Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
1
geplaatst: 5 februari 2022, 19:14 uur
Superieur, natuurlijk.
10
Van de live-versies zal het nipt die van Weld zijn, denk ik.
Geweldig genoten van dit topic, trouwens. Bedankt, Harm!
10
Van de live-versies zal het nipt die van Weld zijn, denk ik.
Geweldig genoten van dit topic, trouwens. Bedankt, Harm!
0
geplaatst: 5 februari 2022, 20:49 uur
Mijn favoriete versie is denk ik ook de Weld versie, voornamelijk vanwege de eind solo, die hij ook ten gehore bracht in Berlijn 82, wat misschien mijn op één na favoriete versie is, al heeft het rauwe karakter van de 76 versie ook zijn charme.
1
geplaatst: 5 februari 2022, 21:01 uur
Hier nog een interessante analyse betreffende het spel van Neil Young, gebruik makend van beelden van Berlijn:
1
geplaatst: 6 februari 2022, 17:35 uur
Hangin' On a Limb 8,0
Such a Woman 8,6
Over and Over 9,2
Ways of Love 6,3
Like a Hurricane 10! (natuurlijk)
Weld denk ik toch de favoriete liveversie
Such a Woman 8,6
Over and Over 9,2
Ways of Love 6,3
Like a Hurricane 10! (natuurlijk)
Weld denk ik toch de favoriete liveversie
0
geplaatst: 7 februari 2022, 08:45 uur
Toch nog een toegift.
De aankondiging van een nieuw Neil Young studio album betekent meestal dat een ander project uit zijn archief het onderspit moet delven. Immers Young staat erop om zijn albums tegelijkertijd op CD en LP uit te brengen. En aangezien de vinylproductie de vraag niet kan bijhouden betekent dat enorme vertragingen. Tel daarbij op dat ik de laatste 6 à 7 jaar nou niet echt bepaald warmloop voor nieuwe albums en is het logisch te verklaren dat ik niet direct in jubelstemming ben als hij er eentje aankondigt. Colorado vond ik zwaar teleurstellend en dus hield ik mijn hart vast bij Barn.
Maar ik had het mis. Barn is een meer dan prima album. Ja, het is het zoveelste in het thema ‘we moeten de wereld redden’, maar Young lijkt net even wat meer tijd genomen te hebben voor de teksten. Voor het schrijven van het album gaf hij te kennen een andere aanpak te hebben gehanteerd dan voorheen en het laat zich horen. Hij houdt zich wel vast aan het ‘the first take is right’ principe, spontaniteit en ‘magie’ verkiezend boven foutloos gespeelde muziek.
Welcome Back is met afstand mijn favoriete nummer van de plaat. Laten we hopen dat Young nog de gelegenheid krijgt het nummer live te vertolken. Het zou verdiend zijn.
PS: ik mis nog een stem op Like a Huricane van o.a. Poek, bonothecat en henk01.
PPS: de einduitslag laat even op zich wachten. Morgen nog wat overdenkingen van mijn kant, daarna nog wat tijd om wat laatste stemmen binnen te laten komen, statistieken te verzamelen, etc.
Maar Welcome Back is wel écht het laatste nummer van deze meter.
De aankondiging van een nieuw Neil Young studio album betekent meestal dat een ander project uit zijn archief het onderspit moet delven. Immers Young staat erop om zijn albums tegelijkertijd op CD en LP uit te brengen. En aangezien de vinylproductie de vraag niet kan bijhouden betekent dat enorme vertragingen. Tel daarbij op dat ik de laatste 6 à 7 jaar nou niet echt bepaald warmloop voor nieuwe albums en is het logisch te verklaren dat ik niet direct in jubelstemming ben als hij er eentje aankondigt. Colorado vond ik zwaar teleurstellend en dus hield ik mijn hart vast bij Barn.
Maar ik had het mis. Barn is een meer dan prima album. Ja, het is het zoveelste in het thema ‘we moeten de wereld redden’, maar Young lijkt net even wat meer tijd genomen te hebben voor de teksten. Voor het schrijven van het album gaf hij te kennen een andere aanpak te hebben gehanteerd dan voorheen en het laat zich horen. Hij houdt zich wel vast aan het ‘the first take is right’ principe, spontaniteit en ‘magie’ verkiezend boven foutloos gespeelde muziek.
Welcome Back is met afstand mijn favoriete nummer van de plaat. Laten we hopen dat Young nog de gelegenheid krijgt het nummer live te vertolken. Het zou verdiend zijn.
PS: ik mis nog een stem op Like a Huricane van o.a. Poek, bonothecat en henk01.
PPS: de einduitslag laat even op zich wachten. Morgen nog wat overdenkingen van mijn kant, daarna nog wat tijd om wat laatste stemmen binnen te laten komen, statistieken te verzamelen, etc.
Maar Welcome Back is wel écht het laatste nummer van deze meter.
0
geplaatst: 7 februari 2022, 09:09 uur
Voor de verandering trap ik zelf af met de eerste stem. Welcome Back is vintage Neil, spannend gitaarwerk, een lekkere slow burn. Een meester aan het werk.
9
(en oh ja, Like a Hurricane krijgt ook van mij een 10)
9
(en oh ja, Like a Hurricane krijgt ook van mij een 10)
1
geplaatst: 7 februari 2022, 10:48 uur
Welcome Back weet me meer te overtuigen dan in het begin , maar ik ben toch niet zo heel enthousiast.
Het is wel het beste nummer op Barn. Maar meer dan een 7,3 zit er niet in .
Harm , bedankt voor deze fantastische reis , waarbij je mijn eeuwigdurende liefde voor Neil weer hebt aangewakkerd en boeiende achtergrond informatie hebt gegeven over de opnameprocessen en de grillen van Ome Neil. Het was dagelijks een spannend onderdeel van mijn dag en ik baalde er dan ook stevig van dat als er door wat voor omstandigheden dan ook geen nieuwe was. Een stukje houvast in duistere tijden. Fijn dat je deze meter met liefde en passie hebt gemaakt. Rest mij nog 1 cijfer te geven en das voor jouw inzet en expertise een dikke 11. Thanx!!!!
Neil Percival Young:
Hij blijft een ongrijpbaar fenomeen voor mij.
Ook is hij de trouwe vriend die soms het bloed onder je nagels vandaan haalt, maar op de juiste momenten de juiste snaar raakt.
Ik heb ooit een hartstochtelijk betoog geschreven bij het album On The Beach.
Dat blijft nog steeds overeind.
Ik hoop dat hij nog wat jaren onder ons blijft en dat hij e3igenzinnig blijft doen waar hij goed in is. En natuurlijk hoop ik nog een keer op een tour. Met CH, PotR of desnoods PJ . Solo mag natuurlijk ook.
Het is wel het beste nummer op Barn. Maar meer dan een 7,3 zit er niet in .
Harm , bedankt voor deze fantastische reis , waarbij je mijn eeuwigdurende liefde voor Neil weer hebt aangewakkerd en boeiende achtergrond informatie hebt gegeven over de opnameprocessen en de grillen van Ome Neil. Het was dagelijks een spannend onderdeel van mijn dag en ik baalde er dan ook stevig van dat als er door wat voor omstandigheden dan ook geen nieuwe was. Een stukje houvast in duistere tijden. Fijn dat je deze meter met liefde en passie hebt gemaakt. Rest mij nog 1 cijfer te geven en das voor jouw inzet en expertise een dikke 11. Thanx!!!!
Neil Percival Young:
Hij blijft een ongrijpbaar fenomeen voor mij.
Ook is hij de trouwe vriend die soms het bloed onder je nagels vandaan haalt, maar op de juiste momenten de juiste snaar raakt.
Ik heb ooit een hartstochtelijk betoog geschreven bij het album On The Beach.
Dat blijft nog steeds overeind.
Ik hoop dat hij nog wat jaren onder ons blijft en dat hij e3igenzinnig blijft doen waar hij goed in is. En natuurlijk hoop ik nog een keer op een tour. Met CH, PotR of desnoods PJ . Solo mag natuurlijk ook.
0
geplaatst: 7 februari 2022, 12:20 uur
Ai Twinpeaks, je valt nu toch niet in een zwart gat?
Dank voor de mooie woorden. Hopelijk vult meneer Young zelf het gat met Vol. III of een volgend deel van the Bootleg Series.
Dank voor de mooie woorden. Hopelijk vult meneer Young zelf het gat met Vol. III of een volgend deel van the Bootleg Series.
1
geplaatst: 7 februari 2022, 12:27 uur
Nee dat gaat goed komen ,Harm . Ik haak aan bij een volgende meter , qua smaak fladder ik alle kanten op dus er is er vast wel een van mijn gading.
En Neil kennende ga ik er vanuit dat we in het loop van dit jaar nog wel een release of 3 kunnen verwachten in welke hoedanigheid dan ook
En Neil kennende ga ik er vanuit dat we in het loop van dit jaar nog wel een release of 3 kunnen verwachten in welke hoedanigheid dan ook
1
geplaatst: 7 februari 2022, 15:52 uur
Such A Woman 7
Over And Over 7
The Ways Of Love 7,2
Like A Hurricane 8,5
Welcome Back 6,8
En een 9,5 voor mijn favoriet.
Over And Over 7
The Ways Of Love 7,2
Like A Hurricane 8,5
Welcome Back 6,8
En een 9,5 voor mijn favoriet.
1
geplaatst: 7 februari 2022, 17:42 uur
Twinpeaks schreef:
Nee dat gaat goed komen ,Harm . Ik haak aan bij een volgende meter , qua smaak fladder ik alle kanten op dus er is er vast wel een van mijn gading.
En Neil kennende ga ik er vanuit dat we in het loop van dit jaar nog wel een release of 3 kunnen verwachten in welke hoedanigheid dan ook
Nee dat gaat goed komen ,Harm . Ik haak aan bij een volgende meter , qua smaak fladder ik alle kanten op dus er is er vast wel een van mijn gading.
En Neil kennende ga ik er vanuit dat we in het loop van dit jaar nog wel een release of 3 kunnen verwachten in welke hoedanigheid dan ook
Misschien dat ik in de nabije toekomst nog eens een Neil Young Live Knock out organiseer. De laatste Neil Young KO is al een hele poos geleden.
1
geplaatst: 7 februari 2022, 19:36 uur
Mooie afsluiter van deze meter, één van favoriete songs van Barn, dat ik als geheel wel wat wisselvallig vind qua kwaliteit.
8
8
2
geplaatst: 7 februari 2022, 21:16 uur
Welcome Back: Album beviel mij ook verrassend goed, misschien nog eens draaien via Sp... Oh, nee.
7,9
Wellicht dat ik het album überhaupt nooit beluisterd had zonder dit topic, want een van de effecten is dat mijn interesse in Neil Young, de laatste paar jaar een beetje tanende vanwege het matige niveau van zijn laatste albums, wel weer werd aangewakkerd. Ik werd eraan herinnerd dat de man toch echt een hoop geweldige muziek heeft gemaakt, en ik ontdekte hier en daar een paar pareltjes. Zoals Twinpeaks al opmerkte, was het een mooi dagelijks ritueel geworden, dank harm1985 voor de mooie rondleiding.
7,9
Wellicht dat ik het album überhaupt nooit beluisterd had zonder dit topic, want een van de effecten is dat mijn interesse in Neil Young, de laatste paar jaar een beetje tanende vanwege het matige niveau van zijn laatste albums, wel weer werd aangewakkerd. Ik werd eraan herinnerd dat de man toch echt een hoop geweldige muziek heeft gemaakt, en ik ontdekte hier en daar een paar pareltjes. Zoals Twinpeaks al opmerkte, was het een mooi dagelijks ritueel geworden, dank harm1985 voor de mooie rondleiding.
5
geplaatst: 8 februari 2022, 09:23 uur
Welcome Back komt na 12 stemmen nét tekort voor een plek in de top 100; een 8.04 brengt het op de 104e plek. Zoals ik (en een aantal anderen al zeiden), het werk van Neil Young intrigeert de laatste jaren steeds minder, toch bevat bijna elk album van de laatste 10 jaar wel één a twee nummers die evengoed de moeite waard zijn.
Het feit dat hij bijna 60 jaar na het uitbrengen van zijn eerste single Aurora nog met Welcome Back op de proppen kan komen is tekenend voor een grootmeester. Ik ben misschien wat bevooroordeeld, maar welke andere artiest is zo veelzijdig als Neil Young? Natuurlijk lag Young's absolute piek tussen 69 en 79, maar ook daarna heeft hij nog genoeg moois uitgebracht, mischien wel mooiere dingen dan die andere grootmeester na diens piek.
Het was me een waar genoegen om te doen, al had ik de hoeveelheid werk een beetje onderschat. De originele doelstelling was om circa 250 nummers te bespreken, maar het zijn er uiteindelijk zo’n 100 meer geworden. Mijn filosofie hierachter was helder; van alle ‘belangrijke’ albums komen in principe alle nummers aan bod. Verder had ik als ‘regel’ dat van zijn bekendste, meest populaire nummers de studioversie besproken zou worden. Live versies kwamen alleen aan bod als deze significant afweken van het origineel. Nu kun je discussiëren over wat significant is, maar voor mij hield het in dat de Massey Hall versie van Down by the River en Cowgirl in the Sand wél aan bod kwam en de Fillmore East versie niét. En daarom hebben we ook gestemd op de Unplugged versie van Like a Hurricane en Mr. Soul.
Dan heb je binnen het oeuvre van Neil Young nog talloze ‘alternatieve versies’, ook hier heb ik me (een beetje) proberen in te houden, ik heb me met name beperkt tot de nummers uit zijn archieven of nummers die tot het Neil Young canon behoorden, dus vandaar stemmen voor zowel de akoestische als elektrische versie van Hitchhiker, Powderfinger, Ride my Llama en Kansas, maar ook stemmen voor de Trans versies van Mr. Soul en Transformer Man.
Als laatste wilde ik elk aspect van Neil’s rijke oeuvre aan bod laten komen, waarbij mijn persoonlijke smaak ook een rol speelde uiteraard. Ook hier wilde ik het niet té gek maken, vandaar slechts 3 nummers van Everybody’s Rockin’ en een vergelijkbaar aantal van Landing on Water. Het verklaart ook waarom er relatief veel nummers van A Treasure en Bluenote Café in de lijst staan (en praktisch niets van Old Ways en This Note’s for You). Zijn meeste recente albums kwamen er een stuk bekaaider af, van The Visitor en Monsanto Years zijn zelfs helemaal geen nummers opgenomen in de lijst. Nu kun je beargumenteren dat A New Day for Love het ongetwijfeld beter had gedaan dan Cry, Cry, Cry of Kinda Fonda Wanda, per saldo luister ik liever naar Everybody’s Rockin’ dan naar The Monsanto Years.
In 2022 moet Archives Vol. III uitkomen. Deze lijst is dus feitelijk nooit echt af, maar voor zover ik kan inschatten zit er weinig in Vol. III dat in de top 100 gaat komen. In de eerste plaats omdat de periode 76-78 al ruimschoots aan bod is gekomen, in de tweede plaats omdat de jaren 80-87 niet de populairste zijn in zijn oeuvre én ik aan de hand van bootlegs al wat cherry picking heb gedaan.
Dan nog een persoonlijke kanttekening bij de uitslag. De top 100 bevat weinig verrassingen (Interstate en Scenery misschien) en de onderin is het ook weinig verrassend dat we veel nummers uit de jaren 80 tegenkomen. Nummers waarvan ik écht had gedacht dat ze beter zouden scoren (omdat het persoonlijke favorieten zijn) zijn Sweet Joni, It Might Have Been, Hawaiian Sunrise, Greensleeves en Love/Art Blues.
Ook de nummers van A Treasure en Bluenote Café doen het beduidend minder dan het gemiddelde bij het album doen vermoeden. Aangenaam verrast ben ik door het hoge gemiddelde cijfer van Tonight’s the Night, dat niet veel onderdoet voor Harvest, On the Beach en After the Goldrush. In de onderste regionen heb ik alleen met het ‘beste’ van Everybody’s Rockin’, A Letter Home en Americana de plank echt misgeslagen. Uiteindelijk eindigen slechts 8 nummers onder de 6 gemiddeld. Om de top 100 te halen was op zijn minst een 8.08 nodig. Dat zegt genoeg over de breedte en kwaliteit van Young’s oeuvre.
De definitieve uitslag laat nog even op zich wachten zodat mensen nog even de tijd hebben om in te halen.
De stembussen sluiten maandagochtend 14 februari 8:00.
Tot die tijd zal ik hier wat statistieken plaatsen.
Het feit dat hij bijna 60 jaar na het uitbrengen van zijn eerste single Aurora nog met Welcome Back op de proppen kan komen is tekenend voor een grootmeester. Ik ben misschien wat bevooroordeeld, maar welke andere artiest is zo veelzijdig als Neil Young? Natuurlijk lag Young's absolute piek tussen 69 en 79, maar ook daarna heeft hij nog genoeg moois uitgebracht, mischien wel mooiere dingen dan die andere grootmeester na diens piek.
Het was me een waar genoegen om te doen, al had ik de hoeveelheid werk een beetje onderschat. De originele doelstelling was om circa 250 nummers te bespreken, maar het zijn er uiteindelijk zo’n 100 meer geworden. Mijn filosofie hierachter was helder; van alle ‘belangrijke’ albums komen in principe alle nummers aan bod. Verder had ik als ‘regel’ dat van zijn bekendste, meest populaire nummers de studioversie besproken zou worden. Live versies kwamen alleen aan bod als deze significant afweken van het origineel. Nu kun je discussiëren over wat significant is, maar voor mij hield het in dat de Massey Hall versie van Down by the River en Cowgirl in the Sand wél aan bod kwam en de Fillmore East versie niét. En daarom hebben we ook gestemd op de Unplugged versie van Like a Hurricane en Mr. Soul.
Dan heb je binnen het oeuvre van Neil Young nog talloze ‘alternatieve versies’, ook hier heb ik me (een beetje) proberen in te houden, ik heb me met name beperkt tot de nummers uit zijn archieven of nummers die tot het Neil Young canon behoorden, dus vandaar stemmen voor zowel de akoestische als elektrische versie van Hitchhiker, Powderfinger, Ride my Llama en Kansas, maar ook stemmen voor de Trans versies van Mr. Soul en Transformer Man.
Als laatste wilde ik elk aspect van Neil’s rijke oeuvre aan bod laten komen, waarbij mijn persoonlijke smaak ook een rol speelde uiteraard. Ook hier wilde ik het niet té gek maken, vandaar slechts 3 nummers van Everybody’s Rockin’ en een vergelijkbaar aantal van Landing on Water. Het verklaart ook waarom er relatief veel nummers van A Treasure en Bluenote Café in de lijst staan (en praktisch niets van Old Ways en This Note’s for You). Zijn meeste recente albums kwamen er een stuk bekaaider af, van The Visitor en Monsanto Years zijn zelfs helemaal geen nummers opgenomen in de lijst. Nu kun je beargumenteren dat A New Day for Love het ongetwijfeld beter had gedaan dan Cry, Cry, Cry of Kinda Fonda Wanda, per saldo luister ik liever naar Everybody’s Rockin’ dan naar The Monsanto Years.
In 2022 moet Archives Vol. III uitkomen. Deze lijst is dus feitelijk nooit echt af, maar voor zover ik kan inschatten zit er weinig in Vol. III dat in de top 100 gaat komen. In de eerste plaats omdat de periode 76-78 al ruimschoots aan bod is gekomen, in de tweede plaats omdat de jaren 80-87 niet de populairste zijn in zijn oeuvre én ik aan de hand van bootlegs al wat cherry picking heb gedaan.
Dan nog een persoonlijke kanttekening bij de uitslag. De top 100 bevat weinig verrassingen (Interstate en Scenery misschien) en de onderin is het ook weinig verrassend dat we veel nummers uit de jaren 80 tegenkomen. Nummers waarvan ik écht had gedacht dat ze beter zouden scoren (omdat het persoonlijke favorieten zijn) zijn Sweet Joni, It Might Have Been, Hawaiian Sunrise, Greensleeves en Love/Art Blues.
Ook de nummers van A Treasure en Bluenote Café doen het beduidend minder dan het gemiddelde bij het album doen vermoeden. Aangenaam verrast ben ik door het hoge gemiddelde cijfer van Tonight’s the Night, dat niet veel onderdoet voor Harvest, On the Beach en After the Goldrush. In de onderste regionen heb ik alleen met het ‘beste’ van Everybody’s Rockin’, A Letter Home en Americana de plank echt misgeslagen. Uiteindelijk eindigen slechts 8 nummers onder de 6 gemiddeld. Om de top 100 te halen was op zijn minst een 8.08 nodig. Dat zegt genoeg over de breedte en kwaliteit van Young’s oeuvre.
De definitieve uitslag laat nog even op zich wachten zodat mensen nog even de tijd hebben om in te halen.
De stembussen sluiten maandagochtend 14 februari 8:00.
Tot die tijd zal ik hier wat statistieken plaatsen.
0
geplaatst: 8 februari 2022, 09:47 uur
Zoals gezegd hebben we op 351 nummers gestemd. Deze zijn afkomstig van 76 verschillende albums (live, studio, box sets, etc.)
Van deze 351 nummers komen er:
32 uit de jaren 60,
141 uit de jaren 70,
73 uit de jaren 80,
59 uit de jaren 90,
27 uit de jaren 00
18 uit de jaren 10
en uiteraard ééntje uit de 20's.
Oftwel muziek uit 7 decennia.
Van deze 351 nummers komen er:
32 uit de jaren 60,
141 uit de jaren 70,
73 uit de jaren 80,
59 uit de jaren 90,
27 uit de jaren 00
18 uit de jaren 10
en uiteraard ééntje uit de 20's.
Oftwel muziek uit 7 decennia.
1
geplaatst: 8 februari 2022, 13:00 uur
Ik ben alvast dolblij dat ik door dit topic, door jou harm1985, het Trans-album heb mogen ontdekken, ook al wordt dit gerekend tot de minste van Neil.
En ook voor het fantastische This Note's for You.
Alvast enorm veel dank en respect voor het opzetten, doorzetten en volbrengen van een pracht van een topic, waarbij ik helaas vanwege tijdsgebrek vroegtijdig heb moeten afhaken.
Ik ga de inhaalslag nog wel maken om de rest ook te ontdekken, maar dat zal voor later in het jaar zijn.
En ook voor het fantastische This Note's for You.
Alvast enorm veel dank en respect voor het opzetten, doorzetten en volbrengen van een pracht van een topic, waarbij ik helaas vanwege tijdsgebrek vroegtijdig heb moeten afhaken.
Ik ga de inhaalslag nog wel maken om de rest ook te ontdekken, maar dat zal voor later in het jaar zijn.
0
geplaatst: 8 februari 2022, 13:08 uur
Nóg een Trans adept! Landing on Water en Life zullen je ook zijn bevallen?
0
geplaatst: 8 februari 2022, 14:44 uur
harm1985 schreef:
Zoals gezegd hebben we op 351 nummers gestemd. Deze zijn afkomstig van 76 verschillende albums (live, studio, box sets, etc.)
Van deze 351 nummers komen er:
32 uit de jaren 60,
141 uit de jaren 70,
73 uit de jaren 80,
59 uit de jaren 90,
27 uit de jaren 00
18 uit de jaren 10
en uiteraard ééntje uit de 20's.
Oftwel muziek uit 7 decennia.
Zoals gezegd hebben we op 351 nummers gestemd. Deze zijn afkomstig van 76 verschillende albums (live, studio, box sets, etc.)
Van deze 351 nummers komen er:
32 uit de jaren 60,
141 uit de jaren 70,
73 uit de jaren 80,
59 uit de jaren 90,
27 uit de jaren 00
18 uit de jaren 10
en uiteraard ééntje uit de 20's.
Oftwel muziek uit 7 decennia.
Ik zweer het nog steeds in de jaren '60 werd het muzikale wiel uitgevonden
In de jaren 70 werd het verder ontwikkeld tot de Top
En herbergt vrijwel in alle genres de beste en mooiste muziek
In de Jaren 80 werd het op uitzonderingen na al minder sterk ......
Neil Young is een goed voorbeeld daarvan
Dus dit verbaasd me niks
1
geplaatst: 8 februari 2022, 14:49 uur
En ik wil onze Young Encyclopedie harm1985 bedanken voor deze NY meter 
0
geplaatst: 8 februari 2022, 16:00 uur
teus schreef:
Ik zweer het nog steeds in de jaren '60 werd het muzikale wiel uitgevonden
In de jaren 70 werd het verder ontwikkeld tot de Top
En herbergt vrijwel in alle genres de beste en mooiste muziek
In de Jaren 80 werd het op uitzonderingen na al minder sterk ......
Neil Young is een goed voorbeeld daarvan
Dus dit verbaasd me niks
(quote)
Ik zweer het nog steeds in de jaren '60 werd het muzikale wiel uitgevonden
In de jaren 70 werd het verder ontwikkeld tot de Top
En herbergt vrijwel in alle genres de beste en mooiste muziek
In de Jaren 80 werd het op uitzonderingen na al minder sterk ......
Neil Young is een goed voorbeeld daarvan
Dus dit verbaasd me niks
Heeft wellicht ook wat te maken met de productiviteit van Dhr. Young.
In de jaren 70 bracht hij 11 albums uit (waaronder verzamelaar Decade), plus twee albums met CSNY (én een single), eentje met Stills en dan zijn er ook nog eens een hoop nummers van Archives Vol. I en II uit de jaren 70 en dingen als Young Shakespeare, Cellar Door en Carnegie Hall. En dan moet Vol. III ook nog uitkomen.
Wat de man heeft gemaakt in de periode 68-78 is haast ongeëvenaard. Daar hoef je maar één blik voor op het gemiddelde cijfer te werpen van de albums uit deze periode. Ik bedoel, liefst 15 albums, live en studio die (ruim) boven de 4* scoren.
* denotes required fields.