8. Scene Six: Home



86 punten, 17 keer genoemd

Het verbaasde me toch wel dat het fenomenale conceptalbum (dat andere conceptalbum zullen we het maar niet over hebben) Metropolis Part 2: Scenes from a Memory het moest doen met één nummer in de finale. Scene Eight: The Spirit Carries On, toch een klassieker maar ook wel erg aan de softe kant voor Dream Theater, werd genadeloos weggestemd in de eliminatieronde. En dus bleef alleen Scene Six: Home over, maar het blijft natuurlijk ook lastig nummers uit hun concept te halen. Al blijft dit nummer ook zonder de context van Nicholas zijn vorige leven als Victoria Page, probleemloos overeind. Met fijne Oosterse invloeden.

Ik denk dat je hier een andere clip wilde plaatsen Bonk

7. The Count of Tuscany



87 punten, 15 keer genoemd
Nummer 1 van: Simon77, Brunniepoo, jasper1991

Het meest recente nummer uit onze lijst (al komt die ook alweer uit 2009) deed het helemaal niet zo slecht! Maar liefst drie eerste plaatsen voor het slotnummer van Black Clouds & Silver Linings. Daarmee, naar we toen dachten, het laatste nummer wat we (bleek later voorlopig) zouden horen met Mike Portnoy op drums. Toen werd er zelfs wel gevreesd voor het einde van de band. Inmiddels weten we dat Mike Mangini voor een aantal jaar tijdelijk de drumstokken overnam en zoals terecht aangehaald, dat was ook zeker geen slechte drummer. The Count of Tuscany is van de hand van Petrucci en gaat over een daadwerkelijke ontmoeting die hij in Toscane had.

6. A Change of Seasons



96 punten, 16 keer genoemd
Nummer 1 van: Oriole, rushanne

Afkomstig van de gelijknamige 'EP'. Ja tussen haakjes, want met de duur van bijna een uur, kon je dat natuurlijk moeilijk een EP noemen. Naast deze titeltrack stonden er liveversies van covers op. Het leerde mij dat Elton John ook hele andere nummers gemaakt had, maar dat terzijde. Derek Sherinian speelde ook op deze EP keyboard. A Change of Seasons is een nummer wat bestaat uit veel verschillende delen en toch echt een geheel is. Het gaat over de levenscyclus en was oorspronkelijk bedoeld voor Images and Words, maar paste daar niet op en ontwikkelde zich verder tot deze fenomenale track.

5. Space-Dye Vest



97 punten, 16 keer genoemd
Nummer 1 van: HaaPee

Uiteraard het slotnummer van Awake. Echt het laatste kunstje van Kevin Moore, want die schreef het nummer en leverde het eigenlijk bijna kant-en-klaar aan. Wellicht ook daardoor een wat afwijkend nummer in het Dream Theater-oeuvre, maar daardoor niet minder mooi of indrukwekkend en intens, al is dat hier meer in al zijn eenvoud. Zo'n nummer wat me soms nog steeds kippenvel geeft.

4. Octavarium



97 punten, 16 keer genoemd
Nummer 1 van: meesterdch, legian, Neal Peart, All Day Watcher

Voor mij is Octavarium de verrassing van deze finale. Ik had niet gedacht dat het album en dan helemaal de titeltrack zo goed gewaardeerd zou worden. Door de vier eerste plaatsen eindigt het nipt boven Space-Dye Vest. Ook nog het langste nummer van deze finale met maar liefst 24 minuten. Zoals eerder gezegd, dit was dus hun terugkeer naar de 'klassieke' Dream Theater sound met minder complexe muziek. Terwijl ze bij dit nummer voor het eerst gebruik maakten van een orkest. Veel invloeden van en verwijzingen naar meer klassieke progmuziek zijn te horen in dit nummer. Door dit nummer te laten eindigen met de begintonen van The Root of All Evil (het beginnummer van het album) werd de cyclus om het volgende album met de eindtoon van het voorgaande album te beginnen doorbroken. Op 4 dus, dit epische nummer! O ja, omdat ik hem nog niet genoemd heb: hoor ook eens wat een geweldige toetsenist Jordan Rudess is in (niet alleen) dit nummer!

3. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'



111 punten, 16 keer genoemd
Nummer 1 van: Rudi S, FrodoK

Wat mooi je nu nog zeggen over de klasse van dit nummer? Want dit nummer liet muziek horen die daarvoor zelden of nooit eerder vertoond was in zijn soort. Het is een soort showcase wat iedereen in zijn mars heeft, zonder zich te verliezen in gepriegel. Nog steeds kan ik genieten van de opbouw naar een soort instrumentale gekte en dan de overgang/break rond de 8e minuut. Genieten.
Overigens was dat Part 1 eigenlijk maar een geintje, het was niet de bedoeling dat er een deel 2 zou komen. Na veel zeuren van fans kwam die er dus uiteindelijk toch in de vorm van een heel conceptalbum. Het nummer was al geschreven toen Charlie Dominici nog in de band zat als zanger. Er zijn ook live-uitvoeringen met hem als zanger van het nummer.

2. Learning to Live



115 punten, 15 keer genoemd
Nummer 1 van: mulver64, Von Helsing, EvilDrSmith

Dit nummer stond kort voor het einde nog bovenaan, maar redde het uiteindelijk net niet. Het slotnummer van het baanbrekende Images and Words. Je zult toch echt even naar adem hebben moeten happen toen je aan het eind van dit nummer was na de eerste keer afspelen van dit album. Want die rare tegendraadse ritmes die ook in dit nummer zitten, die rare overgangen die toch niet fragmentarisch of gekunsteld overkomen. Je zal toch direct weer die play-button hebben willen indrukken zodra je bij het eind van dit nummer kwam. Myung schreef de tekst van dit geweldige nummer.

1. Pull Me Under



126 punten, 20 keer genoemd
Nummer 1 van: Winterstone, jordidj1, musicborst, Shaky

En dus wint de grootste hit ook de Greatest Hits. Ook de enige hit, waar de briljante naam van hun verzamelalbum naar verwijst: Greatest Hit (...and 21 Other Pretty Cool Songs). Het haalde de 10e plek in de US Billboard Mainstream Rock Tracks. Overigens wel in verkorte versie uiteraard. Met een tekst van Kevin Moore die het perspectief van Shakepeare's Hamlet zou gebruiken over zijn behoefte aan wraak. Ach, wat zal het, het is een geweldig nummer, maar uiteraard ook nog even in de versie waarin het nummer het beste tot zijn recht komt:

https://dreamtheater.net/wp-content/uploads/2024/10/THE-02-108-copy.jpg

Daarmee zijn we aan het einde van een weekje Greatest Hits van Dream Theater! Nogmaals dank aan alle deelnemers en alle verhalen. Wat was me een genoegen deze band even in de spotlights te zetten!

Ik draag het stokje over aan Titmeister voor iets compleets anders!

Bedankt Bonk voor de vele uren luisterplezier!

Inderdaad Bonk bedankt, ik ga morgen eens erg goed voor zitten. Mooie band met ook wel wat mindere periodes mijns inziens maar dat maakt een langlopende band ook interessant.

Bedankt Bonk! Heel leuk, en ik ben sommige nummers nog meer gaan waarderen dan voorheen..

Bedankt Bonk voor de presentatie en het organiseren van deze greatest hits. Leuke lijst. Leuk om weer eens DT door te gaan en vooral leuk om deze vroege ochtend zo te beginnen.

Bedankt Bonk, heerlijk GH weekje.
Lekker om die knallers weer terug te horen.

Was erg gaaf Bonk, maar ik heb toch enige moeite gehad met de keuze, omdat zij zoveel top nummers hebben gemaakt. Nogmaals bedankt was echt leuk

Ook namens mij veel dank om DT weer eens in de spot(ify)lights te zetten, Bonk, ik heb ervan genoten. Óók van hun nieuwere werk, meer dan ik bevroedde.

Zo, de laatste 5 nummers had ik bewaard voor het ontbijt. Bedankt voor de organisatie, Bonk! Leuk om wat meer achtergrondinfo bij de nummers te hebben en ook voor het eerst beelden van de band in actie te hebben gezien. En dan nu verder aftellen naar het nieuwe live album, dat voor mij de afronding van deze Dream Theater periode gaat worden. Maar ik ben zeker nog niet klaar met deze interessante band.

Dank, Bonk! Van progmetal naar disco is uiteraard een hele logische stap.

Greatest Hits of Disco Demolition Night
https://wordpress.wbur.org/wp-content/uploads/2019/07/DDN1-1000x700.jpg

In 1979 was disco uitgegroeid tot het meest populaire muziekgenre. Dit leidde tot veel backlash van rockliefhebbers, die een tegenbeweging op touw zetten onder de noemer 'disco sucks'. Die culmineerde op donderdag 12 juli 1979.

Die avond speelde de Chicago White Sox een honkbalwedstrijd tegen de Detroit Tigers. Aangevoerd door lokale radiodj en notoire discohater Steve Dahl - die een half jaar daarvoor ontslagen was vanwege een programmeringsverandering ten faveure van meer disco - werd een promotie bedacht: Disco Demolition Night. Hierbij kregen fans korting op hun kaartje als ze een discoplaat meenamen; met als doel die halverwege de wedstrijd collectief op te blazen.

De promotie leek een succes: ipv de verwachte 20.000 bezoekers verschenen er ruim 50.000 - meer dan de capaciteit van het stadion. Echter werd de sfeer al snel grimmig. Na het laten ontploffen van de platen ontstonden er rellen. Bovendien had de explosie het veld vernield. De wedstrijd werd gestaakt.

In de nasleep van Disco Demolition Night leek het genre inderdaad aan populariteit in te boeten - in ieder geval in de VS. Maar als een hydra groeide disco allerlei creatieve nieuwe hoofden terug: subgenres als Hi-NRG, freestyle, italodisco en Chicago house floreerden in de jaren '80. Inmiddels is disco niet weg te denken uit de muziekgeschiedenis. Daarom spelen wij de Greatest Hits of Disco Demolition Night.

Het doel is om de beste platen te kiezen die potentieel op het veld lagen in Chicago op 12 juli 1979. Daarvoor hanteren we 2 vereisten:
1. Het is een disconummer
2. Het is uitgebracht voor 12 juli 1979

De startlijst:

ABBA - Summer Night City
Anita Ward - Ring My Bell
Baccara - Yes Sir, I Can Boogie
Boney M - Daddy Cool
Candi Staton - Young Hearts Run Free
Cerrone - Supernature
Chic - Le Freak
Commodores - Brick House
Donna Summer - I Feel Love
Earth, Wind & Fire - Boogie Wonderland
Gloria Gaynor - I Will Survive
Hot Chocolate - You Sexy Thing
Karen Young - Hot Shot
KC & the Sunshine Band - That's the Way (I Like It)
Marianne Rosenberg - Ich Bin Wie Du
McFadden & Whitehead - Ain't No Stoppin' Us Now
Michael Zager Band - Let's All Chant
Patrick Hernandez - Born to Be Alive
Raffaella Carra - A Far L'Amore Comincia Tu
Sister Sledge - He's the Greatest Dancer
Shirley & Company - Shame, Shame, Shame
Tavares - Heaven Must Be Missing an Angel
The Bee Gees - Stayin' Alive
The Jacksons - Blame It on the Boogie
The Three Degrees - Dirty Ol' Man
The Trammps - Disco Inferno
Thelma Houston - Don't Leave Me This Way
Van McCoy - The Hustle
Village People - Y.M.C.A.
Wild Cherry - Play That Funky Music

Aan jullie de taak om minimaal 5, maximaal 15 extra nummers te nomineren.

Deadline: maandag 24-11 20:00

PS: kan Casartelli, cosmic kid, DjFrankie of panjoe de topictitel aanpassen?

En een tagronde voor alle latente en minder latente discoliefhebbers op deze site:

123poetertjes 50tracks aERodynamIC Arrie catdog Choconas Coma Cat Dance Lover dynamo d Edgar18 El Ninjo EttaJamesBrown GrafGantz Gretz Gyzzz herman jeroentjuhh jordidj1 Koenr laxus11 Mausie Martijn Jonkers musicfriek Poeha Poek pureshores ranboy remcodulac Rudi S Shaky sq Superbitch Teunnis thelion vigil yeahyeahyeah

Ontzettend bedankt Bonk, dit was weer een geweldige GH editie!!!

Kreeg zojuist een melding dat ik door Titmeister was genoemd in iets genaamd "Greatest Hits of Dream Theater" en dacht even dat ik in de Twilight Zone was beland

Ook al word ik weer niet getagd toch doe ik als grote discomuziek-bezitter mee

Sorry Han, bij deze rechtgezet

Gelijk zelf maar even het goede voorbeeld geven:

Black Devil Disco Club - "H" Friend
Chic - I Want Your Love
Dinosaur - Kiss Me Again
Donna Summer - Last Dance
Earth, Wind & Fire - September
Evelyn "Champagne" King - Shame
Giorgio Moroder - Chase
Idris Muhammad - Could Heaven Ever Be Like This
Hot Chocolate - So You Win Again
Jimmy "Bo" Horne - Spank
Sister Sledge - Lost in Music
Slave - Slide
Taana Gardner - Work That Body
The Immortals - The Ultimate Warlord
The Trammps - The Night the Lights Went Out

Dank Heiko, ik ga meteen aan de slag met mijn lijstje.

Ah, een man met smaak. Daar pik ik gelijk een paar all time favorieten uit, scheelt weer nadenken en opzoeken

Deze mag op een tegeltje wat mij betreft. Een ander citaat waar je meerdere kanten mee opkunt en dat ik graag nog af en toe mag aanhalen stond lang geleden in iemands signature op Progarchives:Enfin, dank Bonk! Mooie editie, mooie opkomst.

Amanda Lear - Follow Me
Chic - I Want Your Love
Donna Summer - Hot Stuff
Donna Summer - Mac Arthur Park Suite
Evelyn "Champagne" King - Shame
Foxy - Get Off
George McCrae - Rock Your Baby
Giorgio Moroder - Chase
Giorgio Moroder - From Here To Eternity
Love Unlimited Orchestra - Love's Theme
Randy Crawford & the Crusaders - Street Life
Rick James - Dance Wit' Me
Sparks - Beat the Clock
Tavares - Don't Take Away The Music
The O'Jays - Love Train

Je mag er 15 noemen, GrafGantz