-1. Leaving New York
-0. Überlin
1. It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)
2. Losing My Religion
3. Nightswimming
4. Country Feedback
5. Fall On Me
6. Drive
7. World Leader Pretend
8. Man On the Moon
9. E-Bow the Letter
10. Try Not to Breathe
11. So. Central Rain
12. Radio Free Europe
13. Find the River
14. Driver 8
15. Begin the Begin

You could make a list if i told you

Ontzettend fijne band en daardoor ook ontzettend moeilijk kiezen. En dan deden een aantal van mijn favorieten nog niet eens mee, kun je nagaan!

01. Cuyahoga
02. Try Not to Breathe
03. Disturbance at the Heron House
04. Talk About the Passion
05. So. Central Rain
06. Radio Free Europe
07. It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)
08. Man On the Moon
09. Fall On Me
10. Finest Worksong
11. World Leader Pretend
12. Drive
13. Nightswimming
14. These Days
15. Driver 8

Precies 50 (VIJFTIG) eindlijsten ingeleverd

Ik dacht zelfs 51.

Lijnen gesloten!

In 2015 waren het er 41. De eerste editie van 2011 bleef steken op 24.

Het absolute record blijft waarschijnlijk nog wel even op naam staan van De Kevers met 66. Maar met 50 lijstjes komt R.E.M. wel in de top 10 van populairste GH-deelnemers (voorlopig op plek 5).

Wat is de top-10?

https://i.vgy.me/oG2tTI.png

Ik moet nog wel enkele tientallen edities van 2015 en 2016 op de wiki verwerken, en de meest recente 20 stuks.

Feitelijk Beatles, U2 en R.E.M. dus in de top-3 qua artiesten-GH.
Vreemd dat Radiohead, Bowie, Smiths of Cure er niet tussen staan.
Of waren die allemaal in 2015-2016?

30. I Believe



Pts. 86
Nom. 12
Nr. 1 van ECooper

Jeugdige zorgeloosheid -----> I Believe 
Konden we ons altijd maar zo voelen als het gevoel dat dit nummer geeft, in de mindere seizoenen, maar ook bij het ouder worden .
Dit jeugdige gevoel en het vuur en de drive die dit nummer bevatten 

Kortom, wat een nummer dus! Heerlijk vrij nummer met een uitzinnige vrolijkheid, mooie tekst en prachtige muziek. We beginnen met een lekkere banjo lijkt het wel, en knallen er lekker in met een snel drumritme en heerlijk gitaarwerk, ik bedoel: kan het meer jangly dan dit? Het rinkelt heerlijk door. Michael zingt echt fabuleus op een prachtige manier, emotievol, verschillende tempi., mooie harmonies van Mike. Ik vind sowieso dat Michael een sprong gemaakt heeft op Lifes Rich Pageant qua "confidence" in zingen . Waar het nummer precies over gaat ontgaat me soms een beetje, maar het lijkt vooral over jeugd te gaan met verschillende anekdotes. Sowieso vind ik zijn teksten vaak filmisch, alsof hij woorden zoekt bij een scene of still. Verder nog een mooie harmonica halverwege die er wonderwel mooi bij past en er een beetje een Limburgse sfeer aan geeft, mooi effect wel. Dit is een nummer dat me nooit zal vervelen, misschien word ik wel weer een tiener als ik m op repeat zet .

Leuk dat deze de finale gehaald heeft Yo creo.

29. The Sidewinder Sleeps Tonite



Pts. 86
Nom. 15
Nr. 1 van niemand

Call me when you try to wake her up

Wat een fantastisch en ultiem opzwepend nummer. Ik word er altijd heel uitgelaten en vrolijk van. Toen het album net uit was vond ik dit nummer wel aardig, maar vreemdsoortig en anders dan de rest van het album, dat een serieuzere toon heeft. Maar de band wilde destijds voor de balans van het album een lichtvoetiger nummer toevoegen, anders zou het wel een heel serieuze business worden, iets wat ze in "hindsight" toch liever niet gedaan hadden. Ik persoonlijk ben blij dat ze destijds besloten hebben dit nummer er toch op te zetten, ik vind het ook echt bij het album passen, of ik weet inmiddels niet beter . Zoals Chevy hierboven aanhaalt is dit nummer geloof ik geen ultieme allemansvriend, maar wordt het wel beter gewaardeerd dan Shiny Happy People. Het was de 3e single van het album, maar was nergens echt een hele grote hit, onbegrijpelijk trouwens, maar goed. Op de B-kant staat een cover van The Lion Sleeps Tonite trouwens, ook een invloed voor dit nummer .

Geweldig nummer dus, we knallen er meteen lekker full band-style in. Drums, gitaar, orgel en Michael met een vermakelijk hoog stemmetje en de drive zit er meteen goed in, wat een vrolijkheid en wat een heerlijk, dansbaar ritme .
Erg mooie, enigszins obscure lyrics. Een sidewinder is zoals jullie wel weten een ratelslang, maar ook een ouderwetse telefoon met zo'n typische gedraaide snoer en daar gaat het hier ook over. Verder ook met de fameuze zin "Call Me When You Try To Wake Her Up", vaak misverstaan als Coney Jah Waker, Come And Eat Your Bacon Now en Calling Jamaica . Halverwege het 2e refrein doen de strijkers hun intrede, strijkers die we elders op het album ook veelvuldig tegenkomen, gearrangeerd door John Paul Jones van Led Zeppelin. Schakelen we over naar een mooie, ietwat bezinnende bridge om daarna vol de finale in te gaan met een steeds uitgelatener geworden Stipey en de sweeping strings die het geheel naar een nog grotere, lieflijker hoogte brengen. Voor mij eigenlijk pure bliss dit nummer, heerlijke videoclip ook en ik had m eigenlijk toch op 1 moeten zetten 

Gelukkig nog net in de finale.
Waar was Stand trouwens??
Doet deze me altijd wel een beetje aan denken.

28. Pop Song 89



Pts. 89
Nom. 15
Nr. 1 van niemand

Should we talk about the government?

Een killerriff is het halve werk moet Peter Buck gedacht hebben, nou dit is er eentje . Het legt de basis voor een sterke opener van overgangsalbum Green. Het was tevens de 3e single, geen grote hit overigens. Overgangsalbum in de zin dat er nog steeds wel een flink aantal obscure nummers op staan, maar ook een heel aantal meer commerciële, iets wat ze op Out Of Time gingen vervolmaken (velen vonden dat album weer teveel een sell-out). Green is ook het laatste goede album voor vele old-school R.E.M. fans en voor de die hard old-school fans was Green alweer de afhaakplaat.
Terug naar het nummer zelf, het is een vrij straightforward nummer, met die fijne riff dus, verder ook fijn gitaarwerk, grappige lyrics wel, krachtig drumwerk die bij de gitaarriff past, gewoon een lekker nummer. Het klinkt bijna achteloos en het is net of ze zo'n nummer makkelijk uit hun mouw schudden. Ik vind het wel een mooie drieluik samen met Stand en Get Up, opgewekte, vrolijke en stevige Pop Songs .

Pop song 89 zo laag

Ay ay

Pop Song 28 Heerlijke opener!

27. (Don't Go Back to) Rockville



Pts. 92
Nom. 15
Nr. 1 van wendyvortex

R.E.M.'s vierde single en de tweede van Reckoning. De single werd geschreven door Mike Mills voor zijn toenmalige vriendin. In het lied probeert hij haar ertoe te bewegen niet terug te gaan naar haar geboorteplaats Rockville, Maryland. De plaats bestaat dus echt. De song was in de eerste versie een wat meer straight rocknummer, maar in de opnamestudio werd gekozen voor een country-aanpak, waarin het nummer naar mijn mening nog beter tot zijn recht komt. Heerlijk nummer toch wel! Legendarisch stukje video ook met een nogal ver hene Stipe 

Mooi dat 'I Believe' de top 30 nog haalt, toch wel één van de sleutelsongs van de 'IRS'-REM: 'When I was young and fever fell, my spirit I will not tell'.

Heeft Pop Song 89 nu echt 89 punten behaald? Bijzonder.

Zeker leuk maar om daarin laatste te worden is minder leuk terwijl het toch zo'n leuk liedje is

26. Cuyahoga



Pts. 101
Nom. 13
Nr. 1 van Choconas

Zoals Luigi al aangaf zijn de eerste vier songs van Lifes van uitzonderlijk niveau, misschien wel de beste 4 op een rij in de R.E.M.-discografie, en dat zien we hier terug. Het nummer gaat over de Cuyahoga-rivier in Ohio, die zo vervuild geraakte dat hij rood uitsloeg. De naam Cuyahoga stamt uit het Indiaans en Stipe maakt een mooi bruggetje naar het verleden toen de rivier nog schoon was en de indianen er 'hunted, danced and sang'. Een prachtig nummer, met een heerlijk basintro, een mooie opbouw en wederom een geweldige bridge, het hoogtepunt van het nummer wat mij betreft. Rewrite the book and rule the pages, saving face, secured in faith, bury, burn the waste behind you. Begon hij het album met Let's begin again, begin the begin, hier begint hij met Let's put our heads together and start a new country up. Het is niet te laat, we kunnen de fouten uit het verleden nog rechtzetten.
Een mooie positieve boodschap en een geweldig nummer. Wat mij betreft was dit de tweede single geweest na Fall On Me. Het lied had zeker meer bekendheid verdiend.

Haha hier net niet bij de beste 25, hoor
De andere drie gelukkig wel

Die zin heb ik ff weggehaald

25. Disturbance at the Heron House



Pts. 106
No. 14
Nr. 1 van niemand

Een van de mooiste liedjes van Document.
Michael noemde dit lied ooit zijn 'meest politieke song'. En toch blijft de boodschap, ook naar zijn maatstaven, fijn vaag. Try to tell us something we don't know . Een prachtige riff van Peter, mooie drums en bovenal een hele fijne melodie maken dit een van de beste nummers van Document. Hoewel de eerste vier van Lifes Rich Pageant nog fraaier zijn, mag de opening van Document met Finest Worksong, Welcome to the Occupation, Exhuming McCarthy en Heron House er ook zijn!
Dit nummer was een staple op de Work- en Green-tour, en ook sindsdien is het nog vaak op de setlist verschenen. Ik heb gekozen voor de de Unplugged-versie, die goed laat horen dat het in essentie een prachtige folk-ballad is.

Shit wou hem deze middag nog invullen maar helaas vergeten

Indianen??? Native Americans

24. These Days



Pts. 108
Nom. 16
Nr. 1 van niemand

We are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times

"The best one-two punch in rock history" heb ik ergens gelezen, betreffende het openingsduo van Lifes Rich Pageant: Begin The Begin en These Days. Nou, dat kan ik me goed voorstellen . Maar wat dacht je van Fall On Me en Cuyahoga erachteraan, 4 punch? . Lifes zonder apostrof trouwens, want Michael kende geen enkele goede rockalbum mét apostrof . Vandaar ook Gravitys Pull en Cant Get There From Here, alhoewel die laatste er soms wel een heeft.
Lifes Rich Pageant is trouwens overgenomen uit een Peter Sellers film:

Inspector Clouseau opens car door and falls into a fountain.

Maria: "You should get out of these clothes immediately. You'll catch your death of pneumonia, you will."

Clouseau: "Yes, I probably will. But it's all part of life's rich pageant, you know?

Maar goed, These Days dus. Ik werd weggeblazen de eerste keer dat ik dit nummer hoorde, wat een power en overtuiging. Qua tekst moet je denken aan een "political speech" maar dan met humor.
Goede opbeurende steekwoorden, om een hart onder de riem te steken, zeker voor de jeugd, want dit is wel het ultieme jeugdanthem van ze . Maar ook met humor, "Name Three, en dan 3 keer achter elkaar "Three" horen vanuit het publiek, het is net een Monty Python sketch .
Een sterke song dus, met een duivelse drive, preker Michael, de extra kracht bij zettende Mike op de achtergrond, gecombineerd met machtig drumwerk dat op je afgevuurd wordt en bezwerend gitaarspel. De donder in je lijf krijg je ervan !

Alle non-singles als eerste zoals het een GH-editie behoort
Maar mooi dat ze de finale hebben gehaald sowieso!

De nummers van Lifes rich peasant scoren wel laag zeg. Veel taalpuristen hier blijkbaar!