01 Tick Tock
02 The Walk
03 Upside Down*
04 Vera*
05 I've Been Walking Part 2
06 Emperor Bespoke*
07 Desert Flight*
08 Chequered Light Buildings*
09 Defense Mechanism*
10 Splendid Isolation

Driemaal raden wat mijn favoriete Gazpacho-album is. Ik heb voor de finale de bijdragen van Soyuz (eerste album dat ik niet meer op cd heb) en Fireworker (überhaupt niet meer beluisterd) even (opnieuw) beluisterd. Het levert Emperor Bespoke een mooie notering op (het soort puntige nummer dat ze op zeker moment wat uit het oog verloren). Ruim drie kwartier later was de conclusie dat de andere drie nummers geen bedreiging voor de toptien vormden.

Wat de vraag over de concertervaring betreft: heb de band tweemaal live gezien, in de periode dat mijn waardering ook op zijn hoogtepunt was. Het heeft live allemaal wat meer body, zonder dat er nou heel wild geïmproviseerd wordt. Als je van livemuziek in het algemeen en van Gazpacho houdt 'gewoon' een aanrader.

1. Tick Tock
2. Valerie's Friend (heb een ontiegelijk zwak voor deze powerballad )
2. Dream of Stone
3. I've Been Walking Part 2
4. The Walk
5. Massive Illusion
6. Desert Flight*
7. Upside Down*
8. Splendid Isolation
9. Black Lily*
10. Vera*

Winter Is Never viel als laatste af. (live geweldig, op plaat minder tot de verbeelding sprekend).
De uiteindelijke nr.1 van deze GH-editie hoeven we niet geheimzinnig over te doen lijkt me.

1. I've Been Walking Part 2
2. Tick Tock
3. Massive Illusion
4. I've Been Walking*
5. The Walk
6. Upside Down*
7. Splendid Isolation
8. Death Room
9. Emperor Bespoke*
10. Black Lily*

Keuze te over.

The Wizard of Altai Mountains en Winter Is Never kennen beide een glansrol voor de viool, maar zeker die tweede is live nog veel beter dan op plaat (zoals mijn voorganger ook al aangaf).

Je hebt al een hoop reacties mogen ontvangen zie ik, leuk! Zelf zou ik je aanraden om het eens te proberen. Bij mij staat de teller inmiddels op vier concerten en ik kijk al uit naar nummer vijf.

Nee, de muziek wordt niet mooier dan thuis in het donker met koptelefoon, maar om naast het horen de muziek ook te voelen met heel je lijf, geeft toch altijd een extra dimensie. Je hebt I've Been Walking tweemaal in je top 10 staan: de muzikale uitbarstingen in die nummers zijn echt heerlijk om live mee te maken .

En ja, de band is vrij statisch op het podium, maar eerlijk gezegd heeft dat toch mijn voorkeur boven een Jan Henrik Ohme die continu met het publiek bezig zou zijn, of bandleden die over het podium heen en weer rennen. Dat leidt alleen maar af bij deze muziek.

Nog een reden om het eens te gaan beleven, zijn de mooie visuals (geïnspireerd op het artwork van hun albums) en bijbehorende fraaie lichtshow.

Mijn collega's vinden mij een beetje depressief kijken.
Het zal waarschijnlijk komen door bijna 15 uur Gazpacho luisteren deze week...

Het was niet eenvoudig.
Ik heb wel eens lang geleden in de Progladder geschreven dat Gazpacho een typische Progladder band is. Zo, tussen alle mogelijke varianten in stijl, tempo en vooral kwaliteit was en is Gazpacho altijd een "safe haven" tijdens het beluisteren van een ladder.
Het was toen dat ik de band leerde kennen. En als ik me dan ging verdiepen in de band viel het me op dat een uur luisteren toch de max was. Spelleider omschreef het stemgeluid als herkenbaar. En dat klopt! Omschrijvingen als eentonig en saai hadden ook zomaar gekund of ben ik nu erg negatief? In ieder geval vond en vind ik de muziek prachtig maar had en heb nog steeds moeite met de stem. Albums waar ik wel gelijk mee verder kon waren Night en Tick Tock. De rest heeft mij altijd veel minder kunnen bekoren en nu blijkt nog steeds dat daar weinig in is veranderd.
Nu lees ik dat een live ervaring een meerwaarde geeft aan de beleving van deze muziek, dat dan maar meemaken dan binnenkort!


01. Massive Illusion
02. Dream of Stone
03. Tick Tock
04. Chequered Light Buildings*
05. Upside Down*
06. Winter Is Never*
07. Space Cowboy
08. Emperor Bespoke*
09. Vera*
10. The Wizard of Altai Mountains*

Mag ik ook alle nummers van Tick Tock en Night op een gedeelde eerste plek zetten? En dan van Demon en Missa Atropos op een gedeelde 2e?


Goed dat zal waarschijnlijk niet mogen dus heb ik maar besloten er verder niet teveel over na te denken en vooral mijn gevoel het maar te laten doen. Kan het lijstje nog wel 20 keer wijzigen als ik er zo naar kijk, maar daar schiet ik niets mee op. Ik geniet liever van de muziek dan er over na te denken of ik dit nummer nou beter vindt dan die andere...

1. Chequered Light Buildings
2. Massive Illusion
3. Tick Tock
4. Dream of Stone
5. The Walk
6. Upside Down
7. Missa Atropos
8. Desert Flight
9. Defense Mechanism
10. Winter is Never

Nou, hij staat toch vaak wel erg 'swingend' te dansen op het podium. Behalve bij de lange instrumentale stukken dan zoeft hij het podium af.

Dat zijn zeer geschikte momenten om even "met je ogen dicht te gaan staan genieten", zoals je vanmorgen beschreef

Die heeft er wel kijk op.

Bedankt voor de reacties voor wat betreft de concertervaringen. Leuk! Ik zal t.z.t. maar eens een concert gaan bezoeken dan. Nu nog iemand mee zien te krijgen. Dat is nog wel eens moeilijk met prog.

01. Tick Tock
02. Chequered Light Buildings
03. Black Lily
04. Dream of Stone
05. Desert Flight
06. The Walk
07. Upside Down
08. Massive Illusion
09. Defense Mechanism
10. Space Cowboy

11. Splendid Isolation
12. Vera
13. Winter Is Never
14. Missa Atropos
15. I've Been Walking

Ondanks dat het qua tijdspanne een redelijk één dimensionale Top 10 is kan ik toch wel concluderen dat mijn lijstje er iets anders uitziet dan dat ik op voorhand had verwacht. Vooral Black Lily en toch ook wel Chequered Light Buildings staan hoger dan in 1ste instantie verwacht, hoewel daar verder helemaal niets mis mee is staat The Walk dan weer wat lager. Space Cowboy was ook wel een fijne soort van ontdekking en zo heeft de waarde van dit spelletje zich maar weer eens bewezen

GAZPACHO WEETJE #5

Geir Digernes was in 2003 de eerste drummer van Gazpacho, maar hij werd al snel opgevolgd door Robert Johansen, die van 2004-2009 op het drumkrukje bleef zitten.

Toen Johansen eind 2009 besloot uit de band te stappen, vond men een vervanger in Lars Erik Asp. Persoonlijk vond ik dit een stap voorwaarts voor Gazpacho, aangezien ik Asp een wat completere drummer en bovendien een interessantere podium persoonlijkheid vind.
https://www.progwereld.org/wp-content/uploads/2011/02/Lars-Erik-Asp1.jpg

Blijkbaar waren ook de bandleden in hun nopjes met de nieuwe drummer, want ze maakten in 2012 de opvallende keuze om voor een remaster van het populaire album Night alle drumpartijen opnieuw door Asp te laten inspelen.

Lars Erik Asp vormde samen met bassist Kristian Torp Gazpacho’s ritmesectie van 2010-2017. Toen nam ook hij afscheid van de band, kort voor de opnames van het album Soyuz.

Tot mijn verrassing keerde op dat moment een bekend gezicht terug: Robert Johansen.
https://theprogspace.com/wp-content/uploads/2024/09/Gazpacho-20240823-DSC00260.jpg

Precies, de man wiens drumpartijen op Night een paar jaar eerder waren vervangen… Blijkbaar had deze actie geen kwaad bloed gezet, want Johansen is inmiddels alweer ruim 7 jaar onderdeel van de band.

In 2022 keerde Lars Erik Asp kortstondig terug op het podium met zijn oude makkers, toen Johansen verstek moest laten gaan tijdens die tour. Ik heb hen toen in Mezz, Breda aan het werk mogen zien.

Na zijn Gazpacho tijd is Asp gaan drummen bij de band Faulk, waar hij werd herenigd met bassist Torp (die ook gewoon bij Gazpacho is blijven spelen). Helaas is die band nog niet echt van de grond gekomen, maar ze hebben in 2020 wel een fraai album uitgebracht.

1. The Walk
2. Splendid Isolation
3. Upside Down
4. Chequered Light Buildings
5. Dream of Stone
6. Defense Mechanism
7. Emperor Bespoke
8. Sapien
9. Black Lily
10. Tick Tock

Death Room was nog bijna geëlimineerd, huh? Dat is toch echt wel een dijk van een nummer wat mij betreft...

1. Dream of Stone
2. Upside Down*
3. The Walk
4. Vera*
5. Splendid Isolation
6. Death Room
7. I've Been Walking*
8. Winter Is Never*
9. Chequered Light Buildings*
10. Black Lily*

1. I've Been Walking Part 2
2. Tick Tock
3. The Walk
4. Desert Flight*
5. The Wizard of Altai Mountains*
6. Upside Down*
7. Massive Illusion
8. Death Room
9. Black Lily*
10. Defense Mechanism*

01. Tick Tock
02. Chequered Light Buildings
03. I've Been Walking Part 2
04. Black Lily*
05. Dream of Stone
06. The Walk
07. Winter Is Never
08. Massive Illusion
09. Defense Mechanism*
10. The Wizard of Altai Mountains*

Dank voor deze fijne hernieuwde kennismaking All Day Watcher.

GAZPACHO WEETJE #6

Nog een kort laatste feitje in aanloop naar de uitslag van ons weekje Gazpacho vanavond.

Bravo (2003) staat in de boeken als het debuutalbum, maar eigenlijk had de band al eerder met een album willen komen. Maar liefst twee jaar lang werkten ze aan een conceptalbum getiteld Random Access Memory, maar besloten het toen in de prullenbak te deponeren omdat de band muzikaal nog niet volwassen genoeg was voor dit ambitieuze project.

Later hebben de bandleden alsnog bewezen meesters te zijn in het schrijven van conceptalbums, want vanaf Night (2007) hebben alle albums een duidelijke thematiek en rode draad.

1. Dream of Stone
2. Chequered Light Buildings*
3. The Walk
4. Splendid Isolation
5. Massive Illusion
6. Tick Tock
7. Missa Atropos
8. Desert Flight*
9. Upside Down*
10. Space Cowboy

1. Winter Is Never*
2. Black Lily*
3. Vera*
4. Upside Down*
5. Dream of Stone
6. The Wizard of Altai Mountains*
7. Chequered Light Buildings*
8. Tick Tock
9. Defense Mechanism*
10. Emperor Bespoke*

Geweldige band, maar wel meer een 'albumband' dan 'nummerband' voor mij door de sfeervolle muziek. Dat geldt het meest natuurlijk voor Night, hun beste album, wat zelfs op 5* staat bij mij. De beste nummers staan op andere albums.
Ook bij de onderste 10 staan nog wel een aantal hele mooie nummers die zo maar op een andere dag ook top 10 gehaald zouden kunnen hebben.

1. Tick Tock
2. I've Been Walking Part 2
3. Dream of Stone
4. Winter Is Never*
5. Massive Illusion
6. Black Lily*
7. The Walk
8. Sapien
9. Emperor Bespoke*
10. The Wizard of Altai Mountains*

GREATEST HITS OF GAZPACHO – UITSLAG
https://progandtalk.wordpress.com/wp-content/uploads/2016/09/jl-sr-gazpacho-molok-c3a6496-21.jpg?w=676

De lijnen zijn gesloten. Hartelijk dank aan de 18 mensen die een lijstje hebben ingediend. Ook bedankt voor jullie verhalen over de nummers, albums en concerten. Ik heb ze met veel plezier gelezen.

Wat ik naast de muziek zelf erg waardeer aan Gazpacho, is de aandacht die ze besteden aan het prachtige artwork van hun albums, maar ook aan hun teksten. Soms zijn deze diepgaand en ontroerend en soms zo cryptisch dat de betekenis mij volledig ontgaat. Maar altijd passen de woorden voor mijn gevoel naadloos bij de muziek. Ik geef fragmenten uit de teksten dan ook graag een plekje in mijn presentatie.

Aangezien Gazpacho al jarenlang één van de hofleveranciers is van de Prog Ladder, benoem ik bij elk nummer ook de hoogst behaalde positie daarin (v.a. 2018). Wie nog niet meespeelt met de editie van dit jaar, kan hier alsnog aanhaken.

Verder wordt mijn verhaal vrij sober, want Gazpacho is niet bepaald een band waar spectaculaire foto’s en verrassende Youtube filmpjes van te vinden zijn. Ik zou zeggen: zet je favorieten uit de playlist nog maar een keer op hoog volume aan, ik ga over een minuut of 20 starten.

21. Soyuz Out

0 punten
0x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

A word to the wisest
The art was a lie
With no bag to check in
A cynical ride
Still we will make it

Hoewel dit nummer bij de albuminformatie van Soyuz (2018) trots bovenaan de favoriete tracks staat (23 stemmen), eindigt het hier kansloos als laatste. Dit zal niet zozeer aan de kwaliteit ervan liggen, maar aan de loodzware concurrentie.

20. Sapien

8 punten
3x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: #168 (2021)

Hidden prayer, bitter prayer
High priest of life, creature of the hive
Time expects you back again
Flags will fly below the sand

Dit nummer had ik een paar plekjes hoger verwacht, aangezien het al drie jaar op rij tot de bovenste 250 van de Prog Ladder behoort.

Van 2003 tot 2020 zat er nooit meer dan 3 jaar tussen twee Gazpacho albums, maar na Fireworker is het nu al bijna 5 jaar stil. Ik hoop dat het lege tourschema van Gazpacho een voorbode is voor nieuwe muziek in de nabije toekomst. Als iemand hier meer over weet, hoor ik het graag!

19. Space Cowboy

14 punten
4x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

Embers burn in the trenches of being
Grey sails melting away from the shore
Equal everything keeps us pretending
The monkey's paw rolls the dice on his own

Een uitleg door Thomas Andersen die ik in het Engels zo mooi verwoord vind, dat ik geen poging ga doen om hem te vertalen:
“Space Cowboy is about exploring the mind and setting off into the darkness. The mind is visualised as a cave system so vast that it can not be mapped, and somewhere in there the ‘animal/fireworker’ lives like a dragon in its lair. The choirs are the collected voices of the consciousness trying to warn the main character not to go any further into the cave as it is a dangerous place."

Dit lange nummer is tot nu toe pas één keer in zijn geheel live gespeeld, tijdens een livestream in 2020, die later is uitgebracht als de cd/dvd Fireworking at St. Croix. De tour was om de bekende redenen geannuleerd. Toen de band in 2022 wel weer op pad mocht, speelden ze slechts een gedeelte van Space Cowboy.

18. Missa Atropos

16 punten
4x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

I was clothes with no person in
Just flesh and bone with a diamond ring
A machine with a set of keys
And the dome where I keep my dream
Wasn't meant for you to ever see

Het album Missa Atropos uit 2010 behandelt zware thema's als de dood, angst en eenzaamheid. Het is een behoorlijk donker album, wat volgens gitarist Vilbo vooral verklaard kan worden door de sombere mindset die hij zelf in die tijd had.

De rode draad van het album is het verhaal van een man die alle banden met de rest van de wereld verbreekt en als kluizenaar in een vuurtoren gaat wonen.

17. Emperor Bespoke*

19 punten
7x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

I saw you fall into shadow
Starving on calorie shakes
Hungry for maximum nothing
Lost in the translation as you're
Scrolling down a mountain made of words

Voor mij dé verrassing in de eindlijst. Geïnspireerd door het bekende sprookje 'De nieuwe kleren van de keizer' van Hans Christian Andersen. De boodschap hiervan over uiterlijk vertoon en onzinnige beslissingen, haalt Gazpacho naar de huidige tijd door deze te koppelen aan het thema marketing. Over hoe alles draait om merken en presentatie, terwijl het daadwerkelijke product er niet meer toe doet.

16. Defense Mechanism*

20 punten
8x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

Doesn’t matter, at least you’re not asleep
Your debts are paid in silver
And your last coin’s in the deep
You think you want a taste of madness?
I think you know the taste of that wine…

De kunstenaar Antonio Seijas Cruz maakte zoveel indruk op de band met zijn ontwerpen voor Night, dat ze sindsdien altijd met hem zijn blijven werken. Dus ook voor Missa Atropos waar Defense Mechanism op staat. De Spanjaard werkt vaak gelijk op met de band, waardoor men elkaar wederzijds kan inspireren. Om die reden noemt Gazpacho hem ook wel het 7e bandlid.

15. The Wizard of Altai Mountains*

26 punten
7x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

And I was there when a bomb exploded
Eleven hours and I still can't sleep
Distant drums in the evening
Loneliest sound in Altai Mountains
Building slow and catching up

Dit nummer gaat over een jongen die zich in een moeilijke situatie bevindt en de fantasiefiguur van de tovenaar bedenkt om kracht aan te ontlenen.

De piano in het intro heeft een zeer kenmerkende klank. Dat bleek wel tijdens een concert in 2015, toen Andersen vóór de start van het nummer per ongeluk een toets aanraakte. Iemand in het publiek brulde direct enhousiast "wizard!", waarna Ohme zijn toetsenist quasi-bestraffend toesprak: "Oh Thomas, you blew it..."

Een kort filmpje, dat eindigt vlak voordat het vrolijke accordeonspel losbarst:

14. Death Room

30 punten
7x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

City lights in the Norden’s tachometric telescope, they are not real
A thousand lives glow below him
Perfect paranoia is a perfect defense, against them all
But you destroy what you’re defending

Gazpacho's teksten bezorgen mij regelmatig de behoefte om even een zoekmachine te raadplegen, dus het is nog leerzaam om naar hun muziek te luisteren ook. Of wisten jullie soms allemaal wel wat 'Norden's tachometric telescope' voor een ding is?

Kristian Torp verruilt tijdens een deel van dit lange nummer zijn basgitaar voor een tuba, zowel op het album als tijdens concerten en ook de andere bandleden grijpen dan naar alternatieve instrumenten, zoals ukelele en tamboerijn.

Een leuke foto hiervan, die ik vreemd genoeg niet als afbeelding krijg ingevoegd, dus dan maar deze link.

Thomas Andersen vertelde in een interview dat Gazpacho ten tijde van het album Demon inspiratie vond bij klassieke componisten als Bartok en Schönberg, wat volgens hem vooral in Death Room duidelijk tot uiting komt.

13. Vera*

36 punten
8x genoemd
Hoogste positie Prog Ladder: -

A wild feast, on a cruel sea
Where the weakest link is strong
In ecstasy, it’s you and me
You love and hate me
Vera, Vera, I’ll do anything

Gazpacho hanteert voor ieder album dezelfde werkwijze: er wordt altijd gestart met de muziek, die de Noren vervolgens op zich laten inwerken totdat het het concept van het album zich aandient en daarmee ook de teksten. Er is tot op heden nog geen album geweest waar de muziek op maat werd geschreven bij een vooraf uitgewerkt thema. Wat op zich vrij opvallend is gezien de daytime job van Thomas Andersen als componist van reclame- en filmmuziek.