In 2008 op Lowlands zag ik Laura Marling, klein, spierwit erg kort haar, kleding volledig wit, bijzondere muziek die ik eigenlijk helemaal niet kende. Ja, Suzanne Vega, dat komt in de buurt. Maar dan wel erg veel 'neigbourhood girls' en weinig 'lukas'. Na afloop van het weekend ging ik nog eens bij langs wat ik zoal gezien had en ging dingen opzoeken op youtube maar vooral kazaa. Vervolgens bleek ik de eerste 3 dagen vrijwel alleen maar Laura Marling te draaien. Dat had dus toch meer indruk gemaakt dan ik dacht. Debuutalbum besteld en ja, heerlijk.
Een jaar later op Lowlands speelde de amerikaanse Jessica Lea Mayfield, zelfde straatje maar toch anders. Die maakte ook wel indruk maar ben ik eigenlijk gaandeweg de albums steeds beter gaan vinden en daarmee met terugwerkende kracht haar eerste album ook. Die ging echter na het folky debuut meer de alt.rock kant op terwijl Laura per album verschilde, soms heel erg folky en soms minder, de meest folky album zijn bij mij het minst favoriet. Dat merkte ik ook bij het draaien van de albums, een album als Once I was an Eagle heb ik geloof ik van de 16 nummers er 12 een 3½ ster gegeven.
Ondertussen kwam het 3e album met de single Sophia, toen ik die voor het eerst hoorde - en later zag bij Jools Holland, wow, dit moest toch wel dé single van Laura zijn. Maar toch, als ik ze na elkaar draai blijft Ghosts toch net favorieter. Na wat gemiddeld mindere albums was Short Movie dan wel weer helemaal in mijn straatje en wel m'n op éen na favoriete album van haar.
Al met al levert dat deze top 10 op.

01 Ghosts (2008)
02 Sophia (2011)
03 False Hope (2015)
04 Night Terror (2008)*
05 Short Movie (2015)
06 Rambling Man (2010)
07 Tap at My Window (2008)*
08 Gurdjieff’s Daughter (2015)
09 The Muse (2011)*
10 Master Hunter (2013)

01. Devil’s Spoke (2010)
02. False Hope (2015)
03. Rambling Man (2010)
04. Gurdjieff’s Daughter (2015)
05. Ghosts (2008)
06. Alpha Shallows (2010)*
07. Short Movie (2015)
08. Master Hunter (2013)
09. Wild Once (2017)*
10. I Was an Eagle (2013)

Ik kende Laura Marling eigenlijk alleen maar van naam. Ik zal vast wel eens iets van haar hebben gehoord via één van de spellen hier, maar er zat niet meteen iets tussen wat een belletje deed rinkelen. Held Down heb ik wel een tijdje in mijn tiplijst gehad voor de Afrekening, maar die haalde de finale helaas niet.

Laura Marling heeft een bijzondere, prachtige stem, maar muzikaal pakt het mij lang niet altijd. Gelukkig zijn er uitzonderingen. Vooral als ze het klein houdt

1. What He Wrote (2010)*
2. Tap at My Window (2008)*
3. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
4. Ghosts (2008)
5. False Hope (2015)
6. The Beast (2011)
7. Little Bird (2013)*
8. Night Terror (2008)*
9. Master Hunter (2013)
10. Gurdjieff’s Daughter (2015)

1. Ghosts (2008)
2. Gurdjieff's Daughter (2015)
3. Sophia (2011)
4. Short Movie (2015)
5. Rambling Man (2010)
6. Master Hunter (2013)
7. Devil’s Spoke (2010)
8. Wild Once (2017)
9. False Hope (2015)
10. The Beast (2011)

Dat was vandaag een fijne kennismaking. Op het eerste gehoor is dit mijn tiental:

1. False Hope (2015)
2. Tap at My Window (2008)*
3. Wild Once (2017)*
4. Gurdjieff’s Daughter (2015)
5. Master Hunter (2013)
6. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
7. Ghosts (2008)
8. Take the Night Off (2013)*
9. Salinas (2011)*
10. Rambling Man (2010)

Mijn luistertip uit de oude doos:

https://www.musicmeter.nl/images/cover/36000/36103.jpg?cb=1571989867

Deze van Michelle doet mij erg aan Laura denken.

1 . False Hope
2 . Ghosts
3 . Alpha Shallows
4 . Gurdjieff's Daughter
5 . Tap At My Window
6 . What He Wrote
7 . Litttle Bird
8 . Wild Once
9 . Goodbye England (Covered In Snow)
10 . Devil's Spoke

Op LUMP na vind ik Marlings albums over de gehele linie goed, maar wisselvallig; aantal heel sterke nummers, aangevuld met liedjes die heel gewoontjes zijn. Maar het samenstellen van de top 10 (en vooral de top 5) herinnerde me er weer aan dat die sterkste momenten ook echt heel sterk zijn. Afijn, m'n lijstje:

1. Curse of the Contemporary
2. Sophia
3. Little Bird
4. Short Movie
5. The Beast
6. I Was an Eagle
7. Take the Night Off
8. False Hope
9. Wild Once
10. Alpha Shallows

1. Ghosts (2008)
2. Devil’s Spoke (2010)
3. The Beast (2011)
4. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
5. What He Wrote (2010)
6. False Hope (2015)
7. Master Hunter (2013)
8. Wild Once (2017)
9. Sophia (2011)
10. Curse of the Contemporary (2018)

1. Tap at My Window*
2. Night Terror*
3. Master Hunter
4. The Muse*
5. Gurdjieff’s Daughter
6. Devil’s Spoke
7. False Hope
8. Short Movie
9. Rambling Man
10. Curse of the Contemporary

Ik kende Laura Marling nog niet, dus dank aan Superbitch voor taggen en organiseren.

Ik heb de finalelijst beluisterd en kom tot deze top 10:

1. The Beast (2011)
2. False Hope (2015)
3. Ghosts (2008)
4. Gurdjieff’s Daughter (2015)
5. Night Terror (2008)*
6. Rambling Man (2010)
7. Devil’s Spoke (2010)
8. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
9. Sophia (2011)
10. The Muse (2011)*

Ik ben al lang fan van Laura (zag haar nog optreden met de Mumfords) dus bedankt Superbitch om dit organiseren. Haar albums heb ik altijd heel consistent gevonden maar I Speak Because I Can springt er voor mij wel bovenuit als persoonlijke favoriet. Ik mis wel iets van de laatste plaat hier zoals Held Down maar er blijft nog genoeg moois over.

1. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
2. Rambling Man (2010)
3. Sophia (2011)
4. Ghosts (2008)
5. I Was an Eagle (2013)
6. Night Terror (2008)*
7. What He Wrote (2010)*
8. Alpha Shallows (2010)*
9. Take the Night Off (2013)*
10. Gurdjieff’s Daughter (2015)

Haar laatste twee albums zijn mijn favorieten, dus wel jammer dat die er wat bekaaid vanaf komen. Nouel was mijn nummer 1 geweest. Maar ok, dan had ik maar moeten meestemmen in eerdere rondes. Onderstaande 10 nummers zijn wel nog steeds uitstekend.

1. Wild Once (2017)*
2. Curse of the Contemporary (2018) [LUMP]
3. Take the Night Off (2013)*
4. I Was an Eagle (2013)
5. What He Wrote (2010)*
6. Alpha Shallows (2010)*
7. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
8. Salinas (2011)*
9. Ghosts (2008)
10. Master Hunter (2013)

Laura Marling heb ik in 2010 leren kennen via haar tweede album I Speak Because I Can, dat nog altijd mijn favoriet is. Ik ben haar daarna blijven volgen en ben behoorlijk onder de indruk van het oeuvre dat ze in ruim tien jaar heeft opgebouwd. Live zag ik Laura volgens mij ook voor het eerst op Lowlands, in 2010, maar de meeste indruk maakte ze met haar optreden in de Koninklijke Schouwburg tijdens Crossing Border, op de voet gevolgd door haar concert in Paradiso (iets met vallende spelden).

In deze finale zaten gelukkig zo'n beetje al haar topnummers, ik miste alleen Blackberry Stone en Hope in the Air (zeker wel top 10). Alle nummers die in mijn top 10 staan vind ik minstens een 8 waard en het podium steekt daar nog weer bovenuit (een ruime 9). De koppositie was een behoorlijke nek-aan-nekrace, maar uiteindelijk ben ik toch gevallen voor de charmes van het beest: wat een opbouw, wat een pracht, wat een extase!

01. The Beast (2011)
02. Alpha Shallows (2010)*
03. Devil’s Spoke (2010)
04. Rambling Man (2010)
05. False Hope (2015)
06. Tap at My Window (2008)*
07. What He Wrote (2010)*
08. I Was an Eagle (2013)
09. Master Hunter (2013)
10. Curse of the Contemporary (2018) [LUMP]

M'n twee favoriete nummers moet ik spijtig genoeg missen in de finale (ik zie dat ze in Ronde 1 al te weinig stemmen kregen), maar verder blijft er nog genoeg moois over. En het was fijn om Laura's album die ik iets minder goed ken nog eens aan een aandachtige luisterbeurt te onderwerpen

-1. New Romantic (2007)
0. Cross Your Fingers (2008)

1. My Manic and I (2008)
2. Ghosts (2008)
3. Sophia (2011)
4. Master Hunter (2013)
5. False Hope (2015)
6. Night Terror (2008)*
7. Devil’s Spoke (2010)
8. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
9. Rambling Man (2010)
10. Tap at My Window (2008)*

11. Wild Once (2017)*
12. Short Movie (2015)
13. Salinas (2011)*
14. Gurdjieff’s Daughter (2015)
15. The Beast (2011)

GREATEST HITS OF... LAURA MARLING
https://m.blog.hu/re/recorder/image/LauraMarling03RJ240811.jpg

Het oeuvre van singer-songwriter Laura Marling is stevig als een burcht. Sinds 2008 heeft zij een hoop interessante en beklijvende liedjes uitgebracht. In de loop van de avond zal duidelijk worden hoe jullie die gerangschikt hebben. Nu zelfs Gretz de deadline gehaald heeft, komen we op een totaal van zestien deelnemers, waarvoor dank.

P.S. Gretz: My Manic and I was helaas ook weggestemd in de tweede ronde, maar dan schuiven jouw nummers 2 tot 11 gewoon één plaatsje op.

In de eerste ronde haalde dit liedje als enige vier stemmen, maar uiteindelijk bengelt het onderaan in de finale. Je kunt telkens op de titel klikken voor een link naar YouTube.

21. Salinas (2011)*
Punten: 5
Aantal stemmen: 2

Salinas is de stad in Californië waar John Steinbeck geboren werd en waar diens East of Eden zich afspeelt. Laura Marling zegt dat ze meer inspiratie haalt uit auteurs als Jane Austen en de zusjes Brontë dan uit de populaire cultuur. Ze wijkt af van de akoestische klank van haar vroege liedjes door er een stevige elektrische gitaar bij te betrekken.

20. The Muse (2011)*
Punten: 14
Aantal stemmen: 4

Uit beroepsmisvorming bekijkt Laura Marling een partner uitsluitend als een muze of mogelijke inspiratie voor liedjes. Zichzelf beschrijft ze als een beest dat mensen leegzuigt voor eigen doeleinden. Ze gebruikt een open stemming in G voor haar gitaar, zodat ze veel losse snaren kan gebruiken. Een getokkelde contrabas en een stijgend loopje van de banjo zorgen voor een swingend ritme.

19. Little Bird (2013)*
Punten: 16
Aantal stemmen: 3

Rosie Grace Dwyer (1989 - 2008) was een kunstschilderes die op haar negentiende stierf aan bloedvergiftiging. In deze elegie noemt Laura Marling haar een klein, kwetsbaar vogeltje, in tegenstelling tot de arend die ze zelf is. Boven een klagende gitaarbegeiding spreekt ze de overleden kunstenares rechtstreeks aan.

18. I Was an Eagle (2013)
https://res.feednews.com/assets/v2/43ca1cb51b54c257f58e23c83b6bce62?width=450&height=336&quality=hq&category=ng_Not_Sports
Punten: 22
Aantal stemmen: 5

De tweede track van het bijna gelijknamige album vloeit naadloos voort uit de eerste, en daarna volgen er nog twee. Net als in het openingsnummer verbindt ze de strofes met een stijgend toonladder in een open gitaarstemming. Ze richt zich tot een vriend die beweert dat ze op z’n grootmoeder lijkt. De arend is een metafoor waarmee ze zichzelf voorstelt als een machtig, egoïstisch wezen dat op een prooi aast.

17. Take the Night Off (2013)*
https://lauramarlingarchive.com/img/updates/laura-marling-alexandra-live-at-union-chapel-london-2020-06-06.jpg
Punten: 22
Aantal stemmen: 5

De eerste vier liedjes van Once I Was an Eagle vormen een cyclus zonder onderbreking. Een open gitaarstemming in C laat toe dat ze een stijgende toonladder kan spelen op één snaar, terwijl de andere snaren los blijven. Ze rekent af met het Beest uit haar vorige album, dat nu maar beter op kan krassen.

16. Short Movie (2015)
https://mvclip.ru/content/images/albums/6/e59fa9a8de1948e2b5372bae1f09c189.jpg
Punten: 27
Aantal stemmen: 5

Op haar album Short Movie wisselt Laura Marling af tussen akoestische en elektrische gitaar. De achtergrondgeluiden met strijkers en verstoorde elektrische klanken krijgen hier iets psychedelisch. De titel leende ze van een Amerikaanse kennis die vaak het zinnetje “It’s a short movie man” gebruikte.

15. Curse of the Contemporary (2018) [LUMP]
https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/BBPJFwZ.img?h=315&w=600&m=6&q=60&o=t&l=f&f=jpg
Punten: 34
Aantal stemmen: 7
Nummer 1 van: Slowgaze

LUMP is een samenwerking met Mike Lindsay, de bebaarde leider van de groep Tunng. Dit genre wordt folktronica genoemd, omdat het folkelementen en akoestische instrumenten combineert met elektronische klanken. Laura Marling woonde een tijdje in Los Angeles, waar ze verwonderd keek naar een groep aanhangers van New Age die de zon aanbaden.

14. Alpha Shallows (2010)*
https://i.pinimg.com/236x/11/a9/fa/11a9fa9db9cbc8271450aade032a532a--drawings-of-people-laura-marling.jpg
Punten: 37
Aantal stemmen: 7

Holland Road en Holland Park Avenue zijn twee brede Londense lanen met victoriaanse architectuur in de buurt van Holland Park. Mogelijk gaat Holland Road (2012) van Mumford & Sons over dezelfde wandeling die Laura Marling en Marcus Mumford daar ooit samen maakten. Laatstgenoemde is te horen als slagwerker. Begeleid door vioolpizzicato’s haalt de zangeres herinneringen op.

13. The Beast (2011)
https://i2.wp.com/celmoreblog.com/wp-content/uploads/2019/11/laura-marling-the-beast.jpg?resize=800%2C450&ssl=1
Punten: 42
Aantal stemmen: 7
Nummer 1 van: Choconas, dynamo d

Het Beest komt in verschillende liedjes van A Creature I Don't Know. Het is een metafoor voor haar verborgen duistere kant, haar innerlijke demonen. Het album begint met rustige akoestische klanken, maar dat zwelt geleidelijk aan. Dit centrale nummer bouwt op naar een klankexplosie met elektrische gitaar. Ze aanroept de godin Sophia, maar krijgt gezelschap van het Beest.

12. Goodbye England (Covered in Snow) (2010)
https://pisnicky-akordy.cz/images/com_lyrics/albums/9/laura-marling-goodbye-england-covered-in-snow-single.jpg
Punten: 43
Aantal stemmen: 8
Nummer 1 van: stardust_be

Het beeld van een besneeuwde heuveltop is wel erg idyllisch tijdens een hittegolf. In het buitenland kreeg Laura Marling last van heimwee toen ze zich herinnerde dat haar vader haar als kind meenam naar zo’n plek in Engeland. Ze moest beloven dat ze hem vóór z’n dood terug zou brengen naar die plek. De fluit in de intro en de strijkers zorgen voor een melancholische sfeer.

11. Night Terror (2008)*
https://img.discogs.com/wMcr3R0JZ43HO_ZpX0SkFnGijEw=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1545003-1227377283.jpeg.jpg
Punten: 44
Aantal stemmen: 7

Ooit ging ze uit met een man die leed aan nachtangst of pavor nocturnus. Hij schreeuwde soms tijdens z’n slaap. Shepherd’s Bush Green is een groot park in Londen. Twee leden van Mumford & Sons zijn hierop te horen: slagwerker Marcus Mumford en contrabassist Ted Dwane.

10. Tap at My Window (2008)*
https://i.pinimg.com/474x/84/0a/4b/840a4baa6cda88ab117011ebb54da56e--laura-marling-music-industry.jpg
Punten: 45
Aantal stemmen: 7
Nummer 1 van: Shaky

Op haar achttiende klonk Laura Marling al erg volwassen. Volgens haar zijn leeftijd en ervaring relatief, en gaat het vooral over intensiteit. Hier zingt ze over een aanbidder die op het raam van een jonge vrouw tikt, maar deze twijfelt of ze hem binnen wil laten. Ze verwijt haar ouders hoe ze haar opgevoed hebben. Het begint met sobere gitaarakkoorden, maar daarna komen er strijkers bij.

9. Rambling Man (2010)
https://images.genius.com/245c7e700c01b60c580618e437fcf340.300x300x1.jpg
Punten: 46
Aantal stemmen: 9

Hier zingt ze over de kwetsbaarheid en onzekerheid van iemand die negatieve ervaringen heeft gekend. Ze beweert dat het al te gemakkelijk is jezelf te verliezen en je over te geven aan melancholie. Drie leden van Mumford & Sons zorgen voor een folkrocksound: Marcus Mumford op drums, Ted Dwane op contrabas en Winston Marshall op banjo,

Mumford& Sons kunnen blijkbaar best goede muziek maken, als ze maar niet zelf zingen of schrijven

Inderdaad, ranja slaat de spijker op zijn kop. Had ik eerlijk gezegd ook wel een beetje met Noah and the Whale.