MuMe Zomergasten

Al sinds eind jaren ’80 een vast begrip iedere zomer op de Nederlandse televisie. Kritisch Nederland kijkt jarenlang reikhalzend uit naar het programma. Eén van de weinige programma’s die tijd neemt voor het lange interview.
Op MovieMeter is er al een topic waar er ieder jaar opnieuw nageborreld wordt na de afleveringen: Zomergasten (+Wintergasten) - MovieMeter.nl.

Wat zouden jouw fragmenten zijn en waar zou jij een avond mee vullen?

Het lijkt mij leuk om iedere week een gebruiker aan bod te laten komen die die week zijn (of haar) avondvullend programma toonbaar maakt. Of die dat in één keer doet of per dag een fragment maakt volgens mij weinig uit.

Hoe de precieze verdeling is met Zomergasten weet ik niet, maar vanzelfsprekend ligt het zwaartepunt hier op MuMe op de muziek. Vandaar dat ik deze categorieën bedacht heb (die in overleg uiteraard aangepast kunnen worden):
- Eén (muziek)fragment die jouw muzikale leven veranderd heeft
- Twee muziekfragmenten die iedereen simpelweg gezien moet hebben
- Eén nummer (album of live) dat iedereen gehoord moet hebben
- Eén filmscène
- Eén fragment naar eigen keuze (mag alles zijn)
- Afsluitend laat je, in plaats van een film, ofwel een album horen of een concert.
De volgorde wil ik overigens vrij laten, behalve de afsluiter uiteraard.

Zelf zal ik de eerste zijn die aan bod komt en vervolgens doen we het ouderwets volgens het lijstje waarop ingetekend kan worden.

Hopelijk vinden jullie dit net zo’n leuk idee als ik.

Leuk! Heel benieuwd. Ik meld me alvast aan.

Kan wel eens boeiend worden.

Ik meld mij ook aan

Ik meld me aan als enthousiaste lezer van het topic.

Hier ook een lezer. Leuk topic, sjef!

Tof! Ik meld me zowel als lezer als schrijver aan

Ik meld me ook aan als schrijver. De lijst:

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino

Voorlopig als lezer, wellicht later als deelnemer.

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap
- Misterfool

Geweldig idee Chevy!

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap
- Misterfool
- stoepkrijt

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap
- Misterfool
- stoepkrijt
- tip_of.yourstar

Leuk topic!

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap
- Misterfool
- stoepkrijt
- tip_of.yourstar
- Fathead

De essentie van muziek

Hoe kan je beter beginnen dan te starten met de essentie van muziek. Ik heb gekozen voor een fragment die volgens mij het beleven van muziek, het hebben van muziek als hobby, visueel maakt.




Laat ik beginnen met te zeggen dat ik Cohens versie beter vind. Hoewel deze versie toch ook bijzonder sterk is, kunnen er maar een handvol teksten tippen aan het gedicht van Cohen. Alleen Cohens live-versie komen in de verste verte niet bij het origineel.

Het fragment geeft volgens mij de essentie van mijn muziekleven perfect aan. Onder de video valt het volgende commentaar te lezen Wat kunnen mensen toch mooi luisteren. . Wie het fragment bekijkt ziet de mensen. De mensen die jij en ik zouden kunnen zijn. Herman van Veen die eigenlijk iedere artiest kan zijn. De artiesten die ons laten nadenken, die ons laten genieten. De mensen die ik eigenlijk niet als mensen zie - zie jij jezelf al met een biertje David Byrne op het terras zitten of te kaasfonduen met Jim Morrison?
Maar als een soort wezen, soms raar, soms normaler, die er gewoon zijn. Die een prominente plek in ons leven innemen zonder dat we er ook maar iets van weten, behalve die paar nummers die we dagelijks horen.

Dit is het moment waarop de interviewer om verheldering vraagt, want aan dit soort filosofisch geneuzel heeft natuurlijk niemand wat. Het is moeilijk uit te leggen, de relatie tussen artiest en luisteraar. De artiest op een voetstuk, de luisteraar die soms opkijkt om gewoon te kijken naar de artiest, soms na denkt wat er gezongen wordt en soms simpelweg de ogen sluit, omdat het te mooi is om verloren te laten gaan, omdat je je krachten verspilt aan andere zintuigen.

Het kijken naar mensen die zichtbaar genieten van de muziek vind ik ook geweldig. Het orgasme van de vrouw - of de man, zo u wilt - geeft toch ook een versterkt effect (#durftestellen)? Het maakt je eigen ervaring doorgaans toch wat intenser.

Ja, dit was inderdaad moeilijker dan ik dacht.. Gelukkig heb ik nog 2,5 uur.

Prima begin.

Mooi fragment Chevy.

Dit laat inderdaad zien hoe mensen muziek kunnen beleven. Of beter gezegd: Hoe mensen muziek zouden moeten beleven. Want hiervoor is muziek toch ooit bedoeld geweest: om mensen te vermaken, te ontroeren of op wat voor manier dan ook te boeien. Interesse wekken en die interesse vasthouden. Dat is in mijn ogen ook de essentie van livemuziek.

Muziek staat niet gelijk aan emotie of beleving. Vaak genoeg is muziek niets meer dan vermaak. Des te mooier is het wanneer mensen zichtbaar genieten van muziek in plaats van dat ze filmpjes staan te maken, staan mee te blèren of hersenloos staan te springen of headbangen. Zelf maak ik me daar regelmatig schuldig aan als ik bij concerten ben, maar stiekem vind ik het veel fijner om gewoon stil te genieten.

Nogmaals: Mooi filmpje! Andere mensen zien genieten is altijd mooi. Zeker omdat ik weet hoe fijn die mensen zich daar moeten voelen.

Ik moet iets meer haast maken, omdat ik vrijdag alweer weg ben.

Filmfragment
Het filmfragment was waarschijnlijk het makkelijkste. Ondanks dat ik vele keuzes had, de speech van Chaplin in The Great Dictator, de eindscène van 2001: A Space Odyssey, de kus in Fucking Åmål of gewoon een willekeurige David Lynch-scène.

Al met al heb ik besloten om niet interessant te doen en gewoon hét fragment te kiezen. Het fragment dat hoog boven alle andere filmscènes uittorent en wat mij betreft het moment waarop al het goede uit de filmwereld bijeen komt.




Ondanks de slechte one-liners aan het begin van de scène en de geacteerde boze blikken (iets wat je overigens niet merkt als je de hele film bekijkt) is dit wat mij betreft de beste scène ooit.
Op dat moment heb je er al een reis van bijna drie uur op zitten. Alles komt tot deze climax. Het is het slotgevecht in Lord of the Rings, het is Untitled #8 van Sigur Rós, het is het geweld in Providence van F♯A♯∞.
Het moeilijkste wat er is, acteren zonder woorden. Tussen al die slechte voice-overs vergeet je bijna dat dit wel drie acteurs van de bovenste plank zijn.

Sergio Leone is wat mij betreft ook één van de beste regisseurs ooit. Ondanks dat zijn films traag verlopen, slechte special effects hebben en het verhaal meestal flinterdun is, doet hij iets met de films waardoor je aandacht erbij blijft. En dat heeft zeker iets te maken met de gekozen locaties en de bedachte composities. Zijn films zijn soms meer bewegende schilderijen.



En dat alles begeleid door de Federer, de O’Sullivan onder de soundtrackmakers, Ennio Morricone.

There are two kinds of people in the world, those with loaded guns, and those who dig. You dig.

Zinderende spanning gegarandeerd, zelfs als je niet in het verhaal zit. Ik heb de film ooit een keer gezien en kon me zo een-twee-drie niet meer voor de geest halen hoe de film afliep . Dat maakt deze scene natuurlijk alleen nog maar spannender.

supertof initiatief

Denk dat ik vanavond maar eens deze film ga bekijken, hoog tijd om eens enkele hiaten in mijn filmkennis op te vullen.

Dan moet je absoluut ook Once upon a time in the west bekijken. Die heeft een mijn inziens nog mooiere finale.

Bedankt voor de tip, ik zet hem ook klaar!

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap
- Misterfool
- stoepkrijt
- tip_of.yourstar
- Fathead
- itchy

Nog nooit gezien? ....veel kijkplezier...mooiste film ooit gemaakt, de hele opbouw naar dat fenomenale einde, zo mooi in beeld gebracht en met die ongelooflijk mooie muziek.

Ik zal de film al 30 x gezien hebben, maar elke keer grijpt ie me weer.


Ik volg het topic en spring er misschien nog in.

- Chevy93
- sxesven
- deric raven
- madmadder
- Don Cappuccino
- Paap
- Misterfool
- stoepkrijt
- tip_of.yourstar
- Fathead
- itchy
~Slowgaze

Van Mads verwacht ik de nodige scenes uit sitcoms.

Leuk initiatief, zal het zeker volgen!

Samsam en Het Zonnetje in Huis zeker.

Komt goed hoor

Toen was geluk nog heel gewoon

Welk fragment heeft mijn (muzikale) leven veranderd?

Een zeer lastige vraag, zo bleek. Artiesten noemen is al moeilijk, laat staan een album, een concert of in dit geval zelfs één fragment.

Wij mij kent, weet dat ik een fan ben van Michael Jackson. Dat is niet altijd zo geweest, maar al sinds ik me kan herinneren kijken wij thuis naar de Michael Jackson DVD’s. Met name de DVD behorend bij HIStory vind hier regelmatig de weg naar de DVD-speler.

Genieten was het. De lange versies van Thriller, Bad en Beat It. Mini-speelfilms, want dat zijn het. Vakkundig in elkaar gedraaid met vooral strakke dansmoves.

Alleen één clip betekende een nieuw punt in mijn muzikale leven.



Je kan zeggen van dit nummer wat je wilt, maar precies die eenvoud, het haast kinderachtige past perfect bij dit nummer. Inmiddels zal ik het niet meer tot mijn favoriete MJ-nummers scharen, maar ik vind het nog steeds goed.

Beginnend met een lieflijk kinderstemmetje en eindigend met een massaal kinderkoor bij kaarslicht. Over dat laatste gaat dit stuk.

Het is de eerste keer dat ik oprecht geraakt werd door muziek. Overmand door de emoties en een moment waarop je niets anders kan doen dan intens het nummer beleven. Een soort ultiem saamhorigheidsgevoel. Iets wat ik later ook beleefd heb bij het slot van Goodnight Saigon van Billy Joel (And we all go down TOGETHER!). Hoewel nooit zo intens als hier.

Het was de eerste keer, voor zover ik me kan herinneren, kippenvel. Sindsdien is dat gevoel er eentje die ik nastreef. Als ik zo’n gevoel opnieuw heb, weet ik dat hetgeen waar ik naar aan het luisteren/kijken ben, het beste is wat er is.