8-5

8-6

Even inhakende op mijn collega-musicmeteraar; ik ben van plan volgende week een Opeth knock-out te lanceren. Hier heb ik reeds binnen dit forum al een tipje van de sluier over gelicht. De eerste ronde ligt al klaar en kan zo gestart worden. Volgende week open ik een nieuw topic en tag ik menig user hier wel even (waarna er vaak een vicieuze tag-cirkel ontstaat zodat er voldoende animo is). Kortom: zet het in de agenda en schreeuw het van de daken, volgende week: Opeth!

8-7

9-7

We have a winner

geen verkeerde winnaar.

Ik had toch op een kleine verrassing gehoopt en dus eender welk nummer uit de kwartfinale liever dan Black Sabbath of Angel of Death. Al had ik met Angel of Death nog wel kunnen instemmen.

Ik vermoed dat er niet veel in dat boek staat wat je al niet weet. Maar mijn voorspelling kwam inderdaad bijna uit: Black Sabbath tegen in dit geval de winnaar van Angel of Death. Laat ik de tien volmaken, staat wat overtuigender. Ik vind het nummer trouwens allesbehalve voorspelbaar, althans qua songopbouw. Geen refrein, nauwelijks melodie en bijna volledig sfeer- en riffgeoriënteerd (anno 1969/1970 behoorlijk bijzonder), twee verschillende tempo's die prachtig op elkaar aansluiten, maar onderling weinig met elkaar gemeen hebben. En een zanger die niet kan zingen, maar je met zijn voordracht toch in een beklemmende wurggreep houdt. En natuurlijk de simplistische flauwekulteksten die op en top übermetal zijn. Als het Angel Of Death niet was, dan is dit de enige terechte winnaar.
(Mijn persoonlijke winnaar hadden jullie er trouwens al nietsontziend in de eerste ronde eruit geflikkerd, stelletje barbaren.)

10-7

Dank voor de organisatie, Zack! Was lollig om mee te spelen.

Toch wel. En als jij denkt dat Black Sabbath niet voorspelbaar is denk ik dat er ook voor jou heel veel in staat dat je niet wist. Maar voorspelbaarheid wordt veel breder opgevat en geldt voor de meeste muziek. Dat ik de link maakte is omdat ik het winnende nummer wel heel voorspelbaar vind. Het boek heet Hoor, geschreven door muziekfilosoof en muzikant Tomas Serrien.

Zeker was Black Sabbath(s compositie) anno 1970 niet voorspelbaar. Dat wil niet zeggen dat het complex, virtuoos of experimenteel was, maar qua songstructuur en sound was het, voor popmuziekbegrippen en diens luisteraar, zeker niet alledaags of voorspelbaar. Popmuziek zit heel erg vast aan conventies (anders 'gedoomed' om in de marge en voetnoten van de muziekgeschiedenis te vervallen), Black Sabbath(s titelnummer) morrelde daar aan, al deden dat in die tijd natuurlijk meer bands: het genre popmuziek werd eind jaren 60 door innovatiedrang adolescent (kraut, jazzrock, psych, electronic, garage/protopunk, etc.etc.). Maar voor een groot publiek was Black Sabbaths muziek en compositie-opbouw zeker iets nieuws en afwijkend. Misschien zelfs wel raar dat het album meteen al aansloeg. Dat gebeurde met de albums van andere, stilistisch met een protometalsound vergelijkbare, bands namelijk totaal niet (High Tide, Sir Lord Baltimore, Randy Holden, Black Widow, Omega,ea).

Dat het voorspelbaar is dat het nummer wint, heeft naast de kracht van het nummer vast ook deels te maken met de status van het nummer. Of een nieuwe generatie metalliefhebbers het nummer op zijn merites beoordelend - zonder dat ze worden gevoed door het gegeven dat het een legendarisch en invloedrijk nummer is - het net zo'n sterk nummer zal vinden, dat is wellicht vooral theoretisch giswerk. Toch denk ik dat het nummer dan ook een heel eind zal komen. Als ik vijftig jaar onder een steen had geleefd en nu het nummer voor het eerst zou horen (ik zou dat best wel willen. Van heel veel nummers trouwens: die eerste indruk!), dan zal het zeker impact op mij hebben.

Maar ik begrijp inmiddels waarom je dit schrijft adhv dat boek: 90% van de hierin genoemde artiesten kent 90% van de mensen niet en dat willen die mensen ook graag zo houden en dat snapt 90% van de artiesten best! Veel artiesten zijn waaaay too much/weird/extreem/experimenteel voor de massa, jôh! Dit boek stipt, afgaande op de tracklists die ik zie op de website, waarschijnlijk maar weinig (reguliere) popmuziek aan, en gebruikt die wrs alleen maar als kapstok om te laten zien welke talloze muziekstijlen/geluiden/experimenten er nog meer zijn in de (niet-)Westerse wereld. Ziet er zeker interessant uit. Erg interessant zelfs.

Ik heb inmiddels de trailer op YouTube bekeken, de 1e aflevering van zijn interessante podcast 'De Magie Van Het Luisteren' beluisterd, alsmede de lijsten met songs die hij gebruikt in zijn boek: het lijkt wel alsof hij in mijn collectie heeft zitten wroeten. Maar de lijsten zijn fantastisch gevarieerd en een stuk uitdagender dan ik wel eens in andere boeken over muziek zie: ik lees ook nog een hoop namen die ik niet ken, vooral in de hedendaagse klassieke muziek. Die gozer knows his stuff, vooral in de metal, industrial/postpunk, IDM, minimal/ambient en modern klassiek: zelfs Hatebeak en die andere "zingende" dieren zitten ertussen, erg amusant. Gezien zijn keuzes: ik vind het nu al een leuke vent. Al had ik wel een andere symfonie van Branca gekozen en had ik bijvoorbeeld Kurt Schwitters' unieke 'Ursonate' en wat keelzangartiesten (of komt dat laatste wel aan bod: ik vond de multi-etnische lijst, verhoudingsgewijs, wat aan de korte kant?) ook wel in een van de lijsten verwacht.

NP: Fausto Romitelli - An Index Of Metals (gave shit!)

Maar veel dank voor de tip! Aanschaf wordt serieus overwogen.

11-7

Psst, kun je een linkje sturen?

Ssst, bij deze, maar wél verder vertellen, hoor.

De sound klonk in die dagen erg onheilspellend. Dat was zeker nieuw en iets waar mensen aan moesten wennen (er vertrouwd mee worden, zodat het voorspelbaar werd), maar de rif blijft zich maar herhalen als een refrein in schlagermuziek. Het onheilspellende geluid weerklonk aldus binnen een zeer voorspelbaar kader. Je raakt er meteen vertrouwd mee. Maar dan, hola!, een sneller gedeelte. Wat een verrassing. Niet echt natuurlijk. De Beatles hadden al wel gekkere dingen op de wereld losgelaten dan een tempowisseling.

Gisteren nog eens aandachtig naar het nummer geluisterd en het lijkt alsof men er geen einde voor kon bedenken. Maar ik wil het winnende nummer hier niet afbreken. Het is natuurlijk geniaal in al z'n eenvoud. Onder andere juist door de combinatie van eng geluid met een rif die door de vele herhaling meteen vertrouwdheid opwekt. Voor mij werkt het nummer gewoon niet (meer). Ik was er heel snel klaar mee. En waarschijnlijk ook omdat ik het debuut niet in mijn vormende jeugdjaren heb leren kennen, voel ik er los van het jaren zeventig geluid ook niet echt nostalgie bij.

Succes = herhaling = succes = herhaling.

Kijk maar eens naar de Top40-lijsten uit die tijd. Of deze tijd. Of elk denkbare tijd. Er zijn bar weinig commercieel succesvolle nummers die zulke rigoureuze tempowisselingen hadden. Er is hooguit een modulatie of een tijdelijke versnelling/vertraging, waarna het nummer weer terugkeert in de oorspronkelijke toonzetting. Om over de incourante songlengte, het weinig melodische en de naargeestig gezongen aspecten maar te zwijgen. Nu was het 'slechts' een albumtrack, dat is waar, maar het nummer plaatsend in dat tijdsbeeld én het verhoudingsgewijs behoorlijke succes dat het album boekte, blijf ik opvallend (positief) vinden. In Nederland kwam het album op de zesde plek en de opvolger 'Paranoid' behaalde zelfs de eerste plek in NL en de UK. Voor beginnende metalbands anno nu of welke moderne artiest/componist Tomas in zijn boek aanhaalt volstrekt ondenkbaar/onbereikbaar.

Die laatste paar seconden van Black Sabbath zijn idd stuitend cliché (nou, bedankt om dat er even dik in te wrijven ), maar was dat toen ook al een cliché?
Beatles' 'Helter Skelter' was qua coda in ieder geval een stuk genialer, I admit.

Zonder The Beatles zou de popmuziekontwikkeling vier jaar vertraging hebben opgelopen.
Zonder The Stones zou het nog geen dag verschil hebben gemaakt.
Zonder Black Sabbath zou er ook metal zijn.
Allemaal toffe bands.

Bedankt Zack, leuke ko was dit

Blij dat mijn nummerkeuze gewonnen heeft . Blijft een geweldige klassieker!

Een bedankje is inderdaad op zijn plaats. Leuk initiatief, Zack!

Zack hartelijk dank voor de organisatie en het initiatief.
En geniet van je vakantie.

Bedankt voor de organisatie Zack

Zonder deelnemers geen K.O. ! Bedankt dus ook .

Leuke sfeer , af en toe wat discussies of wat sneren , maar wat mij betreft ok en hoort er wat bij (al dan niet met knipoog).

Als Opeth of wie dan ookhad gewonnen was dat dan terecht in het deel rmersveld en vergeet niet dat het vooral leuk is om te doen en het een ' spelvorm' is om ook wat te (her)ontdekken.

Het feit dat het relatief jonge Opeth tegenover drie van de meest iconische metalbands aller tijden stond zegt in ieder geval genoeg over de status van Opeth op MusicMeter, een erg goede prestatie voor Ghost of Perdition.

Tool had dat met The Grudge toch ook wel kunnen presteren zou ik denken. Om een of andere duistere reden heeft niemand dat nummer genomineerd. We zullen dus opnieuw moeten beginnen.

Los van mijn smaak ; uiteraard is Opeth kwalitatief sterk. Ik heb geen idee hoe er in de Metal scene anno 2022 echter tegen verschillende bands word opgekeken ja dan nee. Bij dit topic deden zo'n 20 man mee en z is het binnen de genre topic niet overdreven druk met aantallen Metal users , maar ik weet het niet precies.

Waar je mee opgroeit zal ook zeker van invloed zijn , hoewel ik zelf geen pure Metal liefhebber ben. Zo heb ik het album The Number of the Beast pas in 1988 voor het eerst beluisterd. Ik hield en houd van het meeste wel wat (of meer). Er zullen hier ook users zijn die na 1990 zijn geboren (zag ik ook). Ik heb overigens Black Sabbath ook niet mee 'beleefd ' of ben er mee opgegroeid.

Ik zit zelf dan ook niet op een puur Metal forum en zit ook dichter naar de Hard Rock toe...

Wat let je dan om een "Favorite Hard Rock album Opener (K.O.)" te beginnen?

Haha....heb ik wel aan gedacht , maar lastig af te bakenen.

Om dan toch, wellicht onverwacht, in te gaan op jouw reactie: ik zou als graadmeter/selectiecriterium het in het vet afgedrukte genre "Hard Rock" in RYM gebruiken.
Dus alleen als het genre "Hard Rock" in het vet (bold font) is vermeld, dus niet in normaal afgedrukt lettertype: zoals "Heavy Psych" in dit voorbeeld: Granicus by Granicus (Album, Hard Rock): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music - rateyourmusic.com
Check van deze band trouwens het nummer 'Prayer' eens: dat is Stairway To Heaven in het kwadraat.

Ok....zal ik doen.