jaren '50: 5
jaren '60: 29
jaren '70: 22
jaren '80: 60
jaren '90: 64
jaren '00: 77
jaren '10: 203
jaren '20: 73

En qua gemiddelde rating heb ik dit:

jaren '50: 7.4/10 (sample size te klein)
jaren '60: 5.9/10
jaren '70: 6.4/10
jaren '80: 7.3/10
jaren '90: 7.4/10
jaren '00: 6.7/10
jaren '10: 6.9/10
jaren '20: 6.8/10

Favoriet tijdperk is inderdaad op gevoel eind jaren '80, begin jaren '90. Maar ik luister wel meer naar muziek uitgebracht in de laatste 10 jaar.

Beatles trekken jaren '60 wel fors naar beneden, want op zich ligt het wat meer hardere Stooges/VU werk me wel, alsook het psychedelische / acid rock scene (The Doors), en de exploiten van Pink Floyd uit die tijd. Jimi Hendrix ligt me denk ik ook wel.

Met jaren '70 heb ik meer moeite, meeste dat ik rate is eind jaren '70, begin jaren '70. Heel weinig uit het midden. Zal eens moeten werken maken van wat jaren '70 classics (Brian Eno en The Clash komen zeker aan de beurt).

Ik merk dat ik mijn oorspronkelijke favoriete tijdperk (70's) aan het verleggen ben naar de periode 50's-60's-70's.

Vroeger vond ik de sixties weinig aan, maar dat kwam door de overdaad aan Back to the Sixties als pre-tiener thuis. Maaf al die soul, jazz, blues en psych is zo geweldig. Van de 60's pop moet ik nog steeds weinig hebben.

Alles van voor 2000

Alles tussen 1955 en 2022.

Pas je wel op dat je niet met iets nieuws in aanraking komt?

Zeker....veelal geryclede muziek. Waarom zou ik het anders zeggen als ik het niet kende? Het meeste is al gedaan of het wordt net even anders aangeboden , nieuw is niks meer. Hindert niet , maar ik houd me maar bij de originele muziek ....dank je voor je zorgen echter ....maar we lijken het wel behoorlijk eens als ok zo jouw voorkeuren zie.

Mijn smaak... Rock in allerlei subgenres, van sixties tot en met nu. Wel met een flinke voorkeur voor sixties en seventies. Maar ook zeker nieuwere muziek dan dat. Luister bijvoorbeeld naar het nieuwe album van Ian Hunter. Jazeker, een album uit 2024!