VladTheImpaler schreef:
Zoals we gewend zijn tijdens het SvhJ maandfeest is er ook altijd een spot voor een avontuurlijke artiest. Gretz wist nog wel iemand die deze plek goed zou kunnen invullen, en na goedkeuring van de jury mag Caroline weer van de partij zijn. Het mag dan inmiddels al wel december zijn, Caroline laat ons voor even geloven dat we ons midden in hartje zomer bevinden. Binnen in de zaal stijgt de temperatuur langzaam ook.

1. Caroline Polachek - Sunset (7.4)

Opvallende (Spaanse?) gitaar om het nummer te starten. Het nummer heeft een zekere herkenbaarheid in zich waardoor ik me al geruime tijd afvraag of het niet zeer sterk op ee ander nummer lijkt, maar voorlopig nog niet gevonden wat dit dan zou zijn. Fijn refrein met vervolgens de hoge uithalen van Polachek. Zeer zomers nummer dat blijft hangen en voor een instant happy gevoel zorgt.

10. Caroline Polachek – Sunset

Sunset is een lekker zomers nummer van een heerlijke plaat, maar moet toch veel voor zich dulden. Caroline komt er echter allerminst bekaaid vanaf. Billions komt nog.

4. Caroline Polachek - Sunset
Ik moet eerlijk toegeven dat ik na de eerste luisterbeurt niet meteen overtuigd was van de eeuwigheidswaarde van dit nummer. De flamenco invalshoek was verrassend en daardoor pakte het wel meteen mijn aandacht, maar hoe lang zou dit leuk blijven? Het antwoord: het werd alleen maar leuker en leuker. Waarschijnlijk omdat Caroline een geniale songwriter is.

10. Caroline Polachek - Sunset
Best een aardig melodietje, maar verder is dit een erg matig nummer van een niet al te bijzondere zangeres, die ook nog eens zo nodig moet gaan jodelen. Helaas is het ook niet helemaal gelukt om van de autotune af te blijven, dat levert nog extra minpunten op.

Teunnis schreef:
De band die in dit topic eigenlijk niet lijkt te kunnen verliezen, maar op het moment supreme meestal toch nog verslagen wordt. De geschiedenis herhaalt zich. In de eindejaarsfinale van 2019 kwamen ze nog tien punten tekort voor de winst, maar in 2020 leek niks ze in de weg te kunnen staan. Tot ze compleet verrast werden door een Charli XCX. Ze schreven er spontaan een liedje over. Over dat liedje horen jullie meer zodra de presentator van de volgende maandfinale de winnaar bekend maakt. In de 2021-editie van Song van het Jaar grijpen ze vooralsnog ook net mis: Track X werd tweede in zijn maandfinale, achter het allang weer door iedereen vergeten Meikyu. En nu is het opnieuw niet meer dan een tweede plek. Mocht het enige troost bieden: de winst was heel ver uit zicht. Bizar ver uit zicht zou ik het zelfs noemen. Ze kunnen de schuld niet geven aan de dubbeling in de finale, want ook de winnaar had twee nummers in de finale staan.

Het nieuwe album van Black Country, New Road wordt nog meer bejubeld dan hun debuutalbum. In mijn ogen een tikkie onterecht, maar dat ligt vooral aan de sterkte van het debuut. Maar waar For the First Time vooral de meningen verdeelde, is Ants from Up There een allemansvriend. Dat is ook terug te zien in deze finale: beide nummers van de band stonden in meer dan de helft van de lijstje. En anders dan voorheen moeten ze het niet per se hebben van het aantal #1-noteringen. Al blijven die stats ook erg hoog. Maar er was deze maand één nummer dat op élk vlak beter scoorde.

2. Black Country, New Road - Snow Globes (7.3)

Eindelijk brengt BCNR wat uit dat meer mijn ding is. Meer gevoel, meer beleving dan in hun vorige nummers die me niet wisten te pakken. Die strijkers bij aanvang zijn een mooie prelude voor een begeesterend nummer waarbij het terugkerende vioolstukje en het drumwerk op het einde de toppunten zijn.

2. Black Country, New Road – Snow Globes
De reden dat ik Black Country, New Road (nog steeds) één van de beste bands vind die er momenteel rondloopt is dat het een beetje een gimmicky band is, in de beste zin van het woord. Niet gimmicky in de trant van dat het trucjes herhaalt, maar juist dat ze voor zo veel nummers weer een nieuw trucje uit hun mouw halen. In Opus is het de Balkanbeat; in Sunglasses het gestoorde middenstuk en de Kanye-referentie, en in Snow Globes is het natuurlijk de drumwaterval aan het eind van het nummer, die Isaac compleet overstemt en vreemd genoeg het nummer zo veel meer ontroerend maakt. Muziek laat me niet vaak voelen zoals Snow Globes me liet voelen toen ik voor het eerst de climax van dit nummer hoorde, en daarom kan ik het niet anders dan mijn hele top-2 uit BCNR laten bestaan. Basic fanboy die ik ben.

6. Black Country, New Road - Snow Globes

De lange Black Country, New Road-nummers zijn vaak de beste. Zo ook deze, met een drumsolo nota bene. Mij kan het niet gek genoeg.

5. Black Country, New Road - Snow Globes
Heb ik al eens gezegd dat Black Country, New Road dé meest geniale band van deze tijd is? In dit monumentale nummer bevestigen ze dat voor een zoveelste keer. Compositie, een 10. Tekst, een 10. Instrumentarium, een 10. Creativiteit, een 10. Originaliteit, een 10. Bezieling, een 10. De enige reden dat ik dit niet in mijn top-3 zet, is omdat ik een ontzettend zuur mannetje ben en het niet kan hebben dat de basketbalsloffen het niet tot de finale hebben gehaald. Want dit is eigenlijk alleen maar een warmdraaiertje voor albumafsluiter Basketball Shoes. En omdat ik de geschiedenis van Henry VIII niet zo goed ken.

09. Black Country, New Road - Snow Globes
Het album Ants from Up There is jammer genoeg lang niet zo goed als het debuut For the First Time. Snow Globes haalt het dan ook niet bij toppers als Sunglasses, Opus, Science Fair, Track X en Athens, France en valt voor mij net buiten de punten.

Poek schreef:
MusicMeterCSL | BeatSense neem ik aan?

hoi123 schreef:
Een lijstje van dingen die een kleine Instagramzoektocht me heeft geleerd:
- Kiwi is het alias van de Londense dj Alex Warren...
- Die het best wel aan het maken is in het clubcircuit, met setjes in Berghain en in de befaamde betegelde studio van Hör...
- En deze voorliefde voor dance combineert met diens liefde voor BDSM en het analyseren ervan, met paneloptredens over "the healing power of kink" en rubrieken in VICE over of de mode-industrie BDSM approprieert. De hoes van diens EP genaamd Hedonistic Tendencies gaf misschien al een kleine hint naar hobby nummer twee.
- Bovendien combineert Warren deze hobby's door het oprichten van queer rave Crossbreed (tevens platenlabel), waar je terecht kan voor een kopje thee tussen het feesten en BDSM'en in de "decompress zone".

Berlijnser gaan we het dus niet krijgen! En onze vakjury kon het waarderen, met maar een puntje afstand van het podium.

3. Kiwi - More Raves (7)

Fijne electronic die sterk in lijn ligt van wat Bicep brengt, wat enerzijds goed is want Bicep is voor mij de interessantste artiest binnen dat genre van de laatste jaren. Anderzijds vind ik het nummer wat weinig smoelwerk hebben. Desalniettemin een beter nummer in de finale dat zeker eens kan passeren op een zomers feestje de komende weken en maanden.

More Raves is voor mij een van de grootste ontdekkingen uit dit topic van het jaar. Er komen geregeld fijne dancetracks voorbij, maar vaak zijn het toch andere nummers die van mij de punten krijgen. Deze onweerstaanbare housetrack bleek een uitzondering en ik ben dan ook blij dat juist dit nummer de finale heeft gehaald. Het constante op- en afbouwen brengt je telkens weer opnieuw in extase, heel knap gedaan.

12. Kiwi - More Raves

Aardig dancenummer, maar is dit nou het beste wat electronic te bieden had vorig jaar? Lijkt me toch niet. Over 2021 won Stupre, dat was een track met echt een eigen smoel en een prachtige winnaar. Dit jaar hebben we een Holden waarbij dit ook schraal afsteekt.

8. Kiwi - More Raves
Geen Bicep, maar Kiwi in de finale. Wie had dat zien aankomen? Terecht wel, al waren de biceps ook best mooi. Ik zou dit graag nog eens op een rave willen horen. Echt een heerlijke track om op te dansen.

12. Kiwi - More Raves
Dit is met afstand het slechtste nummer in deze Grote Finale, een bloedirritant nietszeggend deuntje van een zure vrucht, dat bijna zeven minuten (te) lang doorstuitert en helemaal nergens naartoe gaat. Er is zoveel betere muziek uitgekomen in 2022, ook binnen dit genre. Werkelijk geen idee dus wat dit nummer in de Grote Finale te zoeken heeft, terwijl er zoveel betere kandidaten te vinden waren in de kwart- en halve finales. Ach ja, het kan verkeren.

hoi123 schreef:
Ja jongens, het is echt zo, de maand na zijn eerste gouden plak pakken Danger Mouse en Black Thought opnieuw de monsteroverwinning, met de grootste marge tussen nummer 1 en 2 sinds Big Thief in januari. De laatste keer dat een artiest dit twee maanden op een rij is gelukt is januari 2016, toen Eefje de Visser stuntte met Mee en Jong. Een overwinning van vrij legendarische proporties dus, maar wat wil je dan ook als je als met een MC van legendarische proporties op de proppen komt. Het is nu bijna precies twee jaar geleden dat MF Doom is overleden, en sommigen horen in zijn delivery op Belize ook al dat hij niet in optimale gezondheid was, maar zijn uitzonderlijke talent voor woordkunst was dat zeker wel. Een mooie gouden plak als eerbetoon aan deze legendarische rapper is het minste wat we kunnen doen.

9. Danger Mouse - Belize (6.2)

Kwalitatieve hiphoptrack en fijn om eens achtergrond te horen, maar er zit te weinig in om dit nu spontaan te gaan opzetten. Weinig opvallende sample of raps. Genietbare flow, maar ook niet meer dan dat.

5. Danger Mouse & Black Thought feat. MF DOOM – Belize

Danger Mouse had natuurlijk al het lekkere plaatje The Mouse and the Mask gemaakt met DOOM, maar er bleek nog een harde verse op de plank te liggen. Het resulteert in een superstrakke track waar ook Black Thought goed meekomt (nee grapje, die is ook gewoon top).

12. Danger Mouse & Black Thought feat. MF DOOM - Belize
Geweldige productie van Danger Mouse, een zoveelste legendarische verse van DOOM. Toch mist het voor mij een x-factor. Het is op papier allemaal goed, maar ik ben er niet voor gevallen zoals voor de meest andere finalisten wel. Misschien is het probleem dat de productie wat te veel in herhaling valt.

02. Danger Mouse & Black Thought feat. MF DOOM - Belize
Het album Cheat Codes is het resultaat van de gedroomde samenwerking tussen producer Danger Mouse en rapper Black Thought, echt een magistraal album van begin tot eind. Belize is toch wel het mooiste nummer op het album, ik krijg elke keer weer een brok in mijn keel als MF DOOM erin komt met zijn verzen!

Teunnis schreef:
Ach, zalige ik! Mijn Caroline. Mijn Caroline op het podium. Er is maar één Caroline en dat is Caroline Polachek. Regina - Joanna - Caroline. Sinds 2019 is de heilige drie-eenheid eindelijk voltooid. Een godsgeschenk, een engel als er ooit een was op deze aarde. Ze krijgt hier eindelijk het podium wat ze verdiend. Dan doel ik op een podiumplek. Een figuurlijk podium krijgt ze op zich al genoeg met dank aan mezelf en de andere geobsedeerde hier, aerobag. Al ga ik morgen aan Caroline vertellen dat ze niet op #1 stond in zijn lijstje. Dan is vanaf morgen Caroline helemaal van mij. Of willen Arno, Coma Cat, Dance Lover of yeahyeahyeah nog vechten om haar?

Oké, genoeg gezwijmeld, over naar de harde feiten. Billions stond dus virtueel (net) achter midnight sun, maar achteraf zou je kunnen stellen dat dit te wijten was aan de sterke ladders die telkens geloot werden. In een direct duel in de halve finale met het nog te komen Snow Globes werd het nummer voor het eerst (nipt) verslagen. Caroline haalde al in 2012 haar eerste maandfinale, destijds nog samen met Aaron Pfenning onder de naam Chairlift. Bovendien was dat een remix (van John Talabot en Pional). Daarna heel weinig liefde voor Amerikaanse met Slowaaks bloed. Hooguit een paar plekken aan de onderkant van een top-20. Gelukkig komt wijsheid met de jaren, en zo is So Hot You're Hurting My Feelings tegenwoordig een MuMe-certified classic. Maar Billions overtreft al haar voorgaande werk, ook in prestatie op dit forum. Ze haalt haar beste Björk en Kate Bush - die laatste vooral in uiterlijk in de videoclip - in zichzelf naar boven en met de hulp van Danny L Harle heeft ze een nummer gecreëerd dat de gemoederen bezighoudt. Wat mij betreft zijn de hoogtepunten de productietechnieken in de intro, de haast tot doedelzakken bewerkte stem tijdens de brug, het kinderkoor dat daarop volgt en zoals altijd het bijzondere stemgeluid en -gebruik van Caroline zelf. Miljaar, ben ik toch weer verzand in fanboygedrag in plaats van harde feiten. Ach, jullie hebben het maar te accepteren.

10. Caroline Polachek - Billions (6)

Ok nummer, maar kan me te weinig bekoren in vergelijking met de andere Polachek die in de finale staat. Begrijp niet zo goed waarom net dit nummer haar plaats hier zou verdienen. Weinig memorabel.

1. Caroline Polachek - Billions

Billions is het nummer dat het nieuwste album van mevrouw Polachek afsluit en daarmee gelijk naar een hoger niveau tilt. Het is ook op een of andere manier een heel ander nummer dan de rest, waar het gros van het album frivool en opstuwend is, heeft Billions een andere sfeer. De vergelijking met Björk dringt zich op. Het belooft veel moois als dit een opmaat is naar de toekomst, want de IJslandse bereikte haar hoogtepunt met haar vierde en vijfde worp. Hyped!

1. Caroline Polachek - Billions
Caroline, oh Caroline... Mocht ik maar je psycho zijn. Ik zou je de hele dag sonnets sexten. De hele dag samen naar Surf's Up - grote inspiratiebron voor dit nummer - luisteren met je, terwijl we een overvloed aan druiven en wijn verorberen. En dan tot slot op het strand kijken naar de ondergaande zon terwijl het Trinity Croydon Choir dit nummer op repeat outroot.

11. Caroline Polachek - Billions
Best een aardig melodietje, maar verder is dit een erg matig nummer van een nogal verveeld klinkende zangeres. Helaas is het ook niet helemaal gelukt om van de autotune af te blijven, dat levert nog extra minpunten op.

Edgar18 schreef:
Kom je in de BeatSense dumb_helicopter?

Titmeister schreef:
In een finale met voornamelijk electronic en rock, wint uiteraard het enige hiphopnummer. Edgar voorspelde het al, en krijgt gelijk: met ruime voorsprong en de meeste nummer 1-posities wint Aquamarine net zo afgetekend als Remco Evenepoel de Vuelta.

Gek is dat natuurlijk niet met een dergelijk sterrenensemble. Als je Danger Mouse op productie hebt, Black Thought als leadrapper en Michael Kiwanuka op de backing vocals, ben je ook wel aan je stand verplicht om een topproductie te leveren. Persoonlijk vind ik dit niet nog niet eens het beste nummer van Cheat Codes - het album staat natuurlijk niet voor niets boven de 4* gemiddeld - dus dat belooft nog wat voor de komende maanden!

Bij deze iedereen weer bedankt voor het meespelen en op naar mei! Eh, juli bedoel ik.

7. Danger Mouse - Aquamarine (6.5)

Mooie productie en een solide hiphopnummer. Iets snediger dan de andere Danger Mouse in de finale met een betere flow. Anderzijds toch ook niet het niveau dat ik verwacht van hiphopnummers in de finale. Niet meteen een nummer met een grote herspeelbaarheid.

11. Danger Mouse & Black Thought feat. Michael Kiwanuka – Aquamarine

Aquamarine heeft toch wat van zijn glans verloren. Blijft een lekker nummer, maar niet bijzonder genoeg voor punten in de jaarfinale.

11. Danger Mouse & Black Thought feat. Michael Kiwanuka - Aquamarine
Waar Belize op papier beter is, blijft deze voor mij beter hangen. Ik denk dat hier juist goed gaat, waar het bij Belize niet helemaal gelukt is: opbouw en progressie. Belize gaat muzikaal niet echt ergens heen, dit nummer heeft meer muzikale progressie en narratief. Wel net iets te smooth naar mijn persoonlijke smaak. Maar dit is wel nitpicking, want zowel Belize als Aquamarine zou ik net onder een 9 geven.

03. Danger Mouse & Black Thought feat. Michael Kiwanuka - Aquamarine
Aquamarine is één van de prijsnummers op het album Cheat Codes, dat voortkwam uit de briljante samenwerking tussen producer Danger Mouse en rapper Black Thought. De bijdrage van Kiwanuka is vrij subtiel, maar wel een erg fijne toevoeging.

Teunnis schreef:
Big Thief wint de Song van de Maand Januari 2022 met het nummer Simulation Swarm!

En wat een landslide-overwinning is me dit zeg! Meer dan vier keer zoveel punten als het nummer onderin de finale, een gat van 23 (!) punten met de naaste belager, in 21 van de 31 top-5's, zesmaal op #1, zesmaal op #2 en zesmaal op #3. En het zat eraan te komen. Al verloor het in de eerste ronde op één puntje nog van The Place Where He Inserted the Blade - achteraf lag dat denk ik vooral aan de andere nummers in de ladder die vooral punten pikten van Big Thief, meer dan Black Country, New Road. Maar in de halve finale werd eigenlijk al duidelijk dat er geen discussie mogelijk zou zijn. Daar sloeg het een gat van 23 punten met de concurrenten. En dat gat werd in de finale - met meer stemmers - alleen maar groter. Ik heb de cijfers niet paraat, dus ik kijk even naar Gretz, maar volgens mij is dit de tweede maandzege voor Big Thief en de derde voor Adrienne Lenker. En dat binnen vier jaar.

Mag ik trouwens zeggen dat Big Thief een beetje de Fairport Convention van de 21e eeuw is? Met Adrienne Lenker in de rol van Sandy Denny? Oké, die laatste vergelijking klopt qua stemgeluid voor geen meter. En Big Thief heeft duidelijk een Amerikaanse inslag (tegenover het Britse van Fairport Convention). Maar toch... Ze zijn in ieder geval net zo geliefd onder het alternatieve publiek. Simulation Swarm gaat ook als een raket op RateYourMusic. Net als het album, ondanks de speelduur van meer dan tachtig minuten. Waar eindigt dit voor Big Thief? Ahoy? Wembley? Super Bowl? Het mooiste is in ieder geval (alweer) bereikt, een maandbokaal in dit topic!

6. Big Thief - Simulation Swarm (6.5)

Vrij typisch nummer van Big Thief waarbij de parlando van Lenker gecombineerd is met een leuk gitaarriedeltje tussendoor. Degelijk, maar voor mij zeker niet hun beste van dit jaar. Zowel Change als Little Things doen me veel meer.

10. Big Thief – Simulation Swarm
Om nog maar eens in herhaling te vallen: qua compositie en tekst niets minder dan geniaal, maar vreemd genoeg haalt de aankleding van dit nummer juist de pit eruit, in vergelijking met de eindeloos betere soloversie. Blijft een lekker nummer, maar het valt qua energie een beetje tussen wal en schip. Had ik al wel eens gezegd dat ik Lenker solo beter vind?

8. Big Thief - Simulation Swarm

Daar is ook Big Thief. Die gaan waarschijnlijk niet de prestatie van vorig jaar herhalen, een ex aequo wat betreft het aantal punten met de winnaar. Simulation Swarm is lekker lo-fi.

9. Big Thief - Simulation Swarm
Niet zo'n magische tekst als de Big Thief-finalist, maar zoals eigenlijk elk nummer van Adrianne Lenker is dit ook weer een pareltje. Muzikaal is het ook weer heerlijk tegendraads, maar toch verdomde catchy.

01. Big Thief - Simulation Swarm
Adrianne Lenker is ontegenzeggelijk één van de beste liedjesschrijvers van de laatste tien jaar en is daarbij ook nog eens ontzettend productief, zowel met Big Thief als solo. Big Thief blijft maar aan de lopende band fantastische liedjes en albums maken. Het album Dragon New Warm Mountain I Believe in You was wederom een schot in de roos. Simulation Swarm klinkt inmiddels als een tijdloze klassieker, net zoals een hele reeks andere nummers op het drakenalbum, bijvoorbeeld Little Things, Change, No Reason en Certainty.

Teunnis schreef:
Over huisbands gesproken... Hebben we ooit een huisbanderige band gehad dan Black Country, New Road? Misschien maakt de fanboy in me mijn observaties lichtjes gekleurd, dat zou ook kunnen. Al durfde ik wel gewoon Chaos Space Marine tegenvallend te noemen. Wat dat betreft was het een mooie schijnbeweging van de band. Eerst het minste materiaal uitbrengen om vervolgens goed te recupereren met Bread Song, de boel (weer eens) op zijn kant te zetten met Concorde en tot slot met de albumtracks de definitieve uppercut te geven. Alhoewel, twee nummers hebben op zijn minst deze albumtrack (in deze maandfinale) overwonnen. Tsja, met twee nummers in één maandfinale is voor allebei een podium misschien wat te veel gevraagd. Al wezen de voortekenen erop dat niets of niemand The Place Where He Inserted the Blade van het podium kon houden. Maar er werd misrekent op Caroline Polachek.

In het bijgevoegde filmpje zien we de band schitteren in de Botanique. Eén van de weinige plekken waar leden van onze SvhJ-sekte de door ons zo geliefde band hebben kunnen zien. Ik stond er niet bij. Nee, ik zou ze wel tweemaal zien in Utrecht en Amsterdam. U kent het verhaal vast... Anyway, ik ben niet jaloers op degene die er wel waren in de Botanique. Nee, waar ik de rest van mijn leven echt gigantisch, maar dan ook écht gigantisch, jaloers op zal zijn is mijn huisgenoot. Hij kwam in juli 2019 thuis van een dagje Valkhof Festival in Nijmegen. Razend enthousiast dat hij was, want hij had toch zo'n leuk bandje gezien. Muziekleek die hij is, had hij totaal geen idee van de naam. Ik een beetje doorvragen: veel lui op het podium, saxofoon, viool, lange nummers. Ik begon het al Spaans benauwd te krijgen en tikte voorzichtig op Google "valkhof black country new road" in. Verdomme, de band van die fabuleuze debuutsingle, Athen's, France! Ik was toen al teleurgesteld. En toen kwam Sunglasses. En Science fair. En For the First Time. En Basketball Shoes, En Concorde. En Ants From Up There. En het afzeggen. Het dubbele afzeggen. Het driedubbele afzeggen. Het afscheid van Isaac Wood. Ach, arme ik.

4. Black Country, New Road - The Place Where Inserted the Knife (7)

Ook dit behoort tot het betere werk van BCNR met meer emotie en melodie. De blazers pakken je mee in het verhaal, de backing vocals ondersteunen goed en alles samen vormt dit een prikkelende song.

1. Black Country, New Road – The Place Where He Inserted the Blade
Zoals ik bij Snow Globes aankaart, houd ik van BCNR omdat ze bij het grote merendeel van hun liedjes weer een nieuw trucje tevoorschijn toveren. Nou goed, bij The Place Where He Inserted the Blade is dat trucje om alle ruigheid te laten varen en gewoon een liedje te schrijven dat bijna pop te noemen is, maar dan wel eentje die je emotioneel compleet gebroken achterlaat. Dit nummer kent niet het vuurwerk van een Snow Globes, Basketball Shoes of zelfs Concorde, en was dus lang niet m’n favoriet van het album, maar nu durf ik wel te zeggen dat het na Sunglasses m’n favoriet van de band is. Deze dronken wals staat bol van de aangrijpende tekstuele observaties, is van begin tot eind retespannend wat betreft compositie, en het moment dat het koor zijn intrede doet is gelukszalig en hartverscheurend tegelijkertijd. Mijn favoriete nummer van het jaar.

3. Black Country, New Road - The Place Where He Inserted the Blade

GOOD MORNING, de afsluitende nummers van Ants from Up There vormen toch een van de beste eindtrio’s op plaat die er zijn. In deze finale heeft dit nummer wellicht het hoogste kunstschoolgehalte en dat kan hem naar grote hoogte stuwen. Mag van mij winnen.

3. Black Country, New Road - The Place Where He Inserted the Blade
Ik zag zojuist dat ik bij het album hier geen sterretje had staan en wel bij Snow Globes. Terwijl ik nu geen seconde twijfelde om deze boven Snow Globes te zetten. En dat zegt vooral wat over The Place Where He Inserted the Blade, dé groeier van Ants from up There. Van het kippenvelmoment waarop de titel voor het eerst gezongen wordt, tot het meezingoutro: wat een briljante songwriting weer van onze jongens en meisjes van het zwarte land en de nieuwe weg.

08. Black Country, New Road - The Place Where He Inserted the Blade
Het album For the First Time vond ik geweldig: een buitengewoon intrigerend album met een onderscheidend geluid, waar ik enorm veel naar geluisterd heb. Ants from Up There vond ik over de gehele linie een pak minder, ze zijn helaas wat meer opgeschoven van pakweg Slint naar Arcade Fire na 2010, en in mijn boekje is dat een achteruitgang. The Place Where He Inserted the Blade is vooralsnog wel mijn favoriet van het tweede album.

Arno schreef:
Wel bijzonder dat we de song van het jaar 2022 al in oktober 2021 live mochten aanschouwen he ArthurDZ Johnny Marr.

11. Caroline Polachek - Billions
Best een aardig melodietje, maar verder is dit een erg matig nummer van een nogal verveeld klinkende zangeres. Helaas is het ook niet helemaal gelukt om van de autotune af te blijven, dat levert nog extra minpunten op.